Is dat duidelijk baas ?

 

Dat heb ik onze Bas nog niet zien doen, een schoen gaan pikken in de slaapkamer (wij mogen daar niet komen van de baasjes) en dan voor de baas gaan staan. Duidelijk is het in elk geval.

 

De baas vertelt dat Bas dat vroeger veel deed maar ik heb ‘m dat nog niet zien doen in de tijd dat ik bij de baasjes ben, en dat is toch al meer dan twee jaar.

 

Als de baas dan zijn stapschoenen gaat aantrekken in de slaapkamer staan wij in het deurgat en geven commentaar van “gaat het niet sneller trulleman”.

 

‘k Vind het toch goed gevonden en een heel duidelijk signaal van onze Bas, als je dat niet snapt moet je toch een echte lompe zijn, is dat niet zo ?

 

Belle

Traditie

 

Is de baas moe of juist niet, voor ons geen verschil of medelijden. Na het avondmaal laten wij de baas niet met rust vooraleer ‘m met ons gespeeld heeft in de tuin. Valt het avondmaal wat later dan normaal, dan gaan die spelletjes maar in de duisternis door.

 

Zo ook vanavond, ik leg de bal voor baasjes’ voeten en hij trap de bal dan zo ver mogelijk weg. Soms ziet hij de bal zelf niet meer vliegen door het donker, maar ik haal de bal wel terug.

 

Dat lappen ze me nu alle dagen zegt de baas, die zich juist makkelijk in de zetel had laten ploffen, laat ‘m maar zeggen, wij weten dat ‘m het toch graag doet.

 

Belle

In de patatten.

 

Morgen ziet het er beter uit, het zetgoed voor de patatjes is juist gekocht, nog “en promotion” daarbovenop. Doen de patatjes het dan niet goed door de komende droogte (?) dit jaar, dan hebben we toch 2 euro winst op de aankoop. Het zullen Rosabelle’s worden dit jaar. Van die lekkere rode aardappelen die ze in de Kempen “varkenspatatten” heten.

‘k Zal ik wel voor varken spelen !

 

Nu zijn die “Rosabelle’s” nog afkomstig uit België ook, kan ik me ook een beetje chauvinist voelen.

 

Zo hebben we ook nog aardappelplantgoed van “Daisy’s” overgehouden van vorig jaar,

kwestie van niet gans de winter dezelfde aardappelen te moeten eten.

 

Als je hier in Frankrijk een tuincenter binnenstapt in dit seizoen heb je keuze uit wel 50 verschillende aardappel variëteiten. Grote borden geven dan aan wat de opbrengst is, zijn ze goed voor friet, puree, koken, stomen, enz., de bewaartijd, plant moment, over alles wordt je uitvoerig ingelicht.

De keuze is wel moeilijk, en als het seizoen niet te droog is, valt de oogst goed mee.

 

Bas & Belle’s baasje

Grand choix de parapluie

 

Grote keuze van paraplu’s, was wel nodig vandaag op de markt in Rouillac.  Niet de voorspelde hevige buien maar een druilerige regen waar je even nat van kan worden.

 

De massa bezoekers was uiteraard niet daar, schouder aan schouder doorschuiven ook niet zoals op mooie dagen. Nu was het opletten voor de baleinen van de paraplu’s.

 

Verkopers die diep in hun jas gedoken op natte bezoekers stonden te wachten was zowat de grootste attractie. Geen uitbundig aanprijzen van waren, weinig vrolijke gezichten, zeer matige verkoop. Dat was het zowat vandaag…

 

Volgende 27° beter zullen we maar zeggen, o ja, 27 april valt op een zondag, als ’t dan mooi is in combinatie met een vrije dag , dan kan je weer over de koppen lopen.

 

Bas & Belle

Wat is ze groot geworden.

 

En wat vliegt de tijd. Gisterenavond, toen ze zo gerekt en gestrekt gans de zetel inpalmde viel het meer op als ooit te voren.

 

Ons Belle is een grote hond geworden, het is steeds ons kleintje en ons prulleke gebleven ondanks haar vijfentwintig kg.. Waarschijnlijk is het zo gebleven omdat ze zo speels en ondeugend uit de hoek kan komen.

 

Het is een mooie Drent geworden en ’t zijn niet alleen de baasjes die het zeggen !

 

‘t Baasje

Rouillac en de 27°

 

Rouillac is een stadje in de Charente waar alle dagen van de maand op elkaar lijken, uitgezonderd de 27° van elke maand.

 

Al eeuwenlang, de 27° is het marktdag in Rouillac, week-  zon- of feestdag, maakt niet uit. Nu zal je zeggen zo zijn er honderden, ja duizenden in Frankrijk, maar dan heb je het mis. Op de 27° is gans het dorp, alle straten en pleinen ingenomen daar marktkramers, standwerkers, boeren, kunstenaars, muzikanten en je verzint maar verder.

 

Van bij het ochtendgloren kan je er terecht voor uw pluimvee, voeding, kleding, tuingerei, prullaria, een ezel, paard, of iets tussen de twee. Geen paard van doen, o.k. iets verder kan je in alle formaten tractors kopen, te groot ? iets verder weer staan mini tractors, zitmaaiers en zelfs Lada Niva’s 4x4 te koop.

 

Krijg je honger van het geslenter door den straten dan kan je aan tal van standjes je bevoorraden met paëlla, barbecue, regionale worstjes, hot-dog, friet enz.

 

“Le vingt-sept” is zo belangrijk voor het dorp dat ze het pas hernieuwde ontspanningscentrum, “le vingt-sept” hebben gedoopt. Iedereen hier in de buurt die het  nog maar over 27 heeft denkt aan Rouillac, of hij moest van Mars komen, alhoewel… aan sommige Engelsen moet je het fenomeen toch nog uitleggen.

 

Morgen is er echter wreed slecht weer voorspeld… zo slecht dat je er hoogstens een verdronken kip kan gaan kopen zegt de baas, we zullen zien morgenochtend !

 

Toch een voorsmaakje, de baas heeft van op vorige marktdagen nog enkele foto’s die we jullie niet willen onthouden.

 

Bas & Belle

Chinon

 

Vandaag zijn we nog eens op toeristische uitstap geweest. Dat was een tijdje geleden, vroeger toen ik nog de enige Drent ten huize was gingen we veel meer op stap. Vermits Belle haar maag nog altijd een hekel heeft aan ronde punten en stoplichten gaan we wat minder. ’t Baasje is er niet zo gek van, de auto aan de kant te moeten zetten om de achterbank weer eens proper te maken.

 

Deze morgen heeft ons Belle zo’n klein pilleke gekregen tegen reisongemakken en dan redt ze het wel. ’t Baasje wou zijn wijnvoorraad terug wat op peil brengen en vermits het vak Loire wijnen grote gaten vertoonde togen wij op weg naar Chinon.

 

Toch een 170 km rijden, zo’n twee uur over de nationals en departementals, maar het loonde de moeite. We mochten mee op stadswandeling en baasje heeft nog enkele mooie foto’s geschoten in het oude stadsdeel.

’t Baasje heeft daar een mooie foto van een heel oud huis genomen. Het stond nog te koop ook, beneden was er een taverne in gehuisvest maar na een blik op het de ramen van het eerste verdiep is ‘m maar snel doorgelopen. Kijk zelf maar eens op de foto.

Bij de wijnboeren mochten we ook uit de auto maar daar stootten we op een een grote boosaardige Labrador, niet voor niets lag ‘m aan de ketting. ’t Was wel een lange ketting, daar hadden we ons een beetje op verkeken. We waren juist op tijd buiten zijn bereik.

 

Bas

Vrienden,  Harley

 

Harley is de huisgenoot van Fred en dus ook een overbuur, Harley is echter geen Engelsman maar een Franse vondeling die langs de kant van de weg gevonden is. Hij is liefdevol opgenomen door onze Engelse overburen.

 

Harley is twee weken ouder dan ons Belle, en zoals zijn stoere naam doet vernoemen een reu, ’t is te zeggen een ex reu.

 

Het ras van Harley is ergens onduidelijk, poedel, pyreneeër herder, beetje Briar, het doet er eigenlijk niet toe. Het is een hevig manneke dat niet liever doet dan vanuit een verdoken positie plots voor mij te springen.

 

Tegen ons Belle kan ‘m niet op, Belle is te sterk en gans anders van bouw dan Harley.

Dat belet hem echter niet van echt te stoeien met haar en kan hij het niet halen, dan zoekt ‘m steun bij Fred die nooit niet ver uit zijn buurt is.

 

De eerste maal dat Harley voor een paar dagen bij ons verbleef is ‘m wel samen met Belle per ongeluk het zwembad ingedoken, in de maand maart notabene…

Toen hebben, ze ieder in een bench, zich enkele uren moeten koest houden met hun rug tegen de radiator tot ze terug droog en warm waren.

Een geluk dat het baasje er toen snel achter gekomen was dat die twee niet te zien waren in de tuin, ze hebben toch wel een tiental minuten moeten zwemmen want Belle geraakte niet meer op het dekzeil ! “Chance” gehad toen, heten ze dat.

 

Bas

Engelse Kunst

 

Gisteren bezochten de baasjes een tentoonstelling van veertien Engelse kunstenaars die naar de Charente uitgeweken zijn. Engelsen zijn de laatste tien jaren “en masse” naar hier uitgeweken dus is het ook logisch dat er enkele kunstenaars tussen zaten.

 

Die kunstenaars, exposeren op dit moment in het gerestaureerde pand uit de 16° eeuw van Marguerite d’Angoulème. Deze dame was de zuster van koning Frans I (François premier) van Frankrijk.

 

De tentoonstellingsruimte op zich is al een bezoek waard, mooi gerestaureerd door de club Marpen. De tentoongestelde kunstwerken waren gevarieerd, glaswerk, aquarellen, olieverfschilderijen, keramiek, kunst uit recuperatiemateriaal enz…

 

In sommige kamers waren ook nog lokale antiquiteiten te bewonderen, wel gebruiksvoorwerpen van de beter gesitueerde burgerij, veel koperwerk en die opmerkelijke broodbeschermer tegen muizen (onderste foto) die tegen de zoldering hangt.

 

De baasjes zijn dan achteraf nog iets gaan drinken in het theehuis met de onuitspreekbare naam “l’echaugette” maar de baasjes zeggen steeds bij Bernard.

Over Bernard, ooit een BF (bekende Fransman), hebben we het nog eens op een andere keer.

 

Bas & Belle

 

Vrienden,  Fred

 

Fred is de oudste hond van de overburen, het is een Groenendaal, dus heeft hij net als wij iets Belgisch. Fred is echter full-English, hij is met de overburen uit Engeland meegekomen toen zij naar La Magdeleine verhuisden. 

Fred is inmiddels +10 jaar en dus meer de rustige maat van onze Bas, hoewel, Fred is dus vier jaar jonger en dat is duidelijk merkbaar als ’t op snelheid aankomt.

 

Fred is ook al verschillende malen bij ons op vakantie geweest, hij is liever in La Magdeleine dan mee op reis. De overburen reizen nogal wat af met hun kamper en in de zomer is het voor zwarte Fred geen lolletje vanwege de warmte, dan hebben wij er een speelmaatje bij.

 

Fred is ook een ‘regelaar’, als het jong geweld wat hevig bezig is kan Fred met één blaf de rust laten terugkeren zonder dominant over te komen, ’t is een fijne hond.

 

Als ‘m samen met ons gaat wandelen is Fred de keien apporteur, hij heeft niets liever dan dat het baasje een kei het veld inwerpt, gegarandeerd komt ‘m met dezelfde kei terug.

 

Belle

De jacht op eieren

 

Wij, twee Drentsche Patrijshonden, jachthonden pur sang, wij mochten vandaag niet mee met de baasjes. Zij gingen naar Tusson waar er een expo was van Engelse kunstenaars die naar de Charente zijn uitgeweken.

 

Nu zegt zo’n tentoonstelling ons bitter weinig,  maaaar…er was in de tuinen van het voormalig klooster ook een “chasse aux oeufs” voor de jongsten van de gemeente.

 

We hadden “chasse” gehoord en dan zijn wij altijd paraat. Maar de baasjes waren vastbesloten, er kwam niks van.

 

Bij de terugkeer liet het baasje de foto’s zien van de jachtprooien, beschilderde eieren en chocolade eieren.  Neen geef ons dan maar de konijnen en hazen, desnoods de katten van de buren. Dat is pas “chasse”

 

Bas & Belle

Bezoek

 

Gisterenavond rond 18 uur is ons bezoek aangekomen. Luc (een collega van ’t baasje van de Europech) en Carine zijn hier gestopt met hun kamper op heenweg naar Portugal .

 

Dat betekent voor ons, twee lieve Drenten, vier handen meer om te spelen en te vertroetelen. Dat betekent ook dat ik al met een stok gereed stond om te spelen in de tuin nog voor ze hun kamper geparkeerd hadden.

 

Luc en Carine bleven bij ons eten en overnachten en ’t vrouwtje had van dat heerlijk gebraad gekookt waar weer wat vetrandjes van over was, moet ik nog verder vertellen..?

 

Overschotjes van vier, betekent feest voor ons. De baas mengt dat dan door ons eten maar we krijgen dan wel wat minder, omdat Bas anders weer op dieet moet. Maar lekker was het wel !

 

Bas & Belle

Twintig minuten verschil

 

Tussen beide foto’s ligt twintig minuten. ’t Baasje moest dus snel zijn om onze leiband aan te doen voor een tussendoor wandeling .

 

Het is dan achteraf wel beter geworden, zelfs windstil en zonnig . Beide foto’s zijn gisteren namiddag genomen. Op sommige momenten leek het wel avond, even later was het opnieuw prachtig weer.

 

Onze ingebouwde uurwerken bleken dan ook kompleet van slag. Al een geluk dat de baas zo attent was om ons deze keer op het wandeluur te wijzen

 

Bas & Belle

Ik kreeg zopas een mail van Viva die mij meldde dat er vier serieuze kandidaten waren om het hondje Floris op te vangen. Moest een herplaatsing maar altijd zo snel gaan.
In Nederland staan vijf Drenten al wekenlang op de herplaatsing lijst...een hint ?

Jan


Hallo Jan,  
Hartelijk dank dat je de oproep op je blogje plaatste.
 
Door al die aandacht hebben we nu 4 ideale kandidaten dus de keuze zal al moeilijk worden.
 
Ik heb alles doorgestuurd naar Conny die alles met haar dochter Sylvia die in Gasthuisberg ligt zal bespreken.
 
Ik stuur een fotootje mee van Sylvia, van vorige zomer (in het midden), een levenslustige meid die sinds oktober de passie van het dansen had ontdekt. Zal zij dit ooit nog kunnen doen? Niemand kan het op dit ogenblik zeggen.
 
 

 
Ik heb dus op mijn blogje vermeld dat de zoektocht voorlopig stopt, ik ben zeker dat tussen deze 4 kandidaten het ideale baasje voor Floris zit.
 
Viva xxx

.

19-03-2008

Floris zoekt een fijn gezin!

Indien sommige bloggers dit artikel willen overnemen om op eigen blogje te plaatsen of om rond te mailen naar zoveel mogelijk mensen, zijn deze reeds op voorhand bedankt. Het is een lang artikel voor op blog maar ook een klein fotootje met een verwijzing naar dit artikel zou al heel welkom zijn. Zoeken jullie mee naar een fijne thuis voor Floris From Little Bips? Recent nam Conny uit Mechelen contact met me op. Zij is de moeder van de 22-jarige Sylvia. Conny en Sylvia zijn beiden bejaardenverzorgsters. Sylvia heeft 2 honden waaronder een Bichon Frisé, Floris, uit de kennel From Little Bips waar ook Beejee en Zoety vandaan komen. Het is een prachtdier. Op de foto’s is hij niet getrimd zoals een typische Bichon maar je ziet het potentieel zo. Hij is prachtig gebouwd, heeft een mooie vacht en is nog nooit ziek geweest. Floris is een reutje en werd op 10 maart 2 jaar jong, een lieverd, doet geen vlieg kwaad maar is wel heel speels en druk, een beetje zoals ons Dréke wellicht. Enkele weken geleden sloeg het noodlot toe: Sylvia werd getroffen door een hersentrombose en daar bovenop kreeg ze ook een hersenbloeding en door die bloeding, zeer zware epileptische aanvallen. Ze heeft ook een herseninfarctje gehad. Alles is enorm kritiek geweest. Het zal een lange, zware revalidatie worden. Ze kunnen Floris niet houden en ze zoeken een nieuwe thuis waar hij gelukkig kan zijn. Het was al eerder niet ideaal om zo een druk baasje te houden in een woning zonder tuin in een gezin waar iedereen een druk leven heeft. Nu met de ziekte van Sylvia is Floris gewoon ongelukkig en ze kunnen dat gewoon niet meer aanzien, zij willen dat hij weer gelukkig wordt. Wij gaan dus op zoek naar een gezin waar Floris zich kan uitleven, waar hij een tuin heeft om in te rennen en mensen die tijd hebben om veel met hem bezig te zijn. Floris zou ook heel goed aarden in gezin met kinderen om lekker zot te doen. Hij is echter ook heel lief, als je huilt komt hij je tranen weglikken. De Golden Gust en Floris Ik vroeg Conny om mij wat meer over Floris te vertellen en dit schreef ze mij: Beste Viva, Floris is geboren op 10 maart 2006, als Floris From Little Bips. Hij was 8 weken toen hij bij ons kwam en is opgegroeid bij een loebas van een Golden Retriever (Gust). Floris vindt de Golden zijn speeltje, hij doet niet liever dan een ganse dag stoeien en daar is al het eerste probleem, wij hebben geen tuin en Floris speelt en ravot zo graag. Sylvia ging er dan ook regelmatig mee naar de hondenweide, nu dat niet meer kan door de gegeven omstandigheden, is Floris heel ongelukkig, hij kan zijn energie niet meer kwijt, want energie heeft hij met overvloed. Hij heeft ook graag mensen rond zich, zit niet graag lang alleen, dan verveelt hij zich en jankt dan. Hij wil zo graag bij je zijn. Als hij kunnen spelen en rennen heeft is hij zo gelukkig. Als hij dan moe is legt hij zich in een bolletje in de zetel en kan hij zo genieten van de rust. Hij wordt ook heel graag geliefkoosd, op schoot liggen en gestreeld worden is zijn hobby. Aan het raam zitten en naar buiten kijken doet hij ook heel graag. Naar andere mensen en andere dieren toe, wil hij altijd maar spelen. Hij is heel snel: lopen, rennen en ravotten staan op nummer 1 voor hem, wij zeggen soms, Floris is een echte circushond. Hij speelt wel de baas over onze Golden, maar die laat dat ook allemaal maar gebeuren. Alles is voor die kleine, witte ragebol een spelletje, zo kan hij ook uren in zijn mandje spelen met een hondenspeeltje. Ook met zijn eten maakt hij dikwijls een spelletje. Eigenlijk is het een heel grappig, onstuimig, ondeugend maar lief hondje, bijten doet hij helemaal niet. Hij heeft steeds alle inentingen gekregen die nodig waren, jaarlijkse controle bij de dierenarts, hij is nog nooit ziek geweest. Hij gaat regelmatig naar de kapper en daar zeggen ze dat hij heel goed onderhouden wordt. Daar hebben ze dan ook verschillende foto's van hem genomen om hem te gebruiken op hun kalender, omdat het zo een schoon beestje is. Ons Sylvia borstelde dan ook regelmatig de haartjes, enz... Van ons kreeg hij als voeding, Canex natuurvoeding, vis met kip gemengd... s'Morgens zijn portie en s'avonds zijn portie, nooit een ganse dag door een kommetje, altijd getrouw s'morgens en s'avonds afgewogen. Als wij spaghetti eten moet hij wel altijd een paar slierten hebben. Wij zeggen altijd lachend: “Jij bent een Italiaans bichonneke zeker”!. We vinden het heel erg dat hij weg moet, maar hier is hij niet meer gelukkig, doordat we hem de aandacht niet meer kunnen geven die hem toekomt, de keuze is hartverscheurend maar het is voor Floris zijn bestwil. Ik kan het niet aanzien, dat hij nu niet meer gelukkig is. Dus hopelijk is er iemand die hem kan geven wat hij verdient. Daarom willen we er ook geen geld voor vragen, hij heeft ons wel voldoende gekost maar we willen er nu geen geld uithalen, voor mijn dochter is het het allerbelangrijkste dat hij goed terechtkomt. Lieve Groetjes, Conny Laat ons hopen dat Floris snel weer gelukkig mag worden. Bedenk: een Bichon vraagt veel verzorging, moet vaak geborsteld worden, moet regelmatig naar de kapper, heeft de juiste voeding nodig. "Bezint eer ge begint" is een spreekwoord dat hier zeker op zijn plaats is. Maar als je er voor kiest dan haal je een zonnetje in huis, hij zal je in overvloed met liefde en vriendschap belonen. Jullie kunnen mij mailen op: viva136@hotmail.com

En wat moet de baas dan met onze neuzen doen? Aan ons ruikorgaan kan die Hollander nog bijlange niet aan "ruiken"

Wijnmaker laat neus verzekeren voor vijf miljoen

De Nederlandse wijnmaker Ilja Gort heeft zijn neus verzekerd voor 5 miljoen euro. Volgens Gort moet je een goede neus hebben om goede wijn te kunnen maken. Omdat hij van zijn hoogontwikkelde reukorgaan afhankelijk is, liet hij die bij het Britse Lloyd's verzekeren.

Miljoenen geuren
Gort, die in de Bordeaux een chateau heeft, is de producent van het wijnmerk La Tulipe. Naar eigen zeggen kan hij miljoenen geuren onderscheiden en is dat vermogen essentieel om de kwaliteit van zijn wijnen te kunnen garanderen. (eb)

Ocharme !

 

Zojuist hoor ik Frank van ’t weer op één de voorspelling voor het Paasweekend geven…

 

Kijk dan eens naar mij op het zonovergoten gazon. Ik wil jullie niet jaloers maken maar feiten blijven feiten. Ik hoop voor alle Belgische thuisblijvers dat Frankske er nog maar eens dik naast zit met zijn voorspellingen.

 

Den baas heeft al gezegd, als onze tante nonnekens bij de zusters Clarissen nog leefden zou ‘m met een koerierbedrijf gerust een paar kartons eieren laten afleveren, paaseieren én gewone !

 

En ’t zouden zoveel eieren zijn dat die boer die voor regen liet bidden, finaal zou weg gekonkureerd worden.

 

Speciaal voor de vrienden van de Drentenclub, die op paasmaandag hun lentewandeling houden, en de kindjes die hun paaseitjes gaan rapen, wensen wij veel zon, zon, en nog eens zon.

 

Bas en Belle

Actief

 

Plein soleil vandaag, dan gaat ons bloed wat sneller stromen, AKTIE baas !

 

De frisbee, een deksel van een confituur emmer van bij de bakker, de versleten bal van de voetbalclub, niets blijft ongebruikt. De baas zal weer een tijdje zoet zijn met alles van de gazon te rapen vooraleer ‘m de gazon kan maaien.

 

Dat gazon maaien zal voor de namiddag zijn, ’s morgens is ‘m nog wat te vochtig, maar met die felle oostenwind zal ‘m snel opgedroogd zijn.

 

Dat is altijd spannend als de baas begint te rijden met zijn zitmaaier. Een vergeten stok of steen in de gazon, (ons werk) geeft dan een herrie van jewelste in het maaibed. De commentaar van de baas…dat wil je hier niet lezen !

 

Bas & Belle

Combinatie

 

De combinatie van gisteren regen, vandaag wandeling, en altijd muizennesten uitgraven,

dan krijg je zulke hondenneuzen te zien.

 

Een flinke korst slijk op de neus stoort een Drent duidelijk niet, even later is de korst weg van de neus en hangt ze aan baasjes broekspijpen…

 

Al een geluk dat hier weinig of niet Armani gedragen wordt !

 

Bas & Belle

Ik heb het gedaan !

 

Vandaag op blz. twee van de “Charente Libre” de oplossing van het mysterie dat zestig jaar heeft stand gehouden.

 

Ik heb de Saint Exupéry op 31 juli 1944 neergeschoten ! Dit heeft de nu 88 jarige Horst Rippert verklaard aan “Le Figaro”. Hij heeft de Lightning P38 van Antoine de St Exupéry neergeschoten toen hij in zijn Messerschmitt de Lightning drieduizend meter onder hem richting Marseille zag vliegen.

 

Het conflict gebeurde twee weken voor de ontscheping van de geallieerden in de Provence

 

Het wrak van het vliegtuig van de St-Exupéry  is in het jaar 2000 door de duiker Luc Vanrell terug gevonden in zee voor de kust van het Ile de Riou

 

Nu nog het mysterie van de verdwijning van Glenn Miller in juni ’44 oplossen zegt de baas .

 

Bas & Belle

Te ver weg

 

Deze namiddag zijn we in ons enthousiasme weer eens te ver van de baasjes weggelopen.

 

’t Baasje heeft daar een afdoende manier voor, hij draait dan een andere weg in waar wij hem niet kunnen zien.

 

Niet dat zoiets erg is, hij is toch meer ongerust dan ikzelf, maar ons Belle laat er zich nog steeds aan vangen. Ik weet dat ’t baasje niet zonder ons kan en ons op ’t laatst zelf komt zoeken.

 

Ons Belle heeft het nog altijd niet gesnapt en gaat dan als een Formule één wagen, waarvan de gaspedaal is blijven hangen, op zoek naar de baasjes.

 

En dan is ze verwonderd dat ‘m met zijn foto apparaat in de aanslag achter de hoek staat te wachten.

 

Ik kom dan op ’t gemakske achteraan gesjokt en kijk met veel genoegen naar dat hijgend jong ongeduld.

 

Bas

Onze favoriete restauranthouder

 

René is zijn naam en samen met zijn vrouw Nicole houden ze de Bar- Tabac- Restaurant "le Poivrier" in het naburige dorp Villiers le Roux open.

 

’t Baasje en ’t vrouwtje gaan daar graag de inwendige mens versterken, zo ook gisterenavond. Wij mogen dan wel niet mee op restaurant, hoogstens mee op een terras, maar toch is hij onze favoriet. Dat komt zo…

 

Als de baasjes gaan restauranteren (?) dan zit er altijd een leeg plastic zakje in vrouwtjes’ “sacoche”,  bij de terugkeer zit daar dan gewoonlijk wel iets lekkers in voor ons ! Wij kunnen jullie verzekeren, als ze bij René en Nicole geweest zijn is ’t altijd wat meer omdat zij ons kennen, en gewoonlijk nog iets meer in ’t zakje stoppen dan de vetrandjes van de “magret de canard” of de “pintade fermiére” van de baasjes (Dr. Nelly moet de vorige zin maar niet lezen zegt ’t baasje)

 

Wat het belangrijkste is, is het feit dat Nicole volgens ’t baasje en onszelf, “de pannen van ’t dak kookt”. Als ’t baasje dan de “restjes” door onze brokken mengt, dan kan de dag niet meer stuk.

 

Wij wensen René en zijn Nicole nog héééél veel jaren toe…

 

Bas & Belle

Buitenactiviteiten

 

Binnen de tuin afsluiting zijn ze al bijna allen verdreven, de veldmuizen, daar heeft Bas destijds voor gezorgd. Maar op wandeling vinden we ze nog in de randen rond de akkers.

 

Met honderden zijn ze te vinden, de ronde pijpen van een centimeter of drie – vier.  Ik ben de hevigste om er dadelijk een majestueuze poort aan te bouwen tot aan het eigenlijke nest.

 

De baas heeft me al gezegd dat Serge daar nog eens in gaat vast rijden met zijn tractor, ’k ben er zeker van dat ‘m weer aan ’t overdrijven is die baas van ons.

 

De baas heeft ook al gezegd dat ‘m ook nog eens twee mijnwerkerslampen gaat kopen voor ons. Zo’n model voor op je helm te plaatsen, weeral zo’n zotte stoot van hem, als die ooit mijnwerker was geweest, je zou nogal wat gezien hebben….

 

Belle

Soleil, soleil

 

Twee dagen zonnig weer, af en toe nog wel even bewolkt,maar de temperatuur gaat met sprongen omhoog.

 

’t Land lijkt wel ontwaakt, bejaarde wandelaars onderweg, landbouwers met hun groot alaam op ’t veld, mensen in ’t dorp in pull in plaats van jas en pet. Het gaat de goede kant uit op ’t platte(?)land.

 

Ook in de tuin begint de winter zijn laatste streken te verliezen, de eerste lente tekenen vertonen zich aan de takken van de fruitbomen.  Nog enkele dagen zonnig weer en de tuin is weer een immense bloementuil van op sommige plaatsen tien meter hoog.
 

De bijen en hommels zijn in elk geval al paraat om ’t werk aan te vatten. De baas heeft daarstraks een foto van mij genomen waar ik terug mijn schaduw kan zien ! Da’s ook weeral verschillende dagen niet mogelijk geweest.

 

Belle

Op stap met de buurjongens

 

De Engelse overbuur ging gisteren morgen een landgenoot helpen bij het lossen van een verhuiswagen en kon niet weten wanneer hij terug thuis zou zijn. ’t Baasje werd gevraagd om de twee honden, Fred en Harley uit te laten als ’t wat laat zou worden.

 

Geen probleem voor de bazen, beide buurhonden zijn al verschillende malen voor meerdere dagen op vakantie geweest bij ons als hun bazen voor een paar dagen heen en weer naar Engeland moesten

 

Fred, een Groenendaal is ondertussen met zijn 10 jaar ook al bij de veteranen en Harley een vondeling van onduidelijk ras, is twee weken ouder dan Belle.

 

Die twee hebben andere uitlaat uren dan wij en daar profiteren wij dan van. Een wandeling extra voor beide koppels. Zo gingen wij vandaag op dubbele wandeling met zijn vieren, met zijn zessen als je de baasjes meerekent.

 

Dat wij uitstekend met elkaar kunnen opschieten blijkt uit de foto’s. Fred is zowat de ordehandhaver, als de jonge gasten wat te wild te keer gaan laat Fred dat dadelijk merken. Waar de baasjes tijdens de hondenschool uren op moeten studeren lost Fred met één enkele blaf op. Een natuurtalent die Fred, een pedagoog grand cru !

 

Bas

Uitslag !

 

Hebben de bazen goed gekozen ? Oordeel zelf, de Belgische vertegenwoordigster in de gemeenteraad behaalde 63 stemmen. Niet slecht als je weet dat er 77 kiezers zijn komen stemmen.

 

Nen dikke proficiat aan Ria Amezian die nu zeker tot de BBF’s (beroemde Belgische Francaises) gaat behoren of toch minstens tot de BM’s (beroemde Magdeleiniens). Ja dat komt er van als je voorzitster bent van de patchwork club, toneel speelt, je inzet voor het gemeenschapsleven bekend is, en je echtgenoot een uitstekend kinesist is die wijd en zijd bekend is in de omgeving.

 

De burgemeester himself maakte dan weer niet zo’n goede beurt, ’t zal er ‘stoeberen’ de eerstvolgende gemeenteraad.

 

We houden U op de hoogte vanuit het meestal zéér rustige La Magdeleine

 

Bas & Belle

Stijgend

 

Deze morgen is de barometer terug beginnen stijgen. De nacht was nog wel winderig maar ook de wind is in kracht afgenomen. Dat ziet er al flink wat beter uit.

 

Wij hebben deze morgen al meer tijd buiten doorgebracht dan de laatste drie dagen samen. Wij hebben af en toe terug schaduw !

 

Eindelijk van de kachel weg en de zetel dient nog enkel voor ’s avonds dicht tegen de bazen aan te kruipen. Oef !

 

Bas & Belle