Bedankt Pasc@l

Wat zegt ‘m, ‘k hoor ‘t nie goe. Dat krijg je dan als ze in ’t nieuws op één, reklame maken voor een gehoortest op het seniorennet.

’t Baasje hoort al niet goed meer, “wablief” is zowat zijn stopwoord geworden. (’t lawaai in de carrosserie afdeling op school zal er wel voor iets tussen zitten) Dus dat is bij het baasje al verschillende malen getest en voor het baasje hoeft die test niet zo dadelijk.

Wel wou het baasje inloggen op ’t blog en een berichtje plaatsen, wou… want er was langs geen kanten mogelijkheid om binnen te komen op ’t seniorennet. Zijn er nu zo velen in ’t zelfde geval als ’t baasje of zijn er zoveel kurieuzeneuzen in België ?

Een andere mogelijkheid is dat er in verschillende families een test geweest is dat de andere partner inderdaad slecht hoorde of “selectief” doof is. En die periode is hier ten huize al lang voorbij. Zowel voor ’t baasje als voor Bas, die laatste heeft ’t nog erger dan ’t baasje en niemand verdenkt Bas dat hij doofheid veinst…

Ondertussen weten ze in België al wat er scheelt met hun oren, we kunnen tenminste terug “inloggen”…

Bas & belle

“multicultural meal”

Voor de derde maal reeds, organiseert het plaatselijk comité des fêtes van La Magdeleine haar derde fête multiculturel. Omdat er ook hier in de gemeente nogal wat Engelse inwijkelingen wonen hebben ze de uitnodigingen ook in het Engels opgesteld. Zonder problemen met taalfaciliteiten en ander gezwets, ’t is hier België niet hé…

Aan het baasje was gevraagd, als lid van het comité des fêtes, de uitnodigingen bij de Engelsen te gaan bezorgen. Klein problemke, ’t baasje kent die gasten allemaal wel, maar waar wonen die juist ? Dus hij naar Mme Amiaud, presidente du comité, voor juiste adressen. Ja dat was een probleem, OK niet getreuzeld dan maar naar de Mairie, die is open op dinsdagnamiddag. Oh monsieur Faës, non, monsieur le maire est en vacance… de secretaresse neemt dan maar het telefoonboek om enkele adressen op te zoeken. Ja zeg, dat kon het baasje thuis ook wel, en die Engelsen die enkel een “mobile” hebben ? Ah Mr. Faës, ca c’est un petit problème.

Uiteindelijk heeft het baasje zijn toer van de gehuchten van het dorp maar “op den wilde boef” gedaan en hier en daar zijn licht eens opgestoken. Bij twee huizen was ‘m zonder vragen haast zeker dat ‘m goed zat. Engelse auto’s op ’t erf, dat kan niet missen hé baas.

Voor de Fransen die per ongeluk een Engelse uitnodiging hebben ontvangen, de excuses van den baas. Die Fransen zullen er alvast niet de problemen van maken zoals men dat doet in de rand rond Brussel…  Yveske, ge moet hier uw licht eens komen opsteken dan kan je dat in BHV misschien ook toepassen, den baas zal wel helpen. Frans papierke in de bus bij een Vlaming, c’est simple, “classement verticale” en opgelost, simpel toch…

Bas & Belle

Popeye

Popeye lustte het, en hier ten huize lusten we het ook, spinazie. Vorige week heeft het baasje nog twee rijtjes spinazie gezaaid. Kiemtijd volgens de gegevens op het pakje is twee weken. Nu na goed acht dagen later komen de eerste plantjes al “piepen”. Het baasje is dus danig in zijn nopjes.

“Goei spul” zegt het baasje over het zaaigoed van de firma Vilmorin, als het zo snel kiemt kan het niet meer mis gaan. De vorige jaren heeft het baasje ook telkens spinazie gezaaid maar niemand is er hier veel sterker van geworden.

Dit jaar is het “Epinard Géant d’ Hiver”, ’t baasje overweegt nu zo’n ankertje op zijn onderarm te laten tatoeëren zoals de grote spinaziepromotor Popeye.

Wij adviseren het baasje toch nog maar geen afspraak te maken bij “Johnny Tatoo”, eerst maar eens kijken wat de “Géants” presteren deze winter. Wij zijn er vrij gerust in, zo’n tatoo liefhebber is het baasje niet en vooraf moet ‘m ook de minister van binnenlandse zaken hier ten huize nog passeren…

Bas & Belle

Hijger…

Zojuist is de postbode hier langs gekomen, niks speciaals, dat doet hij alle dagen. Hij bracht ons alvast geen “vensterkes” enveloppes.

Wat wel angstwekkend is, komt van onszelf. Al jaren loopt Bas mee met de postbode, hij heeft dat ook geleerd aan Belle. De race met de “post Clio” gaat dus vanuit de voortuin, waar we telkens de postbode opwachten als hij terugkomt van het laatste huis in ons gehucht, naar de grote tuin.

’t Baasje vreest het laatste jaar telkens voor Bas zijn tikker als de Clio terug komt aanrijden.

Bas is dan al goed opgeladen in het vooruitzicht van de terugkomst. Van ’t moment dat het gele autootje in ’t zicht komt spurten wij richting tuin. Het is even dringen aan het poortje maar daarna hebben wij de vrije loop. Met veel lawaai begeleiden we dan de postbode tot het einde van de tuin. Daar moeten we dan weer zwaar in de remmen gaan om niet tegen de omheining te kwakken.

De terugweg gaat alvast heel wat trager, zeker voor Bas die met zijn bijna 15 jaar dan toch wel hijgend komt aansleffen. We zien het baasje het nog niet dadelijk nadoen als ‘m ook zo oud is. Of ’t moest in een zwaar gemotoriseerde rolstoel zijn…

Bas & Belle

Drentenhoogdag

Het staat er weer aan te komen, de jaarlijkse clubmatch van de Belgische vereniging van de Drentsche Patrijshond.

Zaterdag 30 augustus

Te Heurne bij Oudenaarde

Voor alle liefhebbers van het ras de “place to be”. Ook niet-eigenaars van Drenten zijn welkom, ze kunnen zo in optimale omstandigheden kennis maken met de fiere eigenaars en hun favorieten.

Onze Noorderburen hebben ook al talrijk ingeschreven om hun honden te laten keuren in de verschillende klassen.

Mis de kans niet om alle top Drenten van de lage landen en mogelijk ook daarbuiten te ontmoeten. Ook Drenteneigenaars in Scandinavië hebben ondertussen hun uitnodiging reeds ontvangen.

Allen naar de Kabinestraat te Heurne op 30 augustus vanaf 9u30

Bas & Belle

Nostalgie

Pure nostalgie voor ’t baasje vandaag in de krant Charente Libre. Op de frontpagina merkte ’t baasje al dat er iets bijzonders te lezen was, er stond rechts onderaan een klein fotootje van een vrachtwagen Berliet, bouwjaar 1949.

Nu is dit model van Berliet, een “GDC” voor de ingewijden in de branche, de eerste vrachtwagen die ’t baasje zich duidelijk herinnert uit de wagenpark van zijn vader, den bompa. Als “snotter”mocht het baasje meerijden met dit monster met een motorkap van tegen de 2 meter.

’t Baasje herinnert zich nog levendig de ritten naar de steenfabriek van Vuren, langs de Waal in Nederland. Dan gaan lossen in het Brusselse en te laat te arriveren op een verlaten bouwwerf. Twaalf ton gevelstenen met de hand lossen omdat een kraan nog geen gemeengoed was en de stenen nog niet verpakt werden in grote pakken of op paletten. Honderden tonnen heeft het baasje in zijn jeugd samen met den Bompa zo gelost op verlaten werven…

De familie Barnay in de Charente Limousine heeft nu hun vrachtwagen Berliet gerestaureerd. De familie heeft deze gekocht in 1949 en is nog altijd de eerste eigenaar. De Berliet heeft destijds de pannen van de familiale pannenfabriek verdeeld over de ganse regio en heeft nooit een ongeval meegemaakt. Eén uitzondering, een schaap heeft ooit het leven gelaten onder de wielen van de Berliet.

De Berliet is buiten dienst gesteld in het jaar 1980 en heeft al die jaren stil gestaan op de “carrière” van het bedrijf. Vier jaar geleden is de zoon van de eigenaar, die tevens een groot deel van zijn leven met de wagen gereden heeft, aan de restauratie begonnen.

De krant vermeldt ook nog dat de eigenaars niet te stoppen zijn als zij beginnen met anekdotes op te halen over wat ze in die vele jaren met de Berliet hebben meegemaakt.

Met het baasje is het net zo…

Bas & Belle

“Au Bellefleur”

Gisteren zijn wij nog eens met de baasjes op uitstap geweest. Wij en de baasjes waren uitgenodigd bij Franca, Darren en Fleur Porter in Sigogne, een dorp onder de rook van de stad Cognac.

’t Baasje kent Franca al een jaar via haar blog http://portersonthemove.blogspot.com/ en het was dus tijd om eens in levende lijve kennis te maken met de “Porter family”

Franca en Darren zijn respectievelijk Nederlandse en Engels en runnen in Sigogne een uiterst verzorgde Bed & Breakfast “au Bellefleur” waar de gasten hartelijk worden verwelkomd. Dat hebben wij gisteren zelf kunnen beleven. Op een bepaald moment zat haast de ganse beginperiode van de Europese Unie rond de tafel, ’t baasje probeert hier een kleine opsomming te geven, Nederland, Engeland, Frankrijk, Italië en België. Gezellig is zoiets en je maakt dat gewoonlijk enkel mee in van die groothotels, niet in en B&B met drie kamers, da’s ongezien.

Franca heeft de baasjes eens goed verwend en ook wij beiden hebben mogen mee  snoepen van de lekkere hapjes die Franca ons presenteerde.

Dochtertje Fleur, vijf en een half jaar, was aanvankelijk wat schuw van ons, voornamelijk van de té enthousiaste Belle. Dat ijs was snel gebroken toen ze met mij, Bas, een aangelijnde wandeling in de tuin ging maken. Toen ’t baasje een opvoering van Samson gaf met haar pluche hond steeg ook de belangstelling voor ons beiden en waren we plots “top off the bill”. ’t Kan verkeren zei Bredero en gelijk had ie…

In september als wij terug zijn uit ’t belgikske is er een tegenbezoek in Ferret gepland, we kijken er met zijn allen naar uit.

Bedankt “Porters” voor de ontvangst…

Bas & Belle

Hond en Tips

Ken je het al  het gratis magazine “Hond en Tips” ? Deze morgen viel het weer in de mailbox hier ten huize. Jullie weten het al onze baas is nogal “ne curieuze”, als het magazine binnenkomt zijn er nogal wat zaken die even moeten wachten. Rudi en Nanny van den Dijck hebben weer een zalig nummer in elkaar gestoken.

Het baasje heeft met plezier het artikel over hun vakantie in Kroatië gelezen. Natuurlijk ging het ook over honden, Kroatische honden uiteraard. Neen geen horrorverhalen zoals over Griekse en Roemeense honden, wij zeggen het toch…ons baasje heeft met plezier gelezen over leuke momenten met lokale honden tijdens hun vakantie. Verhaaltjes zoals je er zelf waarschijnlijk al hebt meegemaakt, eenvoudig en leuk.

Nieuwsgierig geworden nu ? Kijk zelf maar eens, je bent maar één klik verwijderd van “Hond en Tips”. Klik hier en je bent er: http://www.hondentips.com/

Schrijf je in als je het gratis nummer veertiendaags wil ontvangen. Het is volledig gratis en telkens weer prettig lezen. Veel plezier…

Bas & Belle

Propvol

Er zal moeten uitgekeken worden naar andere opslagruimte voor de wintervoorraden, de inhoud van de kast barst uit haar voegen en de schabben krijgen het hard te verduren op dit moment.

Volgende week kunnen we weer wat “op transport” plaatsen naar ’t Belgikske en daar dan ook genieten gedurende de winter van de opbrengsten van de “Franse hof”. Al een geluk dat de Mitsubishi een grote laadbak heeft, van een normale koffer kan je bij dat ding al niet meer praten.

En ondertussen is het nog niet gedaan met oogsten, het baasje spreekt van de beste oogst sinds hij hier aan het tuinieren is. Zit Garry’s koeienmest er misschien voor iets tussen ?

De fruitoogst is dit jaar “noppes” geweest vertelt het baasje, daar zit de late vorst in april voor iets tussen. Alle hoop van ’t baasje is nu nog gevestigd op die ene appelboom, een laatbloeier die heerlijke appelen geeft die kunnen bewaard worden tot in de lente…

Bas & Belle

Frisjes…

Frisjes deze morgen, je merkt dat de zomer over zijn hoogtepunt is. De baasjes merken het als ze ons beiden ‘s morgens terug binnen laten na onze ochtendplas. Het gazon is nu elke morgen bedauwd en zorgt er voor dat we met natte poten binnenkomen.

De dagen zijn mooi en warm, “T-shirt weer” zeg het baasje daar tegen en de regenbuien van de afgelopen dagen brengen de moestuin terug tot leven. ’t Baasje moet straks het gazon nog maar eens kortwieken, dan worden onze poten ook niet zo nat, en het staat een pak fraaier dan nu met dat doorgeschoten onkruid, het enige dat groeit tijdens de droge periodes.

De onrust van ’t baasje over zijn slinkende watervoorraad in de regenput is ondertussen ook verleden tijd. De nachtelijke buien hebben zijn onrust letterlijk weggespoeld…

Bas & Belle

Ons Belgisch gemeenteraadslid

Sinds een half jaar hebben we hierin La Magdeleine een nieuwe gemeenteraad. Dat is geen nieuws zal je zeggen, elke gemeente in Frankrijk heeft dat sinds de gemeenteraads verkiezingen. Wij echter hebben een Belgisch gemeenteraadslid, meer zelfs een Vlaamse, afkomstig uit Ninove.

Ria woont al een twaalftal jaar hier in het dorp, langer dan wij alleszins en is zowat Franse geworden. Bij alles wat het verenigingsleven aanbelangt is ze wel ergens bij betrokken. De patchworkclub, de toneelvereniging, het comitée des fêtes, noem maar op en Ria is niet ver uit de buurt.

Logisch dus dat de burgemeester Ria vroeg om zijn ploeg te komen versterken. Dat zij dan nog meer stemmen achter haar naam kreeg dan de burgervader zal wel aan de populariteit liggen denken wij zo…

Uit de toneelkringen hebben wij ook zo één en ander opgevangen. Kwatongen beweren dat Ria voornamelijk komische jonge meisjes rollen ambieert. Vinden wij nogal logisch, wij zien Ria nog geen “gendarmenrol” of “oude vrijster” spelen.

Nu krijgt het baasje binnen het half uur telefoon, of erger, ze komt het baasje hier zelf naar zijn voeten geven om wat hij nu weer geschreven heeft over de eerbare “conseiller”. Want Ria is ook een trouwe Bas & Belle blog lezeres…

’t Baasje zegt, louter ter informatie, dat hij eerst nog langs de bakkerij, de post en de krantenwinkel moet…

Bas & Belle