Berichten van 1 april 2009 tot 30 april 2009

“Ons bos” is er nog…

En we zijn het eigenhandig gaan inspecteren. We konden in ’t begin onze ogen wel niet geloven, zo was het bos verandert tegenover twee weken geleden.

Alle loofbomen hebben nieuwe frisgroene blaadjes en door het blad aan de struiken zien we de baasjes niet meer lopen in ’t bos.

De kuil met het stinkwater stond leeg, daar konden we al niet gaan drinken en plassen waren er ook al niet. Omdat ik al vanaf het begin dat ik los mocht het bos ben ingelopen heb ik me maar tweemaal laten zien aan de baasjes. Hera en Heros die blijven wel bij de bazen, ik ben voor ’t eten gaan zorgen. De konijnen doken echter telkens ik ze bijna had ingehaald hun pijp in, en van al dat graven krijg je verschrikkelijke dorst…

Ik ben dan ook direct naar ’t baasje gegaan toen hij riep om naar huis te gaan. En voor ik het vergeet…onze Heros is door de meiklokjes gaan lopen in het bos. Nochtans was hij nergens in geweest of in gaan rollen dat stonk. Om stank weg te krijgen moest ‘m et voor één keer niet doen.

Wij hebben voor de eerste maal in jaren een fris ruikend Drentje in huis !

Nu die andere twee nog zegt het baasje……….

Belle

Aprilse grillen…

Mooie opklaringen, de honden hun halsbanden aan en gaan wandelen, iets over halfweg je zelf verwensen dat je geen regenjas bij hebt, of loopschoenen, of een paraplu.

Het vervelende is dat je midden in de velden zit en er is nergens iets om te schuilen,  en de regendruppels zijn verdomd groot, van vijf ben je al doornat !

Niet dat mijn drie metgezellen er last van hebben, die rennen door het graan en de colza of er niets aan de hand is.

Tweemaal hebben ze ons zo zitten gehad gisteren, een kletsnatte baas en drie nog kletsnattere honden. Even later schijnt de zon terug zoals bij het vertrek van de wandeling. Vijf minuten later kijk je buiten en is het “duveltjes kermis”

Dan komt Belle aandragen met een kletsnatte tennisbal…spelen baas !  Dat de baas er dan niet op reageert daar kan ze enkel maar een diepe zucht voor laten. Voor de baas is het wel een ruzie met het vrouwtje gespaard, die is er ook niet dol op van een natte hond achter een natte tennisbal te zien lopen in de living…

We hebben dan de kachel maar terug aangestoken, dat was een schot in de roos voor Belle en co, op een vloek en een zucht lagen ze gerekt en gestrekt voor de kachel te drogen. We hebben er van de ganse avond geen last meer mee gehad…

Jan

Ze weet het nog…

Zonder twijfelen ging ze er naartoe, de plaats waar ’t baasje gisteren de egel in de braamstruiken heeft gemikt.

Ook de plaatsen waar die stinkegel de voorbije dagen heeft gelegen zijn zonder fout aangedaan. Om niets van het educatief programma (?) te laten verloren gaan heeft ze ons van plaats naar plaats meegenomen om te snuffelen en de geur te leren herkennen.

Dat het een goede leermeester is blijkt want ik (Hera) heb de plaats waar de egel zijn (voorlopige) laatste rustplaats heeft gekregen het eerste  teruggevonden.

Achter het muurtje in de doornen, daar rook het het hardst naar de bekende geur van dooie egel. Met zo’n neuzen in huis denkt het baasje er toch weer aan van te gaan truffels zoeken hier in de Charente.

Straks nog eens het adres opzoeken zegt ’t baasje waar je het namaak extract kan kopen om de geur van truffels te laten opzoeken zonder er de dure truffels aan te moeten verspillen.

Hera en Heros

De jager...


Een jager komt in een kroeg die bekend staat binnen het jagerswereldje en waar de nodige trofeeën aan de muur hangen. Hij raakt in gesprek met wat collega jagers en durft op een zeker moment de gedurfde bewering te doen, dat hij geblinddoekt aan een huid kan voelen wat voor een dier het is geweest en hoe het dier de dood heeft gevonden.

"Onmogelijk," beweren de andere jagers en zij dagen hem uit het te bewijzen.
Als de man het goed heeft, krijgt hij van iedereen een rondje; Heeft ie het fout, dan moet hij aan iedereen een rondje geven. Zo gezegd, zo gedaan. De man wordt geblinddoekt en krijgt een huid in zijn handen
gedrukt.

Na enig voelen, zegt hij: "Grizzly beer," en na het betasten van de schotwond:
"Winchester, Kaliber .375 H&H Magnum.- 285 grain Grand Slam kogel."

De jagers zijn stomverbaasd en vervolgens drinkt de man alle drankjes gretig op. Maar.., er bestaat toch enige twijfel en men daagt hem nog een keer uit.

Een van de jagers haalt een huid uit zijn auto en geeft die aan de geblinddoekte man, die weer begint de huid en de wond te betasten. "Bengaalse tijger, gedood door een schot met een Mauser Model 2000 Kaliber 9,3 X 64,- 270 grain Naturalis kogel."

Met dit antwoord krijgt hij de handen op elkaar en vervolgens kan hij zich een compleet delirium zuipen.
Zwaar bezopen gaat hij naar huis en kruipt stilletjes naast zijn vrouw het bed in.

De volgende ochtend wordt ie wakker met de nodige koppijn en in de spiegel ziet hij, dat ie een gigantisch blauw oog heeft. "Ik weet dat ik gisteren knap gezopen heb, maar ik weet absoluut zeker, dat ik niet gevochten heb of me ergens tegen gestoten heb en toch heb ik een blauw oog?!" zegt hij tegen zijn vrouw.

"Dat klopt," zegt zijn vrouw "dat heb ik gedaan." "Waarom?" vraagt hij.
"Nou, toen je eenmaal in bed lag, begon je mij een beetje te betasten en te strelen en toen zei je ineens:
"Stinkdier;  gedood met een bijl."

Namen…

Niet de stad van de gelijknamige provincie maar gewoon namen met een kleine n. Het is soms een beetje moeilijk met de namen op het blog. Door een foutieve instelling kan ’t baasje niet direct terug antwoorden door op de naam van de afzender te klikken.

Sinds een paar dagen zijn er bij de vaste lezers, twee Myriams,  eentje uit Hannuit en eentje uit Auradou in Frankrijk. Nu kan je wel merken aan de schrijfstijl met welke Myriam je te maken hebt. De ene Myriam hebben we al ontmoet in Scherpenheuvel met de Drentenwandeling. We keken er naar uit naar de ontmoeting, we mailden al gedurende maanden en vonden haar mail’s telkens schitterend naar inhoud en toon.

De andere Myriam kennen we via via langs een andere lezeres. Die is dan begin deze maand naar Frankrijk verhuisd om een B&B en chambre d’hôtes te beginnen  “au cercle des chènes’ in Auradou http://www.aucercledeschenes.com/ . Haar kennen we dus via Karine, ook een lezeres met een B&B in Frankrijk.

Nu met die Karine begint de naamsverwarring echt goed. Dat is Karine uit Antist in de Haut Pyrenees Frankrijk  http://antistlesfaitsdivers.web-log.nl/  . Dan hebben we “ons Carine” soms ook ons kleintje genoemd en dat is baasjes jongste zus, ondertussen ook al 46 maar ons kleintje blijvend. Carine die we gewoonlijk “Gertje” noemen is de dochter van oud collega Jef van ’t baasje, zij heeft het blog http://www.gertje.web-log.nl/   en is ook hondjesgek maar dan wel naar “buikschuivers” ofte Teckels  toe. Nog een Carine heeft een krantenwinkel ’t Bolkske in Vosselaar, bij haar ouders woont onze Harry, voorlaatst geboren pup van mij. En dan de meest actief schrijvende Carine is het vrouwtje van onze Harko uit Oostkamp. Aan deze Carine hebben we ook al aangeraden van een blog te beginnen wegens haar plezante schrijfstijl, Carine zegt echter dat ze nog te bezig is en waarschijnlijk zal ze haar handen en voeten wel vol hebben met Harko. Harko was al bij ons, als héél klein pupje, al haantje de voorste in alles wat in de werpkist stond te gebeuren !

Al een geluk dat er nog Franca’s http://portersonthemove.blogspot.com/ , Sonja’s http://drentkyra.punt.nl/?home=1 , Jiltje’s http://www.bloggen.be/arcil/ en Yessie’s https://blog.seniorennet.be/Yessie/ zijn die reageren op ’t blog en waar geen verwarring bij mogelijk is…

Belle (die eigenlijk als Elle op de stamboom staat)

De “late”...

Onze laatst bloeiende appelboom is ook in gang geschoten. Elk jaar denken we dat hij de geest gegeven heeft omdat hij niet echt in “goeden doen” is.

Ooit, in een ver verleden, is hij eens omgewaaid. Zoals een echte overlever is hij dan terug opgeschoten en heeft dus een rare vorm in de stam. In het horizontale deel van de stam zit een gat waar het baasje jaarlijks de smurrie en het gras uit verwijdert en zo goed en kwaad als het kan de wonden verzorgt.

Naar de ouderdom van de boom hebben we het raden naar. Tien jaar terug in februari toen we het huis hier kochten dachten wij al dat deze boom ons eerste hout ging leveren voor de houtkachel. Sindsdien levert hij elk jaar in oktober de lekkerste appels voor een “tarte Tatin” want daar is ‘m de beste in…het leveren van die goei ouwerwetse stoofappeltjes, zoals we die bij onze grootouders destijds in de kelder op rekken vonden. In februari / maart even gerimpeld als onze grootouders destijds…

Jan

Marché à la Ferme “Agritonus”

De aanleiding was een bericht in de krant “Charente Libre”. Er zou vandaag in Charmé, een dorp hier een tiental kilometer vandaan een markt op de boerderij gehouden worden. Al na twee lijnen gelezen te hebben wisten we dat we er bij zouden zijn. Immers het zou plaats vinden op de hoeve van Jean-Yves Varagnac. Laat dat nu de kompaan zijn van Jean-Luc, onze Cognacboer van het in België onbekende Cognacmerk Athanor.

Jean-Yves heeft ook nog een boerderij waar hij zich heeft gespecialiseerd in het telen van asperges. Als je nu beschouwt dat Jean-Yves een vriê gemoedelijke tiep is, dat hij voortreffelijke Cognac verkoopt en ons baasje zijn ziel verkoopt voor een kilo asperges…dan weet je waar hij zijn ochtend heeft doorgebracht.

Ook de vriend van Jean-Yves, waar hij regelmatig de markten van de regionale producten mee afschuimt, was daar present. Hij is “apiculteur” ofte imker en verkoopt buiten zijn verschillende soorten honing ook nog heerlijke peper/honingkoek en de regionale Pineau des Charentes.

De baasjes kwamen dus thuis met asperges, Cognac XO en honingkoek met zelfgedroogde rozijntjes… Wij durven er zeker van te zijn dat ‘m niet aan de wijzer van de weegschaal in de badkamer heeft gedacht. Dat gezaag gaan we de volgende weken weer krijgen, hij verstaat er zich niet aan dat ‘m steeds bijkomt, stoppen met roken is de schuldige en wat er over het bord gepasseerd is was allemaal gezond waar je niet dik van kan worden, één woord is daarvoor geldig: ZELFBEDROG ! ! !

Belle, Hera & Heros

Erg…

Onze goede vriend Jan Noordijk mailt ons het volgende bericht door. Hij vraagt ons het volgende op ons blog te plaatsen, iets wat we graag voor hem doen. Hoewel…we het liever hadden dat we zulks niet moesten plaatsen !

Allen,
Even iets door mailen, te erg voor woorden.
Ik hoop dat jullie dit op jullie blog/site wil zetten of bij gebrek aan blog/site, de petitie willen ondertekenen.
Waarvoor héél veel dank.

In Amerika vindt een aantal mensen het leuk om kittens te gebruiken als aas voor het vissen van haaien en marlijnen. De kat krijgt een haak door het lichaam en hangt aan een lijn in het water. Daar vecht het voor het leven om uiteindelijk te verdrinken of te eindigen als haaienvoer . De katten haters doen het voor de lol.

Dit zijn mensen van het ergste soort! Wat ben ik blij dat ik van dieren hou!
Die etterbakken moeten gestopt worden!!

Teken de petitie aub.

http://www.thepetitionsite.com/petition/183194260

Groetjes

Jan Noordijk
http://www.happy2gether.be

Bintje en Rosabelle

Het zouden de hoofdfiguren uit een stripverhaal à la Suske en Wiske kunnen zijn, maar t zijn op dit moment de hoofdacteurs uit onze moestuin.

De Rosabelle zijn in het begin van de maand al geplant en stekenhun loof al boven de grond uit. De bintjes waren vandaag aan de beurt om geplant te worden.

Iemand die iets van de tuin kent weet dus dat het hier om aardappelrassen gaat. De Rosabelle is plantgoed dat we zelf hebben overgehouden van de oogst van vorig jaar. Het zijn lekker vastkokende rode aardappelen, varkenspattaten zoals ze die in de Kempen noemen en daar bijna niet meer te vinden zijn.

De Bintjes heeft ’t baasje daarstraks gekocht in het tuincentrum in Ruffec. Trois kilo et d’origine “Belgique” Elk jaar heeft ’t baasje zo twee verschillende rassen in de tuin, kwestie van eens te kunnen afwisselen in smaak. Want daar zijn onze baasjes weer gevoelig aan, een patat is hier ten huize niet zomaar een patat hé, die moeten smaken naar hun eigen ras en niet zomaar “patat” zijn.

Half juli gaat het baasje dan weer aan de slag om die aardappelen te rooien en zorgvuldig op te slaan zodat we zonder honger de winter doorkomen (?) zegt ons baasje !

Vorige week hebben we de laatste patatjes van de oogst van vorig jaar opgegeten zegt ’t vrouwtje. ’t Beste was er af en ze wou nog eens iets anders van smaak, we eten nu patatjes ras “Super U”, uit de gelijknamige supermarkt…

Belle

In Nederland te herplaatsen Drenten…

Jiska
NHSB: 2661865
Geboren: 24-06-07
Teefje: gesteriliseerd

Door een gewijzigde gezinssituatie is er onvoldoende tijd voor Jiska beschikbaar.
Jiska is een lieve  en gemakkelijke hond die echter wel aandacht nodig heeft.
Wij zoeken iemand voor haar die voldoende tijd en aandacht aan haar kan besteden.

Reu: Joris
NHSB: 2571552
Geboren: 10-08-05

Voor Joris zoeken wij een andere plek , hij woont nu in een gezin met jonge kinderen .  Joris  is echter niet zo dol op jonge kinderen, waar hij nu woont gaat het dus niet zo goed met Joris.
Wij zoeken dan ook een gezin waar geen of oudere kinderen zijn, hij luistert goed maar is wel dominant naar andere reuen.
Hij heeft een pupcursus gehad en gehoorzaamheid A en B .

Joris is cryptorgide en krijgt daarvoor ( Suprelorin) dat is een middel voor chemische castratie. Verder is de hond gezond en heeft een lief karakter.
Als u denkt dat Joris in uw gezin zou passen kunt u contact opnemen met de pupinfo voor verdere informatie.
 

Teef: Lola (gesteriliseerd)
NHSB: 2559145
Geboren: 15-05-05
 
Wegens omstandigheden in de familie zoeken wij voor Lola een ander plekje. Lola is makkelijk in de omgang heeft diverse cursussen gehad.
Ze kan een tijdje alleen zijn, kan goed met kinderen en katten omgaan en ook met andere honden is geen probleem.
Toen Lola een jaar oud was heeft ze tijdens spelen een tak in haar oog gehad, daardoor is haar linkerooglens beschadigt dat moet gedruppelt worden .
Verder heeft de hond er geen hinder van en kan ze er oud mee worden.
Als u interesse heeft voor Lola kunt u contact opnemen met de pupinfo.

Voor informatie kunt u bellen met het Puppycontactadres t.a.v. Nel Olijve-Smit, telefoon: 0527-261262         vanuit België     00 31 527-261262

Of een een e-mail sturen naar Nel Olijve-Smit

Half gehucht te koop…

Sinds enige tijd is er nogal wat te koop aan vastgoed in de Charente.  De eerste golf was tien jaar geleden toen wij hier ons boerderijtje gekocht hebben.

Dan zijn de Engelsen gekomen met pakken ponden in hun achterzakken en afgeladen portefeuille’s. De prijzen schoten als vuurwerkpijlen de hoogte in en wij wreven in onze pollekes. Tien jaar later kwam “de bankcrisis”, vele Engelsen zijn al terug vertrokken om de meest uiteenlopende redenen, ouderdom, echtscheidingen, familieproblemen, toch niet kunnen aarden, te snel groot geld willen verdienen, en dan de nieuwste reden…het Engelse pond, “le livre Anglaise”zoals de Fransen het pond noemen.

Dat pond heeft de laatste jaren steeds op anderhalve Euro waarde gestaan maar dat is nu nog maar juist één Euro waard. Als je dan je pondjes in Engeland geïnvesteerd hebt, (en zo zijn ze uiteraard allemaal de Engelsen) dan zie je op enkele maanden je kapitaal met dik een derde minderen. Dat scheelt ‘m uiteraard het beleg op de boterham.

Dat was een inleiding op het probleem dat zich hier ter plaatse begint te stellen. Van de 9 huizen dat ons gehucht telt staan er dus 4 te koop, bij de Engelsen heet dat “on the market”. Het huis schuin rechts tegen over ons, van Robin en Nicky staat al twee jaar “on the market” want zij is er uitgetrokken met zijn kompaan in de job ! Het huis van onze maat vlak tegenover staat ook “on the market” want Mick wil naar Portugal, naar nog beter weer…

Dat huis van Mick moet niet dadelijk verkocht worden, de prijs is ook niet reëel en hij wacht tot er iemand komt van het genre “wat de zot er voor geeft” Mick heeft het huis als haast onbewoonbaar gekocht en er na de nodige verbouwingen iets moois van gemaakt.

Het volgende huis is de boerderij achter ons, naast de broodoven, die erbij hoort. De oude mevrouw is naar het rusthuis getrokken en de drie zonen wonen allen nogal verspreid in Cognac, Versailles en hier in de buurt. Geen van hen is geïnteresseerd en dus komt het huis “a vendre”.

En dan als klap op de vuurpijl komt onze rechtstreekse buurvrouw, de Parijse dame van adel, ons vertellen dat ze te oud geworden is (87) en ze van haar zeven kinderen niet meer alleen naar haar tweede woning mag komen. Het is de mooiste woning, niet alleen van het gehucht maar van gans de gemeente, misschien mogen de buurgemeentes er ook nog wel bij…

Het zal zo’n vaart wel niet lopen dat we binnen het half jaar een gans andere bevolking in de buurtgemeenschap krijgen, daar zijn de tijden niet naar, maar iemand die momenteel centjes heeft die kan terug koopjes doen. Iemand die dus geen aandelen van Fortis, Dexia of GM heeft gekocht of met zijn spaarcentjes naar IJsland is getrokken. Maar iemand die zoals destijds de Engelsen met een pak papiergeld, Euro’s deze maal, over de brug kan komen. We zijn benieuwd wie er binnen de twee jaar zich onze buur mag noemen !

Belle & co

50.000 ?

Halen we de 50.000° bezoeker dit weekend ? Waarschijnlijk wel aan het aantal bezoekers te zien die we dagelijks krijgen ! Nog 450 te gaan…dat kan in drie à vier dagen. Dan mag het wel niet té goed weer zijn, want dan zitten onze lezers op een terrasje een duvel of trappist te slurpen ipv. van blogs te lezen.

Of ze gaan naar de bloesems kijken in het Hageland of het Land van Loon. Of ze gaan de strandwandeling van de Drentenvereniging inoefenen. Je zal er ook wel vinden op ’t terras van St.Pieter (café) op de markt of bij Fons van de Paai in Turnhout.

Awel… we geven ze gelijk want ze zijn al zo dikwijls op bezoek gekomen dat het hen dik gegund is. Moesten we zo ver niet af zitten op dit moment, ze mochten twee stoelen vrij houden, uiteraard met drie plaatsen onder tafel want alleen komen doen de baasjes zelden.

Maar ’t zal wel lukken dit weekend, want Frankske van ’t één weer heeft zojuist nog eens vertelt van zijn lagedruk systemen en bijhorende buien. Spijtig genoeg op komst voor het weekend. Sabinneke mag het morgen nog eens komen herhalen zegt ’t ambetaant manneke doodleuk vooraleer hij nog een paar dagen gaat profiteren van ’t mooie weer !

Het is ook redelijk normaal want het spreekwoord zegt toch “na zonneschijn komt regen” maar ergens klopt er iets niet, ‘t zal wel omgekeerd zijn dat spreekwoord…

Belle

Hera en Heros en de russen...

Neen het zijn geen Oost Europeanen waar ze mee bezig zijn, die hebben we hier nog niet gezien echte Russen. Hera was daarstraks het baasje aan het helpen in de tuin. ’t Baasje was nog bezig met de aardbeien en was planken in de grond aan het zetten om de gazon en het onkruid binnen de perken te houden.

Die afgestoken graszoden, “russen” in ’t Kempisch en allicht op nog meerdere plaatsen, die intrigeerden Hera. Plots ging ze met ééntje aan de haal, omdat ‘m zo zwaar was of omdat Heros ook wel wilde helpen lagen ze samen (ze doen alles samen) in het midden van de tuin op ’t gazon. Binnen de kortste tijd lagen daar vier behoorlijke stukken gras en aarde, die uiteraard door ’t baasje dienden te worden opgeraapt en op de composthoop belandde.

Die irrigatie druppelslang heeft ook hun grootste aandacht. Uit sommige gaatjes druppelt het niet alleen, het spuit in een uiterst dun straaltje en als ze dan met hun tweetjes langs de slang lopen schrikken ze en beginnen kwaad (?) te blaffen naar die snoodaard die hen zomaar durft nat te maken. Hier maken ze zich dan druk over…over een heel dun straaltje PROPER water, vorige week in Scherpenheuvel hebben we ze niet gehoord als ze door die rioolgracht konden rennen ! Zouden er nu nog grotere vetlappen van hondenrassen bestaan dan die drie Drenten van ons ?

Belle

Lotto winnaars

| Een man vraagt aan zijn vrouw: "wat zou jij doen als we de Lotto
| wonnen ?
| De vrouw antwoordde "ik zou de helft aanslagen en van u scheiden."
| "Das goed" antwoordde de man,
|  "We hebben gewonnen in rang 4."

|  Hier is 12 euro en daar is de deur !!!

Belle & co

Als een maagring…

Zo werkt de binnenkomende post via Wanadoo…druppelsgewijs !

Al van eergisteren komt er haast geen post meer binnen en als er al eens iets binnen geraakt dan kan je eerst al je andere jobs gaan doen voor het binnen is.

Dus…gelieve de eerste dagen geen zware pps bestanden niet meer te sturen aub. Er staan nog 20 wachtende voor U. Het zoals ze in de Belze gazetten schrijven file zoals op de E19 in Kontich en Meer of moet het MeerKontich zijn ?

Als er dan al eens één bericht doorgekomen is dan blijft de mail de gegevens van naam en wachtwoord vragen, ook al geef je het tien maal, een elfde maal is nog niet voldoende !

Miserie alom dus !

Het rare is dat het internet nog wel werkt, soms ook met kuren maar dat zijn we in al die jaren al gewend, niks nieuws onder de zon op dat gebied.

Als jullie eventjes willen wachten met grote foto’s, filmpjes, en de mooie wensen en mijmeringen in PPS door te sturen dan zullen wij er met volle aandacht naar kijken, opslaan en doorsturen. Nu eerst even de mail terug normaal laten functioneren !

Jan

Een ganse dag…

Eigenlijk al van gisteren, problemen met Wanadoo. Spuugzat is ons baasje die Wanadoo/Orange. Het binnenhalen van een bericht duurt eindeloos. En eigenaardig genoeg werkt het internet wel naar plus/min voldoening.

En dan krijg je een aanbod voor aansluiting “ADSL haut-debit” uiteraard voor een aardig aantal eurootjes meer. Ons baasje heeft daarstraks nog gezegd dat ze hun haut –debit kunnen steken waar de zon nooit schijnt ! Wij drukken het fatsoenlijk uit want van ’t baasje was het hun reet waar ze het moesten steken ! ! !

Hopelijk krijgt het baasje het klaar om een extra schotel te plaatsen en het internet via de satelliet binnen te halen. Je begrijpt soms niet dat die Fransen nog kunnen concurreren tegen de rest van Europa terwijl ze nog met een vooroorlogs ritme van internet moeten werken ( de oorlog van de Golf II wel te verstaan hé, niet ‘40-’45)

Orange heeft enkele jaren geleden Wanadoo overgenomen, ze hadden het beter Rouge genoemd, want dat is de kleur van hoofd bij hun klanten die er mee moeten werken en voor betalen. En als je dan gaat reclameren op ’t bureel in Angoulème dan vertellen ze je doodleuk dat een kilometer verder dan wij wonen geen aansluiting ADSL mogelijk is.

Het Franse platteland heeft soms zo zijn verrassingen…

Belle & co

De vroege en de late...

We hadden het gisteren al over onze lindeboom als schaduwgever in warme tijden, ook bij de buren Dominique en Aurore staat een lindeboom.

Elke jaar staat die boom twee weken vroeger in ’t blad als onze boom. Het is wel een goede indicatie dat  de lente er aankomt.

Blijkt het niet alleen bij mensen zo te zijn dat er “rappe  en trage” zijn, snel van begrip en wat tragere. Uiteindelijk maakt het nog geen verschil, echt nodig hebben we de schaduw van de boom nog niet, dat begint pas vanaf juni.

Gisteren was het al wel “T-shirt” weer, zeker als je in de tuin aan de slag was. 30° C gaf de thermometer aan. De thermometer staat wel niet “comme il faut” onder thermometerhut maar dat waren wij ook niet.

Vandaag is het wat nevelig over de velden, gevolg van de warme dag van gisteren. Misschien is het dan vandaag wel geen T-shirt weer, maar zal er minder gezweet worden bij het “proper zetten” van de aardbeien.

Jan

Schaduwbrenger

Bij de zaken die écht bij het huis horen is deze linde, als die er ooit niet meer is dan is de helft van de charme van het huis weg. Hij hoort er gewoonweg bij.

Nu is het geen “snelle”,  meer eentje van de late soort. Bij de overburen staat ook een linde maar die staat al fris in een groen kleedje.

Maar ’t staat er aan te komen, één warme dag nog en hij laat zijn knoppen ontploffen, de eerste knoppen zijn al open. We hebben hem nodig onze linde, in de zomer , wanneer het op de middag echt warm is, beschut hij ons met zijn schaduw. Daar kan de duurste parasol niet tegenop.

Hoe dikwijls hebben we er al onder gegeten met vrienden, als het te warm was om onder de boom weg te gaan hebben we zitten kaarten en goedkope rosé gedronken tot niemand nog wist wat troef was…

We hebben nog ergens een boek liggen waarin uitgelegd wordt welke bloemetjes wanneer moeten geplukt worden, en hoe ze moeten gedroogd worden. Zullen we dit jaar toch eens moeten proberen.

Ook de door ons zelf geplante vijgenboom is goed in gang, de kleine vijgjes in de maak zijn al goed zichtbaar en het beloofd een goede oogst te worden. De bekende vijgenbladen staan ook klaar om open te bloeien. Binnen de week ziet onze tuin er gans anders uit…

Belle

Tuinwerk…

Terwijl de baasjes de tuin fatsoeneren en de moestuin gereed leggen om er groenten in te planten, zijn wij duchtig aan het helpen.

Zo heeft Hera een slang ontdekt waar overal water uit druppelt en spuit. Daar kan ze niet mee overweg, wie heeft nu een tuinslang die overal fit ? Is dat weer een nieuwtje van onze baas ?

Het blijkt zo te moeten en die slang noemt druppelslang en die kleine donkergroene blaadjes die naast de slang juist boven de grond komen piepen zijn de rode patatjes die het baasje eind vorige maand geplant heeft.

Ook die klaver die het baasje heeft uitgedaan moest eens omgezet of verplaatst worden door de pups. Dat was ’t baasje zijn bedoeling niet want hij legde het klaar voor de konijnen van Laurent.

Het baasje lacht er dan eens mee met die zotte kuren van Hera en Heros. Hij heeft er dan wel dubbel werk mee maar de kuren zijn geld waard.

Belle

Wandelen...

Elke dag, het is een traditie gaan we met de roedel wandelen, ook al hebben ze hier in de tuin alle plaatsom zich uit te leven. Ze weten het en houden hun “sanitaire stop” klaar voor tijdens de wandeling.

Nu is er een attractie bij tijdens de wandeling, bij Hera en Heros is het nog schoorvoetend maar Belle stormt er op los. Het veld met de bloeiende “colza”, het raapzaad in” ’t Vloms”.

Onderstaande foto zou als titel kunnen krijgen” Colza veld met drie honden” je ziet wel geen honden maar ze zijn er wel.

Voor ons is het steeds weer een gokspelletje, waar gaan ze uit het veld komen ?  Bij windstilte is er geen probleem, dan kan je ze volgen aan het bewegend gewas maar bij de minste wind is het zuiver gokken. Zullen we het laten weten aan de gokchinees ? Voor een klein percentje willen wij ons bereidwillig ten dienste stellen van het gokkende publiek.’t Moeten niet altijd de sjotters zijn om op te gokken hé…

Binnen een week of twee kan dat ook met het graan. Dat staat nu halfweg onze flanken en daar is het plezierig in rennen. Binnen twee weken zullen we al “jumpend” door het graan moeten rennen. Dan staat het baasje te lachen aan de kant als ‘m telkens die flaporen boven het graan ziet uitkomen.

Je ziet, je zou voor minder gaan wandelen in La Magdeleine…

Belle & co

Kreemkarreke

Toen ze terugkwam van een verre vakantie vernam Katie dat, tijdens haar   verlof in het buitenland, haar grootvader overleden was. Als goede kleindochter ging ze dadelijk bij haar 95-jarige grootmoeder om te "condoleren".

Aangezien ze wist dat opa in blakende gezondheid verkeerde toen ze op reis vertrok, vroeg ze aan grootmoeder waaraan opa overleden was.
 
"Mijn kindje" antwoordde ze, "grootvader kreeg een hartaanval vorige zondagmorgen toen we de liefde bedreven......"
Waarop Katie reageerde met te zeggen dat sex voor mensen van bij de honderd toch af te raden was......

"Maar neen, mijn schatje" replikeerde oma, "reeds enkele jaren lang, en gelet op onze ouderdom, hadden we ons voorgenomen dat het beste ogenblik voor ons beiden om sex te hebben was het ogenblik dat op zondagmorgen de kerkklokken begonnen te luiden....
Dat was voor ons het juiste ritme, niet te snel, niet te traag, gewoon erin bij de DING, eruit bij de DONG...."

Plotseling moest oma een traantje wegpinken, waarop ze zei: "en had dat stom kreemkarreke niet voorbijgereden had bompa nu nog geleefd..."

De “grot” van Heros en Hera

Neen het is niet zoals de grot van Ali Baba, er zitten geen onwaarschijnlijke schatten in maar wat je er kan vinden is wel “onwaarschijnlijk”.

Je kan het niet bedenken wat ze er allemaal naartoe zeulen. Gisterenavond heeft het baasje drie planten gerecupereerd plus het bijhorende zand, een stuk brandhout, een in flarden getrokken lederen voetbal en enkele PET-flessen.

Naar het hok versleept tussen donderdag- en vrijdagavond. Toen we enkele weken geleden hier vertrokken was het hok leeg. Ook vandaag vinden we weer een voetbal, de gele deze maal, een frisbee, en enkele bloempotjes (lege) in hun Ali Baba grot.

In die lege bloempotjes hebben uiteraard plantjes gezeten, die zullen de baasjes dan nog ergens moeten gaan terugvinden.

Het hok is destijds gemaakt toen Bas nog jong was, zo’n 14 jaar geleden, en de baasjes nog beiden uit huis gingen werken. Het heeft enkele weken gediend voor Bas, tot hij eens met vlooien thuis kwam en het baasje in het hok poeder strooide tegen vlooien. Bas is nooit meer in het hok geweest.

Het hok heeft dan jaren ongebruikt in het “houtkot” bij het hout voor de open haard gestaan tot ik mijn intrede in de familie deed. Het hok verhuisde nog maar eens , nu naar de Charente. Als het me allemaal te druk werd dan ging ik al ens in het hok liggen dat nu onder de hangar was beland.

Tijdens de kerstvakantie was het plots populair bij de zes pupjes…in die mate dat ’t baasje de “abri” naast de voordeur plaatste om al dat jong geweld makkelijker in ’t oog te kunnen houden. En zo hebben Hera en Heros beslag gelegd op” l’abri des épagneuls a Perdrix de Drenthe” of het kot van de Drentsche Patrijshonden. Voor ons een kot maar voor hen beter dan het paleis van Versailles…

Belle

Alle dagen nieuwe zaken…

Jongens,  jongens, wat is Frankrijk spannend. Dat is nu de derde maal in ons jonge leven dat we hier zijn en telkens is dat anders.

De eerste maal , we waren toen nog met z’n zessen, zijn we niet veel buiten geweest. De zes pupjes waren toen maar zes weken oud en het was tussen kerst en Nieuwjaar. We mochten toen met de auto meer dan acht uur mee, samen met ons moe en de baasjes.

De tweede maal, begin maart waren we nog maar met twee pups en Frankrijk zag er gans anders uit. Tijdens de wandelingen kon je door jong gras (?) rennen, zoals achter Panda, de border Collie van Robins’ dochter Grace.

Nu we vandaag eens goed hebben kunnen rondkijken is weer alles anders. Op het ene veld is al dat groen verandert in een fel gele gloed waar je ogen van pijn doen als de zon er op schijnt. Het andere veld heeft nu graan dat half zo hoog is als wijzelf.

Als we dat gele veld inlopen, “Colza” noemt het baasje dat dan zien we plots niets dan groen voor ons. Raar is dat, van ver is alles geel en dan plots niets dan groene stengels voor je. We zien dan ook de baasjes en elkaar niet meer. Wij gaan er dan ook niet zo ver in als ons moe. Maar ’t baasje heeft tegen Belle al gezegd dat Bas er niet meer is om ze te komen zoeken als ze weer eens ’t noorden kwijt is.

In onze tuin staan alle bomen in bloei of zijn al uitgebloeid. Kersen- en kriekenbomen bloeien volop net zoals de appel- en pruimenbomen. De peren- en mirabellen bomen zijn al uitgebloeid. Het baasje heeft deze namiddag toen het gras terug droog was de zitmaaier eens goed laten ronken. Dan komen we zo nat niet meer binnen en dan is ’t vrouwtje ook blijer, en ’t baasje krijgt dan “goei punten”.

Hera & Heros

Vergeten, wakker gemaakt , gestolen en gekocht

Waarover gaat het ? Slechts over één ding: hondeneten ! ’t Baasje is in Vosselaar de zak Pedigree Pal brokken vergeten, al het andere eten en hondensnoep was meegekomen behalve het hoofdbestanddeel, dat deel waar onze honger van overgaat.

We kregen dan gisterenavond wat extra Chappi uit blik en als brokkenvoer de hele kleine biscuitjes die ’t baasje nogal eens op wandeling meeneemt. Alles samen niet genoeg om ’t buikje rond te eten (en ’n puppybuikje kan rond staan).

Vannacht kregen wij honger en we hebben dan om half vijf vanmorgen ons klep maar eens opengezet en ’t baasje uit zijn bed gezet. Die snapte het niet dat wij honger hadden en heeft ons gewoon buitengezet voor een plas. Een uur later van ’t zelfde laken een broek maar toen heeft ‘m stopkes in zijn oren gestoken en is hij blijven liggen.

Om acht uur is ’t vrouwtje opgestaan en heeft ons enkele boterhammen oud brood gegeven. ’t Baasje had enkele dagen geleden aan onze koekjestante gevraagd of ze in de bakkerij Verstraelen (bekend van nichtje Anke en de “tarte maison” zie blog begin september) geen oud brood hadden omdat wij daar ’s morgens zot van zijn. ’t Baasje bedoelde enkele broden waarvan we dan elke dag een snee of twee van kregen. Tante Rita kennende konden wij van alles verwachte maar een volle zak broden, pistolets  en sandwiches, dat was te veel om in Vosselaar achter te laten. Uit die zak hebben wij tweeën elk nog een groot brood gepikt en in de tuin gaan binnenspelen !

Deze morgen was het eerste wat de baasjes dan ook deden naar de supermarkt rijden om Pedigree Pal te gaan kopen. Nu dachten die baasjes dat ze ons daar op ’t moment nog blij konden maken. We konden verdorie geen “pap” meer zegen van ’t brood dat we gepikt en opgegeten hadden !

Hera & Heros

Koers…

Vandaag was er koers in Vosselaar. Niet echt in Vosselaar maar ze passeerde hier in ’t dorp. Het was de “Scheldeprijs”,  met goei koereurs vertelden ze ons baasje, gelijk den Tom Boonen, die zit ook in de koers en volgens de gazet “gaat ‘m er voor”.

Dus toog het baasje als volleerd journalist, gewapend met zijn “kodakske” naar het rondpunt  aan de snelweg. Daar verzamelde de helft van de wijkgenoten en nog wat dorpelingen, klap genoeg dus.

Dat “den Tom” in ’t peloton zat zullen we maar geloven want gezien hebben we hem niet in die grote groep renners. Voorop, met zes minuten los reed een Spaanse renner waarvan één van de omstaanders vertelde dat die nog wel een week moest rijden voor ‘m terug thuis zou zijn bij zijn Carmen…

Het baasje blijft er toch bij dat je de koers beter op TV kan volgen dan langs het circuit, je hebt dan wel niet de commentaren van de andere kijkers die vaak veel geestiger zijn dan die van de TV commentators…

Geestig is het niet meer op 100 meter van de streep, waar in het zog van de winnaar Petacci, een twintigtal renners aan topsnelheid in volle spurt tegen de vlakte gaan. Dan sluit je je ogen en hoopt dat iedereen op eigen kracht terug kan opstaan…

Belle & co

Al een ganse dag proper…

Er hing terug een frisse geur in de living deze morgen bij het ontwaken. Alles wat met hond te maken had was in het bad geweest of de wasmachine gepasseerd, Want ook het dekentje en het kussen in de bench geurden /stonken naar Scherpenheuvels riool.

Voor Drenten is het een afschuwelijke geur, de geur van shampoo en wasmiddel maar dat zal het baasje worst wezen op dit moment. Ze hebben dan al speciale hondenshampoo en het wasgoed heeft een extra spoelbeurt ondergaan. Het resultaat is wel dat ze dadelijk in het zand gaan liggen rollen van het moment dat ze de kans krijgen.

Hera en Heros hebben we na het bad dadelijk in hun bench een middagdutje laten doen, dat was geen probleem want ze hadden toch al gans de voormiddag de tuin onveilig gemaakt. Ikzelf mocht wel buiten en heb er voor gezorgd dat het baasje haast de tranen in zijn ogen kreeg, neen niet van het lachen zoals gewoonlijk maar omdat ik nog goed nat, mijn vier poten in de lucht heb gestoken en eens goed heb liggen rollen in het gras. Al een geluk dat het nog in het gras was hoorde ik hem tegen het vrouwtje zeggen want een meter verder kon ik ook in het zand liggen rollen. Maar dan was het de tuinslang geworden zei het baasje…

Belle

Proper… en zo houden we het…

Deze middag heeft het baasje dan maar een slechte broek aangetrokken en zijn hemd aan de kapstok gehangen om onze veestapel een wasbeurt te geven.

Bij Hera en Heros was het de eerste maal dat ze in het bad gewassen werden. Moeilijk ging het niet, het eerste contact met de lauwe waterstraal liet hen wel schrikken maar eens die eerste emotie ging alles zoals gewenst. De hartslag was wel een flink pak hoger als normaal maar beiden hielden zich goed.

Ik kon er ook niet onderuit en al had ik me in de tuin achter de aanhanger gelegd, het baasje wist me wel te vinden en heeft zijn”Belletje” met haar 27 kilo naar boven mogen zeulen. Het wassen valt goed mee en is zelfs aangenaam maar die speciale honden shampoo waarvan de baasjes zeggen dat ‘m fris ruikt is niet mijn favoriete geur.

De namiddagwandeling was dan weer een afknapper, nog eens de wandeling langs de achterzijde van het snelweg benzinestation. Dat was nog niet het ergste, de wandeling was aangelijnd aan de korte lijn. Dat zijn we niet meer gewend en de sigarenproductie is niet tijdens de wandeling gebeurt maar achteraf in de tuin.

Het baasje vermoed dat het uit protest is dat we de sigaren in de tuin hebben geplaceerd.

Wijzelf zijn een beetje preuts aangelegd en we doen het niet onder “ruime belangstelling”. Morgen zal het wel hetzelfde scenario zijn want we hebben de baasjes onder elkaar horen zeggen dat “ze”, wij dus , de kans niet meer krijgen om zo te stinken voor we terug naar Frankrijk vertrekken. ’t Baasje wil blijkbaar niet samen in de auto met drie Drenten die een frisse rioolgeur verspreiden…

Belle

Komt dat nog ooit goed ?

We hebben er zwaar onze twijfels over, als je die foto’s bekijkt en je stelt je voor wat een geur ze verspreiden, dan zeg je neen dat komt “vanzeleve” niet meer goed.

Akkoord, ze hadden toen al meer dan acht kilometer in de pootjes (bazenkilometers, Drentenkilometers is x 3) maar dan de smerigste, stinkendste, meest vervuilde riool van gans het Hageland uitkiezen om verfrissing te zoeken, dat was ‘er iets over’ volgens de baasjes.

’t Baasje weet niet wie de eerste duik genomen heeft, maar Belle zal wel niet ver uit de buurt geweest zijn, zoveel is zeker. Dat ze dan die pup’s ook nog meesleurt in het stink avontuur is aan te nemen maar uiterst verwerpelijk. Ze hebben zich weer van hun vuilste kant laten zien die “Faes’endrenten”.

’t Baasje kan verstaan dat je als Drent soms een beek moet oversteken. Maar waarom moet die beek dan in de langs richting over meer dan 150 meter omgewoeld worden ?

Maar zoals steeds dient er zich een oplossing aan. Gewoonlijk is dat een vijver, nu waren het een bereidwillig hobby tuinder koppel die hun jonge sla plantjes aan het besproeien waren die hun medewerking verleenden om toch de grootste vetlapperij weg te spoelen.

Het vuil was er dan wel uit, de geur is grotendeels gebleven. Deze morgen toen we bij het ontwaken in de living kwamen deed de geur die er hing ons direct herinneren wat de activiteit gisteren geweest is. Iemand die hier nu binnen komt gaat onmiddellijk vragen of we problemen met de riolering hebben.

Belle

Wooow…

Dat is de meest passende reactie op de Drenten lentewandeling van deze namiddag.

Prachtig lenteweer,  zonnig,  warm een mooie omgeving en een goeie organisatie waren de garantie voor een uitermate geslaagde dag. Zesendertig Drenten hadden hun baasjes kunnen motiveren om mee te gaan wandelen in het open bloeiende Hageland.

Scherpenheuvel beleefde gisteren 2°paasdag én Drentendag . Eric Petitjean had een in een mooie omgeving een prachtige wandeling uitgestippelt. Holle wegen, vergezichten over de streek, langs de bekende basiliek en via tal van goed bevolkte terrassen trokken wij een tweetal uren door de streek van Scherpenheuvel en Zichem.

Bij aankomst op het buitenverblijf van de familie Petitjean konden wij onze dorst lessen.

Sommigen onder de Drentenbaasjes dachten ondertussen al dat het dorstlessen nog niet was uitgevonden in het Hageland. Een ander dacht dan weer dat het gevoel van chronische dorst nooit meer zou overgaan. Ons baasje kreeg nu voor de eerste maal in zijn leven een beeld van hoe een woestijnreiziger een oase ervaart toen de groep het buitenverblijf bereikte.

Ook toen de eerst dorst al gelaafd was en de kelen al terug droog stonden van het babbelen en voor de honden spelen met elkaar was er geen haast om huiswaarts te trekken, daarvoor was het weer te excellent in dat mini-paradijsje van Erik. Het was een puike ervaring en wij danken Erik voor de prachtige dag.

Belle & co

Vol  verwachting klopt ons hart…

Al dagen aan een stuk heeft het baasje onze kop zot geklapt voor de wandeling die we vandaag gaan maken. Nu is wandelen voor ons een routine kwestie, zij het een plezierige kwestie, maar vandaag zou een “specialleke” worden volgens de baas .

Allereerst is het niet in “ons” bos, maar daar ergens waar we vorige week ook zijn langs gekomen als we naar ons Hadise zijn geweest. Ten tweede zou de ganse familie ook daar zijn, alle broers en zussen, onze pa, tante Ella en dan nog een heel pak Drentjes die we kennen van de vereniging. Enkel bomma Freya heeft gemeld dat ze loops is en de reuen niet wil komen jennen, kwestie van kunnen en niet mogen…

Ten derde gaan we voor het eerst blogvrienden ontmoeten die we tot nu toe enkel van de PC kenden. Arcil komt uit Nederland en Floyd uit Wallonië. Wieme kennen we al van uit de tijd dat hij nog bij Dr. Temmerman en zijn vader Felix en moeder Gipsy. Zijn hedendaags baasje Anita kennen we nog niet maar het was wel zij die ons verwittigde van de wielerkoers van deze namiddag in Scherpenheuvel.

Ook voor de baasjes gaan er weer fijne ontmoetingen zijn. De clubleden, de bloglezers, de eigenaars van onze zus en broers, met alle kunnen onze baasjes het goed vinden. Het beloofd dan ook nog goed wandelweer te worden…

Vanavond hopen we hier verslag te kunnen brengen van en toffe 2°paasdag. Het baasje heeft de “pille” van ‘t “nief kodakske” al opgeladen, nu is het enkel nog wachten op de fotomodellen en de locatie…

Belle, Hera & Heros