Berichten van 1 mei 2009 tot 31 mei 2009

Eén onderwerp…

Slechts één zaak komt hier ter sprake dit weekend…kersen !  Ook de afgeleiden van kersen zoals confituur een kersen op sap (voor taarten) komen aan bod

Wij , de Drenten liggen af te wachten onder de boom en telkens het baasje de ladder afdaalt hopen we dat hij mee gaat wandelen. ’t Baasje van zijn kant is in de mening “plaats genoeg om te lopen” en gaat terug hemelwaarts de ladder op.

Nu zijn we deze morgen al mee mogen gaan wandelen maar als er nu iets mankeert aan een Drent is het wel “onthouden”. In dat beddeke zijn we alle drie ziek zegt het baasje, we zijn beter in het vergeten dan in het onthouden !

Ondertussen heeft het baasje de oude computer nog eens boven gehaald uit de verkommering. Bij het installeren van de nieuwe PC heeft ‘m veel overgezet maar niet de map met de verschillende etiketten die ‘m de vorige jaren maakte.

Nu heeft ‘m voor ’t vrouwtje etiketten gemaakt voor de aardbeien-  en kersenconfituur –potjes.  Dat staat “professioneel” zegt ‘m en ’t vrouwtje knikt instemmend en ontpit ondertussen nog een kiloke kersen.

Belle & co

In en onder de kersenboom

Hoogste tijd om tot de actie over te gaan dacht het baasje deze morgen. De actie ligt, staat of hangt in de eerste kersenboom waar de kersen van rijp zijn.

Nog nooit of vanzeleve heeft deze kersenboom zoveel vruchten gedragen, toch de laatste tien jaar niet. Daar zijn we wel zeker van, want een paar jaar terug wou het baasje deze en de boom ernaast nog tegen de vlakte leggen wegens geen fruit en dik in de weg staand om binnen te rijden met de vrachtwagen die ons baasje toen nog had voor de depannage.

Dat ‘m toen niet omgelegd is heeft er alles mee te maken dat het baasje de kettingzaag toen in België vergeten was. Anders was hij al lang via de schouw verdwenen “le cerisier”

Ondertussen heeft het baasje al enkele emmers kersen geplukt, en wij helpen hem daarbij met de wacht te houden bij de emmers met geplukte kersen.

Dat is wel nodig ook want ze zijn te lekker om te laten stelen…

Belle Hera & Heros

7 juni…in Wallonië…

Het is niet alleen in Vlaanderen kommer en kwel. Ook in Wallonië hebben ze zo hun problemen.

Den Elio heeft het aan de stok met den Didier, dat spelleke is al langer aan de gang maar nu hebben ze het effenaf klaar en duidelijk op den…televiezie gezegd ! Dat is zowat de factor die steeds terugkomt “den televiezie”.

Begin deze week in het politiek kleuteruurtje gingen de twee tenoren(?) van de Waalse politiek eens tegen mekaar zeggen wat ze van elkaar vonden of dachten.

Den Elio, (met een hoog stemmetje) Ik ga in de volgende regering niet regeren met de MR, antwoord van den Didier daarop: gij denkt toch niet dat WIJ nog met JULLIE willen regeren! En ’t volk , “le peuple” ?  Die doen hetzelfde als de Vlamingen zeker… ze stonden er bij en keken er naar.

Volgens ons baasje is ’t de moment voor de Waalse madammen, madam Joëlle van de katholieken, en madam Isabelle, van de groen om daar eens samen met Mr. Propre eens met de grove dweil door te gaan. Madam Joëlle Non zou wel eens een goei zaak kunnen doen met de grote kuis en madam Isabelle kan misschien ministre de mobilité worden…dan kan ze terug “samenwerken” met den Tienne van gisteren. Er staan ons nog mooie momenten te gebeuren in ’t Belgikske.

Een schitterend gegeven voor een comédia del arte of nen opera met veel gebleit en bloed, dat lijkt de nabije toekomst ons te brengen !

Ja zeker, wij moeten vooral niet jaloers zijn op onze Waalse compatriotten, en dein Brusseleir zit verrom tussen een vuur of vier /vijf.

’t Is nog maar goed hier in de Charente, we blijven nog efkes…

Belle & co

Kersen en galosjen…

Op zijn minst een rare combinatie die twee en toch hebben die twee onderwerpen blijkbaar heel wat reacties bij de lezers losgemaakt.

Zelfs ons allerbeste tante Griet zaliger die inderdaad destijds samen met tante Gus op onze Sloeber kwamen “dog watchen”* kwam terug ter sprake.

Vanuit Budingen kwam het bericht  dat onze Hadise ook een voorliefde heeft om galosjen in de vernieling te helpen. Als één van onze rakkers dat durft te lappen dan krijgen ze geen eten totdat de 33 € uitgespaard is op Pedigree Pal brokken zegt ons baasje. Ze zijn verwittigd onze twee “Terminators”…

Ons baasje heeft dan ook de ganse dag in de kersenboom gezeten om de eerste kersenoogst van het jaar binnen te halen. Hij heeft daar de hulp van Hugo voor gehad die dan ook nog eens zo vriendelijk was een deel van de oogst mee te nemen naar Le vieux Cerier.

Dat was dus de eerste kersenboom, van dat formaat resten er ons nog drie. De heel grote zal maandag aan de beurt komen, dan kan op woensdag een deel mee naar België voor de familie en vrienden want als we daar allemaal ook nog eens confituur van moeten maken dan gaat het iets van een gans jaar hetzelfde eten worden !

Als we dan terugkomen rond half de maand dan komen de kriekjes aan de beurt… nog eens twee bomen maar wel van een kleiner formaat. De takken hangen nu echter al door van de nu nog onrijpe krieken, dat beloofd…

Belle & co

*Het woord dog watchen is pas jaren later uitgevonden

Bericht van onze jongste, onze Harko uit Oostkamp…

Hey jupsakey,
 
Zoals steeds goedgemutst hé.  Veel werk gehad hoor den laatste tijd.  Ik ben druk bezig met m'n instincten te ontdekken en te optimaliseren.
 
Wat ik heb ontdekt is mijn waakinstinct.  Om onze tuin en huis extra te beveiligen ben ik alvast begonnen met loopgraven te delven in de grasvelden
voorraan en opzij van het huis.  Ik vond ze prachtig ! sleuven van 1 meter op 0,5 diep.  Denk je dat ik hiervoor geprezen werd ?  Nieks van da, m'n baas gooide alles terug dicht en ik mocht natuurlijk opnief beginnen, tja zo kunde bezig blijven hé, dus na een tijdje ben ik er dan maar mee gestopt.  Maar de reiger die zal het geweten hebben dat ik in de buurt ben, geen minuut rust gun ik hem en als de buurman te dicht bij den draad komt dan grommel ik ook maar eens diep vanbinnen, je weet maar nooit wat die kerel in zen vel heeft. Soms denk ik dat ik een bril zal moeten dragen want ik grommel soms ook naar m'n baas en vrouwtje als ik ze opeens opmerk in de tuin en ik wist er niet van, een beetje overijverig zeggen m'n baasjes .... De poezen die jaag ik ook de stuipen op hun lijf maar ik weet niet of dat nu wel een goed idee is nàdat ik dat filmke gezien heb, een lekkere massage is altijd meegenomen hé ?
Maar wat massage betreft daar heb ik niet over te klagen, elke avond wordt er hier met mij gefloddert in de zetel en pakkespellekes gedaan.
 
Mijn jachtinstinct werkt ook goed. Meerdere merels hebben jammergenoeg wel hun leven moeten geven om mij te laten bekwamen in de jacht en ik zie mijn vrouwke dan wat ongelukkig kijken want ze ziet mij èn dat vogelke graag natuurlijk .....  In het bos geef ik ook van katoen .....m'n plezier kan niet op als ik achter de vogels aanloop of een konijn meen te ruiken, soms pruts ik een gaatje in de grond open en altijd moet ik toch eens in een stinkende beek ploeteren.
En dan die koeien, daar zou ik graag eens mee spelen zie, maar ik weet niet goed hoe.  Hun LP's die ze draaien, die lust ik wel ......   
 
Ik ben de laatste tijd graag in de tuin bezig, en soms speel ik voor tuinarchitekt.  Dan haal ik een paar afrasteringsbalken van helemaal achteraan de tuin en kom ik die in de voortuin leggen.  Met mntandjes pel ik de schors eraf, mooi toch zo van die gladde balkjes? Gans de tuin ligt hier ook al vol van al m'n schatten die ik er verstop.  En werk dat ik heb om dat allemaal te bewaken!
 
De training hangt soms m'n Kroonjuwelen uit.  Zit, lig, aan het lijntje lopen pffff 'k heb daar nie altijd goesting in.  Vrouwke zegt dat ik serieus in de publiciteitsjaren zit. Maar soms zijn ze toch fier hoor op mij, tja kan nie anders dan toch te luisteren , ze laten nie los tot ik het doe anders gaan ze niet verder ....
 
Oh ja, vrouwke zegt da'k ne knappe gast aan het worden ben.  M'n haar wordt steeds langer en begint te krullen. Ik ben nen stevige boenk aan het worden.
 
Sisters and brother, au revoir !    Harko, den echten

Brief aan God…

Een arm vrouwtje schreef een brief aan God, adres Hemel.
In de brief vraagt ze om 2000 euro om haar huurschuld af te betalen.
De sorteerders van de post weten geen raad met het adres en maken de brief open.
Ze trekken zich het lot van het arme vrouwtje aan en gaan met de pet rond.
Zo halen ze 1800 euro op.
Dit bedrag doen ze in een envelop met een briefje van `God` erbij en sturen het retour.

Een week later ontvangt de post weer een brief gericht aan God, adres Hemel.
Ze maken hem weer open en lezen: Lieve God, bedankt voor het geld. Als u nog iets kunt missen, stuur het dan niet meer via de post, want die lui van de post hebben er 200 Euro uit gejat….!!!!

Nog eens sporen en jalouzie

Uit de reacties op de berichtjes hier op ’t blog houden de lezers er van dat wij door het graan crossen. Ook de aardbeien en wat ’t vrouwtje er mee “gebrouwen” heeft oogst succes.

Daarom laat het baasje zijn goed hart en slecht karakter eens zien zie… De foto’s van vandaag in het graan zijn trouwens beter gelukt dan die van gisteren. Wij zijn trouwens moeten terug keren omdat een landbouwer met zo een heel groot machien in ’t veld bezig was. De baasjes vertrouwden het niet nu ze ons niet meer kunnen volgen door het hoge graan. Wij zijn iets te kurieus zegt het baasje en zouden recht naar zo’n machine toe lopen.

Het baasje heeft ook nog maar eens een foto gemaakt van de aardbeienoogst van vandaag. Die aardbeien worden met de dag mooier en lekkerder. ’s Avonds zet het baasje de bevloei¨ng een half uurtje open en tijdens de dag de volle zon erop. Dat kan niet mis gaan als je zo te werk gaat.

Vanavond als dessert: Vanille ijs met veldverse aardbeien, spijtig dat de slagroom op is…

De jaloezerikken slaan dit bericht maar over…

Belle & co

Zwarte stipjes...

Een  jonge vrouw bemerkt 's morgens allemaal zwarte stipjes  op de binnenzijde van haar  billen.  


Enigszins  ONGERUST belt ze haar dokter, die haar aanraadt om  onmiddellijk op bezoek te komen.  


Ter  plaatse stelt de dokter vast dat zijn kennis te kort  schiet en verwijst haar door naar de  vrouwenarts.  


De  gynaecoloog :  
'Madammeke,  uwe man is dat soms geen  timmerman?'  


'Ja  dokter ! waarom ?'  


'Zegt  hem dat hij in 't vervolg dat potloodje van achter zijn  oren moet doen, als hij nog eens met zijn huiswerk bezig  is.!'   
      

Sporen…

In de graanvelden hier rondom Ferret zijn sporen getrokken door de tractorbanden van de boeren die hun gewassen komen besproeien. Nu hebben Hera en Heros die ook ontdekt !

Zij vinden het wel tof dat ze nu een viteske hoger kunnen crossen door het graan en ook nog kunnen zien waar ze lopen. Ze zijn trouwens al een paar keer tegen elkaar aangebotst op full speed !

Ze kunnen nu ook veel verder in het graanveld “doordringen”, zelfs aan de ene kant er in lopen en aan de andere kant van het veld er terug uit. En dit alles zonder gans de tijd te hoeven springen om boven het graan uit te komen om je te oriënteren.

Als we terugkomen begin juli staan de zonnebloemen ook al hoog genoeg om je in te kunnen verbergen, maar dat weten die twee kleintjes (?) nog niet. Die hebben nog geen “tournesols” meegemaakt.

Ook het baasje maakt gebruik van de zonnebloemen. Als Bas en ik de vorige jaren te ver wegliepen naar zijn goesting, dan verborg hij zich tussen de zonnebloemen. Als we dan omkeken en we zagen geen baasjes meer, dan was het haast in paniek zoeken waar de rest van de roedel gebleven was.

Het baasje zegt dat het de enige manier is om mij te laten beseffen dat ik soms te ver weg ga van de rest van de groep. Ik denk dat ‘m gelijk heeft. Ik heb al wat moeten zoeken in mijn drie en een half jarig leven, maar dat zal wel aan mezelf liggen denk ik zo…

Belle

Honden-kot-hok of abri ?

Ons baasje heeft voor ons een nieuw hok gemaakt, hier in Frankrijk is dat een “abri” of schuilhokje.

Het is eigenlijk de bedoeling dat het hok mee terug gaat naar België en dan moet het dienen voor de momenten dat onze baasjes ergens naartoe moeten en wij in de tuin moeten blijven. Het hok komt dan onder de veranda te staan en dan kunnen we zowel droog als windvrij in de tuin blijven.

Gisteren is ‘m daar aan begonnen, al het materiaal en gereedschap ligt hier in de schuur en gisterenmorgen was het zo maar miezerweer. Geen weer om je te laten nat regenen in de motregen in de tuin, dus maar onder de hangar gaan “schrijnwerken”.

En fier dat ‘m is op zijn werk… Hij heeft niets moeten kopen zegt ‘m.  Alleen twee scharnieren om het dak te kunnen openen, die is hij moeten gaan kopen.

Het andere hok komt nu onder de hangar te staan. Dat moet gaan dienen voor onze Heros van het moment dat wij, ik en Hera, loops komen en om “veiligheidsreden”  Heros in afzondering moet gaan. Heros mag overal waar hij wil zijn sexuele kunsten gaan vertonen, alleen niet hier thuis bij zijn moeder en zuster !

Als wij loops komen in België dan mag Heros gaan logeren bij zijn pa Zeppos en broer Hercule in Melden. Indien het in Frankrijk gebeurt is het wat ver om Heros weg te brengen en dan twee weken later terug te gaan ophalen. Een afstand van tweemaal 1600 kilometer is ons baasje iets te duur aan diesel en péage zegt ons baasje.

We zullen eens dadelijk het nieuwe hok gaan inslapen zie…

Belle & co

Oogsten…

Hier is het oogst seizoen reeds begonnen in de tuin. De aardbeien hebben al verschillende malen water bij gekregen en daar het zonnetje op geeft grote, dikke, rode  aardbeien. Voornamelijk die rode durven wij ook al eens van de struikenstelen als de baasjes het niet zien, lekker joh…

Laat die “chefs” als Goossens, Blumenthal, Herman, nu komen verkondigen hoe gezond en verstandig het wel is van seizoen- en streekgebonden te eten, dat weten wij al jàààààren !

Als je dan ziet wat ons vrouwtje er van die rijke oogsten brouwt, dan ga je als Drentje ook nog echte fruiteter worden. ’ t Baasje kijkt eventjes niet naar de lijn, z’ is toch naar de “knoppen” (wou eerst iets anders schrijven met de zelfde begin- en eindletters), de spuitbussen slagroom kan je telkens wel terugvinden in de boodschappentas als ze terugkomen van het shoppen.

Gisteren heeft het vrouwtje in de voormiddag nog eens eventjes tussendoor 5 potjes confituur gemaakt en in de namiddag een aarbeienvlaai gebakken. Die confituur as al het tweede “maaksel” de eerste vijf potten zijn al “foetsie”. Op de boterham, met croissants, bij vanilleijs (voorkeur van ’t baasje) en aan de buren geschonken.

En eind deze en volgende week gaan de eerste kersen in zéééér grote hoeveelheden kunen geplukt worden, commentaar van de baas…verandering van spijs doet eten !

Smakelijk, Belle

Carnavalverlof 10 jaar geleden…(2)

Op naar de tweede mogelijkheid dus…

We stoppen aan een langgevelhoeve in de gietende regen. Vanuit de auto, (we kunnen niet uitstappen vanwege de bui) ziet het huis er uit zoals we “ons huis” in  gedachten hebben.  Als we dan toch kunnen uitstappen en het huis binnengaan springt gelijk de centrale verwarming op ! Nu hadden we veel verwacht maar dat helemaal niet. We bezichtigen het huis, de grote schuur, de stal en er is ook nog een grote hangar aan. De tuin, 35 x 75 meter groot bekijken we maar van op afstand wegens gras van ¾ meter hoog en kletsnat geregend. We merken wel op dat het meer boomgaard dan tuin is.

Dat is hier nu precies wat we zoeken zie… Het huis ligt dan ook nog in een hameau (gehucht) met 9 huizen zodat het niet te eenzaam en verlaten ligt. Er is maar één probleem… Het huis kost 20.000 Franse Frank boven de limiet die we hadden gesteld !

In de loop van de week bezoeken we het huis en terrein nog enkele malen zonder het kantoor of eigenaars daarvan op de hoogte te stellen. Dit is echt wel wat we ons konden dromen, echter limiet is limiet en dat heeft Patricia de eigenaars ook kenbaar gemaakt. We hadden er ook bij gezegd dat de huur van onze vakantiewoning afliep op zaterdag voormiddag  te tien uur en dat ze tot dan bedenktijd hadden. Dat was puur gokken van onze kant uit want we hadden hier wel zin in.

Op zaterdag morgen maken wij onze vakantiewoning leeg en vertrekken terug huiswaarts zonder boodschap van Patricia of de eigenaars. Pech gehad zeggen we tegen elkaar…

Bij een tankbeurt in Angoulême rond half twaalf krijgen we telefoon op de GSM van Patricia, of we nog geïnteresseerd zijn in de woning in La Magdeleine en nog wel aan onze limietprijs. Natuurlijk zijn we nog geïnteresseerd en als zij wil, komen we nog langs Ruffec om een en ander te bespreken, alleen kunnen wij er niet zijn voor twaalf uur, moment dat het kantoor sluit voor het weekend.

Patricia beloofd op ons te wachten en om kwart na twaalf gaan we aan tafel zitten om samen een contract door te nemen. Dat blijkt voor ons in orde te zijn en we betalen een voorschot van 20.000 F fr. Nu zijn we officieel kandidaat koper van “ons” huis in het gehucht Ferret in de gemeente 16240 La Magdeleine. Voor de definitieve aankoop en overname heeft de notaris ongeveer 10 weken nodig zodat we ergens tussen het paasverlof en O.H.Hemelvaart definitief eigenaar kunnen worden.

Er is nog nooit een Mitsubishi L 200 Pick Up geweest die zo’n vleugeltjes gehad heeft zoals die van ons op de terugweg naar België. Ook Bas op de achterbank kon geen hoogte krijgen van die twee uitgelaten kiekens op de voorzetels. WIJ HADDEN EEN HUIS GEKOCHT IN FRANKRIJK ! ! ! GOED Hé….

Berichtje van het Nederlandse Drentenforum…

Onderstaand bericht heb ik gisteren gevonden op het Nederlandse Drentenforum, het is “Drentlover” ofte Sonja die het geplaatst heeft en omdat Sonja ook steeds bereidwillig is om bij de Belgische herplaatsingen te helpen, plaats ik nu voor haar dit bericht op ons blog.

Carnavalverlof, 10 jaar geleden…

Nog op vraag van 10 jaar geleden dit slot van het verhaal. Zoals we vertelden hadden we besloten hier in het zuid-westen van Frankrijk het verzamelwerk van panne- en ongevalauto’s te gaan verzorgen voor VAB-Europech.

Voor het carnavalverlof hadden we oorspronkelijk een gastronomische  midweek gepland in de Vogezen. Die konden we nog verplaatsen naar het Paasverlof en zo huurden we in de plaats een vakantiewoning in de buurt van Libourne. Van daaruit togen we op bezoek bij de immo kantoren die we uit de verschillende vakbladen hadden geselecteerd. Wij kenden er geen van allen maar we trokken vanaf maandagmorgen op avontuur !

Het eerste immo kantoor in Ruffec bleek gesloten op maandag, dus togen we naar Civray naar de volgende aangestreepte op ons lijstje. Nooit hebben we zo een rommelkantoor gezien… Dossiers op kasten, op en onder bureau’s, op vensterbanken en tegen de grond.

Als we kenbaar maakten wat we zochten hadden ze verschillende mogelijkheden, alleen… waar lagen die dossiers !  Tijd om iets te bezoeken met ons hadden ze niet maar als we terug reden moesten we maar eens passeren op twee adressen. Eentje moest maar 60.000 Ffr. kosten (omgerekend 360.000 Bfr) Je moest dan wel achteraan in de tuin in een hokje met een hartje in de deur naar het toilet gaan, dat zagen we echt niet zitten zo ’s nachts in de regen op je blote voeten op toiletbezoek !

Op dinsdag gingen we dus terug naar het kantoor in Ruffec dat op maandag gesloten was en we werden er heel vriendelijk ontvangen door twee dames. Er werkten daar geen heren bleek later. Ook in dit kantoor maakten we duidelijk wat onze wensen en noden waren. Daar zouden ze eens snel iets aan doen zie… Als we een kwartiertje tijd hadden zouden ze iemand telefoneren en dan konden we enkele mogelijkheden gaan bezichtigen !

Dat was al iets gans anders dan de dag tevoren. We dronken een koffietje in de “Bar Central” en inderdaad na twintig minuten kwam er een net jong dametje die zich voorstelde als Patricia naar ons toe en stelde voor om een ritje langs drie mogelijke kandidaat huizen te rijden. Omdat we Bas mee hadden volgden we haar met onze eigen auto naar het eerste “huis”. Dit was een schuur die een Engelsman aan het verbouwen was naar een woning. In een schuur zijn normaal weinig ramen en het was ons toch wat (aarde)donker.  Op naar de tweede mogelijkheid dus …

Jan

(wordt vervolgd)

Jumpen…

Nieuwe sport voor Drentsche Patrijshonden in Ferret.  Graanjumpen vanaf de weg…

Nu het graan hoger staat als zij groot zijn maken zij een sprong die iedereen verbaasd als zij hem maken. Vanaf de straat maken zij een sprong die alleen kan nagebootst worden door een ree. Of bootsen zij een ree na, daar zijn we nog niet achter !

Het is werkelijk amusant hoe ze dan verder in het graanveld telkens moeten opspringen om te zien welke richting zij uitgaan. Twee flaporen en een hondenkop komen dan boven het graan uit.

Vooral Hera is hier onze kampioen zij springt en wipt achter alles wat vliegt en springt, vliegen , muggen, vlinders , maar ook de eerste wespen gaat ze na en daar zijn we niet vrolijk over. Dat kan nog problemen geven als ze in augustus ook achter de frolons aangaat. (Frolons zijn een soort wespen die driemaal zo groot zijn als een normale wesp)

Dat deze manier van verplaatsen vermoeiender is dan normaal wandelen merken we wel als we terug thuis komen na de wandeling. Eerst drinken en dan zich neerploffen op de eerste de beste plaats die hen schikt .

Ze verbazen ons nog alle dagen die drie…

Jan

De dopjeszak…

Waar heeft ‘m het nu weer over horen we jullie weeral zeggen… Wel het zit zo. Vorig jaar deed onze blogvriendin Yessie een oproep tot het sparen van plastic doppen van flesjes. Doppen van Cola, Spa, fruitsap, enz., die spullen. Enkel maar de doppen, en enkel maar de plastic doppen !!!

Yessie zag die oproep ergens en omdat die doppen worden opgekocht en met het geld dat daar mee verkregen wordt kan men blinden geleidehonden opleiden.

Aanvankelijk waren we wel wat argwanend, er zijn al zoveel onmogelijke zaken verzameld voor nobele doelen die dan achteraf een kwakkel bleken zodat we zo onze bedenkingen hadden. Toen ’t vrouwtje van de kapper kwam met de mededeling dat daar ook zo’n oproep hing plaatsen wij die melding op hier ’t blog.

Een reuze succes bleek het…van overal kregen we reacties !  Zo onder andere van Franca uit Sigogne die beloofde ook hier in de Charente hun dopjes op te sparen. Meer nog, haar echtgenoot Darren die door de week in GB verblijft voor de dagelijkse boterham zou ook daar de dopjes niet meer wegwerpen en ze voor de opleiding van blindengeleidehonden sparen. http://portersonthemove.blogspot.com/

Zo kwamen we gisteren terug uit Sigogne met een zak dopjes die eerst door Fleur waren gepoetst. Dopjes uit Frankrijk en Engeland die nog gaan aangevuld worden door de onze  hier in La Magdeleine en de dopjes uit Vosselaar.

Dat gaat Yessie nooit verwacht hebben toen ze op haar blog “wandelen en fietsen” dat oproepje zette !  https://blog.seniorennet.be/yessie/

Begin juni hebben we ze bij als we terug naar België komen. Kijk al maar uit naar een hondje om op te leiden…  (en neen, die van ons zijn niet beschikbaar. Dat kunnen we die blinden niet aandoen. Stel je voor dat ze onderweg een poes zien…)

Belle

Au bon coin…

Dedju , dedju, waar kan je het nog buiten in” de goeien hoek”. We hebben het nu over het terras van de B&B “au Bellefleur” in Sigogne.

Wat kan je daar dan wel ?  Wel dat zullen we eens haarfijn uitleggen zie.

Franc, Darren en Fleur nodigen je uit op een borrel (?) Je zegt tweemaal dat je komt omdat de eerste maal de mail ergens in het “www heelal” is verloren gegaan, en misschien zit er nu wel iemand anders ergens ter wereld op ons te wachten !

De borrels komen op tafel samen met een hele hoop lekkere hapjes en dan achteraf mag je nog aanschuiven voor asperges met gerookte zalm en eitjes en lekkere botersaus.

Dat alles nuttigen op een terras in Sigogne in uitstekend gezelschap met een weertje om U tegen te zeggen en dat tot elf uur ’s avonds in de maand mei.

En daarbovenop… wij zijn mogen meegaan want Franca was niet vergeten van ons Drentjes ook uit te nodigen . Knap jongens, zo nog eens met z’n drietjes ravotten in een nieuwe tuin, in alle hoekjes en kantjes gaan snuffelen en dan onder tafel mogen uitrusten !

Zie je nu waarom wij dat “au bon coin” noemen  ! ! !

Belle , Hera en Heros

In de boekenwinkel...

Een man komt in een boekenwinkel binnen
en vraagt waar hij het boek
"DE MAN IS DE BAAS IN HUIS "
kan vinden...

 De verkoopster denkt even na...
denkt nog even na...

 en zegt dan :
"Sprookjesboeken, dat is op de 2^e verdieping meneer !!"

Stil…

Ze hebben het begrepen, Hera en Heros ! Ze hebben het begrepen dat de baas het maar matig kan appreciëren dat ‘m ’s nachts uit zijn bed wordt gezet omdat één van de twee zo nodig moet gaan drinken of gaan plassen.

Om zover te komen is het baasje zelf in de aanval gegaan. Wanneer het hém  paste heeft hij die twee op een onmogelijk uur naar buiten gestuurd om hun plas te gaan doen. Daar is ‘m mee begonnen eind vorige week en sindsdien is ‘m nog maar éénmaal moeten opstaan wegens gemor vanuit de benches . Goed hé ….

Niemand begreep het waarom ze ’s nachts het baasje wekte als we in Frakrijk waren en waarom  ze dat niet deden in België ?  Zelfs ik kon er kop noch staart aan krijgen, op het laatst kwam ikzelf al niet meer uit mijn bench, ik heb het nooit moeten doen waarom dan nu wel. Ik was ook van mening dat ze het wat bont maakten die klein mannen van mij.

Het baasje heeft gisteren een foto gemaakt van het werk van Heros de kantklosser. Een betere omschrijving kunnen we er niet aan geven als je het resultaat ziet van wat ‘m met zijn deken gedaan heeft die hij een week geleden gekregen heeft in vervanging van dat hondenkussen! Zouden we zoiets niet kunnen verpatsen aan een argeloze Amerikaanse of Japanse toerist in Brugge ?

Belle

Op vraag van Myriam…

Myriam, onze Waalse vriendin/Drenteneigenaar vraagt zich in een reactie op de 10° verjaardag van onze Charentaise aankoop waar onze voorliefde voor de Charente  vandaan is gekomen. Omdat in de loop der jaren menig Frankrijk liefhebber daar achter gevraagd heeft hierbij ons relaas.

Al van in het begin der jaren tachtig begon bij ons het idee te rijpen van in de toekomst “iets” te kopen in Frankrijk. Door mijn vakantiejob bij VAB-Europech kwam ik doorheen gans het land en kon ik mij een uitstekend idee vormen wat wij wilden en konden betalen.

Wat wij wilden was reeds snel bepaald, een boerderij ergens in een gehucht, niet alleenstaand, met wat grond aan, een schuur en een hangar. Zo een boerderijtje zoals er duizenden in Frankrijk staan.

De streek mocht niet te warm zijn, géén Ardeche of Cevennes ! Niet te toeristisch om niet constant te moeten vrezen dat de zaak eens te meer leeg gestolen was. En vooral het moest er rustig, kalm  zijn.

Nog een belangrijke factor…de financiële kant van de zaak. Wij hadden geen sponsors met namen als  Rothschild, Hearst, Rockefeller, zelfs Lippens kwam niet voor in het lijstje, van Bill Gates was toen nog geen sprake…

De Provence viel dus buiten ons budget, was trouwens te ver ook, want we moesten er voor een lang weekend naartoe kunnen rijden. Waar we ook veel interesse voor hadden was de Armagnacstreek, het  Departement Gers, maar ook 1200 km en dus te ver.

Le Sud-Ouest, l’Aquitaine, le centre, met het noorden van de Auvergne, het zuiden van Bretagne, kant Vannes, Quiberon zulke gelegenheden sprak ons wel aan.

En toen kwam het plots ! Op kerstdag ’98 overleed het diensthoofd van de VAB centrale in Antwerpen. Na de begrafenis op oudjaar, kwam met de directie van Europech het organiseren van verzamelpunten voor pechgevallen in Frankrijk ter sprake.

Vermits ik op de hoogte was van de noden, stelde ik voor dat ikzelf een steunpunt in zuid-west Frankrijk zou organiseren. Dat zagen ze daar in Zwijndrecht wel zitten en dus moesten de handen uit de mouwen gestoken worden en iets concreets gerealiseerd  worden…

Tijdens het karnavalverlof togen wij dus niet op wintersport maar op huizenjacht naar de regio  Poitou-Charente ! Hoe we aan dit huis geraakten is iets voor de volgende maal, à la prochaine zeggen we dan maar…

Jan

Op voorschrift...

Een dame wandelt de apotheek binnen , en vraagt er wat arsenicum .

De apotheker vraagt " mevrouw, waarvoor hebt u dat nodig " 

" om mijn man te vermoorden " was het antwoord.

" Daarvoor mag ik u dat niet verkopen "

De dame haalt uit haar handtas een foto van haar echtgenoot, terwijl die volop aan het vrijen was met de vrouw van de apotheker.

Deze bekijkt de foto zei

" Oh...ik wist niet dat u een voorschrift had

Deze week tien jaar geleden (4 slot)

Vrijdagmorgen na O.H.H., het was al goed voormiddag voor het hier naar koffie begon te geuren. De afgelopen dagen was er door ons op weinig beknibbeld, alleen op slaap, daar was een behoorlijk tekort aan geweest.

Tegen de middag vertrok Luc en Davy terug naar België met de vrachtwagen. Nu konden zij zonder haast terug op de manier zoals ze zelf wilden. Fred & Viv bleven gans het weekend, zij zouden samen met ons de aankoop eens goed “evalueren” “kuriuezeneuzenmosterdpotten” zou je het ook kunnen noemen. We ontdekten twee lekkende kranen in de badkamer, gingen “den boven” eens verkennen tot aan het eind, en maakten een schatting van de hoeveelheid hooi dat er in de schuur nog achtergebleven was.

Voor de tuin hadden we de twee overgebleven zeisen aangezet en deden een poging om dat gras wat te kortwieken zonder onze voeten af te snijden. Twee autotechniekers met zeisen…dat kan nooit goed gaan en we besloten tegen volgende maal dat we kwamen ons toch maar een bosmaaier aan te schaffen !

In het hoge gras hebben we Bas tijdens dit weekend amper gezien, zo hoog stond het. Wel stonden we versteld van de hoeveelheid fruit er “in wording” was aan de fruitbomen. Toen we het huis vonden in februari / maart zag de boomgaard er uit alsof alle bomen op sterven na dood waren. Nu waren we eigenaar van 36 vruchten dragende fruitbomen !

Na het inspectiewerk en het herstellen van de lekkende kranen hebben we de omgeving verkend op het culinaire vlak. Dit eerste weekend ontdekten we de kookkunsten van Nicole en de grappenmakerij van haar echtgenoot René, de uitbaters van “le poivrier” het restaurantje hier vlakbij. René dacht dat wij verdwaald waren toen wij daar een pint gingen drinken, als daar Belgen langs kwamen waren ze verdwaald en al dagen aan het ronddolen, was zijn verklaring.

Ook “le moulin de Condac” kon ons vanaf toen tot zijn vast cliënteel rekenen. Het is een mooi gerestaureerde watermolen gebouwd over de Charente aan de andere zijde van Ruffec, in de richting Confolens. Ondertussen zijn er in die tien jaren al drie eigenaars geweest. Vorig jaar is de zaak nog eens overgegaan naar andere eigenaars, Polen deze maal en er is ons door vrienden ten stelligste aangeraden van onze centen in een andere gelegenheid te spenderen…

Op maandagmorgen stonden wij terug voor de klas in respectievelijk Herentals  en Turnhout en konden we al uitkijken naar de volgende gelegenheid om naar ginder te trekken. De week daarop kwam het Sinksen weekend er al aan…

Jan

De geest uit de vaas…

Een getrouwd stel is aan het golf spelen op de meest luxueuze golfcourt van het land, midden in een super exclusieve villawijk.
Bij het derde hole gekomen zegt de man tegen zijn vrouw: 'hier moet je goed oppassen waar je slaat, want we staan dicht bij de huizen en een kapotte ruit zal hier wel fortuinen kosten...'.
> Alsof het zo was gepland slaat de vrouw inderdaad haar golfbal dwars door de ruit van de mooiste villa in de wijk...
> Beduusd belt het koppel aan de deur. Een geheimzinnige stem roept hen binnen.
> In de hal aangekomen zien ze de scherven van het raam en zien ze ook nog een grote Chinese vaas aan diggelen, met daarin hun golfbal.
> Daarnaast staat een klein, oud ventje dat zegt: 'ik veronderstel dat U verantwoordelijk bent?'
 Het koppel begint zich direct te verontschuldigen, maar het ventje onderbreekt hen: 'Wat U gedaan heeft was een goede zaak, want ik ben een geest die al duizend jaar opgesloten zat in die Chinese vaas. Door de vaas te breken ben ik bevrijd en vanaf nu ben ik weer een gewoon mens. Ik kan wel nog drie wensen vervullen. Omdat jullie mij hebben bevrijd en met jullie tweeën zijn mogen jullie elk 1 wens doen.
> De laatste wens wil ik na 1000 jaar wel voor mijzelf houden, akkoord?'
> Het koppel knikt hevig, en de man doet direct zijn wens:
> 'Ik zou graag elke maand 1 miljoen euro verdienen!'
> De geest knikt en zegt:
> 'Het is in orde, kijk morgenavond uw bankrekening maar na. En wat zal het voor U zijn, mevrouw? '
> Waarop de vrouw zegt:
> 'ik zou graag een luxevilla hebben in elk land van de wereld!'
> Weer knikt de geest en zegt:
> 'dat is een makkie, ga morgen maar bij uw notaris langs, daar liggen de eigendomsakten'.
>  De man en de vrouw vallen in elkanders armen van geluk. Na de eerste emoties vraagt de man aan de geest:
> 'En geest , wat gaat u voor uzelf wensen?'
> 'Wel', zegt de geest 'gedurende duizend jaar heb ik in die vaas gezeten. Terwijl ik maar naar 1 ding verlangde: een passionele nacht met een vrouw, en nu zijn jullie tot mij gekomen, en ben ik bevrijd door een mooie vrouw en daarom is mijn wens, IK WIL HET NU DOEN met mevrouw hier!'.
> Het koppel kijkt naar elkaar, waarop de vrouw zegt:
> 'voor een miljoen per maand en een huis in elk land wil ik dat wel doen!'.
> Waarna ze zich met de geest in de slaapkamer terugtrekt.
> De geest blijkt inderdaad veel zin in sex te hebben en blijkt ook nog veel leuke standjes en fantasietjes te kennen waarmee hij de vrouw de godganse nacht afjakkert.
> Als de ochtend aanbreekt stopt de geest ermee, en vraagt aan de uitgeputte vrouw:
> 'Hoe oud bent u eigenlijk?'
> '37 jaar, maar waarom wilt u dit weten?', vraagt de mevrouw........
> Zegt de geest:
> 'Ik ben altijd verbaasd dat er op die leeftijd nog mensen zijn die in geesten en sprookjes geloven...'

Goed zo mannen…

De eerste maal sinds de pup’s hier zijn hebben ze zich een ganse nacht koest gehouden !

Gewoonlijk begint er wel één van de twee op een voor het baasje onfatsoenlijk uur zich te roeren en te blaffen, maar niet vannacht.

Als ’ t baasje uit ’t bed gekomen is dan was het voor zichzelf . Nu zijn die pup’s gisterenavond wel tot na elven buiten aan het spelen geweest omdat het zo ’n mooi weer was en dat zal de reden wel geweest zijn.

Ikzelf ben recht van buiten naar mijn bench gegaan en heb enkel mijn ogen nog eens open gedaan om die koek in ontvangst te nemen die we normaal krijgen als we naar onze bench gaan om te gaan slapen.

We hebben een extra knuffel gekregen van onze baas omdat we ons zo hebben gedragen. Heros heeft zelfs niet aan zijn deken getrokken die ‘m heeft gekregen sinds hij zijn nieuw kussen heeft gesloopt. Dat deken kan ondertussen ook al worden verkocht aan een lompe toerist in Brugge als “Dentelle de Bruges originale” . Tussen de gaten hangt nog deken m.a.w.

Het baasje heeft goei vooruitzichten dat die wallen onder zijn ogen van te weinig slaap toch nog eens wegtrekken als we het zo blijven doen, volhouden zo mannen zei ‘m vanmorgen !

Belle

Gekke koeienziekte…

De graanvelden…

Rondom het gehucht is het hoofdzakelijk graan dat er dit jaar gezaaid is .  Tarwe en Gerst voeren de hoofdtoon, er is buiten groen niet veel meer kleur te ontwaren in de buurt nu ook de colza of raapzaad is uitgebloeid.

Voor ons is het een speeltuin met vier sterren, beter dan Bobbejaan, Plopsa en de Efteling samen. In hoofdzaak kunnen we er achter elkaar aan hangen, elkaar verrassen en bespringen, verstoppertje spelen en het baasje misleiden door er aan een volledig andere zijde uit te komen dan waar we er in gegaan zijn.

Af en toe vinden we daar een dood beest in terug, want de kraaien en andere aas eters kunnen daar niet in (hyena’s zitten hier nog niet) en dan kunnen we ons daar nog eens goed inrollen. Ikzelf ben “meesterkadavervinder” !

Maar er is meer met die velden, met de regelmaat van een klok duiken er aan de anden weer ander plantjes op. Nu zijn het de felrode klaprozen die de wegboorden beginnen kleuren. Het is wel spijtig dat de burgemeester vorige week al de wegboorden gemaaid heeft met zijn grote landbouwtractor, maar dat is maar een week uitstel.

Belle

Kijk eens aan…

Op die momenten kunnen ze zelfs vooruit gedachten lezen, roepen hoeft niet, zelfs geen wenk moet je geven !

Perfecte hondjes (?) zo goed luisterend (??) een voorbeeld voor alle honden (???) maar alleen als ’t voor hun bek is !

Ons baasje is ons lievelingssnoep aan het verdelen, gedroogde runderpens uit de Zoomart, ’t stinkt een uur in de wind maar omdat het zo stinkt lusten wij het zo graag Geur en smaak gaan toch steeds samen ! En het is wijd en zijd bekent “hoe vettiger hoe prettiger” en dat is niet alleen voor gedroogde runderpens het geval !

Wij staan hier op de foto mooi aan te schuiven want we weten dat er zo nog al eens nevenaf valt. Daarenboven is ’t baasje geen gierige en schuift ‘m af en toe ons al eens iets toe. Als je er dan niet bent… is er altijd wel een andere kandidaat.

Na afloop is Heros even over de tafel gaan snuffelen, voor de kruimeltjes uiteraard. Als ‘m dan toch op tafel zit gaat hij er zoals op de foto graag bij liggen. Dat is zijn favoriet plaatsje, vandaar kan ‘m de straat tegenover goed in ’t oog houden. Geen kat die aan zijn aandacht ontsnapt. Het zal voor hem weer aanpassen zijn van ’t moment dat we de tafel terug nodig hebben om buiten te eten. Een andere mogelijkheid is dat de baasjes zelf achter Heros en het eten kunnen aangaan, dat ‘m zichzelf heeft toegeëigend.  

Belle

La fête du pain

Als het woord feest valt, in eender welke taal, dan zijn we erbij. Zo ook gisteren op het “Fête du Pain” in St. Fraigne.

Een halve bladzijde hadden ze er aan besteed in de Charente Libre en we gingen eigenlijk om een behoorlijke bussel asperges. Asperges op een broodfeest zal je je afvragen… natuurlijk want die feesten hebben wel een hoofdthema maar gewoonlijk is daar nog een gans randgebeuren aan.

Jean-Yves was niet te zien met zijn Cognac en asperges, maar wel zijn maat die ook niet kon zeggen waar ‘m uithing. Geen “Asperge à la Flamande” dus gisterenavond…

Brood echter was er in alle vormen en maten, alle zaken die in een oven kunnen gebakken worden waren er eveneens van Pizza tot allerlei koeken en taarten. Moeten wij ook nog verslag uitbrengen over de geur die er hing ?

Spijtig was het wel van het weer. Toen wij er waren was het mooi en zonnig maar dat was ook de eerste maal gisteren. Nadien is het gans opgeklaard en tegen de avond was er geen wolkje meer te zien. Dikke pech voor de organisatie die er echt wel moeite op hadden gedaan om er een mooi feest van te maken !

Ook was er nog een jong juffertje (pas afgestudeerd van de academie?) die een gratis rondleiding gaf in de kerk van St. Fraigne. Zij was duidelijk gepassioneerd door de kruisweg van de kerk die dateert vanuit de periode ‘40-’45. De zwarte periode in de geschiedenis straalde af op de muurschilderingen en bij het baasje deed het meer denken aan het werk van een late leerling van Jeroen Bosch. Romeinse soldaten als duivels, wenende dames met apenkoppen, niet echt het baasjes zijn ding ! Wij kennen jonge juffertjes met plezieriger passies ! ! !

Belle

Om in de stijl van de school te blijven…

Jantje komt naar school met een propvol geladen boekentas

De boekentas staat bol, volledig opgevuld en Jantje houdt de boekentas stevig vast met beide armpjes.

Juf Carine zegt: “Maar Jantje, zo’n volle boekentas en die zo vasthouden, en je moest toch niet zoveel meebrengen bij mijn weten.”

Jantje : “nee juf, neen.”

De juf: “wel Jantje wat zit er dan wel in je boekentas ?”

Jantje : “niks Juf , niks.”

De Juf: “Kom Jantje laat zien wat je in je boekentas hebt”.

Jantje luistert, opent zijn boekentas en floep…daar springt een kat uit de boekentas !

“Wel Jantje”, zegt de Juf , “wat heeft dat te betekenen ?”

“Wel Juf” zegt Jantje “Bij ons is de behanger bezig,  en die zei tegen ons mama”

“Als die kleine naar school is pak ik uw poes!”

Supermensen gevraagd…

Ziek word je er van, je gaat er van schelden, je zou ze een lap geven, WIE ? Die lullemannen, zeikerds, betweters, pseudo intelectuelen, directeurs, advokaten, ministers en ander ongeregeld !

Als je ze zo bezig hoort nu in de dagen na het bekend geraken van de ernstige “Hoegaarden feiten” ga je zelf nog in de problemen geraken, want als je eerlijk bent en de situatie ietwat kan inschatten dan ga je ook uit de bol ! Achter de feiten aanhollen, kritiek geven, verwijten sturen, verontwaardigd zijn, met wetteksten schermen,  dat kunnen ze, maar alleen als ’t kalf verzopen is.

Wanneer leerkrachten zulke zaken bij hun oversten melden is het “de ver van hun bedshow” en niet hun probleem. Als er dan iets gebeurt weten ze allen hoe het zou moeten gebeuren.

Hun leerkrachten moeten:

Pedagogisch geschoold zijn (zijn ze alle als ze vast benoemd zijn)

Opvoeder zijn  (meer dan, en in vervanging van de ouders)

Psychologisch alle problemen kunnen herkennen en gepast handelen!

Een meer dan uitstekende vakkennis bezitten

Respect afdwingen door voorbeeldig gedrag en kennis.

Inzetbaar zijn over verschillende afdelingen om zieke collega’s te vervangen.

De leerlingen kunnen bemoederen en troosten en dat al op voorhand voor het probleem zich stelt.

Kunnen relativeren en veel door de vingers kunnen zien.

En vooral blijven lachen en goed gehumeurd zijn en dat overbrengen naar leerlingen en collega’s.

ALS JE DAT DAN BEKIJKT DAN ZIJN WE DEDJU JAREN ONDERBETAALD GEWEEST, WANT DAT ZIJN DE KWALITEITEN VAN EEN UTOPISCH SUPERMAN. WANT DE HEDENDAAGSE LEERKRACHT MOET OVER DAT ALLES BESCHIKKEN EN DAN NOG ALLES TESAMEN !

Een dikke proficiat aan alle leerkrachten die nu vandaag dagelijks naar school vertrekken en daar van acht tot vijf het beste van zichzelf geven.

Aan die voor mij onbekende Hoegaardense leerkracht, je bent over de schreef gegaan, maar als ik nu al die hipokriete criticasters bezig zie en hoor dan ben ik de eerste om mee actie te voeren om je te verdedigen.   “ZIJ” zijn ook over de schreef aan het gaan!

En aan de directies en andere verantwoordelijken, kijk eens goed wat jullie taken zijn en stijg dan ook eens uit over de kwaliteiten die jullie van je “ondergeschikten” verlangen !

Jan

Hoegaarden…

Meestal gaat het dan om een lekker fris witbier, meestal… maar niet deze week ! Blijken ze in Hoegaarden buiten een brouwerij ook nog een school voor Bijzonder Onderwijs te hebben. Die school is momenteel hét onderwerp van gesprek, blijkt het volgens de kranten en TV.

Er is daar een leerkracht bouw flink uit de bocht gegaan bij het “behandelen” van een moeilijke leerling. De “behandeling”  is ook nog eens gefilmd met een GSM door een medeleerling !

Nu twee dagen na het opduiken van het bericht kunnen we eens even terugblikken op wat er langs verschillende kanalen tot ons gekomen is !

Ons baasje heeft vijf en twintig jaren les gegeven in het Beroeps en Deeltijds Onderwijs aan leerlingen van 15 tot 19 jaar. Ergens kan hij die leerkracht deels begrijpen, het is in die afdelingen soms meer bezigheidstherapie dan lesgeven. ELKE leerling(e) die in die afdelingen zit heeft ergens een probleem of gehad. Er wordt zoveel mogelijk aandacht gegeven aan ieders probleem. Er zijn instanties die de leerkracht moeten bijstaan om zijn taak naar behoren te kunnen vervullen, maar hier knelt het schoentje dikwijls !

Nu moet het baasje toch ook eerlijk bekennen dat er in zijn carrière er ook wel enkele leerlingen “tegen zijn hand gelopen zijn”. Eéntje is zelfs letterlijk buiten geschopt omdat hij zijn moeder (maar) twee tanden had uitgeslagen en bij het baasje dreigde hetzelfde te doen !

Als je dan een directie hebt die geen maatregelen treft en alles maar op de lange baan schuift dan sta je er alleen voor en is zo een reactie “niet normaal, maar begrijpelijk !”

Dan moet je ook nog eens tijdelijke leerkracht zijn… als je dan enkele malen per jaar met zo een leerling naar de directie toegaat krijg je al snel de stempel van “hij /zij kan de leerlingen niet aan !  Gevolg… het volgend jaar mag je uitkijken naar een andere job ! ! !

Trouwens, waarvoor heeft een leerling een GSM nodig in de les ? Op het baasje zijn school mochten GSM’s, maar moesten ze uitstaan. Er is ooit misbruik van gemaakt en ’t baasje heeft toen (met de nodige ambras) de GSM’s verzameld en naar het secretariaat gebracht. Een boreling van enkele maanden huilt niet half zo hard om zijn verloren  tutje dan die loebassen van 18 jaar om hun GSM. Op dat moment kan hun mamma hen niet bereiken ! De baas waar ze in ’t weekend gaan bij-jobben neemt iemand anders als hij hen niet kan bereiken ! Hun lief kan elk moment bellen !

En wat nog het ergste is van alles… die brave kindertjes hebben nooit iets gedaan, zijn voorbeeldjes voor de maatschappij. Ondertussen staan ze wel genoteerd bij politie, kennen de jeugdrechter zoals wij destijds een cafébaas, zijn in behandeling bij een zieleknijper, en zijn meestal bekend bij alle scholen in de omgeving wegens onhandelbaar en buitengesmeten!

Dat hier meer aan de hand is blijkt duidelijk uit de verschillende krantenkoppen. Hier zijn meerdere schuldigen en dit topje van de ijsberg vergt misschien wel een Salomonsoordeel!

Tot slot… die leerkracht is zijn boekje te buiten gegaan, zonder meer en zal het moeilijk hebben van nog ooit voor een klas te staan. Maar ons baasje veroordeelt die man niet want ons baasje heeft wel steun gehad van collega’s en zijn directie. Anders was het misschien ook die richting uitgegaan !

Belle & co

Krantenkoppen ! ! !

School Hoegaarden wist al lang van zware mishandeling

Vader mishandelde jongen bedreigt leraar met de dood

Leerkracht Hoegaarden preventief geschorst tot 15 juli

Vandenbroucke laat school Hoegaarden doorlichten

Leraar steekt leerling met hoofd in emmer cement

Leraar krijgt politiebewaking na doodsbedreigingen

School schorst leraar na mishandeling, Vandenbroucke bestelt doorlichting

Ook dat nog…

De ene onverdraagzame komt de andere helpen (?). Of dat een goed idee is daar hebben we zo onze twijfels over. Nu soit, ze doen maar, in de krant van deze morgen (HLN op ’t www) heeft het geholpen om de gazet vol te krijgen !
Dat ze elkaar nu al niet verstaan is duidelijk... De ene wil een onafhankelijke staat Vlaanderen en dat "Hollands Kwaffeurke met zijn schoon kapsel" wil aanhechting bij Nederland.
Hier ten huize is er ééntje blij dat 'm dat allemaal vanuit Frankrijk kan bekijken. Nu is 'm blijer dan ooit dat hij toch al half uitgeweken is !

Partij Wilders helpt België sterven (om Vlaanderen aan te hechten)

 Wij willen actief meewerken aan het opheffen van België en de hereniging van Vlaanderen bij Nederland 

Geert Wilders, Nederlands politicus (PVV)

De Nederlandse Partij voor de Vrijheid (PVV) en diens bekendste lid Geert Wilders zijn vastbesloten België mee aan zijn einde te helpen. Daartoe vraagt de partij een ambassadeur in Vlaanderen, in plaats van België. "Wij willen actief meewerken aan het opheffen van België en de hereniging van Vlaanderen bij Nederland", meldt Wilders vrijdag.

Niemand geeft om België
Aanleiding zijn onderzoeken waaruit blijkt dat het imago van België nog slechter is dan dat van Eritrea en Zuid-Ossetië. Volgens de PVV toont dat aan dat België een kunstmatige staat is waar niemand om geeft.

Vlaams Belang
Filip Dewinter (Vlaams Belang) reageert verheugd op het idee van Geert Wilders. "Nederlandse steun voor een onafhankelijk Vlaanderen is zeker welkom. De reactie van Geert Wilders toont aan dat er ook in Nederland steeds meer rekening wordt gehouden met de splitsing van België", aldus Dewinter. (belga/edp)

Je krijgt er kop noch staart aan…

Het weerbericht zegt een gans weekend regen en wind, niks om naar uit te kijken dus. Maar toch hebben we vandaag geen drup gezien, veel wind en weinig zon maar wat het weerbericht zegt klopt langs geen kanten.

Toch hebben we vandaag gans de dag in de tuin bezig geweest, de bosmaaier heeft overuren gedraaid, het onkruid aan de zijkanten van de tuin is gekortwiekt en de zitmaaier doet het terug prima met zijn nieuwe riemen.

Als er nu vannacht nog een buitje uitvalt, tot heil van de patatjes en de aardbeien, dan zijn wij wreed kontent. Morgen zullen we eens langs het tuincenter rijden en onze tomatenplantjes gaan uitzoeken. Die kunnen nu de volle grond in nu de IJsheiligen vertrokken zijn.

Er staan ons nog drukke dagen te wachten, weer of geen weer, goed of fout in de krant, wij amuseren ons best. De baasjes gaan een drietal keer per dag met ons de velden in, ’t baasje is er wild van als hij ons het graan ziet induiken. Veel graan en af en toe een paar flaporen boven het graan uit, meer moet die niet hebben om kontent te zijn…

Belle