Op stap

We zouden normaal gezien vandaag op bezoek geweest zijn naar het grote VTT gebeuren in de Medoc, de wijnstreek ten noordwesten van Bordeaux. Dat is niet doorgegaan wegens de laatste dakwerken en de slechte weersverwachtingen daar in de streek.

Wegens dreigend onweer zijn we wel mee mogen gaan inkopen doen, zelfs Belle stond klaar aan de auto. Dat is nieuw want Belle is hier in de familie de enige niet auto-liefhebber. Het hevige onweer, waar Bas zo bang van is, is uiteindelijk overgedreven.

Bij de terugkomst heeft ’t baasje met ons nog een wandeling gemaakt en bij het buitenkomen stonden ook Fred en Harley klaar om te gaan wandelen. Dus met vier op stap en de baasjes. Als die rakkers van hier tegenover er bij zijn is er toch altijd meer te beleven. Verandering van spijs doet leven zegt het baasje, wij zijn niet van die mening, maar waarschijnlijk bedoelt ‘m hier niet onze Pedigree Pal of Chappi mee. Soms is ’t ne rare onze baas…

Bas & Belle

Keffers

Een beetje buiten het gehucht staat het enige gebouw dat geen eeuw oud is, “le pavillon”. Alles wat iets of wat nieuw is hier heet men hier zo. De dame die er woont zoekt met niemand in het gehucht enig contact. We knikken en zwaaien al die jaren telkens als er iemand van hen met de auto langskomt maar daar blijft het bij.

Er wonen ook twee honden, “de rosse” die ook al tien jaar en ouder is want we hebben niet anders geweten dan dat hij er was. “De rosse” is van een zeer onduidelijk ras en danig schuw van alleman, maar lawaai dat ‘m kan produceren, niet te geloven. Bas heeft indertijd wel contact gezocht maar de hond heeft duidelijk dezelfde interesses als zijn huisgenoten.

Die “kleine witte” is een York of toch familie van de Yorkskes. Produceert evenveel lawaai als de rosse maar een paar toonladders hoger. “York” is nog maar van vorig jaar bewoner van het pavillon en waarschijnlijk één jaar oud.

Als wij aan onze wandeling beginnen komen we daar langs, al jaren horen de buren aan die twee dat we onderweg zijn. Soms loopt York een eind achter ons, met ons mee maar vorige week is ons Belle een keer terug gedraaid en heeft ze York eens duidelijk gemaakt dat ze van HAAR lawaai niet gediend is. Belle heeft ze terug gejaagd naar haar eigen “domicilie”. ’t Baasje was er niet echt gerust in want Belle moest zo eens het verschil niet zien tussen York en een wit konijn. York zou snel “zaliger” zijn dacht ’t baasje.

Alles is goed afgelopen en Belle heeft York zelfs niet aangeraakt, alleen maar eens goed bang gemaakt. Sindsdien hebben we alleen nog gekef en geen meelopers meer.

Bas

Weet je ?

Hoe een neger met een indianenhoofd en armen als Tom Boonen na de toer er uit zien ?

Dan moet je eens naar onze baas komen kijken. Een foto wil ‘m niet op het blog hebben, alleen als ‘m er terug mooi uitziet zegt hij. Onze conclusie, nooit niet meer dus…

Vuil en smerig zag ‘m er gisteren avond uit, bijna als ne “zwette” zegt ‘m zelf, heeft ‘m dan nog gans de dag in de zon gewerkt, tegen de raad van ‘t vrouwke in, zonder klak of pet en dan nog in een T-shirt zodat hij ook nog knalbruine armen heeft opgelopen. Dan krijg je zo’n combinatie als hierboven beschreven.

Een foto ? Van ons beiden, maar niet van hem, ze hebben deze week al genoeg met mij gelachen zegt ‘m heel eerlijk !

Bas & Belle

Stik kapot

Stik kapot zo ziet onze baas er uit, en nu stinkt hij ook een uur in de wind, naar zweet, stof, slijpsel van doorgeslepen en aangepaste dakpannen. Tegen de geur van ons Belle van vorige week kan ‘m nog niet tegenop maar komt toch dicht in de buurt. Ziet ‘m er nog uit zoals een negerke van vroeger ook nog. Maar dat mag niet meer gebruikt worden zekers. We zullen het verbeteren, zoals een manneke dat vroeger bij den apotheker op een missiebuske zat. We willen hier pater De Man niet op ons dak krijgen hé. Nen baas op ’t dak is al genoeg.

Op de wandeling daarjuist kan ’t baasje mij zelfs niet meer volgen, hij slefte gelijk een oud peeke. Màààr, hij is nog mee gaan wandelen in plaats van in de zetel te duiken, toch tof hé. Ik denk dat ‘m mee geweest is om van mijn geblaf vanaf te zijn. Belle stond ook al aan ’t poortje te springen en zot te doen om de aandacht te trekken. L’union fait la force staat er in het wapenschild van België zegt de baas als ‘m ons nog eens een les “algemene honden ontwikkeling” probeert te geven. Wij tweeën hebben dat goed begrepen,  de één oorverdovend blaffen en de andere springen en kuren verkopen. Ja, er zijn nog Belgen Sire, alhoewel ze van Hollandse afkomst zijn.

Bas

We hadden het kunnen denken !

Met zo’n adressering komt hier deze namiddag een enveloppe aan in LaMagdeleine. Afzender, het secretariaat van de Belgische Drentenvereniging. Er was deze week al wel een mail binnengelopen van Hilde die liet uitschijnen dat zoiets wel eens zou kunnen gebeuren. Het baasje had daarop gereageerd dat ze zeker het Drentenkrantje niet mocht opsturen naar “le plus grand fou d’ Epagneul à Perdrix de Drenthe de La Magdeleine". Wat ze er nu van gemaakt heeft valt nog mee, onze fakteur is hier toch Nederlands onkundig ( alle andere talen buiten Frans trouwens ook) en hij zal wel gedacht hebben dat het de familienaam van ‘ vrouwtje was.

Je zal het maar o de burgerlijke stand gaan uitleggen bij de aangifte van een pasgeborene, naam:  “Drentenzotten” voornaam: “Simonne” In Holland zou dat nog wel kunnen, daar zijn ze sinds Napoleon de familienamen invoerde wel meer gewend. In België zou die ambtenaar toch wel eens de wenkbrauwen fronsen denken wij zo…

Bas en Belle

Naar de finish

Het zullen weinig berichtjes zijn vandaag op het blog, gewoon wegens te weinig tijd. De hemel is klaar, helemaal blauw zodat we er maar meteen invliegen (opvliegen is beter). Vandaag  moeten de laatste pannen op het dak !

Ondanks de weersvoorspellingen die niet veel goeds voor de regio voor ogen hebben zit de baas te popelen om het boeltje af te werken. Wij tweetjes zullen het vandaag met het vrouwtje alleen moeten stellen om te spelen en te gaan wandelen, ’t baasje zal wel pompaf zijn vanavond.

Een volledig pallet pannen het dak opzeulen is dan ook geen kattepis zegt ‘m. Wat die kattepis op het dak en met pannen te maken hebben moeten wij hem vanavond toch nog eens vragen. Soms “klapt” ‘m wat moeilijk verstaanbaar voor ons.

Eerst moet hij de overvolle aanhanger nog gaan lossen op de parking van het restaurant van René, daar was uitbreiding voorzien en de gebroken pannen was daar de ideale bedekking voor. Daar was de baas ook weeral gelukkig mee, dan moest hij telkens niet naar het containerpark, zo waren er twee terzelfder tijd gelukkig.

Bas & Belle

Geluk gehad en getest

Je kon het al voorzien deze namiddag, wolken die zich snel verplaatsten en de hoge wolken die in een andere richting gingen. Als die verschillende luchtlagen langs elkaar bewegen kan je er donder op zeggen dat er bliksem en donder van komt. Vanavond dus gerommel in de verte en banghaas Bas trok richting slaapkamer. Hij legt zich dan aan baasjes zijde van het bed en blijft dan rustig het einde van het onweer afwachten.

Samen met het onweer hebben ze dan ook nog eens met een forse bui het laatste stof van het dak gespoeld. ’t Baasje is met het pillicht gaan controleren op eventuele lekken in de plasticlaag. Ja hoor, één lek, op de plaats waar gisteren een dakpan gevallen is, daar was een scheurtje. Morgen als ’t terug droog is een pleistertje met aluminium tape erover en alles is vergeten.

’t Baasje is echt blij nu dat ‘m gewerkt heeft tot alles dicht lag, was ‘m vroeger gestopt dan had ‘m daarjuist wel een douche “naturel” kunnen nemen in de garage. Hij heeft al meer rare douches genomen, zo heeft ‘m al meermaals verteld dat hij ooit in Ljubljana een douche heeft genomen in de carwash voor autobussen van Kompas-reizen. Het was wel na middernacht en bloedheet en tijdens een repatriëring voor VAB nadat ‘m de camion geladen had. Kan toch geen aangenaam zicht zijn denken wij dan, een Belse chauffeur in zijne flikker tussen draaiende borstels van vier meter hoog. De gast die de carwash bediende heeft toen wel geen ‘glansmiddel’ gebruikt bij de wasbeurt…

Bas & Belle

Onderzoek

Het baasje heeft een afspraak gemaakt in de dierenkliniek ’t Binnenhof te Beerse voor een HD onderzoek van Belle. Belle mankeert wel niets, integendeel, maar het baasje wil een röntgen onderzoek van haar bekken met de mogelijkheid dat Belle een nestje puppy’s zou krijgen als ze de volgende maal loops komt.

Het baasje heeft Belle al enkele maanden geleden laten testen op de oogaandoening PRA en dat bleek totaal in orde. Als Belle nu nog over uitstekende heupen beschikt an staat het moederschap niets meer in de weg. Enkel een uitstekende Drentenreu dient dan nog gezocht die niet ergens een vorm van verwantschap met Belle heeft.

In dat laatste zal de Drentenvereniging behulpzaam zijn. Zij hebben in keurmeester Luc Ferket de ideale raadgever in huis. Ook de overige bestuursleden en gewone leden hebben de nodige kennis om uiteindelijk super puppy’s te bekomen.

Bas & Belle

Slim of leep

Sinds een paar dagen doet Belle het, ze gaat zo regelmatig eens buiten, zo om het kwartier, voornamelijk als het regent. Als ze dan terug binnen komt gaat ze dadelijk naar de plaats waar de handdoeken hangen om de honden af te drogen. Is ze nu zo slim of noemt men dat leep omdat ze dan het gevoel heeft eens goed geknuffeld te worden ?

Vandaag is dat gedrag de baasjes opgevallen, tot in den treure vraagt ze om buitengelaten te worden, enkele minuten later en goed nat is ze daar terug. Op die manier houden de baasjes geen droge handdoeken voor de honden hé meisje…

De baasjes vinden het best leuk, ze gaat zonder omweg naar de handdoeken, nu nog leren dat ze een blaf moet geven als ze wil afgedroogd worden. Dan gaat het baasje met haar voor de verkiezing van de échte superhond.

Bas

Gedeeld leed

Deze morgen is het baasje ondanks de dreigende wolken toch maar aan het dak begonnen. Mick kwam helpen, hij is niet bang van een stevige bui.( trust me Jan, I’m a builder) is zijn gezegde. Ondertussen zitten ze wel al beiden op hun eigen grondgebied  wegens te nat op ’t dak.

Mick vertelde dat Harley, hun jongste hond en Belle’s speelmaatje, gisteren namiddag thuis gekomen was van de wandeling en hij stonk een uur in de wind naar…hetzelfde waar Belle eergisteren naar stonk. Mick denkt dat het van een vos kwam die drollen.

 Harley had minder geluk dan Belle, Mick heeft gewoon de tuinslang aangesloten en hem op het gazon een goede wasbeurt met héééél veel zeep gegeven. Gelukkig was Harley vorige week getrimd zodat hij nu kortharig was en niet meer dat bolleke wol van vorige week, de zaak was dan niet te overzien geweest en enkel de schaar bood dan uitkomst.

Moraal van het verhaal, de helft van de hondenpopulatie hier in het gehucht ruikt fris naar zeep…

Bas & Belle

Zusje

Ons Belle heeft gisteren een mail gekregen van haar zusje die ze niet meer gezien heeft sinds ze meer dan twee jaar bij ons gekomen is.

Bijna ongelooflijk dat de eigenaars van Enji, zo noemt haar zus, ons hebben gevonden via…jawel, de Bas & Belle blog. Prachtig toch zegt het baasje, bedankt Pascal voor het seniorennet.

Er is vanavond door de respectievelijke baasjes al flink over en weer gemaild en de eerste kontakten zijn al gelegd. Blijkt Enji nog niet eens zo ver weg te wonen als we tenminste niet in Frankrijk zijn. Zo ver is de afstand tussen Vosselaar en Mol ook weer niet. Toch zeker niet voor de kilometervreters zoals wij en onze baas.

Let op beste blog lezers, hier ga je nog meer van horen !

Bas

Op en af

het dak vandaag, dat was wat het baasje vandaag gedaan heeft tot hij definitief moest gaan lopen voor de regen. Hijzelf zegt op zijn Turnawts “’t was geen venaans” telkens al dat elektrisch gerei afdekken of binnen zeulen. Meer werk hiermee dan effectief aan het dak werken. ’t Baasje was al laat begonnen om af te wachten of de Franse hemel hem gunstig wou zijn en toen er een straaltje zon te zien was is ‘m “er in gevlogen”

Ook onze wandeling is tot nu toe in ’t water gevallen, letterlijk nu. We gaan nog wel zegt ’t baasje maar nu moeten we nog wat geduld oefenen. Moeilijk hoor voor zo’n twee brokken energie.

Ons Belle wacht nog een verrassing na de wandeling. Na gisterenavond nog langs de badkuip gepasseerd te zijn, bleef zij stinken, boven de geur van de anti-vlooienzeep uit.

De directie hier ten huize kon er geen touw aan vastknopen. Alle schoenen werden gecontroleerd op eventuele str.ntsporen maar niks werd gevonden. Van morgen is het baasje er achter gekomen waar de geur vandaan kwam. Zelfs in de binnenkant van haar oren hing de smurrie. Het ergste is verwijderd maar ze blijft stinken, dus…. terug ,voor de tweede maal in twee dagen het bad in.

Voor een mooi teefje met een blinkende vacht heeft ze wel geen fraaie bijnaam gekregen, “vuil stinkwijf” en zelfs dat lelijk woord is op dit moment geenszins overdreven. Wij zitten met dit regenweer wel met de ramen en deuren open om de geur buiten te krijgen. De Fransen en Engelsen die hier langskomen bekijken de baasjes met de grootste verwondering en we zien ze denken “aan die Belgen moet toch echt iets mankeren”

Bas

Eerste oogst van ’t jaar

Altijd plezierig en speciaal die eerste vruchten uit eigen tuin. De aardbeien oogst ziet er veelbelovend uit dit jaar. ’t Vrouwtje heeft snel het eerste mandje vol geplukt voor de slakken en de mieren er mee gaan lopen. De grootste “dief” is echter ons Belle, althans in gewicht, die lust ze ook maar alleen de roodste en zoetste. Ikzelf kom er niet aan, ze smaken té weinig naar biefstuk. Die Belle eet ook alles, daarstraks liep ze nog rond met groene onrijpe kersen die uit de boom gevallen waren toen ’t baasje Belle’s bal per ongeluk in de boom gesjot had. Hij is dan ook Pélé niet hé.

Omdat Belle ook ‘alles’ naar binnenspeelt durft het baasje geen korrels tegen slakken strooien. Je ziet het aan de opkomende snijboontjes wat die slakken kunnen aanrichten.

Bij het nagerecht aardbeien uit volle grond “gesnoept”, spijtig was de spuitbus room leeg. Eén of andere snoodaard heeft die leeg terug in de koelkast gezet en vermits ik die room ook wel lust viel ik ook bij de verdachten. De misdaad is onopgelost gebleven…

Bas

Op naar de eerste vijfduizend !

Dat vertelt het baasje ons, we zijn de 4900 bezoekers gepasseerd en dat op honderd dagen. Baasje vertelt dat wij beiden dus vrij populair zijn in blogland.

Moeten wij nu een stunt uitvoeren om die 5000° extra te plezieren ? ’t vrouwtje schud alvast van niet. We zijn zo al zot genoeg zegt ze en kan nog meer kuren best missen.

Iets waar ze wel akkoord mee kan gaan is wanneer het baasje ons leert van onze vier poten aan de mat af te vegen en ons buiten te schudden als we nat binnen willen komen.

Wij zullen het baasje eens vragen om het schudden en poten drogen eens voor te doen. Bas vertelt van uit de tijd dat ‘m nog pup was, dat het baasje hem ook voorgedaan heeft van tegen een boom te pl….n. (’t baasje bleef wel op twee poten staan)

We zullen morgen eens extra goed ons best doen om ’t vrouwke te plezieren, het is dan ook vandaag “fête des mamans” hier in Frankrijk.

Bas & Belle

Zie ze hier…

liggen stinken, braaf en lief is ze wel, maar als de blog ook geur kon bevatten dan kwam deze foto niet op de blog. Zo’n slecht karakter heeft de baas niet, zeg ‘m zelf, om die geur in andere huiskamers binnen te brengen.

Ze heeft zich tijdens de wandeling weer ergens in liggen rollen, “ergens in”, we zullen het maar noemen zoals het is, is STRONT.  De vraag is alleen, welk dier produceert zulke stinkende drollen? Niemand van ons drieën, de bazen en ikzelf hebben ze niet kunnen betrappen deze maal. Belle moet weer wat gevonden hebben in de colza, en die staat zo hoog dat we ze niet kunnen volgen. De gelegenheid maakt dus nogmaals de dief !

Dat ze het bad in moest stond vast, alleen was Hamilton in de F1 grote prijs van Monaco zijn zege zeker aan het stellen en die resterende vijf minuten heeft het baasje het nog wel kunnen uithouden. Ondertussen heeft ’t vrouwtje, ondanks de regenbui alle ramen en deuren opengezet om het eens goed te laten “doorwaaien”.

Wat er nu uit Belle’s frak kwam aan vuiligheid heeft het baasje bij mij nooit gezien zegt ‘m tegen mij, en ik ben dan nog veel langhariger dan Belle. Hij loopt nu wel het risico dat ‘m morgen de syphon onder ’t bad moet zuiver maken. Ik was er niet in de badkamer bij maar ’t moet indrukwekkend geweest zijn…Als ze nog eens zoiets uithaalt zegt het baasje dan gebeurt heel de wasbeurt in de tuin en met de Kärcher.

Bas

Overal dezelfde…

Als de bazen denken dat wij de enige “schooiers” aan tafel zijn moet ‘m deze foto maar eens goed bekijken. Die twee doen het dan nog open en bloot in het openbaar.

Plaats van het “misdrijf”, klinkt goed hé, , dat heeft ’t baasje gepikt uit de Amerikaanse misdaad feuilletonnekes , is de oude boekenbeurs in Tusson. Zo op de middag halen de standhouders hun Tupperwarekes boven en breken ze hun baguette om de inwendige mensen tot kalmte te brengen. Even wachten tot klokslag twaalf loont steeds de moeite om zo’n (actie)foto ‘te schieten’. Daarenboven smaakte het zichtbaar, voor alle vier…

Bas & Belle

Toeval of telepathie ?

Wat is het van de twee ? Gisterenavond schrijft het baasje een artikeltje over de Medocaine en vanmorgen staat hier een koppel vrienden aan de deur die aan het trainen zijn voor….jawel, de Medocaine !

Jeanine en Laurent zijn de beentjes los aan het rijden zoals ze elke zondagmorgen doen. Nu een week voor het grote gebeuren dient er echter een beetje meer getrapt te worden. Je moet er rekening mee houden dat er wat meer balast gaat mee genomen worden dan de gestroomlijnde outfit die ze nu aan hebben, je moet immers verkleed aan de start komen in Pessac. Dat verkleden kan gaan van een ietwat extra buitensporige hoofddoek tot de uitrusting van de paus omgeven door engeltjes, compleet met vleugels en aureooltjes. Ga zo maar eens fietsen door de wijngaarden van de Medoc…

Bas & Belle

La medocaine

Zegt U waarschijnlijk niet veel die titel, maar het is hiermee dat het baasje op zo’n regendag zich amuseert. Surfen op ’t www en voornamelijk informatie inwinnen over “la médocaine”.

Waarover gaat het nu? De Medocaineis het grootste ééndags mountainbike (VTT of vélo tout terrain)  gebeuren van Frankrijk. Vijfduizend deelnemers slechts toegelaten en aan zijn tiende editie toe in 2008. De medocaine 2008 heeft plaats op zaterdag 31 mei.

Er zijn tal van afstanden te kiezen, 30, 50 , 60 en zeventig kilometer. De afstand van vijftig kilometer is de meest populaire. Al de circuits gaan dwars door de wijngaarden en chateaux van waarschijnlijk het meest bekende wijngebied ter wereld de “Médoc”

Elke deelnemer verschijnt verkleed aan de start. In het verleden kon je al Vikings en Astérix’en sportief tegen elkaar zien strijden, ook roze olifanten en pastoors omgeven door een halve (h)orde nonnen (waar zie je die anders nog ?). Kortom, een zootje uitgelaten sportievelingen. Je kan het zo zot niet bedenken of je komt hier het tegen !

In de wijnkastelen kunnen/mogen ze de uitstekende producten des huizes ook nog eens proeven (dégusteren noemt dat hier) wat ook nog eens ten goede komt aan de ambiënce.

Ook de inrichters doen hun duit in het zakje om de ambiënce nog meer aan te zwengelen. In tal van gemeenten is er muzikale omlijsting en na een uitgebreid diner sluit de avond af met een “feu d’artifice’ of groot vuurwerk. ’t Baasje denkt, dat is voor de toeschouwers want veel deelnemers zullen om één of andere reden dan al wel afgehaakt hebben.

Het baasje gaat NIET deelnemen, hij gaat supporteren voor Jeanine en haar VTT-groep uit Ruffec die al tal van keren hebben deelgenomen. Wij mogen uiteraard ook mee heeft ’t baasje beloofd want het is een daguitstap en ’t baasje wil een pak fotokes nemen met zijn “nief kodakske”. Dat ‘m maar zorgt dat zijn “pillen” goed opgeladen zijn tegen dan, anders gaat ge hem tot in België horen vloeken…

Bas & Belle

Voor meer informatie omtrent de Médocaine:

http://www.medocainevtt.com/

http://www.lyon-communiques.com/communique.php?id=20258

http://ventoux.ve.funpic.de/medocaine.html

http://www.bordeaux.com/LaMedocaine-de-VTT-fete-ses-10.html

http://albordeaux.blogspot.com/2008/03/la-mdocaine-de-vtt-fte-ses-10-ans.html

Trés gentil

Van de dames en heren redacteuren van de Charente Libre, ’t Baasje was blij verrast deze morgen toen ‘m zijn dagelijkse krant ging halen bij David van de krantenwinkel.

Een gratis krant én een roos gratis ter gelegenheid van moederdag. Zeg nu eerlijk, op zo’n regendag fleurt dat uw dag op.

Daarbovenop staat de krant vol met activiteiten die de baasjes wel aanspreken.

Trottinetten koers in Angoulème (plein ambiance), oldtimer tractorendefilé tussen Oradour/Aigre en Ruffec (stank/geur van vooroorlogse olie), bouquinisten zondag in Tusson ( snuffelen in oud papier), concours van XO Cognacs in Ségonzac ( gevaarlijk voor het rijbewijs). Het zal weer een goed gevuld weekend worden zo te lezen.

Het baasje zal maar iets dichtbij zoeken want de tank van de Mitsubishi is niet meer vol.

Dat zou geen probleem zijn ware het niet dat de haven van La Rochelle al dagenlang geblokkeerd is door boze vissers en dat er al geen “gazole” meer verkrijgbaar is aan de meeste tankstations.

Ségonzac en Angoulème vallen dus waarschijnlijk af wegens vijftig en zeventig kilometer ver.

Ondertussen is de lucht (voorlopig) wat opgeklaard en kunnen onze inspectierondes door de tuin op een droge manier gedaan worden.

Bas & Belle

Bakken en pijpenstelen

Bakken water hebben ze vannacht geleverd van hierboven, pijpenstelen regent het nu nog. Wij zijn voor onze ochtendplas maar heel even buiten de deur geweest en ’t baasje heeft twee handdoeken nodig gehad om ons terug droog te krijgen.

Onze positief redenerende baas zegt, “dat is weer voor de tomaatjes en patatjes”, de tuin kan er maar wél bij varen. Erg vet zijn wij daar niet mee met zo’n uitleg.

Het zal wel niet bij die twee handdoeken blijven vandaag want de vooruitzichten “zijn gene vette” vandaag zegt het baasje. Hij prijst zich wel gelukkig dat hij het deel van het dak dat ze gerenoveerd hebben deze week, volledig heeft dicht gelegd met pannen.

Wij zullen het vandaag maar houden op een “lazy day” zoals de Engelse overbuur hondjes het zeggen. We zien wel wanneer het over is en we terug kunnen gaan wandelen want dit is toch een beetje té veel “hondenweer”.

Bas & Belle

Alles is relatief

Volgens de relativiteitstheorie van Bas & Belle in elk geval.

Punt 1:Als het baasje stopt met werken op het dak is ‘m bezweet en ruikt ‘m niet fris. Dan neemt ‘m een douche en stinkt ‘m naar van dat waarschijnlijk stinkend dure doucheschuim.

Punt 2: Als wij een duik nemen in een natuurlijk poel, met 100 % regenwater dan stinken wij volgens de baasjes. Dan vliegen we het bad in en worden gewassen met die stinkende anti-vlooien zeep. Dan zegt het baasje ruik nu toch eens wat een fris ruikende honden wij hebben !

Ja zeg, smaken verschillen duidelijk. Als wij eens iets graag ruiken en we wentelen ons in die geur dan “stinken we naar stront”

Als ’t baasje met de auto door de velden rijdt en de boeren hebben nog eens hun beerton op ’t veld leeggespoten, dan vinden wij dat puur natuur. Hij draait dan de vensters en de airco dicht en steekt nog zo’n stinksigaar aan, of nog erger dat stom “luchtverfrissertje” in de verluchting gaat dan drie standen verder open…Pure chemische stank noemen wij dat.

Zouden wij nu ook een nominatie verdienen voor de Honden Nobelprijs 2009 ? Zoals die Albert met zijn wilde haarbos vorige eeuw. Wij gaan voor de prijs “Hondenspychologie”

Bas & Belle

Uitnodiging

Gisterenavond een raar gekras aan de deur, niet het normale gekras van hondenpoten die naar binnen willen gelaten worden.

Belle stond aan de deur met een stok die Bas en Fred in het begin van de week God weet waar vandaan hebben gehaald. Een cadeautje voor de baas ? Niks daarvan, als ’t baasje de stok wou pakken ging ze er als een gekke koe mee vandoor richting tuin.

’t Baasje keek eens op zijn horloge en vond kwart voor twaalf nu toch wel wat laat om uitgenodigd te worden voor een nachtspel. Destijds bij de KSA of Chiro was dat altijd hét hoogtepunt van de jaarlijkse kampweek. Vijfenveertig jaar later is het baasje er niet meer zo voor te vinden om bij nacht en ontij nog achter honden met stokken te jagen.

Goe geprobeerd van ons Belle, maar morgen is er weer een dag om met het baasje te spelen…

Bas

Rustig avondje in ’t verschiet

Voor ons in elk geval, voor de baasjes zal het wat anders liggen. We hopen het althans voor hen ! 23 juli zal het plaatselijk bestuur hier ten huize hun gezag en macht voor een avond aan ons overdragen, delegeren noemen ze dat.

In Cognac treed die avond Status Quo op in het kader van Cognac Blues Passion. Zoiets kan voornamelijk het baasje niet laten voorbijgaan zonder op de eerste rij te willen staan.

Dus trokken de baasjes deze namiddag naar Angouléme om inkopen te gaan doen in de Géant Casino (was eigenlijk maar een voorwendsel, maar daar waren wel de tickets te koop). Wat er gebeurt is weten we niet maar ’t bestuur is wel de Géant buitengekomen met een totaal, totaal lege kar, maar met een “smile” van oor tot oor ! Je mag driemaal raden waarom.

Vroeger gingen de baasjes al eens naar de opera maar sinds het baasje een beetje slecht hoort niet meer,(selectief slecht horen) zegt het vrouwtje. Het baasje zegt dat ‘m niet meer naar de operette en opera gaat omdat hij het abonnement niet aan halve prijs krijgt, hij hoort toch maar de helft zegt ‘m.

Bij Status Quo kregen ze nog korting ook, niet omdat ‘m slecht hoort, maar omdat de baasjes een “carte de fidelité” hebben van de Géant. Bij het concert op 23 juli zal hij niet veel last van zijn oren hebben denken we beiden. Een dag later hoort ‘m misschien niets meer. ’t Baasje is zich wel bewust van het risico maar dan gaat ‘m maar bij Bas slapen zegt hij, die hoort ook bijna niks meer. (ook selectief, zeggen ze nu alle twee)

Bas & Belle

Kromme vingers en pijnlijke kuiten

Als je iets begint dat niet in de normale werksfeer zit krijg je dat. Hugo en Mick op het dak en ’t baasje op grondniveau. Dat grondniveau is heel betrekkelijk, het wil zeggen het aansleuren van alle materialen , gereedschappen, op maat zagen, en alles ter plaatse brengen. Dat is nog het zwaarste zegt ‘m, honderden keren ladder op, ladder af. ’t Baasje zegt dat ‘m dit jaar zeker en vast niet meer naar Waterloo gaat om daar de “but” naar de leeuw te beklimmen. Treden genoeg gedaan, en dat moet ‘m dan nog gans de week doen.

Wij durven er een etensbak op verwedden dat hij blij gaat zijn als er overmorgen regen voorspelt wordt.

Ondertussen moest ’t baasje nog met Mick naar de burgemeester om voor Mick te tolken bij een sollicitatie. Dat zat zo, de burgemeester was iemand aan het zoeken voor een job als gemeentearbeider voor één dag in de week. De “maire” had dat eerst aan ’t baasje gevraagd maar die was niet direct geïnteresseerd omdat wij niet permanent hier wonen. Nu liet ’t baasje dat aan overbuur Mick weten en die was wel bereid voor zoiets.

Een beetje schilderwerk, gaten in de asfalt dichten, bermen maaien met de tractor, een lamp van de verlichting vervangen (er is geen straatverlichting in de gemeente) dus in het gemeentehuis of de feestzaal. Nu maar afwachten wat het wordt, als Mick de burgemeester maar verstaat, want asfalt in de bermen, schilderen van de asfalt enz. dat gaat niet lang duren…

Ondertussen timmert Mick ijverig mee aan ’t dak, hier klapt de baas wel Engels, dat scheelt natuurlijk een pak. ’t Baasje moet wel alles tweemaal zeggen want Hugo verstaat dan weer geen Engels. ’t Baasje maalt daar niet om, op school destijds moest ‘m alles ook meermaals uitleggen en meestal met minder resultaat…

’t Baasje vertelt ook nog dat ‘m een grap heeft uitgehaald met Mick, Mick vroeg aan ’t baasje om de volgende plank enkele centimeter langer te zagen. Toen heeft ’t baasje gevraagd aan welk kant (witch side) hij de plank langer moest maken en Mick stond al op de ladder om het te komen uitleggen. ’t Baasje heeft dan heel rap geroepen dat het om een “joke” ging, anders zou ‘m die plank wel eens om zijn oren hebben kunnen krijgen !

Bas & Belle

Zachte beet

Gisteren heeft Belle het weer gedaan, jaarlijks weerkerend verhaal als de jonge vogeltjes aan het uitvliegen zijn. Ze had een jong meesje te pakken gekregen en ’t vouwtje had dat gezien.

Dan moet ’t baasje komen om dat vogeltje af te pakken. Een stukje pensstaaf doet dan wonderen. Deze maal niet, toen het baasje  het staafje haar voorhield om het vogeltje te nemen als ze het uit haar bek liet vallen, hapte ze toe en was ze weg met staafje én vogeltje…

Omdat het kauwen toch niet zou lukken kwam ze het baasje achterna en legde het vogeltje voor zijn voeten. Het was wel nat  maar helemaal niet gekwetst. ’t Baasje heeft het meesje dan in het open veld gezet terwijl de ouders kwetterend volgden. Enkele pieren en minuten later is het “op zijn jonge vogeltjes manier” weggevlogen, hopelijk heeft het geleerd in de bek van een Drent te vliegen in plaats van een kattenbek.

Bewijst nog maar eens de zachte beet waar Drenten zo bekend voor zijn…

Om het verhaal af te maken, een uur later zat dat mezenjong terug in de tuin, maar kon zich toen al vliegend uit de voeten maken

Bas

Foto uit de oude doos 7

Een foto van vier Belgische motards die hier in de buurt met panne te kampen hadden aan één moto. Het baasje heeft ze toen terug op weg geholpen richting Portugal.  In de tijd dat ’t baasje met de moto bezig was hebben die gasten zo eens rap rap de schotelantenne op het dak gemonteerd en het boeltje afgeregeld. Toch handig zo’n gasten die kontent zijn dat geholpen worden en dan zelf helpen met werk uit hun branche. Vanaf toen konden de baasjes ook enkele nederlandstalige zenders ontvangen. TV Vlaanderen digitaal bestond toen nog niet. (ons Belle trouwens ook niet)

Bas

Plannen in ’t water

Letterlijk deze maal. ’t Baasje wilde vandaag aan de renovatie van het laatste dakgedeelte beginnen.  Een grijze lucht en een natte tuintafel deden de plannen al gauw in ’t water vallen.

Dan maar iets anders verzinnen wat tussen eventuele buien kan gebeuren. In de moestuin heeft ‘m nog plaats voor nog een twintigtal tomatenplanten, dat zal dan iets voor vandaag zijn zegt ‘m. Ook de zelf gezaaide pompoenen hebben hun twee echte blaadjes, ook klaar om te planten en ondertussen kunnen de baasjes de eerste  aardbei uit volle grond “oogsten”. Die eerste is altijd bijzonder, daar maakte het baasje dan maar gelijk een foto van.

Straks komen de buurhondjes tot bij ons. Min en Mick, de Engelse overburen moeten een ganse dag naar Poitiers en ’t baasje zorgt er dan voor dat Fred en Harley op tijd “uitgelaten” worden. In de praktijk komt dat er op neer dat ze dadelijk gehaald worden en ganse dag bij ons verblijven. Ikzelf en Fred, de twee veteranen houden het rustig, maar ons Belle en Harley, die maar een maand in leeftijd verschillen, die kunnen vanavond om 6 uur waarschijnlijk geen pap meer zeggen.

Bas

Verloren

Die Belle toch, nu het graan hoog staat en het raapzaad (colza) uitgebloeid is, duikt ze de gewassen in op zoek naar muizen en katten die ook op de loer liggen om iets eetbaars te vinden.

De akkers zijn wel iets uitgebreider dan in België wat als resultaat geeft dat ze makkelijk twee à driehonderd meter verder terug opduikt. In het graankan ze nog laten weten waar ze ergens zit, als ze weer eens springend komt kijken waar de baas en ik mij bevinden. Raar zicht is dat, twee flaporen en een bruine kop boven een uitgestrekte graanvlakte.

Op de foto is ze nergens te zien maar ze is er wel…..ergens. Als ze dan uit het veld komt is ze nat tot op haar vel van door al die kletsnatte gewassen te crossen.

Kom eens hier nat kieken, zegt de baas dan voor we terug naar binnen mogen, ‘k zal u eens onder handen nemen om je weer wat toonbaar te maken. Het vrouwtje haar wasmachine draait tweemaal in de week alleen maar om die natte slijkhanddoeken terug een normale kleur te geven.

Bas

Foto uit de oude doos 6

Anderhalf jaar geleden heb ik de manier leren kennen om de baas attent te maken op het wandeluur. Eventjes er naast gaan zitten, een lik in zijn oor,zijn mouwen of broekspijpen in mijn bek nemen, een poot op zijn schouder. ’t Zijn allemaal van die signalen die hun effect niet missen.

Belle

Lekker ?

De baasjes zijn deze middag uit eten geweest met de bezoekers, we hadden zoiets gehoord van een nieuw restaurant waar ze nog nooit geweest waren. ’t Moet wreed goed geweest zijn want er waren geen kliekjes voor ons bij de terugkomst.

Geen nood, we hebben niets te kort gekomen want er waren nog enkele sneetjes eendenborst van gisteren over. Die waren voor ons voorzien deze avond, als er nog hondjes zijn die eendenborst gekregen hebben vanavond, wel, die mogen zich melden bij ons. Wij zijn er vast van overtuigd dat ons vrouwtje de beste kok ter wereld is en ’t baasje kan goed hondendiners samenstellen.

Dat schrijven wij hier zonder blozen, verwende Drenten als we zijn !

Bas & Belle

Spek voor hunnen bek

Volgende zaterdag weten we weeral waar naartoe, de baasjes hebben vandaag in de Charente Libre  gelezen dat het weer opendeurdag is bij de “likeuristen” van de streek.

De bekendste zijn Grand Marnier en Royer Cognac er is nog een derde Merlet, die kennen de baasjes nog niet, nu toch nog niet, vanaf zaterdag zal ’t wel anders zijn.

Drie jaar geleden hebben de baasjes al eens een bezoek gebracht aan Grand Marnier en waren toen in de wolken (of in de wind) over de ontvangst op het kasteel in Bourg Charente. Er waren toen hapjes te verkrijgen die waren bereid met Grand Marnier en dat lusten ze wel die twee.

’t Baasje zegt altijd dat ‘m alles lust, het moet al wreedaardig stinken vooraleer hij het laat staan. Andouilette is daar een voorbeeld van, maar dat laten wij ook liggen, niks voor ons die brol.

Buiten Grand Marnier zullen we ook nog wel één van die twee andere bezoeken denken we. Alle drie zal wat veel zijn voor onze baas. Je kan er op rekenen dat er “kontrol” zal zijn van die mannen met hunne “motsiklet”. Geen van ons beiden heeft ne “permis” en ’t vrouwke, die wil niet rijden met zo’n Mitsubishi “kamion” zoals ze dat noemt, zij toert liever rond in haar bijna old-timer Golfje.

Zondag verslag van hoe ’t geweest is…

Bas & Belle

Interesse

Dan moet het baasje ons niet roepen of vragen om te komen. Wij hebben al verteld dat de dagen voor het vertrek het nogal druk was met aanzeulen van voorraad van honden eten. Daar waren ook pensstaafjes bij. Laat dat nu de ultieme lekkernij voor ons zijn, daar begaan we een moord voor.

De pensstaafjes zijn een klassiek onderdeel van ons dessert na ons avondmaal. Als ’t baasje het woord “dessertje” laat vallen als onze etensbakken leeg zijn worden we haast wild.

Nu kunnen we van onze baas niet zeggen dat ‘m gierig op ons eten is, héélemaal niet, maar die pensstaafjes die knipt ‘m met de snoeischaar in 3 of 4 stukken. Van die kleine stukjes krijgen we er dan één of heel soms twee, als ’t heel kleine stukjes zijn.

Waarom staan wij nu zo geïnteresseerd rond de tuintafel ? Wel zo’n snoeischaar knipt soms nogal eens sterk door en dan valt zo’n stukje wel eens naast de tafel. De grond raakt het echter zelden ! Omdat er nooit twee stukjes gelijk van tafel vallen krijgt de traagste ook een klein stukje van de baas, eerlijk hé, zo is ‘m dan onze baas…

Van ’t vrouwtje moet ’t baasje dat altijd buiten doen, ook in Vosselaar, zij zegt dat die spullen zo stinken dat het in de keuken niet te harden is die stank.

Smaken verschillen dus duidelijk.

Bas & Belle

We kunnen er tegenaan…

De pannen zijn geleverd, de doek voor onder de pannen ook, en de rest was al aanwezig.

Komt er nog bovenop dat we er zin in hebben. Als het weer een beetje mee wil werken, niet té warm, niet té nat, dan zal het er volgende week al gans anders uitzien.

Dat zicht kan ons niet deren, wij moeten om het te zien in de tuin van de buren gaan.

De buren zijn de enige die van het uitzicht profiteren. Wij hebben in elk geval het voordeel dat we dan voor jaren droog zitten.

Het laatste weerbericht voorspelt niet veel goeds voor morgen, maar dat was voor vandaag ook al het geval. Het is hier al hetzelfde als in België, hoe meer je op die weermannen betrouwt, hoe meer je bedrogen uitkomt.

Wij zullen het wel merken morgen zegt de baas met veel vertrouwen.

Bas & Belle