Berichten van 1 april 2011 tot 30 april 2011

Notre copain Charentais René…

Bij het doorbladeren van de krant “Charente Libre” vinden we op bladzijde 4 een foto van de man die ons baasje “mon Belge préféré” noemt.

René Patin komt in de krant omdat hij een groot en rechtvaardig hart heeft. Hij is zo bescheiden dat wij zelf niet wisten dat hij “le président” is van de vereniging van de Charentaise afdeling die kinderen uit de streek van Tsjernobil naar hier haalt voor een deugddoende gezonde vakantie.

Twaalf jaar kennen we René, van dag twee nadat we hier in La Magdeleine in ons huis waren ingetrokken. En nooit vanzeleve vergeten mijn maat Fred en ik de eerste woorden die hij tot ons richtte “Ah Belgen, zijn jullie verdwaald?”en dat terwijl we in zijn Bar Tabac/ restaurant een pintje kwamen drinken.

Die avond hebben we bij hem en zijn vrouw Nicole de eerste maal van ontelbare veel malen gegeten. Lekker gegeten, en heel veel mensen die ooit bij ons te gast waren kunnen dat getuigen. Op ons blog staat een bericht op datum van 15.03.2008 waarbij hij ons en de vrienden bediend tijdens de oudejaarsnacht. Nicole kookte dan de pannen van het dak en hij diende op, als iedereen bediend was schoven ze zelf mee aan tafel. Eén grote vriendenboel was het, verbroedering tussen Belgen en Fransen, met af en toe een Engels koppel erbij.

Twee jaar geleden hebben ze het restaurant gesloten. René had goed tien jaar geleden een zwaar motorongeluk gehad en sindsdien is hij een krakende wagen. Het opdienen was er niet te veel aan maar wel de dwang van het te moeten doen, hij is inmiddels ook de zeventig al gepasseerd.

Vorig jaar is hij hier samen met Katia, het meisje op de foto hier jonge scheuten komen afsnijden van uit België geïmporteerde bomen. Om bij hem in de tuin deze stekken te grefferen op een andere onderstam. Ook een hobby van hem.

Overigens spreekt hij vloeiend Russisch. Reden waarschijnlijk waarom ze hem voorzitter van de vereniging hebben gemaakt. 

Als we van de week een pint gaan drinken in Bar/Tabac “le Poivrier” gaan we hem toch wel eens vragen of dat vriendelijke meisje Katia ook dit jaar weer te gast is bij hen in Villiers le Roux, buurgemeente van La Magdeleine.

Belle & co

Op een dag verbreekt de 10-jarige dochter

het stilzwijgen bij het avondeten en verkondigt heel ernstig:
'Ik ben geen maagd meer'…………….

Na deze woorden valt een onheilspellende stilte in huis.
Dan herneemt vader zich, en brult naar moeder :
'Martha, gij hebt schuld hieraan!
Gij zijt een hoer!
Gij kleedt u altijd zo frivool en sletterig en ge doet de mannen altijd hun ogen verdraaien en fluiten!
Bovendien gedraagt ge u verrekte obsceen waar onze dochter bij is!'
Naar de oudere dochter van 20 roept vader:
'En jij,  jij hebt ook schuld.
Je bent net zo'n hoer!
Je neukt met eender welke kerel op onze sofa als wij uitgaan!
En dit voor de ogen van onze kleine dochter.
Enkele dagen geleden heb ik nog spermavlekken op mijn slaapkussen gevonden!
En je moet niet denken dat ik niet weet dat je een vibrator in je  nachtkastje hebt, verdomme!
Vuile slet!'
Waarop de moeder kwaad naar vader roept:
'Hou jij maar je mond verdomme!  
Juist jij moet je opwinden.
Je geeft verdomme de helft van je loon uit aan de hoeren,  je toert rond in de rosse buurt met ons kleine meisje op de achterbank.
En sinds we kabeltelevisie hebben kijk je de hele tijd naar de pornofilms, zelfs waar ons kleintje bij is.
Om nog maar te zwijgen van die trut van een secretaresse van je, die je regelmatig pijpt en er maar niet genoeg van schijnt te krijgen om door jou
platgeneukt te worden en je regelmatig met zo'n verdomde engelstemmetje opbelt en dan zelfs met ons dochtertje spreekt!'
De geshockeerde en vertwijfelde moeder wendt zich tot de kleine dochter en vraagt:
'Maar mijn schatje toch, hoe is het gebeurd?
Was het anaal of vaginaal?
Ben je verkracht geworden of heeft een medeleerling je geneukt?'
Niet begrijpend kijkt het kleintje haar met grote ogen aan en zegt:

'Maar nee mammie.
De juffrouw heeft mijn rol in het kerststuk veranderd.
Ik ben geen 'Maagd' meer maar een herderinnetje.'

L.M. (wie anders)

Nog niet over…

Vannacht hadden wij hier een onweer boven het noorden van de Charente. Hoewel er geen bliksem te zien was waren de donderslagen “niet van de poes”. Toen het baasje wakker schoot van de eerste knal was het eerste wat hij dacht “gaan de pupjes niet te hard schrikken”!

Toch raar dat die puppy’s zo in je onderbewustzijn aanwezig blijven. De laatste die vertrokken zijn bij ons, zijn morgen ook alweer een week bij hun nieuwe baasjes en toch schrikt onze baas wakker van pupjes die zich achthonderd kilometer verder bevinden !

We krijgen trouwens van verschillende eigenaars fijne berichten over hun pupjes. Van Kiet en Kiki hoeven we niet veel berichten te ontvangen, die hebben hun eigen blog en laten hun baasjes honderduit vertellen over hun belevenissen. Zo hebben beide in een week haast één kilo aan gewicht gewonnen. Wat gaan ze snel groot zijn die pups van ons.

Verschillende andere eigenaars meldden ons het wel en wee van hun hondjes. Kyra-Belle en Kibbels hadden een veel voorkomende kwaal bij puppy teefjes. Zij zijn naar de dieren arts geweest om antibiotica voor een licht blaasontsteking. Het is fijn dat de eigenaars makkelijk communiceren, wijzelf en nog bevriende fokkers zoals Roswitha “van Drentenpassie” kunnen meestal wel raadgevingen geven in de goede richting. Het is aan de eigenaars om gewoon een signaal te geven.

En dan zijn er ook nog de vrolijke berichten , (voor ons toch) van de kuilen gravende pup (?) van de aan de leiband lopende pup en de capriolen daar rond, van de eetgewoontes en de plantrekkerij van die kleine mormeltjes, om enkel de heel lekkere zaken uit de eetkom op te eten en de rest te negeren. Denk er om eigenaars, ze zijn slimmer dan je denkt en ze draaien je rond hun vinger voor je het weet ! ! !

Dat was de laatste puppy up date voor het moment, de hemel is terug blauw, de zon schijnt terug in de Charente en binnen enkele uurtjes, na het boodschappen doen, kunnen we verder in de tuin werken. Alles is terug opgefrist van de buien van vannacht en we gaan er met frisse moed terug tegenaan.

Belle & co

Een tandje bij gestoken…

Dat is wat het hoofdbestuur vandaag gedaan heeft, een tandje bij gestoken, naar een hogere versnelling geschakeld in hun werk in de tuin.

Terwijl het baasje inde tuin met de zitmaaier de Savanne van La Magdeleine plat legde  en afvoerde richting composthoop, was het vrouwtje het onkruid op de koer aan het uitroeien.

Beiden hebben er een volle dagtaak aan gehad. Voor beiden telt echter ook hetzelfde resultaat… de helft is gedaan en morgen wacht nog zo’n dag. Terwijl het baasje bezig is met “hondshoog” gras heeft het vrouwtje haar handen vol met het kleefkruid dat dit jaar uitermate goed “gelukt” is. Overal kan je het tussen vinden en wanneer het ussen de rozenstruiken groeit is het zelfs een stekelige en pijnlijke bedoening.

Morgen dus een nieuwe dag met dezelfde bezigheden en dan na het weekend kunne de baasjes zich gaan bezighouden met de groententuin. Van Louis, van de moppen, heeft het baasje tomatenplanten meegekregen van zaadjes die het baasje geleverd had van “tomate Russe”, een tomatensoort waarvan de vruchten geweldig groot kunnen worden en die ookheel lekker zijn. Deze tomaten zijn eerder zoet dan de gekochte tomaten die wel eens zuur kunnen zijn. Ze hebben weinig zaadjes en heel veel vruchtvlees. De baasjes verheugenzich al op eigen gewonnen volle grond tomaten !

Ook de boontjes kunnen al gezaaid worden. De klimhekken staan nog steeds in de tuin en omdat het baasje daar in februari duchtig heeft gespoten tegen onkruid ligt de grond al haast klaar om te zaaien !

Nog even en we kunnen beginnen “toeristen”. Ditmaal betekend dat op bezoek gaan op Ile d’ Oleron waar “ons” Hadise en Jago op vakantie zijn met hun baasjes. Uiteraard brengen zij ons dan een tegenbezoek. Dan kunnen we nog eens goed ravotten met familie hier in de opgekuiste tuin !

Belle & co

Net als William…

Ergens zijn we net als William vandaag, die weet ook wat te doen vandaag. Maar dan zal de vergelijking wel ophouden denken we.

Na een uitstekende nacht, het baasje vertelt dat hij niemand gehoord heeft, (al de anderen hebben ons baasje WEL gehoord), zijn we eens even gaan rondkijken hoe het hier gesteld is.

In huis valt het allemaal nogal mee, daar is ’t vrouwtje ijverig bezig de bagage uit te pakken. De winterkleding moet opzij en plaats maken voor de zomerspulletjes. Ook het eten voor ons en de snoeperijen moet zijn plaats krijgen in de kast anders gaat het vrije bediening worden, “self service” hebben we dat ook al horen noemen, maar daar is het hoofdbestuur niet gek van blijkbaar.

In de tuin is het werk niet te overzien ! ! ! En dat is zacht uitgedrukt volgens onze baas. Onze “Husq” zal wel drie maaibeurten nodig hebben vooraleer het resultaat acceptabel is voor onze baas. Het is hier blijkbaar toch niet zo droog geweest als in België want wij kunnen verstoppertje spelen in het hoge gras als we gaan liggen.

Gaan liggen is er niet bij als je Heros bezig ziet. Die heeft “het zot in zijn lijf”. Die vloert zowel Hera als Belle met zijn zot spel. Ook het baasje is al moeten opzij springen omdat hij anders ook tegen de vlakte was gegaan. 37 Kilo achteraan tegen je benen krijgen die in volle vaart komt aanstormen…. Daar heb je betonnen pilaren voor nodig om recht te blijven !

Wat echt meevalt zijn de bloeiende rozen. Die staan op dit moment prachtig. We hebben dan ook wel zo’n twintig verschillende soorten staan, wat een prachtig beeld geeft en een verrukkelijke geur.

Ja, voor William is alles netjes uitgestippeld vandaag, voor ons niet… wij moeten zelf onze keuze maken WAAR we eerst aan beginnen !

Belle & co

Hier zijn we weer…

Na een voortreffelijke rit zijn we rond half negen hier in La Magdeleine aangekomen. Acht uren hebben we over de achthonderd kilometer gedaan.

Het ging vlot, Parijs hebben we “gerond” in drie kwartier. Vermits op de meest onmogelijk uur Parijs naderden besloot het baasje Parijs nog eens te passeren langs de Westkant. Dat wil zeggen, naast het “stade de France” langs naar de porte de la Chapelle en dan de périférique tot aan de porte St Cloud en dan richting Boulogne Billancourt.

Het baasje gaat graag langs daar, volgens zijn eigen zeggen “heeft ‘m dan meer het gevoel in Parijs te zijn geweest” en dat is ook zo. De lange Boulevard vanaf de périférique tot aan Boulonge is echt “Parijs”, met alles er op en aan.

We hebben dan iets na Orléans de bak nog eens gevuld (te Mer, waar geen zee te zien is) en daar konen we nog eens een plas maken en drinken. Daarna ging de cruis control terug op 130 richting Charente.

Terwijl het vrouwtje aan de slag ging in de keuken, begon het baasje de aanhanger te lossen. Onze benches lagen daar nog op omdat die van dienst geweest zijn om de pupjes “bench training” te geven. En we moeten vannacht toch kunnen slapen naar behoren zegt het baasje.

De tuin hebben we al gaan verkennen en het lijkt wel een Afrikaanse Savanne na het regenseizoen. Dat wil zeggen, het gras zal in een paar keer moeten afgereden worden. Daar kan zelfs een Husqvarna zitmaaier niet tegenop !

Morgenvroeg zien we wel of we het baasje er mee kunnen helpen !

Belle & co

’t Zal weer niet vroeg zijn…

Het vertrek naar Frankrijk gaat gebeuren zoals steeds, weg goede voornemens van nu eens VROEG te vertrekken. Elke maal komen er wel onvoorziene omstandigheden om de hoek kijken . Vroeger als gepland is het ons in al die jaren niet gelukt. Deze maal was meer dan anders wegens drie maanden geleden en de puppysituatie waar we echter ook van genoten hebben, een mens kan niet alles hebben in het leven zullen we maar denken .

Maar ja waar malen we om, als we aankomen is het bed gedekt en kunnen we als het moet zo onder de lakens, niet zeuren dus.

Hopelijk hebben we ginds vanaf het eerste moment terug toegang tot het www en kunnen we de binnengekomen berichten beantwoorden, en ons verslag van de reis op het blog zetten.

Straks meer nieuws, dan vanuit La Magdeleine, het dorpje in de Charente waar het straks weer heel wat minder rustig gaat wanneer we met z’n drietjes gaan bepalen hoe wij gans de toestand zien !

Belle & co

Voorbereiding voor twee weken uithuizig…

Voor het hoofdbestuur moet er niet zo veel voorbereid worden maar het zijn de Drenten die niet willen meehelpen. Tegenwerken doen ze ook niet maar op de dag voor je vertrek lopen ze meer voor de voeten dan anders. Ze merken het immers beter dan wie ook dat het dekzeil een keer meer van de aanhangwagen gaat om er weer wat bij op te laden.

Er moesten ook nog wat leidingen en koppelstukken gehaald worden voor de zwembadverwarming en het sproeisysteem van de “potager” ofte groententuin. Dat alles en dan ook nog de jachthonden opleiding met ons Hera maakte het een vermoeiende dag.

Ons kleintje deed het vanavond ronduit schitterend. Ze is zonder “overtrekken” driemaal de vijver overgezwommen. Nu had ze al wel gezwommen in de Charente (de rivier) maar dat was ook alweer meer dan een jaar geleden. Nu was het van de kant dierct “in ’t diep” en ze deed het voortreffelijk ! ! ! Ook het volgen aan de voet en het “achten” lopen doet ze alsof ze nooit niets anders heeft gedaan. Ook het volledig los volgen gaat “comme il faut”. Onze baas is nog geen klein beetje fier, apetrots is hij op z’n kleine meid. “Nooit zo’n slim hondje gehad als zijn Hera’tje” zegt ‘m. En zij laat zich de knuffels goed welgevallen als ze weer eens iets goed gedaan heeft. Alleen dat “zit en blijf” wil er maar niet echt goed uitkomen, dat is het enige minpunt…

En morgen zijn we pleite… Dag pupjes bij jullie fijne baasjes, dag andere hondjes van de jachtopleiding, dag buren en familie… na lange drie maanden zijn we terug weg naar huis, het huis op 800 km van huis, (het andere in Vosselaar)

Belle & co

Op naar de 200.000…

Gisteren heeft het blog de 190.000° “page view” gekend, wij noemen dat gemakshalve “bezoekers” gehad. Klinkt niet zo artificieel en wat gemoedelijker.

Er zijn dan ook 20.000 bezoekers geteld de laatste acht weken, de puppyweken zeg maar. Zoals we al schreven de dag van de geboorte van de pups kenden we een nooit geziene piek bezoekers van 1340 “views” op één dag.

Zulke cijfers gaan we niet pogen te herhalen want die krijg je enkel bij uitzonderlijke gebeurtenissen. Die hebben we de laatste tijd gehad, en dan nog wel plezierige “toppen” nog wel ! Vermits dat er dit jaar zeker geen plezierige top zoals een geboorte voorzien is, zelfs niet dadelijk gewenst, kunnen het alleen maar minder vrolijke zaken zijn en “die motte we niet”.

We kunnen vandaag wel een prettig feit vermelden… Het is de 27° van de maand, en dus worden onze pups vandaag 2 maanden oud. Proficiat dus aan(in volgorde van geboorte) Kibbels, Kwispel, Kiki,Kyra-Belle, Kona, Kato, Kiet, Koda, en Kyra-luna. Hun katekwaad en belevenissen gaan ons in no time naar de 200.000 bezoekers brengen.

Dat de blogs over Drenten het goed doen blijkt uit de bezoekers cijfers van het blog “Kieter-Wieter”. Dat blog van Jef en Fien, van “onze Kiet”, haalt als nieuwkomer sinds 23.04., in drie dagen dus haast 700 bezoekers, en heeft dadelijk positie drie ingenomen in de categorie “Huisdieren” op Bloggen.be. Da’s ook nen dikke proficiat waard. Elk moment van de vrije tijd spelen met de pup en dan na, en zelfs voor, schooltijd schrijven aan de belevenissen ten huize Jacobs. Fijn om lezen dat is het in elk geval.

N nu op naar de 200.000 !

Belle & co

De pupjes en hun eigenaars…

Hieronder enkele deeltjes uit reacties van de nieuwe pupeigenaars in verband met het aan de lijn lopen van hun pupje. We vinden het erg fijn zulke reacties te ontvangen en ook kunnen andere Drentenliefhebbers er iets van opsteken.

Buiten deze reacties hebben we natuurlijk ook feed back van Marian, de nieuwe eigenares van “onze” Kiki via haar Blog:    https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Ook van Kiet kan je de dagelijkse belevenissen lezen, daar noteren Jef en Fien al de belevenissen van hun lieve deugniet. http://www.bloggen.be/kieter_wieter/

Hier de reacties in onze mailbox:

Gisteren ben ik met haar gaan wandelen (Kato op de arm tot ze 12 weken is, erg lange wandelingen worden dat dus niet), ze vond het precies geweldig: al die nieuwe dingen zien, horen, ruiken. Van de auto's die voorbijreden schrok ze een beetje, maar dat is eigenlijk geen slechte reactie. Op onze oprit heb ik ze neergezet, en net zoals Kikki liep ook Kato zonder protest mooi mee aan het lijntje. Dat heb ik wel eens anders geweten: Baukis krijste als een varken dat gekeeld werd, de eerste keren dat ik haar een lijband aandeed. Ik denk dat die bandjes inderdaad een goed idee waren.

Reaktie van Sybille van Kato

Ook het meelopen aan de lijn ging zeer goed. Ze af en toe moeten lokken met een snoepje, of door een beetje gek te doen zodat ze je gingen volgen. Maar uiteindelijk hebben ze alle dagen netjes met ons een aantal rondjes gelopen zonder al teveel moeite.
Verder ziet het er naar uit dat ze de lijn geen enkel probleem vinden, en hebben ze nog geen nijgingen gehad om hier tijdens het lopen aan te gaan "knagen".

Reaktie van Wesley van Kody

Verder hebben we gisteren 4 keer een wandelingetje met haar gemaakt en de laatste 3 keer heeft ze dan ook netjes gepoept tijdens de wandeling.

Reaktie van Gonda van  Kyra-Belle

Ongelofelijk hoe snel Kiki al door had dat Marian haar nieuwe vrouwtje was (ze had ook naar mij kunnen lopen !), bij de eerste stop volgde ze Marian keurig aan het lijntje. Het is een hondje met veel zelfvertrouwen, ze overwint haar angst voor nieuwe dingen heel snel! De drempel bij de voordeur was bijvoorbeeld heel eng om overheen te stappen, maar ze volgde Jarno al snel, het ging prima!

Manuela, vriendin van Marian van Kiki

Aan alle toekomstige fokkers…

Wat bedoelt was als herkenningsteken voor de pupjes en om ze voor ieder herkenbaar te maken op het blog heeft een hééél prettig bij effect !

De pupjes die bij ons zo een kleurig halsbandje hebben gekregen tijdens hun derde week die lopen vanaf het eerste moment dat ze een leibandje aankrijgen mooi mee met de baasjes.

Wijzelf hadden dat nooit zo ingeschat maar het is nu al door vier nieuwe eigenaars gemeld. De pupjes trippelen zonder protesteren mee met hen !

Dat is bij ons ooit anders geweest. Met het H-nestje van Heros en Hera hebben wij daar verschillende dagen mee bezig geweest in La Magdeleine en bij geen enkele pup toen een bevredigend resultaat behaald. Wij hebben de bandjes aangekocht bij de “Jachthondenwinkel Hunter & co” te Goirle in NL ze kosten daar  € 7,99

http://www.jachthondenwinkel.nl/index.php?item=puppy&action=page&group_id=22&lang=NL

Het was niet alleen mooi om te zien al die pupjes met hun verschillende kleurige halsbandjes het verlicht het werk van het aan de leiband lopen met 100%. Doen dus die halsbandjes , de pupkopers gaan je er dankbaar voor zijn ! ! !

Belle & co

Langzaam aan…

Langzaam aan begint het oude leventje, het “prépups” tijdperk zullen we maar zeggen, terug te komen.

Vannacht is ’t baasje wel wakker geschoten rond half vier met de gedachte ”de pups zijn nog niet uitgelaten”. Dat is de macht der gewoonte geworden gedurende de laatste vier weken vanaf ze de werpkist hadden verlaten.

Naar wat we aan berichten kunnen lezen in onze mailbox, op het Drentenforum en op de twee blogs van Kiki en Kiet, gaat het de pupjes en de eigenaars voor de wind. De meeste eigenaars zijn door hun beroep ganse dag bij het hondje zoals Marc die een fietsenzaak heeft en waar Kona de ganse dag in het atelier mag “meehelpen”. Maar ook bij de anderen zijn er die ganse dagen thuis zijn of overuren hebben geklopt om nu de eerste weken samen te genieten van elkaar.

Uit de berichten kunnen we opmaken dat de pupjes hun lesjes goed onthoudenhebben en dat ze de “uitgang” naar de plasplaats al goed  hebben ingeprent. Er zijn er die nog geen “accidentje” hebben gehad. Ook zijn er die een plasje voor de deur naar buiten hebben gepleegd (ligt aan ’t baasje). En er is er eentje die in de bench heeft geplast. Achter haar zijn we zelf een hele  tijd op zoek geweest, maar haar niet uit de negen kunnen uithalen. Want ook bij ons was er regelmatig een plasje gedaan in de bench, maar wie va de negen was het ?

Op het blog van Marian, Max en Bente & Kiki lezen we dat Marian Kiki heeft uitgelaten op de parking in Arendonk en dat ze vanaf het eerste moment aan het lijntje meeliep ! ! ! Dat is waarschijnlijk het gevolg dat ze vanf vier weken die mooie gekleurd halsbandjes hebben gedragen en  dus een halsbandje gewend waren. Bij het H-nestje van o.a. Hera en Heros hadden wij die bandjes niet en was het een hele toestand om die halsbandjes om te doen. Van meelopen zwijgen we liever, dat was meer achteruit dan vooruit !

Belle & co

Drenten lentewandeling 2011

Kort overzicht, morgen komt er meer maar ook vandaag na enkele uren afwezigheid door de wandeling zat de mailbox weer propvol.

En vooral waren het prettige nieuwtjes over de uitgezwermde pupjes, die hebben we al voor een deel beantwoord maar er rest nog werk te doen.

De wandeling nu: Stralend weer, niks dan vrolijke gezichten en prachtige honden. De “harde wandelkern” was volledig aanwezig.  Jos(iane) had een mooi parcours uitgetekend met gevarieerde omgevingen. Mooie lommerrijke holle wegen, de velden vol met wilde bloemen, en een stralende warme zon maakten de wandeling tot een waar genot. De ravitaillering was deze maal verzorgd door Linde en Luc, respectievelijk dochter en echtgenoot van Jos. Dat de cake, wafels en citroenjenever gesmaakt werd kan menig wandelaar getuigen.

Ook deze maal was er een verkorting voorzien, deze maal waren er toch meerdere wandelaars die de verkorting namen. Het warme weer en het klimmen en dalen zal daar wel niet vreemd aan geweest zijn.

We werden er wel bij het begin van de wandeling van verwittigd dat er op dit moment een tekenplaag heerst en dat we na afloop van de wandeling de honden degelijk moesten nakijken op aanwezigheid van die rotparasieten ! Die raad zullen we maar opvolgen gezien het hoge gras waar onze honden aan het doorbaggeren zijn geweest !

Nog enkele foto’s van de hand van Anita sluiten dit bericht af, morgen of in de loop van de week maken we een fotoalbum aan waar je dan de foto’s van kan downloaden naar hartenwens !

Belle & co

Zien we elkaar straks ?

We gaan het er nu niet meer in ellenlange berichten over hebben maar als geheugensteuntje gebruiken. Wij zijn puppyvrij momenteel en dus hebben we de gelegenheid om mee te gaan wandelen met de Belgische Drentenvereniging.

De wandeling gaat door te Herent bij Leuven en we verzamelen daar te 14 uur voor het vertrek aan de Persilstraat 7.

Het is mooi weer, de streek is om van te snoepen, het gezelschap goed, geen koers op TV, allemaal redenen om je Drent in de auto te zetten en richting Herent te komen om van de lente en de omgeving te genieten.

DUS : sorreg dat je er bij komt…

Belle & co

Doet toch maar raar…

Het begon gisterenavond al, op je horloge kijken…moeten we nog niet terug naar huis voor…och neen, die pups zijn er niet meer. We hebben dan toch maar genoten van wat Natalie en haar ploeg ons voorzette in ’t Ganzennest. Vreselijk lekker hebben we gegeten !

Vannacht toch een paar maal wakker geworden, zoals zo dikwijls de laatste weken… Dan stil liggen luisteren om te horen wie er nu weer piepte om buiten te moeten… Niemand piepte, of toch niet bij ons om uitgelaten te worden. En dan tegen jezelf zeggen “Slaap door vent, ’t zijn nu anderen die gaan wakker liggen”

Belle heeft deze morgen staan blaffen naar haar eigen bench, waar ze overigens na vier weken te zijn uitgeleend aan de pups, terug zelf de nacht in heeft doorgebracht. Die bench staat als van oudsher terug in de hoek waar de werpkist tijdelijk stond. Ook voor moeder Belle is het weer aanpassen. We hebben er wel goed aan gedaan van niet alle pups op dezelfde dag te laten vertrekken. Nu hebben Belle , Hera  en Heros toch de tijd gehad om stilaan te wennen aan het vertrek van de kleintjes.

Die kleintjes dan… De berichten blijven binnenkomen over het verloop van dag en nacht. De meeste berichten handelen over het kattenkwaad dat ze uitspoken. Maar ook dat ze zelf aangeven wanneer pupje naar buiten wil om te doen wat puppy’s nogal veel doen ! Er zijn tot nu al wel dweilen gebruikt maar verslijten zullen niet doen van de pups. Meestal zijn het ongevalletjes die konden vermeden worden als de baasjes sneller het pupje hadden buiten gelaten. Maar het is ons ook meermaals gebeurt (meestal ’s nachts) dat we te laat waren. En dan rest alleen nog maar poetsen…

Belle & co

Nog snel een berichtje.

Nog snel een kort berichtje vooraleer het hoofdbestur nog eens een stapje in de wereld gaat zetten.

Twee maanden hebben ze zichzelf huisarrest opgelegd en dat heel konsekwent opgevolgd op een beleefdheidsbezoekje bij twee verjaardagen na.

Vandaag gaan zij de benen nog eens onder tafel steken in hun favoriete restaurant het Ganzennest. Daar gaat Natalie, de bazin stilaan denken dat wij volledig geëmigreerd zijn naar “La douce” omdat ze dus twee maanden niet bij hen geweest zijn.

Maar ze weet van de pupjes en de bazen zullen het in ’t lang en breed kunnen uitleggen hoe en waarom wanneer en waarheen de pupjes gegaan zijn.

Of het goede eigenaars zijn waar de pupjes  naartoe gegaan zijn, kortom alles en dan nog in ’t lang en breed ook nog.

Dus vanavond waarschijnlijk (?) geen nieuw bericht meer wegens uithuizig verblijf …

http://www.ganzennest.be/ als je eens lekker wil eten !

Belle & co

Wat is het hier stil…

Het is dat Michel Wuyts op dit moment zijn tijd in de wielerkoers Luik-Bastenaken-Luik aan het vollullen is want anders hoorde je hier niets in huis.

Vanmiddag zijn de laatste twee pups vertrokken. Kona met Marc, Lut en Greet naar Sint Amandsberg bij Gent en Kato samen met Annemie, Natasha en Thomas naar Pellenberg.

Deze twee pupjes waren nu al niet de grootste branie en lawaaimakers zodat heteigenlijk al van gisteren erg stil is. Dan merk je toch dat de “karwei” van 9 niet te vergelijken is met het groot brengen van bvb een nestje van zes.

In huis heeft ’t vrouwtje de hoek die in gebruik was sinds de bevalling door Belle en haar pups netjes opgeruimd en grondig gereinigd. Belle haar bench heeft al dadelijk haar originele plaats ingenomen en het nieuwe kussen is in haar bench gelegd. Dat nieuwe kussen is wel het minste dat ze kan krijgen na de prachtige arbeid die ze de afgelopen acht weken heeft geleverd. Belle is een uitermate bewonderenswaardig moedertje geweest !

Ze heeft dan ook dadelijk het nieuwe “extreme” kussen uitgeprobeerd en aan de gelukzalige blik bleek dat ze het heeft goedgekeurd.

Hera en Heros, die als tante en nonkel of halfzus en halfbroer zich ook van hun beste kant hebben laten kennen liggen “plat” ook zij hebben de capriolen van de negen pups acht weken moeten ondergaan. En toch hebben ze tijdens die laatste vier weken de pupjes mee proper gelikt en orde gehouden in de puppyroedel.

Als we zeggen “wat is het stil” dan schrikken wij daar niet van want ook het hoofdbestuur is niet van de vinnigste vandaag. ’t Baasje is ook vannacht nog eens opgestaan omdat er eentje van de twee te kennen gaf dat er iets te veel aanwezig was. Toen hij beneden kwam was het al wel te laat , maar de andere heeft haar “pakje” toch maar mooi buiten op de kranten geplaceerd ! Mooi zo zeggen we dan “doel bereikt”

Belle & co

Twintigduizend…

Twintigduizend bezoekers/lezers/pageviews tellen we vandaag op het Bas en Belleblog in precies 8 weken.

Op zondag 27 februari te 5u45 stond de teller van het blog op 169.700, vandaag paasdag 24 april staat de teller over de 189.000 bezoekers. Verbazende cijfers voor een blog dat toch maar enkel handelt over het wel en wee van enkele Drentsche Patrijshonden , hun baasjes en deze weken hun 9 pupjes.

27 februari was de absolute topdag voor het blog. Niet alleen voor deze 8 weken maar sinds de start op 14 februari 2008 hadden we nooit 1.340 lezers op een dag. Ook hadden we nooit er voor 21 bezoekers gelijk op het blog. Een dag van records dus. En dan hadden nog niet eens de negen pupjes geteld, het grootste nestje Drentenpups in België dit jaar.

De dagen volgend op 27.02 waren de bezoekersgetallen ook nog steeds hoog en het bleef steeds tussen de 250 en 350 per dag hangen. Toch ook nog altijd behoorlijke lezer getallen.

En dan het grote nieuws van gisteren ! ! !

DE OPVOLGING IS NU REEDS VERZEKERD ! ! ! Want Jef en Fien Jacobs uit Berlaar, de fiere “onderdirecteurs” van onze Kiet zijn ook een blog begonnen ! Onderwerp, hoe zou het anders kunnen… Belle’s zoon , “onze” Kiet.  http://www.bloggen.be/kieter_wieter/

Ook Kiki, onze Kiki die aanvankelijk bij ons zou blijven, het pupje met het blauwe halsbandje is vandaag met haar baasje naar Arnhem getogen. Kiki en Marian vertellen hun dagelijkse belevenissen ook op hun eigen Blog. Het Max en Bente blog, genaamd naar Kiki’s voorgangers. Lezers die al wat langer trouwe lezers van ons  blog zijn weten hen feilloos te vinden . Voor de anderen, hier kan je Kiki’s avonturen op de voet volgen: https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

En nu wensen we jullie veel leesplezier op de verschillende blogs…

Belle & co

Nog een kort…

Nog een kort laat avond berichtje…

Daarstraks kwam ook Annemie samen met haar twee zonen Matthis en Emile hun allerliefste Kibbels ophalen. Normaal verbleven ze de ganse week aan de kust maar de drang naar hun hondje was sterker als de kust en burgemeester graaf Lippens.

Dus toog Annemie een dag te vroeg weg van de kust naar Vosselaar . Zij waren vorige zondag niet op de puppyborrel ook al wegens geboekt aan de kust en darom schenken we nu even aandacht aan de sympathieke familie uit Pulle die onze Kibbels een prachtleven gaat geven !

Belle & co

Matthis en Kibbels

Onze zoon heeft ook een blog !

Dit melden U met fierheid de ouders van Kiet, Belle en Ferron.

Daarstraks toen Luc en Katia met Jef en Fien hun Kiet bij ons in Vosselaar kwamen ophalen deden ze met vier wat geheimzinnig en ’t baasje moest goed na de middag maar eens op ’t Bas en Belle blog of in de mailbox kijken.

En dit onderstaand bericht vonden wij op het in onze mailbox ! ! !

Hey Jan en Simmone, Belle , Heros en Hera,

ongetwijfeld stelden jullie jezelf al de vraag : "Hoe zou het met onze Kieter-Wieter zijn"???

Wel klik dan maar eens op deze link.

 Balderse groeten

Luc, Katia, Jef , Fien en Kiet

 http://www.bloggen.be/kieter_wieter/  

Wij waren dus razend nieuwsgierig en wilden alles laten vallen maar dat kon op dat moment nog niet. Reden… onze dochter Kiki die vanaf vandaag ook het Max en Bente blog overneemt was nog hier, en ’t baasje was samen met Marian , haar baasje, de paperassen nog aan het doornemen.

Dit is het adres van het Blog van Marian, bij vele lezers van ons blog inmiddels ook al goed bekend.  https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Welke Drentenmoeder kan nog van zich zeggen dat zij twee kinderen heeft die op het www actief zijn als hondenauteur ? Ik ken er maar eentje en dat is ikki “ons moe” Belle.

Met grote fierheid

Belle

Wat een verschil…

Wat een verschil tussen de twee dagen, gisteren en vandaag. Gisteren en de dagen voordien nog negen stuks van dat kleine gespuis en dan de rust wanneer er nog maar zes waren.

Gisteren is het ons duidelijk geworden waarom fokkers die niet “om den brode” fokken houden van nestjes van zes pupjes. Ons vorige en eerste nestje was er ook eentje van zes pupjes, zalig was dat. Allen gezond en “in de hand te houden”, controleerbaar kunnen we het ook noemen.

Niet dat die negen oncontroleerbaar waren maar als je het verschil in werk ziet wat je met drie pups meer hebt dan is dat verschil immens !

Waar we ook razend benieuwd naar zijn is nieuws van de eerste nestverlaters  en voornamelijk hoe hun baasjes de eerste nacht overleefd hebben. De drie gezinnen waar Kwispel , Kody en Kyra-Luna zijn terecht gekomen, zijn alle op verlof met hun hondje of hebben verlof thuis genomen om twee weken voor hun pupje te zorgen. We zouden vandaag en toch zeker deze morgen eens spiegel willen zijn daar ter plaatse de slaapogen eens van wat dichterbij bekijken !

Hier vandaag hebben we nog een druk komen en gaan, als er straks weer vier puppies de grote wereld instappen met hun nieuwe baasjes. Daarover straks meer …

Belle & co

Morgen, de grote leegloop…

Aanvankelijk waren ze met drie die morgen hun hondje zouden komen ophalen. Annemie die eerst zondag wou komen wegens verblijf aan de kust heeft nu toch gevraagd om morgen haar Kibbels te komen ophalen.

Behoudens tegenbericht komen Gonda, Marian, Luc en Katia respectievelijk hun Kyra-Belle, Kikki en Kiet ophalen.

Blijven er nog twee over voor zondag wat gaat het hier stil zijn. Het is nu al stil in verhouding met eergisteren en nu zijn er nog maar drie weg. Inge en Yvonne hebben al gemaild dat de rit naar Minderhout niet “rechtstreeks” was of “direct” zoals het bij het spoor een geijkte term is. Twee stops om de maag te ledigen in “terugstand” hebben ze moeten maken. En dan bedenken we dat we slechts in allerlaatste instantie bij elke pup nog snel een keukenrol hebben bijgeleverd. Van een nuttig accessoire gesproken ! ! !

Ondertussen hopen we op een rustige nacht met een normaal aantal slaapuren. Het zal wel meevallen denken we. Nadat de eerste eigenaar hier aankwam vielen de zenuwen gewoon weg en was er blijkbaar nooit geen zenuw aanwezig geweest…

Belle & co

Negen kleine Drentjes…

Die waren toen nog met zes… Kody, Kwispel en Kyra-Luna, zijn daarstraks met hun nieuwe baasje vertrokken. Kyra-Luna gaat Minderhout onveilig maken vanaf vandaag. Maar Kody en Kwispel gaan met gans de familie nog eerst een lang weekend doorbrengen in Zeeland vooraleer ze terug naar hun definitieve thuishaven Veldhoven in Nederland gaan.

We hebben de eigenaars nog enige goede raadgevingen meegegeven en dan ook dat puppypakket dat in oorsprong geschonken was door de diernekliniek maar dat nadien nog stevig is bij aangevuld door Nelly, Roswitha en wijzelf. In laatste instantie hebben we er nog maar een nieuwe keukenrol bijgevoegd omdat deze pupjes, in tegenstelling tot het vorige nestje, geen autotraining hadden gehad. Tenzij tot bij de dierenarts voor het chippen. Het vorige nestje was heen en weer mee geweest naar de Charente, die hadden toen al 1600 kilometer in de pootjes…

Nu de eerste vertrokken zijn, en met het dreigement dat we de pupjes komen terug halen als ze geen goede behandeling krijgen, is “de top er af”. Al bij al is het afscheid goed verlopen en verwachten binnen de kortste tijd de eerste foto’s van de pup’s hun nieuwe habitat.. Dat hebben de nieuw eigenaars ons toch plechtig beloofd, en we gaan hen dan daar ook ten gepaste tijden aan herinneren.

Jullie blijven het toch mee volgen ?

Belle & co

We missen ze nu al…

We missen ze nu al, Kwispel, Kody en Kyra-Luna. Ze zijn nog niet weg maar de gedachte dat het morgen al zo ver is wringt toch wel een beetje. Simonne heeft het zondag met de puppyborrel al tegen jan en alleman die het horen wilde gezegd, “ je mag blijven zolang je wil, maar eens je de pup genomen hebt om te vertrekken doe het dan ook dadelijk en blijf dan niet napraten !

En zo is het maar net, korte pijn van afscheid. Hoewel we er van overtuigd zijn dat we alle pupjes nog dikwijls gaan terugzien.

Daar is dan gelegenheid genoeg voor, met de clubmatch eind augustus, met de strandwandeling in Blankenberge begin november, de kaawpollekeswandeling en uiteraard de eigen “terugkomdag” rond hun verjaardag !

Zo hebben we het met het vorige nestje gedaan en daar zijn zelfs echte vriendschappen tussen de baasjes door ontstaan. Waarom dan nu ook niet ?

We hopen in elk geval dat het ook nu die richting uitgaat, aan ons zal het niet liggen, daar gaan we hard aan werken, beloofd op ons eerste communiezieltje…

Belle & co

Patou hond ?

Ooit van gehoord ? Ik alvast tot gisteren niet.

Het was Peter van “het Hurktoilet”, ons dagelijks gelezen “Frankrijk Weblog” die ons er op attent maakte in een artikel dat gisteren, -woensdag- op zijn blog verscheen.

http://www.hurktoilet.nl/weblog/blog.php

Het handelt over het toegelaten bijten van “Patou honden” van bergwandelaars. Je moet even zoeken om te weten te komen over welke honden het handelt maar dan blijken het Pyreneese Berghonden te zijn.

Die honden bewaken de schapenkudden in de Franse Savoie tegen de daar aanwezige wolven. Daar zijn ze niet bevreesd om een wolf of een beer die te dicht bij de kudde schapen komt aan te vallen en te verjagen.  

Nu zijn er echter ook bergwandelaars die deze grote hond als knuffeldier aanzien en zich onbewust van het risico te dicht bij de kudde wagen. Dat is dan buiten de waard gerekend, in dit geval de Pyreneeër. In het bericht kan je de uitspraak van de rechtbank van Albertville lezen en ook de video bekijken van een”Patouhond” die een beer aanvalt en verjaagt.

Enkele jaren terug was zo’n Pyreneese Berghond het maatje van onze Bas. Het was Maya de hond op de kinderboerderij van het Giels Bos, de instelling voor gehandicapten hier aan het eind van de straat. Het was een herplaatser die zeer wantrouwend was naar vreemden en in een vorig leven veel slaag gekregen had volgens de boer . Met Bas en ons was hij echter de beste maatjes, ook omdat hij wist dat er altijd wel enkele Nic-Nac koekjes te verdienen vielen als hij ons aan het hek kwam begroeten.

Maar Maya met zijn slechte, versleten heupen, en ook onze Bas zijn ook alweer enkele jaren zaliger.

Belle & co

Snuitjes…

Als de pupjes in de tuin op het gazon spelen, en dat is zo vanaf 10u30 in de voormiddag tot een uur of zeven ’s avonds, dan gebeurt het regelmatig dat de passanten zulke beelden te zien krijgen.

Snuitjes door de draadopeningen, oogjes die amper open gaan en zeggen “laat me verder dutten”, of van die vragende ogen van “kom je mee spelen ?”. Stuk voor stuk zijn ze een foto waard.

Dank zij het uitstekende weer van de laatste weken hebben de pupjes een zalig leven gehad. Want wat kan er nu nog beter zijn voor een jachthondje dan zoveel als mogelijk buiten te zijn en dat haast drie weken lang.

Buiten zijn, in de zon of in de schaduw, zelf die keuze kunnen maken. Oppas hebben door moeder Belle, halfbroer en –zus Heros en Hera. Op tijd en stond eten en drinken aangereikt krijgen door de baasjes, wel viermaal daags. Dan moet je toch een tevreden snuitje door de afsluitdraad kunnen steken…

Belle & co

De laatste loodjes…

Terwijl de kleintjes kuilen graven in het gazon en onbezorgd achter elkaar hangen, in oren bijten, de afsluitdraad proberen te slopen en nog van die terminator toestanden is het hoofdbestuur druk bezig.

Het is de administratie en de infomap die de kopers meekrijgen die het grootste werk van de dag beslaat. Inderdaad, onze pupjes krijgen een handleiding mee, in het Engels is dat een “Manual” en in het Frans een “mode d’ emploi”.

De baasjes bundelen dat alles samen in een map, ieder hondje zijn eigen map . Het grootste deel is het dagboek dat het vrouwtje heeft bijgehouden vanaf het moment dat we met Belle op bezoek gingen bij Ferron. De dag dat eigenlijk alles startte !

Ook is het baasje al begonnen met de foto’s zo’n beetje te sorteren en te schikken om later op de CD-rom te zetten die bij elke pup hoort. Alle foto’s die “gelukt zijn en er niet tienmaal bijsteken komen op die CD. Deze krijgen we niet klaar omdat de pups in drie dagen worden opgehaald en ieder krijgt dezelfde CD, dat is dus iets dat meekomt als de stambomen geleverd worden.

Vrijdag is dan de grote dag, dan zijn de eerste drie nest verlaters aan de beurt, Zaterdag komen ze er nog drie ophalen en zondag gaan de laatste drie hun toekomst bij de definitieve eigenaars tegemoet.

Het zal er gans anders aan toe gaan ten huize Faes. Rustiger alleszins, maar  of dat het vertrek van het jonge leven gaart goed maken is nog maar de vraag…

Maar jullie weten,we houden jullie op de hoogte !

Belle & co

Zuster Mary-Ann

Zuster Mary Ann, die voor thuiszorg bedrijf werkte, was haar ronde aan het doen om aan huis gebonden patiënten te bezoeken, toen haar benzine opraakte. Het gelukkige toeval wilde, was er juist een Texaco benzinestation een huizenblok verder.

Ze liep erheen om een benzineblik te lenen en wat benzine te kopen. De bediende vertelde haar dat het enige benzineblik dat hij had uitgeleend was, maar ze mocht wachten tot het teruggebracht was. Daar Zuster Mary Ann onderweg was naar een patiënt, besloot ze niet te wachten en liep terug naar haar auto. Ze zocht of er iets in de auto lag dat ze met benzine kon vullen en liet haar oog vallen op de ondersteek die zij naar de patiënt bracht. Altijd vindingrijk, droeg Zuster Mary Ann de ondersteek naar het benzinestation, vulde hem met benzine, en droeg de volle po terug naar de auto.

Terwijl zij de benzine in haar tank goot, keken twee protestanten van de overkant van de straat toe... Een van hen wendde zich tot de ander en zei:

"Als-ie start, word ik katholiek"!!!

L.M.

Heros en de pupjes….

Onze Heros, twee en een half jaar oud nu, en sindsdien de beste reu ter wereld, (durfde er haast bijschrijven ‘en grote omgeving) is sinds enkele dagen intensief met de pupjes bezig. Je staat er echt versteld van hoe rustig en kalm hij zich in de omgeving van de pup’s gedraagt .

Hij is dan zelfs nog geen vader van de pups mogen zijn vermits Belle zijn moeder is. Het karakter van haar heeft hij alleszins. Uren hebben we er al op staan kijken hoe hij rust brengt in het groepje pups en hoe die kleine hondjes rond hem hangen.

Alleen al maar door gewoon in de ren te gaan liggen brengt hij kalmte in de soms toch wel druk en soms woest spelende pups. Hij ligt daar dan maar en enkel zijn ogen bewegen zodat hij toch alles heeft gezien. Soms zijn we jaloers op zijn uitstraling op de puppies, een natuurtalent zullen we het maar noemen.

En dan zeggen dat hij bij toeval bij ons gebleven is. Het was helemaal niet voorzien dat we uit het Belle’s vorige nestje een reutje zouden houden. Twee teefjes in huis, Belle en Hera leek ons bij aanvang wel voldoende. Maar naarmate de tijd dat de pups bijons waren vorderde merkten we aan het karakter van Heros dat hij verdraaid veel gelijkenis vertoonde met het karakter van Bas.

Bas was toen een week voor de geboorte van de pups plots overleden aan een hartinfarct tijdens zijn dagelijkse wandeling in “ons” bos, en de herinnering was dus nog heel vers. Het houden van Heros is een beslissing geworden die ons nog geen seconde berouwd heeft. Wij hopen maar één zaak en dat is dat HIJ de pupjes niet het meest van alle gaat missen wanneer die na het komende weekend alle zijn uitgevlogen naar hun definitieve eigenaars….

Belle & co

Kan ni komme warreke…

Een werkgever maakt zich druk omdat een van zijn werknemers niet aanwezig is op het werk.

Hij telefoneert naar hem thuis en krijgt zijn vrouw aan de lijn.

 'Hallo madame, waar is de Mohammed ?'

 'Oh' zegt de dame, 'Mohammed siek, kanne ni warke komme'.

 Enfin de volgende dag weer van't zelfde.

 'Hallo madammeke hoe zit het vandaag met de Mohammed ?'

 Enfin wanneer Mohammed er de volgende dag weer niet is besluit de baas hem

 eens persoonlijk een bezoekje te brengen.

 Hij belt aan en vraagt of hij Mohammed mag spreken.

 'Ja' zegt zijn vrouw, 'Mohammed bofen in sijne bedde'.

 Den baas gaat naar boven maar wat hij daar ziet.....: Mohammed helemaal

naakt in bed met een Frans brood in zijn achterste...!

 'Oh baas', kreunt Mohammed 'ikke so siek ikke so tandpijn'.

 'Ja' zegt den baas 'maar wat doet dat Frans brood daar in uw gat ?'

'Ja' zegt Mohammed 'ikke kan ni eten fan tandepijn... tantist geseg 
Mohammed langs andere kant eten...

L.M.

Nog wat foto’s van gisteren…

Ze zijn vinnig, ze zijn vindingrijk, ze slapen ook nog graag en als het om hun bekje te vullen is zitten ze alle op één rij te wachten.

Pups van zeven weken oud, je raakt er gewoon niet op uitgekeken, en als je dan ook nog je “kodakske” bij de hand  hebt, dan maak je zulke foto’s als onderstaande.

Ook Belle komt terug meer en meer in beeld. Het is alsof ze merkt dat het afscheid van haar pups er staat aan te komen. Maar daar hebben we aan gewerkt. Met de puppyborrel is al gebleken dat we haast alle pups ook nog regelmatig gaan terugzien, en dat vinden we meer dan fijn. Misschien gebeurt dat al met de clubmatch op  27 augustus .Dat zou mooi zijn wanneer de negen pups allen met de zes van vorig nestje zouden kunnen verbroederen.

Maar dat is toekomstmuziek, hier komen de foto’s van gisteren…

Belle & co

wildseizoen...

 -Politie  ; Hallo, met de Federale Politie...

- Beller ; Ja, hallo, Ik bel u van op een afgelegen landweg om u te melden dat ik een zwaan heb omver gereden?! Wat moet ik nu doen.?

- Politie ; Wel 't is toch wildseizoen en voor zo'n bagatelle kome wij nu ni buiten..., je pluimt ze, ledigt ze en bereidt ze in de oven net zoals een eend of ander wild gevogelte...

- Beller ; Ahja?? Ah? OK! ... en wat doe ik met zijne moto?

L.M.

Te herplaatsen…Fitou

Fitou is één van onze speelkameraadjes in “ons bos” hier in Vosselaar. Het is een zesjarige Border Collie reu, boordevol energie en goed luisterend naar zijn baasjes, kortom een fijne hond.

Echter door ouderdom en ziekte van de baasjes dient Fitou herplaatst te worden, zij kunnen hem de beweging niet meer geven die hij nodig heeft en verdient. Wij zoeken dus mensen die de plaats en tijd hebben om met Fitou bezig te zijn.

Fitou is zwart/wit met witte sokjes, gezond en heeft alle nodige inentingen gehad.

Reageren voor dit fijne hondje kan via ons blog (reageren onder “mail ons” in de rechterkolom) of rechtstreeks naar de eigenaars via telefoon 00 32 (0)14 61 11 08 te Vosselaar. Liefst na 18 uur.

Als het wat rustiger is…

Vandaag, ook voor ons Belle “the day after” is het al rust wat de klok slaat. Tijd om nog eens te rollebollen met haar kroost. Het is net alsof ze zelf aanvoelt  ‘ik moet het nu doen want volgende week is het finaal over ‘

Zij vraagt dan mee binnen te mogen in de puppyren, spelen met de pup’s is nu meer dan aangewezen en ook die pup’s zijn steeds “in” om eens goed te rollebollen met “ons moe”.

Plots ligt ze dan op haar rug en vliegen er negen pups naar de tepels, dat is in twee weken niet meer gebeurd. Belle had toen verwondingen van de scherpe puppytandjes en wij hebben haar dan wat afzijdig gehouden van de pup’s. We hebben dan om de twee dagen enkele pups laten drinken om de melkproductie van Belle langzaam te laten afnemen. Vandaag hebben de pup’s “de laatste “drupkes” opgedronken, en Belle liet het vrolijk toe !

Even later merken we dan dat ook Duracellekes plat geaken en dan zoeken de pup’s hun kussens op, tijd voor een slaapke zeggen we dan. Binnen een uurtje gaan die oogjes weer open en is het gras droog genoeg om nog eens op het gazon hun gangen te gaan. Dan is het de beurt van Hera en Heros om alles in goede banen te leiden.

Het spel en werk is hier prachtig verdeeld in ons roedeltje. Een nestje fokken is niet simpel als je het goed wil doen, voor de verdienste kan je beter andere zaken gaan doen, je nachtrust is zowat gehalveerd … maar voor de ambience zoals gisteren en om te ontdekken hoe netjes die drie grote Drenten die kleintjes “begeleiden en verzorgen” daar doe je het voor… zeker weten !

Belle & co

De puppyborrel, wat anders vandaag ?

Van deze morgen tot op nu stond vandaag ten huize Faes alles in het teken van de puppyborrel voor de kopers van één van onze pupjes.

Vanaf deze morgen stond het vrouwtje in de keuken om alles klaar te krijgen tegen 14u30. Uur van afspraak met de Drentenliefhebbers. Van heinde en ver zijn ze naar Vosselaar afgezakt om hun toekomstig huidgenootje te komen knuffelen.

Vier hondjes gaan naar Nederland, eentje naar Heijen in Gelderland in de buurt van Nijmegen, eentje naar Arnhem en twee reutjes blijven wat dichterbij in Veldhoven vlakbij Eindhoven.

De “Belgen” gaan naar Berlaar, Minderhout, Pellenberg, Sint Amandsberg en ook weer dichtbij naar Pulle (je weet wel, van de enkele decennia geleden ingestorte brug op de E313 )

Of de pupeigenaars tevreden waren over het initiatief bleek uit de geanimeerde gesprekken en de belangstelling voor de kuren van de pupjes zelf. Die konden hun hartje ophalen op het gazon, dit door het nog steeds aanhoudend mooie weer.

Gans het gebeuren ging dan ook door op het terras en de tuin. We hadden het niet beter kunnen treffen, mooi weer, goede gezelschap en maar één gespreksonderwerp…Drentjes !

Wij hebben er alvast van genoten hoewel het toch flink wat werk inhield, maar de tevreden en enthousiaste  Drentenliefhebbers liet veel vermoeidheid verbleken.

Vanaf vrijdag gaan de eerste drie pupjes “uitvliegen” Toevallig alle naar het Noorden, de grens over. Zaterdag volgen er nog drie en zondag gaan de laatste drie als “paasdrentjes” naar hun eigenaars.

Belle & co

Merkpunt…

Voor de mensen die straks op de puppyborrel komen en nog moeten zoeken naar nummer 25 in onze straat hebben we het makkelijk gemaakt.

Het is aan die enorme roze bloementuil aan de rechterkant van de straat. Onze Japanse kerselaar staat volledig tot het laatste bloemetje in bloei.

Dikwijls hebben we het zelf gemist als we weer eens voor weken in Frankrijk vertoefden maar dit jaar, door de komst van de pupjes, zien we, en kunnen we genieten van zijn bloemenpracht. Dit duurt spijtig genoeg maar tot de eerste regenbui, enkele druppels en heel de Japanse bloemenpracht is foetsji (klinkt nog Japans ook).

Zoals hierboven al gemeld, we houden vandaag “puppyborrel”. We houden daaraan omdat in het verleden is gebleken dat het de band tussen de verschillende pupeigenaars toch wel versterkt en we op die wijze ook nog contact kunnr-en houden met onze puppies.

Op de dag zelf kunnen wij ontspannen (?) met de mensen een babbeltje doen over (uiteraard) hun pupje. Welk voedsel gaan ze in huis moeten halen, hoe gedraagt het pupje zich bvb ’s nachts, of in de roedel. Wat weegt m’n pupje nu al. Moeten we iets speciaal voorzien ? Honderden vragen, duizenden antwoorden. En ieder mag z’n puppje nog eens komen knuffelen en zien spelen met z’n broers en zussen.

Met het H-nestje, dat van Heros en Hera onder andere, vonden de pupeigenaars dat een tof en zinvol initiatief en dus was het ook voor ons haast noodzaak van dit ook vandaag in te richten.

We zien wel wat het geeft, in elk geval deze namiddag hebben wij “het kot vol volk”, volgend nieuws waarschijnlijk vanavond laat op de avond…

Belle & co

Paasmaandagwandeling 25 april te Herent (bij Leuven)

Om Paaseieren te rapen, zullen we wellicht te laat komen, maar onderweg pikken we wel ‘een graantje’ mee …
Het initiële volledige parcours van de wandeling is geschat op +/- 8 km.
Naargelang de weersomstandigheden kan het traject worden ingekort of verlengd; voor diegene die om één of andere reden een kortere trip willen maken, is gezorgd.
Het wordt een gevarieerde en stevige promenade: stukje dorp, stukje vlak, maar ook heuvels, dalen, holle wegen, bos, veld en grasvlakten.
Onderweg stoppen we om wat te rusten bij een drankje en koek.

Wij komen om 14u. samen te 3020 Herent ter hoogte van het huis in de Percilstraat 7.
In de woning kan er gebruik gemaakt worden van het toilet voor en na de wandeling.
In ruil voor die ‘luxe’ gunst van de eigenaar van het pand vraagt het Bestuur aan de deelnemers om na de wandeling samen te komen in het privézaaltje aan het toilet om tegen een democratische prijs een drankje te nuttigen.
U kunt er terwijl wat uitrusten vóór uw terugreis en nog gezellig napraten ook.
Mogen wij vragen de honden gedurende die tijd in de wagen te laten: normaliter is elke hond (ook een Drent) wel moe na het ‘afgejakker’ dat ze in de poten hebben.
Voor honden die om één of andere reden nog niet volwassen genoeg zijn om alleen in de wagen te worden achtergelaten, maken we een uitzondering.
Neem hierover met iemand van het Bestuur contact op tijdens de wandeling.

Route:

1) E314, afrit 17 ‘WINKSELE’ (niet Herent, noch Wilsele ! )
U komt op de N2; neem richting Brussel.
Na 800 m rechtsaf = Grote Molenweg;
na 500 m linksaf = Godelindestraat;
na 100 m rechtsaf=Maleizenstraat;
onderaan rechtsaf=Schotstraat tot aan T-kruispunt rijden=Rijweg.
Linksaf, brug over de spoorweg,
1e straat rechts=Winkselsesteenweg, volgende straat rechts=Percilstraat.

2) Voor de mensen die uit de richting Mechelen komen via de Mechelsesteenweg =N26 sla in Herent rechtsaf ter hoogte van transporteur Vandenbroeck=huisnr. 662.
Altijd rechtdoor tot aan een bocht (90°) naar rechts=Winkselsesteenweg;
50m verder linksaf=Percilstraat.

Geraakt u onderweg in de problemen, bel dan het mobiel nr. 0032 485 517 995.

Bij beide routebeschrijvingen bevindt het huisnummer 7 zich vooraan in de Percilstraat.
Er is geen parkeerplein (tenzij er tegen die tijd een mogelijkheid zou zijn op de vroegere parking van de fabriek Henkel wat verderop).
De auto’s dienen geparkeerd in de straat of aanpalende straten.
Denk eraan de opritten van de bewoners niet te versperren en voorkom dat de honden er op hun privébezittingen p…

Gemakkelijkheidhalve wordt de deelname aan de wandeling betaald onderweg tijdens de ‘jeneverpauze’.
En zoals altijd … wij verheugen ons op jullie komst !
Bestuur BVDP

Midlifecrisis, en 't is nog waar ook....

Socialiseren en zindelijk maken…

Daar zijn we als hoofdbestuur van een flinke roedel toch wel ijverig mee bezig. De harde geluiden komen op dit moment zwaar verkeer dat wegens een omleiding aan de Beersebaan nu aan onze deur langskomt. Ook Belle en co durven hun klep al eens openzetten wat de pups ook wel doet schrikken. En dan zijn er Kiki die regelmatig langskomt en ook Julie en Michiel achterneefjes die wel eens komen “puppy-kijken en snuiven”.

Ook kennen al verschillende pupjes hun naam, zo denken wij toch. Wanneer je hun naam roept komen er wel meerdere naar je toe maar het pupje van wie de naam genoemd is, is er toch altijd bij.

Ook met het zindelijk maken zitten we goed op weg. Gisteren avond was er eentje wakker geworden die we dadelijk buiten hebben gezet. Dadelijk volgde zijn plasje en kakje OP DE KRANTEN die er altijd liggen en tientallen malen per dag vernieuwd worden. Er zijn nog “accidentjes” van pupjes die een stukje weggewaaid papier aanzien als “the place to be” en zich dan ook schromelijk vergissen in toilet.

Geen nood echter, daar hebben we dan de immense voorraad keukenrol voor, en ook de vloerzeep is terug aangekocht met de 5 liter gelijk. Het grote probleem is het aantal pups. Worden ze wakker dan dien je ze zo snel mogelijk buiten te zetten, echter als ze alle samen moet buitenzetten kom je handen te kort. De tijd dat je drie pups in twee handen kon nemen lukt niet meer. Voor pups van 5 kg heb je grotere handen nodig dan dewelke hier in huis voorradig zijn.

We hebben er in elk geval “een goed oog in”, de toekomstige eigenaars gaan er geen dagtaak aan hebben als ze de taal van de pupjes verstaan en dadelijk reageren op de vraag/aangeven wat het pupje wil. We duimen in elk geval voor hen en het pupje…

Belle & co

Kiki en Kikki 2….

Verschillende lezers vragen zich bij de reacties en de mail ’s af hoe het nu moet met Kiki, de meter van Kikki.

Wel we kunnen die mensen gerust stellen.  We hebben al afgesproken dat we haar meenemen aar Arnhem wanneer we de stambomen gaan wegbrengen. Dan ziet ze Kikki in haar eigenste leefomgeving.

Vermits Marian een echte Drentenliefhebber is, nu met een Belgisch hondje en een Belgische lidkaart van de Belgische Drenten Vereniging op zak gaan we haar toch wel vaker ontmoeten op manifestaties van de vereniging of op een terugkomdag van ons roedeltje.

Haar grootouders zijn ook telkens van de partij met “onze” Harry als er iets te doen is van de vereniging. Daar gaan Kiki en Kikki elkaar ook nog meermaals ontmoeten. En verder kan ze elke dag kontakt hebben met Kiki via het Max en Bente blog dat Marian minutieus up to date houdt . Kiki is genoeg PC beslagen om daar dagelijks het wel en wee van haar poulain te volgen en te reageren. Onderschat die twaalfjarigen niet aan het klavier hé.

Zij die zich ongerust maken over de goede gang van zaken tussen Kiki en Kikki maken zich onnodig zorgen, trouwens jullie kunnen zelf volgen hoe het loopt, hier op het Bas & Belle blog en op het Max & Bente blog kan je ook mee volgen hoe het de Kiki’ s en Kikki’s hun relatie gaan levendig houden. (start vanaf Pasen, Kiki en Carine en Dymphna zijn op dit moment Turkije op z’n kop aan het zetten, na Pasen zijn ze terug in ’t land) Wij beloven alvast elk nieuwtje hier in het lang en breed uit te smeren. De “boekskes”* gaan er een punthoofd van krijgen…

Belle & co

*De “Boekskes” wekelijkse roddelmagazines met alle “nieuws” over BV’s en BB’s .

Zomaar een donderdag ?...

Gisteren hadden we de vertegenwoordiger van Sint Hubertus over de vloer om het DNA staal van de pupjes af te nemen. Er zijn twee mogelijkheden, de beide ouders en één pupje uit het nest dat de vertegenwoordiger uitkiest of beide ouders en alle pups. Wij hebben voor de laatste formule gekozen, al onze pups kennen dus binnen enkele weken hun DNA code. Dit is wat duurder maar als er dan later met de pupjes verder gefokt gaat worden in België is het DNA al gekend !

Marian, van het Max en Bente blog en moderator van het Drentenforum heeft gans het gebeuren gefotografeerd en gefilmd. Die kwam gelijk kennis maken met haar nieuw huisgenootje het inmiddels bekende pupje Kikki. Kikki is inmiddels al bekend in half Nederland door de aankondiging van haar komst op het Drentenforum.

Ook Inge is nog haar Kyra-Luna komen bezoeken, die was nog hier als ook Jos en Dymphna en Kiki naar de hondjes kwamen kijken. Wat betreft bezoek en verschillende knuffelaars hebben onze pups geen klagen. Op dat gebied gaan ze meer dan normaal gesocialiseerd zijn.

Het was geen “gewone” donderdag, stik kapot, pompaf, is het hoofdbestuur na twaalven in bed gedoken….

Belle & co

Kikki  “the Golden Girl”…

Vorige week donderdag toen de pups werden gechipt, beslisten we dat Kikki, het blauwe halsbandje bij ons zou blijven. Het teefje zou bij moeder Belle, broer en zus Heros en Hera een gouden mandje krijgen.

Het is echter anders gelopen… Maandag moest Marian, moderator van het Drentenforum, haar 16 jarige Max “de directeur” genoemd laten inslapen. We hadden Marian en Max enkele malen ontmoet en waren vaste lezers van Marian’s  Max en Bente’s blog. https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Na enig overleg, een beetje rondvragen bij gezamenlijke kennissen, hebben de baasjes  besloten van Marian te vragen of ze geïnteresseerd was in Kikki. Marian die op vijf maanden zowel haar Bente als Max heeft moeten laten inslapen, was een beetje van de hand Gods geslagen, zo leek ons toch.

Toen wij voorstelden van eens met Kikki te komen kennis maken op donderdag, ze zou dan ook de DNA-staal afname door de vertegenwoordiger  van de Sint Hubertus kunnen meemaken.

Dat liet Marian zich geen tweemaal zeggen en ruim op tijd was Marian in Vosselaar. Voor de vertegenwoordiger van Sint Hubertus hier was had Marian al uitgebreid kennis gemaakt met Kikki, haar kikki, dat was ogenblikkelijk merkbaar.

Zelden hebben we iemand zo gelukkig gezien met een hondje, het was liefde op eerste zicht. Wijzelf zijn er van overtuigd dat we, zelfs als fokkers, dit hondje nooit kunnen geven wat Marian met “ons” Kikki voor heeft.

Niet voor niets hebben we Kikki even nadien de bijnaam “Golden Girl” gegeven. We gaan hier geen eigenaars met elkaar afwegen maar als dit hondje niet het beste mandje van alle negen gevonden heeft… dan kunnen we alleen maar jaloers zijn op die andere(n) die een nog beter mandje vonden.

Lees maar eens even wat Marian zelf vertelt op het Drentenforum en op haar Max en Bente blog.

Belle & co

Eén jaar al ! ! !

Vanuit Budingen krijgen we de melding dat Jago vandaag z’n eerste verjaardag viert. Om het met de titel van die recente song te noemen “waar is dat feestje?” hebben wij een antwoord !

In Budingen is er een feestje ! ! !

Uiteraard wensen we Jago nog vele mooie jaren en ook voor de familie Verrooten en “ons” Hadise, Jago’s huisgenoot een fijn vejaardagsfeestje !

Ute, Jean Pierre, Axel, Lars en Lina , geef er een lap op !

Belle & co

’t Gaat druk worden vandaag…

Buiten de normale werkjes van netjes maken (een serieuze brok werk), eten geven , verzorging van de pups,en de “baas eigen taken” ,komen er nog verschillende andere bij vandaag.

Zo komt men van Sint Hubertus vandaag de afname van de DNA stalen doen. Op zich niet zo’n groot werk maar je moet er even het kopje bijhouden wat betreft de administratie. Voor elk pupje, wij hebben voor alle negen DNA bepaling gevraagd, dienen de stalen en de papieren zorgvuldig bij elkaar gehouden te worden.

Eén zaak is hier wel goed aan, de pups worden geen pijn gedaan zoals bij het chippen. Hier bij de staalafname wordt er wat speeksel uit het pupbekje verzameld op een soort wattenstaafje. Dat staal gaat dan naar een Labo waar het DNA wordt vastgesteld. Enkele weken later krijgen we daar dan uitslag en “papperassen” van thuis.

Voorts is er nog flink wat puppiebezoek aangekondigd en moet het hoofdbestuur stilaan beginnen denken aan de voorbereidingen van de puppyborrel van zondag. En de baasjes zullen wel gelijk krijgen als ze zeggen “dat ze vandaag niet veel op hun gat zullen zitten !”

Vanavond weten jullie meer van het verloop van de dag …

Belle & co

Deze morgen…

Deze morgen toen we bezig waren met de ravage die de pup’s elke morgen achterlaten,  te fatsoeneren hadden we alle spullen uit de puppyren buiten op het terras gezet.

De pups zaten in het overdekte gedeelte en de living was pup en pupmateriaal vrij. Ook de bench stond buiten. Op die bench lag een “Sole mio” dekentje van een kinderbedje om uit te luchten.

Plots kreeg ons baasje een meesje in de gaten dat ijverig aan de pluisjes van het dekentje aan het plukken was. Toevallig was er een fotoapparaat in de buurt en moest er niet te veel bewogen worden. Het beestje had dus niets in de gaten !

Hier twee foto’s van zijn/haar bezigheden. Tussen de twee foto’s in is de mees haar buit gaan wegbrengen naar het nest. Een derde maal hebben we haar niet meer gezien.

Daar gaan in een mezennestje eitjes uitkomen in “vederlichte Sole Mio pluisjes”. Waar het baasje dan besluit dat het spijtig is dat er hier op  ‘t moment geen Drent is die van jas aan het wisselen is anders kon er een ganse Mezenfamilie van bouwmateriaal voorzien worden .

Belle & co

In de les Nederlands 

Nederlandse  les en de juf vraagt: 
   
Wie  kan er een zin vormen met de woorden  'waarschijnlijk'  en  'want'  ?' 

 Peter  steekt zijn vinger in de lucht en  zegt:WAARSCHIJNLIJK  gaan  wij naar
Disneyland,  WANT,  mijn  vader heeft tickets gekocht. 

'Zeer  goed!, zegt de juf, 'Wie kan dat  ook?'

Achmed  steekt ook zijn vinger in de  lucht!

Juffrouw  slaat haar ogen ten hemel en denkt al: 'Wat nu  weer?'.

Ja  Achmed, probeer maar', zegt ze bemoedigend. 

En  Achmed zegt; 'Mijn  moeder ging met de krant naar 't  toilet...'

Maar  Achmed toch! Dat  is  toch zonder WANT  en zonder WAARSCHIJNLIJK!' 

Wacht,  wacht ik ben nog niet  klaar,' roept  Achmed !...
 ...WAARSCHIJNLIJK  moest ze kakken,     WANT  lezen kan ze niet.'