Berichten van 1 september 2010 tot 30 september 2010

Concurrenten…

Het baasje zegt dat wij concurrenten zijn van Stan, de ezel van “ozze Dré”. Broerlief vertelt altijd dat zijn ezel graag noten eet. Dat is natuurlijk dik gelogen tenzij daar den ezel met een Scania of een Daf rijd.
Het is zo dat ons baasje elk jaar een zak noten meeneemt voor zijn klein(?) broertje. Die is namelijk zot van noten en die noten van ons blijken een speciale voorkeur te hebben.

Nu is het zo dat wij danig hebben gegeten van die noten. We eten ze werkelijk met de massa’s. Ons baasje is er niet echt gerust in want er zijn zowel voor- als tegenstanders van notenetende honden.

Daarstraks wou het baasje noten gaan rapen en hij heeft er GEEN ENKELE gevonden onder de boom, lege schalen daarentegen lagen door gans de tuin verspreid ! Wij hebben alle noten die op de grond lagen opgegeten ! Toen heeft ‘m wel eens met een opperwezen gesproken op niet al te vriendelijke toon en wij wisten gelijk hoe laat het was !

Om te vermijden dat we ons letterlijk ziek of te barsten zouden eten heeft het baasje het hek tussen de koer en de tuin tijdelijk afgesloten. Een bordje “Verboden voor honden” heeft ‘m er nog net niet bij gehangen.

Dit geeft ‘m de tijd om zelf de noten te gaan rapen of met de hark uit de boom te tikken. We hebben hem ook al met een dik stuk hout in de boom zien gooien, en dan vallen er gelijk tientallen noten uit de boom.

Er hangen al wel drie stukken dik hout in de boom, die hangen ergens vast te wachten tot het eens goed waait. Hij die dan toevallig onder de notenboom doorloopt riskeert dan wel een dik stuk hout op zijn bol te krijgen. Die zal dan wel sterren zien in plaats van noten !

Belle & co

Dichter bij…

Bij een homokoppel slaat het noodlot toe als één van beide komt te overlijden. 

De 'overblijver' gaat de begrafenis regelen bij de begrafenisondernemer en blijft desondanks trouw aan de laatste wens van zijn vriend, crematie i.p.v. begraven.

"Maar toch vind ik het jammer" doet hij zijn beklag bij de begrafenisondernemer, "dat ik hem niet wat dichter bij mij zal hebben.. Een graf kunt ge in moeilijke tijden nog eens  bezoeken, maar crematie is zo definitief weg."

"Geen probleem," repliceert de begrafenisondernemer, er bestaan tegenwoordig mooie, kleine urnen en daarin kunt ge de as van uw dierbare vriend bij u op de schouw bewaren. Dat is toch wel dichtbij niet?"

"Ik had hem toch liever wat dichter bij mij gehad" snottert den homo.
"Wel, we hebben ook nog een klein houten kistje en zo kunt u de as naast uw bed op het nachtkastje zetten. 

"Ik had eigenlijk nog wel aan iets dichter gedacht."
"Wel, we kunnen de as ook verwerken in een soort juweel, zo kunt u die steeds om de hals dragen. Veel dichter kunt u een overleden geliefde niet hebben."

Er volgt een veelzeggende stilte, enige twijfel, gevolgd door een ingehouden gesnik en een voorzichtig 'nee' geknik.

De begrafenisondernemer, wiens geduld ondertussen is opgebruikt, merkt die negatieve houding, bekijkt de homo van kop tot teen en roept dan:

"Awel, 'k zal er nen supo van maken!" 

L.K.

Een beetje slecht vanmorgen…

Geen blauwe lucht deze morgen, geen zon in de ogen bij het wakker worden, ’t is grijs deze morgen in de Charente…

Dat zal weer wennen worden aan de herfst die nog niet echt begonnen is. Er zijn nog wel maar weinig zwaluwen waar we kunnen achterhangen op de wandeling maar de bomen zijn ondanks de droogte nog steeds niet aan het verkleuren.

Op paddenstoelen moeten we al helemaal niet denken, veel te droog daarvoor.

En dan laten de baasjes je uit en je merkt dat het nat is buiten, Heros komt met een natte rug terug binnen want die heft zijn poot tegen struikgewas dat nat is, wij, de teven hebben minder last van natte ruggen, wij hoeven niet dadelijk die bomen of struiken voor wat moet.

Erg welkom zijn we nu niet bij het hoofdbestuur als we om een aai komen bedelen, GEEN SLIJKPOTEN TEGEN MIJN BROEK ! Hoor je het al gebeuren ? Zulke kreten zijn ook alweer een tijdje geleden dat we ze nog gehoord hebben. Dat moet de laatste keren in België geweest zijn…

’t Baasje staat vandaag op de ladder voor het vervolg van de werkzaamheden, ’t vrouwtje in de keuken of de tuin, en wij… waarschijnlijk in de zetel. Wij testen uit hoe het moet zijn bij de beren die een winterslaap houden…

Belle & co

Ps: eigenlijk zouden we nu een ander verhaaltje moeten vertellen want ondertussen is de zon er door gekomen en hebben we terug een open lucht en is alleen het stof weg. Nu zijn we nat van het spelen in het natte gras in de tuin…

Hogere sferen…

“Het baasje zit aan zijn plafond” als dat in zakelijke kringen gebruikt wordt dan betekent dat hij niet beter meer kan…

Hier is het echter letterlijk op te nemen. Het baasje is na de voorbereidende werken door ‘t vrouwtje begonnen aan de noodzakelijke schilderwerken. Het is het toilet en het halletje die een beurt krijgen.

’t Vrouwtje heeft begin deze zich geamuseerd met behangpapier aftrekken, dat doet ze volgens ons graag en vooral met veel overtuiging. Het baasje heeft ondertussen de deur van het toilet uitgenomen en in de schuur al geschilderd.

Vandaag heeft het baasje de beide plafonds geschilderd, vandaar dat hij “aan zijn plafond zat”.

Vanaf morgen gaat hij aan de slag met lijm, papier, schaar en breekmes. Behangpapier en lijm staan al klaar. Omdat het “Franse” muren zijn hebben de baasjes voor vliespapier gekozen, dat verwerkt zo nog een beetje en camoufleert nog een beetje die zwaaiende en niet vlakke muren. Achteraf dient alles nog wel geschilderd te worden maar nu moeten ze in elk geval geen figuren laten uitkomen op die kromme ondergrond.

Eind van de week moet alles terug netjes in orde zijn. Met veel goede moed trekken beide morgen weer aan de verfraaiïngsslag…

Belle & co

Op den duur zou je er nog gaan in geloven

Ik heb voor het eerst in mijn leven een show meegemaakt van Jomanda.

Zit ik daar, komt ze naar me toe, legt haar handen op mijn hoofd
en zegt met luide stem: "U ZULT lopen!"

"Maar ik mankeer helemaal niks!", zei ik.


Dat negeerde ze en zei weer met nog luidere stem: "U ZULT lopen!"

Ik deed nog een poging uit te leggen dat ik gewoon kan lopen en niks mankeer,
maar er was geen speld tussen te krijgen en ze riep weer: "U ZULT lopen!"

Toen de show voorbij was, kwam ik buiten en wat denk je?

Familienieuws…

Het was alsof het afgesproken was… gisterenavond binnen een tijdsspanne van drie kwartuur vielen er drie mail’s in onze mailbox. De baasjes van Hadise, Hercule en Harko in die volgorde, hadden elk een nieuwtje voor ons. Harry liet eergisteren al iets weten vanuit Lichtaart.

Kleine berichtjes over hoe het gaat met mijn “pup’s” (inmiddels bijna twee jaar) Vallen regelmatig binnen of we krijgen een telefoontje over de fratsen of gezondheidstoestand van het uitgezwermde viertal.

Ute meld ons de fratsen van Jago, hun jongste aanwinst, in de hondenschool en het samenleven met Hadise wat overigens schitterend samengaat. Die twee hebben het reuze leven zo samen, een jong teefje van 22 maanden en een reutje van 7 maanden. Dat moet vonken geven.

Peter had een boodschap voor ’t baasje, iets met “motsikletten” (moto’s voor NL’ers) maar daar begrepen we wel niets van. ’t Baasje wel want dat deed hem er aan herinneren dat hij beloofd had van een artikeltje te schrijven voor het Drentenblaadje met een uitnodiging voor de strandwandeling van 7 november… Vergeten Peter, ‘t komt er straks aan !

Karine stuurde nog eens fijn nieuws uit Oostkamp. Het doet goed van uit die hoek van ’t land nog eens nieuws te krijgen dat niet over “pastoors en bisschoppen in de fout” gaat.

Karine schrijft dat Harko een echte “Drentenvent” geworden is, iets wat wij hier ook met Heros ondervinden, het puberen is blijkbaar voorbij, en je weet op dit moment wat je hebt aan je Drent (hoewel soms…) Een zin heeft het baasje tweemaal moeten lezen, Ronny, ’t baasje, heeft promotie gemaakt en heeft het razend druk. Hij zit nu in de “pre sales”. Nu dacht het baasje niet dadelijk in het Engels en dacht dat daar en accent in te kort was, dat het “pre salés” moest zijn, wat in het Frans “voor gezouten” wil zeggen.

Zulke verwarringen krijg je als je weeral meer dan twee weken in het Nederlands/Frans aan het leven bent.

Drie berichten tussen 22u07 en 22u51 vanuit de familie, zouden die elkaar dan toch niet kunnen missen….

Belle

Noten…

Of het goed of slecht is voor ons is nog altijd niet gebleken. Feit is wel dat ons baasje heel wat minder noten onder de boom vindt dan andere jaren. Lege schalennzijn er dan weer meer dan ooit te vinden in de tuin. Daarstraks lagen we in de tuin netjes op een rij de notenkraker suite te kraken.

Het baasje heeft zijn strategie ondertussen ook al aangepast. De noten die hij zelf wil kraken, om in de winter notenbrood van eigen bodem te bakken, die plukt hij nu al uit de bast terwijl ze nog aan de boom hangen.

We hebben onze baas ook al als een aap aan een tak zien hangen, dit in de hoop van door heen en weer te wiegen/springen, noten uit de boom te schudden. Hij raapt dan snel de gevallen noten in zijn emmertje om ze veilig et stellen voor ons.

Ondertussen heeft hij al haast een emmertje walnoten en een emmertje hazelnoten gekraakt. Die gaat hij, na ze te hebben laten drogen, malen om bij in het deeg van het brood te mengen. Eén ding moeten we onze baas meegeven, van lekkere dingen heeft ‘m verstand, en hij wil er dan ook spierpijn voor lijden in zijn hand door honderden noten te kraken.

Wij zullen er wel van meesmullen van al zijn lekkere dingen.

Belle & co

Opgepast, er zitten vrouwelijke hormonen in Duvel !!!    

Gisteren zat ik met een paar maten na een vergadering wat te filosoferen. Op een gegeven ogenblik zei er iemand dat hij ergens gelezen had dat bier veel vrouwelijke hormonen bevat.  
Nadat we er eerst eens flink om hadden gelachen, besloten we toch dat we deze stelling maar eens proefondervindelijk aan de werkelijkheid moesten toetsen.  
Vervolgens hebben we, uitsluitend en puur in het belang van de wetenschap natuurlijk, allen een stuk of 10 Duvels gedronken.  
Aan het eind van het experiment hadden we effectief bewezen dat bier vol vrouwelijke hormonen zit:  
   
1.   We waren allemaal dikker geworden.  
   
2.   We hebben veel gepraat, zonder inhoudelijk eigenlijk iets te zeggen.
   
3.   We konden niet meer fatsoenlijk autorijden, laat staan parkeren.  
   
4.   We konden in de verste verte niet meer logisch denken .  
   
5.   We konden onmogelijk toegeven dat we ongelijk hadden , zelfs niet wanneer dat overduidelijk het geval was.  
   
6.   Ieder van ons dacht dat 'zij' het middelpunt was van het universum.  
   
7.   We hadden hoofdpijn en totaal geen zin meer in seks .  
   
8.   Onze emoties waren niet of nauwelijks beheersbaar.  
   
9.   We liepen voortdurend hand in hand of arm in arm, ter ondersteuning van elkaar.  
   
10.   We moesten om het kwartier naar het toilet , en vaak allen tegelijk.  

   
In het belang van de wetenschap testen we volgende week of Leffe hetzelfde effect heeft ! 

Verslapen ?

Gisterenmorgen viel er een mail in de mailbox met de vraag of we verslapen waren. Dat was niet het geval maar er waren dringender zaken te fiksen dan het ochtend bericht.

Ute, je weet wel van Hadise, de Sammi en Jago, allemaal hondenfamilie van ons zond ons die mail. Die was al ongerust in dat verslapen, en/of het alcoholverbruik de avond daarvoor (door de baasjes) en zo verder.

Vandaag zijn we weer laat op het www, nog later zelfs dan gisteren en dus moeten ze daar in Budingen toch echt wel nagelbijtend zitten wachten op nieuws uit La Magdeleine.

Vandaag waren we echt wel tijdig in verticale/recht op toestand maar een probleem buiten onze wil en kunde stond niet toe dat we contact konden maken. Monsieur (of madame) Wanadoo vertikten het weer om ons toegang tot het internet te verschaffen.

Gisterenavond hadden we alles normaal afgesloten en deze morgen was het niks, niente, nougabollen met het www. Leg dat maar eens uit aan de mensen die niet in de www brousse zitten zoals wij hier in “la douce”. Op internetgebied zouden we het beter “l’impossible” heten ipv “la douce”.

Kortom…het baasje heeft met het nodige gemompel, gesakker, gemiljaar, het weer kunnen fiksen en we hopen dat het nu ook zo blijft “marcheren”, want onze computerdeskundige uit het gehucht is begin deze maand terug naar Londen vertrokken om verder te gaan studeren in …jawel, alles wat met computers te maken heeft .

Belle & co

Rouillac…

Rouillac op de 27° van de maand, dat is telkens iets aparts. Het is allicht de grootste markt van het departement, wij kennen in elk geval geen grotere.

Van waaruit wij beginnen aan de markt komen we eerst aan de dieren, kippen, eenden, kalkoenen,, konijnen, maar nu sinds kort ook honden.

Voornamelijk jachthonden, Duitse Staande Lang en Korthaar, Ierse en Engelse setters, cockers… Het baasje kan aannemen dat er nog steeds impulsaankopen gebeuren, hij heeft tegen het vrouwtje nog gezegd, “wegwezen hier, of we rijden volgende week met vier of vijf honden naar huis” en ik kan niet denken dat er hier in huis een teefje drachtig is … dus.

De rest van de markt is gesneden koek voor ons, ’t baasje neemt zo links en echts wat foto’s. Er wel op lettend dat hij weer niet dezelfde “hespenman” in beeld neemt, of die paarden/ezel koopman. Neen,vandaag neemt hij een jonge verkoper in beeld die met zijn tong tussen zijn tanden een prachtige schijf “Jambon de Bayonne” afsnijd. Of die sossissenbakker die met de rook om zijn hoofd nog net herkenbaar is. Ook die Duitse Draadhaar die de kraam van de zaden en plantgoed bewaakt ontsnapt niet aan ’t Kodakske van de baas.
Het baasje is nu wel zeker, Jack Russell's komen net als sommige baby's uit de bloemkolen. Hij heeft er zelfs een foto van !
Met de herfst in gedachte was ons baasje wel geïnteresseerd in een pet met een jachthond op geborduurd, spijtig genoeg hadden ze enkel nog kleine maten, of lag het aan ’t baasje zijn “dikkop”

Als je zo vlak op de middag naar de markt gaat is het er wel kalmer dan pakweg tussen 9 en 11 uur. Dan kan je over de koppen lopen in de straten van Rouillac…

Belle & co

Zij kunnen het weten….

Nu hoor je het eens van een expert op dat gebied, als iemand het kan weten zijn zij het wel… en wij mannen sluiten ons daar bij aan…

Nog Tusson…

Er was in Tusson toch wel echt wat te zien gisteren, zo konden we de tafel met lekkende koffiekannen  en het moemoe korset niet tonen. Dat maken we dan nu vandaag goed.

Ook de oudere man in “tropen of Sahara uitrusting” mogen wij  U niet onthouden, hij deed ons dadelijk denken aan de Engelse Veldmaarschalk Montgomery. Even nakijken op het www en Wikipedia leert ons echter dat deze al in 1988 is overleden. Het zal dus wel een look a like zijn.

We hadden het gisteren ook al over Bernard, de uitbater van het theehuis  l’echauguette. Bernard Ferraro, zoals hij voluit heet is vroeger, in de vroege 60er jaren, nog gitarist geweest bij “les Fantômes” een bandje van vier, die in de stijl van de Shadows Frankrijk plat speelden. Hij speelde destijds nog in dé Parijse muziektempel l’Olympia en begeleidde zowel Francoise Hardy als Brenda Lee en Chuck Berry, zij waren ook close met Jacques Dutronc, de latere echtgenoot van Francoise Hardy.

http://dicorock-francais.over-blog.com/article-19218119-6.html

In het theehuisje hangen nog foto’s van de artiesten waar hij destijds mee optrad. Van beroep is (was) hij ornitoloog...

Voor 20 november nodigde hij ons uit voor een avond met alles en nog wat, we eten dan wat, er is een live optreden en de Beaujolais nouveau is à volonté. De avonden die we al bij hem en zijn vrouw hebben meegemaakt waren in elk geval super, dus...

Nog iets over zijn familie, zijn dochter die “ingenieur de son” is, geluidsingenieur dus, was dit jaar genomineerd voor een Grammy award. Dat hadden we gelezen in de Charente Libre enkele weken geleden. Hoe het allemaal verlopen is vertellen we nog wel eens want gisteren, met de bric à brac voor de deur was het wat te druk om veel vragen te stellen…

Jan

Tusson…

Tusson , een klein dorpje op 16 kilometer van La Magdeleine is wat wij noemen “een specialleke”. Het heeft het predicaat “village protégé” wat wil zeggen dat het bijzondere privileges heeft wat betreft restauratie e.d. Voor ons zou het mogen behoren tot “les plus belles villages de France”.

Vandaag was er bric à brac in het centrum,  waar we jaarlijks rendez-vous geven omdat het er telkens een gezellige bedoening is. Gans het centrale plein staat dan vol met de meest de meest begerenswaardige “rommel”… want veel ander is er niet te vinden.

Zo zagen we daarstraks een roze corset model “grand mère”, een kinder voiture met “opties”, die opties waren wel handvolle spinnenwebben en stond stijf van de roest. Een tafel vol met koffiekannen waarvan het grootste deel lek als een zeef was…

De plaatselijke bakker stond er met een indrukwekkende kraam met lekkernijen, gaande van speciaal brood tot krentenkoeken en gebakjes tot heuse taarten. Wij hebben aan onze lijn gedacht en hebben deze maal de kraam links laten liggen (waar we 5 minuten later weeral spijt van hadden)

We zijn dan achteraf nog wel iets gaan drinken in het theehuisje bij Bernard, maar Bernard is nog zo’n specialleke,  op zijn persoontje komen we nog wel eens terug…

Belle & co

Verhaal met happy end…

26 augustus was de dag van de terugkeer vanuit Frankrijk voor ons, ’s avonds lazen wij op het Nederlandse Drentenforum  een bericht dat er een hondenmoeder met 7 pups van twee dagen oud overleden was. En dus startte een actie om die pups onder dak te brengen bij een teefje die nog mogelijkheid had om nog een paar pupjes bij te zogen.

Hier enkele berichten in volgorde zoals ze op het Drentenforum verschenen…

http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php

26 augustus

ben net benaderd door stichting moederlozepups of er bij mij nog een teef lag die pups had er was een moeder die eendag na de bevalling is overleden en ze zitten nu met 7 pups die opvang moet hebben .
hier de vraag wie weet iets??????

27 augustus

Het is een mix Boomer/Terrier en worden middenslag hondjes.
Eergisteren geboren en hebben anderhalve dag bij mams gedronken die ineens dood ging.
Eigenaar woont in Gelderland maar wil de hondjes graag brengen, waar ook in NL. Dat ze niet alle 7 naar één teef kunnen boeit haar niet,
Ze wegen nu ong.200 gram.

27 augustus

De mensen van http://www.bordercollies.nl/ krijgen zometeen 4 pups,dus voor de andere 3 wordt nog gezocht.

De resterende pups gaan straks naar Friesland

28 augustus

Jammer genoeg is het in Friesland niks geworden dus wordt er voor 3 pups nog opvang gezocht. SPOED!!!!

28 augustus

Nou,er is iemand in Goes bereid gevonden om de pups bij haar teef te leggen,en daar gaan ze morgen heen.

29 augustus

De resterende pups zijn ondergebracht bij http://www.duindonder.nl/
en de andere honden hebben ze geaccepteerd!

26 september

Even een update: ze zijn vandaag opgehaald en dus naar huis.

Een verhaal met een happy end dus, 7 pupjes gered die het anders niet zouden gered hebben ! ! !

Al een geluk dat er nog zo een initiatief bestaat als de stichting moederloze pups, en tevens nog hondenbezitters die begaan zijn met mensen die op dat moment met dringende problemen zitten.

 http://www.moederlozepups.nl/home.html

Jan

’s ochtends…

Elke morgen hetzelfde liedje, die twee “joeng” van mij, die zoals twee zotten bezig zijn in de tuin als ze net uitgelaten zijn.

Je kan er beter niet bij in de buurt komen want van zottigheid lopen ze je gewoon uit je sokken.  Ze kijken naar niets en hebben enkel oog voor elkaar. En dat eindigt pas als er één van de twee zich heeft pijn gedaan of ze hebben plots iets gezien dat ze best samen aanpakken.

Een muis bvb die onderweg is van de nachtshift naar huis, en die vlak voor Hera en Heros haar te pakken konden krijgen, haar holletje induikt. Dat ze dan samen dat holletje willen uitbouwen en vergroten naar het formaat van een konijnenpijp zint het baasje dan weer niet….

Deze morgen was het baasje meegegaan in de tuin met het fotoapparaat om dat dagelijkse ritueel eens vast te leggen om jullie een gedacht te geven hoe het er aan toe gaat met twee jonge Drenten als ze plaats genoeg hebben om zich ’s morgens uit te leven.

Het baasje is alvast een proper T-shirt kunnen gaan aantrekken nadat Hera in haar zottigheid tegen hem was opgesprongen.

Belle

De notenkrakers…

Neen het is geen titel van een muziekstuk van Tsjaikovski, dat was de Notenkrakersuite, maar het is ons Drententrio  dat de vruchten van de notenboom achter in de tuin ontdekt heeft.

Als je ze niet op de koer ziet dan moet je nergens anders gaan zoeken, voor de composthoop, onder de notenboom liggen ze met z’n drietjes noten te kraken en wat nog meer verwonderlijk is… ze kraken de noten en eten enkel de vruchtjes. De schalen laten ze liggen !

Je moet het als ontwikkelde mens eens proberen enkel met je tanden een noot open kraken. Dat open kraken zal nog wel lukken, maar dan de noot verder kraken op zo’n wijze dat je enkel de vrucht overhoud dat is mij een raadsel hou ik dat voor mekaar zou krijgen.

Ik heb zelfs gehoord dat het net als chocolade niet goed zou zijn voor honden, het zou iets te maken hebben met hun ademhaling… ? Nu kan ik dat wel aannemen want ook astma lijders hebben last van ademhalingsstoornissen bij het eten van noten.

Intussen zijn we al enkele malen gaan wandelen en hebben ze vrij mogen lopen en enig teken van kortademigheid hebben we toch nog niet kunnen opmerken.

Zijn er onder de lezers mensen die daar iets meer over weten ?

Jan

De nagel op de kop!!!

Luc en Erik zitten van een streekbiertje te genieten op het terras van hun stamcafé.

Zegt Luc:”Ken jij het verschil tussen Onze-Lieve-Vrouw en een moderne vrouw?”.

Erik denkt diep na, neemt een slok van zijn pint, mompelt iets tussen zijn tanden en moet tenslotte bekennen dat hij het niet weet.

Awel, zegt Luc, het is nochtans heel simpel.

Onze-Lieve-Vrouw vluchtte op een ezel en liet alles achter.

Een moderne vrouw daarentegen vlucht met alles en…laat de ezel achter!

L.M.

Weekend…

Na en week van hard labeur, vroeg opstaan, vechten onder elkaar en de baasjes “ambeteren” * kunnen we nu eens rustig aan uitslapen !

Dat uitslapen hebben we niet uit vrije wil gedaan maar de baasjes hadden zich verslapen. Het was wel na half negen toen we terug de tuin in konden voor de eerste behoeften van de dag, en dan kregen we nog naar ons voeten omdat we de baasjes niet hadden gewekt met een blaf of grom…

Ondertussen hebben we al gemerkt dat het grijze weer van de twee voorbije dagen terug plaats heeft gemaakt voor een stralend blauwe hemel. Dat belooft weer een fijn weekend te worden waar we weer alle kanten mee uit kunnen. ’t Vrouwtje heeft al een programma in ’t bolleke. Heeft ze opgezocht in de “Sortir” het gratis maandblad dat alle manifestaties aankondigt door gans het departement.

Vandaag werkt ze nog aan haar bramen en perziken likeur, een “eerste maal probeersel” met goede raadgevingen van “de Fons” en morgen staat weer de jaarlijkse bric à brac in Tusson op het programma.

Het zal dan ook nog eens een verlengd weekend worden want maandag is het de 27° van de maand en dat wil in de Charente zeggen “marktdag in Rouillac”. We hebben het hier al zo dikwijls over Rouillac en zijn markt gehad dat trouwe lezers nu een “oh ja” herrinnering hebben.

Maar dat zijn verhalen voor na het weekend…

Belle & co

*Van gans deze voorgaande zin is niks, maar dan ook niks waar, dat heeft het baasje op eigen initiatief getypt, alleen maar om ons te plagen,  niks van geloven !

Schapraai…

Zo heeft ons baasje toch altijd de planken in de voorraad kelder weten noemen. Daar stonden toen ook de Weckpotten mooi soort bij soort, met handgeschreven, in onderwijzeressengeschrift geschreven etiketten. (wat een moeilijke woorden in deze zin).

Wij hebben geen kelder, de diepvries is met vervroegd pensioen gezet wegens een paar keer elektriciteitspannes en de gevolgen daarvan. Maar wij hebben een “dossierkast” met schabben die volstaan met de Weckpotten van weleer.

Hier staat het resultaat van een ganse zomer huisvlijt en tuinplezier. Vanaf juni, toen de eerste kersen rijp waren, tot gisteren met de (bijna) laatste tomaten, is er haast wekelijks wat bij aangevuld. Of uit gehaald om mee naar Vosselaar te nemen.

’t Vrouwtje heeft weer veel confituur gemaakt van al wat er aan de bomen en struiken in de tuin hangt, soms twee soorten gemengd of een uitheems kruid zoals steranijs toegevoegd… Lekker zijn ze allemaal die bijeengestapeld potjes van allerlei herkomst.

Jil, ons  blogmaatje en ’t vrouwtje van Arcil, ook een Drent,  gaf gisteren aan in haar reactie op “overuren” dat zij dacht dat de kast al aardig vol zou zijn geraakt. Om haar te plezieren hierbij een foto van onze “schapraai”…

Belle & co

Accidentje…

Twee homo's parkeren hun auto voor een taverne en gaan daar een cappuccinoke drinken

 Een paar minuten later passeert daar ne jonge gast en die vlamt -PATAT op de auto van die homo's. 

 De homo's komen naar buiten getrippeld en die éne zegt tegen die andere:
 'Ooooh! Jean-Claude, belt maar rap de polies.' 

 'Wacht, wacht ' , roept die jonge gast, 'niet doen! Ik wil da hier regelen:
 500 euro en we spreken er niet meer over!'

'Nee', zegt die éne homo, 'Jean-Claude, belt de polies maar!'

'Wacht', roept die jonge gast weer '1000 euro en we klappen er niet meer over!'
 'Sorry', zegt die homo 'wij bellen de polies!' 

 
'Godverdomme', roept die jonge gast kwaad ' kust m`n kloten !' 
Zegt die homo: 'Jean-Claude, niet bellen, die mijnheer hier stelt ons een minnelijke schikking voor!'

Regen ! ! !

Vannacht om half vier is het baasje uit bed gemoeten om de slaapkamer venster te sluiten, “de regen stond erop” zei het vrouwtje. Nu heeft ons baasje dat met veel plezier gedaan want het was weer eens hard nodig zo’n flinke bui.

Vijf millimeter konden we deze morgen aflezen op de pluviometer, niet wat je zegt “grand chose” maar toch wel voldoende om het stof “onder” te krijgen.

Als je de afgelopen week de boeren op de akkers bezig zag met hun tractoren en je zag de geweldige stofwolken achter de machines dan wist je wel waar al dat stof vandaan kwam.

Ook wij hebben al naar onze voeten (poten) gekregen omdat we een kuiltje onder tafel wilden graven in de dolomiet. ’t Baasje en ’t vrouwtje verkiezen apperitief hapjes zonder stof. Wij niet want als er te veel stof op ligt dan verhuizen al die lekkernijen een verdieping lager, richting hondenkommen….

Dadelijk gaat het baasje ook verder met zijn “zadenrecuperatie”.  Het winnen van tomatenzaad van de “tomate Russe” die er voor moeten zorgen dat we volgend jaar weer van die lekkere tomaten kunnen eten. Vorig jaar heeft het baasje dat voor de eerste maal gedaan en dat is goed bevallen. Verschillende kameraden en familieleden hebben zaden of jonge plantjes bij ons meegenomen en blijkbaar zijn de tomaten overal goed gelukt.

Het baasje was toen verbaasd dat er uit één tomaat, van een variëteit dat nog bekend staat dat ze niet veel zaden bevat, zoveel plantjes konden opgroeien.

We zien wel wat de volgende “oogst” gaat opbrengen…

Belle

Overuren…

De baasjes zijn overuren aan het kloppen, het zijn de tomaten die daar de oorzaak van zijn, kilo’s en kilo’s zongerijpte tomaten recht uit de tuin de Weckpotten in.

Het vrouwtje is al vroeg begonnen deze morgen, zij deed de “roma’s” je leest goed, met een kleine letter. Anders kregen ze van de Sarko 300 euro en werden ze op het vliegtuig gezet richting Roemenië, dan waren het zigeuners, nu is het hier een tomaten variëteit.

Nadien heeft het baasje zich over de “russen” ontfermd. Tomate Russe zoals de variëteit hier noemt zijn geweldig grote tomaten waar helemaal geen zure smaak aan zit, het zijn eerder zoete tomaten en ze hebben weinig zaden.

En om die zaden is het ons baasje te doen, die wil hij opzij houden als zaaigoed voor volgend jaar. Die legt hij op keukenrol in rijtjes van tien zaden in vijf “kolommetjes”. Dus vijftig zaden per papiertje.

Uiteraard is dat een monnikenwerk maar daar gebruikt ’t baasje de avonden in Frankrijk voor, voor prullewerkskes ! Heeft ‘m allemaal zelf uitgevlooid zegt ‘m want in de agrarische sector was onze baas tot voor enkele jaren een volslagen amateur die al wel wist hoe je een spade moest vastnemen maar dat was het dan ook helemaal.

Zojuist heeft het baasje zijn steriliseerwerk voor vandaag afgerond en staan er negentien potten van ¾ liter tomaten op het schap.

Dat is elke week van de winter één maal tomatensoep op het menu…

Belle & co

Mazoutdiefstal…

Twee buren staan met elkaar te praten over het leegpompen (stelen) van de ene buur zijn mazouttank.
Buur 1: Dat is nu de 2é maal in 4 jaar. In allebei de gevallen had ik deze net laten voltanken, dat zijn kostelijke keren geweest.

Buur 2: Ik voel met u mee, 6jaar geleden ben ik drie maal bestolen geweest. Maar ik heb er iets op gevonden en sindsdien is er geen mazout meer gestolen.

Buur1: Awel, gaat ge het mij nog vertellen, alle tips zijn welkom, die situatie hangt mij de keel uit??!!

Buur 2: Rustig buurman, al hetgeen ik heb gedaan is een groot plakkaat gezet met in grote letters ' MAZOUT TANK '

Buur 1: Zijt gij helemaal zot geworden, dan moeten ze zelf niet meer zoeken...

Buur 2: wacht, ik ben nog niet klaar. Ik heb dat plakkaat niet boven mijn mazouttank gezet maar boven mijn septische put.
Dit jaar hebben ze op die manier reeds 2 maal mijn beerput gratis leeggezogen.

M.V.

Zij mist iemand…

Gisterennamiddag zijn Maurice en Rita met hun Joris verder getrokken richting België. Zij gingen ook nog de zus van Maurice bezoeken in de buurt van Chateauroux alvorens zich te gaan voorbereiden op Rita’s werk in het ziekenhuis in Lier.

Sinds hun vertrek loopt hier een Hera rond die duidelijk haar vrijer mist, hij mocht nog wel niet veel bij moeder en dochter Belle en Hera, maar toch heeft Hera rond hem gedraaid als vliegen rond een pot honing.

Heros zag met lede ogen dat er concurrentie in zijn roedel op komst was en heeft Joris dat enkele keren goed duidelijk gemaakt dat er eerst langs hem moet gepasseerd worden vooraleer hij onder staarten kon snuffelen.

Dat is de eerste maal dat Heros zich plaatst tussen een andere reu en “zijn” teefjes, hij kan dan wel niets meer maar het steriliseren (doorknippen van de zaadleider) verhindert dan wel niet zijn hormonenwerking. Hij blijft een echte reu in gedrag en houding.

Voorlopig is er geen bezoek meer aangekondigd, tenzij Leo en Gerarda , collega van bij “den Europech” op de terugweg van Spanje naar België nog enkele dagen zouden binnen wippen…

We horen het wel en houden jullie op de hoogte…

Belle & co

Fotograferen op een fototentoonstelling…

Ik was daarstraks met de baasjes en met Joris en zijn baasjes in Barro, nu zal je zeggen WAAAAR ? en dan heb je dezelfde reactie als de meeste mensen.

Barro is een piepklein dorpje ten oosten van Ruffec in de Charente en het is enkel bekend door zijn jaarlijkse openlucht fototentoonstelling “Barrobjectif”.

De straten van Barro, er zijn er maar drie, hangen vol met foto’s die tegen muren, onder afdaken, midden in een weide, en zelfs IN de rivier de Charente tentoongesteld zijn. Je kan dus, zoals daarstraks onder een warm zonnetje, wandelend door de straten prachtige foto’s bewonderen.

Toen we aan de rivier kwamen mochten ik en Joris los van de baasjes en heb ik er  eens snel van geprofiteerd om een lekker verfrissend bad te nemen. Maurice en Rita, de baasjes van Joris, konden er niet van over dat ik daar in het midden van de rivier op mijn achterste in het water ging zitten. Voor mij was dat een heel normale reactie, wat doe je anders buiten zwemmen of, wanneer de plaats niet diep genoeg is, op je gat gaan zitten !

Ondertussen namen de baasjes en ook Rita foto’s van het mooie dorpje, van elkaar en van de tentoongestelde foto’s.

Kijk hier maar mee…

Belle

Kan Koud Water borden reinigen?

Dit is voor al de bacterieënvrezers die terugdeinzen voor het gebruik van koud water bij de afwas. 

Frans was op bezoek bij zijn 90-jaar oude grootvader in een achtergebleven dorp in Brabant.

Na de eerste overnachting bereidde grootvader een ontbijt met eieren, spek en zelfgebakken brood . 

Op een bepaald ogenblik bemerkte Frans een waas op zijn bord. Ongerust vroeg hij aan bompa: "Is dit bord wel zuiver?"

Grootva antwoordde: "Zo zuiver als koud water ze kan maken. Eet jij maar gerust je maal op, jongen!" 
's Middags stonden er hamburgers op het menu.

Opnieuw was Frans bezorgd over de borden. Hij meende kleine vlekjes te bemerken op de rand die er uitzagen als gedroogde ei. Hij vroeg: "Ben je zeker dat deze borden zuiver zijn?"

  
Zonder op te kijken sprak opa: "Ik heb het je al gezegd, jongen, deze borden zijn zo zuiver als koud water ze kan krijgen. Dus, zit niet te klieren, ik wil er geen woord meer over horen."

Later die middag wilde Frans een wandeling maken maar bij het buitengaan begon de hond van grootva te grommen en wilde Frans niet doorlaten. 

’t  Is Joris…

Het is Joris de Drent uit Massenhoven, bij ons in de buurt en bekend van de afrit op de Boudewijnsnelweg iets voor Antwerpen, die gisteren namiddag bij ons zijn gearriveerd.

De baasjes Maurice en Rita kennen onze baasjes vanuit de Drentenvereniging en van toen ze het baasje contacteerden toen ze van plan waren een Drentje te kopen. Sindsdien hebben ze regelmatig contact via mail en ontmoeten ze elkaar op wandelingen, clubmatch of…in La Magdeleine.

Maurice en Rita hebben een behoorlijke rondrit met de camper gemaakt door Noord Spanje en zijn nu, via een omweg langs ons, op terugweg naar België en de job.

Zij gaan ook nog de zus van Maurice opzoeken in de buurt van Chateauroux. Die zus is sinds haar pensionering ook, zoals wij,  naar Frankrijk vertrokken, maar in tegenstelling tot ons wonen zij hier permanent.

Maurice vertelde ons baasje tijdens de clubmatch eind vorige maand dat hij graag eens een bric à brac of een andere rommelmarkt in Frankrijk wou bezoeken. Kwestie van de sfeer eens op te snuiven en in de stapels oude platen te gaan snuffelen, op zoek naar Sylvie Vartan, Sheila en andere Francoise Hardy’s.

Daar zal Maurice dan nog eens een keertje moeten voor terugkomen of blijven tot met het weekend. Tijdens de week als iedereen moet werken, zeker zoals nu buiten “het seizoen” zal het werkelijk zoeken zijn om zoiets te vinden.

Hij zal dus nog een keertje moeten terugkomen, Joris en zijn roedeltje…

Belle & co

Straks…

Straks een nieuw bericht, het avondbericht is er niet meer van gekomen wegens bezoek hier in de Charente.

Het zijn bekenden met een Drent, uit België, op ronde in Frankrijk met een camper. Zij zijn deze namiddag rond half zes bij ons aangekomen en zijn nu juist 0u30 naar bed gegaan.

Daarom, straks rond negenen meer nieuws en oplossing van het raadsel …

Slaapwel !

Belle & co

Pientere prof & schitterende opmerking !   

Een vrouwelijke professor aan de universiteit herinnert de studenten aan het feit dat ze de volgende dag tijdens het grote eindexamen geen enkel excuus van afwezigheid zal dulden.   
Enige uitzondering daarop is een zware verwonding, zeer ernstige ziekte of het plotse overlijden van een naast familielid.     
Op de eerste rij van het auditorium reageert Tom, de playboy onder de studenten:  
"En in geval van oververmoeidheid, mevrouw? Van bijvoorbeeld een uitputtende sexnacht?"   
Hilariteit alom.     
Wanneer de stilte eindelijk is weergekeerd, glimlacht de vrouwelijke  professor eventjes naar de student, schudt lichtjes het hoofd en zegt hem:   
"Dan mag je met je andere hand schrijven!!"

R.H.

Beetje kouder…

We beginnen het nu ’s avonds toch te voelen dat de zomer naar zijn einde loopt… Tijdens de dag is het nog machtig mooi weer met temperaturen rond de 24 à 25 graden maar na zeven uur dien je toch dat wolletje of fleece vestje aan te trekken.

Vooral ’s morgens valt het op dat de herfst op komst is, het baasje heeft al gezegd dat we op onze poten moeten blijven staan bij het spelen en niet door het bedauwde gras moeten rollen. Maar da ’s makkelijker gezegd dan gedaan, voor mensen ja akkoord, maar voor twee jonge Drenten…?

Je merkt ook de komst van de herfst aan alle planten die nu zaad aanmaken. Vooral die met die kleefgranen en bladeren. Zelfs ganse aren van kleefgras hebben we in onze oren, borst en staart hangen. De baasjes moeten haast in ploegen gaan werken om ons “miserievrij” te krijgen.
Er is al een extra kam aangekocht bovenop de drie die er al waren. Een speciale “bollekenskam”, zo noemen ze die hier ten huize toch, komt bij die gewone, die vlooien/luizenkam en bij de grove kam nu het kammenarsenaal vervoegen.

Er is niets speciaal aan die kam op ’t eerste zicht maar de tanden staan iets anders als bij de gewone kam. Volgens het hoofdbestuur kan je met deze kam beter die dikke zaadbollen uit onze vacht kammen.

Kouder en zaadbollen, en één van de dagen het kacheltje even terug in gang ’s morgens en ’s avonds en we weten in welk seizoen we zitten !

Belle & co

Lijntjes trekken…

Lijntjes trekken en nog zo recht mogelijk, dat is de bedoeling bij de wedstrijd ploegen bij de “feesten van de aarde”.

En het ging er echt , maar heel echt aan toe, niet alleen recht maar ook de vereiste diepte was een punt waarop het werk beoordeeld werd. Niet alleen het alziend oog van de controleur/scheidsrechter maar ook de rolmeter kwam er aan te pas.

Bij ploegen komt het er blijkbaar ook op aan dat de grond diep genoeg is omgezet !

Wij stonden erbij keken ernaar en luisterden naar de commentaren van vriend en tegenstander van de kandidaten, en we mogen zeggen, we hebben ons kostelijk geamuseerd.

Er waren wel woorden, dialect of niet, waar we nog nooit van gehoord hadden.Niet alleen omdat we ze nooit geleerd hebben maar ook omdat het woorden zijn die wij  nooit gebruiken omdat ze niet van toepassing zijn in onze “metier”.

Ook van die tentoongestelde machines viel onze mond open, wij herinneren uit onze jeugd nog “boer Jan” die zijn graan afdeed met de zeis, terwijl zijn vrouw “Marie van boer Jan” volgde en schoven maakte van de gemaaide halmen.

We hebben gisteren maar wijselijk onze mond gehouden over onze kennis van de boerenstiel, we zouden “efkes” uit de toon gevallen zijn…

Jan

Eentje met manieren…

Zit een man aan het kanaal lekker op zijn gemakje te vissen.
Ziet hij een hele rouwstoet aan hem voorbij komen.
Op het moment dat de lijkwagen voorbij komt rijden gaat hij netjes staan,
doet zijn vissershoed af, vouwt zijn handen en knikt beleefd naar de kist.
De begrafenisondernemer bemerkt de man en denkt: "zo zijn er niet meer zoveel".
Na de begrafenis besluit hij om de visser op te zoeken.
Daar aangekomen zit de man nog op zijn stoel en staart naar het water.
"Pardon mijnheer', zegt de begrafenisondernemer, 'mag ik u complimenteren met uw zeer sympathieke houding, weinig mensen zouden dit nog doen. Ik vind het gewoon fantastisch".
Nou zegt de visser: "Ach..... het blijft toch je vrouw hé......... "

L.L.

Frick…

De ganse week geen enkele melding over de vermiste “Toller” reu Frick…

Op ons blog kan je op 28.08, 01.09, 03.09, 10.09, en 12.09 de zoektochten en oproepen volgen die wij plaatsten om Frick terug te vinden.

Vandaag stond op het Max en Bente blog een hernieuwing en nieuwe informatie om Frick terug te vinden, hier het bericht…

We zijn al weer een dikke week verder....en er is niks meer van Frick vernomen. Hij is nergens meer gezien
Er is inmiddels een hyves aangemaakt voor Frick...en ik zou dan ook iedereen met een account willen vragen om daar lid van te worden. Als jullie dan weer al jullie "vrienden"uitnodigen en zo verder.......
http://frickisvermist.hyves.nl/
Vanmiddag gaat er een mail naar Hart van Nederland.
Voor degenen zonder Hyves...zoals ik...jullie kunnen de link ook versturen via email, of plaatsen op andere fora.
Alvast bedankt

Wij blijven alvast de ontwikkelingen volgen en melden het dadelijk als er nieuws is, hetzij goed of minder goed…

Jan

Zondagmorgen in september…

We hebben het gisteren al vermeld in het avond bericht, gisterenmorgen is het jachtseizoen begonnen met veel lawaai en geweerschoten. Dat gaat elk jaar samen met het oldtimer weekend in Angoulême en het fête de patrimoine, open monumentendag zeg maar.

Of er veel te jagen valt… daar hebben wij zo ons gedacht over. Af en toe zie je wel eens een ree of een haas, maar die massa’s everzwijnen waar zo over gepocht wordt, die zijn destijds al door Obelix en co de kastrollen ingedraaid. In de elf jaar dat we hier zijn hebben we nog geen enkel everzwijn of sporen ervan gevonden. Volgens ons zitten er in de sommige steden in België meer evers, dan hier in de velden.

Wat wij wel gedaan hebben gisteren tijdens de wandeling was sporen snuffelen, niet van wild maar van de andere jachthonden die hier op ons territorium zijn komen paraderen.

Meestal zijn het épgneul Bretons of Duitse staande honden waarmee de Fransen hier jagen. Wat wij Drentsche Patrijshonden zijn heeft ons baasje al dikwijls moeten uitleggen, Zelfs als ‘m onze Franse benaming “épagneul à Perdrix de Drenthe” vernoemd vallen hun monden open van verbazing. Moest ‘m vertellen dat we van een andere planeet komen zouden ze het ook nog geloven. Voor die Franse jagers is Drente trouwens ook onbekend en meestal volgt er dan ook nog een lesje aardrijkskunde bij de uitleg over Drenten…

Belle & co

Ps: op de foto’s, Gorky van Louis Michielsen in aktie op de jacht

Feest van de aarde…

Gisteren en vandaag was het feest van de aarde te Villefagnan. Als je weet dat Villefagnan zo’n 4 km hier vandaan ligt en het feest doorging ergens halfweg, dan mag je zeggen dat het hier vlakbij, midden in de velden, feest was.

Het evenement dat naar ons weten de eerste maal in Villefagnan georganiseerd is , bestond hoofdzakelijk uit een wedstrijd ploegen, ditmaal met tractoren, en niet met ossen, paarden of ezels ditmaal.

Er was ook een tentoonstelling van landbouwmateriaal. Plant- en oogstmachines, om ter grootst, tractoren ook al om ter grootst en sterkst, maar ook zaaimachines waar we het bestaan nog niet van af wisten zo immens groot.

Om een gedacht te vormen van de grootte van de pikdorser is het vrouwtje naast een band gaan poseren (rechts op de foto naast de band, ze kijkt als een indiaan over de prairie kijkt) . Wijzelf wisten niet dat het zo groot was zo’n machine. Het is dus niet voor niks dat we aan het lijntje moeten als er zo ’n machine in de buurt aan ’t werk is.

Deze morgen zijn we wakker geworden van een reeks geweerschoten. Ikzelf wist dadelijk wat er aan de gang was omdat het al de vierde maal is dat ik het meemaak.

Deze morgen om acht uur is hier het jachtseizoen begonnen. Traditioneel gaat dit gepaard met klokslag acht uur een oorverdovend lawaai van wel 15 of 20 jachtgeweren die teglijk worden afgeschoten. Dat is waarschijnlijk om de hazen en de reeën te laten weten dat de jagers terug wakker zijn geworden.

Afgaande op het lawaai dat ze maakten moeten nu de diepvriezers bij de  jagers thuis, en de togen bij de pouliers stampens vol liggen van het geschoten wild. Maar ’t zal wel heel wat minder zijn zegt ons baasje, want ofwel zijn het slechte schutters, of ze hebben op de kraaien en spreeuwen aan het schieten geweest. Wat ook nog mogelijk is dat ze van die oude loodcartouchen nog van af moesten, en dat ze weer geschoten hebben op alles wat bewoog, want zo zitten er ook tussen…

Belle

Gevonden…

De eerste foto van Van Gheluwe vanuit zijn nieuwe schuiloord: 'Het Verborgene'.

Om begrijpelijke privacy redenen is de andere persoon op de foto onherkenbaar gemaakt.

Hoe stilletjes…

Hoe stilletjes was het gisteren op het www… Amper de helft van het aantal normale bezoekers, amper mail in de mailbox en ook bij de collega’s bloggers was het al “gene vette”.

Het kan gebeuren op een zaterdag met mooi weer zegt onze baas, een “Indian summer” zal wel aan de basis van het verschijnsel liggen. Iedereen op een terras of een laatste maal dit seizoen met de frigobox naar “de Knokke en le Zoute”. Of een krèmmeke gaan eten op den dijk of de “plage” in Blankenberge.

We kunnen de mensen geen ongelijk geven, wij hebben het hier alle dagen tot nu toe mooi weer, maar zijn ons wel bewust dat er minder prettige plaatsen zijn, waar onder andere het merendeel van de Drentenfans wonen.

Daarom gaven we gisteren al foto’s van picknickende stinkend rijke mensen met schandalig dure, maar prachtige oldtimers. Al eens eigenaars van een AC Cobra (een echte) op een dekentje zien zitten, stokbrood zien breken en thee drinken uit een thermoskan ?

Die mensen zaten dan ook nog eens te verbroederen met eigenaars van een Ferrari 308 GTB en een Testarossa. Maar iets verder zaten dan de eigenaars van de Franse gangster auto bij uitstek, 4 Citroën traction avant’s op een rijtje, alle zwart, dik in de wax en met chroom zoals ze hem tegenwoordig niet meer (kunnen ?) maken.

Het is elk jaar weer een festijn die gloriën van de weg over de Charentaise wegen te zien bollen. Daarvoor zorgen we er steeds voor dat we het derde weekend van september in de buurt zijn. Vandaag gaan ze dan ook nog eens koers rijden met al dat mooi’s  op de remparts van Angoulême, maar daar gaan we volgend jaar nog eens naartoe .

Belle & co

Rally en dopjes…

’t Baasje is vandaag foto’s gaan nemen van de oldtimers  die de rally van het circuit des remparts reden.

Hij had daar een mooie omgeving voor uitgezocht, aan de oever van de Charente aan de voet van het kasteel van Grand Marnier.

Aan de oever van de rivier zie je wat je nergens ziet, eigenaars van oldtimers die op een veiling makkelijk 200 à 300.000 euro kunnen opbrengen zitten op een dekentje te picknicken. Ons baasje had het in elk geval nog nooit gezien.

Wat ‘m ook nog nooit gezien had was op de grote parking, tussen het talud en de achterkant van hun auto’s een volledig gedekte tafel met oesters voor iedereen… ’t Baasje stond erbij en wreef eens in zijn ogen om zeker te zijn dat hij niet droomde. ’t Moet kunnen was zijn besluit, oesters met parkingstof…

Op de terug weg waren er verschillende omleidingen voor een wielerkoers. Dat maakt dat ’t baasje moest passeren aan de B & B van Franca en Darren, voor sommige van de lezers bekend als de “au Bellefleur” B & B te Sigogne. Eventjes binnenspringen kan nooit kwaad dacht het baasje. ’t Baasje was amper uitgestapt of Franca kwam al aanlopen met een behoorlijke zak dopjes van frisdrank en melk flessen. Waarschijnlijk zitten er ook nog doppen van nEngelse oorsprong bij die Darren meebrengt uit Londen !

De Belgische vereniging voor de geleidehond kan er maar goed mee zijn. In hun naam bedankt Darren en Franca voor het mooie gebaar.

Belle & co

Li Fong…

Een Nederlandse  zakenman moet regelmatig naar Engeland.

 Maar op een gegeven moment  vertrouwt hij zijn vrouw niet meer.
Hij gaat naar de Chinees aan de  overkant
en vraagt aan Li Fong of hij op zijn vrouw wil letten.
Vier dagen later komt de zakenman terug uit Engeland
en gaat eerst bij de Chinees langs.
Li Fong zit helemaal in het gips,  
verband, krammen en pleisters.
'Wat is er gebeurd?' vraagt de zakenman.
Li Fong vertelt:
I op jouw vlouw Letten.
I zie jouw vlouw met man.
Man gaat mee naal binnen.
I klim langs legen-pijp om in slaapkamel te kijken.
Vlouw is naakt, man is naakt.
Vlouw gaat op  bed liggen, man gaat bovenop.
Li Fong ziet wippie.
Man komt klaal en laat vlouw Los.
Vlouw komt klaal en laat man Los.
En Li Fong komt klaal  en laat legenpijp  Los.

Ziet er best goed uit…

Voor dit weekend, en voor ons in de Charente toch. Voor vandaag mogen de Belgen ook nog niet klagen, maar morgen is het weer kantje boordje zoals de kaart laat zien.

Twee dagen mooi weer voor de gendarmen, dat is plezant voor die mannen zei den bompa vroeger altijd ! Meestal was het antwoord dan “en waarom voor de gendarmen?” en steeds was het antwoord dan… “dan is ’t voor ons ook goei weer” Een waarheid als een koe, en daar gaan we eens netjes van profiteren zie.

Tegen de middag wat “portretjes”van oldtimers  trekken in Bourg Charente, nadien hebben we nog bezoek en vanavond verwerken we het laatste sap van de perziken. Dat gaat geen siroop worden maar een probeersel van perzik likeur. Alles is voorradig, sap is gemaakt, siroop maken is tegenwoordig een makkie en ook de alcohol is in huis. Als je de baas een paar dagen gaat missen hier op ’t blog dan ligt ‘m groggy op de zetel met een ferme kater van het proeven…

Want dat proeven, daar is ‘m super in. Soms mogen we mee proeven, dan weten we “hij had beter verwacht of ’t is niet lekker genoeg” Als dat dan een beetje aangepast is dan krijgen we gewoonlijk niet veel meer.

Je ziet, ’t ziet er best goed uit hier in ’t weekend in de Franse Charente…

Belle & co

Dit weekend in de Charente…

Het is hier niet anders dan in België, een zwaar geladen weekend waarbij je niet weet waar eerst naartoe.

Het weekend heeft hier twee hoogtepunten en beide zijn jaarlijks terugkerend.

Wat onze baas het meeste aantrekt is het “circuit des remparts” in Angoulême, dat is het oldtimer weekend bij uitstek. Dat weekend is vanavond al begonnen met het “concours d’ elegance” een wedstrijd voor de mooiste , meest originele oldtimer. Dat gaat door op de koer van het stadhuis en rond het stadhuis. De eigenaars worden verwacht in de kledij van de jaren waaruit hun oldtimer stamt.

Morgenom 9 uur start dan de toeristische rally over 160 kilometer over landelijke wegen van het departement. Ons baasje gaat foto’s nemen in Bourg Charente aan de voet van het Grand Marnier kasteel.

Zondag is dan de topdag, dan gaat men koersen op de remparts van Angoulême. Een afgesloten circuit met oa kasseien, haarspeldbochten, rechte lijnen, en dalende en stijgende gedeeltes. Waarschijnlijk gaat het baasje hier niet naartoe want het vrouwtje heeft ook een programma uitgestippeld (en daar komen geen oldtimers in voor)

In Barro is er de jaarlijkse openlucht fototentoonstelling “Barrobjectiv”. Doorheen gans het dorp, in openlucht, in schuren, in de kerk en het gemeentehuis, overal hangen de prachtige foto’s uitgestald. Wij zijn daar jaarlijkse bezoeker dus waarom dit jaar niet ?

Tussen hier en Villefagnan, middenin de velden gaat men het “Fête de la terre” vieren. Er zal weer een ploegwedstrijd zijn, zowel met paarden als met tractoren (denkt onze baas) en de daarbij horende randanimatie. Ook daar moeten we onze snuit eens laten zien al was het maar om een babbeltje te doen met de kennissen uit de omliggende gehuchten en dorpen, da’s ook altijd plezant en we kunnen er mits een behoorlijke wandeling te poot naartoe. Ook plezant als ’t baasje vijf bekenden heeft tegengekomen en telkens “un pression” heeft mee gedronken .

En dan zal ’t drukke weekend wel tegen ijn einde lopen denken wij…

Belle & co

Breaking news…

NVA doet eerste toegeving in regeringsonderhandelingen, Elio Di Rupo haalt eerste slag thuis ! ! !

Volle speed…

Nu de zonnebloemen geoogst zijn, en verdwenen zijn in de machtig grote silo’s van de coöperatieven hebben wij het rijk weer enkele dagen voor ons alleen. Niets dat ons nog in de weg staat om eens goed door te rennen.

’t Baasje heeft wel wat schrik dat we ons zullen kwetsen aan de nog op het veld staande zonnebloemstengels maar (voorlopig) gaat alles nog prima.

Een voordeel is wel dat we nu ook alles kunnen zien in plaats van enkel op onze snuffelaar te moeten rekenen. Toen de zonnebloemen er nog stonden hadden we een zicht van maximum 2 meter, nu is dat 2 kilometer !

Krengen van gesneuvelde dieren hebben we nog niet gevonden. We hebben ook nog niet veel tijd gehad om te zoeken. Muizenholen zijn al verbouwd, uitgebreid, afgebroken, wat er ook nodig aan te doen was, dat is al uitgevoerd door ons.

Het kan ook zijn dat de zonnebloemoogst meer diervriendelijk is dan het graanoogsten of hooien. Dan sneuvelen er nogal eens egels en slangetjes. Hooien e.d. gebeurt ook lager tegen de grond en de egels en slangetjes zijn te traag om weg te komen voor die moorddadige machines.

Van die traagheid hebben wij geen last maar als ze ergens zonnebloemen afrijden moeten we toch ook aan de leiband blijven…

Belle & co

Nog siroop…

Nadat het baasje gisteren tot vrij laat aan zijn brouwsel bezig was kon hij toch een volledige ton perzikensap tonen, volledig natuur en recht uit de tuin. De perzikenboom staat maar op 5 meter van het heiligdom van onze baas. Daar staat de pers, de steriliseerketel en al wat het baasje interesseert, kortom “zijn hok”.

Zover is het bij ons gekomen, wij liggen in de zetel of onze eigen bench en ons baasje heeft zijn (hobby) hok. Zo gaat dat bij Drentenliefhebbers !

Vandaag was dus zijn eerste probeersel aan de beurt, het baasje kende nog een dame die ooit aan het vrouwtje “crème de cassis” van eigen makelij had cadeau gegeven. En dan denkt of redeneert het baasje “da’s allemaal dezelfde pot nat”, maar die madam had nog nooit van “acide citrique” gehoord en haar bewaarmiddel was alcohol. Zij maakte dus een soort likeur wat niet de bedoeling was van ’t baasje .

Het hoofdbestuur is dan op eigen informatie, die van Fons en nog wat van ’t WWW aan de slag gegaan. ’t Vrouwtje heeft sap gewonnen van perziken door middel van een stoom ontsapper. Dat sap was wel helderder dan dat sap dat het baasje had geperst, maar dat sap was dan weer smaakvoller. Met de siroop, 1 kg suiker voor 1 liter sap + evenveel koffielepeltjes citroenzuur als liters sap kon het vrouwtje twee drieliterflessen vullen.

In de koelkast staat nog eens evenveel sap en daar gaan ze morgen een test doen om er perzikenlikeur van te maken .

Nogmaals, we houden jullie op de hoogte…

Belle & co

Hondenrassen…

Hondenrassen worden steeds zwakker zegt men, er zijn echter uitzonderingen !

Belle & co

Timide, of “kuren” ?...

Ons Belle doet weer raar zegt onze baas. Inderdaad, zij houd zich afzijdig, gaat vroeg naar haar bench en gaat niet mee met ons en ’t baasje de tuin in.

Eten wil ze niet samen met ons en ze gedraagt zich asociaal.

Nu gebeurt dat wel meer en gewoonlijk is het net zoals vandaag wanneer wij eens goed naar onze poten hebben gekregen. Dan is ze blijkbaar kwaad omdat het baasje haar voor is geweest. Of is het omdat wij vandaag zo wild gespeeld hebben ?

Het baasje kon het vandaag niet meer hebben dat we hem achteraan in zijn benen liepen, dat hij met die zware emmer perziken haast tegen de grond werd gekegeld. Hij was er ook niet blij mee toen wij tegen hem opsprongen en een serieuze krap over zijn rug zetten met onze sterke poten en nagels.

Toen heeft het baasje ons met veel lawaai en gebaren buiten de schuur gezet waar hij bezig was. Sinds toen heeft “ons moe” weer kuren zegt het baasje.

Eens zien of ze het morgen vergeten is maar gewoonlijk duurt dat een paar dagen …

Hera & Heros

Siroop…

Siroop van fruit, zoals de siropen die gebruikt worden voor het maken Kir en Kir Royal, zoiets is het nieuw probeersel van onze baas.

Hij is daar wel raad gaan vragen want het internet geeft op dit gebied niet veel geheimen prijs. Bron van informatie voor onze baas is zoals steeds als ‘m iets niet weet ene zeker Fons, Fons Nicolay om precies te zijn.

Zegt de naam U niets ? Dan zal schaamte uw lot zijn ! ! ! Fons is de auteur van verschillende blogs op het seniorennet. Met “keukenweetjes” staat hij constant bij de eerste vijf van de top duizend.  https://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/

Maar ook zijn keukenverhalen https://blog.seniorennet.be/keukenverhalen/  zijn hier vast leesvoer in het weekend. Dit blog staat op plaats 41 in dezelfde lijst. Maar hij is op nog meerdere plaatsen actief, zoals hier:  http://www.keukentheorie.net/

Je ziet zelf, een man die je best vooraf contacteert als je raad , goede raad, wil krijgen. Voor de anderen die graag op TV komen, die moeten maar naar Piet bellen of mailen.

Het baasje gaat morgen vroeg terug aan de slag. Met de goede raad in zijn kopke, perziken gekneusd in de ton, een zakje citroenzuur op het schap (“acide de citrique” gaan kopen in de apotheek) dit om de bewaartijd te verzekeren. Ook de suiker die nodig is om de siroop te maken staat al klaar, en de fruitpers is al proper gemaakt en flessen gespoeld.

Er is dit jaar zoveel fruit en wegwerpen staat niet in ons baasje zijn woordenboek. Het is daarom dat hij steeds op zoek is naar technieken om de oogst te bewaren voor de winter of later in het jaar.

We zijn benieuwd wat het baasje er van gaat brouwen, gewoonlijk valt het nogal mee. We houden jullie op de hoogte, tenzij hij ons vergiftigd heeft. In dat geval… hou de gazetten in ’t oog !

Belle & co

De toekomst door de nieuwe elektronische identiteitskaart …

Telefoniste : "Pizza Hut, goede morgen."

Klant: "Goede morgen, ik wil bij u bestellen."

Telefoniste : "Mag ik uw Rijksregisternummer, meneer?"

Klant: "Mijn Rijksregisternummer is 222 0033653 52"

Telefoniste : "Dank u meneer Jan Vandenbroecke. Uw adres is Haachtsestraat 256 en uw telefoonnummer 02-258 54 22. Uw telefoon op uw werk bij Dexiais 02-258 89 65 en uw GSM 0475-65 25 32. Vanuit welke locatie belt u ons?

Klant : "Euh... ik ben thuis. Vanwaar haalt u al deze info over mij?"

Telefoniste :"Wij zijn op Het Systeem aangesloten, meneer."

Klant : (zucht diep) "Goed dan! Mag ik dan twee pizza’s met vlees..."

Telefoniste : "Ik denk niet dat dit een goed idee is, meneer."

Klant : "Hoezo?"

Telefoniste : "U lijdt volgens uw medisch dossier aan hoge bloeddruk en u hebt een te hoog cholesterolgehalte in uw bloed; uw ziekteverzekering weigert in geval van problemen de gevolgen van een zo schadelijk eetgedrag te vergoeden."

Klant : "Oei! Wat suggereert u anders?"

Telefoniste :"Waarom zou u onze pizza met yoghurt en soja niet uitproberen.
U zult dat ongetwijfeld heel lekker vinden."

Klant : " Waarom denkt u dat ik die pizza zal lusten?"

Telefoniste :"U hebt onlangs het boek "Lekkere recepten met soja" in de lokale bibliotheek uitgeleend".

Klant : "Okee. Graag twee grote. Hoeveel moet ik u?"

Telefoniste :Dit lijkt me voldoende voor u, uw vrouw en uw vier kinderen. Het kost 39.99 euro.

Klant : "Ik geef u het nummer van mijn kredietkaart."

Telefoniste :"Sorry meneer, maar u hebt al uw maandelijks toegelaten bedrag overschreden. U zal ons met baar geld moeten betalen."

Klant : " Ik haal vlug baar geld uit de muur voor dat uw bezorger langs komt."

Telefoniste : "Dat zal ook niet gaan omdat er niets meer op uw
bankrekening staat."

Klant : " Dat is uw zaak niet. Stuur die pizza’s maar hierheen, ik zal wel
baar geld hebben. Hoelang duurt het tot ik ze krijg?

Telefoniste : "We hebben voor het ogenblik wat vertraging, meneer. U krijgt de pizza's over 3/4 uur bij u thuis geleverd. Indien u gehaast bent kunt u ze hier komen afhalen nadat u baar geld bent gaan halen, maar pizza's per motorfiets vervoeren is op z’n minst acrobatisch."

Klant : "Hoe weet u in godsnaam dat ik een motor heb?"

Telefoniste : "Ik lees hier dat u uw afbetalingen van uw auto niet meer hebt kunnen betalen en dat uw wagen aangeslagen werd.  Maar uw Harley is betaald en ik veronderstel dat u die zou gebruiken."

Klant : "@#%/$@&?#!"

Telefoniste :"Mag ik u verzoeken om beleefd te blijven, meneer, want u bentreeds op 18 juli 2003 veroordeeld geweest wegens belediging van een wetsdiender."

Klant : " "  (Sprakeloos)

Telefoniste : "Iets anders meneer?"

Klant : "Neen, dank u. Toch wel, vergeet niet om mij ook de twee liter
Cola gratis te leveren zoals het op uw advertentie staat.

Telefoniste :  Sorry, maar een uitsluitingsclausule in onze publiciteit
verbiedt ons om gratis dranken die suiker bevatten aan diabetici voor te stellen, laat staan te geven.

Verschil van omgeving…

Twee foto’s, genomen met twee maanden tussentijd, een wereld van verschil en toch op de zelfde plaats !

Gisteren avond hebben we het al aangehaald, de zonnebloemen oogst is zo goed als voorbij hier in de onmiddellijke omgeving. Het uitzicht is dan ook grondig gewijzigd, van mooie, zo ver je zien kon bloeiende gele velden met miljoenen zonnebloemen blijft niets over. Of toch wel, zo ver je zien kan zijn het nu verdroogde stoppelvelden. Mooi is anders.

Sommige velden zijn al bewerkt en zijn de stoppels al plat gefreesd, ploegen gebeurt waarschijnlijk pas na de winter, maar dat hangt af van wat er volgend jaar op dat veld zal geteeld worden. Op sommige velden verschijnt ook al het eerste groen, over wat het gaat worden durven we als “niet van stiel zijnde” nog geen besluit over nemen !

Een voordeel is wel dat het hoofdbestuur ons nu veel beter in ’t oog kan houden wanneer we gaan wandelen, ons in alle intimiteit terugtrekken in ’t zonnebloemenveld voor een kakje, een plasje of andere deugnieterij is er niet meer bij, de baas ziet terug alles vanaf nu.

Straks als we terug gaan wandelen gaan we ook “lijken rapen” van dieren die gesneuveld zijn in de tanden van dat grote mechanische beest waar het baasje pikdorser tegen zegt.

Veel zal er wel niet gesneuveld zijn want de zonnebloemen snijden ze af op zo’n 40 à 60 centimeter hoogte. Daar kunnen de meeste dieren wel onderdoor, enkel zij die onder de grote banden terecht komen maken niet veel overlevingskans.

Straks dus foto’s met dode slangetjes en dergelijke …

Belle & co