Berichten van 1 augustus 2011 tot 31 augustus 2011

Bezoek…

Vandaag waren Hadise en Jago op bezoek. En je kan het al raden , ze hadden ook hun baasjes Jean-Pierre en Ute meegebracht.

Ze waren al vroeg bij ons want het baasje was nog niet thuis van zijn boodschappentoer. Wij ebben dan ook vandaag , net als vorige zondag een heel mooie wandeling gemaakt met vijf Drentjes. Spijtig voor ons loopse Belle maar die moet aan de lijn blijven.

Het is al gebeurd in Frankrijk dat het baasje Belle vertrouwde omdat daar geen volwaardige reuen in het gehucht aanwezig zijn. Maar toen is “ons moe” er samen met Heros tussenuit getrokken richting Villiers le Roux, het dichtst bije dorp waar wel capabele reuen wonen.

Dat willen onze baasjes ten allen prijze vermijden en daarom zal Belle nog minstens twee weken aangelijnd wandelen.

De jongen Heros, Hera, Hadise en Jago zijn als gekken door “ons bos” gerend en hebben gek gedaan alsof ze nog nooit los hadden gewandeld.

Nog een opmerkelijk feit dat eigenlijk niets met de honden te maken had… Ons baasje wilde weer enkele mooie foto’s van het vijftal schieten. Alleen dient hij dan wel een batterij in zijn “kodakske” te plaatsen. Glad vergeten die batterij die lag op te laden …

De onderstaande foto’s zijn, mits enige morele druk, ontfutseld aan Jean-Pierre’s “kodakske” Daar zat wel een opgeladen batterij in !

Belle & co

Antwerps rij-examen

Twee Antwerpse blondjes zitten aan den toog in een cafeeke op 't Kiel. Zegt de een : "Hemme kiek juust weer m'n rijexamen gedaan."
"Allee", vraagt de ander : "en, hoe was 't gegaan ?"
"Nie goe, zenne", zegt ze, "bennekiek weer gezakt!"
"Ik kom bij dat ronde punt, en daar stond een bord met dertig op, dus rij ik dertig keer rond dat ronde punt."
"Ai", zei de ander, "en.... verkeerd geteld, of wat ?

L.M.

De “ziekenboeg”…

Gisteren en eergisteren hadden we het al over de probleemkes met Kwispel, vandaag komen Belle en Hera aan de beurt.

Sinds gisteren is Belle loops, die heeft de berichten over Ayla in Denemarken, schoonzus Lisa in Nederland (Lisa is de zus van Ferron)  gehoord en kon dus niet achterblijven .

Met Hera zijn er dan weer probleempjes met schijndracht. Die at al enkele dagen met lange tanden en enkel de lekkerste brokjes gingen er vlot in. Dat hebben we bij Nelly gezegd toen we voor de vaccinatie daar waren en ondertussen was er al bloedgeprikt om te onderzoeken op ontstekingen of ander “ongeregeld”.

De uitslag van de bloedproef is negatief over gans de lijn, Hera mankeert niets, enkel de hormonenhuishouding zit wat in de knoop. Daar gaan we straks wanneer we de dierenkliniek passeren even werk van maken en een geneesmiddel ophalen. Ons kleine meissie zal er dan wel weer snel terug bovenop zijn.

Dat was een kort bericht over de gezondheidstoestand uit ons roedeltje. En Heros dan zal je zeggen… Ja Heros die zorgt er voor dat de eetkommen van die twee teefjes toch leeg geraken als die twee weer niet tot op de bodem eten. Dat is het enige dat Heros “mankeert” !

En met Kwispel is het volgens de berichten van deze morgen net alsof er nooit iets is gebeurd met hem, aldus de woorden van Godelieve.

Belle & co

Kwispel (vervolg 2)

Alle honden activiteiten stonden vandaag in het teken van Kwispel. Ons Baasje zegt van hem dat het een heel braaf en lief hondje is.

Braaf in de auto, braaf tijdens de wandeling en heel gewillig bij de dierenarts wanneer hij bvb dient gewogen te worden. Niets was hem te veel en alles werd heel vrolijk gedaan.

Zelfs de katheder plaatsen waarbij er een deel haar van de rechtervoorpoot dient geschoren te worden en de prik nadien bleek geen probleem voor Kwispel.

Na de operatie kwam hij vrolijk naar ’t baasje toegelopen, net alsof hij nooit ons nestje was weg geweest. Heel opmerkelijk was dat.

Het baasje heeft Kwispel dan rond half zes terug gebracht naar zijn eigen baasjes en ook dan nog kwam hij geregeld bij ons baasje aan zijn voeten liggen. Het is een hondje dat ook ons baasje zijn hart gestolen heeft.

Die mag altijd bij ons terugkomen heeft ons baasje gezegd aan Godelieve en Eric…

Blle & co

Snuffelend naar bekende geuren...


Vier maanden geleden ging het er nog zo aan toe


Kwispel hier links, samen met Kiet.

Ooievaar roddel

Drie ooievaars ontmoeten elkaar en snavelen een babbeltje.
Vraagt de ene aan de andere:
"Wat ga jij vandaag uitrichten ?"
"Oh, ik vlieg naar een koppel dat al 10 jaren probeert een kindje te krijgen en ga daar een meisje afleveren."
"Dat is machtig ! " "En wat ga jij doen ?"
"Wel ik ga een jongetje brengen naar een dame die nooit kinderen heeft gehad."
"Die zal verdorie wreed content zijn ! "

Dan vragen de twee ooievaars aan hun derde soortgenoot:
"En jij, wat ga jij vandaag uitrichten ?"
"Ik vlieg zoals ieder jaar naar het nonnenklooster hier in de buurt en zweef daar enkele rondjes laag over de daken en de binnenkoer.

Niet om iets af te leveren maar om mij rot te amuseren door de zusterkes de stuipen op het lijf te jagen..."

L.M.

Kwispel (vervolg)

Deze morgen in alle vroegte is ons baasje naar Veldhoven in Nederland vertrokken om daar onze halfbroer Kwispel op te halen.

Kwispel is zoals al gezegd in het vorig bericht naar de eigenaars gegaan met een navelbreukje. Op zich geen erg, maar een “onvolmaaktheid” die gemakkelijk kan hersteld worden.

Bij ons in de dierenkliniek waar de navelbreuk destijds was vastgesteld , had dr. Nelly ons geadviseerd van dat even af te wachten, want er bestond een grote kans dat het zich uit zichzelf zou herstellen. Zo niet was het aangewezen van de navelbreuk operatief te helen wanneer Kwispel zes maanden oud zou zijn. De pupjes zijn zaterdag laatstleden een half jaar geworden en dus was het tijd om terug contact op te nemen met Godelieve en Eric, de eigenaars van Kwispel.

Op het moment dat we dit schrijven is dr. Ann Kwispel zijn navelbreuk aan het herstellen. Zij zal ons verwittigen wanneer de operatie ten einde is en ook wanneer we hem terug mogen ophalen.

Wijzelf, Hera en Heros, hebben deze morgen niet met Kwispel mogen spelen van de baasjes, “ons moe” mocht dat wel met haar zoon. Maar wij zouden toch maar te wild gespeeld hebben en dat was niet de bedoeling zo vlak voor een operatie.

Ook straks mogen we niet met Kwispel spelen zegt ons baasje want dan zal zijn “roes” nog niet volledig uitgewerkt zijn. Spelen met Kwispel en zijn broer Kody zal pas kunnen op 2 oktober wanneer gans de Belgische Drentenvereniging  gaat wandelen in Chaam in Noord Brabant in Nederland. Daar gaat gans de familie weer herenigd worden hebben we al vernomen . We kijken er al naar uit !

Belle & co

Kwispel…

Morgenvroeg moet het baasje er vroeg uit. Al vroeg is hij afgesproken met Godelieve om Kwispel te komen ophalen. Kwispel heeft het nest verlaten op goede vrijdag dit jaar met een kleine navelbreuk.

Destijds is er niets aan gebeurd omdat de kans nog bestond dat de navelbreuk uit zichzelf zou dichtgroeien. Dat is niet gebeurd en daarom gaan ze bij ons in Beerse, bij onze vaste dierenkliniek,  Kwispel morgen eventjes operatief helpen.

Het gaat deze maal niet dr. Nelly zijn maar wel dr. Bart die daar de normale chirurg is van dienst is. Wij waren dit contractueel overeengekomen met de eigenaars dat deze operaties en andere ongeregeldheden door onszelf zouden betaald worden mits het bij het Binnenhof zou gebeuren.

Wij hebben er het volste vertrouwen in dat we Kwispel morgenavond gezond en wel naar Veldhoven kunnen terugbrengen. De nazorg zal dan ter plaatse bij de eigen dierenarts  gebeuren.

Belle & co

Inspectie…

Een agent stopt aan een afgelegen boerderij in West-Vlaanderen en spreekt de oude boer aan:"

Ik moet je boerderij inspecteren op illegale drugs." De boer zegt:" 't Is goed vintje, mo goa nie in die weie dare."

De agent ontploft bijna en roept:" Mijnheer, ik handel onder de autoriteit van procureur Rubens." Hij gaat in zijn achterzak en toont fier zijn badge aan de boer. "Zie je dit? Ik ga waar ik wil, ik sta waar ik wil, op elk veld.

Zonder uitleg!! Is dat duidelijk?" De oude boer knikt beleefd en gaat terug aan zijn werk.
Enkele minuten later hoort hij luid schreeuwen en ziet de agent rennen voor zijn leven met een grote stier achter zich aan die bij iedere stap dichter komt. De agent ziet er uit of zijn einde nabij is.

De oude boer rent naar de omheining en roept uit alle macht:

"Je badge, je badge, toon hem je badge !".

L.M.

Op bezoek bij Nelly…

In het kader van een aangepast vaccinatiebeleid  ging  ons trio vanmorgen richting “het Binnenhof” , onze vaste dierenkliniek in Beerse. Daar wachtte dr. Nelly ons op.

Het baasje had een afspraak gemaakt om ons te laten vaccineren tegen de rattenziekte wegens een verhoogd risico omdat we in het water zitten als we de mogelijkheid hebben. Ook al omdat we haast alles apporteren wat we dood vinden in velden ensloten wilde ons baasje op zeker spelen.

Inmiddels heeft Nelly ook onze nagels geknipt, onze oren nagekeken (en geen bananen in gevonden !) en een generale check up uitgevoerd. Alles dik “in de sjakoche” bevonden en we kunnen er weeral tegen voor een lange periode (als we tenminste weer geen zottigheid uithalen) zegt ons baasje.

Er is ook “vanuit Europa” een nieuw ontwormingsbeleid in verband met spoelwormen die ook mensen kan besmetten en dan vooral kleine kinderen. Die spelen en strelen de hond en steken dan hun handjes in hun mond en lopen zo spoelwormen op. “Europa” adviseert dus  een driemaandelijks ontwormingskuur. Ook ons baasje gaat dus de ontwormingsbeurten opdrijven van halfjaarlijks naar elk seizoen. Hij zou niet graag hebben dat we besmet zouden geraken en nog veel minder dat wij anderen zouden besmetten. Nu is hier de kans op kleine kinderen besmetten wel klein maar elk geval van besmetting is er ééntje te veel !

Als onze baasjes ons in de loop van de week weer willen paaien met een “la vache qui rit” kaasje weten we weeral hoe laat het is. Voor we het weten hebben we dan het ontwormingsmiddel binnen.

Belle & co

Onverwacht bezoek

Onze baasjes hadden vandaag een bezoek aan “levend erfgoed” te Boxtel in Nederland gepland. Door het kwetesne van zijn linkeroog is dat niet doorgegaan omdat de dokter van wacht “in de Blairon” (voor de Turnhoutenaren en de kenners) in het baasje zijn ogen een verdovend spul had gedruppeld kon die rit naar Boxtel niet doorgaan.

Maar Gonda en Anton, de eigenaars van “ons”Kyra-Belle hadden ons daar ook verwacht. We hadden hen dus verwittigd van ons niet-komen en zij vroegen of zij mochten doorrijden naar Vosselaar. Dat mocht uiteraard en binnen een uur en half zouden ze bij ons zijn … Dat was dus het eerste onverwachte bezoek !

Want er zou nog meer bezoek volgen… Gonda had ook Inge en Yvonne verwittigd, de eigenaars van “ons” Kyra-Luna. Die twee koppels zijn ondertussen bevriend geworden en zijn ook altijd welkom ten huize Belle, Hera & Heros.

Alleen, van die laatste afspraak wisten onze baasjes niets. Het was wel raar dat Gonda en Anton zo treuzelden om te gaan wandelen, want zij wisten dus wel dat de anderen onderweg waren…

Toen we juist vertrokken waren voor een wandeling met de honden arriveerden dan ook Inge en Yvonne met Kyra-Luna.

Het is dus voor allen, zowel baasjes als hondjes een super wandeling geworden waarbij de oudjes uit Vosselaar niet onder deden voor de “jongskes” of was het net andersom ?

Wij hadden alleszins en fijne namiddag ook al deden het baasje zijn ogen nog steeds pijn…

Belle & co

Terug (maar beperkt) on line…

De jaarlijkse clubmatch van de Belgische Drentenvereniging is weer achter de rug, Het was dit jaar een “specialleke” omdat alles, van begin tot einde moest geïmproviseerd worden.

De regen van de voorbije dagen en weken had het schuttersterrein waar we al zeven jaar te gast waren veranderd in een zompige boel waar je moest zien hoe je uw voeten moest plaatsen om niet weg te zakken in de weide …

Maar de vereniging kon terecht in een feesttent die geplaatst was ter gelegenheid van de plaatselijke dorpskermis.

Van de routine die we ondertussen hadden opgebouwd met het organiseren bleef dus niets over ! Wat vooral opviel was de zeer beperkte ruimte waar alles op moest gebeuren.

Ondertussen waren er van ons al verschillende pups van mijn twee nestjes aangekomen en was het terug een blij weerzien. Kiet was eerst aanwezig met gans de familie Jacobs, Toen ook Kiki met Marian en even later ook Hadise, Jago en Harko  daar waren was er al een groot deel van mijn nakomelingen in de feesttent.

Maar dan liep het even mis. Bij de begroeting van Harko was het enthousiasme van onze baas en van Harko iets te hevig en liep onze baas een krab over zijn linkeroog op van Harko’s poot. Dat deed ‘m flink pijn en daar heeft hij nu op dit moment nog last genoeg van om deze voormiddag toch mar even een dokter van wacht te gaan raadplegen. Dat doet hij meer om aan medicijnen te geraken dan van schrik voor complicaties.

Dat was ook de reden waarom er gisteren geen bericht meer verschenen is op dit blog. Onze baas “zag het even niet zitten” zowel letterlijk als figuurlijk…

Belle & co

Morgen…Drentenfeest ! ! !

Nu denken we toch wel dat hij/zij het nog niet weet wat er morgen te gebeuren staat toch een tijdje op Mars heeft verbleven.
Maaaar….  het moest zo eens zijn dat er een groen mannetje met oogjes op torentjes en zuignappen aan handen en voeten toch meer zou willen weten over de Drentsche Patrijshonden, Hier komt het dan HET IS MORGEN JAARLIJKSE CLUBMATCH VAN DE BELGISCHE VERENIGING VAN DE DRENTSCHE PATRIJSHOND . Dat is in Heurne bij Oudenaarde te doen en er gaat heel wat volk zijn om mee te doen en te komen kijken.

Ook mannekens van Mars zijn welkom want er zijn daar alleen maar vreedzame mensen en lieve honden. Zeg maar dat Belle & co het gezegd heeft !

Er is voor de eerste maal in acht jaar een verandering van waar de clubmatch plaats heeft.

Door het aanhoudende regenweer staat de klassieke plaats van ontmoeting onder water en de plein van de schuttersvereniging is daardoor waardeloos geworden om een clubmatch te houden.

De vereniging is dus uitgeweken naar een feesttent in dezelfde straat naast café Amigo. Dat is nog een geluk bij een ongeluk, al jaren valt de jaarlijkse kermis in Heurne samen met de Drentenclubmatch. Zodoende is er een tent geplaatst waar de vereniging onderdak kan krijgen !

Als je nog niet weet wat morgen te doen, of je bent gek van Drentsche Patrijshonden maar je hebt er nog geen…. Heurne is morgen “the place to be”.

Belle & co

Terug in orde…

Deze voormiddag is de boiler terug hersteld, de bazen kunnen terug douchen, wassen , plassen, koken, en al doen wat je normaal met stromend water kan doen.

Bij de twee techniekers die het euvel komen herstellen zijn, bleek er een jonge dame te zijn die ons baasje nog kende van op school, zij zat wel in een andere afdeling maar kende het baasje nog.

De overdrukklep van de boiler was dus stuk, zij lekte meer dan de overloopleiding kon slikken en dus was er wateroverlast op de eerste verdieping naast de badkamer. We hebben dus een volledige dag zonder stromend water gezeten en alle water dat we verbruikten stond opgeslagen in emmers.

Dan pas besef je hoe afhankelijk dat je bent van “het kraantje”. Van de electriciteit hadden we dat al ondervonden met de millenium periode toen we door de “tempête” van 28 december 1999 in het Zuid-Westen van Frankrijk drie dagen zonder elektriciteit hebben gezeten. Sindsdien had het baasje voor alle elektrische toestellen een niet elektrisch alternatief voorzien.

Maar aan kraantjes water heeft hij niet gedacht. Nu hebben we ons wel kunnen behelpen maar comfortabel was het in elk geval niet. Het vrouwtje is al dadelijk begonnen met de wasmachine te vullen. Straks, als de boiler terug opgewarmd is gaan we ook nog eens kunnen genieten van een heerlijke douche. Wel in het besef dat er mensen zijn voor wie dit een ongekende luxe is die ze nog nooit hebben kunnen ervaren !

Belle & co

Ontzettend moe…

Ons baasje zegt dat we aan “wenkbrauwsport” ook “wimpersport” genoemd doen… Het is zowat het enige dat vandaag bewogen heeft wat de moeite waard was. Het baasje heeft weet van “voorjaarsmoeheid” maar “nazomermoeheid” is voor hem een onbekend fenomeen.

Geen van de drie heeft vandaag een poot verzet, toch niet de moeite van het vermelden waard. Het is alsof ze gisteren met vereende krachten die zware auto met aanhanger van La Magdeleine naar Vosselaar hebben getrokken.

Tot het baasje de nieuw rode leiband liet zien die hij deze namiddag voor Hera heeft gekocht in de Maxizoo. Op haar vorig leiband had ze eens  gebeten en nu was die aan het uitrafelen, dus geen risico met brekende leibanden zegt het baasje.

Toen ze die leiband zagen was wat het baasje noemt “het kot te klein” en was alle moeheid plots verdwenen. Vermits het baasje vandaag allen van wandelpiket was moesten Heros en Hera wat geduld oefenen. Ons “moe” Belle heeft nog altijd de eerste voorkeur. Dus heeft het baasje vandaag driedubbele portie wandelen gehad.

Wat hadden ze het weer druk met snuffelen dat drietal van ons. Het leek net of gans de hondenpopulatie van Vosselaar is gewijzigd sinds half juli, toen we vertrokken. De wandelronde was niet dubbel zo lang maar er was zoveel te snuffelen dat het baasje er dubbel zo lang over heeft gedaan dan normaal….

Belle & co

No problem’s of toch ?...

Wel en geen problemen, eerst geen poblemen… het kabeltje van ’t kodakse is opgedoken in de “sjakoche” van Simonne ! Hieronder dus de fantastisch aangrijpende foto’s van gisteren, onderweg.

Wij zelf, Belle , Hera en Heros hebben wat acclimatisatie probleempjes. We vinden zo onze weg in het huis precies niet zo goed. Hera ligt op ’t moment in Belle’s bench te tukken, Belle is al binnen geweest in de bench van zowel Hera en Heros maar heeft vannacht wel in haar eigen bench geslapen.

Het begon gisteren al in La Magdeleine, het baasje had de auto gereed voor vertrek en Heros zou in de koffer zijn plaats in nemen, Belle en Hera zouden de trip op de achterbank maken. Maaaar… het baasje had het dekentje uit Hera’s bench in de koffer gelegd… stom natuurlijk, en Hera moet hieruit besloten hebben dat het haar plaats was.

Al voor één uur lag ze al in de koffer van de auto, waar ze zelf was ingesprongen, wat op zichzelf al raar is. Toen Heros, vlak voor het vertrek in de koffer wou springen vond hij daar de plaats al ingenomen door zijn zus. Dan maar op de achterbank zal hij gedacht hebben, die “Trien” schuift toch niet op ! Onderweg heeft Heros wel een paar pogingen gedaan om over de leuning naar de koffer te kruipen maar juffer Hera “bougeerde” voor geen millimeter.

En dan het grootste probleem… Vannacht heeft het vrouwtje ons baasje wakker gemaakt met de woorden “het water loopt hier langs de muren naar beneden” ! ! !

Da’s helemaal niet plezant als je die melding krijgt zo rond 2u30,  putteke nacht ! Bij controle op zolder (met ne slaapkop van hier tot ginder) bleek de overdrukklep van de warmwaterboiler te lekken. Die boiler was gisterenavond nog terug in werking gezet na twee maanden. De klep zal dus “droog gestaan” hebben en lekt dus op dit moment. Vervelend maar het is niet anders, de chauffageman die de boiler twee jaar geleden heeft geïnstalleerd komt morgenvroeg het euvel herstellen.

Wij zijn op dit moment dus te herkennen aan onze ongedouchte toestand. Als de geur te hevig gaat worden gaan we hier een pathetische oproep doen om ergens te mogen komen douchen ….

Belle & co

Wij zijn “thuis”…

Maar dat waren we deze middag om twee uur ook toen we in La Magdeleine vertrokken !

Alleen tussen die twee “thuissen” liggen 800 kilometer. We zijn op het verkeerde moment vertrokken, maar dat had zo zijn redenen. Er komen op ’t laatste moment gewoonlijk nog wel zaken om het hoekje kijken die je dan toch maar best eerst oplost. Dus…14 uur was het toen we buitenreden.

We zegden het al , het verkeerde moment want vertrekken om twee uur wil zeggen tussen half zes en zes uur in de buurt van Parijs. En laat dat nu het uur (tussen 16u en 19u) zijn dat je met de auto uit Parijs moet wegblijven !

Het baasje heeft dan de omweg via Le Mans, Alençon en Rouen naar Amiens genomen. Dat was een half uur langer dan op een normale ronding van Parijs, maar om zes uur is er geen “normale ronding” er zijn dan alleen maar kilometer lange files.

Vertrokken te 14 u en aangekomen te 22u45, rekening houden met de twee files, één te Beervelde en één te Sint Niklaas, is dat prima gereden. En nu wilden we nog een paar fototjes van onderweg laten zien en nu merken we dat het verbindingskabeltje van het oude “nief” Kodakske naar de laptop, vergeten is in La M.

Dan maar een archief foto…

Belle & co

Gelukt…

Het is het hoofdbestuur gelukt, wat ze deze morgen wilden gedaan hebben is afgewerkt, meer zelfs het baasje heeft zelfs nog tijd gehad om zijn “Masjebashi” te wassen, en ’t vrouwtje heeft een lange babbel gedaan met de nieuwe jonge buurvrouw.

Zelfs de boontjes zijn nog in potten geraakt en staan nu af te koelen na het steriliseren, ze zien er in elk geval goed en lekker uit. Tien potten boontjes, vier snijboontjes en zes prinsesjes. Juist een steriliseerketel vol…

De tuin heeft zijn opknap/inhaalbeurt gehad en al wat op de aanhanger moet staat gereed om geladen te worden. De reden waarom dat nog niet geladen is ligt aan ons “slaapgerief” zijnde onze benches. Die moeten gans onderaan, onder de koelboxen en de tassen en bakken met ons gerief.

We hebben horen zeggen dat het baasje morgen een proef gaat doen. Hij gaat eens kijken of de achterbank van de Masjebashi groot genoeg is om ons drie gedurende 800 kilometer koest te kunnen houden. Normaal moet dat lukken maar je weet maar nooit dat één leukerd gans de bank dwars wil innemen…

Daarom heeft hij ook een “noodscenario” uitgedacht. De koffer gaat maar voor de helft gebruikt worden en wanneer er niet genoeg plaats is op de achterbank dan mag Heros de koffer voor zich alleen hebben. Dat is het meest logische, Heros verkiest steeds de koffer boven de achterbank. We laten het weten hoe het is afgelopen…

Morgen gaat het dus terug richting België, we gaan rustig aan doen voor het vertrek. Nog wat appeltjes en peren plukken voor de achtergebleven Belgskes van de familie en de kennissen, en dan de aanhanger laden… en dan gaan we “bollen”.

Belle & co

Enkele uren…

Enkele uren en een pijnlijke rug verder ziet het er al gans anders uit in de moestuin. Krom staan is noodzakelijk maar gaat niet meer zo vlot als destijds. Krom staan op zich is niet het probleem… maar achteraf terug rechtstaan. That’s the problem ! ! !

En het hoofdbestuur heeft het geweten ! Gisteren hebben ze om reden dat ze toch iets verstandig zijn gestopt rond het middaguur. De zon brandde toen zo, dat verder werken enkel nog een zonneslag kon teweeg brengen. Niet dus , er lagen trouwens nog werkjes te doen, die de kans gaven aan de rug om even te recupereren. Een zitmaaier op de aanhangwagen hijsen was daar wel het minst goede werkske van.

Ondertussen kunnen de bazen genieten van een terug acceptabel zicht op de moestuin. Het is wel niet allemaal gebeurd “comme il faut” en “trukken van luie sjarel” zijn hierbij  veelvuldig toegepast maar het lijkt netjes. En dadelijk halen we de steriliseerketel uit zijn winterverblijf om de oogst aan snij- en prinsessenboontjes netjes in potten te krijgen.

Voor die snijboontjes, gesteriliseerd volgens de “grootmoeders wijze”, zou ons baasje zijn ziel verkopen aan de duivel. Er is al eens geopperd van één van ons drie te verkopen maar dat is volgens ons baasje “er dik over”, dat kan niet, da’s onmogelijk !

Zo dat waren de laatste nieuwtjes van vandaag uit La Magdeleine, hopelijk vanavond foto’s van gesteriliseerde boontjes !

Belle & co

Poempaf, zegt ‘m…

We zijn WEL gaan wandelen, maar ’t was tussen “de soep en de patatten”, want het hoofdbestuur is de ganse dag druk in de weer geweest.

Zelfs de foto van het proper gezette bonenbed is te laat genomen om nog  toonbaar te zijn. Het zijn de voorbereidingen voor de terugkeer naar België en ze zullen nog flink uit hun pijp mogen komen om klaar te zijn tegen woensdag…

Zelfs toen het al donker was heeft het baasje al een deel bagage (zijn bagage zoals zitmaaiers en zo) al op de aanhanger gezet. Dat was te zwaar werk tijdens de hitte van de dag was zijn mening. En nu zegt onze baas, nu… gaat hij zich horizontaal begeven want morgen is er nog een zware dag. Slaapwel…

Juist voor het afsluiten van de computer krijgt ons baasje nog een SMS van zijn oud collega Riet die hier gisteren was met de boodschap “wij hebben de kathedraal van Chartres bezocht vandaag”. En laat dat nu vorige eeuw geweest zijn dat het baasje daar nog was om die immens grote glas in lood raam boven de ingang te gaan bewonderen. Foto is van Riet en Ronny, de kathedraalbezoekers.

Belle & co

Een Vlaming ging op een dag vissen

Een Vlaming ging op een dag vissen in Wallonië en ving drie karpers.

Toen hij naar huis reed werd hij tegengehouden door een Waalse opzichter die het niet zo op Vlamingen begrepen had.

Hij moest zijn visvergunning tonen en de visser haalde een geldige Waalse vergunning boven.

De wachter pakte dan één van de karpers, rook aan het achterste en zei :

' Dit is geen Waalse vis, dit is een Noorse vis ! Heb jij hiervoor een vergunning ?'

De Vlaming haalde een Noorse vergunning boven. De wachter keurde ze en greep een andere vis.

Weer rook hij aan het achterste. Dit is geen Waalse vis, dit is een Nederlandse vis !

Heb jij een Nederlandse vergunning?' De Vlaming ging in zijn zakken en toonde een Nederlands papier.

De wachter nam (natuurlijk ook) de derde vis ...en rook aan het achterste. Dit is een Duitse vis, heb jij hiervoor een vergunning ?'

En weer ging de jager in zijn zakken en toonde een Duitse vergunning.

De wildwachter raakte nu enorm gefrustreerd en schreeuwde naar de Vlaming : 'Waar ben jij, godverdorie, toch wel van afkomstig ?'

De Vlaming draait zich om, laat zijn broek zakken, bukt voorover en zegt : Ruik jij het maar, jij bent de expert.'

L.M.

Nog twee dagen hard doorwerken….

Voor de baasjes zullen de twee volgende dagen nog best zwaar zijn. Woensdag is het terugkeerdag naar België na haast zeven weken La Magdeleine.

Er moet nog een heleboel in orde gemaakt worden om met een gerust hart het boeltje hier twee weken achter te laten. Want tegen half september zijn we al lang en breed terug hier. Dat is althans toch de bedoeling.

We gaan terug naar België omdat er nogal wat feestjes en verjaardagen staan aan te komen … En feestjes en bazen dat klikt blijkbaar bijzonder goed .

Het eerste “feestje” komt er zaterdag al aan, en is de grootste reden om naar ’t Belgikske terug te keren. Op zaterdag gaan we veel van onze broers en zussen en halfbroers en halfzussen terugzien in Heurne op de jaarlijkse  Drenten clubmatch.

En dan volgen er nog wat verjaardagen en BBQ’s en (vr)eetpartijtjes allerhande. De Horeca-Vlaanderen gaat weer merken dat de baasjes terug in ’t land zijn !

Hier staat er voor het baasje geoeg te doen in de tuin bvb. Daar heeft door de combinatie regen /zon / bezoek, het onkruid de kans gekregen om een groeisprint alla Marc Cavendish in te zetten. Hopelijk staat er vandaag niet zo’n alles verschroeiende zon zoals gisteren. Toen was het alleen ’s avonds “doenbaar” om je tussen de preien, tomaten en boontjes te begeven om dat onkruid te gaan uit trekken. Want dat is het enige dat wat kans op zekerheid geeft dat het tegen half september niet terug even hoog staat.

En dan moet er nog een selectie gemaakt worden van wat er wel terug mee moet naar België, wat er misschien mee moet en wat helemaal niet.

Het gaan inderdaad nog drukke dagen worden en de zon…. Die staat weeral hoog aan de hemel…

Belle & co

Te warm…

Het is te warm om een klop uit te richten, echt waar… Het baasje zit al te zweten wanneer hij alleen zijn vingers nog maar gebruikt om onze verhalen “uit te tikken”.

Het is na het serieuze onweer van vannacht, met bakken regen, dan ook nog eens heel drukkend weer.

We hebben dan ook gemengde gedachten bij onze overbuur die gisterenmorgen begonnen is met zijn dak te repareren. Alle pannen eraf en dan folie en nieuwe latten er op. Dat was alvast de simpele redenering die hier algemeen aanvaard is “smijt in augustus uw dak eraf, in augustus reent het toch nooit”. Dan was het vannacht een andere maand blijkbaar, want deze morgen stonden de buren maar beteuterd te kijken.  Een douche genomen  hadden ze blijkbaar rond drie uur vannacht al.

Deze morgen hebben ze dan samen met familie en vrienden het werk hervat, nu in de vlakke zon en zonder verkoelend buitje. Hopen maar dat er morgen niemand ziek is en met een zonneslag in bed steekt.

Wij kijken alvast uit naar de nacht, het baasje heeft een batterij aan ventilators en verfrissing brengende toestellen aangesleept. Gekookt zal er vandaag niet worden want dat brengt warmte met zich in de keuken en daar slapen Hera en Heros.

Het baasje heeft het daarstraks nog gezegd tegen het vrouwtje, alles is een maand te vroeg in de tuin, alleen de zomer, die is een maand te laat …

Belle & co

Even duwen…

Een zatlap loopt 's nachts over straat en belt om 4 uur 's morgens
aan bij mensen.
De man des huizes staat woedend op en vraagt: "Wat is dat hier,
wat scheelt er?"
De zatlap: "Kom me duwen! Je moet me komen duwen!"
Razend zegt de bewoner: "Ik ken je niet eens, het is 4 uur in de
morgen, en jij vraagt me om je te komen duwen. Bol het af jong..."

Terug in de slaapkamer, legt hij zich terug in bed, maar zijn vrouw
speelt hem de les: "Nu heb je toch overdreven. Het is jou toch ook
al overkomen dat je in panne staat met de wagen. Je had die sukkelaar
toch wel even kunnen helpen duwen."
Man: "Ja, maar die kerel was strontzat."
Vrouw: "Reden te meer om hem te helpen, het gaat hem nooit alleen
lukken. Nee, zo ken ik je helemaal niet, ik ben zeer teleurgesteld in je."

Haar man, helemaal ontdaan, kleedt zich toch maar weer aan en gaat
naar beneden. ! Hij opent de deur en roept: "He, kerel, ik kom
je duwen, waar zit je?"
Zatlap: "Hier in de tuin, op de schommel"

L.M.

Maar er was ook Lisa…

Maar er was gisteren ook een Damita van Drentenpassie (Lisa als roepnaam) op de show, Ferron’s zus uit hetzelfde nest. Ook zij heeft dezelfde score gehaald als haar broer Ferron. Met dien verstande dat zij niet BOB geworden is, er kan er maar één Best of Breed zijn en dat was Ferron.

Lisa heeft in de euforie van de Uitmuntend score van Ferron wat in de schaduw gestaan. Logisch een beetje, want bij Ferron was het noodzakelijk dat hij minstens een Zeer Goed zou scoren om als dekreu voor een Deens teefje te kunnen fungeren.

De Deense normen liggen deels op een ander vlak en zij vragen in Denemarken showresultaten van de honden. Kan je die niet voorleggen dan krijgen de pupjes geen officiële stamboom.  Maar een DNA-attest zoals in België, dat hebben ze dan voor de stamboom in Denemarken weer niet nodig.

Die “Uitmuntend” score was dan ook de oorzaak van de vreugde om Ferron. Hiermee behaalde hij het recht om legaal een Deens teefje te dekken en met alle paperassen in orde te zijn . Het is hier al lachend “the license to F**k” genoemd

Maar Roswitha gaat minstens even blij zijn met het resultaat van haar Damita “Lisa”. Die gaat hoogstwaarschijnlijk bij de volgende loopsheid ook een dekking krijgen waar dan ook haast niet anders dan kampioenen uit kunnen geboren worden. Voor Lisa is het niet haar eerste trofee dat ze binnenhaalt voor de van Drentenpassie kennel. Zij heeft al meerdere titels behaald in Nederland , Duitsland en Slovenië.

We mogen nu wel stellen dat onze “februari pupjes” uit een familie stammen waar nog “schoon volk” rondloopt. Met dank aan een fantastische fokster die Roswitha “van Drentenpassie” Harmsen noemt. Proficiat Roswitha, en we wensen je nog vele mooie Drentenmomenten en resultaten toe.

Belle & co

Yes ! ! !

Yes he did it, he’s the best Belgian male Drent at this moment ! ! !

Ferron de vader van onze laatste pupjes is Best of Breed (BOB) geworden op de Mechelse hondenshow. De deelname was noodzakelijk om een nestje te hebben met eenhondje dat hij op dit moment nog niet kent. De mooie Ayla van Gitte Becher uit Denemarken.

Ferron moest een zeer goed (ZG) verdienen voor de noodzakelijke paperassen. Maar Ferron deed beter ! Ferron haalde een uitmuntend en werd Best of Breed .Ook zijn nestzus Lisa haalde hetzelfde resultaat uitmuntend en CAC ,CACIB.

Vooreerst proficiat voor de twee honden Ferron en Lisa van Drentenpassie. Maar zeker en vast en met voorsprong de fokster Roswitha Harmsen die speciaal uit het hoge noorden van Nederland kwam om haar Ferron en Lisa te showen . Roswitha, je bent fantastisch, de naam van je kennel verdient de naam van Drentenpassie met verve. Voor ons is “van Drentenpassie” vanaf nu een eretitel !

Ook Rudy en Simonne , de eigenaars van Ferron verdienen onze welgemeende felicitaties voor de opleiding die zij Ferron nog dagelijks geven. En die ook heel bereidwillig hun Ferron “zijn werk” lieten doen toen Belle moest gedekt worden. Zelfs wij glunderen van fierheid.

Tot in Denemarken klonken de vreugdekreten en de commentaren waren er ook naar. Gitte kan met gerust geweten naar België komen wanneer Ayla loops komt. We wensen hen een zelfde nestje pupjes toe als wat wij kregen in februari. Zes perfect gezonde puppie teefjes en drie reutjes. Een pak werk maar zo fijn om te zien opgroeien!

Het was een fijne dag die 20° augustus 2011, vanaf La Magdeleine, over Booischot naar Vriezenveen en tot in Holstebro DK waren er gelukkige mensen te vinden !

Belle & co

Wedijver tussen moeder en zoon…

Vannacht was het weer zo ver, lawaai in de tuin bij de laatste uitlaatbeurt. Maar nu meer dan anders. Dat was reden voor het baasje om toch maar eens te gaan kijken wat er nu weer mis was.

Je kan het raden… “pinneke” was terug en het was duidelijk dezelfde als die van eergisteren. Die heeft ondertussen al een bijnaam, dat is “onze dikke. Nu laten egels die gepakt worden zelden hun ware gelaat zien, da’s eigen aan oprolegels maar deze kent ons baasje aan zijn gewicht. We hebben zelden zo’n “dikzak” egel gezien.

Gisteren avond was de oorzaak van het lawaai de tweestrijd tussen moeder Belle en zoon Heros om wie de egel naar het baasje zou mogen brengen. Ook Hera deed haar duit in het lawaaizakje. Geen manieren dacht het baasje om goede vrienden te blijven met de buren zo lawaai maken kot in de nacht !

’t Baasje wilde “pinneke” dan recht van uit de tuin buiten de omheining zetten, op de plaats die “pinneke” al wel herkent als hij zich ontrolt. Maar dat was buiten Heros gerekend die als e bliksem “pinneke”  vastgrabbelde en er mee naar het huis liep. Daar lag hij dan fier als een gieter op het baasje te wachten.

Het baasje had zelfs al de tijd om het “kodakske” te nemen en Heros te laten poseren bij zijn buit… Het baasje heeft nog gezegd tegen ’t vrouwtje, “dan heeft ‘m geen last van die snee onder zijn poot, dan kan ‘m plots van alles”

Wordt vervolgd hoogstwaarschijnlijk …

Belle & co

Een overgenomen bericht…

Op het Drentenforum vonden we dit onderstaand bericht van Saskia, het leek ons belangrijk genoeg om het over te nemen voor ons Bas en Belle blog. Het is even slikken maar we kunnen veronderstellen dat er mensen zijn die nog steeds niet weten hoe warm het in luttele seconden in een auto kan worden.

En ook dit nog… het zijn niet altijd huisdieren die worden achter gelaten in afgesloten auto’s maar ook kinderen ! ! ! En laatst las ik nog in de krant dat een Fransman zijn schoonmoeder in de auto had achtergelaten toen hij ging wandelen tijdens zijn vakantie in Oostenrijk. Wat moet je daar dan van denken ?

Hier het bericht van Saskia met link:

Soms zijn er hondenbezitters die hun hond in een snikhete auto achterlaten.
Met alle gevolgen van dien.
Dogs Today Magazine bedacht daarom een actie genaamd Don’t cook your dog.
Deze actie gaat ‘internationaal’, dus ook in Nederland.
http://www.dogstodaymagazine.co.uk/dontcookyourdog/

Belle & co

15 september… actie tegen broodfok

Te Gent optocht om te manifesteren tegen de broodfok anno 2011.

Meer inlichtingen:

http://www.mykkush.be/nieuwsbrief/Flyer.pdf

Wie van de Drentenbaasjes is het vergeten…

Wat vergeten ?  Is dan een normaal antwoord, en dan weten we dat het echt vergeten werk is . Wel de vraag zou ook kunnen zijn… ben je niet vergeten je in te schrijven voor de Drentenclubmatch van zaterdag 27 augustus te Heurne bij Oudenaarde ?

Echt rats vergeten ?  Geen erg, je kan nog inschrijven tot en met morgen zaterdag 20 augustus tot “kot in de nacht”.

Eventjes de Drenten website  http://www.drentschepatrijshond.be/ gaan en daar het deelnemingsformulier openklikken en invullen.

Geen zin in rondjes lopen met je Drentenschat maar wel zin in een gezellige dag onder gelijkgestemden ? Ook geen probleem, dan kom je toch gewoon kijken, een babbeltje doen en misschien wel aanschuiven bij de inmiddels befaamde BBQ van de vereniging.

Nog niet overtuigd ? Weet je wel hoeveel jachtaanleg jouw lieve Drentje heeft ? Voor luttele 5 euro kan je deelnemen aan de TAN proef die deze jachtaanleg duidelijk maakt.

En als laatste argument… haast alle deelnemers van vorig jaar zijn terug present. Ook die waar je vorig jaar nog zo’n fijne babbel mee gedaan hebt.

Heb je al veel gelezen over ons, en ons nog nooit in loevende lijve ontmoet… ’t is op zaterdag 27.08.’11 hét moment, maar wel eerst inschrijven voor morgenavond !

Belle & co

Dan toch…?

Is er dan toch eentje van ons bang van onweer ? Daarstraks is er hier boven La Magdeleine op zeer korte tijd een onweer tot ontwikkeling gekomen. Op tijd van een kwartier is het van “rommelen in de verte” tot een waar "knal"onweer vlak boven ons gekomen.

Bij een inslag hier ergens vlakbij is Heros toch zo hard geschrokken dat hij de rest van het onweer niet meer van bij het baasje weg te slaan was. Nu is Heros wel de grootste ‘teut’ van ons drie, maar ook die met het kleinste hartje. Als er zo onverwachte zaken gebeuren staat ‘m nogal snel met veel lawaai achter het baasje zijn benen van z'n oren te geven.

Wij hebben het maar genegeerd, wat we niet in de hand hadden was die korte maar vrij hevige regenbui die samenkwam met de donder en bliksem. Heros aanhalen en troosten in zijn schrik verergerd alleen maar dat gedrag de volgende maal. En dat is het laatste wat ons baasje wil. Hij heeft het al eens meegemaakt met Bas, die was ook als de dood voor onweer en vuurwerk, maar dat was deels de baasjes hun eigen schuld.

Vandaag krijgt Heros zijn schoentje nog eens aan, gisterenavond toen iedereen binnen was heeft het baasje zijn schoen maar uitgedaan en even later was er toch weer een bloedveegje op de keukenvloer te vinden. We houden onze grote loebas nog enkele dagen rustig, dan moet alles terug in optima forma zijn.

Belle & co

Voor Tibo…

Regenboogbrug

Er is een plaats in de hemel die Regenboogbrug heet.
Als een dier waar je veel van houdt doodgaat,
dan gaat dat dier naar de Regenboogbrug.
Daar zijn uitgestrekte weiden en heuvels voor onze lieve vrienden,
zodat ze met elkaar kunnen rennen en spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn
en onze vrienden voelen zich daar warm en prettig.

Alle oude en zieke dieren worden daar weer jong en beter.
Alle dieren die gewond of verminkt waren, worden weer sterk en gezond,
precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden, er is echter een klein ding:
Ze vinden het jammer dat ze hun baasje of bazinnetje
achter hebben moeten laten.

Ze rennen en spelen met elkaar,
maar dan komt de dag dat er eentje plotseling stopt met spelen
en in de verte tuurt.
Zijn ogen beginnen te stralen, hij begint te trillen van opwinding.
Plotseling verlaat hij de groep,
rent over het groene gras, sneller en sneller.
Hij heeft je gezien en als jij en je lieveling elkaar eindelijk treffen,
houden jullie elkaar stevig vast, bij deze vreugdevolle hereniging.
Om nooit meer uit elkaar te gaan.
De vrolijke kussen overstelpen je gezicht,
je handen aaien zijn liefdevolle kop
en je kijkt weer in die trouwe ogen, die je zolang niet hebt gezien,
maar die altijd in je hart zijn gebleven.

En dan gaan jullie samen over de Regenboogbrug...

Belle, Hera & Heros

Dag Tibo…

Vanavond laat kregen we nog een triest bericht uit Vosselaar. Ons speelmaatje uit “ons” bos is over de regenboogbrug naar zijn wandelmaatje Bas toe.

André en Maria melden ons rond tien uur vanavond dat Tibo rustig is ingeslapen met de hulp van hun en ook onze eigen dierenarts dr. Nelly.

We zijn er stil van geworden, Dré en Tibo… hoe dikwijls hebben we samen met Bas, nadien met Belle en Bas en nog later met Belle, Hera en Heros. Die twee laatste heeft Tibo nog weten groot worden. Elke keer dat we elkaar ontmoeten moest Tibo eens controleren hoe Belle’s  pups weer waren gegroeid.

Tibo was al een tijdje op de sukkeltoer, was niet meer van de jongste en had artrose in de heupen. Maar toch leefde hij telkens op als ‘m ons trio weer bezig zag en wou hij nog meedoen , iets wat hem nog dikwijls lukte ook.

Wij hadden een speciale band met Dré en Tibo. Zij waren het die Simonne gezelschap hebben gehouden toen Bas in het bos plots overleden was .  Ik was toen met een hoogzwangere Belle naar huis gelopen om de auto te gaan halen om Bas op te halen.

We hopen met deze woorden Dré en Maria een beetje troost te kunnen brengen in de volgende trieste dagen. Volgende week als we terug in Vosselaar zijn komen we even langs in de Grootheidestraat.

En voor Tibo… het gaat je goed jongen, en doe de groeten aan je speelmaatje Bas van ons.

Jan, Simonne, Belle, Hera en Heros

He’s a “jolly” good fellow…

Wees maar gerust, het is zoals Karin zegt in haar reactie op vorig bericht, he’s a realy jolly good fellow. ’t Baasje is fier op zijn Heros. Hoe hij het eerste uur amper een poot durfde te verzetten met zijn schoen aan. Hoe hij nadien al voorzichtig rondliep en nadien in de late namiddag met zijn schoen aan de wandeling heeft meegedaan.

Die wandeling was voor hem wel aangelijnd omdat het baasje het toch niet vertrouwde, hij dacht dat de drang om muizen te vangen groter zou zijn dan de pijn aan zijn rechter voorpoot. Heros heeft gans de wandeling netjes met het baasje meegelopen, zonder trekken maar wel steeds zijn teefjes in het oog houdend.

Het is een fijne hond die Heros van ons. Nooit stelt hij teleur in zijn gedrag. Of  hij dankbaarheid kent om wat de bazen voor hem doen is op zijn minst twijfelachtig maar wat zijn gedrag naar de bazen betreft , hij geeft nog steeds meer plezier dan wat we ooit van een hond hadden kunnen verwachten. In die materie overtreft hij zelfs de beste brave Bas. En wees maar zeker, dat wil iets zeggen .

Belle & co

Heros “pikkelpoot”

Het baasje zijn goeie helper in de tuin ligt in de lappenmand. Gisterenavond  deden we hier al melding van een wondje aan de rechtervoorpoot van Heros. Nadat het baasje er wat ontsmettende zalf aan gedaan had, dachten we dat het tegen de morgen wel voor het grootste deel genezen zou zijn.

Dat was het ook, totdat hij weer eens moest buitenstormen om (vanuit zijn oogpunt) alle bandieten van West Europa  weg te jagen uit Ferret. Daar kan een genezend wondje nog niet tegenop en dus vonden wij in zijn spoor weer telkens veegjes bloed op de vloer.

Dan maar de grote middelen, zalf, windel, kleefband, schaar  en hét schoentje klaar gelegd om alles bij de hand te hebben om de “operatie poot” te beginnen. Heros werd in de zetel geroepen en wonder boven wonder ging hij gelijk onderdanig op zijn rug liggen.

Op zoveel medewerking van de patiënt had het hoofdbestuur niet gerekend en was de ganse “operatie” in een mum van tijd afgewerkt. Zalf aan zijn poot, oude gewassen halve zakdoek onder de wonde, vastgeplakt met tape en daar gelijk zijn schoen over geschoven !

Geen vijf minuten en alles was in kannen en kruiken !

Nu trippelt er een kalme Heros door de kamer, hij gaat voorzichtig eens mee tot op de koer, maar dat is ook al. We hebben het baasje al horen zeggen dat Heros nu meer last van zijn poot heeft dan zonder verband !

Nu maar hopen dat hij zijn schoen niet zelf probeert uit te trekken of zelfs stuk te trekken want dat ding heeft haast zoveel gekost als een paar schoenen (goedkope) van de baas !

Vanavond bij het slapen gaan mag de schoen terug uit en misschien (?) hoeft het morgen niet meer…

Belle & co

Nog maar eens bramen…

Je dient het ijzer te smeden wanneer het heet is, zoveel is duidelijk. En dat doet het hoofdbestuur op dit moment dan ook. Het is dan wel geen ijzer maar de vergelijking gaat perfect op.

Het is bramenseizoen en dus staat de grote kookpot op het vuur om de lekkerste confituur te maken die je maar kan voorstellen, dixit het baasje. Hij heeft er ook heel wat voor over om de potjes gevuld te krijgen. Meters ver dient hij door de stekelige gewassen te baggeren om tot bij de mooiste vruchten te komen.

Dat baggeren laat ook zijn sporen na, letterlijk toch. Terwijl het vrouwtje in de pot staat te roeren is hij bezig de krassen op armen en benen wat te verzorgen en de afgebroken doornen uit zijn huid te pulken. “In het zweet uw aanschijn zal je uw brood verdienen” komt hier wel dicht bij de waarheid. Maar ’t moest maar niet zo lekker zijn zegt de baas.

Ondertussen probeert het vrouwtje regelmatig nieuwe recepten uit. Het recept met de Séchuan peper en de balsamico crème is een topper, zoveel is duidelijk. Als je dan de confituur zo dik op je brood legt zoals de baasjes is het wel noodzakelijk dat je duimen en vingers dient af te likken…

Ondertussen zijn we in de laatste fase van het “productieproces” gekomen. De potjes staan af te koelen, dan nog een etiketje erop met inhoud en datum en klaar is (K)kees…

Belle & co

Nu al wintervoorzorgen ?

Bij Kiki op het Max en Bente blog lezen we dat Kiki al aan het winterhamsteren is. Die heeft daarstraks een intacte maar dode rat gevonden aan de waterkant tijdens de wandeling. Die heeft waarschijnlijk aan de harde realiteit gedacht en die rat meegnomen als aardig snoepje voor tijdens de lange winteravonden . Marian heeft er zelfs niet over gerept dat ze het zou willen drogen hebben in haar droogoventje.

Gonda meldt dan weer dat Kyra aan de koude dagen denkt en het graag behaaglijk warm wil maken. Probleem hier… Gonda zegt dat ze geen kachel hebben ! GEEN KACHEL ! was de eerste reactie van ons baasje. Hoe gaan Anton en Gonda een behaaglijke temperatuur garanderen voor mijn pupje. Ik zie ze daar in Hollands Limburg nog geen “vuurkestook” houden in hun living !

En dan onze Heros… die loopt ook al gans de dag rond met “zijn” emmer. De godsganse dag loopt die op de hielen van ons baasje. Meestal in de hoop dat ons baasje daar een appel of peer in legt die hij dan zo fier als een gieter naar het vrouwtje mag brengen.

Maar Heros was de twee ‘Hollandse teefjes’ al een week voor met eten “foerageren” toen hij met de nog levende egel in zijn bek kwam aandragen.

Heros gaat dadelijk vlak voor hij de bench in gaat om e gaan slapen nog verzorgd moeten worden. Die is daarstraks in iets scherp gelopen en heeft nu een klein wondje tussen zijn tenen van zijn rechtervoorpoot. Daar in de loop van de dag Terramycine aan doen is verloren moeite omdat er dan toch zand in plakt en hij er dan nog meer aan gaat likken.

Straks mag ons baasje nog eens plaatsvervanger van dr. Nelly zijn. Remplacant noemt dat hier in La Magdeleine. “Remplacant vétérinair” om volledig te zijn !

Belle & co

Een heel mooi sprookje…

Heel lang geleden, vroeg een jongen aan een wondermooi meisje 'Wil je met me trouwen?'

Het meisje zei, 'NEE !'

En de jongen leefde nog lang en gelukkig, reed met zijn motorfiets, ging vissen en jagen, speelde veel golf, had one night stands, dronk bier en Cognac, had héél véél geld op de bank, liet de toiletdeksel open staan én liet scheten wanneer hij wilde !

Einde.

Ligt het aan het mooie weer ?

Ligt het aan het mooie weer dat de internet verbinding ’s morgens kuren verkoopt ? Hebben de heren en madammen van Wanadoo weer geen zin of hebben ze meer belangstelling om naar de plage of “le plan d’eau” te trekken.

Feit is dat we sinds enkele dagen halsbrekende toeren moeten uithalen om onze post  elke  morgen te kunnen lezen en een bericht op het blog te plaatsen. Het werkt wel elke dag, daar hebben we tot op het moment geen klagen over, maar het werkt niet wanneer wij willen dat het werkt , en dat is “van den hond zijn kl…n”

Daarstraks waren we dan zo ver dat we terug verbinding hadden, maar dan is er weer ergens iemand , het baasje noemt dat “ne simpele” die plots op het gedacht komt van de “ellentrik” een keer af en terug op te zetten. Resultaat… herbeginnen van het prille begin af !

En zo komen we op het moment dat het baasje zijn bericht klaar heeft om het te plaatsen op het blog. Als alles lukt dan kunnen jullie binnen enkele seconden lezen wat er in de Charente deze morgen het belangrijkste feit was. Zo je dit niet kan lezen dan zal ’t baasje nog maar eens opnieuw beginnen .

Maar dat is nu jullie zorg niet, want “wie niet weet niet deert” zegt  het spreekwoord….

Belle & co

Ze zit, … en blijft…!

Wekenlang hebben we er op geoefend tijdens de periode van de jachttraining. En telkens als ’t baasje een stap weg stapte dan was ze al mee weg. Nooit wilde ze eens blijven zitten. Laat die “zit en blijf” nu echt essentieel zijn bij de jachttraining en je begrijpt het baasje zijn frustratie.

Apporteren, zwemmen,  naar het baasje in rechte lijn terugkomen alles ging goed. Enkel dat blijven zitten was er niet in te krijgen.

Nu moeten we zeggen dat er gedurende vakantie niet meer op geoefend was. Tot gisteren het baasje Hera terug inschreef voor de jachttraining die begin september hervat.

Eerst hebben ze wat geoefend in de tuin, wij Belle en Heros mochten er niet bij zijn, wij moesten achter het poortje op de koer blijven . En wonder boven wonder, het baasje kon zijn ogen niet geloven. Hera ging zitten, het baasje gaf het bevel “blijf” en ZE BLEEF ZITTEN!

Het baasje met zijn slecht karakter dacht dat ze te moe was, of weer kuren had, maar niks daarvan. Hera ging zitten en ze bleef zitten !

Dan gingen ze wat verder in de tuin en weer kwam het bevel “zit en blijf”. En weer ging haar achterste tegen de grond en ze bleef weer zitten. Na nog enkele pogingen met telkens goed resultaat was het genoeg geweest voor ’t baasje.

Hij heeft dan nog dezelfde oefeningen gedaan met Heros en dat ging ook goed ! Wij hadden een stik contente baas !

Belle & co

Overspannen, je zou voor minder…

"Vertel eens wat er scheelt," vraagt de psychiater aan de overspannen man...
"Het is allemaal gekomen door mijn huwelijk.
Ik trouwde met een weduwe die een volwassen dochter had.
Zij werd mijn stiefdochter.

Mijn vader kwam op bezoek,
werd verliefd op mijn stiefdochter en trouwde met haar.
Zo werd mijn stiefdochter mijn stiefmoeder...
Mijn vrouw kreeg een zoon.
Die werd automatisch de schoonbroer van mijn vader,
want hij is de halfbroer van mijn stiefdochter, die met mijn vader is getrouwd.
Aangezien mijn zoon de broer is van mijn stiefmoeder, is hij ook mijn oom.
De vrouw van mijn vader kreeg ook een zoon.
Dat is dus mijn broer, want hij is de zoon van mijn vader.
Maar hij is ook mijn kleinkind, want hij is de zoon van mijn stiefdochter.
Mijn vrouw is mijn grootmoeder, omdat ze mijn stiefmoeders moeder is,
waardoor ik de kleinzoon van mijn eigen vrouw ben.
Aangezien ik getrouwd ben met mijn grootmoeder,
ben ik niet alleen de echtgenoot en kleinzoon van mijn vrouw,
maar ben ik ook mijn eigen grootvader! Daarom ben ik een beetje overspannen."

L.M.

Fokkersplezier…

Vanuit verschillende hoeken bereikte ons gisteren nieuwtjes over Belle haar pupjes van het nestje van eind februari.

Geen spectaculair nieuws, maar gewoon berichtjes dat de pups het goed doen en wat een plezier de eigenaars van hun oogappels hebben. Berichtjes ook over onder andere “aan de dunne zijn” waar we dan wel enkele raadgevingen kunnen geven vooraleer ze naar de dierenarts gaan. Meestal helpt het wel, soms merken we dat er ook soms deskundige hulp noodzakelijk is. Maar waar het bij ons om draait… we hebben verdraaid goede eigenaars voor onze pups gevonden, en laat dat nu onze hoofdbekommernis geweest zijn die 27° februari van dit jaar toen de pupjes maar bleven komen en de teller stopte op  negen !

Alle negen zijn ze “met hun gat in de boter gevallen” en als je dan bvb leest op het Nederlandse Drentenforum hoe goed Kiki het doet op de jachttraining die Marian met haar bij Nettie volgt, dan gaat die fierheid ook op ons over. https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Maar ook uit de regelmatige update’s die we van Inge, Yvonne, Gonda krijgen spettert het enthousiasme voor hun pup’s af. Daar komt dan ook nog eens dagelijks het blog van Kiet bij, http://www.bloggen.be/kieter_wieter/  zodat we toch heel vaak op de hoogte blijven van de vorderingen en gezondheid van het negental.

Dat laatste , de gezondheid is van geweldig belang, niet zozeer voor ons maar ook voor nestjes in de toekomst. Zo is Ferron, die met Belle de eerste maal vader werd, al op andere plaatsen in het vizier als dekreu. We kunnen tot nu toe met een gerust hart zeggen, op de combinatie Belle/Ferron was op gezondheidgebied niets aan te merken, integendeel.

We hopen dat het in andere combinaties even goed loopt, maar daarvoor is de opvolging van onze pups en het contact met de eigenaars van zo’n groot belang. Niet melden van problemen zou voor ons erger zijn dan het wel melden.

Jan

Relaas van een natte zondag…

Gisteren was het “natte zondag”, een heel natte zondag. Terwijl he’smorgens leek dat het een dag met motregen zou worden na een nacht van buien, veranderde dat al snel terug in buien.

Op de middag was dat al een stortbui en rond drie uur was het wat men noemt een wolkbreuk. Dan mag het baasje al een nieuwe waxjas gekocht hebben. Met zulk z..kweer krijg je ook ons niet buiten.

Rond half vijf was het dan over, werkelijk we zouden er geen oude frank op durven verwed hebben dat het nog eens zou overwaaien maar het was over. Meer nog het was zelfs aangenaam fris om buiten te zijn.

We mochten van het hoofdbestuur ook nog eens een andere richting uit bij de wandeling. Waarschijnlijk om de grootste modderbaden te ontwijken, maar dat was ijdele hoop.Er waren daar zelfs nog meer akkers die nog niet omgeploegd zijn. En een niet omgeploegde akker betekent muizenholletjes à volonté.

Het baasje heeft het geweten. Hij is ons midden op de akker met de leiband moeten komen halen. Vuil en smerig, we zagen er niet uit, zijn we dan aangelijnd naar huis toe gewandeld. Het baasje riskeerde het niet meer van nog eens tot in het midden vande akker te moeten ploeteren.

Ons baasje heeft in de loop van de dag wat foto’s genomen die zowat een goed beeld geven van wat er zoal ge beurt op een natte zondag.

Belle & co

De papegaai van de coiffeur…

Nen Antwaarpse coiffeur zet zeinne papegaai oep een statief voor zaain zaak........

Elleke kier as Julie, é meske van 20 joar veurbaai komt roept die papegaai
“ Doar se, 'n hoer”!
Na een tetje begint ze da muug te weure en gaat er eige beklagen baai de coiffeur.
De coiffeur begrept heur en schildert zaaine papegaai helemaol in 't zwart,
oem hem te straffen.
As Julie de volgenden dag passeirt roept die papegaai niks.......!
Natuurlaaik is zaai verwonderd euver die verandering en zij tegen die papegaai:
"Na hedde wol veul minder praat hé makker, moette gaai vandaag niks zeggen ?”
En de papegaai antwoordt “As ik maaine smoking aanhep, dan klap ik niet mé hoeren”!

L.K.

Opvolging verzekerd…

Wat “ons moe” kan moet ook voor mij mogelijk zijn, moet Heros gisterenavond gedacht hebben. Ook hij brengt nu de egels uit de tuin als cadeautje voor het hoofdbestuur aan de voordeur.

Gisterenavond bij de laatste uitlaatbeurt was er plots iets te veel kabaal in de tuin, iets te veel als wat de buren kunnen appreciëren . Daar moet het baasje dan dadelijk het fijne van weten, die komt dan met de pillamp kijken wat er gaande is. Als er dan plots een bruine hond komt voorbij gelopen dan denkt het baasje gelijk “Belle heeft weer een egel bij”

Mis baas, het is Heros die de fakkel van “egelaanbrenger” overneemt van zijn moeder. Hij neemt in tegenstelling van zijn moeder de egel wel vol in zijn bek. Belle neemt de egel bij de pinnekes vast, dat moet een pak comfortabeler zijn dan vol in de bek. Maar daar zal hij zelf wel achter komen.

’t Baasje heeft nog altijd zijn las handschoenen binnen handbereik en zo belande “pinneke” buiten de omheining in de weide. Heros heeft een snoep gekregen om het mooi apporteren en aan de baas afgeven. Uiteraard heeft de “escorte” van de apporteur mee mogen snoepen !

Het baasje was al blij dat het dit maal een gezonde  egel was die niet bulkte van de vlooien, zoals die welke Belle dit voorjaar aanbracht en die gelijk een paniekaanval bij het hoofdbestuur veroorzaakte.

Belle & co

Ziehier het slijkpotentrio

Het is alsof ze er een wedstrijd van maken, een wedstrijd om ter vettigste, smerigste, vuilste poten ! En de winnaar is…. Ex aequo, Belle Hera en Heros !

Het heeft hier dus de ganse dag geregend in verschillende gradaties, eventjes niet, motregen, een buitje, een stortbui en een wolkbreuk ! Dat laat zich natuurlijk ook vertalen in verschillende gradaties van de toestand van de akkers… Van nat tot modder.

De vaste lezers en de Drenteneigenaars onder jullie weten dus wat er gaat volgen. Drie Drenten die op een nog niet omgeploegde akker gaan muizen jagen. Vermits muizen tot nader bericht nog steeds in holletjes onder de grond leven, dient er gegraven te worden !

En graven in slijk geeft dan resultaat dat het hoofdbestuur kopbrekens bezorgt. Het vrouwtje zegt het hardop “en binnen een kwartier liggen die vetlappen naast elkaar in een lederen zetel !”

Zo erg liep het deze maal niet, het bleef nog even droog en dan is het na een ganse dag binnen in huis toch echt een verademing om je languit op de koer te kunnen neerploffen !

Dat geeft het baasje ook nog de mogelijkheid van even wat foto’s te nemen van onze smerige “onderdanen”.

Belle & co

Over Cowboys en Lesbiennes

Een oude cowboy dronk een koffietje in een plaatselijk Starbucks koffiehuis. Terwijl hij aan zijn koffie nipte, kwam er een jonge dame naast hem zitten.

Ze vroeg: "Ben jij een echte cowboy?"
Waarop de oude man met cowboyhoed:

 "Wel, ik woon al heel mijn leven op een boerderij, hou me bezig met koeien samendrijven, koeien helpen kalveren, verzorgen van koeien en kalveren, hooi maken, stallen kuisen, paardrijden, naar rodeo's gaan, honden voederen. Ik veronderstel dat je zou kunnen zeggen dat ik een cowboy ben!"

Waarop de vrouw:

"Ik ben een lesbienne! Als ik 's morgens opsta, denk ik aan naakte vrouwen. Tijdens het ontbijt en het middagmaal is dat niet anders. Tijdens het douchen, denk ik aan naakte vrouwen. Tijdens tv-kijken... Ik doe niets anders dan de hele dag aan naakte vrouwen denken en daarom denk ik dat ik lesbienne ben!"

Er viel een stilte en cowboy en lesbienne dronken verder van hun koffie.

Even later komt er een jongeman aan de andere kant van de oude cowboy zitten, deze vraagt: "Ben jij een echte cowboy?"

 Waarop de oude man met cowboyhoed: "Ik denk al heel mijn leven dat ik een cowboy ben, maar ik heb net ondervonden dat ik eigenlijk lesbienne ben!"

L.K.

La fête du vent…

Het staat al weken aangekondigd op bordjes met felle kleuren langs de weg bij het binnenrijden van Villefagnan. “Fête du vent 14 Aout 2011 à Villefagnan”

Villefagnan is het dichtsbije stadje, op een 4 kilometer van Ferret, en we komen er dagelijks om een krant en een brood te kopen. Elk jaar is er rondom de mooi gerestaureerde windmolen het fête du vent of het feest van de wind.

Er is dan een “marktje” van de lokale producenten van regionale producten zoals honing, Pineau en Cognac, meloenen. Kortom al het goede van de streek. We kennen ondertussen al enkele van de producenten en daardoor is het elk jaar weer plezant van eens over de akkers te kuieren waar het feest plaatsheeft.

Er zijn dan ook wedstrijden in ploegen met allerlei “niet technische middelen” maar wel met paarden, ezels en de kruising tussen de twee, muilezels. Maar ook worden er nog indrukwekkende ossen ingespannen voor de ploeg.

Alleen…dit jaar valt het fête du vent in het water… letterlijk toch. Het regent al sinds vannacht met een miezerige druilregen. Spijtig voor de organisatoren die er elk jaar toch weer heel wat vrijwilligerswerk insteken.

Toen we gisteren op de buienradar keken was er nog kans dat we juist aan die regenbuien en bewolking zouden ontsnappen. Maar tussen juist wel en juist niet kunnen maar enkele kilometer verschil liggen…

Belle & co

Vriê lekker…

Gisteren hadden we het al over de bramen die de baasjes waren gaan plukken. Deze morgen is het vrouwtje dan in gang geschoten om die ganse emmer bramen te verwerken tot confituur.

Vorige week in Verteuil sur Charente ontdekte het vrouwtje in de kast met confituren bij de watermolen een potje bramenconfituur met een wat vreemde samenstelling wat betreft de ingrediënten. Er kwamen zaken bij kijken die al jaren ongebruikt in de kast stonden zoals crème van Balsamico azijn, maar ook “peper van Sechuan” een pepersoort uit Japan of China. Volgens de ene bron Japan, volgens de andere uit China. Màààààr ons baasje vond de peper gewoon in een potje in de rekken van de Super U.

Eens alle spulletjes en smaken bijeen kon het vrouwtje aan de slag met kookpotten, lekdoeken en zuiver gemaakte confituurpotjes. Vermits de baasjes de hoeveelheden van de ingrediënten niet kenden is er heel wat geproefd door het hoofdbestuur. Het baasje  zegt tegen het vrouwtje dat ze zeker twee potjes meer confituur had gehad als hij zoveel niet had moeten proeven.

Nu staan er toch acht potjes super lekkere confituur in ’t schap. Wie hem niet geproefd heeft die heeft wat gemist in zijn leven !

Belle & co

Te vroeg thuis…

Een man komt een dag vroeger dan voorzien terug van zakenreis. Hij neemt een taxi om naar huis te rijden.

Dicht bij zijn huis vraagt hij aan de chauffeur van de taxi om getuige te zijn omdat de man denkt dat zijn vrouw hem bedriegt.

De taxichauffeur neemt het aanbod aan tegen betaling van 150 Euro.

Zij komen stil het huis binnen , openen voorzichtig de deur van de slaapkamer en trekt het deken van het bed.

Hij betrapt aldus zijn vrouw met haar minnaar. Rood van woede trekt de man zijn pistool en houdt het tegen het hoofd van de minnaar.

Zijn vrouw huilt :"schiet niet, schiet niet! ik heb je belogen, ik heb niet geërfd van mijn tante... het is hij die de Ferrari gekocht heeft en onze boot aan zee, en alle ticketten van de grote voetbalwedstrijden waaraan je deelneemt! Hij betaalt zelfs onze belastingen!"

De man, volledig van de kaart, trekt het pistool weg en richt zich tot de taxichauffeur:" Wat zou jij in mijn plaats doen?"

"Ik? ik zou het deken over hem leggen opdat hij geen kou vat!"

L.K.