Vergeten,wakker gemaakt...

Koers…

Vandaag was er koers in Vosselaar. Niet echt in Vosselaar maar ze passeerde hier in ’t dorp. Het was de “Scheldeprijs”,  met goei koereurs vertelden ze ons baasje, gelijk den Tom Boonen, die zit ook in de koers en volgens de gazet “gaat ‘m er voor”.

Dus toog het baasje als volleerd journalist, gewapend met zijn “kodakske” naar het rondpunt  aan de snelweg. Daar verzamelde de helft van de wijkgenoten en nog wat dorpelingen, klap genoeg dus.

Dat “den Tom” in ’t peloton zat zullen we maar geloven want gezien hebben we hem niet in die grote groep renners. Voorop, met zes minuten los reed een Spaanse renner waarvan één van de omstaanders vertelde dat die nog wel een week moest rijden voor ‘m terug thuis zou zijn bij zijn Carmen…

Het baasje blijft er toch bij dat je de koers beter op TV kan volgen dan langs het circuit, je hebt dan wel niet de commentaren van de andere kijkers die vaak veel geestiger zijn dan die van de TV commentators…

Geestig is het niet meer op 100 meter van de streep, waar in het zog van de winnaar Petacci, een twintigtal renners aan topsnelheid in volle spurt tegen de vlakte gaan. Dan sluit je je ogen en hoopt dat iedereen op eigen kracht terug kan opstaan…

Belle & co

Al een ganse dag proper…

Er hing terug een frisse geur in de living deze morgen bij het ontwaken. Alles wat met hond te maken had was in het bad geweest of de wasmachine gepasseerd, Want ook het dekentje en het kussen in de bench geurden /stonken naar Scherpenheuvels riool.

Voor Drenten is het een afschuwelijke geur, de geur van shampoo en wasmiddel maar dat zal het baasje worst wezen op dit moment. Ze hebben dan al speciale hondenshampoo en het wasgoed heeft een extra spoelbeurt ondergaan. Het resultaat is wel dat ze dadelijk in het zand gaan liggen rollen van het moment dat ze de kans krijgen.

Hera en Heros hebben we na het bad dadelijk in hun bench een middagdutje laten doen, dat was geen probleem want ze hadden toch al gans de voormiddag de tuin onveilig gemaakt. Ikzelf mocht wel buiten en heb er voor gezorgd dat het baasje haast de tranen in zijn ogen kreeg, neen niet van het lachen zoals gewoonlijk maar omdat ik nog goed nat, mijn vier poten in de lucht heb gestoken en eens goed heb liggen rollen in het gras. Al een geluk dat het nog in het gras was hoorde ik hem tegen het vrouwtje zeggen want een meter verder kon ik ook in het zand liggen rollen. Maar dan was het de tuinslang geworden zei het baasje…

Belle

Proper… en zo houden we het…

Deze middag heeft het baasje dan maar een slechte broek aangetrokken en zijn hemd aan de kapstok gehangen om onze veestapel een wasbeurt te geven.

Bij Hera en Heros was het de eerste maal dat ze in het bad gewassen werden. Moeilijk ging het niet, het eerste contact met de lauwe waterstraal liet hen wel schrikken maar eens die eerste emotie ging alles zoals gewenst. De hartslag was wel een flink pak hoger als normaal maar beiden hielden zich goed.

Ik kon er ook niet onderuit en al had ik me in de tuin achter de aanhanger gelegd, het baasje wist me wel te vinden en heeft zijn”Belletje” met haar 27 kilo naar boven mogen zeulen. Het wassen valt goed mee en is zelfs aangenaam maar die speciale honden shampoo waarvan de baasjes zeggen dat ‘m fris ruikt is niet mijn favoriete geur.

De namiddagwandeling was dan weer een afknapper, nog eens de wandeling langs de achterzijde van het snelweg benzinestation. Dat was nog niet het ergste, de wandeling was aangelijnd aan de korte lijn. Dat zijn we niet meer gewend en de sigarenproductie is niet tijdens de wandeling gebeurt maar achteraf in de tuin.

Het baasje vermoed dat het uit protest is dat we de sigaren in de tuin hebben geplaceerd.

Wijzelf zijn een beetje preuts aangelegd en we doen het niet onder “ruime belangstelling”. Morgen zal het wel hetzelfde scenario zijn want we hebben de baasjes onder elkaar horen zeggen dat “ze”, wij dus , de kans niet meer krijgen om zo te stinken voor we terug naar Frankrijk vertrekken. ’t Baasje wil blijkbaar niet samen in de auto met drie Drenten die een frisse rioolgeur verspreiden…

Belle

Komt dat nog ooit goed ?

We hebben er zwaar onze twijfels over, als je die foto’s bekijkt en je stelt je voor wat een geur ze verspreiden, dan zeg je neen dat komt “vanzeleve” niet meer goed.

Akkoord, ze hadden toen al meer dan acht kilometer in de pootjes (bazenkilometers, Drentenkilometers is x 3) maar dan de smerigste, stinkendste, meest vervuilde riool van gans het Hageland uitkiezen om verfrissing te zoeken, dat was ‘er iets over’ volgens de baasjes.

’t Baasje weet niet wie de eerste duik genomen heeft, maar Belle zal wel niet ver uit de buurt geweest zijn, zoveel is zeker. Dat ze dan die pup’s ook nog meesleurt in het stink avontuur is aan te nemen maar uiterst verwerpelijk. Ze hebben zich weer van hun vuilste kant laten zien die “Faes’endrenten”.

’t Baasje kan verstaan dat je als Drent soms een beek moet oversteken. Maar waarom moet die beek dan in de langs richting over meer dan 150 meter omgewoeld worden ?

Maar zoals steeds dient er zich een oplossing aan. Gewoonlijk is dat een vijver, nu waren het een bereidwillig hobby tuinder koppel die hun jonge sla plantjes aan het besproeien waren die hun medewerking verleenden om toch de grootste vetlapperij weg te spoelen.

Het vuil was er dan wel uit, de geur is grotendeels gebleven. Deze morgen toen we bij het ontwaken in de living kwamen deed de geur die er hing ons direct herinneren wat de activiteit gisteren geweest is. Iemand die hier nu binnen komt gaat onmiddellijk vragen of we problemen met de riolering hebben.

Belle

Wooow…

Dat is de meest passende reactie op de Drenten lentewandeling van deze namiddag.

Prachtig lenteweer,  zonnig,  warm een mooie omgeving en een goeie organisatie waren de garantie voor een uitermate geslaagde dag. Zesendertig Drenten hadden hun baasjes kunnen motiveren om mee te gaan wandelen in het open bloeiende Hageland.

Scherpenheuvel beleefde gisteren 2°paasdag én Drentendag . Eric Petitjean had een in een mooie omgeving een prachtige wandeling uitgestippelt. Holle wegen, vergezichten over de streek, langs de bekende basiliek en via tal van goed bevolkte terrassen trokken wij een tweetal uren door de streek van Scherpenheuvel en Zichem.

Bij aankomst op het buitenverblijf van de familie Petitjean konden wij onze dorst lessen.

Sommigen onder de Drentenbaasjes dachten ondertussen al dat het dorstlessen nog niet was uitgevonden in het Hageland. Een ander dacht dan weer dat het gevoel van chronische dorst nooit meer zou overgaan. Ons baasje kreeg nu voor de eerste maal in zijn leven een beeld van hoe een woestijnreiziger een oase ervaart toen de groep het buitenverblijf bereikte.

Ook toen de eerst dorst al gelaafd was en de kelen al terug droog stonden van het babbelen en voor de honden spelen met elkaar was er geen haast om huiswaarts te trekken, daarvoor was het weer te excellent in dat mini-paradijsje van Erik. Het was een puike ervaring en wij danken Erik voor de prachtige dag.

Belle & co

Vol  verwachting klopt ons hart…

Al dagen aan een stuk heeft het baasje onze kop zot geklapt voor de wandeling die we vandaag gaan maken. Nu is wandelen voor ons een routine kwestie, zij het een plezierige kwestie, maar vandaag zou een “specialleke” worden volgens de baas .

Allereerst is het niet in “ons” bos, maar daar ergens waar we vorige week ook zijn langs gekomen als we naar ons Hadise zijn geweest. Ten tweede zou de ganse familie ook daar zijn, alle broers en zussen, onze pa, tante Ella en dan nog een heel pak Drentjes die we kennen van de vereniging. Enkel bomma Freya heeft gemeld dat ze loops is en de reuen niet wil komen jennen, kwestie van kunnen en niet mogen…

Ten derde gaan we voor het eerst blogvrienden ontmoeten die we tot nu toe enkel van de PC kenden. Arcil komt uit Nederland en Floyd uit Wallonië. Wieme kennen we al van uit de tijd dat hij nog bij Dr. Temmerman en zijn vader Felix en moeder Gipsy. Zijn hedendaags baasje Anita kennen we nog niet maar het was wel zij die ons verwittigde van de wielerkoers van deze namiddag in Scherpenheuvel.

Ook voor de baasjes gaan er weer fijne ontmoetingen zijn. De clubleden, de bloglezers, de eigenaars van onze zus en broers, met alle kunnen onze baasjes het goed vinden. Het beloofd dan ook nog goed wandelweer te worden…

Vanavond hopen we hier verslag te kunnen brengen van en toffe 2°paasdag. Het baasje heeft de “pille” van ‘t “nief kodakske” al opgeladen, nu is het enkel nog wachten op de fotomodellen en de locatie…

Belle, Hera & Heros

Cosmo’s nageslacht…

Wie is Cosmo, en hoe komt hij aan een nageslacht…

 De tweede vraag is sneller beantwoord dan de eerste. Suyferhouts’ Cosmo is een reu die ons baasje een goed twee jaar geleden toevallig tegenkwam op één van die tweedehands verkoop site’s. Cosmo kon wegens gezinsuitbreiding en verbouwingswerken niet bij zijn eerste eigenaars blijven.

Nu kennen we de Suyferhouts’ kennel maar al te best en daarom verbaasde het het baasje dat Luc & Monique niet waren gecontacteerd over de herplaatsing van Cosmo. Nu is Cosmo een prachtreu waar je normaal niet mee moet leuren en daarom trok het baasje zich het lot van Cosmo toch wel aan.

Om een lang verhaal kort te maken, Cosmo is in Geel terecht gekomen bij Guy Couwenbergs die toen al een  teefje van the Gloucester had. Enkele maanden later kregen we een melding dat Cosmo vader was geworden en dat het een héél mooi nestje was. Wij moesten toen juist met Belle naar Meerhout voor het PRA onderzoek en op de terugweg naar huis zijn we naar het nestje gaan kijken, en inderdaad Cosmo…hij kan er wat van !

Nu heeft Cosmo nog eens zijn best gedaan, samen met Inukshuk the Gloucester heeft hij nu een nestje met 9 pup’s, 7 reutjes en 2 teefjes mogen nu al zes weken zijn nageslacht noemen.

Rob en Tiny Key van the Gloucester  http://home.hetnet.nl/~de-drentse-patrijshond/
hadden voor ’t baasje een TV programma opgenomen over een Drentenpupje en de CD-rom opgestuurd aan het baasje, samen met een uitnodiging om eens naar het nestje te komen kijken. Gisteren namiddag heeft het baasje een uitstap gemaakt naar het Nederlandse Boxtel om daar met eigen ogen te kunnen zien dat het eerste nestje van Cosmo geen gelukstreffer was. Cosmo kent zijn job, 9 zeer mooie pup’s en een dikke proficiat aan Guy, Rob en Tiny voor het mooie nestje.

Belle

Belle, Hera, Heros, Baron & Fitou

Drie Drentsche patrijshonden, één Duitse dog en één Border Collie, en allen samen op één weide.

Zo kwamen ze samen in “ons” bos deze namiddag. Belle, Baron en Fitou kennen elkaar al een hele tijd maar die pup’s moesten toch wel even verschrikt kijken toen er plots een volwassen Duitse Dog voor hen stond.

Nu is die Baron de braafste hond die je maar kan hebben dus ons baasje was er gerust in, onze sociaal mannekes tegenover die lobbes daar gaat niks verkeerd van komen.

Ze hebben met z’n vijven over de weide gelopen , gehold, gecrost, je noemt het maar. Het was toch wel straffe toebak toen bij het spelen onze Heros met zijn vier poten tegelijk op Baron stond die onder hem op zijn rug lag. Dan heeft het baasje steeds de pech dat het “nief kodakske” juist niet aanstond. Brute pech noemt dat baas…

Belle

Onze kok…

Hondeneten “op tafel” brengen is het baasje zijn werk, elke dag kwijt hij zich weer uitgebreid en met veel fantasie van zijn taak. En lekker is het elke dag hier ten huize voor de drie Drentjes.

Drie maanden terug moesten de pups en ik nog verschillend eten krijgen. De pups, met hun melktandjes, kregen toen nog puppybrokken. Van die krokante brokken van Pedigree Pal, die hebben wij het liefst. De brokken die moeten gemengd worden met water lusten we niet. Voor mij waren er dezelfde brokken maar dan in “adult” versie

Maar elke dag krijgen wij daar nog Chappi blikvoer bij, niet zoveel want het baasje komt drie dagen toe met zo een groot blik, en dat voor drie hondjes.

Ook is er elke dag wel iets lekkers bij dat geen echte naam heeft maar de baasjes zeggen daar “lekkere overschot” tegen. Vandaag bijvoorbeeld was er nog spaghetti zonder saus bij. Nu si dat op zich niet lekker maar ’t baasje met zijn kookfantasie heeft daar nog wat afval van de soepknook van gisteren doorgemengd…en feest dat het was vanavond. Hier een overzicht wat wij vonden in onze bak:

-Pedigree Pal brokken

-Chappi kip “light”

-Spaghetti  “Capellinni”

-soepvlees “van de knook”

-Soep “bouillon van de hutsepot”

Zo hebben wij lekker onze buik vol, héél lekker zelfs, en de baasjes zijn ook tevreden want er dient geen eten te verdwijnen in de vuilniscontainer. Want daar hebben ze een echte degout van, van eten wegwerpen, daar schuwt ons baasje zich van.

Hopen dat ‘m morgen weer zoveel fantasie heeft aan ’t fornuis…

Belle