Dopjes International !

Wat een berichtje op ’t blog kan doen…Twee dagen geleden “pikt” het baasje een berichtje van het blog van Yessie, https://blog.seniorennet.be/yessie/  en vandaag is er haast een internationale actie aan de gang om plastic dopjes te verzamelen tot steun van blindengeleidehonden.

Als zo’n berichtje verschijnt wordt dat ook gelezen in Sigogne door Franca , Franca is Nederlandse en runt een B & B aldaar, én ze heeft ook een blog, http://portersonthemove.blogspot.com/ . Laat dat blog nu ook een behoorlijk aantal lezers hebben in Nederland dan begint die actie van de dopjes meer op een internationaal domino effect te lijken. Want ook Franca heeft Yessie’s berichtje geplaatst.

Al een geluk dat wij Drenten meer gevraagd worden als hulphond i.p.v. geleidehond, want anders waren Belle’s puppies al in opleiding van voor hun geboorte !

Het geeft toch een fijn gevoel dat er nog zoveel solidariteit heerst onder de mensen met het hart op de goede plaats en vooral dat het ook gebeurt in een periode die niet de eindejaarsperiode noemt…

Bas & Belle

Aan de slag baas,

Met al dat rondtoeren en telefoneren om die auto te registreren de laatste dagen zijn er een aantal zaken “blijven liggen”. Daar zal vandaag werk van moeten gemaakt worden want morgen gaat het terug richting noorden, voor Belle  richting moederhuis.

’t Baasje moet maar eens op zijn op voorhand, vorige week gemaakt, papierke kijken wat nog allemaal voorzien was om te doen. Bovenaan het lijstje stond het zwembad water laten dalen voor de winter en de filters en pompen laten leeglopen. De verwarming terug in gang zetten om het huis wat op temperatuur te houden en de vochtigheid geen kans te geven. Dat is allemaal gefikst zegt ‘m !

Komt er nog bij dat hij ook nog voorzieningen moet treffen voor de terugkomst eind december voor ons Belle haar puppy’s. Die mogen niet op een te gladde vloer lopen, dat is niet goed voor de vorming van het bekken en de heupen, dat gaat ‘m oplossen met tapis plein die hij destijds gekregen heeft van de Walter, een kameraad van de filmclub vroeger, die aan standenbouw doet. Als ’t baasje dat voorlopig kan leggen in de keuken dan hebben de pup’s niks te vrezen, in de living ligt parket dus da’s dik in orde zegt ’t baasje. Het vrouwtje kijkt eens bedenkelijk en denkt aan de plasjes en hoopjes op ’t parket…

Gisterenavond belde Fernand,  (die uit Turnhout met zijn grasmachienen winkel) waar wij uithingen. Zij zijn vandaag onderweg naar hun huis in St. Fraigne en vroegen hoe lang wij nog in Ferret bleven. Als zij niet te laat arriveren komen ze nog langs, anders zien we elkaar terug in Turnhout of Vosselaar, want morgen ‘vroeg’ zijn wij weg zegt het baasje. Hij gaat nog wel in ’t huis van Fernand de kachel in de fik steken zegt ‘m, anders gaat Jenny te veel kou lijden…

Als dat allemaal gedaan is kunnen we aan de terugkeer denken en zal het al wel donker zijn denken wij twee, als’m onze wandeling maar niet vergeet !

Bas & Belle

Berichtje van Yessie

Yessie is een blogmaatje van ons en is ook nog bij ons “van achter den hoek”, bijna buren dus. Op haar blog doet Yessie een oproep om kroonkurken te verzamelen voor het goede doel, blindengeleidehonden.  https://blog.seniorennet.be/yessie/

Honden, en dan nog een goed doel, daar doen wij dus aan mee ! ’t Baasje heeft Yessie’s bericht van haar blog “gepikt” en hieronder geplaatst. Dus mensen en hondenlezers… DOE MEE !

Bas & Belle

Blinde-geleidehonden

Tengevolge van mijn fietsongeval, breng ik drie-tot vijfmaal per week een bezoek aan de kinesiste. Enkele weken geleden hing er in de wachtzaal een foto van een blind meisje dat ons aller hulp vroeg om dopjes van cola, limonade, enz…te verzamelen. Ook de dopjes die op melkkartons zitten mogen bijgehouden worden. Het meisje heeft reeds een blinde-geleidehond maar die wordt een beetje oud en mag binnenkort op pensioen. Daardoor moet er voor haar een andere hond opgeleid worden om de taak van Bengo (haar geleidehond die ze nu heeft) over te nemen binnenkort. Dit kost heel veel geld en die kosten probeert ze te betalen door de ingezamelde  dopjes te verkopen aan een bedrijf die er duurzame paletten van maakt. Voor verdere info: surf naar www.dopjesactie.be of www.geleidehond.be Op deze sites staan ook de plaatsen waar je de dopjes kunt afleveren.   Ik was van de eerste seconde warm gemaakt voor dit project en let er stellig op dat ik geen dopjes weg gooi. Ik hoop dat jullie allemaal hetzelfde doen, want stel dat je zelf ooit blind wordt en een beroep moet doen op mensen …..  DANK AAN JULLIE ALLEMAAL   28-10-2008 om 19:00 geschreven door YESSIE

Profiteurs met geheugenverlies

Zo hebben wij er hier twee rondlopen, Drentsche Patrijshonden is de officiële naam. Deze namiddag was het nog zonnig weer en ’t baasje las op meteo France dat er tegen de avond regen op komst was. Dus om half drie de velden in voor een stevige wandeling.

Een oude Drent en een zes weken zwangere Drent, dan zou je denken dat die aan een wandeling van een uur voldoende hebben. Op het einde van de wandeling ploffen ze zich beide in de zetel en verwacht ze pas terug als er met etenbakken gerammeld wordt .

Niks daarvan, om half vijf staan ze daar terug te zeuren voor een wandeling en vermits het nog mooi en zonnig is trekken de baasjes hun jas nog maar eens aan. Zo fier als een pauw stappen ze dan voor de baasjes uit als om te zeggen ”zie eens we hebben het hun nog maar eens gelapt” en zo voelen de baasjes zich dan ook als er op het eind van de wandeling geen van de twee een grote of kleine boodschap gepleegd heeft.

Ze hebben je zitten baasjes, en morgen proberen ze het opnieuw…

De (misleide) directie

Alles blijft zoals het was

Vanaf 1 januari 2009 zouden de nummerplaten op de nieuw ingeschreven auto’s in Frankrijk gewijzigd worden. Dat was althans de bedoeling van de minister van binnenlandse zaken.

Op de nieuwe nummerplaten zou de nummer van het departement van afkomst niet meer voorkomen. De sport om op de snelweg bij het zien van een nummerplaat, te kunnen opzoeken in een lijstje waar die auto vandaan kwam in Frankrijk, zou dan voorbij zijn.

Het is een sport die vrij algemeen is bij Fransen en buitenlanders. ’t Baasje heeft destijds de lijst van departementen gekopieerd van de “almanac du facteur” en het is het vrouwtje die regelmatig het lijstje raadpleegt. Kijk een 14, van waar komt die ? het lijstje, of het baasje zegt dan “Calvados”of anders , hé een 64, ken ik niet, Pyrénées Atlantiques  vrouwtje…

Dat zou dus moeten verdwijnen volgens Mme. le ministre. Maar dan kreeg ze egenwind van de sporters op de snelweg die wilden weten waar die snoodaard vandaan kwam die hen inhaalde. En vermits ze met velen waren gaat Mme. de minister van binnenlandse dinges nu inbinden. De departementsnummers blijven op de nummerplaten !

En ’t baasje moet geen andere hobby zoeken om het vrouwtje wakker te houden tijdens de verplaatsingen van en naar Frankrijk…

Bas & Belle

Gisterenavond,

Gisterenavond heeft het baasje nog eens TV gekeken, dat gebeurt enkel als er panne is aan de computer of zoals gisteren de provider Wanadoo er geen zin in heeftonze baas te verbinden met de rest van de wereld.

Dus naar Phara gekeken nadat het kacheltje aan het ronken was gebracht en het buikje gevuld was. Drie onderwerpen kwamen aan bod, Fortis, schrik voor de Koran en de forel van Hitler.

Nu is de forel van Hitler wel het minste dat het baasje interesseerde, zelfs met botersaus kan ‘m daar zijn tijd niet aan verdoen. Met de forel was niks mis, met Jeroen Meeus ook niet, met de vertegenwoordiger van de Joodse gemeenschap was ook geen probleem evenals met Yves Desmet van de Morgen, no problems.

Waarom kiest men nu een “plat preferee” van zulk een onmens ? Is er dan zo weinig fantasie bij de VRT programmeurs of verantwoordelijken. Logisch dat de Joodse gemeenschap niet blij is met zo’n onderwerp. Logisch ook dat Yves Desmet voor volledige persvrijheid is. Uiteindelijk beslist de VRT top dan na verschillende dagen heisa het programma af te voeren. Hebben die directeurs en verantwoordelijken dan zulke trage hersencellen om te beseffen dat ze geen takt of fatsoen hebben ? Buiten sjotten zo’n kiekens en zonder fortuin aan oprotpremie a la Tony  Mary deze keer.

Bas & Belle

Terug op weg…

Zoals in de goeie oude tijd toen het baasje nog werkte zegt Bas tegen Belle. Een “Over en weertje” naar Frankrijk om het huis “winterklaar” te maken.

Het baasje wilde een week later naar ginds rijden maar met de nakende geboorte van Belle’s pup’s wil ‘m geen risico lopen. Het zal voor Belle zelf ook beter zijn, omdat ze daar rustiger wandelingen maakt, en het baasje ze daar nu beter in ’t oog kan houden nu de gewassen van de velden zijn.

Op zaterdag keren we al terug naar België om op zondag te kunnen deelnemen aan de strandwandeling in Blankenberge. ’t Baasje wil dat onder geen voorwaarde missen en wij zijn ook altijd vragende partij…

Bas & Belle

Wintertijd

Het baasje moet dat toch eens goed en duidelijk uitleggen die wintertijd. Naar ’t schijnt heeft het baasje vannacht de horloges, wekkers, en klokken een uur teruggedraaid. Dat snappen we al niet, hoe kan je nu de wijzers terugdraaien op zo’n digitaal schermpje waar je kan lezen 12:24, of… twaalf gedeeld door vierentwintig ?

En als je dan toch wijzers terug draait, mag je dat uur dan nog eens extra beleven ? Kan je dan de fouten van het laatste uur terug goedmaken in dat extra uur ? We geloven van gans die poespas de ballen.

’t Is weer zoiets dat “slimme” mensen hebben uitgevonden om het ’s avonds wat vroeger donker te maken. En dan komen ze in ons vaarwater en van al die hondjes die ’s namiddags en ’s avonds hun wandeling gaan maken. Er zullen heel wat ontmoetingen in het bos minder zijn, daar zijn we zeker van !

Alle honden baasjes zijn niet zo “gek” als die van ons. Onze baasjes gaan bij nacht en ontij toch nog met ons wandelen, maar zo zijn er niet zo veel. ’t Zal stillekes worden in ’t bos, zeker als er dan nog zo’n zuur weer, zoals vandaag, bijkomt.

Winteruur of niet, wij slapen in elk geval meer dan één uurtje meer…

Bas & Belle

Volgende week zondag…

Zondag 2 november is zo één van die hoogdagen voor de Belgische Drentenvereniging. Op die datum heeft de jaarlijkse strandwandeling plaats te Blankenberge.

Nog niet meegemaakt zo een veertigtal Drentsche Patrijshonden die gelijk van het strand naar de vloedlijn stormen ?  Het baasje zegt daarvan dat het voor hem een “kiekenvel moment” is.

En kiekenvel momenten heeft het baasje niet zoveel, Luciano Pavarotti kon dat het baasje bezorgen als ‘m er de hoge C uitperste, veertig Drenten kunnen dat ook…

Je moet er bij geweest zijn, van Blankenberge naar Wenduine en terug. Op het keerpunt nog een citroenjenevertje achterover kieperen en met de wind in het gezicht terug naar Blankenberge, wij hebben al mindere zondagen laten passeren. Het is misschien een alternatief om niet naar die lullende politiekers te moeten kijken in de zevende dag ?

Wat je ook verkiest, je bent welkom op de Drentenstrandwandeling. Plaats en uur van afspraak kan je vinden op de Drentensite http://www.drentschepatrijshond.be/

Tot dan, Bas & Belle

Tussen de druppels

Op een regenachtige dag gaan wij normaal nog een wandeling doen tussen de buien door. Dat was met al die buien gisteren wel héél moeilijk. We hebben dan maar geprobeerd tussen de druppels te lopen.

Toch hebben we nog een behoorlijke wandeling kunnen maken want toen we halfweg waren kwam ’t zonnetje even “piepen”.

Dan is het pas mooi in de dreven van ’t Giels bos. Het bos zelf is middendoor gesneden door de snelweg E 34. Aan de snelweg zijde waar wij wonen zijn een beuken en een eikendreef die doodlopen op de parking van de snelweg. Buiten een paar joggers en mountain bikers komt daar geen verkeer. Je kan er nu heerlijk in de afgevallen bladeren snuffelen en de bomen zijn nu prachtig gekleurd.

Als ’t zonnetje even komt piepen is ’t zelfs in Vosselaar goed leven voor twee Drenten…

Bas & Belle

Allemaal misleid

Door dat lieve smoeltje, die blik in haar ogen, keurig hondje. Het is inderdaad op het eerste zicht een engeltje.

Je moet het zien naar plaats en tijd, zo engelachtig als ze daar zit, zo duivels is ze in het bos. Een uur na het nemen van deze foto’s kwam ze voor de derde maal in drie dagen met een hevig bloedende tong terug bij het baasje aan. En dat is niet omdat het zo’n lieverdje is ! De schrik van alles wat beweegt in het bos, dat is ze dan, “onze lieve Belle”.

Terug thuis is het dan weer het meest aanhankelijke en lief hondje dat je je kan voorstellen, gehoorzaam, geduldig bij het eten klaarmaken, zich bij de baas leggend als ‘m aan de computer bezig is of bij het vrouwtje tegen haar benen zittend, meekijkend naar “thuis”.

Mensen die geen Drentsche Patrijshond kennen, weten niet wat ze missen, en kunnen het meestal niet geloven als je die zaken allemaal vertelt. Of ze ons geloven of niet, het laat de baasjes koud, wij voor onszelf weten waar we aan begonnen zijn en nu, na vijftien jaar Drenten ervaring telt voor ons nog maar één ding: eens een Drent, voor altijd een Drent ! 

Jan

Op het nippertje

Deze foto heeft het baasje ook genomen in de Zoomart gisteren namiddag bij Belle’s shopping namiddag.

Het was op het nippertje dat het baasje het zag dat ze toch iets wou doen wat niet voorzien was in het scenario. Een strenge "nèèèèèèn Belle" volstond om haar tot de orde te roepen en haar niet met een volle bek hondenkoekjes te laten zitten.

Gisteren waren het enkel lovende woorden die ze oogste, vandaag de keerzijde van de medaille, als je ze niet in ’t oog houdt steekt ze kattenkwaad uit.

Het is nog meegevallen en ze is echt braaf geweest in de winkel, en het moet aan al die verschillende geuren gelegen hebben dat ze een beetje overdonderd was, want achter haar lagen de pensstaafjes, een hondensnoep waar Bas en Belle normaal een moord voor zouden plegen…

Bas & Belle

Terugblik

’t Baasje is deze morgen op ’t blog nog eens in het archief gedoken om te controleren wat er zoal verandert is in die acht maanden dat wij actieve bloggers zijn.

Het bericht van 14 februari staat nog altijd rechts bovenaan op de startpagina, hierin stellen wij ons aan U voor. Op 15 februari gaven wij te kennen wat onze voorkeuren toen waren. Ook dat bericht is nog steeds actueel, het enige wat verandert is, is de site van “Dogs on the Block” dat niet meer bestaat. Achter de rest van het bericht blijven we voor de volle honderd procent achter staan.

Lees hierna wat onze baas destijds voor ons noteerde:

https://blog.seniorennet.be/bas_en_belle/archief.php?startdatum=1202684400&stopdatum=1203289200

Bas & Belle

Gebakken puppy’s ?

Nog altijd is het een warmte liefhebber, zo hebben we haar de eerste keer ook gevonden bij de fokker Guido Bockstal in Afligem. Samen met moeder Freya en haar zus, vlak voor de kachel. En die stond goed warm, dat kan ’t baasje wel verzekeren.

Daar waar Bas de koelte opzoekt als hij het wat warm krijgt en dan de hall opzoekt waar hij zich tegen de voordeur aanlegt, zo heeft Belle de voorkeur voor de warmste plaatsen in huis. Van beiden is de vacht verschillend, Belle met de vrij korte vacht en Bas met zijn lange vacht mét korte ondervacht verkiezen dan ook andere omstandigheden.

Zoals ze gisterenavond weer voor de houtkachel was gaan liggen met haar buik naar de straling begon het baasje toch wel te vrezen voor haar toekomstige puppy’s. Zeppos, de vader van de pup’s, heeft een vacht als Bas en als die kleintjes eenzelfde vacht krijgen hebben ze het nu wel zwaar met die temperaturen zo vlak voor de kachel.

’t Baasje zegt dan dat ‘m er zeker van is dat die diertjes niet met een verkoudheid gaan geboren worden…

Bas & Belle

Bloed aan het struikgewas

Ze zal het nooit leren ons Belle, de hoeveelste maal is dat nu al dat ze met een bloedende tong bij het baasje aankomt.

Ze kon vandaag niet snel genoeg los zijn van de leiband om achter de bosduiven aan te gaan die ze al even in de gaten had. We hebben het er hier al een paar maal over gehad, ze gaat overal over of door en kijkt naar niets. De baasjes hebben al gedacht dat ze wel wat kalmer gaat worden nu haar dracht al de zesde week ingaat, maar dat is duidelijk fout gedacht baas.

Als ze dan al een tijdje het bos aan het verkennen is hangt haar tong “op halfzeven” zegt het baasje en als je dan de braamstruiken in gaat dan loop je natuurlijk meer kans op verwondingen. Het bloed drupte uit haar bek toen ze bij het baasje kwam, maar Belle is een harde en heeft een hoge pijngrens. Dit in tegenstelling met Bas, die zou al lang gans het bos bijeen gejankt hebben…

Bas & Belle

Verhalen

De vaste bezoekers aan dit blog zullen het zo stilaan wel weten, voor ‘m op pensioen gegaan is heeft het baasje achtereenvolgens bij de VAB wegenwacht gewerkt, rijles gegeven waarna hij in het technisch onderwijs gestapt is. In de vakanties ging hij dan voor VAB Europech nog gans Europa afschuimen om gestrande toeristen terug thuis te brengen. Zoiets als “den Beaucourt” maar dan voor auto’s.

Al maanden geleden waren er lezers die tegen ‘m zegden “gij moet een boek schrijven” als je een blog kan volschrijven dan kan je een ook een boek schrijven. Dat is natuurlijk wel waar, maar dan moet je ook nog lezers vinden die aan zo’n boek geld willen geven. En daar knelt het schoentje gewoonlijk…

Niet dus, geen boek, geen collega van Aspe, Claus, Berkhof, Huysentruut, zelfs niet van Gezelle of Consience. Je zal onze baas niet op de boekenbeurs moeten gaan zoeken om uw exemplaar van een signatuur te laten voorzien. Wat ‘m neerpent kan je hier vinden of in de cursussen die hij destijds geschreven heeft voor zijn leerlingen.

Als men dan toch een geschreven exemplaar wil, dan openen wij nu een jacht op de cursussen technologie, verbrandingsmotoren, het zelfdragend koetswerk, of hedendaagse autolakken en hoe deze verwerken.

Je kan ook zoeken achter materialenkennis van de auto, gelijkstroom elektriciteit in auto, en elektronica in de auto. Dit laatste uit het begin van de 80er jaren en dus zeer elementair.

Gisteren heeft hij zo een verhaaltje, waar gebeurt, op ’t blog gezet. De pollepelhistorie is dus voor de volle honderd procent autobiografisch (mooi woord en ’t eerste deel komt nog uit zijn beroepsleven).

Als ‘m nog eens een inspiratieloze dag heeft, zal hij af en toe zo’n waar gebeurt verhaal tussen de andere berichtjes plaatsen. Het zullen wel altijd plezierige verhaaltjes zijn want de miserie onderweg en de slechte ervaringen die is ‘m al lang vergeten. En wat die lezers die ‘m vroegen van een boek te schrijven betreft, zij hebben gelijk. Hij heeft nog wel materiaal voor twintig jaar in zijn bolleke zitten…

Bas & Belle

Het pollepelverhaal

Enkele jaren geleden moest het baasje een plasje van Bas ter controle binnenbrengen bij de dierenarts. Waarom dat de controle nodig was weet het baasje al lang niet meer. Wat vooraf ging des te beter !

’s Morgens bij de ochtendplas zou het gebeuren, de baas zou dat eens snel fiksen zie. Pot er onder en klaar, zo zag hij het vooraf. De confituurpot stond al van de avond tevoren klaar. De baas was volledig gekleed naar beneden gekomen want het was koud buiten en uiteraard zou gans het ritueel buiten gebeuren.

Bas verleende honderd procent zijn medewerking, het baasje was nog niet buiten of daar ging de eerste krachtige straal al tegen de appelboom. Een sprint van ’t baasje, met confituurpot vooruit was natuurlijk overbodig wegens te laat baas. Ondertussen stond ’t vrouwtje zich achter het venster krom te lachen om de kuren van die Pipo met zijn confituurpot.

Geen probleem zegt de baas, Bas doet verschillende plassen binnen de paar minuten, het is enkel zaak van bij de pinken te zijn. Drie kwartier heeft ‘m zo achter Bas aangelopen met zijn confituurbokaal. Zijn hemdsmouwen waren al wel opgerold want na een flinke straal naast de pot en over de baas zijn handen riskeerde hij het geen derde maal.

Na nog enkele probeersels was er dan toch wat in de pot terecht gekomen. Met pijn in zijn rug gaat de baas recht staan om zijn rug eens te strekken en stoot Bas die pot om. Nog enkele druppels konden gerecupereerd worden, daar zou Dr. Nelly haar plan mee moeten trekken…

Dr. Nelly was een andere mening toegedaan en kon met die paar druppels niks aanvangen. Bas moest een grotere plas inleveren. ’t Baasje kreeg een pollepel ter beschikking en de jacht op de plas was heropend. Vermits het in de tuin van de dierenkliniek te doen was met al die geuren van andere honden kwamen Bas zijn plassen veelvuldig. Ondertussen stonden al twee vrouwtjes achter het venster te lachen om de kuren van die Pipo, nu met een pollepel in plaats van een confituurpot.

Het was wel sneller beklonken met die pollepel en Dr. Nelly was nu wel tevreden over de geleverde plas. De uitslag was waarschijnlijk goed want het baasje herinnert zich niet dat Bas ooit pillen heeft moeten nemen voor één of ander kwaaltje…

Om wraak te nemen dat men hem toen heeft uitgelachen heeft het baasje dit verhaal dikwijls verteld als we vrienden te eten hadden. Meestal kwam dat verhaal dan als de soep moest uitgeschonken worden met een …pollepel. ’t Baasje vertelde er dan altijd bij dat we maar één pollepel hebben, wat nog waar is ook. Wat ‘m er wel niet bijvertelde was dat de betreffende pollepel die van de dierenkliniek was…

Er zijn toch verschillende mensen geweest die maar éénmaal soep genomen hebben !

Bas & Belle

Nog goed (buitenlands) nieuws

’t Is vruchtbare Drententijd blijkbaar, in Frankrijk bij Ruud en Trudie Willemse is op vier oktober ook een nestje Drentjes geboren.

Moeder Themke heeft een nestje van acht puppy’s gekregen, vijf teefjes en drie reutjes. Het is het tweede nestje van Themke. De vader is “hollander” Antor Muffty van Selihof wat vrij logisch daar er bitter weinig Drenten in Frankrijk te vinden zijn,

En wij die lange tijd gedacht hebben dat wij, Bas & Belle, de enige Drenten in Frankrijk waren…

Je kan het Franse Drentenleven op het terrein van Les Grands Champs van Ruud en Trudie in La Chapelle sous Uchon in het zuiden van Bourgondië hier lezen:

http://www.les-grands-champs.com/introductie.htm

Je kan er ook de foto’s van het nestje puppy’s vinden. Dan kan je je een beeld vormen wat ons hier te wachten staat vanaf half november…

Bas & Belle

Bedankt.

Aan al die meer dan honderd zestig bezoekers aan ’t blog gisteren. Honderd zestig lezers die nu weten hoe het Belle vergaan is deze voormiddag en die allen willen weten hoe het de volgende weken gaat lopen.

Bedankt voor al die felicitaties, mondeling, telefonisch, langs mail en via de reacties en gastenboek op ’t blog. Nu nog afwachten wat de post nog brengt op maandag…

De baasjes zijn alvast danig in hun nopjes met het goede nieuws en de felicitaties. Ook Peter & Hilde, de baasjes van Zeppos kunnen hun vreugd’ niet op.

Ook in de Drentenvereniging is het bericht met vreugde ontvangen, weer een nestje op ’t jaarpalmares !

Aan alle die ons gisteren en vandaag gefeliciteerd hebben… duizend maal bedankt !

Bas & Belle

Eventjes geduld

Geen nieuws voor we terug zijn van ’t Binnenhof. Niet dat we geen inspiratie hebben maar alle nieuws gaat verbleken met hetgeen we dadelijk te negen uur dertig gaan krijgen.

Is het positief, zoveel te beter.

Is het negatief, pech gehad en volgende maal beter zullen we maar denken.

Wij zijn alle vriê curieus, net als jullie waarschijnlijk. Nog efkes…om elf uur weten jullie meer .

Bas & Belle

Strandwandeling op 02.11.08

We hebben er hier op ’t blog al eens wat van laten horen. Op zondag 02.11.2008 gaat de jaarlijkse strandwandeling van de Vereniging van de Drentsche patrijshond door te Blankenberge.

Elk jaar is het weer een belevenis al die Drenten die samen stoeien op het strand en in het water.

Ons baasje heeft wel wat problemen met die wandeling dit jaar. Gaat Bas, onze ouwe rakker, die twee uren of 10 kilometer, van Blankeberge naar Wenduine en terug nog goed aankunnen ? We gaan onze trouwe maat in elk geval niet forceren. Hij gaat nog wel elke dag zijn wandelingen doen maar dat is niet door mul zand en de vloedlijn…

Voor Belle hoopt het baasje dat er een probleempje zal zijn. Belle is dan 7 weken drachtig en dat zou ook wel eens een probleem kunnen zijn. Maar ’t baasje is al oplossingen aan het uitdokteren. Wij gaan er in elk geval zijn, temeer omdat ons Belle DIE DAG JARIG IS en haar derde verjaardag op het strand gaat vieren !

Wie ook nog jarig is, is Ella. Ella is het teefje van Ingrid en Johan en is de zus van Belle. Ella zullen we normaal ook terugzien op de strandwandeling, maar Ella is loops….net als het andere teefje van Ingrid en Johan. Dat kan ook nog een probleempje geven met al die reu’s die natuurlijk zo’n gelegenheden niet koud laten worden …

We zien wel wat het gaat worden, we betrouwen volledig op ’t baasje, da’s nogal ne creatieve op ’t gebied van oplossingen uitdokteren…

Bas & Belle

Morgen !

Morgen voormiddag, zo tegen elf uur moet je hier komen lezen ! Dan is Belle naar de dierenartsen praktijk ’t Binnenhof geweest voor het nemen van een echo.

Dan staat hier hopelijk het goede nieuws dat ons Bellemieke drachtig is. Misschien staat er wel bij hoeveel puppy’s er op komst zijn…

De baasjes zijn alvast razend benieuwd, evenals in Oudenaarde, de baasjes van Zeppos.

Ook in ’t Binnenhof waren An en Dr. Nelly benieuwd naar wat het worden gaat, het zijn dan ook regelmatige lezers van ons blog en leven mee met die twee Belgisch/Franse Drenten…

Nog een goeie vierentwintig uren en we weten meer !

Bas & Belle

Extra wandeling en gehandicapt

Rare titel heeft het baasje weer uit zijn teen gezogen, dat hebben wij hem niet voorgezegd, zeker weten.

Daarom enige verklaring bij de titel, het eerste, de extra wandeling is wat Belle er aan overgehouden heeft, het tweede, en dan met veel fantasie, is hoe het baasje zich vandaag voelt, gehandicapt.

Gisterenavond zijn ’t baasje en Belle de Mitsubishi naar de garage gaan doen. Die moest voor groot onderhoud in de garage binnen. Normaal doet het baasje dat zelf maar vorige vrijdag, op de terugweg van Frankrijk heeft ‘m van die kuren gekregen met lampjes die gingen branden en zo. Omdat dat tegenwoordig allemaal computer dinges zijn kan het baasje met zijn spreekwoordelijke tang en hamer er nog weinig aan doen.

Dus…”den Huybs” kan nog eens iets verdienen aan ’t baasje.

Nu is de garage toch kortelings verhuisd van Beerse naar Vosselaar en dus is het een makkie om die auto weg te brengen en te voet terug naar huis te komen. Vanavond, als ’t niet regent zoals nu, zal de wandeling nog eens overgedaan worden in tegenovergestelde richting.

En dat met een baas die zich gehandicapt voelt als ‘m de beschikking over zijn auto niet heeft….

Bas & Belle

Morgen beter ?

Hopelijk, want vandaag was het “gene vette” zoals het baasje dat uitdrukt. Het zag er al grijs uit toen we onze ogen openden en nadien is het alsmaar grijzer en natter geworden.

Een korte wandeling was al genoeg om kletsnat terug thuis te komen, en dan hadden we nog gewacht tot “het wat over” was.

Zelfs de auto gaan ophalen aan de garage met een wandeling zat er niet in. ’t Vrouwtje heeft het baasje met de Golf weggebracht naar de garage. We hadden er nochtans naar uitgekeken want dat is geen alledaagse wandeling. Moeten we nog eens 10.000 km. wachten, zolang duurt het in elk geval voor de auto terug naar de garage moet…

Al een geluk dat het baasje de kachel heeft aangestoken, dat is een lekkere behaaglijke warmte, veel aangenamer dan voor een radiator te gaan liggen, vooral Belle kan van die warmte genieten...

Bas & Belle

Straffe kost

’t Baasje vertelt ons alles, dat weten jullie zo stilaan wel. Nu deze morgen komt hij na het inkopen doen toch wel met een “specialleke” af.

Gisteren was het ook al zo, in elke winkel waar hij kwam hoorde hij dezelfde vraag , nog voor hij gezegd had waarvoor hij kwam. “Hoe is ’t met Belle”? . Bij de bakker, hoe is ’t met Belle ? Bij de beenhouwer, hoe is ’t met Belle, in de krantenwinkel, hoe is ’t met Belle ? Met steevast er achteraan “en komen er puppy’s?”

Nu weten de baasjes ook niets meer dan dat ze vier weken geleden een amoureuze namiddag met Zeppos heeft doorgebracht en dat is het voor het moment.

Vrijdagmorgen heeft het baasje dus een afspraak gemaakt in “’t binnenhof” onze dierenkliniek in Beerse. (Daar was het gisterenmorgen ook al hetzelfde “hoe is ’t met Belle ?”) Toen ’t baasje zegde dat hij speciaal tot bij hen kwam om zelf iets meer te weten te komen was de reactie “oh ja , da’s just”.

Maar de spits is afgebeten door Carine van ’t Bolkske, de krantenwinkel, die heeft de gele trui voor deze week ! Toen die vanmorgen vroeg hoe het met Belle was , en ’t baasje vertelde dat we vrijdagmiddag meer zouden weten vroeg ze of we eerst naar de dierenkliniek gingen en daarna een krant kwamen kopen. Kwestie van het ‘t eerst te weten…

En dan zeggen dat Carine helemaal niet “hondminded” is en zelfs bang is van honden, zelfs van ons twee !

Bas & Belle

Nu hebben we getuigen genoeg…

Gisterenavond, in het bijzijn van de helft van de familie heeft ons Belle het opnieuw “gelapt”.

Met de living vol getuigen die het vrouwtje kwamen feliciteren met haar verjaardag is zij hier voor de kachel een egel komen neerleggen.

Vermits wij er hier in Vosselaar niet zo op voorzien zijn heeft het baasje dan ook geen lederen handschoenen zomaar klaar liggen. Hij heef die egel dan maar in een krant gerold en in het “houtkot” gaan leggen. Daar kan ‘m even nadenken wat ‘m gaat doen, (de egel hé), terug bij ons de tuin inkomen of naar de buren trekken waar ze geen egel pakkende honden hebben.

We zien morgenavond wel wat zijn besluit geworden is…

Bas & Belle

Er is er weer ééntje jarig

Dat stopt hier niet meer, dat is wel duidelijk de laatste weken. Vandaag is ’t vrouwtje aan de beurt. Eenenzestig jaar wordt zij vandaag. Dat is geen getal met een nul of een vijf achteraan, dus zal het maar klein feest zijn vandaag. 

En als die verjaardag dan weer achter de rug is dan is het binnen een kleine drie weken de verjaardag van die kleinste van ons , ons Belle.

Veertien dagen later op 17 november viert Bas zijn vijftiende verjaardag, da’s met een vijf achteraan…dus weer groot feest met tent en genodigden ?

Tegen die tijd moet ons Bellemie ook bevallen, (als alles goed gaat) maar dat weten we vrijdag. Vrijdag om 9uur30 heeft het baasje een afspraak gemaakt voor de plaatselijke veestapel hier ten huize. Voor Belle is dat het nemen van een echo, en Bas mag terug op de weegschaal. Maar dat zijn allemaal zorgen voor vrijdag, nu gaan we eerst nog een feestje bouwen voor ’t vrouwtje…

Bas & Belle

Nieuwe buur ?

Gisteren op het einde van de boswandeling, kwamen wij langs een weide waar we een nieuwe buur ontmoetten. Vroeger stonden daar ook wel eens paarden maar de laatste maanden bleef de weide leeg.

Gisteren was er terug beweging in de wei. Een nieuw paard ? We weten het niet, maar dit paard hebben we nog niet gezien. Reden dus om eens kennis te gaan maken is ons gedacht.

Ondanks we geen lawaai gemaakt hebben of geblaft, durfde het paard toch niet echt dichtbij komen. Kent ‘m nu geen honden, of is ‘m slecht gesocialiseerd ? We bekijken het wel, deze namiddag gaan we er waarschijnlijk terug langs. Als hij ons regelmatig terugzien zal het ijs snel gebroken zijn menen wij…

Bas & Belle