Berichten van 1 augustus 2008 tot 31 augustus 2008

Geen berichten vandaag

Wegens niet thuis en geen internet verbinding. Wij beiden gaan vandaag de show stelen op de clubmatch van de Belgische Drentenvereniging.

Als er vanavond op het één-nieuws een oproep staat om een verdwenen show, geen nood, wij zijn de schuldigen. Wij hebben dan de show gestolen.

Maar morgen, dan moet je eens terug komen lezen, dan zal er pas een hoop nieuwe zaken te melden zijn. Wij beloven een volledig verslag en tal van foto’s van de clubmatch. Ook de noorderburen moeten het maar rondroepen, er zullen tal van Nederlandse Drentenvrienden zijn mét hun lievelingen.

Wij gaan morgen werken aan onze “internationale betrekkingen”. Karel De Gucht, kom maar eens kijken hoe Drenten die zaken oplossen.

Bas & Belle

Oef…voorlopige eindversie

Zo brengt Belle Bas mee terug binnen als we terug zijn van de dierenarts, de baasjes hoeven Bas niet binnen te brengen. Dat doet Belle wel !

In samenspraak met Dr. Bart heben we besloten geen foto’s te nemen van de heupen van Bas. ’t Vrouwtje was er niet gerust in van Bas op die ouderdom in slaap te doen voor het nemen van foto’s. Er is voor mens en dier op die leeftijd altijd een risico bij anesthesie.

De algemene toestand van Bas is uitstekend voor zijn leeftijd en daarom hebben we besloten van eerst een kuur met “metacam” te doen gedurende een maand en dan te bekijken wat de resultaten zijn. We kunnen daarna nog altijd foto’s laten nemen indien er geen beterschap is bij het rechtstaan. We schakelen ook over op andere voeding die een weldoend effect zou moeten hebben.

Om de minder brokken te compenseren en geen hongereffect te krijgen krijgen zowel Bas als Belle een flinke portie groene boontjes bij in hun etenbak. Gedurende een maand zal wekelijks zijn gewicht gecontroleerd worden. De weegschaal zal dus nog eens gebruikt worden, bij de baasjes is het toch niet het favoriete toestel.

En nu maar hopen op een slanke Bas en een Belle die terug een “wespentaille” gaat krijgen…

Bas en Belle

Oef… versie twee

Gisterenavond hebben we zoals beloofd de uitslag gekregen van het bloed onderzoek van Bas. Het baasje is dolgelukkig met de uitslag. Voor zijn leeftijd is Bas in topconditie, enkel de “leverwaarde” was iets verhoogd maar dat zou uitzonderlijk zijn indien het niet zo was. Dit alles volgens Dr. Bart.

We hebben wel een nieuwe afspraak gemaakt met de dierenkliniek en Dr. Bart voor deze middag om te onderzoeken waarom Bas moeilijkheden heeft met rechtstaan op vlakke, gladde vloeren .

Is het artrose, of een ontsteking op het bekken, dat zullen we deze middag weten want we moeten om half twaalf daar zijn.

Voor het baasje een hele dagtaak zegt ‘m zelf, voor Bas een marteling, zelfs het binnenkomen in de dierenartsenpraktijk is voor hem een martelgang. Geen van beiden gaat er graag heen maar het is uiteindelijk enkel voor Bas dat we het doen, we hopen nog lang samen te zijn en de perspectieven zijn goed. Nu nog enkele weken “bonendieet” en alles is terug het oude…

Bas & Belle

’t Paradijs bestaat nog

Voor twee Drenten die Bas en Belle heten toch, deze morgen mee inkopen gaan doen naar bakker en krantenboer en deze namiddag is Belle mee geweest naar het honden & katten paradijs “De zoomart”.

Als dat geen paradijs is, zoveel verschillende snoepen, velen op eethoogte. Belle wist niet waar eerst kijken en snuffelen. Van ’t baasje mocht ze niet in de bakken grabbelen en dat deed wel even raar voor Belle. Het was de eerste keer dat ze mee mocht naar de “zoomart” en zij kent natuurlijk het verschil niet tussen een verkoopstand met snoepjes en haar etenbak.

Spijtig dat het baasje zijn fotoapparaat niet meegenomen had. Het was alleszins een belevenis van de bovenste plank, zeker voor Belle, minder voor ’t baasje die niets anders heeft moeten doen dan haar in ’t oog houden. Net een kind in een snoepwinkel die Belle.

Aan de kassa, waar het aanschuiven was heeft ze echter goede punten gehaald. Telkens als het baasje een plaats kon opschuiven ging ze uit zichzelf zitten. ’t Baasje kon zijn ogen niet geloven, zelfs de klanten voor en achter ons zegden dat het een rustig jachthondje was. Moet je ze zo dadelijk eens bezig zien in ’t bos…

‘t Baasje

Drenten clubmatch

Overmorgen is het weer zover, de jaarlijkse Clubmatch van de Belgische Drentenvereniging. ’t Baasje is al ijverig bezig met de voorbereiding. Het is te zeggen, hij is al klaar met de taken die hij op zich genomen heeft. Van de overige bestuursleden heeft ‘m vernomen dat er weer flink wat inschrijvingen gekomen zijn.

Dus zaterdag zien we onze hondenvrienden nog eens, de Zeppos, Cobe, Sepia, Freya, Ella, te veel om op te noemen. Het gaat weer een Drentenhoogdag worden, daar zijn we nu al zeker van en kijken er naar uit.

Vrijdagavond vroeg naar bed zegt het baasje, want zaterdag moeten we er al om 6 uur uit om tijdig in Heurne te zijn. ’t Is dan ook aan de andere kant van ’t land hé.

Wie belangstelling heeft is uiteraard welkom in de Kabienstraat in Heurne bij Oudenaarde… Alle inlichtingen kan je vinden op de site van de Drentenvereniging: http://www.drentschepatrijshond.be/

Bas & Belle

Schuld en boete

Niet van Dostojevski maar van Belle, ze is er daarstraks in het bos als een pijl uit een boog vandoor gegaan. De kraaien vlogen langs alle kanten weg maar Belle rende er achteraan, recht naar de grote baan toe. Wat het baasje ook riep, niets kon haar deren en dat valt niet in goede aarde bij de baas!

Nu kan die baas veel hebben van zijn Belle maar dit was er over. Toen ze eindelijk terug kwam is ze dadelijk aan de lijn gemoeten nadat de baas ze eens goed bij haar nekvel genomen had. Wie niet horen wil moet voelen is de baas zijn mening.

Drie dagen is ze redelijk dicht bij de baasjes gebleven, de tijd nodig om terug aan het bos te wennen. Nu ze er terug “thuis” is denkt de jonge dame dat ze vrij spel heeft en gevaar kent ze niet als ze wild in haar neus heeft.

Bas heeft de ronde door het bos los mogen lopen, dat is de ware straf voor Belle, zij aangelijnd en Bas vrij. We zullen morgen zien of de straf zijn uitwerking kent…

Bas & Belle

Peter Mayle

Peter Mayle heeft een nieuw boek uit, dat kon ’t baasje daarjuist lezen op de Nederlandse site “het hurktoilet”. http://www.hurktoilet.nl/weblog/blog.php

Nu is Peter Mayle een Engelse schrijver die in de provence woont en werkt en die het baasje op het idee heeft gebracht van dit blog door ons zelf te laten schrijven. Peter Mayle liet in “een hondenleven” zijn geadopteerde Provencaalse straathond zijn leven met Engelsen in de Provence beschrijven. Het is een van baasjes’ favoriete boeken.

We zien ’t baasje straks al naar de standaard boekhandel hollen om zijn reeks Mayle boeken aan te vullen. Want, al is ‘m geen groot liefhebber van Engelse kookkunst, Engelse schrijvers van het Mayle genre kan hij wel appreciëren.

Lees hieronder wat Peter van “het hurktoilet” over het nieuwe boek schrijft…

Bas & Belle

De nieuwe Mayle is uit, eindelijk

Wat moet je daar van denken…

Het baasje vond deze aankondiging van een TV programma deze morgen in de Humo. Eten kan ‘m altijd wel interesseren maar waarom nu juist dit programma is ons een raadsel.

We weten dat ‘m al niet gek is van al die Engelse kookkunst (?) en dan nog “disgusting food”. Straks na het bezoek aan de dierenkliniek met Bas toch ook maar eens langs de “mensendokter” passeren denken we zo.

Het programma loopt op BBC1 en het zou gepresenteerd zijn door een komiek die op zoek gaat naar de meest wansmakelijke gerechten ! Zou dat een nieuwe vorm van Engelse humor zijn. Ons lijkt het meer als goedkope horror.

We zullen het baasje toch maar adviseren van op 1 september om vijf over halftwaalf NIET op BBC 1 af te stemmen…

Bas & Belle

Oef…

Deze morgen zijn we dus op afspraak geweest in de dierenkliniek ’t Binnenhof” te Beerse met Bas, ’t baasje was er niet erg gerust in, ’t vrouwtje trouwens ook niet…

De “bult” in Bas zijn lies bleek gelukkig genoeg maar vet te zijn, oef… ’t baasje dacht al aan ouderdomskanker. Dierenarts Bart heeft er eens in geprikt en  het bleek enkel vet te zijn, daar kunnen we mee leven vertelde het baasje, dat kunnen ze bij hem ook vinden !

Het wat moeilijker rechtstaan ’s morgens en ’s avonds kan artrose zijn, Bart heeft Bas onder zijn kin geschoren en wat bloed getrokken om te kunnen laten onderzoeken of er wat mis is met de nieren. Als dat niet zo is, dan zal het een vrij eenvoudige behandeling zijn. Morgenavond hebben we de uitslag van het bloedonderzoek, ondertussen duimen we.

We hebben het baasje daarstraks een voorraad bonen zien aanzeulen, dat is dan weer voor het “bonendieet”. Een vorige maal is Bas daar toch enkele kilo’s van afgevallen.

Als er terug wat kilo’s af zijn zal het rechtstaan ook vanzelf beter gaan. Maar Bas eet toch zo graag, als ‘m de kans heeft is ‘m met Belle’s portie ook weg.

Al bij al viel de uitslag van het onderzoek nog prima mee, Bas’ hart en longen zijn nog flink in orde, het enige grote, steeds terugkomende probleem is steeds het gewicht, daarstraks gaf de weegschaal 36,5 kg aan, wij werken aan 5 kg minder...

Bas & Belle

Very original

Origineel en zeker op tijd, het verjaardagskaartje dat het baasje van de Engelse overburen in Frankrijk kreeg voor zijn verjaardag.

Het is een eigen gemaakt handwerkje en stelt Bas voor. Min is een ware kampioen in het maken van zulke handwerkjes. Uren kan ze zo bezig zijn, stillekes in een hoek van hun living. Het levert dan ook prachtig resultaat op.

Het is het eerste kaartje dat het baasje ontvangt en zal waarschijnlijk ook het meest originele blijven. Wie krijgt er nu ook een handwerkje toegestuurd met en afbeelding van zijn favoriet ?

Thank you very much Min and Mick, Fred & Harley and see you soon in Ferret.

Bas & Belle & de baasjes

Eerste afspraak

Ik heb het baasje de eerste afspraak horen maken deze namiddag, het ging van “ja Flor, woensdag om 12 uur” eerst dacht ik dat ’t baasje wou gaan lunchen, maar met Flor ???

Flor is één van de dierenartsen in ’t Binnenhof, de dierenartsenpraktijk waar wij altijd op controle en voor verzorging gaan en het is de enige Flor die ik ken. Ik hoorde Flor ook vragen dat er speciale problemen waren waarop het baasje ontkennend antwoordde.

Ik ben de laatste dagen wel wat stram in mijn achterpoten en heb moeilijkheden met het opstaan op gladde vloeren. Vandaag was het weer moeilijk maar ik heb dan ook moeilijk gelegen in de auto gisteren.

Dat klein grut van ons, Belle, heeft het er weer fijn van genomen en meer dan de helft van de achterbank aangeslagen. Ik met mijn groot zwaar lijf had nog maar een klein plaatsje vrij. Als waardige heer heb ik dan die dame maar laten doen en heb me in allerlei moeilijke bochten moeten wringen om toch maar te kunnen liggen. En nu moet ik mijn galanterie vandaag bekopen met pijn in de knoken.

Ik zie de bui al hangen woensdagmiddag, te dik, te dik en nog eens te dik zal het oordeel van Flor wel zijn. De Yarvitan kuur van vorig jaar doet het baasje niet meer zegt hij, onze Bas is te oud voor “jonge dames kuren”, is zijn besluit. Het zal dus wel weer het bonen dieet worden, en dat op mijne ouden dag…

Bas

“Ons” bos

Het is er nog, “ons” bos, we zijn deze namiddag gaan rondsnuffelen in het bos. We hebben er werk aan gehad, geloof maar.

Geen enkele geur niet meer van voor twee maanden, alles weggespoeld door de felle regens. De struiken zijn weeral fel gegroeid en we kenden het haast niet terug. Het baasje was al een eind voorop, deze maal konden wij hem niet volgen. Wij hadden het veel te druk met snuffelen, Bas heeft wel honderd keren zijn “vlag uitgezet”.

Onze vrienden zijn we niet tegengekomen, het was nogal vroeg op de namiddag en de meeste hondjes komen pas nadat de baasjes terug zijn van het werk. Wij hadden dus het rijk voor ons alleen deze namiddag…

Bas & Belle

Even wennen

Een andere zetel om in te slapen, een andere bench, de tuin die gans anders is, etenbakken op een andere plaats, het is weer even wennen na twee maanden Frankrijk.

Dan straks “ons” bos terug zien met al die hondenmaatjes die we gaan terugzien, de Gipsy die waarschijnlijk verbaasd gaat zijn dat we terug zijn en hij terug zijn dagelijks snoepje van ’t baasje krijgt als ‘m aan de poort zit te wachten…

Gisterenavond hebben we nog een korte wandeling gemaakt met ’t baasje. ’t Is te zeggen, we hebben het baasje door ’t bos gesleurd, hij kon niet volgen ! Er waren dan ook allemaal nieuwe geuren en geuren die we twee maanden niet meer geroken hadden.

Als klap op de vuurpijl stond May dan nog buiten te kletsen met een buurvrouw. May kan ons niet laten passeren zonder ons een koekje te geven. Op zo’n momenten interesseert het ons niet dat het overal anders ruikt, een Vitabis koekje gaat er altijd in.

Tegen vanavond zullen we het wel weer gewend zijn in ’t Belgikske, de buren hebben ’t baasje al bedankt voor het mooie weer dat 'm heeft meegebracht…

Bas & Belle

Laden en afsluiten

We mogen even niet in de weg lopen deze morgen,de baasjes zijn bezig met het aanzeulen van bagage die mee terug moet naar België. Het zijn net geen luchthaven toestanden van vorige week.

De Mitsubishi steekt al aardig vol en dat is zowat het cruciale moment om uit de weg te blijven. Rond dit moment heeft het baasje het altijd moeilijk want dan komen er gewoonlijk nog onvoorziene zaken op de proppen waar ‘m nog een plaatsje voor moet vinden, opletten dan jongens…

Nog even en dan kan ’t baasje de aanhanger met de Golf er op aankoppelen, dan is het moment van vertrek heel dichtbij. Water afsluiten, TV stekker uittrekken, luiken dicht en mogen/moeten we de auto in, voor een uur of acht met een tank- en plaspauze ergens rond Parijs.

Je hoort het wel hoe het was onderweg…

Bas & Belle

Omtoer

Van thuis naar thuis dat is bij ons 820 kilometer, het baasje heeft er vandaag juist geteld 918 gedaan. Hij had daar een goede reden voor. Iedereen die al in Frankrijk getoerd heeft ken de radiofrequentie 107.7 FM, dé radiozender voor snelweggebruikers. Die meldde een rode zondag op de snelwegen rond Parijs !

Nu had het baasje dat al wel gezien toen hij in Poitiers de A 10 opreed. De nummerplaten verraden alles. Een pak NL, B en D nummerplaten, aangevuld met alle departementen rond Parijs 75, 78, 91 tot 95 kortom “let tout Paris”. Dat is om miserie vragen om dan richting Parijs te rijden.

Nu zijn die Fransen ook ijverige “péage” bouwers en de nieuwe snelweg A 28 gaat over Le Mans, Alencon, naar Rouen, ook richting noord maar zo'n 100 kilometer "rond". Een snelweg van 2 jaar oud, nog niet zo goed gekend, enkel Engelsen gebruiken hem om richting kanaalhavens te rijden. Er was nog wat lokaal verkeer maar bij ’t baasje ging de zweep over ’t gaspedaal. 

Het is voor ’t baasje de vijfde maal dat ‘m de omweg neemt over Rouen, steeds als er moeilijkheden te voorzien zijn rond Parijs. Het is een uur langer maar ’t baasje zegt “dan moet ‘m zijn kas niet opfretten in de files” en je ziet nog eens iets anders onderweg.

Op ’t laatst heeft ‘m in Amiens de snelweg verlaten om via de national  richting Arras te rijden, rustig door de mooie dorpjes geeft terug een beetje het gevoel van reizen in plaats van haasten…

Bas & Belle

Eindelijk gelukt

Na verschillende weken op vinkenslag te hebben gelegen is het ons baasje gelukt de actie foto te nemen van ons vertrek om de postbode te pakken te krijgen.

Tientallen foto’s heeft ‘m “gedeleted” wegens niet goed, niet scherp, zonder onderwerp, alleen staarten… Gisteren wou hij het nog opgeven en nu, op de laatst mogelijke dag van dit verlof lukt het hem toch nog, het lijken de Olympics voor de Belgen wel, ook alles op ’t einde .

Deze foto toont zelfs rappe Belle nog, dat was ook nog niet gebeurt dat zij er op stond, Ik zet de sprint in, al een beetje trager als Belle, en de facteur die komt om de bocht met zijn geel Clio’tje. Alles erop baas, proficiat.

Bas

Onze vamp

Als een volleerde vamp heeft ze zich neergevleid in de zetel, Bas is al een paar keer komen snuffelen, maar het deert haar niet. Het is net of ze heeft die oude playboy’s gelezen en nu die pose’s probeert na te apen.

Even nadien stoeit ze weer in de velden achter alles wat beweegt. Ons Belle is soms niet “te schatten” en zeker en vast is ze nooit te voorzien in haar kuren.

In tegenstelling met de aangenomen pose is het een braaf hondje, een beetje schuchter naar lawaaimakende soortgenoten, aan de baas zijn hielen plakkend, en steeds het bezoek enthousiast begroetend.

Enkel in het veld, als ze iets in haar neus heeft dat voor interessant lijkt, heeft ze stoppen in haar flaporen. Ook als er water in de buurt is, is ze stoïcijns doof. Belle en water de ideale combinatie, zolang er maar geen zeep bij te pas komt…

Bas en Belle’s baasje

aanhangwagentje

Overbuur Mick heeft een camper gekocht vorig jaar, dit jaar heeft ‘m daar een  “motorbike” bijgekocht om te gaan toeristen in de buurt van de camper. Bij die motorbike hoort een aanhangwagentje om de motor op te vervoeren. Problemen met den “ellentrik” van de aanhanger bezorgden Mick slapeloze nachten.(haaruitval schreef het baasje bijna al, maar dat kan haast niet meer)

Waar Mick van wakker ligt daar wordt onze baas pas wakker van, een kolfje naar zijn hand. Jarenlang heeft ‘m elektrische panne’s oplossen, moeten aanleren op school. Het baasje duikt dan meteen in zijn gereedschapskist en snelt Mick ter hulp.

Opzoeken wat er mankeert is een kwestie van minuten. Hier waren meerdere mankementen oorzaak dat het zaakje niet naar behoren functioneerde. Een binnenin totaal verroeste stekker, schroefjes die niet meer los te krijgen waren, slechte kontakten, enkel de draden waren nog niet doorgebroken…

Een nieuwe stekker uit het baasje’s voorraad, eventjes de zaak uitmeten en Mick heeft terug licht, remlicht, knipperlichten links en rechts en zelfs de mistachterlamp werkt terug aan het aanhangertje.

Mick was natuurlijk de koning te rijk en als we vannacht niet kunnen slapen van Mick zijn gesnurk, dan weten we dat ‘m er echt gerust in is, in ’t werk van ’t baasje…

Bas & Belle 

Einde van de zomer ?

De krant Charente Libre kondigt in de editie van vandaag het begin van het vogeltrek seizoen aan. Op de luchthaven Brie-Champniers, tussen Angoulème en Cognac is er al een grote kolonie ooievaars neergestreken.

De krant vermeldt ook dat ze afkomstig zijn uit de Elzas, Duitsland en de noordelijke landen.

Ze zullen waarschijnlijk de regen en het koude weer beu zijn en het voorbeeld van de toeristen volgen. Zij boeken dan een “last minute” richting zuiden. Het grote verschil met de toeristen is wel dat zij het op eigen kracht doen en geen Airbussen of Boeings nodig hebben.

Wel een gelijkenis..., net als die vliegtuigen strijken ze neer op de luchthaven…

Bas & Belle

Bedevaart

Gisterenavond zijn onze bazen nog eens uit eten geweest. Samen met Fred & Viv zijn ze een deel van de bedevaartsweg naar Santiago de Compostella gaan “doen”. Stel je daar nu niet te veel van voor. Het “bedevaarten” heeft plaats gehad in restaurant “Le Compostelle” in Tusson wat inderdaad aan de bedevaartsweg naar Santiago ligt.

Zware inspanningen worden er niet gevraagd tijdens deze bedevaart, het eten is er verrukkulukkuluk, en elk bord dat er geserveerd wordt lijkt een schilderij. Tevens hanteren ze er Franse prijzen, wat dan ook nog eens vriendelijk is voor de portemonee.

Wat we wel hebben moeten missen, er waren geen kliekjes voor ons deze keer, spijtig voor ons maar de baasjes zagen er goed voldaan uit.

Ons baasje, die met zijn peperkoeken hart, heeft ons dan bij thuiskomst een extra staafje schapenpens gegeven. Dat stinkt wel verschrikkelijk maar we lusten niets liever...
 

Bas & Belle

Mislukt

Al enkele dagen probeert het baasje de actie van ons bij het passeren van de postbode op foto te krijgen. Telkens staat hij met zijn “nief kodakske” klaar en telkens is het achteraf en reactie van dedju, dedju…

Gisteren heeft ‘m gezegd dat hij het opgeeft. Hierbij het beste resultaat tot nu toe.

Belle is al vertrokken en uit beeld, van Bas zie je links nog juist het achterste terwijl rechts het gele Clio’tje van de Postbode dat juist in beeld verschijnt.

Meer is er niet van te maken zegt hij. Misschien binnen een paar maanden als Bas nog wat trager geworden zal zijn. Dan zijn er ook wat meer bladeren verdwenen aan de linde en de rozenstruiken en vergroot het zicht, nog even afwachten dus…

Bas & Belle

Op het lijf geschreven

Deze mail kreeg het baasje deze namiddag in zijn mailbox. Zeer actueel op ’t seniorennet na het introduceren van de gehoortest op maandag ll..

We verdenken Annemie, die de mail stuurde, ervan dat ze met opzet deze mail stuurde omdat alles wat mannelijk is in de familie met deze problemen kampt. Niet alleen actueel maar ook nog eens zeer toepasselijk…

’t Baasje heeft nog wel wat tandartsen moppen in zijn klassement zitten, ze kan zich aan iets verwachten in de loop van de week, Annemie is in elk geval verwittigd…

Bas & Belle

Twee zestigers praten met elkaar over ouder worden. Zegt Jan :
"Het probleem bij vrouwen is dat ze weigeren te aanvaarden dat ze ouder worden Ze gebruiken allerlei trucjes om het te verbergen."
"Je hebt het bij het rechte eind," zegt Piet.

"Ik ken een middel om hen te ontmaskeren. Als je wilt weten of je vrouw hardhorig wordt, ga dan op tien meter van haar vandaan zitten en stel een vraag. Als ze niet antwoordt ga je op vijf meter afstand zitten en stel de vraag opnieuw, dan op twee meter en tenslotte op één meter."

Jan vindt het een schitterend idee en thuis gekomen neemt hij meteen de proef op de som. Terwijl vrouwlief in de tuin de was ophangt, gaat hij op een tiental meter van haar vandaan zitten en vraagt: 
"Schat , wat eten we deze middag?" 
Er komt geen antwoord. Hij verkleint de afstand met ongeveer de helft en stelt de vraag opnieuw: 
"Schat , wat eten we deze middag?" 
Er komt geen antwoord. Hij komt nog dichterbij zitten en vraagt:  
"Schat, wat eten we deze middag?"
Opnieuw geen antwoord. Hij begrijpt er helemaal niets van, gaat naast haar staan en vraagt luid en klaar: 
" Schat, wat eten we deze middag?" 
De vrouw draait zich om, kijkt hem geërgerd aan en antwoordt: 
"Voor de vierde keer, kip met friet!"

Koks

Iedereen wil koken in “Simonne’s specialiteiten keuken”. Hier zijn Fred & Viv aan de slag met baasjes tomaten.

Fred en Viv zijn hier gisterenavond gearriveerd met hun “Laika”. Neen het is geen Russisch hondje maar het merk van hun camper. Voor ons geen speelkameraadje deze maal, enkel de naam van de eerste ruimtevaarder en nu dus ook het merk van een mobilhome.

Wat Fred aan het brouwen is ruikt nogal sterk naar “Bauernomelet”. Daar zijn we ook weeral niet vies van. Laat ze maar doen die kokende gasten, we zijn er nog nooit niet slechter van geworden, integendeel.

We hebben het baasje deze week nog horen zeggen tegen ’t vrouwtje dat er weeral vernieuwing moet komen in de kleerkast, wegens alles “te spannend”…

Bas & Belle

Nakomertjes

Daarstraks, onderweg naar de supermarkt kwamen de baasjes dit rare zonnebloemen veld tegen. Terwijl overal op de velden de zonnebloemen hun koppen al buigen en uitgebloeid zijn staan deze bloemen nog verwonderlijk fris.

Het aantal bloemen is ook maar heel miniem, het zijn waarschijnlijk overgebleven zaden van vorig jaar die nu terug gekiemd zijn. Nu staat het baasje voor een raadsel, hoe komt het dan dat die zaden dan niet voor al die andere in bloei stonden ?

’t Baasje zal nog eens met buurman Serge moeten praten wil ‘m achter dit raadsel komen. Serge is de raadsman van ’t baasje op dat gebied.

In de achtergrond staat nog een veld zonnebloemen in volle bloei, dat zal dan wel later gezaaid zijn dan al die andere concludeert het baasje.

Bas & Belle

Bedankt Pasc@l

Wat zegt ‘m, ‘k hoor ‘t nie goe. Dat krijg je dan als ze in ’t nieuws op één, reklame maken voor een gehoortest op het seniorennet.

’t Baasje hoort al niet goed meer, “wablief” is zowat zijn stopwoord geworden. (’t lawaai in de carrosserie afdeling op school zal er wel voor iets tussen zitten) Dus dat is bij het baasje al verschillende malen getest en voor het baasje hoeft die test niet zo dadelijk.

Wel wou het baasje inloggen op ’t blog en een berichtje plaatsen, wou… want er was langs geen kanten mogelijkheid om binnen te komen op ’t seniorennet. Zijn er nu zo velen in ’t zelfde geval als ’t baasje of zijn er zoveel kurieuzeneuzen in België ?

Een andere mogelijkheid is dat er in verschillende families een test geweest is dat de andere partner inderdaad slecht hoorde of “selectief” doof is. En die periode is hier ten huize al lang voorbij. Zowel voor ’t baasje als voor Bas, die laatste heeft ’t nog erger dan ’t baasje en niemand verdenkt Bas dat hij doofheid veinst…

Ondertussen weten ze in België al wat er scheelt met hun oren, we kunnen tenminste terug “inloggen”…

Bas & belle

“multicultural meal”

Voor de derde maal reeds, organiseert het plaatselijk comité des fêtes van La Magdeleine haar derde fête multiculturel. Omdat er ook hier in de gemeente nogal wat Engelse inwijkelingen wonen hebben ze de uitnodigingen ook in het Engels opgesteld. Zonder problemen met taalfaciliteiten en ander gezwets, ’t is hier België niet hé…

Aan het baasje was gevraagd, als lid van het comité des fêtes, de uitnodigingen bij de Engelsen te gaan bezorgen. Klein problemke, ’t baasje kent die gasten allemaal wel, maar waar wonen die juist ? Dus hij naar Mme Amiaud, presidente du comité, voor juiste adressen. Ja dat was een probleem, OK niet getreuzeld dan maar naar de Mairie, die is open op dinsdagnamiddag. Oh monsieur Faës, non, monsieur le maire est en vacance… de secretaresse neemt dan maar het telefoonboek om enkele adressen op te zoeken. Ja zeg, dat kon het baasje thuis ook wel, en die Engelsen die enkel een “mobile” hebben ? Ah Mr. Faës, ca c’est un petit problème.

Uiteindelijk heeft het baasje zijn toer van de gehuchten van het dorp maar “op den wilde boef” gedaan en hier en daar zijn licht eens opgestoken. Bij twee huizen was ‘m zonder vragen haast zeker dat ‘m goed zat. Engelse auto’s op ’t erf, dat kan niet missen hé baas.

Voor de Fransen die per ongeluk een Engelse uitnodiging hebben ontvangen, de excuses van den baas. Die Fransen zullen er alvast niet de problemen van maken zoals men dat doet in de rand rond Brussel…  Yveske, ge moet hier uw licht eens komen opsteken dan kan je dat in BHV misschien ook toepassen, den baas zal wel helpen. Frans papierke in de bus bij een Vlaming, c’est simple, “classement verticale” en opgelost, simpel toch…

Bas & Belle

Popeye

Popeye lustte het, en hier ten huize lusten we het ook, spinazie. Vorige week heeft het baasje nog twee rijtjes spinazie gezaaid. Kiemtijd volgens de gegevens op het pakje is twee weken. Nu na goed acht dagen later komen de eerste plantjes al “piepen”. Het baasje is dus danig in zijn nopjes.

“Goei spul” zegt het baasje over het zaaigoed van de firma Vilmorin, als het zo snel kiemt kan het niet meer mis gaan. De vorige jaren heeft het baasje ook telkens spinazie gezaaid maar niemand is er hier veel sterker van geworden.

Dit jaar is het “Epinard Géant d’ Hiver”, ’t baasje overweegt nu zo’n ankertje op zijn onderarm te laten tatoeëren zoals de grote spinaziepromotor Popeye.

Wij adviseren het baasje toch nog maar geen afspraak te maken bij “Johnny Tatoo”, eerst maar eens kijken wat de “Géants” presteren deze winter. Wij zijn er vrij gerust in, zo’n tatoo liefhebber is het baasje niet en vooraf moet ‘m ook de minister van binnenlandse zaken hier ten huize nog passeren…

Bas & Belle

Hijger…

Zojuist is de postbode hier langs gekomen, niks speciaals, dat doet hij alle dagen. Hij bracht ons alvast geen “vensterkes” enveloppes.

Wat wel angstwekkend is, komt van onszelf. Al jaren loopt Bas mee met de postbode, hij heeft dat ook geleerd aan Belle. De race met de “post Clio” gaat dus vanuit de voortuin, waar we telkens de postbode opwachten als hij terugkomt van het laatste huis in ons gehucht, naar de grote tuin.

’t Baasje vreest het laatste jaar telkens voor Bas zijn tikker als de Clio terug komt aanrijden.

Bas is dan al goed opgeladen in het vooruitzicht van de terugkomst. Van ’t moment dat het gele autootje in ’t zicht komt spurten wij richting tuin. Het is even dringen aan het poortje maar daarna hebben wij de vrije loop. Met veel lawaai begeleiden we dan de postbode tot het einde van de tuin. Daar moeten we dan weer zwaar in de remmen gaan om niet tegen de omheining te kwakken.

De terugweg gaat alvast heel wat trager, zeker voor Bas die met zijn bijna 15 jaar dan toch wel hijgend komt aansleffen. We zien het baasje het nog niet dadelijk nadoen als ‘m ook zo oud is. Of ’t moest in een zwaar gemotoriseerde rolstoel zijn…

Bas & Belle

Drentenhoogdag

Het staat er weer aan te komen, de jaarlijkse clubmatch van de Belgische vereniging van de Drentsche Patrijshond.

Zaterdag 30 augustus

Te Heurne bij Oudenaarde

Voor alle liefhebbers van het ras de “place to be”. Ook niet-eigenaars van Drenten zijn welkom, ze kunnen zo in optimale omstandigheden kennis maken met de fiere eigenaars en hun favorieten.

Onze Noorderburen hebben ook al talrijk ingeschreven om hun honden te laten keuren in de verschillende klassen.

Mis de kans niet om alle top Drenten van de lage landen en mogelijk ook daarbuiten te ontmoeten. Ook Drenteneigenaars in Scandinavië hebben ondertussen hun uitnodiging reeds ontvangen.

Allen naar de Kabinestraat te Heurne op 30 augustus vanaf 9u30

Bas & Belle

Nostalgie

Pure nostalgie voor ’t baasje vandaag in de krant Charente Libre. Op de frontpagina merkte ’t baasje al dat er iets bijzonders te lezen was, er stond rechts onderaan een klein fotootje van een vrachtwagen Berliet, bouwjaar 1949.

Nu is dit model van Berliet, een “GDC” voor de ingewijden in de branche, de eerste vrachtwagen die ’t baasje zich duidelijk herinnert uit de wagenpark van zijn vader, den bompa. Als “snotter”mocht het baasje meerijden met dit monster met een motorkap van tegen de 2 meter.

’t Baasje herinnert zich nog levendig de ritten naar de steenfabriek van Vuren, langs de Waal in Nederland. Dan gaan lossen in het Brusselse en te laat te arriveren op een verlaten bouwwerf. Twaalf ton gevelstenen met de hand lossen omdat een kraan nog geen gemeengoed was en de stenen nog niet verpakt werden in grote pakken of op paletten. Honderden tonnen heeft het baasje in zijn jeugd samen met den Bompa zo gelost op verlaten werven…

De familie Barnay in de Charente Limousine heeft nu hun vrachtwagen Berliet gerestaureerd. De familie heeft deze gekocht in 1949 en is nog altijd de eerste eigenaar. De Berliet heeft destijds de pannen van de familiale pannenfabriek verdeeld over de ganse regio en heeft nooit een ongeval meegemaakt. Eén uitzondering, een schaap heeft ooit het leven gelaten onder de wielen van de Berliet.

De Berliet is buiten dienst gesteld in het jaar 1980 en heeft al die jaren stil gestaan op de “carrière” van het bedrijf. Vier jaar geleden is de zoon van de eigenaar, die tevens een groot deel van zijn leven met de wagen gereden heeft, aan de restauratie begonnen.

De krant vermeldt ook nog dat de eigenaars niet te stoppen zijn als zij beginnen met anekdotes op te halen over wat ze in die vele jaren met de Berliet hebben meegemaakt.

Met het baasje is het net zo…

Bas & Belle

“Au Bellefleur”

Gisteren zijn wij nog eens met de baasjes op uitstap geweest. Wij en de baasjes waren uitgenodigd bij Franca, Darren en Fleur Porter in Sigogne, een dorp onder de rook van de stad Cognac.

’t Baasje kent Franca al een jaar via haar blog http://portersonthemove.blogspot.com/ en het was dus tijd om eens in levende lijve kennis te maken met de “Porter family”

Franca en Darren zijn respectievelijk Nederlandse en Engels en runnen in Sigogne een uiterst verzorgde Bed & Breakfast “au Bellefleur” waar de gasten hartelijk worden verwelkomd. Dat hebben wij gisteren zelf kunnen beleven. Op een bepaald moment zat haast de ganse beginperiode van de Europese Unie rond de tafel, ’t baasje probeert hier een kleine opsomming te geven, Nederland, Engeland, Frankrijk, Italië en België. Gezellig is zoiets en je maakt dat gewoonlijk enkel mee in van die groothotels, niet in en B&B met drie kamers, da’s ongezien.

Franca heeft de baasjes eens goed verwend en ook wij beiden hebben mogen mee  snoepen van de lekkere hapjes die Franca ons presenteerde.

Dochtertje Fleur, vijf en een half jaar, was aanvankelijk wat schuw van ons, voornamelijk van de té enthousiaste Belle. Dat ijs was snel gebroken toen ze met mij, Bas, een aangelijnde wandeling in de tuin ging maken. Toen ’t baasje een opvoering van Samson gaf met haar pluche hond steeg ook de belangstelling voor ons beiden en waren we plots “top off the bill”. ’t Kan verkeren zei Bredero en gelijk had ie…

In september als wij terug zijn uit ’t belgikske is er een tegenbezoek in Ferret gepland, we kijken er met zijn allen naar uit.

Bedankt “Porters” voor de ontvangst…

Bas & Belle

Hond en Tips

Ken je het al  het gratis magazine “Hond en Tips” ? Deze morgen viel het weer in de mailbox hier ten huize. Jullie weten het al onze baas is nogal “ne curieuze”, als het magazine binnenkomt zijn er nogal wat zaken die even moeten wachten. Rudi en Nanny van den Dijck hebben weer een zalig nummer in elkaar gestoken.

Het baasje heeft met plezier het artikel over hun vakantie in Kroatië gelezen. Natuurlijk ging het ook over honden, Kroatische honden uiteraard. Neen geen horrorverhalen zoals over Griekse en Roemeense honden, wij zeggen het toch…ons baasje heeft met plezier gelezen over leuke momenten met lokale honden tijdens hun vakantie. Verhaaltjes zoals je er zelf waarschijnlijk al hebt meegemaakt, eenvoudig en leuk.

Nieuwsgierig geworden nu ? Kijk zelf maar eens, je bent maar één klik verwijderd van “Hond en Tips”. Klik hier en je bent er: http://www.hondentips.com/

Schrijf je in als je het gratis nummer veertiendaags wil ontvangen. Het is volledig gratis en telkens weer prettig lezen. Veel plezier…

Bas & Belle

Propvol

Er zal moeten uitgekeken worden naar andere opslagruimte voor de wintervoorraden, de inhoud van de kast barst uit haar voegen en de schabben krijgen het hard te verduren op dit moment.

Volgende week kunnen we weer wat “op transport” plaatsen naar ’t Belgikske en daar dan ook genieten gedurende de winter van de opbrengsten van de “Franse hof”. Al een geluk dat de Mitsubishi een grote laadbak heeft, van een normale koffer kan je bij dat ding al niet meer praten.

En ondertussen is het nog niet gedaan met oogsten, het baasje spreekt van de beste oogst sinds hij hier aan het tuinieren is. Zit Garry’s koeienmest er misschien voor iets tussen ?

De fruitoogst is dit jaar “noppes” geweest vertelt het baasje, daar zit de late vorst in april voor iets tussen. Alle hoop van ’t baasje is nu nog gevestigd op die ene appelboom, een laatbloeier die heerlijke appelen geeft die kunnen bewaard worden tot in de lente…

Bas & Belle

Frisjes…

Frisjes deze morgen, je merkt dat de zomer over zijn hoogtepunt is. De baasjes merken het als ze ons beiden ‘s morgens terug binnen laten na onze ochtendplas. Het gazon is nu elke morgen bedauwd en zorgt er voor dat we met natte poten binnenkomen.

De dagen zijn mooi en warm, “T-shirt weer” zeg het baasje daar tegen en de regenbuien van de afgelopen dagen brengen de moestuin terug tot leven. ’t Baasje moet straks het gazon nog maar eens kortwieken, dan worden onze poten ook niet zo nat, en het staat een pak fraaier dan nu met dat doorgeschoten onkruid, het enige dat groeit tijdens de droge periodes.

De onrust van ’t baasje over zijn slinkende watervoorraad in de regenput is ondertussen ook verleden tijd. De nachtelijke buien hebben zijn onrust letterlijk weggespoeld…

Bas & Belle