Berichten van 1 augustus 2012 tot 31 augustus 2012

Het blog

Vandaag en morgen geen blog wegens morgen clubmatch  en vernieuwing van de laptop.

Die laatste is vanaf zondag in een spiksplintenieuwe  uitvoering en dan komen we gelijk met de foto’s van de clubmatch.

Tot zondag,

Belle & co

De puppenkrant 24-08-2012

Ook deze morgen was er geen uitslapen mee gemoeid. Eind juni hadden wij bij Aline een afspraak geregeld voor vandaag voor Lucy’s derde vaccinatie, maar die heeft ze intussenal een maand gekregen bij onze franse dierenarts. Toch gaan we vandaag onze afspraak nakomen voor een “nazichtje” na acht weken buitenland. Ook moeder Hera nemen we mee. Ook kwestie van een “periodiek onderhoud” in de termen van het baasje is dat “olie en smeren”. Er hapert niets speciaals, maar af en toe is nazicht noodzakelijk…

Dadelijk, om 8u45 verwacht Aline ons in Hoogstraten.

Belle & co

De welkomstborden hangende, en betrapte Lando doet hier zijn verhaal

Eindelijk, nu kunnen we terug Vlaams klappe. Geen last van een mitsubishi-lag? Tijd om te rusten zal er voor de baasjes niet geweest zijn met het uitladen, inladen, clubmatch voorbereiden, ...

Dat wordt maandag een hele dag siesta. Ik ben net terug van een tochtje langs en door de maïs (waar ik even verdween en niet meer kwam omdat ik een zak cement aan het opeten was die iemand daar gedumpt had) en langs het terrein waar paarden aan het oefenen waren. Daar hebben we nog goed geoefend want Hansje had aanbevolen om afleiding op te zoeken om te oefenen. Het ging best wel goed. Een paard is toch niet zo'n afleiding als een knappe Libre hé, want denken mijn baasjes wel, hihi. Voor de rest gaat het goed met mij: ik slaap terug beter en mijn ontlasting is ook terug normaal. Het te warme weer zal er toch voor iets tussen zitten denk ik. Mijn baasje gaat morgen nog een nieuwe blauwe lijn kopen want met die ik nu heb kan ik mij zaterdag echt niet meer vertonen hoor, die is precies door de woestijn gegaan en wordt niet meer proper. 'k hoop dat het daarbij ophoud en dat ik geen nachtje met krullen in mijne staart moet slapen hoor!

Over slapen gesproken, 'k ga mij ne keer in de zitzak leggen en een lekker dutje doen.

Tot snel,

Lando

Alles ’t zelfde gebleven…

Er is niet veel veranderd in de weken dat we uithuizig waren in Vosselaar. We zijn twee aan twee gaan wandelen langs bekende paden , vijvers en bos. Als we zo twee aan twee mee mogen dan mogen we wel meer dan wanneer ’t vrouwtje er bij is.

Zo mochten we daarstraks na lange tijd weer een vijver in. In Frankrijk zijn we niet welkom in de “plan d’ eau” in Villefagnan en het andere water dat nog om te doen is om langs te gaan in de rivier de Charente maar dat vindt ons baasje wat te riskant om daar alleen vier Drenten in uit te laten. Op sommige plaatsen is dat daar verraderlijk diep, en juist op die plaatsen staat er ook een sterke stroming. Niet aan te raden voor vier los lopende Drentjes.

Vandaag hebben we dus onze achterstand eventjes ingehaald. Door de nabijheid van de snelweg E 34, Antwerpen – Eindhoven, mogen we daar nooit los maar we konden toch tot het einde van de rollijn, een eind het water in !

Ons baasje is ook voor ons inkopen gaan doen, natuurlijk deed hij dat in de Maxizoo en hij had blijkbaar goed “geshopt”. De varkensoren waren onder andere in de aanbieding met 5 kopen + 1 gratis en dan heeft hij er maar voor gezorgd dat we “efkes gaan toekomen”.

Ook grote zakken brokken van Hill’s en Pedigree stelden ons gerust dat we de eerste  weken geen honger gaan lijden !

Waar we gisteren quasi  onwetend waren over wie het welkomstbord had opgehangen, hebben de “daders” zich haast zelf kenbaar gemaakt, en dat was eigenlijk de bedoeling van ons baasje. Het waren de “Wouterkes” en “ozze” Lando die het hadden gedaan.

Ze weten namelijk niet dat er nogal een sterke sociale controle is bij ons in de straat bestaat. Zelfs toen het vrouwtje deze morgen bij de kapster kwam voor een periodieke restauratie van de haartooi, wisten enkele wachtende dames en de kapster al wat er op dat bord stand dat bij ons aan de deur hing .

Je doet inderdaad niet veel ongeziens in onze straat !

Belle & co

De puppenkrant 23-08-2012

Wat later dan anders maar de dag na de terugkeer naar België dienen er nog zaken te worden verricht die voorrang hebben op de puppenkrant. De roedel dient nog gevoed te worden en daar dient dan nog een shoprondje aan vooraf te gaan.

Dat shoprondje duurt dan ook nog wat langer dan anders want ieder is nieuwsgierig hoe het de afgelopen weken gegaan is in Frankrijk. Zij die dan het blog nog lezen ook willen dan ook nog weten hoe het ging met de Drenten overrompeling van ons gehucht en dan is voor die shopronde al snel het dubbel aan tijd nodig…

Van Lennaert kregen we een bericht binnen, die zit zich zo te zien al op te winden en zenuwachtig te worden voor de clubmatch. Niet doen ventje, net als jij zijn er nog een achttal “baby’s”. Die worden spreekwoordelijk zaterdag morgen ook “voor de leeuwen gegooid” endenk wel “gedeelde smart is halve smart “

Hier Lennaerts “propere klap” onderaan het bericht zal deze uitspraak wel duidelijk zijn.

Belle & co

Lennaert maakt zich wat ongerust

Lieve familie,

Ik hoop dat de terugreis vlotjes is verlopen en dat jullie weer kunnen wennen daar in Vosselaar?!

Na het lezen van de diverse puppen kranten denk ik dat mevrouw Halff-Van Boven zich een hoedje schrikt aanstaande zaterdag tijdens de clubmatch. De een heeft proppen in zijn oren, de ander bananen, zelf trossen bananen en ook nog eens Chiquitta’s. De een te mager, de ander te dik, de een dartelt achter de vlinders aan, de ander kauwt op een slak en lopen we wel netjes in het rijtje?.

Zij zal denken dat het carnaval is. Waarschijnlijk is de babyklasse nog nooit zo goed gevuld geweest. En…..broertjes en zusjes, we zijn natuurlijk geen baby’s meer, en we gedragen ons ook niet als baby’s, maar ja, in welke categorie moet je zo’n groepje ongeregeld plaatsen?

Papa komt ook mee, die maakt zich nergens druk om, en misschien ziet hij wel een “toffe chick” en kan zijn dag niet meer stuk. Ik ben toch wel een beetje zenuwachtig, dat is ook wel een beetje mijn aard en dan ga ik op mijn kont zitten en kijk eerst een tijdje de kat uit de boom, maar volgens vrouwtje en baasje komt alles goed.

Vandaag was het dan eindelijk gelukt. Ik loer al wekenlang op een stuk zeep in de badkamer. Ik moet en wil het hebben, maar ja dan is de deur dicht, dan ligt tie in het bakje en kan ik er niet bij, dan is het vrouwtje in de buurt, maar vandaag….alles klopte, en dook ik met zeep de tuin in. Vrouwtje had niets gezien. Ze riep me naar binnen en zonder enige waarschuwing kwam de inhoud van mijn maag naar buiten. Ja, toen zag ze het, de zeep in stukken gebeten. Dus voor zaterdag heb ik zelfs mijn maag gewassen.

De buitenkant wordt niet gewassen, want dat mag niet volgens de drentegeleerden voor een keuring. en ik stink! Ik stink!, pfff..dat wordt een lekker ritje voor mijn baasje met 2 niet gewassen drenten achterin de auto.

Vele stinkende neusjes, maar met een frisse limoenen adem,

 jullie Lennaert

We zijn terug in Vosselaar

En veel viel er onderweg niet te beleven. We vertrokken zoals altijd een klad na het vooropgestelde uur. Ook al staan we om 4 uur op dan nog halen we 10u00 als vertrek uur nooit zegt het baasje. We zijn dus vertrokken om 11u25 anderhalf uur na de vooropgestelde 10u00…We reden heel goed en ook op de périférique rond Parijs ging het erg goed. Maar het zoun toch wel eens willen lukken dat er nu echt nergens geen wegenwerken zouden zijn.

Zo ook ditmaal tussen de Porte de Bagnolet en de Luchthaven Charles de Gaulle war we toch zonder stil te staan een tijdje hebben moeten aanschuiven…

Voor de afslag naar Brussel in de richting Lille stond op de elektronische borden te lezen dat er werken op de A1 waren en dat er kans op file was. Ja als ze ons baasje er van verwittigen dat er brol op komst is dan gaat hij daar echt wel rekening mee houden. We reden dus over Valenciennes naar Brussel en lieten Lille voor at het was.

Dat was een goede keuze want zelfs in Valenciennes, toch steeds een punt van vele files.  En zelfs in de “Welriekende Dreef” in het Zoniënwoud ging alles op rolletjes. En als je in Antwerpen komt, voorbij de tunnel heb je ook veel kans dat het daar ook goed gaat , en zo was het !

Thuis hadden “bekenden”* een bord aan de duer gehangen met een welkomst tekst. Nu moeten we zeggen dat het in meer dan dertien jaar dat we nu elke vakantie voor twee maanden naar La Magdeleine trekken het nooit is voorgekomen dat we op zo’n manier verwelkomt zijn…

Na de eerste noodzakelijke bagage te hebben uitgepakt haalde het baasje nog Belse frietjes aan het frietkot en omdat wij zo braaf waren geweest onderweg kregen wij elk een ganse curryworst. Niet gezond en veel te vet voor mens en dier maar wel lekker.

En nu het avond bericht klaar is trekt het baasje naar een verdieping hoger,want het is neen lange dag geweest  vandaag !

Belle & co

De puppenkrant 22-08-2012

Het baasje is al weer zwaar aan de slag want de laatste zware werken, het inpakken van de vier benches is het laatste “zware” werk. Zeker de bench van Heros met z’n eiken vloer is een zware brok.

Er was al plaats voorzien voor “een stapeltje benches” en nu moet er op de aanhanger enkel nog maar “aangevuld” worden zodat alles behoorlijk vastzit. Ook,moet wat op nde gewichtsverdeling  van de vracht gelet worden want het baasje heeft een grondige hekel aan slingerende aanhangwagens wegens foutieve lading. Het moet er bij hem allemaal netjes op zitten. Dat heeft ‘m nog vanuit zijn internationale depannage tijd, maar toen waren de vrachten enkel tonnen zwaarder !

Rond tien uur denkt het baasje de auto te starten en dan hoopt hij rond 18u00 in Vosselaar de oprit van de andere thuis op te rijden. Maar dat horen jullie straks wel

Belle & co

Nog een bericht van Lando

Dag mams & co,

en, gaat de aanhanger de bruggen over geraken? 't ja, wij zijn geen sleehonden die je voor de auto kan binden om te trekken hé. Drenten zitten liever IN ne chique Mitsubishi!

Vandaag ben ik gaan trainen met mijn zus Libre en nog een nieuwe hond. Wat was ik afgeleid door die knappe zus van mij. Libre is echt ook groot geworden en lijkt erg op mij qua uiterlijk. Meer dan mijn broer Lowie, die is lichter van kleur. Libre luistert trouwens al keueueurig naar haar baasje, echt knap.

De gehoorzaamheidsoefeningen gingen bij mij weer niet zo best, ik had veel meer zin in spelen. Door de grachten rakkeren en het struikgewas, alsook zwemmen gingen dan weer wel goed. Ze zwommen allemaal zowel de breedte als de lengte over. Ik hoorde mijn naam tussendoor nog in verschillende opmerkingen vallen:

* hij begint steeds meer op Hera te lijken! (toen krulde mijn neus nogal hoor)

* 't is er één met temperament (misschien omdat ik mijn zus nogal heftig besprong in de maïs, weliswaar om te spelen hé)

* hij doet liever een terrasje. (waarop Nico zei: dat heeft hij dan toch niet van mij. Oscar: ik weet niet van welk van de 2 baasjes hij dit heeft. Hilde: van geen van beide, daar zal Jan wel voor iets tussen zitten! (schol Jan)

Wij wensen jullie morgen een behouden terugreis!!!!!!!!!!!!!

Lando en de Wouterkes

De laatste avond…

Want morgen gaat het terug richting noorden weg van de broeierige Charente. Daarjuist zijn we nog eens alle vier samen gaan wandelen. Lucy met het vrouwtje en de rest van de roedel met het baasje. Dat was even geleden, want sinds Belle en Lucy met bananen in hun oren de velden waren ingetrokken, ging ons baasje tweemaal wandelen telkens met twee van ons.

Vanaf overmorgen (morgen moet ’t baasje kilometers vreten) gaan we terug naar “ons” bos in Vosselaar. Lekker in de schaduw wandelen, maar dan moeten we de dazen en de teken er weer bijnemen…’t is ook nooit goed hé.

Van teken gesproken… in de meer dan zeven weken dat we hier geweest is  geen van de vier roedelleden met een teek thuis gekomen. Er zijn hier gewoon geen teken ! Waarschijnlijk zijn ze alle roemloos ten onder gegaan wanneer de boeren hun gewassen sproeien tegen ongedierte. Gezond zal het el niet zijn voor mens en dier als zelfs ongedierte er niet tegen kan.

Het zal dus morgen wel “stillekens” zijn op het B & B blog wegens onderweg, maar morgenavond zijn we er terug vanuit Belgenland.

Belle & co

De puppenkrant 21-08-201

Het onweer dat we gisterenavond in de verte hoorden rommelen is niet tot bij ons geraakt en dat maakt dus dat het nog even stoffig en dukkend is als de vorige dagen .

Het is vandaag een overgangsdag. Het hoofdbestuur was al enkele dagen bezig met bijeenzoeken van de spulletjes die mee terug moeten naar Vosselaar en vandaag is het dan de inlaaddag.

Morgen gaan we dan frissere noordelijker oorden opzoeken (dit gaat wenkbrauwen doen fronsen denk ik) maar het zal er in elk geval geen 34° meer zijn zoals hier.

Ondertussen zijn er weeral drie Drentenstory’s in onze mailbox beland. Verhalen die we jullie natuurlijk niet willen onthouden !

Belle & co

Lobke verstaat het Numansdorpse Nederlands nog niet zo goed…

Lieve mams,

Gelukkig was het niet meer zo erg warm vandaag. Toch was ik erg moe van de afgelopen dagen, zo ook Siebe. We hebben de hele dag liggen slapen.

Tot vanavond, toen vond ik het wel weer tijd voor wat actie.

Aan het eind van m’n avondwandeling ben ik even alleen op stap gegaan. Ik had toen we begonnen nl een leuke Sheltieknul zien lopen, dat leek me wel wat.

Net toen ik weer aan de lijn moest wist ik te ontsnappen en heb zijn spoor opgepakt. Ik ben even alleen de woonwijk ingegaan, maar zag hem jammer genoeg niet meer. Dan maar weer terug naar m’n vrouwtje, bij wie de stoom toen bijna uit de oren kwam.... Uiteindelijk was ze tóch blij dat ik er weer was, want ik kreeg nog wel wat lekkers.

Ik krijg hier ook steeds voor m’n poten dat de tuin er door míjn schuld niet meer uitziet. Er wordt al gedreigd dat ik binnenkort maar een krantenwijk moet nemen om te delen in de kosten. Dat ga jij niet goed vinden hè mam, dat is kinderarbeid...... Om m’n vrouwtje weer goed te stemmen besloot ik maar wat bloemetjes voor haar te plukken. Dat heb ik jouw hoofdbestuur ook zien doen mam, had die soms ook wat goed te maken bij mijn vrouwtje? Ik heb een lange clematistak van de muur getrokken, en daar wat bloemetjes van geplukt. Pfff..., ook dát viel weer niet in goede aarde. Ik weet het niet meer hoor mams, misschien kun jij me zaterdag nog wat wijze raad geven.

Heel veel liefs van je ondeugende dochter,

Lobke

Bericht van Lando de “koeleknuffel Drent”

Bonsoir,

hier een iets afgekoelde Lando aan't woord. 't Was vandaag al iets minder warm en ik ben vanavond nog gaan afkoelen in de hondenzwemvijver in Lille. Ik zoek het water niet zelf op. Ik vind takjes knabbelen veel leuker dan ze op te halen in het water. Het koekendoosje uit het water halen, dat is echter wel leuk (als het niet te ver is)! Ik heb weer problemen met mijn ontlasting, de baasjes hopen dat het door de warmte komt. Ik eet ook bijna niet en heb vannacht weer slecht geslapen. Knuffelen kan ik echter als de beste en knoopjes uit kauwbeentjes halen ook.

Gaan jullie morgen de grote volksverhuizing al voorbereiden? Geniet er nog maar van!!!!!!!!!!!!!

Likjes,

Lando

Lana, de kleine zeemeermin..

spetter spetter spat,

hier ben ik weer. Toen het baasje vroeg aan het vrouwtje wat ze graag zou hebben voor haar verjaardag waren zowel baasje als ik reuzeblij. Het vrouwtje wou naar de zee met mij! (Baasje was content met dit goedkoop geschenk en ik met de nieuwe ervaring...)

Ik vond het zand tussen mijn tenen eerst maar niets maar eens ik het gewoon was zocht ik een weg door de duinen! Ekkes was dat vies zo'n zeewater! Met hoge poten (weet je nog ik hou niet van regen en nat) ging ik het water in. Eenmaal in het ruime sop vond ik het supercool om enthousiast te spetsen en tegen de baasjes op te zwemmen. Als ze dachten droog uit de zee te komen, hadden ze dikke vette pech. Het vrouwtje die dacht op een veilige afstand van mij te staan ... daar had ik een andere verrassing voor! Toen in uit het water kwam was zij de eerste die mocht genieten van mijn "watervacht". Mij dicht uitschudden bij haar ... welk een mooi verjaardagsgeschenk kon ze zich wensen?! Daarna heb ik een reuzeput gegraven! Ik kan heus mijn vrouwtje staan hoor broers!

In het terugkeren dacht het baasje mij te vertouwen om door de duinen de weg naar het pad te vinden! Baasje, ... mis hé! Het vrouwtje had je nochtans gewaarschuwd ... Ik volgde eerst de weg mooi, maar dan zag ik konijnenkeutels in het zand en vond hun hol! hahaha!

Gelukkig kreeg ik in het doorgaan een reispil en heb mijn autobench niet ondergekotst!

Ik heb de hele terugweg geslapen als een zeemeermin in het zeewier (vrouwtje had geen inspiratie, tis de leeftijd zegt ze)

je zandkorrel Lana

Het rommelt…

Het rommelt in de verte… gaat er dan toch nog regen vallen wanneer we hier zijn. Onze baas had de hoop al opgegeven maar daarjuist heeft Belle (ditmaal heeft ze geen bananen in haar oren) te kennen gegeven dat het dondert in de verte.

Maar het moet nog heel er verwijdert zijn want van bliksem is nog niets te merken. Het zou momenteel een weldaad zijn voor land en mens.

Het baasje heeft daarstraks jonge stokrozen plantjes uitgestoken voor een kameraad en met veel moeite kreeg hij de riek in de grond. Kurkdroog en als beton is de grond op dit moment. Hopelijk gaan de plantjes het overleven want die wortels gaan erg diep. Zelfs van jonge plantjes kan de centrale wortel makkelijk 25 cm lang zijn. En o diep kreeg ons baasje zijn riek nergens in de grond !

Er zijn waarschijnlijk op dit moment heel wat mensen die gesakkerd hebben op de slechte koude en natte zomer. Waarschijnlijk zijn het nu dezelfde die sakkeren op de hittegolf. Zover zijn ze nu al in de Charente dat ze spreken van een “canicule” of hittegolf, en toch zijn ze hier al wel iets gewend van temperaturen.

Ondertussen is het hoofdbestuur begonnen met de spulletjes te selecteren die terug mee moeten naar Vosselaar. De inhoud van de aanhanger begint al een behoorlijk volume in te nemen. En weer kan je de meest verscheidene zaken er bij vinden. Dat gaat van een “dolly” om onder een as van een defecte auto te plaatsen om hem te verrijden tot een bak  met steriliseerbokalen en een gerepareerde stofzuiger !

We zouden er een wedstrijd van kunnen maken “raad wat er allemaal op de aanhanger steekt” de kans dat je dat kan raden is veel kleiner dan de grote pot uit de euromillions winnen !

Morgen vroeg lees je hier of het onweer ook ons gelukkig heeft gemaakt !

Belle & co

Slim bekeken !

Een Parijzenaar, een New Yorker en een Antwerpenaar komen een geest uit een fles tegen.
De geest zegt "ik kan je een eeuwig gelukkig jong en fantastisch leven bezorgen,

maar dan moet je wel aan 1 voorwaarde voldoen: elk van jullie mag een voorwerp, hoe klein ook, in welke rivier of zee dan ook gooien, maar als ik het terugvind, dan sterf je"

Zo gezegd, zo gedaan.

De Amerikaan gooit zijn voorwerp in de Atlantische Oceaan.

De geest zoekt en zoekt, en vindt heel snel de tandenstoker die de Amerikaan erin gooide terug. De Amerikaan sterft!

Vervolgens gooit de Parijzenaar zijn voorwerp in Middellandse Zee. De geest zoekt en zoekt en zoekt, en vindt uiteindelijk de speldenknop terug. Ook de Fransman bekoopt het met zijn leven.
Dan is het de beurt aan de Antwerpenaar.

Hij gooit zijn voorwerp achteloos in de Schelde, en gaat rustig naar huis. De geest zoekt en zoekt en zoekt en zoekt, maar kan maar niet terugvinden wat de Antwerpenaar in de Schelde heeft gegooid.

Ten einde raad gaat hij naar hem toe, en zegt : "Ik kan niet anders dan jou het eeuwig gelukkig jong en fantastisch leven geven. Dit is me echter nog nooit overkomen, mag ik je vragen wat het juist is wat je er hebt ingegooid?"

De Antwerpenaar zwijgt even, glimlacht en zegt dan:

"een bruistablet!"

L.M.

De puppenkrant 20-08-2012

Eén onderwerp vinden we terug  in al de drie berichten die we vandaag binnenkregen voor de puppenkrant. En ook wij sluiten ons er volmondig bij aan WARM !

En dan staat Frankske van ’t TV weer, en die gast van de meteowing van de luchtmacht maar te klagen en met spijt te verkondigen dat het record van -de warmste dag ooit- niet is gebroken. Maar goed, nu hoeven we niet nog een keer te zweten en puffen om nog een hoger record te breken, “elk nadeel ‘eb se foordeel” was ook al de mening van Johan Cruyf destijds.

Hier in La Magdeleine is de ochtend lekker fris aangekondigd, het baasje was zelfs van mening dat hij deze nacht regen had horen vallen, maar dat zal ‘m wel gedroomd hebben !

Het is zelfs zo fris dat er terug vier Drenten rondlopen (meer crossen) die vol energie zitten. Die drie grote loebassen hangen achter Lucy aan, die met een oude sok van het baasje de drie andere de kop zot maakt. Ze zijn dan wel vol energie, het stof dat ze letterlijk doen opwaaien lijkt al meer op een zandstorm in de Sahara. Maar er zal wel ooit een Nederlander geweest zijn die vertelde dat “elk foordeel ‘eb se nadeel” heeft zeker ?

Hier de berichten van de familie…

Belle & co

Lando mag de spits afbijten

Dag lieve familie,

al goed dat Drenten niet kunnen smelten want anders had ik dat vandaag zeker gedaan, zoooooooooo warm.

Vannacht heb ik heel goed geslapen. Mijn baasjes hebben me niet gehoord wat ze heel vreemd vinden was ik sliep al 3 nachten onrustig en nu er hier een slaapfeestje was en de boys tot 3u hebben gegibberd en getaterd en naar hun eigen zeggen tot 5u nog hebben gefluisterd, heb ik geen kik gegeven. Zelfs toen ze binnen in de keuken snoepjes kwamen smokkelen, gaf ik geen kik en heb hen niet verraden, lief hé! Thiebe had bijna wel zichzelf verraden want door op een hard snoepje te bijten is zijn (melk)tand uitgevallen. Ik ben vanochtend een klein toerke gaan doen met papa in de Liereman omdat we de vervroegde les niet haalden. Dinsdag haal ik ze in samen met mijn zus Libre. Voor de rest heb ik heel de dag niets gedaan als mijn neus in 't water steken, van de plantenspriet drinken, een kong met yoghurt eten en seffens nog even loslopen op het grasveld aan de sporthal. Nog 6 keer slapen en dan is 't familiefeest in Heurne!!!!!!!!!!

Zwoele blikken, euh ik bedoel likken,

Lando

Uit (warm) Nederlands Limburg komt het verhaal van Lennaert…

Hallo familie,

Hier een kort en oververhit mailtje van Lennaert.

Alles goed, ik groei en groei. Sinds een paar dagen krijg ik wat extra voer. Ik kreeg al dezelfde portie als papa, maar was echt niet de dikste. Nu krijg ik wat extra, niet dat ik direct dikker ben geworden maar ben volgens het vrouwtje wat rustiger! Ik zeg niets, vind het goed zo, ben natuurlijk rustiger door de warmte (hahahi).

De poezenfamilie is naar beneden verhuisd, en een ge-poep en ge-pies op die bak! Vrouwtje vroeg zich vol bewondering af hoe tante Simonne en Ome Faes dat met 12+3 toch voor elkaar hebben gekregen. Zij vindt 5 kittens al een hoop werk.

Voor alle katjes is er een goed tehuis gevonden, we hadden eigenlijk kittens te weinig!

Hopelijk is het volgende week zaterdag niet zo warm, want dan kunnen jullie ons opdweilen. We gaan dus nu hopen op slechter weer!

Vele likjes,

Jullie Lennaert

En aan de andere kant van Nederland schreef Lobke…

Lieve mams,

Niet veel nieuws de laatste paar dagen.

Vandaag is het te warm om buiten te zijn, dus we blijven binnen.

Siebe en ik zijn vanochtend nog wel naar training geweest. Dat was ook erg warm, maar we zijn de les begonnen met zwemmen, en ook geëindigd met zwemmen, dus het was wel te doen.

Zin om te doen wat er van me gevraagd werd had ik vanochtend niet zo veel. Toen ik moest vóórkomen ben ik eerst eens even bij Silke gaan buurten, en toen ik moest volgen was mijn aandacht meer bij wat vlinders en andere zaken die daar rondfladderden. Volgende week beter, zegt het vrouwtje, die het ook te warm vond om zich er echt druk over te maken.

Maar vóór de volgende training ga ik jou eerst weer zien, mam. En weet je wat? M’n juf komt ook mee. Ik had daar al een paar weken over horen praten hier, maar vanochtend heeft ze het zélf gezegd tegen een paar andere mensen die óók naar de clubmatch gaan. Leuk hé!! Ik zal haar persoonlijk aan je komen voorstellen.

Na de training hebben we nog even gezellig wat nagekeuveld onder de appelboom, waar ik me ook nog even heb vermaakt met een Beagle uit mijn groep, en met Silke.

Nu thuis is de fut er uit, en houden we rust.

Mam, weer heel veel lieve kusjes voor jullie allemaal, en hopelijk houden jullie het daar een beetje uit in de warmte.

Je Lobke

Een beetje wind, drie druppels, en loos alarm…

Deze morgen hadden we wat wind, een zacht windje maar al een verademing tegenover gisteren. De wind is nadien wat afgezwakt maar rond 14u00 kwamen er wat wolken opzetten die zich op een moment aaneensloten tot één wolkendek.

Plots vielen er enkele druppels… het baasje heeft, echt waar, drie hele dikke druppels gevoeld ! En toen was de “bui” terug over. Hoopvol bleef het hoofdbestuur naar de wolken kijken die wel donkerder werden maar hun vracht, als die er al was, voor oostelijker oorden bewaard.

Loos alarm dus wat betreft een regenbui voor de Charente, maar we zitten zo we willen nog altijd tussen dikke muren van het huis waar de temperatuur nog altijd “draaglijk” is.

Nu “de koers” en “de spelen” gedaan zijn heeft ons baasje terug zijn boek terhand genomen. Lekker fris in de huiskamer met aan elke kant een Drent tegen hem aan en dan gewoonlijk nog eentje op zijn voeten. Zo zit hij zijn boek “het lied van de grotten” te lezen. Als één van de drie opstaat omdat ze het zelf ook te warm vinden dan staat nummer vier wel klaar om de vrijgekomen plaats in te vullen.

Het lied der grotten is het 6° en laatste boek uit de reeks “de aardkinderen” van Jean M. Auel.  De vorige 5 boeken heeft het baasje telkens in één ruk uitgelezen, met dit laatste heeft het wat langer geduurd. De zorg voor de hondjes, het blog en het internet gooiden altijd welroet in het “leeseten”. Maar nu is ‘m ernstig bezig, 210 blzn in twee dagen kan je ongeveer vergelijken met een misdaadroman van Pieter Aspe. Maar hier in dit turf is hij nog maar net over het ¼ van het boek.

Het kan dus nog even warm blijven voor hij weer niks meer te  doen heeft .

Maar de regenbui…dat was duidelijk loos alarm!

Belle & co

Zonder woorden…

De puppenkrant 19-08-2012

De nacht heeft wat frisheid gebracht, de vensters en luiken gaan ’s nachts open en gans de avond hebben hier twee ventilatoren “vollen doemp” gegeven om toch maar wat van de avond frisheid naar binnen te sleuren. Toen we gaan slapen zijn heeft het baasje ze wel uitgeschakeld. Blijkbaar helpt het want het hoofdbestuur is niet gestoord geweest vannacht door pups die moesten plassen, of groten die dorst hadden.

De nacht heeft in elk geval nieuwe energie gebracht in Frans  Drentenland. Als je in de tuin komt dien je goed op te letten of je krijgt een onstuimige Drent tegen je benen aan. Als dat Lucy is valt dat nog mee, met Heros en zijn 37 kilo is dat een andere zaak…

Belle & co

Lando verhaalt over warme en onfrisse zaken…

Bonsoir,

warm, warm, warm, warm, ... héééééééééééél warm. Vandaag heb ik voor de eerste keer de Kong uitgetest. Yoghurt erin, in de diepvries en dan likken maar, mmmhhh.

Ik ben vandaag niet veel buiten geweest, binnen op de frisse vloer is het veel beter.

Wat er hier vanavond toch is gebeurd, mijn baasje heeft 2 ronde stoffen dingen in de tuin gezet waar Thiebe en zijn 5 vrienden vannacht in gaan slapen. Daar moest ik toch eens even in gaan snuffelen hoor. Wat ik ook nog stiekem heb gedaan is er ne flinke naast gedraaid toen het al pikkie donker was en de baasjes het niet hadden gezien. Gevolg: Thiebe en zijn vriendje zijn er met hun blote voeten ingetrapt! In plaats van goud zoeken, gingen ze toen met hun pillichten op drollenjacht. Mission completed!

uw deugeniet,

Lando

Te warm…

Zelfs te warm om een bericht te typen voor het blog zegt onze baas. Dat is dan ook vrij normaal want hij dient zijn hersenen te pijnigen om iets te vinden dat de moeite waard is van te vertellen.

Of het moest zijn dat hij verslag uitbrengt van de wedstrijd snurken die we hier onder ons viertjes de laatste dagen houden. Volgens de baas heeft de kleinste, gewonnen met voorsprong.

Dat was het zo wat voor gans de dag. Maar ook bij de andere schrijvers is het kalm. De puppenschrijvers  hebben blijkbaar ook een dag vrij…

Belle & co

Twee aspirientjes…

De puppenkrant 18-08-2012

Na de ziekte klachten, de warmteklachten… Ook hier in de Charente hoor je niets anders dan dat er gepuft wordt en naar koele plaatsjes wordt gezocht. Zoals gisteren in het late bericht is aangegeven kan het hier echter niet warmer worden, anders begeeft de thermometer het.

Gisterenavond laat heeft het baasje de tuinsproeier opgezet op de koer. Niet om de bloemen te gieten maar om het stof eindelijk te kunnen bedwingen dat wij doen opwaaien van de dolomiet (calcaire zeggen ze hier) als we weer eens achter elkaar hangen om te spelen. Dat regenwater uit de put verfriste gelijk gans de koer omdat de grond dan al tijdeljk haar warmte even niet terug afstootte.

Vandaag en morgen geeft France météo hetzelfde weer maar nog een ietsepietsie warmer, het baasje zal wel een paar keren vers fris regenwater uit de put in ons badje doen hopen we. Dat water is in elk geval op dit moment frisser dan het leidingwater, en nog lekkerder ook omdat het geen chloor bevat. Met dat laatste, chloor, zijn ze bij de waterdienst niet zuinig op dit moment,. Blijkbaar voegen ze nu meer toe voor de “volksgezondheid” kwestie van gevaarlijke bacteries  geen kans te geven zich te ontwikkelen en zo ziektes te veroorzaken .

Maar een fijne hondenneus vindt dat het water stinkt op dit moment.

Ook ons Lobke had weer een en ander beleeft gisteren, hiervan verslag

Belle & co

Lobkes’ vrijdag belevenissen

Lieve mams

Poeh poeh, het was weer warm vandaag. En het weekend wordt het nóg warmer.

Hier hebben we ons vandaag weer erg rustig gehouden, wat moet je anders met deze tropische temperaturen! Ik heb nog wel even het baasje geholpen terwijl hij bezig was met het tuinhuisje schuren en beitsen. Ik ‘’vond’’ steeds stukjes schuurpapier, die ik even voor hem heb ‘’opgeruimd’’. Daar kun je zo heerlijk op kauwen. Slecht voor m’n tandjes, werd er gezegd, en steeds pakten ze het hier weer af.

Ook heb ik Siebe weer even gepest. Die had een koelhalsband om, en die vond ik wel interessant om in te bijten, en om te proberen of ik dat ding af kon pakken. Dat vond ie niet leuk, hij werd er een beetje chagerijnig van.

Vanmiddag toen het echt heel warm werd hebben we een koel plekje in de tuin opgezocht. Vrouwtje had wel een koelmat neergelegd, maar op de planten ligt veel fijner. De planten zien er nu niet meer uit, maar die komen volgend jaar wel weer op, zei het baasje.

Vanmiddag ging er nog even iets fout hier, mam. Ik was achter het baasje aangelopen toen die iets in de gangkast ging zetten. Toen hij de kastdeur dicht deed, zag hij niet dat ik er ook was, en toen kwam m’n staart tussen de deur, aan de kant waar de scharnieren zitten. Ik heb heel Numansdorp bij elkaar gegild, zo’n pijn deed dat. Vrouwtje heeft m’n staart gelijk in koud water gedaan, en ze hebben gekeken of er niets gebroken was. Gelukkig is alles nog heel, ik kwispel er weer vrolijk op los.

Nog een weekje, dan zie ik jou en m’n familie weer. Ik ben al kruisjes op de kalender aan het zetten!

Lieve mam, heel veel kusjes weer ook voor oma en oom en tante,

Je Lobke.

Warm, warmer, warmst…

Alleen binnen in huis, tussen de dikke “mideleeuwse” muren is het “om te doen” hier in La Magdeleine. Ge gaat dat zien, maandag staat de Charente Libre weer boordevol over de “Canicule” want zo noemen de Fransen een hittegolf. Bij ons stond de thermometer op 49° Celsius, waar hij tot maximum 50° C kan gaan. Bijna “de stop er af” zegde het baasje !

Het kan ook nog enkele dagen duren voor het in de krant staat onder die titel, want het moet een aantal dagen zo bloedheet zijn voor het hittegolf mag genoemd worden. De plantjes verdrogen dan in de tuin en het ergste is het dan voor de oudjes in de “maisons de retraite” of de rusthuizen.

Dat  merk je dan ook in de Charente Libre, maar dan wel op de bladzijden van de berichten van overlijdens. Zo was het toch tijdens de laatste hittegolven, maar ondertussen is er wel zwaar geïnvesteerd in airco installaties in de rusthuizen !  En dat scheelt dan weer een slok op een borrel.

Van een slok gesproken, het is wel wat meer dan een slok maar de frisdrank, plat en spuitwater gaan er hier momenteel met de blister tegelijk door. Blijven drinken is het motto op dit moment…

En als we dan toch bezig zijn over drinken kunnen we het ook gelijk over eten hebben. Ons baasje heeft daarstraks zijn best gedaan om het tonnetje met gedroogd paardenvlees terug aan te vullen. In het begin van het verlof had hij 2 kg paardenkarbonaden uit de Makro meegebracht. Dat stak nog altijd in de diepvriezer en omdat zoiets niet beter wordt van nog eens mee terug naar België te nemen, heeft hij zich nog eens aan het snijden en drogen gezet.

Enkele uren later, het gaat blijkbaar sneller als het warm weer is, was het tonnetje terug vol en hebben we weer onze beloningsnoepjes waar we aan gewend waren.

Het leven kan toch mooi en lekker warm zijn hé…

Belle & co

Pindanootjes

De puppenkrant 17-08-2012

Met onze Belle is alles terug “normaal”, ze heeft gisterenavond lekker gegeten,  goed gewandeld, maar ze heeft zich de ganse dag kalm gehouden. Ook vanmorgen was er aan Belle niks meer te merken. Ons baasje heeft zich weer eens te ongerust gemaakt over haar gezondheid.

Hij heeft een erg sterk vermoeden dat het alles te maken heeft met de leiding van de roedel. Vooral tussen Belle en Lucy vermoedt hij dat er wat schort. Laat Belle nu de onmiskenbare roedelleider zijn en Lucy onmiskenbaar een leiderstype ! Allicht heeft zich daar eergisterenavond zich iets voorgedaan tussen die twee wat bij Belle zulke reactie, misschien wel een vraag om extra aandacht van het hoofdbestuur , teweeg bracht.

Hier is het dus duidelijk dat Drenten een erg gevoelige aard hebben en dat daar rekening mee dient te worden gehouden. De volgende dagen gaat er hier eentje de honden psycholoog spelen, Belle wat meer aandacht geven en zelf de roedel onder controle houden. Met dien verstande dat de natuurlijke gang in de roedel dient te worden gerespecteerd. Belle heeft naar ons inziens genoeg autoriteit om het zaakje met wat hulp van de baas te blijven controleren.

Uiteraard lezen jullie hier het verloop van de historie in de komende dagen…

Belle & co

Lando had een drukke dag blijkbaar

Hé dag Faesjes,

dat vonden we vanochtend niet leuk hoor dat Belle ziek was, maar gelukkig valt het mee en hopelijk doet de Vache qui rit snel zijn werk.

Bij Lando is zijn stoelgang eigenlijk ook vanaf vandaag pas terug normaal, net de dag dat de medicatie stopte.

We zijn vanavond naar de vijver in Lille geweest waar speciaal een zwemstuk voor honden is afgemaakt. Lando heeft er zich ontzettend geamuseerd maar niet met zwemmen, hihi. Enkel zijn poten heeft hij nat gemaakt. Hij vond het veel leuker om enorm in het zand te graven zodat hij de te voorschijn komende boomwortels kon uitrukken en afknabbelen. Zich lekker pikzwart maken dus. Ach, eens goed afdrogen en thuis borstelen en hij ligt hier weer "just as nief".

In het naar huis gaan reden we langs zijn geboortehuis, man, wat stond dat er stil en verlaten bij, het huis schreeuwt om leven in de brouwerij: Faesjes, waar blijven jullie nu?????

Lieve groetjes,

De Wouterkes en Lando

Beregoed…

Een man gaat jagen, hij koopt onderaan de berg  in een wapenwinkeltje een gewoon jachtgeweer.
Hij trekt de berg op en ziet een beer lopen, hij lost 2 schoten en loopt naar de plaats waar hij de beer laatst zag maar er is niks.
Er wordt op zijn schouder getikt, zegt de beer:
“Je hebt 2 keuzes ofwel eet ik je hier onmiddellijk op of ik neem je in je kont '.
De man zou graag nog wat blijven leven dus hij doet zijn broek af en de beer neemt hem loeihard.
De man loopt kwaad naar het wapenwinkeltje en koopt een machinegeweer.
Hij trekt weer de berg op , ziet diezelfde beer lopen, lost ongeveer 30 schoten en loopt naar de plaats waar hij de beer laatst zag, maar er is niks.
Er wordt op zijn schouder getikt, zegt de beer weer
“Je hebt 2 keuzes ofwel eet ik je hier onmiddellijk op of ik neem je nogmaals in je kont”.
De man zou graag nog altijd wat blijven leven dus hij doet zijn broek af en de beer neemt hem weer loeihard.
De man stormt woedend de berg af en koopt in het wapenwinkeltje een bazooka.
Hij loopt weer de berg naar boven.
Hij ziet diezelfde beer lopen, hij blaast de hele berg ondersteboven met zijn bazooka en loopt naar de plaats waar hij de beer laatst zag, maar er is niks.
Er wordt op zijn schouder getikt, zegt de beer:
“Zeg nou eens eerlijk,  jij komt hier niet om te jagen hé ?”

L.L.

De puppenkrant 16-08-2012

Ik ben juist terug van Ruffec, ben een afspraak gaan maken bij de dierenarts voor Belle. Die is deze morgen met een piepgeluid uit haar bench gekomen en is slechts heel even buiten geweest. Ze loopt met haar kop naar beneden en staart tussen de poten.

Haar neus is fris maar ze gaat enkel maar uit de weg liggen voor de andere drie. Er zit weinig “leven” in en ze gedraagt zich gans niet normaal.

Bij de dierenarts is het in de voormiddag op afspraak maar we mogen “tussendoor” komen om 09u45. Straks meer nieuws…

“Brave Lennaert”schrijft…

Hallo mensen en honden van het goede leven,

Gedraag ik me al 3 dagen als een voorbeeldige Drent, verschijnt er niets meer op het blog over mij!

Zondag ben ik naar een heel drukke markt geweest. En ik heb maar een beetje getrokken aan de lijn. Ik kreeg wel veel aandacht en er waren ook een paar mensen die me herkende als de Drentsche Patrijshond. Toch eigenlijk raar, ik sta bekend als het oudste ras in Nederland en bijna niemand weet wie ik ben. Ze denken Engelse Springer of een Duitse Heide wachtel en zijn erg verbaasd dat ik een gewone Nederlandse (ahum Belgische) hond ben.

Ik heb dus nu al bijna 3 dagen geen kattenkwaad uitgehaald, niet dat ik ziek ben of plotseling sloom en duf, maar er wordt meer op me gelet. Steeds spiedende ogen in mijn rug en steeds een stem die roept “Lennaert neee”.

Volgende week heb ik weer rust, dan is de vakantie afgelopen en kan ik weer mijn verwoestende gang gaan, of toch niet? Vandaag moest ik met papa een uurtje in een grote bench in de schuur zitten.

We waren moe en hebben alleen maar rustig liggen te dutten. Vrouwtje keek erg tevreden en vond dat de oefening goed gelukt was. Mij maakt het niet zoveel uit. Het is veeeeel groter als mijn slaapbench, het is droog, geen wind en papa Touch zal dan op me letten en mag los lopen in de schuur, want hij bijt ook (niet meer) alles kapot.

Gisteren en vandaag waren er veel mensen op bezoek en er werd weer lekker gegeten. Na afloop hebben papa en ik geholpen met opruimen en vooral de Barbecue hebben we een grondige poetsbeurt gegeven, dat was echt nodig.

Natte neus, 4 dikke poten en vele kwispels van jullie” brave” Lennaert

En ook Lando wist nog nieuwtjes

Dag lieve familie,

hier ben ik weer. Mijn baasjes zijn er helaas achter gekomen dat ik gisteren maar komedie speelde op de wandeling. Vandaag gingen we in de Liereman wandelen en 100m voor we terug aan de auto waren overviel me toch plots weer zo'n moeheid dat ik neerviel en ECHT niet meer recht kon (hmmm). 't Viel schijnbaar een beetje te hard op, gisteren was ik overtuigender. Deze keer moest ik dan ook gewoon zelf op mijn 4 poten naar de auto lopen! Deze morgen ben ik mee op moederdag bezoek geweest bij moeke. Ik heb me daar heel goed gedragen en vond er een lekker koel plekje onder de trap om een dutje te doen. Flink van mij hé mams. 'k ben dan ook ne zoon van u hé!!!!!

Warme likjes,

Lando

Wel, niet…wel, niet…

Zo kan je best het weer vandaag omschrijven in de Charente. Het was bewolkt, het was niet meer bewolkt… het regende , en het regende niet meer, en toen begon het weer van voor af aan…

Kwakkelweer gewoon maar wel goed genoeg om in de tuin te werken. Toen Freddy hier was, is hij al begonnen met dood hout uit de kerselaar te knippen /zagen. En daar is het baasje mee verder gegaan vandaag. En er was meer werk aan dan je tussen het gebladerte zo dadelijk kon opmerken.

Ondertussen is er ook en ganse dode boom gesneuveld. Het Mirabelle de Nancy boopmpje dat enkele jaren een massa aan vruchten gaf heeft er dit jaar de brui aan gegeven en is gewoon dood gegaan. Waarschijnlijk heeft de strenge vorst er mee te maken gehad. Maar er is deze lente geen enkel blaadje meer aangekomen.

Strenge vorst is waarschijnlijk ook de reden dat er dit jaar zo weinig wespen zijn. Meer zelfs… we hebben dit jaar nog geen enkel “Frelon” opgemerkt in de tuin of rond het huis.

http://www.la-france.nl/artikelen/frelon-hoornaar

http://saintpompon.blogspot.fr/2011/04/de-frelon-ofwel-hoornaar.html 

 En voor die frelon had het baasje wel schrik met Lucy in de tuin. Enkel jarengeleden hadden we zo een nest in de schouw. Dat heeft het baasje toen vakkundig uitgeroeid met spuitbussen gif en door de schoorsteen af te dekken met een oude deken. Het gevaar zat toen niet alleen in de hoornaar maar ook tijdens de winter door een slecht “trekkende” schouw en koolmonoxyde vergiftiging.Maar dit jaar zijn we vrij gerust met dewespen en de frelons…

Belle & co

Twee militante moslims in een bootje

Twee militante moslims komen met een rubberbootje aan bij Hoek van Holland en worden opgevangen door de kustwacht.

Op de vraag wat ze komen doen zeggen ze: "Wij komen Nederland bezetten uit naam van Allah en de Sharia invoeren."

De kustwacht lacht ze uit en zegt: "En dat doen jullie met zijn tweeën"?

Nee wij zijn de laatsten, de rest is er al.

L.M.

De puppenkrant 15-08-2012

Veel nieuws in Puppenland, en toch weer niet, want in de verhalen van Lobke en Lando zitten zo veel herkenbare feiten in dat het ook weer geen echt nieuws meer is, voor ons althans niet.

Trekken aan de lijn, ’t baasje heeft eens tegen een “ollander” , die beweerde dat zijn Drent niet trok, gezegd dat het dan geen echte Drent was. Gewoon omdat een Drent die niet trekt aan de lijn nen dooie Drent is !

En een Drent tot tien jaar die enthousiast aan ’t spelen is, die loopt gewoon zichzelf voorbij. Zeker als het dan nog een pup is die zijn/haar eigen grenzen nog moet verkennen.

Dat zijn blijkbaar zaken die gisteren bij Lobke en Lando, zijn gebeurd. Wij schrikken daar niet van maar proberen het een beetje in ’t oog te houden. Lucy krijgt hier ook geregeld een “time out” als ze weer eens aan het spelen is met de drie groten. Ook zij kent haar grenzen nog niet.

Vooral met de heersende temperaturen van de laatste dagen. Gisteren is onze jongst bij de terugkomst naast de emmer met drinkwater neergeploft voor een poosje recup . Zij was weer op eigen houtje verder de velden ingetrokken. Verder dan wat ’t baasje voor ogen had. Zij heeft dan in ruime slagen het veld afgedweild. Het baasje heeft zich daar niet druk over gemaakt omdat Hera bij hem was, en is gewoon verder gegaan. Toen Lucy het baasje en Hera niet meer zag (hij haar wel) is ze toch maar in een rotvaart achterna gekomen.

En zo willen we het hebben, we weten nu dat ze schijnbaar onwillig en slecht horend (zeg maar stokdoof) toch het baasje niet uit het oog verliest. Nu nog de zonnebloemvelden ! ! !

Belle & co

Lieve mams,

Pff, wat is het warm zeg! Baasje is een paar dagen vrij, en we zouden wat leuks gaan doen vandaag, maar na onze ochtendwandeling kwamen ze er al snel achter dat ze ons daar geen plezier mee zouden doen. We zijn dus lekker thuis in de tuin gebleven. Morgen wordt het nóg warmer, dus ook dán zal het een luie dag worden. Ik moet zeggen dat ik ook wel erg moe was na m’n wandeling. Ik had het heel druk met op vlinders jagen, die zijn hier op het ogenblik heel erg veel. Ook duiven en musjes op straat vind ik erg interessant. M’n vrouwtje is dan minder blij, want die vindt dat ik dan te veel trek aan de lijn. Nu heeft de juf haar verteld wat ze dan moet doen. Dat is echt erg hoor, ze loopt rondjes om ieder paaltje en lantarenpaal die we tegenkomen. Binnen- en buitenbochtjes moet ik dan draaien. Ik doe dat dan maar zo goed mogelijk, zodat we snel weer normaal door kunnen lopen, want ik schaam me helemaal de rambam als ik dat moet doen. Wat moeten de andere honden wel denken als ze dat zien? Af en toe vind ik dat het vrouwtje dan ook maar even bij de les moet blijven, en loop ik onverwacht tussen haar benen door. Ze valt dan bijna, tja, kwestie van op blijven letten hé! Ook oefent ze tijdens het wandelen met de zitfluit. Dat gaat al een beetje goed.

Verder heb ik vandaag maar een beetje geholpen met opruimen. Er werd steeds gemopperd dat ze hun nek nog eens breken over al ons speelgoed dat iedere keer door de kamer verspreid ligt. Nou, toen heb ik de hele speelgoedmand maar naar buiten gesleept, om me daar vervolgens eens even lekker tegoed aan te doen. Ook heb ik geholpen met de krant binnen brengen, dat ging ook al aardig goed.

Tja, en toen moesten Siebe en ik vanavond onze energie natuurlijk even kwijt. We zijn als een stelletje bezetenen door de tuin gaan rennen, geen plant en bloempot ontziend. Alleen liep ik toen even later wel mank met mijn linkerachterpoot. Vrouwtje schrok daar best wel van, en heeft me rust opgelegd. Ze zag ons in gedachten alweer bij de dierenarts zitten. Gelukkig loop ik er nu weer goed op, maar moet me tóch nog ven rustig houden.

Mam, dit was het weer voor vandaag. Nog eventjes, en ik zie je weer in het echie! Ik ben benieuwd naar mijn familie en m’n oude baasjes.

Heel veel liefs voor iedereen daar!

Je Lobke.

Dag Faesjes,

Lando heeft vannacht zelf zijn bench open gedaan. Toen Nico, die overslapen was, beneden kwam lag meneer lekker in de zetel. Vandaar dat we hem niet gehoord hadden rond 5u30, zijn gewoon uur.

Vanochtend ging ik met Lando naar de bakker enkele straten verder. Helaas ben ik er niet geraakt, we kwamen terug thuis zonder brood! Maar, ..., daar was een goede reden voor hoor. Onderweg kwamen we voorbij Falko, de Heidewachtel van Maaren's kameraad Stef, en Lando heeft kei leuk met hem gespeeld en gedold in zijn tuin. Falko, ook een reu, kan niet met alle reus goed om maar Lando vindt hij wel ok. Ze amuseerden zich zo goed dat hij te moe was om nog verder naar de bakker te gaan. Deze namiddag vond hij het veel te warm en vond het dan ook prima dat Thiebe en Maaren hem natspoten met het waterpistool. Hij probeerde al springend van de straal te drinken. Ook dingetjes opvissen uit een badje met water vond hij heerlijk en wij grappig omdat hij dan zo'n bellen maakte als hij met zijn neus onder water ging. Deze avond was het een tochtje door de mais en dan wat oefenen met het speeltje op een groot veld. En toen, we hopen dat het komedie was omdat hij wist dat we richting auto gingen, toen ging hij liggen en ging geen stap meer verder. We gingen gewoon door en waren al heel ver voor Lando dan toch besloot te komen om daar weer neer te ploffen. Hij geraakte precies geen stap meer verder. Nico heeft hem dan nog 100m gedragen tot aan de auto. Heel vreemd, ofwel kwam het door de warmte. Thuis deed hij toch heel normaal de rest van de avond. We houden het in 't oog!

Groetjes,

Hilde

De “Woef” en de Drentsche Patrijshond

De Belgische hondenliefhebbers kennen allicht het maandblad “Woef”. Die hebben elke maand een bepaald hondenras in de kijker, en deze maand augustus is de eer aan het Griffonnetje een niet zo bekend Belgisch hondenras.

Maar daar wilden we het nu niet over hebben, de Woef heeft elke maand ook een “tweede ras van de maand” en dat is toevallig deze maand gewijd aan de Drentsche Patrijshond !

Nu was dat bij ons baasje haast verdwenen uit zijn “intern geheugen”. Maar daarstraks, heel toevallig, heeft ‘m zijn bits en bytes nog eens geordend en kwam dit nieuwsje boven !

Terstond heeft ‘m Carine van ’t Bolkske* gemaild om voor ons een exemplaar te reserveren. Hier in het zuid-westen van Frankrijk is een Woef uiteraard niet verkrijgbaar. Ze kennen hier nog geen Drentsche Patrijshond of een épagneul à Perdrix de Drenthe zoals de Drent in ’t Frans heet. Wat zouden ze dan de Woef al kennen !

Voor alle Drenteneigenaars en Drentenliefhebbers die hier nog niets van af wisten, één goede raad, rep je asap naar de krantenwinkel om alsnog jouw exemplaar vast te krijgen.

Belle & co

* ’t Bolkske, de krantenwinkel op Bolk in Vosselaar waar ’t baasje zijn dagelijks leesvoer ophaalt als we in België zijn en waar Carine de plak zwaait. Ook familie van “onze” Harry,  broer van Hera en Heros.

Vader en zoon haai zwemmen nabij het strand…

Plotseling zwemt er boven hen een groep mensen.
Zegt vader haai : Wel, mijn zoon, nu gaan we zo ver naar
boven, dat alleen de bovenste helft van onze vin te zien is
en draaien enkele ronden rond die zwemmers !
Zo gezegd, zo gedaan.
Vader haai : Jongen, nu doen we dat opnieuw, maar laten nu
onze hele vin zien !

Dus die twee zwemmen weer enkele ronden rond die zwemmers en
duiken daarna iets dieper.
Vader haai : Wel, mijn zoon, nu langs beneden aanvallen en
vreten maar !
Dat doen ze dan ook; Alle zwemmers worden opgepeuzeld.
Een beetje later, terwijl vader en zoon daarna rustig en
tevreden rondzwemmen en nagenieten, vraagt zoon haai:
Papa, waarom hebben we eigenlijk eerst al die ronden rond die
zwemmers gezwommen, we hadden ze toch zonder probleem direct kunnen opeten ???

 Zoon, 't is heel simpel: leeg gescheten smaken ze gewoon veel beter!

De puppenkrant 14-08-2012

Uiterste inschrijvingsdatum 18-08-12 Drentenclubmatch  niet vergeten!

Training is het mode woord op dit moment bij ons. Niet dat we er gans de dag mee bezig zijn, helemaal niet zelfs, maar ons baasje wil dat ik, Lucy, me behoorlijk kan presenteren op de clubmatch van zaterdag over acht dagen.

Zo’n tweemaal daags ga ik met het baasje alleen in de tuin en moet ik volgen “aan de voet”. Dat wil zeggen dat ik het baasje NIET door de tuin mag proberen te zeulen, maar netjes pal naast het baasje moet lopen en liefst nog dat ik dan omhoog naar hem kijk !

We hebben dat al op training bij Hansje gedaan maar toen waren daar onze Lowie, Lando en Libre ook telkens. Maar alleen wij met ons tweetjes krijg ik behoorlijk wat beloningen en dat wil zeggen dat ik het goed doe.

Ook moet ik netjes naast of voor het baasje gaan zitten, soms moet ik dan ook nog in mijn bek laten kijken ! Net alsof daar zaken te zien zijn die wereldschokkend zijn, net nu ik nog volop tanden aan het wisselen ben. Maar ik doe maar wat het baasje vraagt, hoe meer ik dat doe, hoe meer brokjes van die vreselijk lekkere everzwijn/hert salami van Luc, dat ik dan krijg.

Trouwens het baasje zegt dat ik volgend jaar, als ik bij de grote honden ben ingedeeld ik ook mijn bijters aan de keurmeester moet laten zien. Ook bij Nelly en Aline, onze Belgische dierenartsen moet ik dat geregeld doen. En het baasje zegt dat ik me niet hoef te schamen voor m’n tandjes, hij zegt dat ik een “colgate gebit” heb. Dat blijkt dan weer iets te zijn van de reclame van TV voor mooie tanden…

Lucy

Lando bezorgde ons ook een dagverslag van zondag

Dag lieve familie,

vandaag was een druk gevulde dag. Vanochtend mocht ik weer lekker gaan trainen bij Hansje. Ik was alleen met mijn broer Lowie. Bijna privé training dus. We hebben geoefend met het speeltje (voorbereiding voor de jacht om achter de buit te gaan en hem naar het baasje te brengen) en ik heb lekker gezwommen tussen het riet en de lelies. Zalig met zo'n warm weer. Ik werd er wel heeeeeel moe van maar had niet zoveel tijd om te rusten want na de middag kwam de familie. Thiebe wordt morgen 12 en daar hoort natuurlijk een feestje bij hé. Gelukkig gingen ze uit eten en kon ik even rusten. s'Avonds kwamen de moekes nog terug een terraske doen. Ik vond de koekjes op tafel wel heel aantrekkelijk maar kreeg er geen om mijn eigen bestwil. Pilletjes nemen voor de darmflora en dan toch snoepen zou volgens de baasjes niet slim zijn. Vake is mijn dikke vriend al hoor. Hij doet altijd gek met mij en ik dan ook met hem. Ik zat bijna bij hem op schoot en at bijna zijn oor op.

Ik ga nu ook mijn bench in kruipen sèh en een lekker dutje doen.

Toedeloe,

Lando

Weersverandering op komst ! ?

Deze morgen was het nevelig over La Magdeleine. Niet dat we van zware mist spreken maar je kon merken dat het een heldere frisse nacht was geweest.

Vandaag is het drukkend weer geweest en in afwachting van wat de kranten voorspellen heeft het baas maar netjes het gazon gekortwiekt. Komt er regen dan kan hij eind van de week wel herbeginnen maar nu ging het van een leien dakje met de droogte .

Wijzelf voelden het drukkend weer ook maar al te goed. Gelukkig konden we profiteren van een zacht windje. Enig probleem was het plaatsje vinden waar je er maximum van kon profiteren. De lindeboom is altijd favoriet voor zijn magnifieke  schaduw, maar ook binnen in huis en in de stal heersten aangename  temperaturen.

In de stal hadden we gezelschap van het baasje die zich onledig heeft gehouden met het herstellen van twee stofzuigers. Bij beide was het, hoe kan het anders een stofprobleem. Bij één stofzuiger bleek de zuigslang compleet dicht te zitten. Tandenstokers die mee opgezogen waren,  zorgden voor het begin van een lange prop hondenhaar, takjes, gras en gewoon zand. Hetgeen je hier ’s avonds in huis kan vinden wanneer er vier Drenten de ganse dag hebben buiten/binnen gespeeld.

Vooral Lucy loopt de ganse dag op houtjes te kauwen, we laten haar maar doen, ze is immers nog steeds tanden aan het wisselen en dan kan dit kauwen enkel maar goed doen.

Bij de volgende stofzuiger, een Miele,  zaten zowat alle filters die er in aanwezig zijn totaal verstopt te zijn. ’t Vrouwtje dacht dat hijn verbrand was omdat de stofzuiger stilgevallen was. Maar hier bleek het enkel de veiligheid te zijn die op tijd de stofzuiger beschermd had. Met nieuwe filters, en een nieuwe stofzak was ook dat stofgeval hersteld.

Het zal hier in ’t vervolg nogal eens vooruit gaan met het stofzuigen. Het vrouwtje kan nu met twee stofzuigers tegelijk werken …. Of het baasje moet er ook eentje voor zich nemen en mee helpen stofzuigen. ’ t Zal het laatste wel worden zegt het baasje…

Belle & co

De kameraadjes van Cartouche en Lennaert…

Het vrouwtje van “onze” Lennaert ,heeft een nestje jonge kittens. Daarover is hier op het blog al één en ander vermeld geweest.

Jeanny zoekt nog voor twee poesjes (kattinnetjes) een goede thuis. Ze zien er beeldig uit en de familie daar kennende mag je er zeker van zijn dat ze een goede start hebben gekregen (anders was Lennaert daar ook niet naartoe gemogen)

Hierbij de uitleg van Jeanny over de poesjes zoals ik het op facebook las:

Genoeg drinkplaatsen!

Een perfecte moeder met perfecte kittens. Zijn nu 5 weken en mogen achter 4 weken bij de moeder weg (snik) Er zijn nog 2 poesjes beschikbaar. Het slimme grijsje boven op de poes en een zwartje zooo mooi wit gemarmerd! Ze eten nu al brokjes en gaan al op de bak. Hun eerste wormkuurtje hebben ze ook al gehad. Moeder is een deftige Noorse boskat en vader is een vrije boerenjongen uit het dorp.

En dit is de uitleg die ik in onze mailbox vond:

Hallo Jan,

De 2 poesjes die nog over zijn zijn kattinnetjes. Ze zijn echt supermooi en er is niets mis mee. Maar ja, de meeste mensen willen katertjes (lijkt wel China). Wij zelf hebben het poesje genomen dat helemaal niet bang is voor Lennaert en Cartouche, ze zijn allemaal nu trouwens gewend aan honden. Voor vrienden en bekenden zijn de poesjes gratis. Totaal vreemde en niet bekenden laat ik iets betalen, zodat ik zeker weet dat ze niet als gratis slangenvoer eindigen en hun interesse oprecht is. De bloggers zullen jou wel bekend zijn, en kun je wel inschatten of ze betrouwbaar zijn.

Groetjes en bedankt.

Jeanny

Geef maar een seintje indien interesse, je kan me mailen via de link in de rechterkolom van dit blog of gewoon door een reactie op dit bericht. Wij nemen dan asap kontakt met je op. De kittens zijn op te halen in Roosteren, Nederlands Limburg (vlak bij Maaseik België)

De puppenkrant 13-08-2012

Uiterste inschrijvingsdatum 18-08-12 Drentenclubmatch  niet vergeten!

Wat een boze blik en een hard woord kan doen…We hebben die twee boosdoeners, sommigen noemen hen ontdekkingsreizigers gisteren niet gehoord.

“Het is de aard van ’t beestje” zeggen ze dan.  Ondernemend en wanneer ze dan eens serieus naar hun poten krijgen dan weten ze niet hoe het goed te maken. Hier het bewijs dat de Drent een erg gevoelig karakter heeft en de “harde aanpak” niets uithaalt.

Hen op een duidelijke consequente manier duidelijk maken dat ze “er over” zijn gegaan en dat we zulks niet dulden. Het helpt (soms)  !

Dat ze niet alleen zijn die eens een stapje verkeerd zetten kunnen we lezen in het verhaal van Lando. Lobke van haar kant was dan ook weer op ontdekkingstocht, de zee, een lift en de onderkant van een restauranttafel, dat alles heeft ze ontdekt op één dag !

Lando is op het “slechte pad” en durft iets te pakken dat niet van hem is !

Dag moekie, oma, oom, zus, Simonne en Jan,

(amai, 'k ben al bijna buiten adem),

hier is uw grote jongen weer. Ik neem mijn pilletjes en pasta van de dierenarts zeer goed in. Nu hopen dat het snel betert. Mijn baasje heeft daarstraks nog even terug gebeld naar de dierenarts omdat er wat bloed in mijn ontlasting zat. Zolang het helder van kleur is is het niet erg, pas als het donkerrood is moeten we terugbellen. Het resultaat van het labo was ook goed, geen parasieten of andere vreemde zaken gevonden, dus dat is al goed. Waarschijnlijk heeft het toch iets met andere voeding te maken. En om in het medisch verhaal te blijven: daarstraks ontdekten mijn baasjes een reuze grote teek om mijn borst. De tang ging amper ver genoeg open om hem eraf te halen. Zo vreemd hé dat die daar zo snel zat want mijn baasjes controleren mij constant. Ze houden het nu goed in't oog want het zag heel rood.

Maar, ..., ik heb ook grappige verhalen hoor. Wat dacht je van: ik heb gisteren papa zijn werkboterhammen gestolen en vanochtend Maaren zijn boterham met choco. Daarstraks stond er versgemaakte courgettesoep op de kast af te koelen waar ik als ik mij heel lang uitrekte en mijn tong op zijn langst maakte net van kon slurpen!

Gisteren ging ik op het einde van de wandeling in de berm in het hoge gras liggen en verzette geen poot meer. Omdat de baasjes dat zo komisch vonden gingen ze er een foto van trekken. Net op dat moment kwam er een wandelaarster naast die zei: 'ah, moet hij poseren voor de foto?". Die zag het toch net iets anders, hihi.

We zijn hier al aan het aftellen voor wanneer jullie terugkomen hoor zodat we nog eens "life" onze drentenverhalen kunnen uitwisselen. We missen jullie hoor!

Tot gauw,

kapoen Lando

En Lobke ontdekte de zee

Lieve mams,

Zoals beloofd hier een verslagje van mijn bezoek aan Zeeland.

Onderweg daar naar toe zijn we nog even ergens gestopt om een klein wandelingetje te maken en de auto van mijn maaginhoud te ontdoen.

Tijdens de wandeling mocht ik los, ook daar waren weer vlinders en allerlei pluisjes om achter aan te rennen, leuk hoor! Dat ik op een gegeven moment weer werd teruggefloten vond ik iets minder leuk, en heb dan ook besloten dat niet te doen, ze komen me maar halen!

Op de plaats van bestemming moesten we eerst in een lift voordat we bij oma kwamen. Ze woont op de 6e verdieping, en trappen lopen mag ik nog niet dus gingen we in dat bewegende hok. Ik geloof dat er verwacht werd dat ik dat eng zou vinden, maar ik ben een grote meid, en vond er dus niets engs aan.

Na een tijdje zijn we gaan wandelen langs de zee, wat is dat groot zeg! We mochten niet op het strand, en zijn toen maar op de glooiing bij oma voor de deur gaan lopen. Daar konden we niet los, het was erg druk.

Vanavond zijn we dan in een restaurant gaan eten. We moesten een stuk over de boulevard lopen, waar het ook heel erg druk was, en van alles te zien was. Ik heb erg aan de lijn getrokken, wilde overal naar toe, en heb onderweg aardig wat knuffels van wandelaars in ontvangst genomen. Ondertussen werd m’n vrouwtje behoorlijk geïrriteerd door mijn getrek, en ook commando’s als ‘’zit’’ lapte ik aan m’n laars.

Ik heb het maar even goed gemaakt door me in het restaurant voorbeeldig te gedragen, ben samen met Siebe rustig onder tafel blijven liggen. De volgende keer mag ik dus ook weer mee.

M’n vrouwtje vraagt zich af of ik nu al in de puberteit kom, omdat ik de laatste dagen gewoon m’n eigen gang ga. Weet jij dat misschien mam?

Ik zal morgen op de jachttraining maar weer eens goed m’n best doen!

Heel veel liefs voor iedereen daar in Frankrijk,

Lobke.

Voorgevoel  en een jarige…

Karin, je weet wel het vrouwtje van Lobke schreef het vorige week nog “spijtig dat we van een deel van de pups weinig horen” Daar heeft ze deels gelijk in. Maar niet alles van wat wij aan mails binnen krijgen zijn artikels voor de puppenkrant.

Soms zijn het gewoon vragen zoals over het LOSH nummer en de stamboom, een vraagje over teken bestrijding, hoe nagels moeten geknipt worden, de perioden om te ontwormen of gewoonweg een berichtje dat alles goed gaat met hun fijne pup.

Nu kregen we daarstraks een reeks foto’s in onze mailbox van Lesco, het reutje van Werner, Ilse en Kjel uit Stekene. Dus plaatsen wij hier zo onder dit bericht enkele foto’s van mooie Lesco.

Dus Karin, beschouw je vraag/vaststelling maar als een voorgevoel omtrent de pups, misschien komen er nog wel meer foto’s… wat zegt je voorgevoel nog ?

Misschien heeft Karin hier ook wel een voorgevoel van : bij mij is het geen voorgevoel maar een melding van het “smoelenboek” . Onze bekende moppen leverancier voor het Bas & Belle-blog, “de Louis” is morgen maandag den dertiende augustus jarig !

Hoe oud de Louis morgen gaat worden houden we angstvallig geheim. Maar het moet iets zijn tussen de 13 en de 70 . Waarom 13 ? Omdat we weten dat hij in vorige eeuw geboren is. En waarom 70 ? Omdat we hem nu ook weer niet te erg willen honing aan zijn baard smeren. Hij zou nog kunnen gaan denken dat ‘m justekes 21 gaat worden ! We zeggen er wel bij dat 70 schromelijk overdreven is.

Ieder die Louis morgen wil felicitigelukwensen kan dat uiteraard op het smoelenboek en we zouden geen valserikken en smeerlapkes zijn moesten we hier zijn facebook adres niet geven.

Je kan Louis overstelpen met felicitaties op deze link : http://www.facebook.com/louis.michielsen.9?ref=brem

Vraag hem dan zelf maar hoe oud/jong hij morgenvroeg is,  je kan hem ook gelijk een verzoek tot “vriendje” worden doen.

Je ziet maar hoe je “de Louis” morgen gelukkig kan maken. Van ons krijgt ‘m in elk geval nog een mooi kaartje in zijn mailbox !

Belle & co

Bij de bakker…

Een vader staat met zijn zoontje bij de bakker als er een vreselijk opgetutte dame binnen komt lopen.

Het jochie kijkt haar een tijdje aan totdat de vrouw vraagt:

"Wat is er knul?"

"U bent zeker 18?" zegt het jochie.

Vrouw: "Zeg dat nog eens?"

Jochie: "U bent zeker 18?"

De vrouw begint te stralen en roept door de zaak:

"Horen jullie dat, hij denkt dat ik 18 ben, leuk hè, maar ik ben 36."

Het jochie kijkt haar vertwijfeld aan en zegt dan:

"Daar snap ik niks van, u komt gelijk na ons binnen en wij hebben nummer 17,

dan moet u toch 18 zijn?"

J.V.H.

De puppenkrant 12-08-2012

De rust is weergekeerd bij het baasje. Al een geluk want goed voor “zijn tikker” was het niet. Erger nog, ook voor de levensverwachtingen van Belle en Lucy was het geen hoogtepunt. Met veel plezier had ons baasje het tweetal vakkundig de nek omgedraaid.

 Je kan dan wel zeggen “die komen wel terug” maar als je er met de auto achter aan moet gaan omdat ze muizen, hazen, vossen, roof- en andere vogels in hun neus hebben, sluiten blijkbaar ook hun oren potdicht af !

Ze zijn terug en dat is het voornaamste maar het gaat een raar zicht zijn, twee jachthonden die gaan “kortgehouden” worden aan de lange lijn of de rollijn. Maar leren luisteren zullen ze, zowel jong als oud !

We troosten ons met de gedachte dat het overal wel “wat” is, lees maar eens wat Steven en Eva over hun “schatje” Lana schrijven. En in Roosteren blijkt het ook niet alle dagen koek en ei te zijn ten huize Cartouche en Lennaert ….

Belle & co

Lana is verslaafd…

Waf waf, ik ben officieel voedselverslaafd genoemd. Altijd zin in een hapje. Krijg ik geen dan tracht ik op het aanrecht mijn kans. Ik mag dat niet, ze zijn daar streng op ... Maar ik heb het gevonden ... Het baasje afleiden met kattenkwaad en hap ... Zo vlug mogelijk mij omdraaien en het biefstuk op tafel uit zijn bord stelen. Baasje was niet content! Ik heb hetzelfde gedaan met het vrouwtje haar boterham. Ik denk dat ik iets anders zal moeten uitvinden want ze hebben mijn streken al door ... Jammer, kzal mij drentehersentjes eens laten werken. Broers, zussen, mama, nonkeltje en oma hebben jullie nog tips?
Grote smile Lana

In Roosteren woont “TERMINATOR” Lennaert

Hallo ome Faes,

Er zijn van die dagen…..

Onder het mom van “zullen we even wat plantjes kopen” werd mijn baasje door vrouwtje meegelokt naar een winkel, zo’n winkel waar ze behalve plantjes ook hout, bestrating, stenen, servies, tuinmeubilair, kussens, geurkaarsen, koffie, potgrond, lekkere broodjes, boeddha’s, ja alle soorten prullaria wat wel leuk is, maar ook weer niet echt nodig is, verkopen. Het is zo’n winkel waar baasje aan de kassa komt en de totaalprijs hoort, verbaasd in het karretje kijkt en zich in godsnaam afvraagt of hij kroonjuwelen gekocht heeft, zo duur. Het is zo’n winkel, nadat vrouwtje heel ijverig alle nieuwe aanwinsten heeft gepoot, en het baasje gaat kijken hij helemaal niet ziet wat er nu uiteindelijk bij is gekomen, en hij zich voorneemt hier nooit meer naar toe te gaan, en hij beter het geld rechtstreeks in de grond kan stoppen, want dan kan hij het tenminste nog terug vinden. Ja, zo’n winkel is het. Hebben ze die ook in België en Frankrijk?

Na een dagje shoppen in “zo’n winkel” kwamen ze moe en voldaan thuis, dat wil zeggen “baasje was moe” en vrouwtje “voldaan”. Christian had op mij gelet en dat was goed gegaan.

Naast de gebruikelijke minimalistische plantjes had het vrouwtje 2 zakken tuinaarde gekocht. In één zak zat speciale ‘high tech” “pump up te volume” rozengrond. Vrouwtje ging samen met Christian een opgenomen film bekijken omdat hij natuurlijk ook wat aandacht nodig heeft na zo’n dagje alleen met mij.

“ En ik dan? vind het maar een saaie film. Ik ga naar buiten en vermaak me wel hoor! En als het moet, alleen! Hee,…. wat zijn dat voor rare zakken?”

Opeens galmde het door het huis “Wat heeft Lennaert nu weer gedaan” Oeps! Daar lag de dure zak “terra roza multifunctionela, strongly fragrant, very healthe shrub” (zeg maar gewoon paardenstront), helemaal uit mekaar gescheurd en dan ook nog eens de zak “schrale potgrond” om te mengen met de vette maasklei (zeg maar gewoon zand) door elkaar heen.

Behalve “een zachte mond” heb ik ook zeer sterke nekspieren want we hebben het hier wel over zakken van 20 en 40 liter. En dan heb ik ook weer een olympisch record verbroken want deze ravage heb ik in minder dan 10 minuten aangericht.

Baasje begint inmiddels te twijfelen over de gevleugelde uitspraak “eens een Drent, altijd een Drent”. Nu is de laatste slogan: “Wil je chaos, neem een Drent”

Ome Faes, doe de groetjes aan tante Simonne en zeg maar niets tegen mama, oma, nonkel heros en mijn zusje Lucy

Jullie Lennaert

De lange lijn…

Het gaat de lange lijn worden gedurende de volgende week voor onze jongste en oudste. Dat hebben ze aan zichzelf te danken en is nog een zachte berisping in vergelijking met het baasje zijn humeur op het einde van de wandeling met Belle en Lucy.

Langs geen kanten luisterden ze op het fluitsignaal om terug te komen, erger nog ze beschouwden het blijkbaar als een aanmoediging om nog verder door te lopen ! Nu is het niet de gewoonte van het baasje om achter de honden aan te lopen dus heeft hij hen laten lopen en is thuis de auto gaan halen. Alles was nog niet zo erg geweest moest er geen dreigend onweer gehangen hebben.

Toen het baasje hen in de gaten kreeg waren ze beide muizen aan het opgraven in de buurt van de strobalen waar we enkele dagen geleden de groepsfoto’s hebben gemaakt, en dat is toch al gauw zo ’n kilometer van huis weg. Een meevaller was wel dat alle omliggende akkers nu leeg zijn en het baasje met de “4x4 Outlander” geen enkel probleem heeft met los over de akker te rijden.

Tot grote verbazing van ’t baasje kwam het tweetal nu wel vlot naar de auto. Die voelden de bui allicht al hangen en pasten hun geijkte strategie toe -vrolijk kwispelend naar het baasje komen-. Die moet zich dan als goede baas inhouden, en hen nog prijzen ook, omdat ze naar hem gekomen waren. Hoewel het moet gezegd, het “prijzen” was deze maal toch maar heel miniem…

Het prijzen beperkte zich tot heel vriendelijk “smeerlapkens” zeggen. Morgen mogen ze terug gaan wandelen aan de lange lijn en dat voor de rest van de week.

Wie bananen in zijn oren heeft moet die er maar tijdig uithalen of de consequenties aanvaarden zegt ons baasje…

Belle & co

Recyclage…

Naar aanleiding van een artikel in onze regionale “franse gazet” over het recycleren van dopjes van drakflessen, wil ons baasje dit ook nog eens in de aandacht brengen van onze bloglezers.

Al Verschillende jaren verzamelen wij de dopjes van cola, water, frisdrank, melk en andere dopjes van allerlei dranken. Wij doen dit omdat de verkoop van deze dopjes aan een recyclagebedrijf geld op brengt dat integraal ten goede komt aan de opleiding van blindengeleidehonden.

Zeer zeker een nobel doel waar wij graag enkele malen per jaar een bericht aan wijden hier op dit blog. Tot ver over de landsgrenzen hebben wij lezers die voor ons hun dopjes van lege flessen opzij leggen en die meebrengen wanneer ze ons bezoeken of wij bij hen langskomen. We hebben al dopjes van mensen uit de Charente meegebracht, van een overheidsbedrijf in Londen, uit Wallonië maar ook van haast vlak naast onze Vosselaarse deur !

Dat we niet alleen zijn met onze actie bewijst onder andere de onderste link die verwijst naar een school in Lommel die zomaar eventjes 1300 kilo of 1,3 ton dopjes verzamelde .

Zover laat het baasje het niet komen want hij brengt regelmatig de dopjes naar een verzamelpunt. Dat gebeurt gewoonlijk wanneer hij een vuilniszak vol heeft en dat gaat verbazend snel !

Op onderstaande site kan je vinden welke dopjes wel en niet worden aanvaard, ook waar je ze kan inleveren en wat er uiteindelijk van gemaakt wordt .

http://www.dopjesactie.be/nl/wat.php

http://www.hbvl.be/limburg/lommel/1300-kilo-dopjes-voor-opleiding-blindengeleidehonden.aspx

Met dank voor de bereidwillige medewerking

Belle & co

De puppenkrant 11-08-12

Het moest er eens van komen, de eerste nachtelijke editie van de puppenkrant is een feit en je leest ze nu !

Het zit zo… Het hoofdbestuur was vanavond uitgenodigd bij vrienden in “Le vieux Cerier”een dorp zo’n 35 kilometer van La Magdeleine en Lucy mocht/moest mee met het hoofdbestuur omdat het kon dat het bezoek wat lang zou uitlopen. En dan zou het wel eens kunnen voorvallen dat het met de waterdichtheid van Lucy niet zou meevallen… Dus togen ze met z’n drieën naar ginds.

Net zoals Lennaert bericht heeft Lucyb ook ginds haar buikje netjes rond gegeten, en net als Lobke op vlinders gejaagd, in dit geval motten, maar dat zijn ook vlinders, nachtvlinders dan!

Maar omdat het wat laat geworden was en er van Lennaert en Lobke toch al kopij voorhanden was heeft het baasje zich nog maar snel op de hoofdredacteurstoel gehesen en de krant in elkaar gestoken.

Deze telt dan zowel voor het laatavondbericht (dat toch al te laat was) en de heel vroege ochtendkrant. Twee vloiegen in één klap zegt de hoofdredacteur en zo kan hij in de ochtend een half uur vroeger bij de bakker in Villefagnan aan de toog staan.

Hier het natte feestrelaas van Lennaert

Hallo mijn familie in Frankrijk, België en Nederland,

Gisteren was het weer feest. Mijn baasjes gingen ergens eten en ik mocht mee. In het begin gedroeg ik voorbeeldig maar toen er allerlei verrukkelijke geuren mijn neus binnenkrulde werd ik toch wel ongeduldig. Maar ik had geluk, ook voor mij werden wat kip- en kalkoendeeltjes aangebraden en toen was het smikkelen en smullen.

We zaten in een rare tuin, geen enkel grassprietje te bekennen maar wel een groot blauw bad dat naar chloor rook. Ik vertrouwde het zaakje niet helemaal en liet me zeker niet verleiden een duik te nemen. Toen speelde het vrouwtje vals. Ze gooide een ping pong balletje in het water, en aangezien dit niet zonk, dacht ik dat ik ook op het water kon lopen. Dat had ik dus verkeerd ingeschat en ging echt helemaal kopje onder. Natuurlijk worden dan weer foto’s gemaakt. Ik geloof dat ik nu olympisch kampioen zielig kijken ben. Als troost mocht ik in het zonnetje op een stoel liggen. Vrouwtje had me tussendoor 2 keer uitgelaten, maar ja wat doen kinderen in een zwembad? Juist! Plassen. Ik plaste naast het zwembad en daarna ook nog eens in de kamer. Ik maakte dus niet zo’n goeie beurt. Gelukkig namen de gastheer en gastvrouw het niet al te zwaar op. Het was een mooie avond met aangenaam gezelschap, goeie wijn en voor mij lekkere hapjes en een gratis bad.

Jullie Lennaert

En Lobke was op jacht, op vlinders en kranten

Lieve mams,

Vandaag heb ik eens laten zien dat ik een echte Drent ben. Vanochtend tijdens de wandeling vlogen er heel veel vlinders langs het pad, en die fladderdingen vind ik echt niet te weerstaan, daar moet ik achter aan! Vrouwtje liep gewoon door, maar daar had ik geen boodschap aan. Ook niet toen ze floot, toen heb ik m’n denkbeeldige middelvinger maar even opgestoken. Niet netjes voor een dametje als ik, maar ik moest nu eenmaal m’n instinct volgen. Er werd toen toch wel even iemand boos, maar ook dat interesseerde me op dat moment niet, ik ging gewoon door waar ik mee bezig was. Wat ik niet wist was dat ik gevaarlijke toeren uithaalde, ik rende en sprong nl langs een hele steile slootkant, maar dat kon ik niet zien omdat er allemaal riet en brandnetels groeiden. Uiteindelijk moest ik weer aan de lijn, jammer!

Vanavond heb ik me samen met Siebe kostelijk vermaakt met een krant. Siebe had die van tafel gejat en ging er mee door de tuin rennen. Daar moest ik natuurlijk ook achter aan. Hihihi, er is niet veel van die krant over. Het baasje zit nu nietsvermoedend op z’n werkkamer z’n e-mail te lezen, niet wetende dat de krant, die hij denk ik nog moet lezen, aan flarden ligt. Moet ie z’n spullen maar opruimen!

Vrouwtje heeft er wel foto’s van gemaakt, maar die zijn niet zo mooi geworden omdat het al bijna donker was.

Morgen wordt het een drukke dag, dan gaan we naar Zeeland. We gaan kijken of we ergens langs zee kunnen wandelen, hoewel dat bijna nergens schijnt te mogen in de zomer, en we gaan in een restaurant eten. Ik laat je wel weten hoe dat allemaal is afgelopen!

Lieve mams, een heel fijn weekend, en hopelijk is het niet te warm voor jullie daar in Frankrijk!

Je Lobke!

De puppenkrant 10-09-2012

Ons baasje heeft mij, Lucy, daarstraks eens goed op mijn plaats gezet. Hij vond dat nodig omdat ik volledig uit de bol ga wanneer we gaan wandelen. Dan spring ik rond, bijt in poten en broekspijpen, trek de leiband van mijn moeder uit het baasje zijn handen !

In ’t kort, er moest ingegrepen worden door de baas van de roedel, het baasje himself.

Het baasje heeft dat gedaan zoals moeder en grootmoeder dat zouden doen. Hij heeft gewoon met zijn hand mijn snoet omvat en mijn bek dicht gehouden. Dat vond ik echt niet plezant en ben gelijk een toontje lager gaan zingen,  figuurlijk dan toch !

Het baasje heeft me verwittigd, de volgende maal bij de minste poging tot weer uit de bol gaan krijg ik “van ’t zelfde laken een broek” maar dat zal ook wel figuurlijk zijn hoop ik. Zo dadelijk heb ik nog geen behoefte aan eender welke broek ook !

Lucy

Lennaerts vrouwtje beloofde ons een verhaaltje, en ’t is een mooi…

Hallo Drentelaars, Faeselaars, puppelaars en bloggelaars,

Ik had in mijn vorige verhaaltje al melding gemaakt over “de steen der wijzen”.

Vrouwtje twijfelde of het wel geschikt is voor een blog met allemaal vrolijke Drenten, want het is een beetje een sentimento.. sentiman….stitive………….”een zielig verhaal” met een hoog natte puppyogen gehalte. Maar aangezien ik toch de hoofdrol speel hier dan toch het verhaal.

Vrouwtje heeft nog altijd vakantie en neemt zich nu de tijd om de laatste spulletjes van haar, in juni overleden moeder, op te ruimen of een plekje te geven.

Iedereen die zijn ouders heeft verloren weet dat dit een pijnlijk proces is. Het is ook moeilijk alles op waarde te schatten, het zijn soms kleine onbenullige dingen, maar je kunt ook niet alles bewaren.

In een doosje vond vrouwtje een steen. Ze herkende het als een typische Maassteen. Ze wist het verhaal niet achter deze steen, en hij was niet mooi van vorm, had een saaie grijze kleur, was niet groot, was niet klein, ze wist het niet. Ze stond een tijdje in gedachte met de steen in haar hand te wikken en wegen wat nu de betekenis was van deze steen.

Aangezien we hier aan de Maas wonen en overal in de tuin maasstenen liggen kon het vrouwtje niet direct een reden bedenken deze steen te bewaren. Ze gooide de steen op een grindpad achter in de tuin. Al zou ze willen, hij was niet meer te herkennen of te vinden.

En toen kwam ik! Tijdens dit hele gebeuren zat ik binnen in de bench en had hier niets van meegekregen. Ik werd voor een plasje buiten gelaten…..en toen mijn vrouwtje later naar buitenkwam lag daar op het matje de steen. Eerst twijfelde ze, maar het was hem echt; saaie grijze kleur, niet groot, niet klein…

Ja, nu heeft ze een reden om hem te bewaren, de steen die haar moeder jaren lang in een doosje had weggeborgen, heb ik tussen duizenden andere stenen met mijn neus teruggevonden en weer naar haar teruggebracht!

Vrouwtje heeft een rekje waarop ze alle mooie stenen bewaard die ze vindt tijdens het wandelen, de veer van de uil en de specht, een stukje hout in hartvorm, de schedel van een merel, scherven uit een verleden, een mooi stuk glas, een tand van een paard, en daartussen heeft nu “mijn” steen ook een ere plekje gekregen.

Lennaert

En ook Lando is het terug gewoon in Oud Turnhout

Dag mamie & co,

ik drup nog een beetje na terwijl mijn baasje dit berichtje schrijft. Ik ben nog niet lang terug van mijn inhaalles.We hebben wat extra aandacht aan gehoorzaamheidsoefeningen besteed. Zonder andere afleidingshondjes in de buurt ging het al een pak beter. Oefenen is de boodschap en de baasjes leren om wat kordater te zijn. Daarna liepen we door de hoge maïs en deden we verstoppertje, kei leuk, dat doe ik heel goed, hoe moeilijk de weg om er te geraken ook is. Ik heb ook best veel gezwommen en was hééééééééél moe. Voor we naar de training gingen ben ik nog even bij de dierenarts langs geweest. Heel de week is mijn ontlasting al niet meer zoals het hoort dus even laten controleren. Ziek ben ik totaal niet want ik heb geen koorts, speel goed, drink en eet goed. Het zou kunnen dat mijn darmen, die toch wel wat gevoelig aanvoelde, wat overhoop liggen door wat andere korrels te hebben gegeten of dat ik iets vies het opgedronken of opgegeten. Ik heb pilletjes en een soort van pasta gekregen. Over 4 dagen moet het beter zijn en dan is ook het laboresultaat van het staaltje er. Ik vond het heel leuk hoor bij de dierenarts, mijn staartje ging nogal tekeer. Ik woog ... 18,3 kilogram! Ik schijn ook reuze poten en voeten te hebben en heb ook grote nieuwe tanden. Ik word letterlijk en figuurlijk een kanjer van ne vent, euh, ik bedoel Drent.

Ik heb zo'n voorgevoel dat mijn oogje's nu heel snel gaan dichtvallen.

Lieve lekjes,

Lando

Warm zeg…

Vierendertig graden Celsius, de temperatuur in de Charente vandaag. Het is net als bij regen…binnenblijfweer !

In de keuken, tegen de stenen vloer daar is het nog het lekkerste van allemaal. En omdat het baasje daarstraks het tapijt heeft weggenomen is er plaats voor iedereen met veel plaats om nog eens op een andere plaats te gaan liggen.

Het baasje heeft het tapijt eens een goei reinigingsbeurt gegeven. Dat was na die stof weken en de vorige weken met die acht honden over de vloer wel even aan de orde.

Met een schrobberke (een ankerke zeggen ze in de Kempen door het anker afbeelding in de haren) speciale tapijtenzeep, een tuinslang en uiteindelijk met de hoge drukslang ging hij het tapijt te lijf. Dat tapijt had hij opgehangen aan een hekwerk van Heras zodat er geen zand of slijk bij te pas kwam en het vuil er vlot kon uitlopen. En vuil liep er uit, vooral slijk van zoveel hondenpoten die er over gepasseerd zijn.

Morgen mag ze terug in de keuken, daar ligt ze vooral als anti-slip, want het hoofdbestuur heeft dan wel een mooie lichte vloer voor de keuken gekozen, als er gekookt wordt is het een “slibberbaan”.

Ook voor de heupen van Lucy is zo ‘n glijbaan funest. Dat was aanvankelijk het doel van het tapijt. Ze is drie jaar geleden meegekomen om ons eerste nestje pupjes, dat van Hera en Heros, te vrijwaren van slechte HD waardes achteraf. Gans dat nestje, met zes stuks, is immers met Nieuwjaar 2009 mee naar hier gekomen om Nieuwjaar te vieren met de vrienden. De pups waren toen zeven weken oud en hadden toen hun eerste buitenlandse reis al achter de rug.

En ondertussen ligt het tapijt er nog. Allee,morgen toch terug opnbieuw…

Belle & co

De boer en de Yuppie…

Ghislain, een Vlaams Brabantse boer ergens in het midden van het land, bekijkt zijn
kudde,  wanneer er plots een splinternieuwe BMW 645 cabrio stopt in een wolk van
stof.

De chauffeur, een jongeman volledig Armani gekleed, met Gucci
schoenen, Ray-Ban zonnebril en een Yves St-Laurent das, steekt z'n
hoofd door het raam en vraagt aan de boer :

"Als ik het juiste aantal van de koeien in uw kudde kan geven, krijg
ik dan een koe ?"

Hij bekijkt de man, zeer zeker een Yuppie, bekijkt dan zijn kudde die
vreedzaam staat te grazen en antwoordt kalm :

" Ja, waarom niet ?"

De Yuppie parkeert zijn wagen, neemt zijn Dell minicomputer, sluit
deze aan op zijn RAZR V3 mobiele telefoon, surft op Internet en
bereikt een NASA site en contacteert een GPS satelliet om de juiste
positie van de plaats te bekomen, geeft dan zijn coördinaten aan een
andere NASA satelliet die de sector opneemt op een ultra hoge
resolutie foto.

Dan bereikt de jongeman een Adobe digitale foto site en stuurt het
beeld naar een analysesite in Hamburg, Duitsland.

Enkele seconden later, krijgt hij een bericht op zijn Palm Pilot, die
hem zegt dat het beeld geanalyseerd is en de gegevens werden
opgeslagen. Hij bereikt dan een MS - Q S L gegevensbank verbonden met
een Excell berekeningsblad via zijn blackberry en hij ontvangt enkele
minuten later, het antwoord.

Tenslotte, drukt hij een gekleurd rapport van 15 blz. met zijn HP
laser mini-printer, wendt zich naar de boer en zegt :

"Jij hebt exact 1586 koeien."

"Correct. OK je mag één van mijn koeien kiezen", zegt Ghislain.

Hij houdt de jonge Yuppie in het oog terwijl deze één van de dieren
kiest en ziet hem geamuseerd het dier in zijn koffer leggen.

Dan zegt Ghislain tegen de jongeman :

"Zeg! Als ik je heel juist kan zeggen in welke sector je werkt, krijg
ik dan mijn koe terug ?"

De jongeman denkt een ogenblik na en zegt : "OK, waarom niet ?"

"Jij bent een lid van de Federale regering" zegt Ghislain.

"Wow ! het is juist" zegt de Yuppie, "maar hoe heb je dat kunnen raden ?"

" Ik moest niet raden" zegt Ghislain . "Je bent hierheen gekomen zonder dat
iemand het je heeft gevraagd. Je wilt worden betaald voor het antwoord
op een vraag die ik niet had gesteld. Jij hebt materiaal gebruikt dat
miljoenen euro’s kost om mij te kunnen bewijzen dat je intelligenter
bent dan ik. En je kent niks over het werk van eerlijke lui die jou je
brood laten verdienen en tenslotte. GE KENT GEEN KLOTEN VAN KOEIEN !

Wat hier voor je staat is een kudde SCHAPEN ! "

"En geeft mij nu mijnen hond terug !

G.L.

De puppenkrant 09-08-2012

Ons baasje s gulzig geweest gisteren, gulzig met de binnengelopen puppenberichten.

Gisteren een overvloed, vandaag nikske aan kopij of hij moet het zelf verzinnen en neerpennen. Nu is dat laatste gewoonlijk geen probleem voor hem maar het is vakantie en dan gebeurt er zo al minder…

Waar we nog geen aandacht aan hebben gegeven deze week maar waar vaste Bas & Belle blog lezers toch mee bezig zijn geweest is het toch wel opmerkelijke feit dat we de 300.000° blogbezoeker hebben mogen verwelkomen. Van Louis M. onze vaste moppenleverancier weten we dat hij op het cruciale moment aan de gezondheid aan het werken was en was gaan wandelen. Louis meldde ons dat ‘m 27 bezoekers achter het net gevist heeft. Wat Louis zijn vissersprestaties zijn moeten we nog eens nakijken want met de 250.000° bezoeker zat hij er ook al zo ver naast…

Jeanny W. ook al heel erg bekend op het blog als berichten schrijver in de puppenkrant meldde dezelfde dag nog dat zij nummer 300.002 was geweest. Ons baasje heeft dan spijtig genoeg moeten antwoorden dat het er dicht bij was maar dat het niet mogelijk is voor hem om iemand een klein beetje wereldberoemd  te maken. Ook eeuwige roem zit in hetzelfde schuitje, het alles of niks, spijtig voor het baasje van onze Lennaert.

Even later kwam dan toch het bericht dat de  300.000° zich meldde. En weer is het iemand uit onze vriendenkring (neen, er is geen gefoefel of favorietisme mee gemoeid) Het is Karin P., die moest niet gaan werken of gaan wandelen zoals Louis maar heeft netjes bij de PC gezeten met haar kodakske in de aanslag om het belangrijke moment als bewijsmateriaal vast te leggen. En het is haar gelukt !

Maaaaar… Karin had niet graag haar eigen foto in de linkerkolom van het blog … Weer niks dacht het baasje bij zichzelf…maar toen heeft hij Karin voorgesteld om haar twee troetels, genaamd Siebe en Lobke, te verheffen naar de stand van werelbekendheid  en eeuwige roem .

En zo kunnen we dan aankondigen dat er zich twee Drenten in actie zich geplaatst hebben in het rijtje bij Ute enMonika, de twee vorige wereldberoemdheden die we respectievelijk bij stand 200.000  en 250.000 eeuwige roem hebben verschaft !

Belle & co

Foto ’s maken…

Ons baasje wilde al enkele weken foto ’s van ons vier samen nemen. Voor op het blog, voor op visite kaartjes en voor wat al niet…

Hij had zich inhet hoofd gehaald van ons vier op een baal stro te zetten waar hij dan wat foto ’s zou nemen. Makkelijker gezegd dan gedaan, eerst een geschikte baal vinden !

Nu liggen er duizenden balen stro her en der op de velden maar die zijn allemaal op stapels van wel tien hoog gestapeld en dus zo ’n acht meter hoog. De rollen stro zijn dan wel niet gestapeld maar daar moet je dan nog met vier naast elkaar kunnen zitten, en die zijn ook al dadelijk zo, 1,20 meter hoog. Stel dat Lucy daar afspringt, je mag er niet aan denken.

Nu dacht het baasje daarstraks een stapel te hebben gezien die binnen zijn normen lag, maar bij aankomst bleek de minste hoogte toch ook een anderhalve meter te zijn , weer mis dus.

We hebben dan met de auto wat rond gereden tot er plots aan de rand van een zonnebloemveld enkele verspreide balen lagen. Ideaal zegde het baasje, alleen moesten wij ons reppen want het liep al tegen zonsondergang.

We zijn dan maar mooi blijven zitten, of het helemaal naar ’t baasje zijn zin durven we te betwijfelen. Hij is tenslotte geen professionelehondenportrettentrekker (nogal een woord hé) maar we hebben onze hondse best gedaan. Alleen lukte het ons baasje niet van ons samen alle in dezelfde richting te laten kijken, en dan wel in zijn richting ook nog.

Ja zeg, als ‘m het zo zitten had, was hij beter naar de filmstudio ’s van bvb Lassie en van Bessie  gaan portretten trekken. Die werden daarvoor betaald… en wij zijn STAANDE jachthonden uit groep 7 baas. Gelieve daar een beetje rekening mee te houden !

Belle & co

De zwalpende boer…

Een boer rijdt op zijn tractor al slingerend door een West-Vlaams dorpje.

Hij zit in zijn cabine en zo te zien vermaakt hij zich prima.
De achter hem rijdende agenten vinden het welletjes en besluiten om de man te laten stoppen.
Luid zingend opent de boer zijn cabine en roept:"Wat een techniek hè, in Brussel draaien ze muziek en ik kan het hier helemaal horen!"
"Ja, ongelooflijk," zegt de politieman "en in Hasselt maken ze jenever en ik kan het hier ruiken.............”

L.K.

De puppenkrant 08-08-2012

Een “dikke” krant met veel leesvoer vandaag. Drie correspondenten en het nieuws vanuit Oud Turnhout, van Lando, hadden we dan gisterenavond al in het bericht geplaatst.

In de Charente is er ondertussen niet veel gebeurd. Tenzij je het dagelijkse avondspel na het eten van Lucy, met achtereenvolgens Heros, moeder Hera en oma Belle nog “nieuws” noemt.

Vanavond had ons baasje eens andere  combinaties geprobeerd om te gaan wandelen. Vanavond gingen Heros met Lucy en nadien Belle met Hera op stap met het baasje. En het baasje moet zeggen… het werkt. Ze luisteren beter en geven meer aandacht voor elkaar en voor het baasje. En nu maar afwachten hoe lang dit duurt vooraleer we weer wat anders uit onze duim moeten zuigen …

Belle & co

Lees hier eens wat Limburgse Lennaert allemaal uitspookte …

Hallo allemaal,

Gisterochtend had mijn vrouwtje al een verhaaltje klaar staan over mij met de titel “De steen der wijzen”. Toen gebeurde er iets en heeft ze het verhaaltje niet naar ome Faes gestuurd want ze heeft een nieuw stukje gemaakt met de titel “Lof der domheid”.

Zondag zouden we lekker gaan BBQ met vrienden en ’s morgens waren de baasjes al druk in de weer met het klaarzetten van spullen en maken van allerlei lekkernijen. Op de een of andere manier was er even niet veel aandacht voor mij en ik ging eens een kijkje nemen in de schuur. Ik had al eerder ontdekt dat daar een zak stond met de hondenbrokjes voor papa en mij. Snuffelen was nooit een probleem en als ik wat te lang bleef hangen was het altijd de stem van het vrouwtje die me tot de orde riep.

“Eens kijken of dat wel een stevige zak is! Nou ja, 3 laagjes papier daar ben ik zo doorheen”. En toen, de zak stond op een stoel, een regenbui van allemaal lekkere brokjes. Ik probeerde ze nog op te vangen en terug te doen in de zak, maar om de een of andere reden namen die brokjes de verkeerde afslag en belande in mijn maag. Ik weet niet hoelang ik geprobeerd heb alles netje op te ruimen, toch zeker wel een kwartier, en stond het vrouwtje opeens achter me. Ze hoefde helemaal niets te zeggen. Ik keek zo schuldig en ook zielig want opeens had ik heeeeel erge buikpijn. Ze was helemaal niet boos, maar bezorgd. Ik zag eruit als mama Hera vlak voor de bevalling, met als verschil dat het voor haar een zegen was en voor mij een zonde.

Er werd snel gegoogeld op “pup te veel gevreten” en “overvreten pup”, nou zeg, terwijl ik alleen maar wilde helpen.

Mijn ingebouwd honden instinct begon zelf te werken. Ik kroop in elk hoekje van de tuin weg en deponeerde een gedeelte van mijn maaginhoud in een kuiltje en maakte het kuiltje met mijn neus dicht. Dit deed ik zo’n 10 keer en had mijn wintervoorraad al klaar. Mijn buik was toch nog altijd kogeltjerond en liet mijn vrouwtje me veel rusten. ’s Avond kwamen de gasten en kwamen ook mijn darmen op gang. Met verwondering werd tussen de gangen door gekeken naar de grote hopen poep die uit zo’n klein “ooh zielig” babyhondje kan komen (ik zit nog officieel in de babbyklasse!) Vrouwtje ruimde niks op want ze moest zeker weten dat er ook alles weer uitkwam. Onduidelijk is of sommige gasten op dieet waren of dat er een andere oorzaak was dat er veel eten overbleef! Maar wat overbleef was dus niet voor mij, wel voor papa, wel 2 dikke sappige worsten, en ik kreeg niets.

Vanmorgen kreeg ik dan weer 7 brokjes aangevuld met gekookte spercie bonen en daar moet ik het dan de hele dag op doen.

Heb ik iets geleerd?, nee hoor want de brok zit nu in een ton, verzwaard met gewicht op de deksel, en net betrapte me het vrouwtje dat ik zat te knagen aan de rand van de ton, en die zal zeker wel eens een keertje omdonderen!

Jullie, niet meer zo dunne, Lennaert

En we hebben ook nieuws van tandenwisselende Lana

WoefWoefwoef,

Hallo allemaal! Ik weet niet hoe het bij jullie is maar ik heb een off-week. In huis heb ik oordoppen in en doe ik vaak het tegenovergestelde van wat ze van me willen. In de puppieles ( die ik nu met het vrouwtje doe) ging het goed ... voor een jachthond. Met mijn neus in de grond en mijn staart omhoog volgde ik "de bevelen" op. Ik vond zelf verloren geraakte beloningskoekjes van de vorige groep!! Mijn vrouwtje zei in het begin dat ze de stoppen uit mijn oren ging halen en die in mijn neus stoppen. Daarna verliep de les beter ... Raar he?! Terwijl de baasjes heel trots zijn maar het ook vies vinden, loop ik in mijnen viezen. Reden? Mijn tandjes vallen uit ... Het is precies herfst. Het vrouwtje bewaarde 2 hoektanden en een kies. Ze vindt het wel wat vies als het bloed aan haar pantoffels hangt of nog beter ... op haar broek. Gelukkig brengt een ijsblokje verlichting!

Vele groetjes van een aan alles knabbelende Lana.

En Lobke zit op haar klaagstoel

Lieve mams,

Ze zijn echt gemeen hier.

Vanavond stond m’n eten op het aanrecht op kamertemperatuur te komen. Ik had zo’n verschrikkelijke honger, en ik weet dat ik niet tegen het aanrecht op mag springen. Maar ja, wat doe je als het lang duurt, dan ga je toch even kijken, ook al omdat het zo lekker ruikt! Stond m’n vrouwtje met de camera klaar, betrapt!!!

Eerst werd er een foto gemaakt, en daarna kreeg ik op m’n falie, nou ja zeg..... dat vind ik toch echt oneerlijk hoor! Maar ik heb haar al terug gepakt, is niet zo moeilijk. Ik moet natuurlijk regelmatig heel erg nodig plassen, tenminste, dat denken ze hier als ik bij de deur ga staan, en dan laten ze me natuurlijk naar buiten, hihihi. Die leuke dingen waar m’n vrouwtje van griezelt pak ik tegenwoordig met meerderen tegelijk in m’n bek, en deponeer ik dan binnen voor haar voeten. Succes verzekerd!!!

Deze week gaan we wat spannende dingen doen, heb ik ze horen vertellen. Het schijnt dat ik voor de eerste keer de zee ga zien, en we gaan in een restaurant eten. Dit alles gebeurt bij oma, die aan zee woont. Ze is jarig eind van de week. Nu hopen ze hier dat ik me gedraag in dat restaurant. Misschien staan er wel escargots op het menu, dan kan mijn dag niet meer stuk!!!

Mam, ik hoop dat je mijn baasjes binnenkort even duidelijk maakt dat ze niet zo oneerlijk met jouw lieve pupje moeten omgaan.

Tot het volgende bericht weer veel lieve kusjes voor iedereen in jouw roedel.

Je Lobke.

Het is me het Drentenwereldje wel…

Uit verschillende hoeken krijgen we nieuwtjes uit ons laatste en voorlaatste nestje. Nieuwtjes die ons over het algemeen doen glimlachen en dan denken we “waar hebben we dat nog gezien, gehoord of mee gemaakt”

En gewoonlijk moeten we dan in eigen roedel kijken. Van Bas hebben we enkel nog de goede zaken onthouden, die was mee in Spanje met het baasje en de wielrenners van de Vlaamse Wielerschool van Rik Van Looy. Daar gaf het baasje toen aan de eerste jaars leerlingen fietsherstelling, en ’t baasje en ’t vrouwtje waren toen mee in Lloret de Mar op lente stage, maar hij was ook met het baasje in Duitsland, Frankrijk en Zwitserland als het baasje weer eens een panne auto ging depanneren. Bas was een heuse “snelweghond”

De belevenissen van Belle waren haast vanaf de eerste dag te lezen op dit blog. Ook zij heeft af en toe, gewoonlijk meestal , bananen in haar oren. Maar ze is een super moeder en grootmoeder voor haar pups en Lucy. Het baasje kreeg vorige week een berichtje dat Kibbels nu pas, na zestien maanden, pas de eerste maal loops was. Niks nieuws onder de zon berichtte ’t Baasje aan Annemie, het baasje van Kibbels.

Ook Belle was al lang over het jaar toen het baasje aan dr. Nelly vroeg of dat allemaal wel normaal was .

Met het blijven van Hera en Heros ging voor de baasjes weer een gans andere wereld open. Het moeilijke was het opvoeden van twee pups, broer en zus ook nog eens, tegelijk. We dienen te zeggen, het was meer dan een handvol werk zo twee woelwaters in huis, je dient er echt goed op voorbereid te zijn .

En als je dan nu weer al die verhalen leest en hoort en je hebt een Lucy over de vloer dan komen al die verhalen wel heel direct en vers naar je toe. We zouden haast vandaag kunnen vertellen welke verhalen ons volgende week gaan bereiken.

En toch is elke dag weer een verrassing met Drenten in huis !

Belle & co

Nadat het bericht was opgeslagen kregen we in onze mailbox  dit onderstaand bericht van de Wouterkes en Lando.

Herinner je nog die foto’s van Heros die eergisteren bij het baasje lag toen hij beach volley wilde kijken op TV ? Wij denken dat dit het bovenstaande bericht duidelijk illustreert !

Een doktersverhaal…

Een dokter vraagt aan zijn stagiair

om hem een voormiddag te vervangen.

Toen hij terug kwam

vroeg hij natuurlijk of alles goed verlopen was.

'Ik denk het wel' was het antwoord.

' De eerste patiënt kwam binnen met verschrikkelijke hoofdpijn'.
'En wat hebt ge gedaan' vroeg de dokter?
'Dafalgan voorgeschreven' was het antwoord.
'Uitstekend' zei de dokter.

'De tweede patiënt had geweldig last van maagzuur'.
'En...?' vroeg de dokter.
'Ik heb Maalox voorgeschreven'.
'Weer uitstekend' zei de dokter.

'Mijn derde patiënt was een hele mooie vrouw,

zij kwam nogal hysterisch binnengelopen,
kleedde zich volledig uit,

ging op de tafel liggen' en riep:

'Help mij aub, dokter,

het is al vijf maanden geleden dat ik nog een man heb gezien.'

Waarop de arts vroeg:'

en wat hebt ge daar mee gedaan'?

'Oogdruppels voorgeschreven'

L.K.