Nog maar eens bramen…
Nog maar eens bramen…
Je dient het ijzer te smeden wanneer het heet is, zoveel is duidelijk. En dat doet het hoofdbestuur op dit moment dan ook. Het is dan wel geen ijzer maar de vergelijking gaat perfect op.
Het is bramenseizoen en dus staat de grote kookpot op het vuur om de lekkerste confituur te maken die je maar kan voorstellen, dixit het baasje. Hij heeft er ook heel wat voor over om de potjes gevuld te krijgen. Meters ver dient hij door de stekelige gewassen te baggeren om tot bij de mooiste vruchten te komen.
Dat baggeren laat ook zijn sporen na, letterlijk toch. Terwijl het vrouwtje in de pot staat te roeren is hij bezig de krassen op armen en benen wat te verzorgen en de afgebroken doornen uit zijn huid te pulken. “In het zweet uw aanschijn zal je uw brood verdienen” komt hier wel dicht bij de waarheid. Maar ’t moest maar niet zo lekker zijn zegt de baas.
Ondertussen probeert het vrouwtje regelmatig nieuwe recepten uit. Het recept met de Séchuan peper en de balsamico crème is een topper, zoveel is duidelijk. Als je dan de confituur zo dik op je brood legt zoals de baasjes is het wel noodzakelijk dat je duimen en vingers dient af te likken…
Ondertussen zijn we in de laatste fase van het “productieproces” gekomen. De potjes staan af te koelen, dan nog een etiketje erop met inhoud en datum en klaar is (K)kees…
Belle & co


















...



3 reacties op dit bericht
braamen zonder doornen
Confiture
Ja,dat wordt confiture eten!Lekker!
Bramen
Smul er t.z.t. maar lekker van en neem een extra dikke klodder jam op de boterham voor ons.