Berichten van 1 augustus 2009 tot 31 augustus 2009

Nu gaan we er aan werken…

We gaan er aan werken en zorgen dat die flaporen werken zoals ze lang zijn. Goed dus ! Vandaag was het baasje niet al te best, last met de maag wegens een zeer onregelmatig weekend. Nu is dat geleden van vorige eeuw, Bas zou het nog geweten hebben maar de jonge bende is zich van niets bewust .

Als ’t baasje “niet in zijne goeie” is , dan is ‘m gewoonlijk ook niet de best aangename en dat hebben we geweten. Voor het grootste deel was het wel onze eigen schuld maar toch.

Tijdens de wandeling hebben we onze oren alleen maar gebruikt om te laten flapperen, dat leek ons al genoeg. In combinatie met jonge, nog onervaren konijntjes geeft dat voor ons baasje een onverteerbaar cocktail…

Loopt ‘m daar met drie leibanden rond zijn  nek en is er in geen uren een hond te zien wegens “op jacht”. Stom zicht zegt het baasje dan van zichzelf. Dan heeft ‘m ook de Drentjes van Patrick zien lopen zaterdag met de clubmatch en dan is ‘m een beetje jaloers op Patrick en zijn Drentjes. Voor ons zijn  die honden van Patrick “stielbedervers” voor de “vrije Drenten” zoals wij. Maar aan die vrijheid gaat een einde komen temeer omdat Hera gisteren haast een dame met de fiets heeft laten vallen omdat ze niet luisterde naar het baasje.

Vanaf morgen is er terug training met de lange lijn zegt ons baasje, dat is die oranje leiband van een meter of acht die dan achter ons aansleept. Als we dan geen aandacht aan het baasje geven of trekken dan draait het baasje om in de tegenovergestelde richting. Voor ons is dat niet prettig, maar als we het goed doen en dicht bij het baasje volgen dan is er ook wat aan verdiend.

Aan ons de vrije keuze zegt het baasje, vanaf morgen tot in de eeuwigheid !

Belle & co

Zijn er nog mensen die aan de dopjes denken ?

de actie blijft duren !

Onze baasjes verzamelen nog steeds de drankflessen dopjes, Zelfs in de Franse Charente en hartje Londen zijn er goede zielen die spontaan zijn gaan deelnemen en ons bevoorraden met dopjes die wij dan hier inleveren !

Doen jullie ook mee ?

Belle & de pups

Dopjesactie t.v.v. Belgisch Centrum voor Geleidehonden

In samenspraak met het Belgisch Centrum voor Geleidehonden te Tongeren, hebben vrijwilligers een actie opgestart om de vereniging op een ludieke manier te helpen.

Dit initiatief bestaat uit de verkoop van ingezamelde plastic dopjes aan een recyclagebedrijf dat er duurzame palletten van maakt.

Alleen plastic dopjes van drankflessen komen hiervoor in aanmerking!

Voor meer inlichtingen en inzamelplaatsen klik je even op onderstaande link:

http://www.dopjesactie.be/nl/index.php

Erik’s zingende Drent…

Gedemonstreerd tijdens de clubmatch afgelopen zaterdag “Tassos Fan de Lauwers-Poel, de zingende Drent” !

Blijkt dat hij op vraag van zijn baasje die dan de maat aangeeft mooi kan zingen. Aanleiding is dat het baasje ook zingt in een koor maar blijkbaar is het koor niet erg succesvol wegens de weinig aanwezige kwaliteit. Reden dus voor Erik om zijn Tassos mee in te zetten om het koor naar een hoger peil op te krikken.

Nu blijkt dat wanneer ons baasje in de auto meezingt met de radio of een CD ook Hera mee invalt in het éénmanskoor. Het is dan wel een gehuil als een bronstige wolf maar ook Tassos zal ook niet vanaf de eerste dag de ster van het koor geweest zijn.

Hera’s lievelingslied waar ze altijd met meehuilt is “goodnight Irene” een liedje uit de fifties dat het baasje op één van zijn CD’s heeft staan.

We wensen Tassos nog een geweldige zangcarrière toe samen met zijn baasje en eens dat ‘m op de affiche van de opera van Gent of Antwerpen staat zijn wij de eersten om van op de eerste rij te gaan aanmoedigen.

Eerst nog even aan ’t  baasje vragen hoe je dat doet, “applaudisseren” want Drentenpoten staan nu niet bepaald in zo’n positie om een oorverdovend applaus te produceren.

Belle & co

Onze “kleintjes” op de clubmatch…

Ze hebben het voortreffelijk gedaan mijn “kleintjes”, waarvoor een welgemeende proficiat aan Carine, Hilde en Jean-Pierre die hun “kleintjes” op een voortreffelijke wijze hebben “geshowd”.

Carine behaalde met haar Harko de eerste plaats bij de jeugd reu’s, Hilde met Hercule stond naast haar op het “schavotje” op plaats twee.

Jean-Pierre met Hadise viel ook in de prijzen met plaats drie bij de jeugd teven. En er waren heel wat concurrenten in beide categories.

Volgend jaar hebben er dan ook nog de nestkeuring bovenop. Dan zal ook onze afwezige Harrhy de roedel komen vervoegen.

We kijken er al naar uit…

Belle

En de winnaar is….

Als eindoverwinnaar van de Drenten clubmatch 2009 is Barry uit de bus gekomen. Barry is de vijfjarige reu van Heidi Delacroix uit Oostende.

Barry is de roepnaam maar “volgens zijn papieren” is hij geboren als  Jabari Rista van ’t Perjansveld. Logisch dus dat zijn roepnaam de ingekorte versie is van zijn officiële.

Zelden hebben wij iemand gezien die gelukkiger was met de uitslag als Heidi. Als één hond zijn baasje gelukkig gemaakt heeft is het wel Barry geweest gisteren. Het was al laat voor de winnaar bekend geraakte, mede door het groot aantal deelnemers, deels door de ernst van de wel uitzonderlijk bekwame keurmeester.

De keurmeester, dhr J.(Jos) M.J. van Soest uit Nederlands Limburg is een artikel op zich waard. Zelden iemand gezien die een Drent op zijn wijze keurde en elke deelnemer een echt goed gevoel gaf, dit zowel bij een winnaar als bij iemand die er niets van bakte.

Dit jaar blijft de wisselbeker dus in België, na een jaar in Nederland te hebben doorgebracht .

Als we zo de deelnemerslijst eens overlopen ie er nog een mooie toekomst weg gelegd voor de Belgische Drenten. Er waren ook veel “veelbelovende” puppies en jeugd hondjes  komen opdagen. Er zijn nog veel interessante clubmatchen in ’t verschiet…

Belle & co

Wat een fijne dag…

Zowel voor Drent als Drentenbaasjes, Een uitgesproken mooie dag wat het weer betreft, het bestuur van de Drentenvereniging die een pluim op zijn hoed mag steken voor de organisatie, en de deelnemers voor hun opvallende fairplay.

En de resultaten van de Heurnese jury zijn: Hera, twelf points , douze points, zo zou het klinken in het Eurovisie songfestival. Bij de Drenten vereniging  staat er op het getuigschrift “uitmuntend” en onderaan het keurdersverslag “presentatie verbeteren”, dat laatste is dan voor de baas bedoelt. Beter trainen voor de ring baas !

Nog een resultaat: Belle “zeer goed” en als laatste zin op het verslag “goed karakter en gedrag” en laat ons baasje daar nu apetrots op zijn op die laatste zin, wie zou het niet zijn ! Dan mogen de anderen nog stapels prijzen halen, dat “goed karakter” wisten we al maar als een keurder dat op zulke korte tijd merkt dan moet het toch wel heel goed zijn!

En dan onze “lobbes” Heros altijd in voor kuren die hij anders nooit doet, de weinige malen dat het baasje met de pups iets ringtraining heeft gedaan kwam hij steeds als rustigste en volgzaamste naar voor. Niet vandaag dus, in plaats van zijn gebit te tonen, anders zeer goed, nu niet, nu moet ‘m op zijn rug gaan liggen met zijn piemel omhoog, als wou ‘m zeggen “hier zie je wat een vent ik ben zie” Voor Heros was het baasje het zekerst dat hij een goed resultaat zou halen en het verdict was dus “goed”, niet meer of minder een eerlijke beoordeling. Ook hier als laatste regel “ringdressuur gewenst” dat is dus aan het adres van de baas, ook terecht, al zegt ‘m het zelf.

Als alle baasjes even tevreden zijn over hun hond(je)(s) als onze baas dan zijn er in elk geval 62 tevreden eigenaars terug huiswaarts getogen, glunderende baasje met een fiere , trotse Drent op de achterbank….

Morgen uitslag van onze zonen en dochter hier op ‘t blog, zeker kijken daar zitten de puike resultaten pas ! ! !

Belle & co

Bedankt…

We gaan er hard aan werken straks op de clubmatch, zoals iedereen ons succes gewenst heeft zijn we wel verplicht het serieus op te nemen.

De meeste succes wensen heb je al bij de reacties op de berichten kunnen lezen, maar de Gorky van Louis Michielsen heeft zijn baas speciaal aan ’t werk gezet om ons een mail te sturen. Merci Gorky en samen geven we er een serieuze lap op.

“L’ union fait  la force”  hé man…Samen op tegen die  “Je maintiendrai” gasten…

Belle, Hera & Heros,  de (over)moedigen !

Beregoed…

Een man gaat jagen, hij koopt onderaan de berg in een wapenwinkeltje een gewoon jachtgeweer.
Hij trekt de berg op en ziet een beer lopen, hij lost 2 schoten en loopt naar de plaats
waar hij de beer laatst zag maar er is niks.
Er wordt op zijn schouder getikt, zegt de beer:
'Je hebt 2 keuzes ofwel eet ik je hier onmiddellijk op, of ik neem je in je kont '.
De man zou graag nog wat blijven leven dus hij doet zijn broek af en de beer neemt hem loeihard.
De man loopt kwaad naar het wapenwinkeltje en koopt een machinegeweer.
Hij trekt weer de berg op,  ziet diezelfde beer lopen, lost ongeveer 30 schoten
en loopt naar de plaats waar hij de beer laatst zag,  maar er is niks.
Er wordt op zijn schouder getikt, zegt de beer weer
'Je hebt 2 keuzes ofwel eet ik je hier onmiddellijk op of ik neem je nogmaals in je kont'.
De man zou graag nog altijd wat blijven leven dus hij doet zijn broek af en de beer neemt hem weer loeihard.
De man stormt woedend de berg af en koopt in het wapenwinkeltje een bazooka
Hij loopt weer de berg naar boven. Hij ziet diezelfde beer lopen,
hij blaast de hele berg ondersteboven met zijn bazooka  en loopt naar de plaats waar hij de beer laatst zag,  maar er is niks.
Er wordt op zijn schouder getikt, zegt de beer:
' Zeg nou eens eerlijk,
jij komt hier niet om te jagen hé ?'

Morgen…

Morgen is het de Drentenhoogdag voor 2009 . Het is verzamelen geblazen in Heurne bij Oudenaarde. Voor ons zal het weer plezierig worden met het weerzien van de grote hoop van de familie. Hadise , Harko, Hercule, Zeppos, oma Freya, ze gaan er allemaal zijn op de oefenplein van de jachthondenvereniging van Jac-Orion aan de kabienstraat in Heurne.

Wat Frankske van het weer van de VRT voor ons in petto heeft is niet wat we vorig jaar voor geschoteld kregen. Bloedheet was het toen, ons baasje, is toen de tel kwijtgeraakt bij het pinten tellen, zo warm was het toen. Frankske , of Sabine, geven ons droog maar bewolkt weer van 21 °. Slecht voor “den tap” maar dan weer goed voor hen die een eindje moeten rijden achteraf om thuis te geraken.

Onder hen die nog een flink stuk moeten rijden, en dan hebben we het over meer dan 300 kilometer zijn onze Noorderburen die ook dit jaar weer talrijk vertegenwoordigd zijn. Zelfs vanuit Friesland zijn er deelnemers en die komen zeker niet toe met 600 kilometer heen en terug !

Je ziet er zijn nog Drenteneigenaars die nog wat over hebben voor hun honden.

We wensen de deelnemers in de jeugd- en openklasse een mooie tweede plaats, want hoewel we gaan met de Olympische gedachte in het bazen en Drentenhoofd, gaan wijzelf toch voor de eerste plaats ! Hera en Heros in de jeugdklasse, (we zijn twee weken te oud voor de puppyklasse) en ikzelf in de open klasse, bij de echte zullen we maar zeggen !

Belle

Fabrieksarbeidster ?

Daar staat ze weer, moeder Belle, het slechte voorbeeld voor haar beide pups deze maal. Dat komt er van, om zonder nadenken achter een konijntje aangaan dat dan gezwind onder een fabrieksomheining doorgaat…

En laat die fabriek nu juist een pillenfabriek mét belangrijk onderzoekcentrum zijn, bij Janssen Pharmaceutica hebben ze nog dieren waar proeven mee gedaan worden. Het maakt juist geen indruk op Belle wanneer je haar dat vertelt.

Dat ze op dat moment gescheiden is van haar roedel is voor haar het voornaamste en daar wil ze dan verandering inbrengen.

De vorige keren dat ze dat lapte waren de pups er nog niet en Bas bleef meer bij ons dus was ze alleen weg en stonden we daar minutenlang te roepen op Belle. Nu zagen we het aan de gedragingen van Hera en Heros dat er iets mis was. Ver het enige dat daar kan mis gaan is onder de draad doorgaan en op de parking terecht komen. Zo was het ook vandaag weer gebeurt.

Nu maar opletten dat ze het voorbeeld niet heeft doorgegeven aan Hera en Heros. Voor Heros hebben we geen schrik, die is op dit moment al te groot om er onder door te gaan maar slanke Hera is een ander paar mouwen !

Toevallig waren we deze namiddag in de Zoomart om jachtbelletjes te kopen voor de drie krapullekes maar daar hadden ze de belletjes niet. We zullen dus één van de dagen een specifieke winkel voor producten voor de jacht moten opzoeken.

De baasjes…

Voila !

  
Een man komt doodmoe na zijn dagtaak thuis.
Hij ploft in zijn zetel  en roept naar zijn vrouw, "Snel, een pintje voor het begint" 
Zijn vrouw brengt hem het gevraagde pintje.
Hij drinkt het met volle genot leeg.

Na tien minuten vraagt  hij weer "Snel, nog een pintje voor het begint." 
Zijn vrouw brengt hem het pintje terwijl ze hem wantrouwig bekijkt. 

Telkens weer…

Telkens weer als we terug in België zijn vallen er zaken terug op die we in Frankrijk niet hadden.

Wat telkens terug opvalt is het allom tegenwoordige lawaai. Als je mensen uit je omgeving daarover aanspreekt bekijken die je met zo een blik van “weer zo’n muggezifter die iets negatiefs zoekt”.  Maar je geraakt er zo snel aan gewoon dat je het niet meer merkt hoeveel lawaai er hier rond je heerst.

Het tweede dat opvalt, in de zomer minder dan in de winter, het stinkt hier overal. Uitlaatgassen, industrie, in de winter de schouwen waaruit de geur van verbrand hout (?) want niet iedereen stookt zuiver hout. We hebben dikwijls de indruk dat er veel van wat er bestemd is voor het DIFTAR systeem mee door de schouw verdwijnt.

En het derde dat opvalt is de ruimte. Het begint al bij het binnenrijden, in Frankrijk gaat de poort open en rij je binnen. Hier moeten we al behoorlijk met de aanhangwagen kunnen achteruit rijden om geen brokken te maken. Ook de buren wonen zo dichtbij, alles zit zo op een hoopje op elkaar. De ene ervaart dit als positief, voor een ander geeft dat een gevoel van ingesloten zijn.

We weten het , het zijn luxeproblemen. Uiteindelijk komen we terug om nog eens samen te zijn met familie en vrienden, om zaterdag met de Drentenvrienden de jaarlijkse Drentenhoogdag te beleven. We pikken ondertussen nog eens een BBQ en een verjaardag mee door. Doen onze inkopen van zaken die we ginds niet vinden, vooral voor de honden, assortimenten zoals hier in bvb de Zoomart daar moeten wij ginds al voor naar Angoulême rijden.

Straks gaan we naar het bos, daar zien we de andere vertrouwde rakkers hopelijk weer, kunnen we nog eens in het struikgewas verdwijnen en de baasjes tot wanhoop drijven.

Je merkt het, hier is het ook nog zo slecht niet, ’t is enkel weer een probleem van gewoontes…

Belle & co

Terug in ’t vaderland…

Na een voorbeeldige rit van zeven uur en een half, zijn we terug in Vosselaar aanbeland. Vandaag hadden we echt een zee van plaats achter in de auto, gans de koffer en de opgeklapte achterbank moesten we enkel delen met de tas voor de laptop, al de rest van de bagage zat op de aanhanger.

Op die aanhanger was het dan ook een echt allegaartje. Cognac XO voor de Leo, Mirabellen voor tante Rita, de koekjestante, Appelen voor Stan, de ezel van “ozze Dré” (den Yndhy is niet de enige viervoeter daar ten huize er loopt daar nog wel meer rond). Bokalen gesteriliseerde kersen voor Bojako. Partytenten voor de clubmatch van zaterdag. Nog een emmer tomaten voor eigen gebruik en een doos perziken om uit te delen. Dan mogen we de potten gesteriliseerde tomaten en boontjes niet vergeten en de talloze potten confituur.

Voor het baasje is de eenmaking van Europa een zegen zegt ‘m. Moest dat alles, zoals vroeger aan de grens aangegeven worden, het zou nogal een herrie geven daar in Rekkem!

Zoals altijd hebben we ons weer voorbeeldig gedragen, in Boulogne-Billancourt heeft het baasje ons eens laten blaffen door aan de verkeerslichten te zeggen dat er een mooi hondje naar ons stond te kijken. Toen we eens buiten keken zagen we  zo een op de arm zittend verwaand kijkend stadskakkertje. Daar maakt onze baas ons voor wakker alsof wij voor zo’n mormeltje enige belangstelling hebben, tenzij om het als een dood konijn te apporteren ja…

Ondertussen ligen we samen met het vrouwtje naar Baantjer te kijken met één oog, het andere slaapt al terug…

De Drentenkliek

Te vroeg gejuicht…

Eergisteren was ’t baasje nog zo fier als een gieter omdat we zo goed hadden geluisterd. Dat was gisteren bij zijn thuiskomst weeral gans anders, gans de living lag vol met stuk gescheurd papier uit de papiermand van onder de bureau.

Het baasje was ons vrouwtje gaan wegbrengen naar de kapster (coiffeuse hier in Frankrijk) en omdat hij toch maar een kwartiertje zou wegblijven mochten we bij ons moe (Belle) in de living blijven !

Terwijl ons vrouwtje dus bij de kapster zat, “er was werk en kosten aan" lachte ons baasje, heeft het baasje dan maar op zijn knieën de living rondgekropen om gans die papierrommel terug te verzamelen. Daarbij wilden wij nog heel bereidwillig helpen maar toen is ‘m toch wel eens heel eventjes onvriendelijk geweest ! En da’s zacht uitgedrukt !

Nu is het baasje terug aan ’t werk met onze benches op te plooien. Dadelijk legt hij die dan in de aanhanger en dat betekent dat we deze avond terug op Belgische bodem slapen. We beginnen al aardig op echte kilometervreters te lijken, 3300 kilometer op twee weken tijd, welke Drent doet beter ?  Dat wil ook zeggen dat er drie medaille’s binnen gehaald zijn voor ieder van ons eentje... goud, zilver en brons zijn de onze ….

Belle, Hera en Heros

Uitvinder, of gewoon handig ?

Omdat er dit jaar zo een overvloed aan fruit voorhanden is hebben we nog eens de creativiteit van onze baas aan de lijve kunnen aanschouwen.

Al dagen zit ‘m in momenten dat ‘m “niks te doen heeft” appelen in kleine blokjes te snijden. Die moeten zo klein mogelijk zijn want ze zijn bedoelt om te gisten in een grote ton. Want buiten uitvinder ambieert hij ook nog de job van alchemist en gaat ‘m voor de eerste keer in zijn leven geen wijn drinken maar wijn maken ! ! !

Ieder die ‘m bezig ziet heeft zo een andere gelaatsuitdrukking. Gaande van intens medeleven met ons vrouwtje tot bewonderende schouderklopjes en vragen om uitgenodigd te worden op de eerste proeverij !  Die laatste mensen weten dus echt niet wat zij riskeren hé, zij zijn dus ook al verwittigd dat ze geen geld krijgen wanneer ze zich opgeven als proefkonijn, ’t zijn geen medicijnen die hier worden getest hé.

Nu komt het… om die blokjes snijerij wat in in tijd in te korten heeft ‘m een takkenverhakselaar omgebouwd naar “appelenkleinsnijmachine”.

De handelswijze is zeer beknopt:

-machine buiten zetten

-opvangbak plaatsen

-ellentrik aansluiten en machine aanzetten

-appelen insmijten

-opvangbak controleren op vol zijn

-kleingesneden appelen in de gistton bijvoegen

Simpel hé, en het gisten (fermenteren zeggen de echte) gaat ook al vanzelf, dit lokt bij het baasje de gedachte uit dat zo’n wijnboer toch niet veel te doen heeft als ‘m goed materiaal heeft !

Nu alles in gang gezet is toch nog maar eens een paar hoofdstukken verder lezen in de “wijnmaakboeken” kwestie van niet verrast te zijn door een te snelle gang van zaken.

We houden jullie op de hoogte .

Belle & co

West - Vlaams antwoord

Een West-Vlaamse boer moet voor de rechtbank verschijnen voor verkrachting van zijn meid.  
De rechter vraagt aan de boer: “Heb je haar verleid ?”
 
“Be nien 'k,” zegt de boer, “ze lag goed.”

Wat een beetje training kan doen…

Al een paar dagen hebben wij een baas die wat meer aandacht geeft aan de bevelen die wij “zouden moeten opvolgen” tot voor kort was het inderdaad “zouden moeten”.

Nu, met de clubmatch in zicht moeten wij terug een beetje meer onze oren gebruiken oordeelt het hoofdbestuur unaniem. Nu moeten we eerlijk zijn, de laatste weken hebben we mogen doen wat we wilden als het binnen de bazennormen viel. En met die normen valt het nogal mee vinden wij zelf.

Aan de lijn lopen was wel iets uit een ver verleden (?) maar dat was snel teug opgenomen. Gisteren hebben wij het baasje wel verrast door verder te gaan jagen dan ooit tevoren. Op de eerste foto zie je in de verte een bos, tot daar hebben we gisteren een spoor gevolgd. Vermits de wind tegenstond hebben we toen niet gehoord dat ons baasje ons terug riep.

Vandaag was het luisteren een fluitje van een cent, toen ik aanzette om terug naar de berg mest te rennen ben ik op het eerste bevel van ’t baasje terug gedraaid. Daar was dan een flinke beloning voor voorzien, een trainingsnoepje en een flinke aai over mijn bol, ook Hera en Heros volgeden mijn voorbeeld en deelden in de beloning.

Dan heeft het baasje ons mooi op de weg kunnen houden door een bevel te roepen wanneer we een tuin of veld wilden in lopen. Ook dat hebben we naar beider tevredenheid gedaan, flink van ons hé… en dat alles zonder leiband !

Belle

Een bak Duvel

Een echtpaar winkelt in de plaatselijke Colruyt.

Op een bepaald moment neemt de man een bak Duvel en plaatst die in het winkelkarretje.

 Wat denk je dat je doet ? ", vraagt zijn vrouw.

" 't Is een koopje, vrouw, 22 euro, want den Duvel staat in reclame ", antwoordt hij.

" Zet die bak maar snel terug, we kunnen ons dat echt niet veroorloven, " zegt de vrouw.

Dus hij doet dat en ze vervolgen hun weg tussen de rekken.

Een paar gangpaden verder neemt de vrouw een pot gezichtscrème van 50 euro en zet die in het winkelwagentje.

" Wat denkt ge dat ge doet ? ", vraagt de man.

" Dat is voor de verzorging van mijn gelaat, schat, die crème gaat ervoor zorgen dat ge me beeldschoon zult vinden."

Waarop haar man reageert: "Awel, dat doet nen bak Duvel ook en voor den helft van de prijs ! "

Blij met een dooi mus…

Deze morgen om vijf n zeven zijn we gewekt door het geluid van vallende regendruppels. Het was een moment van joepie , en hoera…eindelijk een bui ! We schrijven speciaal vijf na zeven want om tien na zeven scheen de zon alweer tegen de wolken.

Blij maken met een dooi mus dat zegden wij tegen zulke trukken. Niks vang je er mee aan en zelfs het stof iets milderen doet het niet. De pick nick tafel onder de lindeboom heeft zelfs geen druppel gevangen.

De donkere regenwolken in het oosten zijn alweer gepasseerd en de wolken in het westen,  die welke mooi beschenen worden door de opkomende zon geven niet de indruk dat ze veel regen in zich hebben.

We zien wel wat de dag brengt, één zaak is een feit… de meubelen in de living gaan niet buiten gezet worden zoals het baasje van plan was. Die wilde het parket in de living opschuren deze week… ’t zal nog maar eens uitgesteld worden hé baas, voor de zoveelste keer…

Belle

Frisse plekjes zoeken…

Dat is buiten de dagelijkse wandeling onze hoofdbezigheid. ’s Morgens is het nog ‘te doen’ en gaan we er goed tegenaan in de tuin. Dan vliegt het stof op alsof we in de Sahara achter elkaar hangen.

Terwijl onze baas een plons in het grote mensen zwembad maakt profiteren wij van het frisse water dat ’t baasje in onze bak heeft laten lopen. Dat is regenwater uit de grote ondergrondse citerne waar het baasje ook het sproeiwater voor de tuin uit pompt. Dat water is op dit moment zelfs frisser dan het leidingwater.

Morgen beloven ze een buitje, we zullen wel zien wat het geeft maar ’t zal nog sterk moeten veranderen want uit een volle sterrenhemel hebben we nog niet veel regen zien vallen, dit jaar niet en de vorige jaren ook niet !

Belle & co

Gisteren heb ik iets moois meegemaakt...

Voor ene keer ga ik eens niet te laat naar huis en neem afscheid van mijn makkers in het café.

Toen ik thuis kwam staat daar mijn vrouw

-gekleed in zéér sexy lingerie- en ze hield twee fluwelen koordjes vast.

Ze zegt tegen mij: "Bind me vast en nadien mag je alles doen wat je maar wil". 


Ik heb haar dus vastgebonden en ben met mijn maten nog een pint gaan drinken.

Nog  zes dagen…

Zo tellen we af naar zaterdag, ’t baasje maakt ons nog steeds tientallen keren per dag attent op zaken die we wel en niet mogen doen op de clubmatch. Ook voor de dagen daarvoor hebben we instructies gekregen.

Geen mest eten, ZEKER er niet in rollen. Ons proper houden als we drinken in ’t bos, dan mogen we wel drinken maar niet in de plassen gaan liggen bij het drinken. Geen kuilen graven waar we weer smerig van worden…en zo gaat dat de ganse dag door.

Wat wel goed gedaan was… luisteren van de eerste keer, goed van Heros, minder van Belle, niet tegen de mensen opspringen, het favoriete spelleke van Hera. Dat doen we al goed, of toch alleszins beter.

Gisteren belde het vrouwtje van ons grotemoe nog naar onze baasjes. Freya, ons grotemoe, is dit jaar niet loops en dus komt zij met de familie mee naar Heurne. Zij doet wel niet mee met de keuringen maar voor ons doet dat er niet toe. Het is nog maar de tweede maal dat Hera en Heros hun grootmoeder zien. Freya is de moeder van Belle.

Vandaag gaan we nog wat oefenen op het volgen aan de losse lijn zegt het baasje. Dat gaat gewoonlijk nogal goed als we op de vreemde zijn en er zijn geen konijnen in de buurt. Heros zegt dat het met die konijnen nogal meevalt in Heurne. Heros is er vorige week toch al samen met het baasje naartoe geweest toen ‘t baasje naar de vergadering ging weet je nog…

‘t Baasje

Nog werk te doen

Er is nog werk te doen voor de mensen die vertaal programma's schrijven. Daarjuist heb ik het vertaal programma van Google eens uitgeprobeerd. Je kan het programma vinden onder 'meer' in de balk juist boven het Google embleem. Ik geef de raad eerst het artikel in het Nederlands te lezen,(komt na dit bericht)dan is dit makkelijker te verstaan.

La soupe d'os ...

Qu'est-ce qu'un Vossemeren Laarse mâchoire soupe peut apporter à environ 800 kilomètres dans la Charente. Aujourd'hui, ils alternent tam moment, puis ils ne sont pas à prendre ses trois.

Tant qu'ils n'auront pas obtenu la soupe d'os patron ce matin avec le Jefzaag »a été divisé en trois morceaux. Par exemple, si vous avez d'autre autour de trois Drente vous' Ambras in 't kot "

Beaucoup n'avaient pas gepaaid à eux, une fois de plus au dîner pour les amener à le pot de mes mains ont augmenté si rapidement qu'ils ont senti le pot acheté aujourd'hui.

Het soepbeen…

Wat een Vosselaarse soepknook kan teweeg brengen 800 kilometer verder in de Charente. Vandaag hadden ze afwisselend een tam moment en dan waren ze weer niet te houden met z’n drieën.

Tot ze het soepbeen kregen dat het baasje deze morgen met de “Jefzaag” in drie stukken had verdeeld.  Zo moet het als je drie Drenten hebt rondlopen anders krijg je ‘ambras in ’t kot’

Veel moest er niet gepaaid worden om ze deze maal aan ’t eten te krijgen, ze zouden de pot uit mijn handen gesprongen hebben van zo snel ze geroken hadden wat de pot schaftte vandaag.

Nu heeft Hera wat anders om haar tanden op bot te maken dan zo’n steen uit de tuin, en dit is nog voedzaam ook.

Veel meer hebben die mannekes vandaag niet nodig, en de baasjes… die eten vanavond een lekker tomatensoepke van tomaten uit eigen tuin met een stevig bouillonneke van rundsknook.

Zeg nu nog, chique moet dat niet zijn, niet voor baas of niet voor Drent, om lekker te zijn !

’t baasje voor een keer

Vandaag een week nog…

Nog een week te gaan nog zegt ons baasje. Dan is het weer opstaan als het nog donker is en met de auto naar Heurne bij Oudenaarde voor de jaarlijkse clubmatch van de Belgische Drentenvereniging.

Inderdaad het zal snel zaterdag zijn en tegen die tijd is er nog wel wat werk aan de winkel zegt het baasje. We moeten tegen dan klaar zijn om er eens flink tegenaan te gaan om alle prijzen weg te kapen waar we voor in aanmerking komen.

Want “we gaan er voor” ambitieus zoals we als pups zijn aan we die andere Drenten eens een “poepje laten snuiven” Wij gaan winnen, We are the champions”

Ons baasje maakt ons nog gekker dan we al zijn, en dat is al iets ! Vandaag begint ‘m terug met ons nog eens de ringtraining in herinnering te brengen. Zolang we hier in Frankrijk zijn, en dat is haast acht weken op een onderbreking van een week, hebben we geen leiband aangehad. Daar gaat ‘m aan werken vandaag zegt ‘m ons.

Wij van onze kant denken wel eens, “jij wil eraan werken, dan gaan wij eens even lekker tegenwerken !”

Van Belle, ons moe, hebben we al een en ander gehoord hoe het daar aan toe gaat. Belle doet al voor de vierde maal mee. Maar Belle doet mee met de Olympische gedachte in haar hoofd “deelnemen is belangrijker dan winnen” De keurmeesters vinden dat Belle’s voorste tanden wat teveel naar voor staan. Waarschijnlijk een gevolg van te veel te spelen met dat trektouw toen ze tanden wisselde als pup. Geen uitmuntend diploma voor Belle dus.

Morgen geven we relaas van de “training” van vandaag, ’t zal ons benieuwen wat de baas er van bakt…

Hera en Heros , kampioenen in spe

Dagopbrengst…

Nu de temperaturen terug wat normaler geworden zijn is het voor de baasjes terug werken geblazen. Ze zijn er met frisse moed, of was het slappe tegenzin, tegenaan gegaan vandaag.

Deze morgen is het baasje met een emmer de tuin ingetogen, uiteraard met ons in zijn vaarwater, om de tomatenplanten van hun meest rode exemplaren te ontdoen.

Een bomvolle emmer was de oogst, na ontvelt te zijn heeft het baasje de tienpotten die ’t vrouwtje had klaargezet kunnen vullen en steriliseren.

Ondertussen was het vrouwtje ook al met een emmer de tuin in gegaan en had daar eens goed met de mirabellen boom geschud. Dan hebben we het vrouwtje enkel nog zien zitten onder de lindeboom met aan elke zijde een emmer, een volle die langzaam leeg geraakte en aan de andere zijde een lege die langzaam vol geraakte, op tafel een kom voor de pitten die tussen de twee emmers uit de mirabellen gedaan werden.

13 Potten van de beste, zuiverste , lekkerste mirabellen confituur is het eindresultaat. Samen met die tien potten gesteriliseerde tomaten is dat een dag geweest waar het hoofdbestuur hier ten huize  goed hun werk hebben gehad…

Belle & co

Op café…

Twee Hollanders gaan iedere woensdag samen met een Belg op café een pint drinken en een biljarke spelen.

Op een bepaalde woensdag komt de Belg niet opdagen.

De Hollanders weten niet wat er scheelt en verwittigen de politie.

Op het politiekantoor moeten zij een beschrijving geven van de Belg.

Wel zegt die ene Hollander , hij is iets kleiner dan wij , zo’n 1m75, blond en al wat kalend, blauwe ogen…

Ja zegt die politieagent, zo ken ik duizenden Belgen, is er niks speciaal aan ?

Jawel zegt die andere Hollander, hij heeft twee lullen !

Ben je daar zeker van vraagt de agent, heb je dat zelf gezien ?

Neen zegt die Hollander, maar elke woensdag als we in het café komen zeggen de mensen

“kijk daar, die Belg met de twee lullen”

Not amused, pas amusé, miljaar, niet plezant…

Dat laatste is geen vertaling maar een bazenkreet. Er kwam nog een woord van drie letters voor waarvan de eerste een G was de tweede een O en de derde mag je raden…

Wat was de oorzaak van die goddeloze praat ? Een boer uit de buurt heeft ergens een hoop mest op de kop kunnen tikken en heeft die hoop aan de rand van zijn veld neer gekieperd. Als wij onze dagelijkse wandeling maken is de hoop van zo’n 3 meter hoog onttrokken aan het zicht door wat struikgewas.

Het was pas als we voorbij het struikgewas gepasseerd waren dat we de oorzaak opmerkten waarom Belle zo was weg gespurt . Een hoop van 3 meter hoog, pure mest, runderstront van 1° kwaliteit.  Ons, Hera en Heros, konden de baasjes nog tijdig terug roepen maar het Drentengezinshoofd was de pijp uit !

Nu heeft het baasje altijd verteld dat Belle zo’n goed moedertje is voor haar pups. Spijtig genoeg deze maal was het ook nu niet anders. Voor alle drie had ze voorraad bij, een bek vol stront, het stro kon zelfs niet meer in haar bek en stak aan beide zijden rijkelijk buiten.

Dat hebben wij Hera en Heros natuurlijk direct in ’t snuitje en met z’n drietjes hebben we de baasjes eens lekker doen rillen van afschuw. Die zijn al wel wat gewoon na vijftien jaar Drenten in huis maar vanavond was er niemand die een lik van ons wou… hoe zou dat nu komen ?

Hera en Heros

Naar Montreal…

In een vliegtuig richting Montreal staat ineens een
mooie blonde vrouw op en loopt van het economyclass-gedeelte naar het businessclass-gedeelte en laat zich in zo'n comfortabele zetel vlijen.
Een steward ziet dat en gaat er achteraan.

Hij tikt de blondine op haar schouders en vraagt haar ticket.
Na deze bestudeerd te hebben zegt hij tegen de dame:  "Sorry mevrouw, maar dit is businessclass en u heeft een ticket voor economyclass."

De blondine roept: "Ik ben blond,ik ben mooi, ik ga naarMontreal en                         ik blijf hier zitten!"
De steward meldt dit voorval in decockpit en de co-piloot
gaat even poolshoogte nemen

 "Mevrouw," zegt hij,"waarschijnlijk heeft u de steward niet begrepen, maar uw ticket is niet geldig voor dit gedeelte van het toestel.  U dient zich naar het
economy-gedeelte  te begeven."
De vrouw roept: "Ik ben blond, ik ben mooi,ik ga naarMontreal en ik blijf hier
zitten!"
 
De copiloot meldt dit aan de piloot en die zegt: "wacht   maar, pfffff.... Ik ben getrouwd met een blonde vrouw. Ik spreek "blonds."
De piloot gaat naar de blonde dame en fluistert haar iets in het oor.

Michka…

Kennen jullie Michka al ?   https://blog.seniorennet.be/michka_en_cheeta/

Michka is de border collie van Pierre en Ria uit Herentals. Wij kennen elkaar goed omdat Pierre ook leraar autotechniek geweest is, net als ons baasje. Ze hebben dan ook nog in dezelfde garage op school samengewerkt gedurende een tiental jaren.

Nu mailde Ria ons baasje dat ze de zolder aan het oprommelen was en ze moest een zestigtal steriliseerpotten zien kwijt te raken. Laat nu ons baasje en steriliseren van groenten en fruit haast synoniem geworden zijn bij hen die ons kennen, dan is het duidelijk waarom Ria aan ons denkt.

Zo toog ons baasje met een volledig lege kofferruimte naar Herentals. En wie was er daar de voorzitter van het ontvangstcomitee…?  Just, Michka stond al aan de deur te wachten toen het baasje zijn vinger nog maar naar de deurbel bracht.

Na een uitgebreide snuffelronde vleide Michka zich tegen ons baasje aan om niet meer op te staan tot het baasje ook opstond om de steriliseerpotten te gaan inladen. Daar moest Michka achteraf eens poseren voor de lens van ons baasje zijn “kodakske”.

De resultaten van het poseerwerk van het Herentalse fotomodel zie je hieronder.

Belle

Lichtjes bewolkt, zacht briesje…

Best heel aangenaam weertje ondanks iedereen het over de “Canicule” of hittegolf heeft.

Gisterenavond was het helemaal niet aangenaam, al een geluk dat ons baasje, na een rit van goed zeven uur en half, het badje heeft laten vollopen met fris putwater en dat hij ons dadelijk een emmer fris drinkwater gaf. Zo was de avond och nog aangenaam door te komen.

Deze morgen is er dan een fris windje opgestoken en is de zon wat omfloerst. Dat geeft ons weer de energie om er als twee gekken tegenaan te gaan. Het is hier al net hetzelfde als in onze Belgische tuin, als we achter elkaar hangen gaat dat gepaard met een heuse stofwolk achter ons.

In de tuin zullen de baasjes de handen uit de mouwen moeten steken. De tomaten hangen met kilo’s tegelijk rijp te zijn. We hoorden het vrouwtje aan het baasje vragen of zij vijf potten van een liter moest klaar maken om te vullen waarop het baasje antwoordde “maak er maar vijftien klaar”.

Die zijn vandaag nog wel even “zoet”

Belle

Onderweg alweer…

De baasjes hadden blijkbaar weer alle tijd van de wereld deze morgen. Het was enkel maar “blijkbaar” want er was nog veel te doen deze morgen.

Zo kwam tante Carine nog langs met een portefeuille en een zonnebril voor liefhebbend, vergeetachtig zoon(tje). Die was onderweg met de vrachtwagen naar La Rochelle en ws dat allemaal vergeten. Of wij hem dat eens konden bezorgen “ergens onderweg”. Natuurlijk kan ons baasje dat met behulp van GSM is het een makkie tegenwoordig, hoe ze dat 20 jaar geleden deden…dat zullen we nog wel eens uitleggen als we hééél veel tijd hebben. Kortom, in Compiègne op de parking “hadden we hem” En kan Jorisje “de vergeetachtige” met al zijn paperassen en betaalkaarten verder naar La Rochelle.

Deze maal kwam er weer een vliegtuig over de startbaan op het moment dat we naderden. Het baasje maakt er een erezaak van, van overreden te worden door een vliegtuig en dat dan ook nog vast te leggen op foto. We zagen hem komen uit het westen, we wilden nog pronostiekeren maar deze maal was het baasje portrettentrekker en die kon ‘m wel vastleggen. Je moet wel goed kijken want het vliegtuig was nog ver weg  en ’t was dan ook nog geen groot vliegtuig. Kijk dus tussen de twee bruggen, de staart kan je nog zien rechts van de meest rechtse brugpeiler…

Het was bloedwarm onderweg, bij het tanken zei ons baasje dat ‘m snel moest tanken of hij tankte kokende  diesel, maar hier zal ‘m wel weer overdreven hebben denken we. We zijn buiten het tanken maar één maal gestopt om onze poten te laten strekken. Veel te warm en ook het water dat ons baasje mee in de auto had was niet meer te genieten. Al een geluk dat het kraantje op de parking nog fris water voor ons over had.

Op de foto zie je hoe ons baasje een zee van plaats heeft ingericht voor ons opdat we niet meer zo dicht bij elkaar moeten liggen. In de auto, zo een beetje uit elkaar en de airco op maximum was het best te harden, alleszins beter dan buiten in de zon !

Belle en mijn kinders

Eentje gereserveerd…

Vorige week vrijdag hebben wij hier een nestje “supermix” laten zien dat hier bij ons in de straat geboren is.

Het zijn “liefdeshondjes” van Engelse Springer Spaniël, Melissa, en een onbekende  Flatcoat Retriever die hier “vuil manieren” is komen doen met Melissa.

De pups zijn prachtig en via Dr. Nelly en de dierenartsenpraktijk het Binnenhof is het eerste pupje gereserveerd.

Een familie uit Merksplas, dierenvrienden “pur sang” volgens Dr. Nelly, zijn gisteren naar het nestje komen kijken en waren vanaf de eerste aanblik “verkocht”. Nu was het wel de bedoeling dat een pupje verkocht werd en niet een ganse familie hé. Ze waren vertederd door het supermoedertje Melissa en haar acht pupjes.

Wel een gans uur hebben ze met de hondjes gespeeld, vertroeteld, nog eens vastgenomen, kortom je ziet dat het pupje dat daar naartoe gaat “met zijn gat in de boter gaat vallen”.

Binnen enkele weken gaat het pupje dus van Vosselaar naar Merksplas verhuizen want op dit moment zijn de pups nog maar  goed vijf weken. We wensen pup, en toekomstige eigenaars een pracht leven samen…

Belle

Het Drentenforum…

Sinds een goed half jaar is ons baasje ook af en toe actief op het forum voor Drentsche Patrijshonden en staande honden. Hier kletsen Drenten eigenaars en fokkers over hun honden.

Mestal steekt het baasje er wel wat van op want er zitten heel wat eigenaars op het forum die effectief jagen of doorgedreven jachttraining volgen met hun honden. Soms kan ’t baasje wel niet volgen als ’t weer in het typisch Hollands aan toe gaat. Maar voor onze Noorderburen zal dat wel hetzelfde probleem zijn als ’t baasje zijn betoog doet in het Kempisch.

Hier kan je de belevenissen volgen van Nederlandse Drenten, Duitse staande kort , en langharen en andere staande honden. http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php

Wil je toegang krijgen tot alle onderdelen van het forum dien je wel aangemeld te zijn, het is tot nu toe altijd veilig geweest en van spam is geen sprake, doen zouden wij zeggen !

Belle & co

Einde van de Vakantie:

“Ietsje” er bij…

Zoals zoveel verwende honden krijgen wij dagelijks voldoende eten in onze bak en elke dag is er wel ietsje bovenop dat niet in de dierenwinkel verkrijgbaar is.

Het zijn hoogdagen voor ons als de baasjes zo gaan stappen en op restaurantbezoek gaan of BBQ’s bezocht hebben .

Midden vorige week was er gehakt dat blijven liggen was en waarvan de baasjes zeggen “’t is nog goed maar niet fris meer” en dat het baasje dan gebakken heeft. Het was goed voor twee dagen “ietsje meer”.

In ’t Ganzennest waren er ook al velletjes van piepkuiken dat ons vrouwtje in een plastic zakje voor ons verzamelde onder het moto “anders is ’t toch maar voor de container” Zij zeggen dat wel tegen de mensen van de bediening, dat zij dat meenemen voor de hond, en dan roepen de anderen aan tafel gelijk “joepie we krijgen een hond”

Gisteren was het dan BBQ om één of andere reden bij tante Carine. Het is geweten dat zij ook geen zuinige is en ook hier waren er overschot BBQ-worsten die richting Vosselaar verhuisden “voor de hondjes”.

’t Baasje vertelde er wel bij dat er nu concurrentie was van “ozze Dré” die ook een plastic zakje heeft… om overschotjes in mee te nemen voor zijn Yndhy.

Zo zie je maar, de vorige week geven wij het voorbeeld, het GOEDE voorbeeld, aan Yndhy en nu enkele dagen later hebben we er al onder te lijden en moeten wij onze “ietsjes meer” al delen met die Boxer uit Beerse…

Belle & co

Ganzennest…

De bloglezers hoeven niet bang te zijn dat we weer één of ander nest in de vernieling hebben geholpen. Wij Drentjes waren er zelfs niet in de buurt. Het was het plaatselijk hoofdbestuur dat van Moederdag profiteerde om met baasjes zussen en schoonbroers een stapke in de wereld te gaan zetten.

Profiterend van het excellent weer, hebben ze dan ook maar een excellent restaurant uitgezocht om nog een “onder elkaar” de bloemetjes buiten te zetten.

Met z’n negen waren ze, de “klein mannen” van ons “kleintje”, beiden jonge twintigers, waren ook van de partij, evenals Glenn, vrijend aanhangsel in de familie.

Het restaurant ’t Ganzennest in Herentals is al enkele jaren het favoriete restaurant van de meeste familieleden. Ons baasje heeft het een klad terug in vorige eeuw al ontdekt tijdens een wandeltocht met Bas en is er sindsdien regelmatig terug naartoe getrokken.

Er zijn geen sterren toegekend door bandenfabrikanten maar de bediening en de mannen en vrouwen van de keuken zijn veel meer sterren waard dan autobandensterren ! Ons baasje spreekt van een “toplokatie” zo aan de rand van het bos op een prachtig terras met al dat lekkers op je bord.   http://www.ganzennest.be/   

Ze waren er vrij vroeg op de avond naartoe getrokken en eht is dat we niet echt de klok kunnen lezen maar het was al heel lang donker voor de auto terug de oprit op reed. ’t Zal dan wel weer hééél goed geweest zijn.

Belle

Mooi initiatief

Enkele weken geleden dacht ons baasje dat ik schijndrachtig was. Er waren symptomen die daar op wezen.

Ik was enkele weken daarvoor,eind juni/begin juli loops geweest. Ik vrat het baasje de oren van zijn kop en het leek het baasje dat mijn tepels opzwollen.

Indien ik inderdaad schijndrachtig was dan had het baasje zich aangemeld om mij eventueel voedster te maken van moederloze pup’s of melkloze, pas bevallen hondenmoeders uit de nood te helpen.

Ons baasje was onderstaande site al eens tegengekomen maar toen hadden we enkel Bas en dat was een reu, dus het was niet van toepassing op ons.

Nu deze morgen kreeg het baasje via via een melding dat er een Dobberman tijdens de bevalling overleden is . Dan begint bij ons baasje z’n brein koortsachtig te werken om die bepaalde site terug te vinden om de eigenaar van de pup’s te kunnen helpen.

Deze site is een Nederlandse, indien een soortgelijke in België zou bestaan dan mag je steeds dat adres doormailen.

Belle

http://moederlozepups.hyves.nl/ 

De doelstelling van de stichting:
Het bemiddelen tussen eigenaren met pups waarvan de moederhond is overleden en eigenaren van moederhonden wiens pups zijn overleden, schijnzwanger zijn of gewoonweg weinig pups hebben.

Eigenaren van ‘pleegmoeders’ kunnen zich aanmelden via onze website en zij komen in ons bestand terecht. Als er iemand met pups in nood zich bij ons meldt, raadplegen wij ons bestand, zoeken een geschikte pleegmoeder en bemiddelen tussen beide eigenaren.

Meer inlichtingen kan je uiteraard vinden op de site.

Gaaf

Fijne manieren…

Als we samen gaan wandelen met Yndhy letten we er speciaal op dat we hem geen slechte zaken voordoen(?), ’t baasjes’ broer gaat dat niet erg appreciëren denken wij zo.

Je merkt het er aan dat ‘m vier maanden jonger is dan wij, Yndhy gaat niet van de bospaadjes af ,en blijft er op staan kijken als wij weer eens aan verbouwingswerken van konijnenpijpen beginnen.

Zo ook gisteren toen ik van een “één mans” konijnenpijp in een oogwenk een appartementsgebouw maakte. Hera en Heros sprongen telkens in om verder te graven wanneer ik even op adem moest komen. Het enige wat er voor Yndhy in zat was dat ‘m nog niet goed wet waar ‘m moet gaan staan bij graafwerken “drentenstyle”.

Op het einde van de wandeling heeft ‘m wel heel goed opgelet of kende hij het nog van vorige keer. De wijze van drinken uit een klein slijkplasje. Je komt er aan lopen, je ziet dat miniplasje en je laat je met je volle gewicht in dat water vallen. Het water dat er dan niet uitgespat is kan je nog opslabberen. Hoe je er dan uitziet achteraf das niet onze grootste zorg, maar sommige baasjes maken dan rare geluiden…

Belle

Niet voorzien…

Onze buurman op ’t einde van de straat, Herman heeft een Springer Spaniël. Een heel mooie en een goede jager, want ook Herman is altijd jager geweest.

De Springer mag ‘s nachts vrij in de volledig afgemaakte tuin waar geen ontsnappen uit mogelijk is. We zeggen het nogmaals ontsnappen niet mogelijk is ! Als…. Iedereen de poortjes dicht doet tenminste.

Laat nu juist zo’n poortje open in tijden van loopsheid… dan heb je boel, da’s zowat het minste dat je kan zeggen. Dan kan je geluk hebben bij een ongeluk zoals Herman dat Springerke een Flatcoated retriever, ook een jachthond tegenkomt, en dat die twee dan samen het aanpalende bos induiken voor je weet wel… !

Zes weken later begint Springerke dan uit te zetten, grotere tepels te krijgen en van dat moment is Herman zeker, het is inderdaad zover ! Er gaan nog Springerkes komen.

Negen weken na de nachtelijke escapades zijn er plots acht van die wurmpjes bijgekomen ’s nachts (er zijn duidelijk ’s nachts veel activiteiten in de buurt waar we niks van afweten)

Vier weken zijn ze nu en alle acht zijn ze prachtig, er zijn twee zwartjes, de overige zes zijn wit met bruine platen. Het zouden jongskes van mij kunnen zijn zo gelijken ze op Hera en Heros toen die even oud waren.

Spijtig voor Herman, een stamboom gaan ze niet kunnen krijgen, maar gezien ze in het laatste huis van de wijk wonen, vlak tegen de bosrand gaan ze zeker zo gelukkig zijn met een boomstam dan met een stamboom !

Moesten er hier lezers interesse hebben voor een mooi jachthondje met boomstam eventueel geef maar een signaaltje via mail, het adres kan je vinden in de rechterkolom van dit blog.

Belle

Familiebezoek…

Deze namiddag kregen we voornaam bezoek, ons Hadise, mijn dochter en zus van Hera en Heros was samen met haar maatje Sammy en de familie bij ons op bezoek.

Jean-Pierre en Ute en de kleinzonen Axel en Lars kwamen nog eens naar onze roedel kijken. Aanvankelijk hadden Axel en Lars wel wat schrik van ons jong Drentengeweld, maar vanaf ze merkten dat ik mooi pootjes kan geven in ruil voor een stukje chips was het ijs gebroken. Hera, Heros en Hadise zaten op dat moment inde tuin achter elkaar te rennen en wild te doen.

Ook toen we Hadise en Sammy “ons bos” lieten zien kon de lol niet op, ook zij vonden het plezant en zelfs Sammy de Cocker van 12 deed nog lustig mee met het vogels en konijnen treiteren.

Kwamen we daar in het bos ook nog onze oude bekenden tegen die we al twee maanden niet gezien hadden. Tibo onder andere, was heel lang geleden dat we hem en Dré zagen. Op een bepaald moment stonden we daar op de kruising van de bospaden met zeven honden. We zullen nu toch stilaan eens aan het gemeentebestuur moeten vragen om enkel picknicktafels, liefst met een voorziening dat je wat langer kan blijven “plakken” en geen dorst hoeft te lijden. Iets voor een ondernemend horeca mens ?

Op de terugweg passeerden we nog het nestje mix hondjes van Herman. Het is een mix van een Engelse Springer Spaniël en waarschijnlijk van een Flatcoated retriever, die destijds op de loer lag om zijn slag te slaan. Het lijken net kleine Drentjes…

Maar over die mannekens morgen meer zegt het baasje.

Belle

Slimme gast…

Nu dat het baasje hier op ’t blog geschreven heeft dat hij 60 cm schofthoogte heeft en 30 kg weegt is ‘m daar mee aan het experimenteren gegaan. Wie zeg je ? Heros natuurlijk !

En vanaf de eerste poging gelukt voor de volle 100 %. Hij kan met zijn gewicht grootte en vernuft de achterdeur open krijgen.

Gisteren waren de baasjes even naar Turnhout voor een boodschap en bij thuiskomst hadden w drie Drenten in de huiskamer. Eerste reactie van ’t baasje , och ik zal ze niet goed dichtgedaan hebben…

Deze namiddag waren de baasjes nog wat ontbrekende spulletjes gaan kopen in Beverlo bij “Brouwland” en ze waren toch wel drie uren weggeweest. Ik mocht binnenblijven wegens mijn gekwetst oog en de pups moesten in de tuin, ’t was veel te mooi weer om binnen te blijven ooreelde het hoofdbestuur. Bij thuiskomst stond zijne majesteit Heros als op zijn troon op de vensterbank. Uiteraard aan de binnenkant, hij was er weer in geslaagd de achterdeur die niet sleutelvast was afgesloten nog eens te openen.

Nu was het baasje wel zeker dat Heros de deur kan openen. Met  een pensstaafje, waar we alle drie even gek van zijn, heeft het baasje het zaakje uitgetest.  Heros buiten gezet en dan binnen dat pensstaafje laten zien. Op een wip stond ‘m rechtop tegen de deur, met zijn linkerpoot op de klink, en met zijn rechter duwde hij de deur open.

Vanaf morgen de is de deur hier slotvast als er nog boodschappen moeten gedaan worden…

Belle