Berichten van 1 december 2010 tot 31 december 2010

Aangekomen…

We zijn deze voormiddag vertrokken om tien uur, zeven uur en vijf minuten later draaiden we hier thuis in Ferret de koer op. Toen hadden we achthonderd kilometer in de wielen. Uitstekend gereden dus, haast geen verkeer op de baan. De vrachtwagenchauffeurs waren ook al thuis blijkbaar. En als er geen vrachtwagens op de baan zijn gaat het altijd beter en sneller wegens het ontbreken van verschillende snelheden.

Zelfs Parijs was op een zucht gepasseerd. Ook omdat de uitrit van de Périférique de Porte d’Italie terug open was. Deze was sinds het voorjaar gesloten wegens ingrijpende werken. Voor ons was het een meevaller in tijd, anders hadden wij een uitrit later, de Porte d’Orleans moeten nemen. We waren op minder dan vier uur Parijs gepasseerd en hadden toen al terug volgetankt

Ook de rest van de reis ging als een fluitje van een cent. Om kwart voor vijf zijn we dan nog gestopt in Sauzé-Vaussais om daar in “onze” vaste Super U nog snel wat inkopen te doen voor het weekend.

Wij hebben de tuin ondertussen al grondig geïnspecteerd en ’t baasje heeft ons diner al gereed gemaakt. ’t Was weer lekker want er zat nog gebraad van met Kerstmis onder de brokken…

Nu gaan we ons voor het ronkend kacheltje laten neerploffen en als ’t nieuwe jaar dan gekomen is … dan ronken we verder het nieuwe jaar in.

Het baasje, het vrouwtje, en wij Belle, Hera en Heros, wensen jullie een stralende gezondheid en alle liefde en geluk van de wereld voor het nieuwe Jaar….

Belle & co

Daar gaan we weer…

Daar gaan we weer voor een dag of tien. Enkele dagen later dan de andere jaren maar daar waren goede redenen voor.

Een feestje in Gent om een weerzien na twee jaar te vieren en een dekking van mij. Daar blijf je voor ‘thuis’, zoveel is duidelijk.

Zo laat in het verlof als vandaag zijn we in twaalf jaar nog niet vertrokken zegt de baas. En die zullen we maar geloven want niemand van ons is zo oud. Meestal is het vertrek hier op tweede Kerstdag.

Voor Hera en Heros is het nu de derde maal dat zij Nieuwjaar meemaken in La Magdeleine. Die zijn de eerste maal mee geweest toen ze zes weken oud waren. Het waren toen pupjes die je in het oog moest houden omdat ze onder de poort door konden als ze op de koer vrij mochten lopen. Vandaag gaat dat minder goed lukken voor bvb Heros die zich toch heel klein zal moeten maken om dat nog te kunnen met zijn 36 kilo.

Vanavond krijgen jullie verslag van rit en aankomst van vandaag (klinkt als een aankondiging van een etappe van de Tour de France). Nu gaat het baasje de laatste bagage in de auto proppen en dan horen we elkaar vanavond terug.

Belle

Antwoorden…

Omdat het eerstens zo veel vragen zijn die gesteld worden en omdat we morgen weer “en route” zijn, geven we nu al maar antwoorden op de vragen uit de laatste twee berichten.

@Fons Nicolay: Dat is precies praat van iemand die aan het seminarie heeft gestudeerd Fons. Vieze boekskes en foto’s in klein pensionaat kamers, en dan nog van de paters en bisschoppen gezwegen. En nu doen de kanunniken ook al mee …

@ Sonja: Dat is ook het enige dat wij op dit moment wensen, dekking gelukt en gezonde pupjes. O ja, ook nog pup eigenaars die zich kunnen meten met de eigenaars uit ons vorig nestje. Die zijn het nec plus ultra voor een Drentenfokker.

@ Herma: wat wel fijn aan die spanning is dat ik ze kan delen met de bloglezers… en een dracht is gemiddeld 63 dagen of 9 weken. Als dat klopt, en de dekking is gelukt dan hebben we op 3 maart pupjes.

@ Karin: foto’s zullen er zeker en vast komen. Dr. Nelly heeft gevraagd om Belle als voorbeeld te nemen voor een serie over fokken. Dit ten behoeve van de klanten van de dierenkliniek het binnenhof te Beerse.  Dr. Nelly kijkt er nu al naar uit om te “assisteren” bij de bevalling. Toen ik daarstraks ontwormingspillen ging halen was ze precies nog blijer dan ikzelf dat de paring achter de rug was. Wie kan zoiets nog zeggen van zijn DA ?

@ Myriam: Ja Myriam, met een beetje nieuwsgierigheid van de lezers kome wij makkelijk aan de 200 lezers/dag Dat zijn zo trukken van de foor zoals ze dat hier in de buurt zeggen. Binnen drie weken kan dr Nelly met een echo al zeggen dat de dekking geslaagd is. Vroeger was dat 5 weken. Later kan men dan zeggen hoeveel pupjes er ongeveer gaan komen. Wij hopen op zes zoals vorig nestje. Wat de verbeelding betreft, daar zal het niet aan mankeren. Weddenschappen is voor jullie rekening, ik wil geen brol met de commissie op de kansspelen. Drentenfokken is al genoeg verantwoordelijkheid, en vandaag is daar al mee begonnen.

Me de “Kaawpollekeswandeling” is Belle 7 weken ver en dan mag je eens komen kijken naar ons “dikkertje”

Meer antwoorden op nog komende vragen zullen waarschijnlijk pas volgend jaar behandeld en beantwoord worden. Morgen hebben we andere katers te geselen !

Prettig feesten en houd het gezond, zie dat je niet te veel “katers” moet geselen “the day after”

Jan

’t Is gebeurd….

Dagenlang is het hier ten huize hét gespreksonderwerp geweest. Vier maal zijn we bloed gaan laten trekken in de dierenkliniek, vier keer hebben we met spanning de uitslag afgewacht.

Heros is nog nooit zo goed in de gaten gehouden geweest als de laatste tien dagen. Zelden hebben we zoveel bloglezers in spanning gehouden. Maar daar is nu allemaal een eind aangekomen…

Ik ben eventjes “langs geweest” bij Ferron. In ons baasje zijn ogen de best mogelijke kandidaat vader voor mijn toekomstige pupjes. Ferron. Ferron die met alles in orde is wat betreft gezondheidspaperassen, ook zijn verplichte papierhandel van Sint Hubertus in orde.

Daarom zijn wij daarstraks even naar Booischot gereden voor een goei gezonde portie sex “op zijn hondjes”. De respectievelijke baasjes hebben wel een handje geholpen om ons rustig te houden en “geen brokken” te maken.

Voor de lezers hier die bang waren dat het niet goed zou aflopen met ons baasje zijn knokengestel, die kunnen we geruststellen. Het baasje had ons dekentje meegenomen waar we elke avond op liggen voor de kachel. Daar is hij dan met zijn arme knoken op gaan zitten in de sneeuw.

Alles is goed verlopen en we hopen dat nu alles nog “pakt” ook. Dan kunnen we hier melden dat we terug naar dr. Nelly geweest zijn voor een echo om te zien of ik drachtig ben en hoeveel pupjes dat er ongeveer onderweg zijn.

Belle

5,58 !

5,58 Is het progesterongetal van het bloedstaal dat deze morgen bij mij is afgenomen in onze dierenkliniek het Binnenhof te Beerse.   Eergisteren was het nog 1,46 en de vruchtbaarste periode is wanneer het bloed een waarde tussen de 5 en 10 bereikt.

Het baasje rekent er op dar de waarde nog gestegen is in de laatste 24 uren en heeft daarom een afspraak gemaakt met de eigenaars Rudy en Simonne van mijn nieuwe vrijer, Ferron.

Straks om 10 uur worden we daar verwacht. Ons vrouwtje gaat ook mee zegt ze, dat gaat al bijna een hele supportersclub zijn aan de zijlijn als wij daar in alle passie puppy’s aanhet verwekken zijn.

Voor mij niet gelaten, een preutse Trien ben ik niet, en tenslotte doen we niks verkeerds. Ik weet dat de baasjes er echt mee bezig zijn en ook vanuit Nederland worden onze capriolen met argusogen gevolgd. Lees er de reacties maar eens op na onderaan de  berichtjes.

Er wordt dikwijls de raad gegeven van het teefje tweemaal te laten dekken, met een tussenperiode van twee dagen. Daar doet ons baasje niet aan mee. De kans bestaat dat er dan wel tien of zelfs twaalf pups gaan komen en dat ziet hij niet zitten. Een nestje mooi samengesteld uit 3 reutjes  en  3 teefjes zou een godsgeschenk zijn zegt het baasje.

 Als ik dat zo hoor ben ik blij dat er geen 10 of meer gulzigaards gaan moeten gevoed worden. Hoewel ook nu die kans bestaat. We duimen en hopen op 5 à 6 mooie gezonde pupjes. Maar nu zijn we toch al héél ver vooruit aan het kijken. Eerst straks al maar eens afwachten…

Belle

Onze Macho…

Als je eens tegen de grond stampt gaat hij lopen, van het geluid van een autobus of vrachtwagen gaat hij tegen de gevels van de huizen lopen. Dat is Heros gedurende het jaar.

Maar tweemaal per jaar, wanneer zijn zus en moeder loops zijn komt de Schwarzenegger, de Jean Claude van Damme en Rambo onder de Drenten in hem boven. Dan is het meneer ‘durfal’ en grote bek eerste klas .

Je zou het moeten kunnen zien hoe hij op dit moment probeert mij te imponeren. Dat lukt ‘m niet zoals hijzelf zou willen maar dat raakt mijn kouwe kleren niet. Gewoonlijk helpt negeren wel maar niet als er loopsheid mee gemoeid is.

Regelmatig komt ‘m de stand van zaken eens controleren door onder mijn staart te snuffelen. Gewoonlijk geef ik hem dan een blaf of een snauw. Dat voldoet om hem voor heel even te laten stoppen.

Even daarna staat hij daar rond mij te springen, te dansen, gewoon zot en onnozel te doen. Vooral wanneer hij met zijn twee voorpoten, vlak voor mijn snoet, tegen de grond ligt te slaan, is ‘m zoals een stom kieken bezig.

’t Baasje en ikzelf verstaan ‘m wel, hij wil indruk maken op mij, zijn moeder. Dat is de natuur zegt ons baasje en ikzelf denk er het mijne van. Ik weet dat ‘m een anderhalfjaar geleden een knipke in de zaadleider heeft gekregen en dat hij “ met losse flodders bezig is” (woorden van de baas). Veel schade kan hij dus niet veroorzaken, anders had hij al lang een draai rond zijn flaporen gekregen, ons “watje  Terminator”…

Belle

In het centrum van de belangstelling…

Hoe kan het anders en wie anders dan ikzelf, daar draait nu alles om hier ten huize. Elke dag dat ik ’s morgens naar Beerse naar de dierenkliniek geweest ben, krijgt het hoofdbestur ’s avonds een telefoontje van  dr. Nelly. En telkens wordt de smile op de gezichten van het hoofdbestuur breder.

Ook morgenvroeg om 9u00 moeten we weer daar zijn zegt het baasje. ’t Baasje zegt er ook bij dat het hoogstwaarschijnlijk de laatste maal dat ik moet laten bloed prikken. Ik heb het baasje ook al horen telefoneren met de baasjes van Ferron. Daar hoorde ik dat ze een afspraak hebben gemaakt voor donderdagmorgen!

Het baasje moet morgenavond nog wel de uitslag van de test afwachten maar hij is vrij zeker van mijn toestand.

Daartsraks kwamen we tijdens de wandeling een kooikerhondje tegen, een reutje nog wel, en ’t vrouwtje hoorde ik tegen het baasje zeggen “kijk eens hoe ze haar staart opzij doet”. Ik kan begot ook niks geheim houden voor hen, alles hebben ze gemerkt !

Ook zoonlief hangt hier de ganse dag de pseudo Oedipus uit. Staat hij hier onnozele kuren te verkopen vlak voor mijn snuit. Net alsof ik zijn kuren niet doorzie, ’t sexmaniakske ! Die denkt dat hij met mij hetzelfde kan lappen als wat hij met Hera gedaan heeft .

En ondertussen leggen de bazen mij haast letterlijk en figuurlijk in de watten. Je zou haast gans het jaar loops willen zijn. Maar dan wel zonder dat vervelende bloedtrekken…

Belle

Kort, krachtig.....en actueel !!!

Populair…

Gisteren was het baasje bij Zeppos en Hercule en dat heeft hij geweten. Vreselijk populair was hij bij die twee.

Niet zo zeer omdat hij gewoonlijk wat snoepjes op zak heeft, dat was nu toevallig niet het geval, maar wel omdat hij voor reuen een heel aantrekkelijke geur bij zich had !

Blijkbaar heeft Belle haar loopse geur afgegeven aan het baasje die daar dan ongewild twee reuen de kop is gaan zot maken. Oud en jong, het maakte geen verschil, Zeppos met zijn tien jaar was minstens even hevig als zijn zoon van twee.

Rond zijn been hingen ze om beurt, ook zijn arm was populair. Het fleecevest waar Hera de avond er voor nog een kauwbot onder verstopt had deelde ook al mee in de populariteit.

Ook hier in huis is de belangstelling van Heros voor zijn moeder sterk gestegen. Het baasje moet dat boek nog eens uit de kast halen over de Griekse mythologie en het nog eens nalezen wanneer het over Oedipus gaat. Daar wil hij nu toch wel eens het fijne over weten. Het is toch al ver gekomen dat je over de oude Grieken moet lezen om je honden te begrijpen. Spijtig dat die verhalen over de oude Grieken altijd moeten eindigen met moord en allerlei andere wreedaardigheden . We zullen ons trio hier ten huize maar wat vreedzamer methodes aan de hand doen is hier ieders gedacht.

Belle & co

De spanning stijgt…

De spanning stijgt recht evenredig met het progesterongetal bij mij.   De beide vorige malen kregen we enkele uren later van dr. Nelly of dr. Flor te horen dat het progesteron getal nog maar 0,25 was.

Deze morgen zijn we terug op controle geweest en weer wou dr. Nelly bloed trekken uit mijn rechtervoorpoot. Daar kwam toch wel niets meer uit zeker ! ! ! Totaal leeggezogen was mijn conclusie. Maar vermits ik twee voorpoten heb werd het volgende  buisje bloed geoogst uit mijn andere poot.

Deze namiddag was het baasje weg naar Peter van Zeppos en Hercule en heeft het vrouwtje de boodschap van dr. Nelly aangenomen. Het Progesterongetal is gestegen tot 1.46 ! ! ! Al flink gestegen zoals je merkt. Vanaf  2,5 gaat het pijlsnel omhoog naar een cijfer tussen de 5 en 10. Dan ben ik op mijn vruchtbaarst en trekken het baasje en ik naar Ferron.

Woensdag te 9u00 hebben we terug afspraak om bloedcontrole en dat zal dan de laatste maal wel zijn denken zowel ik als het baasje.

Ondertussen moet het baasje wel mailen naar Rudy en Simonne de baasjes van Ferron dat ze die wat moeten binnenhouden. Het laatste dat we van hen vernamen gisteren was dat ze een lange wandeling hadden gemaakt waarbij de sneeuw tot aan Ferron’s buik kwam !

Nu kunnen die bazen doen wat ze willen, nu mag die Ferron Mister Globe zijn, met ne kouwe piemel die door de sneeuw gesleept heeft komt die niet aan mijn lijf. Hij is nu al verwittigd. Met een familienaam als ‘van Drentenpassie’ is het niet meer dan normaal dat er passie bij te pas komt en dat lukt niet met een ijslollie !

Belle

Opmerkelijk, een ochtend zonder sneeuw…

Heel opmerkelijk, deze morgen was er geen verse sneeuw te ruimen. Dat is wel de eerste maal in twee weken en ’t baasje is er niet rouwig om.

Gisteren heeft het wel flink gedooid zodat de ijspegels van de dakgoot volledig verdwenen zijn. Ook in het bos drupte het gisteren van alle bomen en struiken. Het sneeuwtapijt blijft nochtans opmerkelijk dik.

Ikzelf doe niet liever dan me te rollen en mijn kop diep in de hopen sneeuw te duwen die her en der zijn opgeworpen door buren die ook hun oprit hebben vrij gemaakt. Ik kom daar dan onderuit alsof ik een sneeuwstorm in Siberië heb meegemaakt.

Spijtig dat het baasje daar dan zijn ‘Kodakske’ niet bij heeft. Dat zou pas opmerkelijke foto’s opleveren. ’t Baasje redeneert echter “als ‘m daar onderuit gaat is alles naar de knoppen’. Daar zou hij wel eens groot gelijk in kunnen hebben want het enige wat we de laatste dagen achter ons horen is “trek niet zo hard” of “stop met trekken”.

Het hoofdbestuur klaagt hier over spierpijn van het molenwieken met hun armen als we weer eens een straat moeten oversteken. Daar, in het midden van de straat is het spekglad en het baasje heeft de leibanden al eens losgelaten omdat hij dreigde plat te gaan op een plek verijsde sneeuw.

Voor de namiddag hebben sommige weermannen regen voorspeld. Daar is het baasje ook al niet wild enthousiast over. Hij moet deze namiddag nog naar Oudenaarde om samen met Peter, het baasje van Zeppos en Hercule, om aan de site te gaan werken van de Drentenvereniging. Hopen maar dat de weermannen en vrouwen het bij het verkeerde eind hebben.

Honderd dertig kilometer slibberen over verijsde autostrades staat ook niet op het verlanglijstje van ons baasje, daar zijn we wel zeker van.

Belle

Kerstcadeautjes…

Ook voor ons waren er gisteren mooie cadeautjes voorzien onder de kerstboom. Van de nichtjes kregen wij elk een reuzengroot ‘buffelbeen’ en ook nog speciale honden worstjes van het Zwan worstjes type.

Er is al behoorlijk gekauwd op het kauwbot. Hera doet niet anders dan haar bot overal te gaan ‘begraven’. Overal waar iets in stof, dekentjes, pull van het baasje, een kussen in de zetel, haar eigen bench bekleding, alles heeft al kennis gemaakt met har bot.

Alleen het gaan ‘begraven’ in de bench van Heros bleek, ook bij haar zelf, niet zo’n groot succes. Daar heeft het niet lang gelegen, temeer omdat Heros eens poolshoogte kwam nemen om te kijken wat zijn zus allemaal aan het uitspoken was in zijn eigen bench !

Ik zelf heb het vandaag wat kalm aan gedaan. Morgenvroeg mag ik met het baasje terug naar Dr. Dracula om bloed te laten trekken om mijn meest vruchtbare periode, de ovulatieperiode , in moeilijke woorden te bepalen.

Voor de progesterontest heeft Dr.Nelly of Flor een buisje bloed nodig. Daar bijten ze niet voor in mijn nek zoals die geilaard uit de Karpaten, maar met een spuit trekken ze dat uit een ader in mijn voorpoot.

Als die meest vruchtbare periode er niet snel staat aan te komen ga ik de eerste bloedloze Drent zijn, mijn gedacht.

Belle

Gevonden ! ! !

Een man zoekt al dagen naar z'n hoed. Uiteindelijk is die niet te vinden.  

Hij beslist dan maar om zondags naar de kerk te gaan en achteraan plaats te nemen.    
Tijdens de dienst zou hij dan er vanonder muizen en een van de hoeden nemen die achteraan worden geplaatst. 

Die zondag gaat hij naar de kerk en zet zich achteraan. De dienst ging over de 10 geboden. 
De man bleef de gehele dienst zitten i.p.v. vroeger door te gaan en na de dienst gaat hij nog even bij mijnheer pastoor. 

"Vader," zegt hij, "ik moet wat bekennen. Ik kwam hier vandaag om een hoed te stelen, maar na jouw preek heb ik beslist dit niet meer te doen, waarvoor dank."

De priester zei hem: "God zegenen u mijn zoon ! Was het tijdens m'n uiteenzetting over: "gij zult niet stelen", dat je het besef kreeg dat je verkeerd zat ?"

"Neen," zegt de man, "het was tijdens je preek over overspel. Toen je daarover begon,  wist ik weer waar ik hem had gelaten." 

Woow… als dat niet knap is…

Gisterenavond, na al het feestgedruis en de drukte van het bezoek van 21 familieleden rond de feestdis, toch nog maar eens even de computer geopend. En of het de moeite was! Dit kan ik jullie niet onthouden.

Van Anita uit Aarschot, je weet wel, we waren er voor twee weken gaan wandelen , kregen we prachtige foto’s toegezonden. De fotografe is haar dochter Elisa.

Jongens, jongens, heeft die juffer een goed oog en talent om prachtfoto’s te maken. Het baasje heeft ze dan ook gelukgewenst met haar mooie werk!

Anita heeft er dan ook nog een bijbehorende tekst bij geschreven zodat we vandaag van een topbericht mogen spreken !

Met 29 cm sneeuw op de tuintafel gemeten was dit
een behoorlijk unieke kerst en bovendien kregen
we rond de middag over al dat wit ook nog een
stralende zon op de koop toe.   Als dat geen
wandelweer is... alhoewel soms lastig ploeteren
waar niet eerder gelopen werd, zeker als de
sneeuwhoogte plaatselijk plots hoger blijkt dan
die van je laarzen !  


Opgehoopt door de wind,
want het is heel fijne, losse sneeuw zoals dat
namaakspul dat in zakjes verkocht wordt als
kerstdecoratie en die in wolken opstuift  als
Wiebe met wapperende oren over het veld zijn neus
achterna gaat.   Hij is er verzot op,  kan er
niet genoeg van krijgen.  Al rennend of plat op
de buik door de sneeuw wroetend...  Drenten zijn
duidelijk meer afgestemd op winterweer dan op een
zomerse 25 graden wanneer ze tot zonsondergang
als een futloos hoopje vacht aan de kant liggen.

Van Karel,

Van Karel, de man die ons al vijf Mitsubishi’s verkocht heeft kregen we deze morgen een heel actuele en persoonlijk getinte mop door. Ergens zit het ook een beetje in zijn branche met “naft” en "garage's" en zo maar een hond heb ik bij Karel en Julienne nog niet zien rondlopen, laat staan mij terug naar huis duwen !

Belle

Een klein meisje vraagt aan haar moeder:

' Mama, mag ik met Belle, onze hond, een wandelingetje maken?'

De moeder antwoordt :' Nee, ze is loops'
 
'Wat wil dat zeggen?' vraagt het meisje.

'Vraag dat maar eens aan je vader ! Ik geloof dat hij in de garage is.'

Het meisje gaat naar de garage en zegt:
'Papa, mag ik met de hond gaan wandelen? Ik heb het moeder gevraagd, maar ze zegt dat Belle loops is en dat ik het jou moest vragen.'

De vader antwoordt: 'Breng Belle eens tot bij mij.'

De vader neemt een doek, dempt die goed in benzine en wrijft vervolgens de hond de rug in om zo de loopse geur te minimaliseren en zegt:

' OK! Je kunt nu met Belle één enkel toertje om de blok maken, maar doe haar een hondenriem aan .'

Het meisje vertrekt met haar hond, maar blijft toch wat lang weg.

Uiteindelijk komt ze weer thuis, maar zonder hondenriem en zonder hond.

Verrast vraagt de vader: 'Waar is Belle?'

Het meisje zegt:' Ze is halverwege zonder naft gevallen en een andere hond tracht haar nu tot hier te duwen'

 K.H.

Ps: op het schilderij kan je rechtsonder zien dat ze beide juist zijn thuisgekomen

Hormonen dedju…

Drenten, teven, hormonen, je zou er voor minder dedju achter schrijven !  Een loopse Belle, en een schijndrachtige Hera. Twee Drenten bij wie de hormonen een danige rol in hun leven spelen en waarddor bij de baas  een zenuwinzinking dreigt.

Bij Belle is het zo dat ze ongewild de vrijers uit de buurt mee tot thuis lokt. Als ze tijdens de wandeling een plasje maakt in de maagdelijke sneeuw in de kant, dan zie je even later dat er wel vijf/zes sporen naar dat gele plekje in de sneeuw toelopen. Dat was zo daarstraks toen het baasje met ons elk afzonderlijk een wandeling maakte omdat  ’t vrouwtje nog bezig was.

We schreven het enkele dagen geleden al dat de sneeuw op veel plaatsen er maagdelijk wit bijlag. Dan is het eenvoudig te zien wie er allemaal gepasseerd is. Die reuen die dan vrij rondlopen vinden feilloos de weg naar onze voordeur.

Bij Hera is het dan weer van een andere orde. Die heeft last met de rangorde op dit moment. Plots wil ze niet meer samen eten naast mij, Heros. Hoe het baasje ook aandringt niets wil ze eten op dat moment. Als ik dan gedaan heb met eten verkoopt ze nog wat kuren. Als haar bak dan later half leeg gegeten is stopt ze met eten maar owee als ik er wat dicht in de buurt van kom. Dan is ’t kot  te klein en gromt ze als een bronstige leeuw !

Enkel als we ons “desertje” na het eten krijgen dan doet ze of ze weet van geen hormonen.

Het baasje heeft zo al eens een paar keer met een of ander opperwezen geklapt in de hoop dat hij uit die richting hulp kan verwachten. Tot nu toe heeft dat opperwezen het te druk met in tal van stallen in de buurt in kribbes te gaan liggen met centrale verwarming met warme lucht, geleverd door een os en een ezel.

Hopen maar dat die twee geen last van hormonen hebben of die kleine in de kribbe roept misschien onze baas wel ter hulp.

Heros

Gelijkenis…

Gisteren hadden we het er al over, weersvoorspelling aan de hand van gedrag. Ons baasje is er niet dikwijls naast als het daar over gaat.

Vroeger waren het zijn leerlingen op school. Als de klas luidruchtig was (ook dat gebeurde wel eens) of het was trekken en duwen of achter elkaar hangen op de speelplaats, je zag het met je ogen dicht. Morgen regent het !  In de winter zegde hij dan als ’t onder de 3° Celsius gaat dan sneeuwt het.

Altijd knal er op, zo simpel is/was het. Ook deze namiddag vertelde het baasje dat tegen een van de buren. Die bekeek het baasje alsof hij de nieuwste, zelfverklaarde dorpsfilosoof was. Toen waren het niet zijn leerlingen of ex leerlingen maar zijn eigenste Drentsche Patrijshonden waar geen rechte voor mee te ploegen was. Erger nog, ze liepen gewoon nog niet rechtuit.

Kriskras ging het voor de baas zijn voeten, links , rechts, van hot naar her, leibanden in de war, halt houden vlak voor ’t baasje zijn voeten, alle trukken van de foor hebben we uitgehaald. En wat is het resultaat ?

Het sneeuwt alweer van kort na zeven uur gisterenavond. Er zit door de wind ook nog jacht op de sneeuw en het is verdraaid koud. Wanneer zegde het baas dat alweer dat er nog bakken sneeuw ging vallen ? We hadden geen horloge aan, maar het moet iets van rond drie uur geweest zijn. En toch komt zijn voorspelling weer uit.

Gokken hoeft nu niet meer, het gaat een witte kerst worden ! En als dat niet zo is dan hebben we grotere problemen dan vals zingen bij “Stille Nacht, Heilige Nacht” of “Susa Nina”

Belle & co

Nog pakken sneeuw…

Dat is wat ons baasje deze namiddag tijdens de wandeling nog voorspeld heeft.

Pakken, hopen , vlagen sneeuw staan ons nog te wachten zegt hij. Dat zuigt ‘m niet uit zijn teen maar wel uit observeren van drie Drenten op wandeling in de sneeuw.

Observeren is misschien niet het gepaste woord, want heen en weer geslingerd worden van links naar rechts en terug door twee Drenten is zeker en vast beter met de werkelijkheid te vergelijken.

Ook ’t vrouwtje die dan alleen maar met mij, Belle wandelde kreeg het zwaar te verduren, niks was er aan te zeggen of aan te vangen deze namiddag.

Het begon al bij het begin van het pad dat naar de velden leidt. Een blaadje van een boom dat over de sneeuw dwarrelde kreeg Hera’s aandacht. Dat ging met een ruk aan de leiband gepaard en vooraleer het baasje zijn evenwicht gevonden had kreeg Heros ook datzelfde blaadje in de gaten. Ja als ze zo beginnen dan helpt alleen nog bidden zegt het baasje. Daar is geen enkele mensenschoen voor gemaakt om die kracht op te vangen en weerstand tegen schuiven te bieden. Vlak voor de pindraad kreeg het baasje ons terug in het gelid.

De discussie, meer een monoloog, zullen we jullie maar besparen, en vermits dat de wind “goed” stond, heeft men de donderbui  wellicht in het dorp kunnen horen !

Iets verder had een onverlaat de inhoud van zijn brooddoos voor de vogels in de sneeuw gesmeten. Volgens de uitleg van ’t baasje zijn wij een nieuw ontdekt soort vogels zoals wij op die combinatie van meeuwen en brood op af ‘vlogen’.

Kortom, om een lang verhaal kort te maken… Lol was er niet aan voor de baasjes, en met wat we deze namiddag allemaal naar onze kop kregen geslingerd, wel, daar kunnen we wel enkel dagen, misschien weken mee verder !

Belle en de twee andere kiekens

Raar met die wandelingen…

Toch wel raar, langs alle kanten lees je dat het op dit moment zo fijn wandelen is in de sneeuw met de honden. Je leest over de dolle capriolen van onze viervoeters en toch…

Als je dan zelf met je trio naar het bos trekt dan ben je daar moederziel alleen met je honden… Geen “kat” op straat of in het bos !

Dan hebben we al eens gewacht tot de zon door de sneeuwwolken kwam kijken, maar ook dan niks. Op een week tijd kom je slechts twee gelijkgestemden tegen.

Dat de fifiekes met hun winterjasjes nu niet buitenkomen verwondert ons ook al, dan hebben ze een “pardesuuke” of een”anorakske” aan, soms nog in combinatie met roze bottekes,  en dan nog komen ze niet buiten.

Als we dan het baasje aankijken met van die vragende ogen van “waar zitten die allemaal ?” dan zegt ons baasje “’t is gelak met de mengse ménneke, ze maken ze ni meer gelak vruger” en daar kunnen we het dan mee doen.

Ondertussen hebben wij toch al verschillende wandelingen gedaan door onbetreden sneeuw.’t Baasje zegt dat zoiets het liefste was wat hij kon bedenken toen hij nog op wintersport ging. Sporen trekken waar nog niemand geweest was voor hem, skieën zoals op dons. Dat is (was) voor onze baas “de max” en ook voor ons is het dolle pret.

In een gracht waar de sneeuw bijeen gewaaid is kan je zo heerlijk je kop in de sneeuw steken en dan onder de sneeuw doorschuiven.  Heerlijk is dat voor een Drent.

Dat die andere thuisblijvende baasjes dit maar eens lezen, dan weten ze gelijk wat ze hun honden onthouden. Zelfs die chiwadingeskes hebben sneeuw graag. (zeggen ze toch)

Belle

Vrijers aan de deur ! ! !

Vrijers, dappere, spoorzoekers, we krijgen ze aan de deur de laatste vier dagen. Enkele hebben we al gezien, van de andere zie je de sporen in de sneeuw.

De dapperste is daarjuist aan de deur geweest. Die stond gewoon aan de voordeur te krabben ! Moe je weten dat het zowat de kleinste Jack Russell is die er in België rondloopt.

We kennen hem als durver en dapper, amper een vuist hoog is hij van niets of niemand bang. Hij woont aan het eind van de parallelstraat met onze straat en gans aan het eind daarvan, zo’n 200 meter van bij ons weg.

Daarstraks zijn we langs daar de wandeling gestart en Belle heeft daar in het midden van de straat een plas gemaakt. Voor “Jackske” met zijn fijne neus dus een kleintje om die loopse teef en haar adres terug te vinden . Het is niet de eerste maal dat hij met ons een eind mee loopt als we gaan wandelen. Meestal loopt hij dan na 100 meter terug naar huis.

We staan er toch wel van te kijken dat hij hier nog aan de deur aankomt en dan nog zin heeft om een wip te komen maken !

We zegden het al, het is een heel klein “Jackske” en met zijn korte pootjes moet hij op zijn minst met zijn buik door de sneeuw schuiven ! Dus die piemel zal dan ook wel diepgevroren zijn ! Niet verwonderlijk dat ik niet sta te springen om hitsig Jackske zijn wipje te laten maken…

Morgen zullen we Jan, het baasje van Jackske, wel inlichten wat voor een would be pornoster hij in huis heeft, of is het zo meer een “bospoeper ?”, eentje die ook aan huis komt om aan zijn “gerief” te komen !

Belle

Wit ?...niet wit?...

De vraag waar veel mensen mee bezig zijn blijkbaar. Voor ons Drenten is het allemaal gelijk.

We hebben het uiteraard of het nu wel al dan niet een witte Kerst gaat worden ? Het ziet er nu toch al dagen naar uit dat het WIT gaat worden…

Maar als we deze morgen onze snoet de eerste maal buiten staken bleek het al flink wat warmer dan de vorige dagen. ’t Baasje vertelt ons dat het al tijdens de nacht “boven nul” geworden is. (wat dat ook moge zeggen “boven nul”?)

Wij merken wel dat het overal drupt, en wel juist tegenovergesteld met anders. Gewoonlijk gaan we onder een boom of struik staan om te schuilen bij regen. Als we nu onder een struik of boom staan dan drupt het daar en even verder, vanonder de struik weg, is het droog… Raar landje soms/meestal die Belgik, we gaan onze baas soms toch nog moeten gaan geloven..

Zullen we gaan weddenschappen afsluiten over die al dan niet witte Kerst ? ’t Baasje vraagt “of het in onze kop gekropen is, de waanzin” en ook nog “wat wil je dan verwedden ? een soepbeen, een kauwbotje ?” ’t Is blijkbaar niet simpel, je moet dan ook nog een deurwaarder dat laten “constateren”, de gokcommissie van vadertje staat moet er van op de hoogte zijn (om ook een kauwbeen te kunnen meepikken)

We horen het al van onze baas, op die manier zullen we niet aan een extra Nieuwjaar zakgeld geraken…

En wat gokken jullie nu, zonder prijzen en inzetten… ?

Belle & co

ijspegels en kachels

Als je de ijspegels an de dakgoot ziet hangen dan zou je denken dat het gedooid heeft, maar niets is minder waar. Ze zijn ontstaan door enkele uren zonneschijn. Op plaatsen waar de zon niet aan kon is het link blijven vriezen.

In Frankrijk hadden wij enige weken last met de satelliet verbinding van de TV. Toen hing daar zo’n 3 cm sneeuw tegen de schotel geplakt.  De ijspegels die voor d schotel hangen hebben blijkbaar geen invloed op de ontvangst.

Wat wel invloed heeft op ons zelf is dat heerlijke kacheltje. Dat begint al wanneer het baasje een mand hout gaan halen. Dat doet ‘m achter in de tuin in het “houtkot”. Daar lopen we graag mee naar toe omdat er al eens een kat heeft gewoond. Toen was er geen sprake van muizen. Nu de kat een Drentenvrij houtkot heeft opgezocht hebben de muizen weer een groot deel ingepalmd.

Het is een plaats waar alleen wij en het baasje komen. Het vrouwtje is niet zo happy met muizen, dit in tegenstelling met ons drieën. Als wij in het houtkot komen zijn de muizen allang verjaagd voor het baasje binnenkomt.

Van ’t moment dat het baasje dan de kachel aansteekt zijn wij niet meer weg te slaan van de vierkante meter het dichtst bij de kachel. Ook wanneer de kachel moet bijgevuld worden is het een probleem voor ’t baasje. Opstaan om het hem gemakkelijker te maken is aan ons niet besteed. Wij liggen en we blijven liggen, alleen al maar uit schrik dat één van de andere het beste plaatsje inpikt…

Belle & co

De langste,  de kortste,  de witste…

21 December, de langste nacht van het jaar of de datum waar tussen zonsondergang en zonsopkomst de langste tijd tussen ligt. Want in de praktijk was het gisterenavond langer licht dan enkele dagen geleden.

Het zal wel een oorzaak hebben bij de wolkenloze hemel en de volle maan waarschijnlijk.

Als we dan de langste nacht hebben dan vloeit daar logisch ook de kortste dag uit voort. Een groot deel van de dag gaat nu al een week lang op aan sneeuwruimen. En zo komen we gelijk op de witste dag van het jaar.

Al zes dagen na elkaar staan we ’s morgens op met een nieuw fris wit kleurtje op de omgeving. Elke dag een nieuw fris laagje (‘een couchke’ zegt het baasje) over straat en tuin. Ook de huizen en vooral de daken zijn getooid in een uniform wit. Allen gelijk voor de winter, het golfplaten zinken dak van de hangar heeft hetzelfde uitzicht als het chique rieten dak van sommige villa’s.

Voor ons blijft het van de morgen tot de avond plezant. Vooral tijdens de wandelingen, dan kunnen we ons eens rollen in geuren die allemaal ondergestopt zijn door de sneeuw maar die door Drentenneuzen van op meters ver duidelijk waarneembaar zijn. En ’t baasje die mort nu eens niet dat we ons rollen in de sneeuw. Integendeel zelfs, hij blijkt het nog amusant te vinden ook !.

Belle & co

Loops en schijndracht…

Belle is loops ! We wisten het al enkele dagen maardoor Belle’s poetswoede hadden we nog ergens een drupje gevonden. Maar Belle likt zich zo dikwijls dat het nu in het begin niet opviel dat ze loops was. Dan maar even wat nader aan een inspectie onderworpen en inderdaad, het was zover.

Vrijdag meldde Dr. Nelly dan dat de uitslag van het Von Willebrand bloedonderzoek in orde was en voor “ons moe” was alles ‘comme il faut’

Daarstraks zijn we nog eens lags de dierenkliniek gereden voor haar progesteron test, daar hebben we morgenvoormiddag al uitslag over.

Dan teefje nummer 2  Hera die al een ganse week aan het zeuren is om alles … die hebben we dan ook gelijk mee genomen. Het vermoeden was schijndracht bij Hera. Ook hier was onze eigen diagnose de juiste. Althans de diagnose van ’t baasje want het vrouwtje was maar bang dat de sterilisatie van Heros destijds niet gebeurt was zoals het moest… en dat Hera drachtig was van haar broer ! ! !

Angst voor niks bleek uit de uitleg van Dr. Nelly. Het gebeurt meermaals dat teefjes twee maanden nadat ze loops geweest is last krijgt van schijndracht. Laat Hera nu loops geweest zijn eind oktober, dan klopt het plaatje perfect met die twee maanden.

Als er dus pups moeten gezoogd worden waar de moeder het niet aankan, Hera heeft melk over !

En ik dan, Heros… Is er dan met mij niks mis ? Volgens het baasje alleen dat ik wat minder schrikkerig moet zijn van autobussen en vrachtwagens. Daarom moest ik daarstraks mee naar Turnhout centrum om cadeautjes voor de Kerst te gaan kopen. Het was daar heel druk en omdat het vrouwtje maar geen keuze kon maken, en omdat zoiets zwaar op mijn en ’t baasje zijn miezels werkte zijn wij maar naar de kunstijsbaan op de Grote Markt geweest.

Daar stonden twee pronte juffers en die vroegen of het baasje een abonnement van een fitnesscentrum wilde winnen. Die hadden natuurlijk onze baas zijn (bolle)lijn gezien. Als zij van ons een foto mochten maken met een kerstmuts op dan kon het baasje winnen. Het baasje ook niet van gisteren, heeft dan gezegd dat zij een foto mochten maken als wij drie (!) mutsen kregen, voor elke Drent ééntje.

En zo hebben wij een foto en drie mutsen, één van de volgende dagen houden we modeshow met kerstmutsen…

Heros

Van Harko, uit Oostkamp…

Wraf !  Wat is het winterlandschap toch mooi hé. Elk sneeuwvlokje die vannacht en vandaag is gevallen is blijven plakken op ieder takje , hegje, ...... 
"Ons bos" , op 100 meter van mijn voordeur, werd hierdoor omgetoverd tot een feeërieke omgeving. Om van dat alles ten volle te genieten, maakten wij een extra lange wandeling vandaag. Met halverwege een pitstop om de baasjes te laten opwarmen met een kopje dampende koffie , en zoetigheden waar mijn tanden van aan elkaar zouden plakken.

Mijn winterpelsen fraksken maakt dat ik geen last heb van de sneeuw en vrieskou. Heb zelfs  nog eens grondig de waterstand van mijn favoriete gracht gecontroleerd, héérlijk verfrissend. Mijn baasjes zeggen dat ik mag gaan meedoen met de ijsberen die elk jaar op nieuwjaarsdag een duik in het koele zeewater nemen. 

Verder onderweg dachten we eventjes verzeild te zijn geraakt in het verhaal dat verteld wordt op 25 december. 

In de verte doemde uit de sneeuwvlokken een ezel, twee paarden, twee honden , een vrouw en een man op.  Wie zat daar op de rug van die ezel ? Nee het was niet Maria maar een border collie.   Ik werd al vlug de dikke maat van "ezeltje". Ezeltje mocht net als de honden los lopen.  Ikzelf vind ezels super  en ezels vinden mij ook altijd super. 

Met de beauceron en de border collie was het ook aangenaam kennismaken. 

Gelukkig waren de paarden  honden gewoon, ik kon zomaar tussen hun poten lopen.  Samen gingen we nog een héél eind op stap .  De mensen zaten niet op de paarden maar liepen er naast . Ze werden aan een leiband uitgelaten.  

Wandelaars die ons groepje zagen voorbijgaan,  werden vertederd.  Bijna thuisgekomen kwam ik nog mijn maltezermaateke Bob tegen.  Die moet nu een fluo jasje aantrekken want anders zie je hem niet lopen in de sneeuw.   Daar heb ik als mantelhond helemaal géén last van  !!!!!
Nog een warme lik voor jullie snoeten en tot binnenkort eens.  Van mijn baasjes moet ik nog hun groeten doorgeven, 

Wroef, Harko  

Zeg nu zelf, dat verhaaltje is toch ook te mooi om voor onszelf te houden, vinden jullie nu zelf niet ? En dan moet je de foto’s nog zien.

Belle & co

Hallo Jan en Simonne,

Deze mail lag daarjuist in de mailbox toen de baasjes thuiskwamen van de 40° huwelijksverjaardag van Tante Rita en Nonkel Luc.

Het is een mail van Anita, het vrouwtje van Wiebe, ons Drentenmaatje uit Aarschot waar we twee weken geleden ook al zijn gaan wandelen.

Onze baasjes vonden het een heel mooie boodschap en laten jullie dus mee genieten.

Morgenvroeg plaatsen we nog een toegezonden mail van Ronny en Carine, de baasjes van “onze Harko”. Die hebben een opmerkelijke ontmoeting gehad tijdens de wandeling. Maar dat is voor morgenvroeg, nu de mail van Anita en familie…

Belle & co

Leise rieselt der Schnee... hoe dik is de sneeuwlaag bij jullie ?

Hier nipt 9 cm en opnieuw dwarrelen de vlokken in het schijnsel van de
lichtjes.  Zo stil buiten en zo mooi. 

Een autoloze straat.  Je gaat te voet of je blijft thuis.  Het heeft iets nostalgisch die rust.  Een zondagmiddag lang terug het kinderlijk blije voelen van vroeger als het gesneeuwd had, zalig !
We zijn met z'n allen in de buurt gaan sleeën en sneeuwballen gooien in een wei met voldoende helling om te gillen, maar te weinig om met je kop in de prikkeldraad te eindigen. 

Het is een prachtig stukje Breughellandschap, maar doordat
het zo hevig sneeuwde, moest het fototoestel jammer genoeg in de tas blijven.

Met de foto in bijlage hebben we ons ongeveer plat gelachen.  Wiebe in de jas van Jasmine
gestoken... die beduusde kop, och arme, maar de mouwlengte was precies goed !
Groetjes,
Anita

Wiebe en zijn vrouwtje, enkele weken geleden met zijn verjaardag.

Heel mooi is dit…

Het is al even oud maar het blijft heel mooi. Als je klikt en het schilderij verschijnt dan kan je met de cursor over het schilderij bewegen.

Als je dan op een personage blijft staan verschijnt de naam van het personage.

Moet je zeker doen, je krijgt meer dan 2000 jaar geschiedenis voorgeschoteld !

                                                                Klik hier....

Elke morgen weer een laagje bij…

Ook deze morgen hebben we weer een “couchke” wit bij gekregen. Het blijft terug netjes en proper en ’t baasje kan weer maar amper van de oprit zonder haast bij de overburen de oprit op te schuiven.

Net als gisteren gaan we dan straks weer een flinke sneeuwwandeling maken. Gisteren was het ook weer foto-weer en de baasjes hebben er flink wat genomen.

Je zou denken dat met zulk weer iedereen zijn kop eens buiten steekt en een frisse neus gaat halen. Niets is minder waar, je ziet haast niemand. Uitgezonderd enkel fanatieke joggers, maar die zie je zelfs met stormweer in het bos rennen.

Het is wel mooi buiten, het baasje vroeg zich daarjuist af of het terug sneeuwde toen we binnenkwamen. Gans onze rug was nat van de gesmolten sneeuw. Het sneeuwde echter niet maar de oorzaak zijn de vogels. Die komen op een tak zitten en daarbij valt er een hele strook sneeuw van de tak. Zo blijft het ook nu nog een beetje sneeuwen.

Belle

Als de rook om je hoofd…

Zoiets moet het vanavond geweest zijn bij ons baasje. ’t Baasje en ’t vrouwtje waren vanavond aan de slag bij de wijkvereniging.

Elk jaar omtrent de langste nacht/kortste dag hebben we hier in de wijk een samenkomst van de wijkbewoners in het wijkhuis “de buren”. Wandelaars die al hebben deelgenomen aan de kaawpollekeswandeling kennen de plaats als start en aankomst van de wandeling.

Met de geburen is het rond 21 december traditie dat er haring en worsten worden gebakken op de BBQ. Traditoneel zijn het ook buurman Fons en ons baasje die zich in de kou en rook aanmelden om het boeltje in goede (gare) banen te leiden.

Dat er rook bij te pas komt is duidelijk op de foto’s. ’t Vrouwtje heeft ook foto’s genomen waar alleen maar rook op staat !

Bij de buren was er dan ook alleen maar “stoef” over de kook/bakkunst van de twee buren. ‘t Baasje is maar wat vroeger naar huis gekomen, hijzelf rook meer naar gerookte hesp en gebakken haring (raar combinatie) dan goed voor hem was.

Dadelijk, als ‘m dit geplaatst heeft op het seniorennet duikt ‘m de douche in met de echte hoop dat hij ooit de geur nog kwijt geraakt !

Volgende maand, als ‘m dan nog naar haring ruikt laten we het hier weten…

Belle & co

Te herplaatsen honden

Border Collie Bleu

Van het Carla, het vrouwtje van Izzy, ons blogmaatje “Rebelleke” ontvingen we het nieuws dat de moeder van Izzy dient herplaatst te worden.

“Bleu” is uiteraard een teefje en 4 jaar oud

Zij wordt herplaatst omdat ze niet goed meer overweg zou kunnen met een ander teefje in de kennel.

Heb je interesse in een fijn vinnig hondje dan neem je contact op met Carla via haar blog:

http://www.bloggen.be/rebelshoekje/ of via email: rebelshoekje@gmail.com

Hieronder de boodschap van de fokker:

wij zoeken voor onze “Blue” een gastgezin in de buurt van Limburg in Nederland of België

met Blue wordt niet meer gefokt of shows gelopen

alleen voor kenneldagen moet ze beschikbaar zijn

Blue kan niet bij kleine kinderen en bij andere honden

katten is geen probleem

heb je interesse kan je contact opnemen met ons

op nr 0032 (0) 89 256173 0f e mail bordersplace@telenet.be

Te herplaatsen honden…

Heidewachtel Iris

Sneeuwwandeling onder een winterzonnetje…

Gisteren is ook weer zo’n dag geweest vol verrassingen, ’s morgens nog een sneeuwstorm, een grijze voormiddag maar rond twee uur in de namiddag was ze er… de zon die al enige tijd moeite deed om door de wolken te breken.

Toen moesten we van het hoofdbestuur eens rap-rap ons klaar zetten om te gaan wandelen. Alsof WIJ daar moeite mee hebben, meestal zijn ZIJ het op wie we moeten wachten.

’t Baasje had z’n Kodakske mee, want het was mooi in de velden. De sneeuw “plakte” en de takken van de bomen waren dik van de sneeuw. Elk moment  dat we stopten heb ik me liggen rollen in de sneeuw, kopke onder geduwd in hopen sneeuw en geschoven op mijn zijde waar het mogelijk was. Stukken beter dan in ’t bad gaan zeg ik dan, en de baasjes spreken me dan niet tegen.

We gaan hier wat foto’s laten zien van onze wandeling van daarstraks, echt de moeite waard…

Belle

Twee honden in de krant vandaag…

Twee honden die vandaag de krant halen met opmerkelijke feiten. Beide zijn typisch voor de trouw en werklust van honden.

De eerste hond, een Vizla, een van oorsprong Hongaarse staande hond heeft eergisteren een 73 jarige man in Wommelgem gevonden en dus ook het leven gered.

De oude man was vast geraakt en tot het middel wegzakt in modder. De hond met de opmerkelijke naam “Quatorze” heeft de man gelokaliseerd en zijn vrouwtje verwittigd. Deze heeft op haar beurt de werknemers van een naburig bedrijf opgetrommeld maar die stonden ook onmachtig. Daarop is de brandweer ter hulp gekomen die de man bevrijd hebben en overgebracht naar het ziekenhuis met onderkoelingsverschijnselen.

De oude man heeft een dag gezocht naar de dame en de hond. Die naar huis waren gegaan zonder zich kenbaar te maken, toen de brandweer de man in de ambulance legden. Achteraf waren hond en dame spoorloos. Met behulp van omstaanders, en brandweer heeft hij uiteindelijk de dame gevonden die zijn leven heeft gered. De man heeft intussen het hospitaal mogen verlaten.  Eind goed al goed…

Het tweede geval van een opmerkelijke hond heeft niet dat happy end van vorig verhaal, maar getuigt wel van de trouw van een Border Collie voor zijn baasje.

In Meerhout is een 85-jarige man verdwaald en gestorven door onderkoeling tijden seen wandeling die hij eergisterenavond nog maakte samen met zijn Border Collie. De man was weduwnaar en nog alleenwonend. Gisteren hebben wandelaars het stoffelijk overschot gevonden terwijl zijn hondje trouw de waak hield bij zijn overleden baasje.

Twee verhalen in dezelfde krant, op dezelfde dag. Spijtig dat aan het tweede verhaal geen happy end gekomen is.

Jan

En dan het verhaal zonder Happy End

Paleisklap…

Koning Albert en onze Prins Filip zitten naar het nieuws van 19h00 te kijken. 

Plots wordt er daar een man getoond, die uit een appartementsgebouw wil springen.
Albert krijgt de goesting om een weddenschap aan te gaan met zijn zoon.

Albert zegt tegen Filip: ' Zoon Filip , ik denk die gast ga spring!' '
Ok, papa.. Ik denk hij nie zal spring.'
Met gespannen blik volgen ze de gebeurtenis op TV en zien ze de man springen.

Albert juicht en wint de weddenschap. Alhoewel , Albert krijg zo'n wrang gevoel en vindt dat hij ten opzichte van zijn zoon toch eerlijk moet zijn.
'Kijk' zegt Albert: 'Ik al heb gekijk naar het nieuws van 18h00 en ik al gezien dat die man zou spring.

 Ik wil eerlijk zijn en verdien dit nie!'
' Jamaar ' zegt Filip, 'Papa Sire, om eerlijk te zijn...

Ik ook al gekeek naar nieuws van 18h00... maar ik nie dacht dat hij een tweede
keer zou spring...'

L.K.

Nog steeds hetzelfde weer…

Vanaf acht uur is het hier terug beginnen sneeuwen nadat het gans de nacht over is geweest.

Het baasje wilde naar een begrafenis in Arendonk gaan deze voormiddag maar dat is vvor ’t baasje niet doorgegaan, spekglad was de weg toen hij om kwart na acht naar de bakker reed. Daar riskeert ‘m geen Mitsubishi aan zegt ‘m. Aan George en Karine betuigen wij dan langs deze weg ons medeleven.

De titel zegt het al, de toestand is nog altijd hetzelfde als gisterenavond, alleen zien we nu hoe het gesteld is op de weg. Aan de snelheid waarmee het verkeer hier aan onze deur passeert kan je merken dat er veel mensen te laat op hun werk gaan verschijnen vandaag.

Straks gaan we een sneeuwwandeling maken heeft het baasje beloofd, eerst moet hij de weg voor de deur nog vrijmaken voor de postbode en de weinige passanten die hier vandaag zullen langskomen. Want wie er vandaag niet echt door moet zet zich beter voor de ronkende houtkachel.

Dat is alvast wat wij gaan doen…

Belle & co

Van bah… naar wit…

Tot vijf uur deze namiddag is het gewoon rotweer geweest. Toen is het beginnen sneeuwen en konden we toch nog een beetje droog en proper een korte wandeling kunnen maken.

Het zijn drie wandelingetjes geworden voor onze baas, met elk van ons drie apart want samen was het gewoon te gevaarlijk.

We hadden zo een “alleen op de wereld” gevoel. Er was echter geen Rémy of Vital op straat te zien, niemand zagen we, maar we kunnen toch niet het gezegde gebruiken van “geen kat gezien” zowel Hera als Heros hadden er van ééntje de geur opgesnoven zodat het baasje zich serieus in de lijn heeft moeten hangen om de helft van het dorp niet gezien  te hebben.

We hebben dus in alle rust een paar fotootjes kunnen nemen, maar dat was ook werk tegen de klok omdat de lens sneller terug nat was dan het baasje kon vegen. Van super materiaal is dan ook geen sprake.

Morgen meer nieuws, we hopen onze auto morgenvroeg terug te vinden want als het zo aan dit tempo verder sneeuwt dan hebben we morgenvroeg wintersport toestanden.

Voor de rest van de avond telt voor ons slechts één plaats, voor de kachel en in de zetel…

Belle

Misverstandje…

Een kanjer van een Marokkaan, atletisch gespierd,  bijna 2 meter groot, om
en bij de 120 Kg, zit in zijn stamcafé al een tijdje aan de bar  wanneer  er
plots een  homofiel binnenkomt.

De homo - vol  bewondering voor de lichaamsbouw en de zongebruinde teint van
de  Marokkaan - zet zich neer op het stoeltje naast hem en bestelt een
Bailey's.

Na enige tijd raapt hij al zijn moed bijeen, schraapt  zijn keel en
fluistert in het oor van de Marokkaan: "Moet ik u eens een  super lekkere
blowjob geven?"

De Marokkaan aarzelt geen seconde  en geeft de homo een vuistslag pal in
zijn aangezicht, waardoor deze  van zijn barkruk valt en plat op zijn rug
terechtkomt.

De  Marokkaan staat recht en schopt de homo penalty-gewijs het café  uit.

Buiten verkoopt hij hem nog het pak rammel van zijn leven  zodat de homo
volledig uitgeteld naast de afvalcontainer  achterblijft.

De Marokkaan, enigszins gekalmeerd nu, gaat terug  het café binnen en neemt
weer plaats aan de toog.

De cafébaas zegt:  Amaai Jamal, zo kwaad heb ik u nog nooit gezien.

Wat heeft die  homo u gezegd om u zo van de wijs te krijgen?

De Marokkaan  antwoordt: "Ik heb het niet volledig begrepen, maar het was
iets in  verband met een job ..."

AVH.

Wachten op sneeuw ?

Ze hebben het op alle weerberichten op radio en TV voorspeld, donderdag een miseriedag op de baan. In de morgen sneeuw in het noorden van de provincie Antwerpen… zelfs een uur stond er bij, tussen 5 en 7 in de morgen ! Tot nu toe hebben we daar niets van gezien.

Ook vanavond hebben de weerberichten sneeuw voorspeld. Dan echter in grote hoeveelheden. We zullen moeten afwachten wat het gaat worden.

Met de werken op de Beersebaan en de omleiding hier aan onze deur hebben we een perfecte aanwijzer of er al ergens sneeuw valt. We hoeven enkel de vrachtwagens die van de snelweg komen in ’t oog te houden. Die hebben gewoonlijk een pak sneeuw tegen de cabine plakken als ze door een sneeuwbui gereden zijn.

Voorlopig blijft het grijs en donker weer, niets dat aanzet om iets buiten te gaan doen.  In onderling overleg met ons drieën hebben we dus besloten van ons nog eens in een bolletje te rollen en de ogen dicht te doen.

’t Baasje zal wel verwittigen als het sneeuwfeest voor ons begint !

Belle & co

Stomme kl..t

Wees eens duidelijk daarboven…

“Wees eens duidelijk daarboven” horen we ons baasje daarjuist zeggen. En groot gelijk heeft hij.

Deze morgen toen we de eerste maal buiten kwamen was de tuin bedekt met een flitterdun laagje poedersneeuw. Even later regende het, maar het was ook weer niet duidelijk regendruppels of hagelbolletjes.

Dan kwam er ijsregen en nu dwarrelen er sneeuwvlokken tussen de regen/ hagelbolletjes.

“Smos, vieze smos” zegt het baasje terwijl de strooidiensten voor de tweede maal de straat komen pekelen. Die mannen zijn ook al vroeg begonnen vandaag, of zijn ze al van gisterenavond preventief aan het strooien ?

Onze straat die normaal een vrij rustige straat is die van het dorp naar de oprit van de snelweg leidt, lijkt deze week de snelweg zelf.

Op de baan die van de oprit richting Beerse loopt zijn werken aan de gang en zijn ze bomen aan het rooien. De baan is daar afgesloten voor alle verkeer. Nu is onze straat de verbinding tussen de snelweg en het industrie gebied van Beerse.

Vanuit gans Europa zien we hier al drie dagen vrachtwagens door de straat denderen. Het is dat we niet goed kunnen lezen want anders brachten we daar verslag over uit, hier op het blog.

Weet je wat ? We laten de wereld maar begaan, wij knijpen nog een oogje dicht en laten de “smos” aan ons voorbij gaan, we laten ons voor de kachel en in de zetel vallen en zeggen jullie…. slaapwel ! ! !

Belle & co

Pups in België…!

Toch wel even geleden dat we nog melding kregen van een nestje puppy’s in België geboren zijn.

Vanuit het secretariaat krijgen we melding dat bij Ali Dooren in de kennel “van ’t Jasperspad” zes pups geboren zijn op zondag 12.12.2010. Het

Het nestje van moeder Unique en vader Rocky telt drie reutjes en drie teefjes. Er zijn al drie teefjes en twee reutjes die hun bestemming al kennen zodoende zoeken Ali en Peter nog één warm mandje voor een prachtreutje.

Dat ze mooi zij n en dat moeder Unique een prima moedertje is kan je zien op de foto’s.

Een dikke proficiat aan Ali en Peter en Unique, geniet nu maar acht weken van jullie nestje want voor je het weet gaan ze naar hun respectievelijke baasjes.

Voor die baasjes hopen wij dat zowel hun hondje als zijzelf wederzijds even veel plezier van elkaar moge hebben.

Als de pupjes een maand oud zijn gaan we eens een afspraak maken om op nestbezoek te gaan en uiteraard verslag brengen over de puppy evolutie.

De kandidaat pupkoper van het laatste reutje kan contact opnemen met het Drentensecretariaat bij Ingrid Mestdagh of bij ons, dan geven wij het adres wel door.

Nogmaals proficiat met de mooie pups.

Drie dagen later…

Zaterdag avond was er op Nederland 2 een uitzending van Zembla die handelde over wantoestanden in de rashonden fokkerij.

Ons baasje heeft de uitzending gemist omdat hij toen op vergadering zat met de Belgische Drentenvereniging. Deze voormiddag om 10u20 is er echter een heruitzending van het programma.

Uiteraard moeten wij het baasje dan niet storen, hij heeft van “gelijkgezinde” al het een en ander opgevangen en nu wil hij de zaak ook zien “om mee te kunnen klappen”.

Twee jaar geleden was er ook al zo een uitzending op de VRT in één van die duidingsprogramma’s. Toen was het een BBC programma waar wantoestanden in het Verenigd Koninkrijk aan de kaak gesteld werden. Volgens onze “informanten” gaat het nu in de zelfde richting.

We houden jullie straks op de hoogte van onze mening over het programma

Tot strakskes…  Belle

Nog foto’s van gisteren…

Nadat we gisteren de foto’s van Karine al hadden binnen hadden gekregen, dan kregen we deze voormiddag ook nog foto’s van Jean-Pierre binnen.

We willen dan ook een selectie uit deze foto’s jullie niet onthouden. We moeten hier wel bij vertellen dat Het kleine Bellefleurtje Beke, dochtertje van Hilde en Peter twee weken jonger is dan de hondjes die gevierd werden,  Bellefleurtje mocht de kaars op de taart uitblazen waar ze heel goed in was.

Belle (ook een fleurtje)

Mooi is ze niet…

Ze is niet echt mooi, het ook geen kaart met een typisch winter/kerst karakter. Je moet al een beetje thuis zijn in de Europese politiek, en ze is op z’n minst origineel !

En je zal maar Portugees, Spanjaard, Ier of Griek zijn en op de onderse tak van de boom zitten !

Wat een feest ! ! !

Wat een feest gisteren, gans mijn kroost met inbegrip van vader Zeppos en Jago, het speelkameraadje van 8 maanden van Hadise. Die is sinds een halfjaar de groep komen aanvullen en is helemaal geen echte familie in de zin van bloedband familie, voor de rest is hij helemaal aanvaard door de Belle/Zeppos groep.

Wij zijn er grof tegenaan gegaan gisteren en we voelden ons de koning te rijk zo met z’n allen samen in het bos en in de tuin nadien.

Dit was het eigenlijke verjaardagsfeest voor onze tweede verjaardag en de cadeautjes kwamen langs alle kanten toegestroomd. Voor de volgende dagen hebben we snoep te over. We kregen elk ook nog een flostouw van onze pa en Hercule waar we al flink mee gesleurd en aan getrokken hebben.

Ook op het open veld in het bos hebben we gespeeld dat het een lieve lust was, daarbij hadden verschillende baasjes hun jaszakken vol snoepjes. En of we daar allemaal dik van geprofiteerd hebben.

In het bos zelf hebben de konijnen ook stof om over te praten. Als er een “boskrant” bestaat dan hebben ze vandaag nieuws in koeienletters op de frontpagina “Drenteninvasie in ’t bos te Vosselaar”. Je kan ook een spoor volgen van uitgebouwde konijnenpijpen, die hebben we zo maar eens snel met vereende krachten uitgebouwd en vergroot. De konijnen hebben met “de piepers” gezeten, diep weggedoken in hun hol !

Een uur hebben we zo onze gangen kunnen gaan. Het hield niet op met spelen en hollen achter en met elkaar en daarom hebben we nog wel een stuk aangelijnd moeten lopen. Maar dat was meer om ons enthousiasme wat in te perken dan om wat anders.

Volgende maand willen we weer verjaren hebben we onder ons drieën al besloten, straks zullen we eens met het baasje overleggen wat de mogelijkheden zijn…eens rond de tafel gaan zitten om te klappen noemen ze dat .

Belle & co

Toen wij allen samen waren…

Zoals ik deze morgen al kon melden heb ik van de baasjes de ganse troep mogen uitnodigen om met z’n allen een fijne middag samen door te brengen.

Eerst hadden de baasjes een gemoedelijke babbel. Bij de vorige ontmoeting, bij de strandwandeling was enkel Harry er niet bij, de baasjes Peter en Ronny moesten toen weren en moesten toen ook forfait laten gan.

Niet vandaag, iedereen was present en dat was voor mij extra plezant. Zeppos, Hercule, Hadise, Harry, Harko en de kleine Jago  waren vanaf 13u30 bij ons. In het begin was het snuffelen aan voor en achterkanten en het duurde dus niet lang voor we wisten dat we allemaal familie waren.

Met 9 Drenten trokken we dus in groep naar “ons bos”, de mensen die passeerden met de auto vertraagden aanzienlijk om de groep te bekijken. We konden verschillende goedkeurende en glimlachende gezichten opmerken in de auto’s. We hebben weer eens goede reclame gemaakt voor de Drenten.

Tijdens de wandeling waren er verschillende baasjes die hun zakken vol hadden met snoepjes. Enkel wie geduldig ging zitten wachten kreeg  zijn snoepje, wat duurt het dan lang vooraleer alle negen hn snoepje hebben gehad

We hebben gans de groep meegenomen naar de vettige kuil waar nu toch wel zo’n halve meter stinkend brak water in staat ! Verschillende baasjes waren (zogezegd) “not amused” maar konden wel lachen met de stinknde capriolen van hun schatten .

Na een uur en kwart waren we terug thuis en mochten we in de tuin blijven spelen terwijl de baasjes aan tafel gingen voor hun “coq au vin” die het vrouwtje had gereed gemaakt toen het baasje gisteren naar de vergadering was.

Nadien hebben wij ook wat van de haan over onze brokken gekregen, het vrouwtje kan er wat van, maar dat zie je al van ver aan onze lijven.

Volgend jaar opnieuw van dat baasjes, want deze dag was kei-tof-reuze-plezant !

Belle & co