Berichten van 1 juli 2010 tot 31 juli 2010

Bouchots…

Of de kleine Franse mosseltjes, klein maar minstens even lekker en zeker meer smaak als de Zeeuwse Jumbo’s, Goudmerk, en wat namen ze er al aan geven. Niets daarvan in Frankrijk, daar eten we Bouchots, zonder meer en zonder franje !

De baasjes hebben zich lekker rond gesmuld en ook wij vijf hebben goed ons best mogen doen aan de mosselsoep en groenten die we samen met onze brokken kregen.

We hebben ons eten in twee beurten gekregen. Ons baasje wist niet zeker of we het wel zouden lusten. Onbegrijpelijk van hem want hij weet al lang dat we alles eten als het lekker is ! De eerste beurt was dus een beetje soep en groenten in onze kom.

Toen we daar op af vlogen heeft ‘m onze normale portie brokken gemengd met een deel groenten en soep. Lekker jong, vriê lekker…

Belle & co

TER ATTENTIE VAN DE POLITIE-AGENTEN !!!

Hou uw ogen wijd open voor een 1951 Chevrolet, rode kleur met wit dak !!!
Het is goed mogelijk dat het voertuig illegale immigranten vervoert.

Hierbij een  foto van de verdachte auto :

L.M.

Bellefleur…

Het zonnetje hier in huis op dit moment is Bellefleur, het dochtertje van Peter en Hilde. De altijd opgewekte kleuter die twee weken jonger is als Hercule, Hera en Heros.

Appeltjes rapen in de tuin is één van haar favoriete bezigheden. Zij doet dat heel zorgzaam, rapen , brengen, en heel voorzichtig in de ton leggen. Zij haalt dan ook nog eens de appelen op die het verst liggen. Vrolijk stapt ze met haar oogst over de petanquebaan. Ondertussen doet ze een uitleg die enkel leeftijdsgenootjes, de honden en de mamma verstaat.

Als er dan een van de honden wat dicht in haar buurt komt is het de hond die moet opletten want Bellefleur, God mag weten hoe zij het doet, is baas over alle vijf ! Geen van ons die er nog maar aan denkt van haar omver te lopen of iets te doen .

Ikzelf ga al eens langs Bellefleur om ze een lik te geven, vooral vlak na het eten, is ze zéér interessant om eens een lik te geven…

Belle

Onderdanigheid…

Of dominantie in de roedel is hier ook een probleem met al die komende en gaande soortgenoten. Niet dat het een zwaar probleem is maar “ozze Va” alias de Zeppos staat als oudste nogal op zijn waardigheid.

Daar hebben wij als jongeren geen probleem mee, maar Zeppos merkt dat ‘m met zijn tien jaar niet meer echt de snelste en de behendigste is. Hercule en Heros staan klaar om de fakkel over te nemen maar erkennen nog steeds Zeppos’ leiderschap.

Tussen Hercule en Heros heeft het al wel eens “gestoebberd” maar ons baasje laat telkens horen dat hij en niemand anders de baas is. Mijn methode is het niet echt. Ik zet mij tussen de ruziënde partijen en telkens is alles dadelijk over en voorbij. Ik heb ook Hercule al bij zijn nek gehad als ‘m weer eens tegen Heros begon met z’n grote bek !

Ook Hera helpt mij met het orde handhaven. Zelfs Zeppos gaat op de loop als die magere springer er tussen komt of met een nijdige kef aangeeft dat zoiets geen manieren zijn in onze roedel !

En onze baas staat erbij, keek ernaar en schuddebolde over zoveel eenvoud in de orde handhaving alla Belle en Hera…

Belle & co

Stand(je)…

Neen geen standje uit de Kamasutra of een of ander “vuil boekske” het gaat hier over het aantal bezoekers of “page-views” van ons blog.

Op een paar dagen voor het 900 dagen bestaan van het Bas & Belle blog kregen we toch een wel opmerkelijke stand op de teller. Zo een stand uit het laatste kleuterklasje of het eerste studiejaar, toen we pas leerden tellen één, twee, drie, vier, vijf, zes. De teller stond eergisteren namelijk op  123456 ! ! !

Niks belangrijk of niet wereldschokkend maar ‘t baasje vond het toch interessant genoeg om er zijn “allernieuwste Kodakse” er bij te halen en onderstaande foto te nemen.

Belle

Duivel doet al…

Ik heb er werk mee, met die vijf familieleden, gisteren zelfs zeven, “op den hof”. Het gaat van vrede brengen onder twee partijen, tot spelen met de kleinste, Jago.

Dat spelen met de vier maanden oude Jago, heeft gans de mensenboel hier vertederd. Meer dan een half uur heb ik dat kleintje bezig gehouden onder de kersenboom. Dan lag hij boven , dan ik weer, dan perforeerde Jago mijn oren weer met zijn puppynaaldtanden. Het was een lust voor het oog zegt het baasje hoe ik me weer eens van mijn beste kant heb laten zien.

De jonge bende was dan achter elkaar aan het hangen door de tuin, ’t baasje zegt dat ‘m de eerste jaren geen werk meer heeft met het verluchten van het gazon, die is wel omgezet door het Drenten enthousiasme van de afgelopen dagen.

Dan moet ik ook af en toe eens tussenkomen als die ventendrenten het nog eens in hun kop krijgen om te laten zien wie er baas is. Meestal gaat het tussen Hercule en Heros, maar soms ook, en dat maakt nog het meeste herrie, tussen Zeppos en Hercule. Dan zet ik mij tussen die twee heethoofden en is het geschil dadelijk “geregeld”

Het baasje kijkt dan vol bewondering naar mij en mijn diplomatie… En dan denk ik bij mezelf, pff… ge hebt het of ge hebt het niet, zo simpel is het ….

Belle

Wat een roedel…

Vandaag waren we met zeven Drenten op ’t erf, Zeppos, Ik Belle, Hercule, Heros, Hera, Hadise, en de kleine Jago. Zeven Drenten waarvan zes met familiebanden. Enkel de kleine Jago komt uit een ander nest, maar die kleine is dan ook nog maar vier maanden oud.

In de tuin was het uitkijken waar je liep met al die door elkaar crossende honden. Ik heb dan buiten de zorg voor mijn eigen broedsel waar ik me nog steeds verantwoordelijk voor voel ook nog over de kleine Jago ontfermd.

Uitgeteld zijn we alle vanavond, temeer omdat onze baasjes ons ook nog een wandeling langs de zonnebloemen hebben gegund…

De BBQ heeft ons ook geen windeieren gelegd. Bij de brokken was toch weer een behoorlijke portie vetrandjes van de eendenborst voorzien. Ook het vleesnat dat uit de sappige eendenborst gelopen was heeft het baasje opgevangen en over onze brokken gegoten. Lekker joh…

Belle

De perfekte man…

Op een avond, komt Agnes thuis van haar werk

en vindt haar kinderen gewassen,

de was in de wasmachine

alsook andere was in de droogkast.

Het avondmaal staat op het fornuis en de tafel is gedekt.

Ze was erg verrast!

De reden hiervoor was dat Lowie een artikel had gelezen
waarin stond dat vrouwen die full-time werken
en ook nog al het huishouden moeten doen,
's avonds veel te moe waren om nog te vrijen.

De avond verliep ZALIG en Agnes  genoot ervan.

De volgende dag op haar werk, vertelde ze alles aan haar collega's :

 "Het was GEWELDIG !

Het eten was heerlijk en daarna deed Lowie  zelfs nog de afwas !

Ook hielp hij de kinderen met hun huiswerk,

vouwde de kleren en heeft zelfs opgeruimd.

Het was gewoon een PERFEKTE avond !

 "Maar wat gebeurde er daarna ????? "

 "Oh, ... het was ook perfekt :

Lowie  was veeeeeel te moe ... "  ...

Beestenboel…

Gisteren omstreeks het middaguur is er voor ons ook nog belangrijk bezoek in Ferret gearriveerd. Het is mijn vrijer, de vader van mijn pups Zeppos en zoon Hercule die ons enkele dagen komen bezoeken.

Het was al van het eerste moment volle bak ambience. Ik heb het eerste half uur, als slimste van de bende, me even teruggetrokken onder de picknick tafel. Daar kwam Zeppos al snel bij liggen en lieten we de eerste drukte die Hera , Heros en Hercule maakten aan ons voorbijgaan.

Heros, onze grote lummel moest toch even de meerdere erkennen in broer Hercule. Die laatste gaat steeds meer op zijn vader lijken. Net als Heros vacht en uitzicht van mij heeft.

Het baasje heeft dan gepoogd van ons alle vijf samen op een beetje een ordentelijke wijze samen op één foto te krijgen, wat dan ook bij een ernstige poging is gebleven …

Belle

Nogmaals de 27° …

Er waren toch nog teveel foto’s van de markt in Rouillac die we jullie niet willen onthouden. Zelfs uit een naburige gemeente van Rouillac, vanuit Sigogne kwam er een reactie van Franca die daar een prima B&B uitbaat.

Zij herkende Ronny, onze buurman, die naast de ezel poseerde. Dat denken wij alleszins dat het Ronny was die zij herkende. Die heeft vorig jaar enkele dagen bij haar gelogeerd.

Of was het toch die ezel ?

Hierbij nog enkele “portretjes”

Belle & co

Nieuwe ramen en deuren

Telefoon van een blondje :

Vorig jaar heb ik alle ramen en deuren  in mijn huis laten vervangen met dubbele beglazing, thermopane is energiebesparend,

ik kwam ook in aanmerking voor een premie en vandaag kreeg ik een telefoontje van de aannemer die ze geïnstalleerd had.

Hij klaagde dat de werkzaamheden, een jaar geleden, waren voltooid en ik nog steeds niet had betaald.  

Halloooo,............gewoon omdat ik blond ben, betekent niet automatisch dat ik dom ben hoor...!!!

Ik zei hem: “Dat zal dan één dezer dagen toch wel gebeuren volgens mij”. 

Dus ik vertelde hem precies wat zijn verkoper me had verteld vorig jaar:

"Deze superramen betalen zichzelf binnen een jaar" 

Halloooo,............en het is nu ongeveer een jaar geleden !

Er viel enkel een ijzige stilte aan de andere kant van de lijn, zodat ik maar gewoon heb opgehangen.

Halloooo,............hij heeft mij nooit teruggebeld !!!

L.M.

De zevenentwintigste…

Eerst was de titel “buurmannen, sossissen, ezels en egels” maar dat was wat lang en daarom is het nu de 27°. Hoe komen we nu bij die zevenentwintigste ?

Wel dat zit zo… Elke maand op de zevenentwintigste is er in Rouillac, een dorp op zo’n vijfendertig kilometer van hier , in de richting Cognac een grote markt. De grootste van het departement zullen we ze maar noemen. Je koopt er alles wat je maar kan bedenken, van etenswaren tot huisgerei, tuinmateriaal en dieren. Kleinvee, jachthonden, paarden en ezels. Maar ook grasmaaiers en autootjes ‘sans permis’, maar ook landbouwtractoren van 180 pk. Heb je nieuwe ramen, een jachtgeweer, een brandende kachel met houtgranulaat, ketels om confituur in te maken, of ‘bompasloefen en omaschorten’ nodig? Je kan het allemaal op deze markt vinden.

Vanavond was het de eerste maal dit seizoen dat Belle haar specialiteit nog eens demonstreerde, een egel in de tuin was het “lijdend voorwerp”.

Belle brengt die “ongelukkige” dan tot bij de baasjes als cadeautje. Heel voorzichtig heeft ze enkele pinnetjes van de egel tussen haar voorste tanden en komt dan die egel aan baasjes’ voeten neerleggen. Die egel noemen we dan wel “ongelukkige” maar daar hapert werkelijk niets aan. Die ligt daar opgerold en “still alive” egel te zijn !

Speciaal voor die gelegenheden heeft het baasje boven het bureau en de computer op het rekje een paar lederen handschoenen liggen. Belle neemt die egels dan wel met haar bek en tanden, het baasje prefereert de methode met de handschoenen. De egel beland dan ergens in de weide buiten onze omheining waar het baasje hem dan voorzichtig neerlegt.

Als beloning voor het cadeautje krijgt Belle dan een snoepje, ’t baasje is wel niet echt in zijn nopjes met zulke geschenken, maar ’t is voor de moeite zegt ‘m…

Hera & Heros

Vakantie schandaal

Vakantiegangers dumpen 10.000 huisdieren op het internet

Nooit eerder werden huisdieren zo massaal op het internet verkocht als de voorbije weken. Meer dan 10.000 katten, honden, maar ook parkieten, schildpadden en konijnen staan te koop op 2dehands.be. Blijkbaar willen heel wat vakantiegangers snel nog van hun dier af, voor ze op reis vertrekken. Dat schrijft de krant Het Laatste Nieuws.

"Het hele jaar door staan er zo'n 6.000 dieren te koop op onze site, maar sinds juni loopt dat aantal op tot meer dan 10.000", zegt Linda Schaake, woordvoerster van 2dehands.be. "Normaal hebben we 500 tot 600 honden, nu zijn dat er meer dan 900." De reden: "De asielen zijn overbevolkt, de opvangtehuizen volzet. Dan biedt het internet een uitweg", aldus Schaake.
 
Flauw excuus
Maar daar is Michel Vandenbosch van Gaia het niet mee eens. "Een hond is een behoeftig wezen, geen tafel of een stoel die je even snel het internet op gooit", maakt hij zich boos. "Het is een flauw excuus om te zeggen dat er gezocht wordt naar een betere thuis. Vakantiegangers willen gewoon zo snel mogelijk van hun beestje af en dan is het bijzaak waar het dier terechtkomt."
 
Amper te controleren
Volgens de wet is het nochtans "verboden reclame te maken of advertenties te plaatsen met het oog op het verkopen van dieren". Maar de Federale Overheidsdienst Dierenwelzijn geeft toe dat het internet amper te controleren is. "Als er een klacht komt, treden we altijd op", luidt het, "maar veel zijn dat er niet, mensen rapporteren inbreuken niet meer." (belga/adb)

Bron HLN computerkrant

Hollandermop…

Drie Belgen en drie Nederlanders gaan samen met de trein op stap.

De drie Nederlanders kopen elk een ticket aan het loket.

De drie Belgen kopen samen maar één ticket.

De Nederlanders zijn verwonderd: 'hoe gaan jullie dàt doen'?

'Dat zul je wel zien' zeggen de Belgen.

Op de trein begint de controleur aan zijn ronde en de drie Belgen gaan samen op één toilet.

De conducteur controleert de kaartjes van de Nederlanders, alles ok.

Hij komt bij het toilet, klopt op de deur en de Belgen schuiven hun ticket onder de deur.

De conducteur controleert het ticket, zegt 'ok.' en schuift het terug onder de deur.

De volgende dag nemen ze allen terug de trein.

De drie Nederlanders kopen samen maar één ticket.

De drie Belgen kopen er geen.

De Nederlanders zijn nog meer verwonderd: 'HOE gaan jullie DAT doen'?

'Dat zul je wel zien' zeggen de Belgen.

Op de trein begint de controleur aan zijn ronde en de drie Nederlanders gaan samen op één toilet.

De drie Belgen gaan ook samen op één toilet; maar de laatste Belg klopt eerst op de deur van het
toilet van de Nederlanders.

De Nederlanders schuiven hun ticket onder de deur...................

Serietje van gisteren…

Er waren gisteren toch wel een flink deel “portretjes” genomen zodat we toch wel een selectie konden maken uit de ruime keuze .

Uiteraard willen we jullie al dat moois niet onthouden !

Belle.

Drentenconcentratie…

Het was druk in Ferret, en de verantwoordelijken waren Hadise en Jago. Hadise kennen we als pup nummer 4 van mij en Jago is bij Hadise twee maanden geleden in de roedel gekomen.

Jean-Pierre en Ute , de baasjes van Hadise en Jago zijn gisteren in hun vakantiewoning in Ambernac aangekomen en kwamen ons vandaag bezoeken. Dolle pret uiteraard, want wat sommigen niet geloven, ik ken nog steeds mijn pups. Nu was het nog niet zo lang geleden dat wij het duo nog ontmoet hebben, ik denk goed een maand geleden, bij hen thuis in Budingen, toen we naar de pas aangekomen Jago gingen kijken.

We hebben samen in de tuin geravot en ook de dagelijkse wandeling gemaakt met de nieuwkomers. Die waren duidelijk de zonnebloemen en het rakkeren daarin nog niet gewend. Wij hebben vandaag voor gids gespeeld.

Vandaag waren we met z’n vijven… en het  gaat nog beter worden want het baasje vertelde ons dat overmorgen ook Zeppos en Hercule ook nog langskomen. Zeven Drenten in Ferret, dat is een ongeziene concentratie van Drenten in Frankrijk. Maar dan moeten J-P en Ute nog wel eens langskomen na woensdag maar dat moet lukken zegt het baasje…

Belle & co

Moeder Ella, tante Belle…

Na dagen wachten op het grote nieuws kregen we dan gisteren avond nieuws uit Melsen. Ella heeft drie pupjes gekregen maar ééntje is dood geboren… Er zijn dus in het nestje van Ella een reutje en een teefje bij Ingrid en Johan.

Het teefje gaat waarschijnlijk, zo wenst Ingrid het toch, bij hen blijven. Maar daar moet nog over “geklapt” worden volgens Ingrid’s mail. Als het teefje bij hen blijft is dat gelijk een mooie roedel met reu Aiko, Chia , Ella en het pupje.

Het is altijd plezierig als er zo’n klein druktemakertje bijkomt in de roedel. De oudere honden worden er gelijk (verplicht) vinniger en actiever door. Ook bij ons heeft het idee al gespeeld, als er nog een nestje met Belle komt dan houden we nog één pup. Het probleem dat zich dan stelt is wel dat de Mitsubishi dan waarschijnlijk gaat moeten gewisseld worden voor een busje… en dan moet het baasje afscheid nemen van een andere favoriet van hem, de Outlander.

We wensen Ingrid, Johan, moeder Ella en de andere leden van de roedel veel geluk en plezier met elkaar.

Belle & co

Nog eentje…

Ook Izzy, de border collie is kandidaat voor de Royal Canin kalender 2011. Mensen die gisteren nog niet voor Ayse hebben gestemd kunnen nu ook Izzy een plaatsje hoger op de rangschikking brengen.

We kunnen echter niet iedereen gaan steunen.  Deze twee Ayse en Izzy zijn nu wel enkele “speciallekes” bij wie we zelf haast dagelijks op bezoek gaan op hun blogs.

Om voor Izzy te stemmen : http://www.royalcanin.nl/kalender2011/foto?id=4198

Voor hen die Izzy nog niet kennen, hier kan je met hem en de baasjes kennis maken:
http://www.bloggen.be/rebelshoekje/

Antwaarps leren : 't is hiel sumpel .


Hoe leer ik gemakkelijk 'Antwaarps' ?

De truc in deze wereldtaal is eigenlijk gewoon: een hele zin herleiden tot 1 woord: 

Het is nu jullie beurt - Tizonnolle 
Ik heb je er nog voor gewaarschuwd -Kemmetoenogzoegezei 
Hij kon er niets aan doen - Akosterniondoeng 
Ze heeft het niet goed verwerkt - Zissernichoefan 
Hij zei het immers ook - Azeigetoemmesoek 
Dat had je niet gedacht he? - Dadoddenichedochtei 
Ze hebben u in de maling genomen - Zemmenoeligge 
Ze was het moe - Zewieretbeu 
Hij neemt alles mee - Aschaardallesmej? 
Het is er echt aan te zien - Geziegeterbegoton 
Hij praat nonsens -Azeiwerriswa 
Hij kon er niet opkomen - Akwammerniejoep 
Dat is zeer goedkoop - Dasbekaanstverniet 
Hij heeft het in de gaten - Ajeigeteur 
Een klaploper - Nenapsjaar 
Je moest eens weten - Gemoestetbegotisweete 
Het is haar dagje niet - Zeigetnogalissitte 
Een ruitjeshemd - Eukarowem 
Kan ik u ergens mee van dienst zijn? - Kannekoewellepe ? 
Heb je het door? - Eddetindemot? 
Wat had je zoal graag gehad ?- Wamoetemme ? 
Wat heeft hij gezegd ?- Wasseitem ? 
Wat doet hij nu weer? - Watoetemnawer ? 
Wat sta je daar nu te kijken? - Oestodderna ? 
  
   Eddetverstoan ?

M. & S.

Terugreis…

De collega’s zijn op terugreis naar België. Het is niet de titel van een episode van het feuilleton “de collega’s” van TV jaren terug. Het is de retour van Cis, Joris, Frie en Diane, die vier dagen bij ons verbleven hebben.

De hoogtepunten kunnen we samenvatten onder de noemer “eten” maar dat is nooit anders geweest . Eerst was er het “lasagne kokkerellen” van Cis, de volgende dag de “bedevaart” naar Le Compostelle, het restaurant in Tusson, en gisterenavond hadden we hier ten huize BBQ.

We kunnen nu de mensen van Vorselaar (met een R tussenin, niet Vosselaar) en Jot (Koningshooikt) al verwittigen, hou je klaar… ze zijn op de terugweg !

We wensen ze een rustige terugrit naar de heimat, zo eentje als tante Rita, onze koekjestante, gisteren gehad heeft. Die waren ook op een goede acht uren terug in de vertrouwde omgeving.

Het is dus even rustig voor de Drentjes, nog maar vier handen van de baasjes,  om over onze bolletjes te strelen tegenover twaalf de afgelopen dagen…

Straks komen Ronny en Paula, onze achterburen uit Vosselaar en Paula heeft ook altijd wel ergens hondenkoekjes in voorraad, in Vosselaar toch tenminste…

Belle & co

Een plezierke doen…?

Onderstaande mail kreeg ik vanmorgen aan van een goede vriendin uit Turnhout, zij vraagt om een stem uit te brengen voor haar teckel “Ayse” om haar in de Royal Canin kalender te krijgen.

Geven jullie haar ook een stem ? Ik zou zeggen doen…onze stem heeft ze al !

Belle & co

Vrienden,

Op aanraden van Lidy, onze teckelbemiddelaarster en trouwe supporter van onze black & tan, heb ik een foto van Ayse ingestuurd voor de Royal Canin Caledar 2011.

Het zou fijn zijn, moesten we jullie stem krijgen.

https://www.royalcanin.nl/kalender2011/foto?id=3349

Alvast heel erg bedankt ook vanwege de teckelprinces des huizes.

Greetz,

Carine

Senior dating…

Georgette  en Adrienne, twee 'gezellige gezusters', zijn aan de klap.   

Adrienne:   'Diene geestige Maurice  heeft mij gevraagd om uit te gaan. Ik wete daje gij vorige week met hem uitgeweest zijt en daarom wilde ik u eerst spreken voordat ik hem mijn antwoord geef.' 

Georgette:  'Wel, Ik zal het u vertellen. Gij waart juste weg en hij kwam bij 't appartement precies te zevenen, super gekleed, lijk nen echte here en hij had prachtige bloemen voor mij mee genomen! 
Daarna nam hij mij mee naar buiten, en daar stond een super de luxe auto... een limousine, met chauffeur in uniform.      
Hij nam mij mee uit eten... een fantastisch diner... kreeft, champagne, dessert, en nog wat late drankjes. 
Toen gingen we naar een show. Echt, Adrienne, ik heb zo genoten dat ik van plezier koste sterven!     
En uiteindelijk kwamen we were bij 't appartement  en daar veranderde hij in een echte beeste. Compleet zot!, hij scheurde mijn dier kleed van me af en nam me daarna twee keers!' 

Adrienne:  'Oeioeioei!... ge wilt dus vertellen dat ik beter niet met hem zou uitgaan?'   

Georgette:   'Nee, nee, nee... Ik wil allene maar zeggen, daje een oud kleed moet aandoen!.' 

Op bedevaart…?

Gisterenavond zijn de baasjes en de gasten op bedevaart geweest naar “de Compostelle”, je kan het al merken, het was niet naar Santiago de Compostelle,  maar naar een restaurant in Tusson, met dezelfde naam.

Het restaurant dankt zijn naam aan zijn plaats op de weg naar Santiago de Compostelle .Dat is ook de enige referentie want het baasje kan zich niet voorstellen dat er veel bedevaarders in het verleden zulke maaltijden hebben genuttigd. Anders was het op bedevaart gaan wel een heel aangename wijze van boetedoening !

Het restaurant is niet erg groot dus heeft het baasje gisterenmorgen voor zes personen gereserveerd. Al een geluk want het restaurant was op twee plaatsen na “complet”. Het eten is er voortreffelijk en wijd en zijd heeft het naam en faam. De borden die je voorgeschoteld krijgt zijn er stuk voor stuk culinaire schilderijtjes.

De bazen zagen er best voldaan uit, en dat het lekker was…daar waren ze nog niet over uitgepraat toen ze hier thuis kwamen.

Wij hadden huiswacht en we hebben ons voorbeeldig van onze taak gekweten, daar zijn we dan ook dik voor beloond geweest. En zo hoort het ook…

Belle & co

Chef Cis…

Telkens als ‘m hier een paar dagen op vakantie komt, vraagt Cis of hij een dag “de keuken mag gebruiken” Dat wil zeggen dat hij ‘s morgens de plaatselijke markten, winkels en grootwarenhuizen gaat afschuimen om zijn spulletjes bijeen te zoeken die hij in de namiddag nodig heeft om zijn “plat préférée” bijeen te brouwen.

Gisteren is ‘m zo vertrokken met een boodschappenlijstje om “Lasagna à la Cis” te bereiden. Het werk in de keuken vorderde evenredig met de geuren die de dampkamp verspreidde door de schuur en over de koer. Dat maakt dat rond vier uur iedereen al trek kreeg in het avondmaal.

Op het moment suprème kwam er een schotel uit de oven waar we ook de buren nog konden bij uitnodigen. Het hoofdbestuur en de vier collega’s hebben duidelijk goed hun best gedaan en het smaakte hen uitermate. Ook wij hebben achteraf nog een deel over onze brokken gekregen waar behoorlijk van gesmuld is.

Straks, bij het déjeuner gaat de schotel nog even in de oven want vanavond trekt gans het gezelschap naar Compostella… verslag hierover vanavond of morgenvroeg…

Belle & co

Terug van weggeweest…

Gisteren bij de wandeling hebben wij plots iets in onze neus gehad. Even nadat we de koer bij ons verlaten hadden en we, ik Belle en Heros, los mochten zijn we er als een pijl vandoor gegaan.

Het baasje heeft nog geroepen maar we waren tijdelijk potdoof geworden en konden niet ver genoeg wegkomen.

Alleen Hera was bij het baasje gebleven en is terug met het baasje naar huis gegaan waar het baasje de fiets wou gaan halen om ons te zoeken.

Toen die bijna thuis waren stonden we al terug achter hem. Wij hadden een spoor van een haas geroken en omdat het nog zo vers was dachten we dat de haas nog in de buurt was. Omdat de haas niet meer te zien was en we toch wel heel ver van het baasje weg waren zijn we maar dadelijk teruggekeerd.

’t Baasje was blij genoeg dat we terug waren dat ‘m vergat van ons naar onze poten te geven.

Belle

Weetjes


Je eten heeft 7 seconden nodig om van je mond tot je maag te geraken.
Een menselijk haar kan ongeveer 3 kg dragen.
De gemiddelde penis van de man is driemaal de lengte van zijn duim.
Een vrouwenhart slaat sneller dan dat van een man.
Er zijn ongeveer een triljoen bacteriën op elk van onze voeten.
De huid van een gemiddelde persoon weegt tweemaal zoveel als zijn hersenen.
Het lichaam gebruikt 300 spieren om zichzelf in evenwicht te houden, als je stilstaat. 

 
Vrouwen zijn nu klaar met lezen.

Mannen zijn nog altijd bezig met hun duim na te meten...

Collega’s…

Gisteren namiddag kwamen ze aan in Ferret, de collega’s van het KTA – Herentals waar ook ons baasje destijds zijn centjes verdient heeft.

Zij zijn haast elk jaar bij de trouwe gasten, enkel vorig jaar waren zij niet van de partij maar dat was omdat ons vrouwtje afspraken had voor medisch  onderzoek op het moment dat zij normaal zouden komen.

Dit jaar zijn ze dan terug van de partij en ze vinden hier gelijk waar gans België om smeekt… regen !  Echte onvervalste Charentaise regen… en een temperatuur die niets of niemand verhindert van eens goed door te slapen zonder te baden in het zweet.

Gisteren morgen om vijf uur hadden we het eerste onweer met bijpassende fikse bui. Nadien hebben we nog een plensbui en wat motregen gehad. Nadien bleven we van regen gespaard en konden we toch samen buiten eten.

Vermits de collega’s ook in het verlof vroeg uit bed kunnen, zij zijn gisteren morgen om zes uur in de Kempen vertrokken en hebben ondertussen ook Parijs en zijn file’s kunnen ontdekken. Ja als je Frankrijk wil ontdekken is het een noodzaak van de Eiffeltoren en de périférique mét file te kennen…

Belle & co

Een goeike...

Een man stapt op het vliegtuig en zoekt zijn plaats op.

Terwijl  hij zich nog aan het installeren is, kijkt hij toevallig op en ziet de zowat mooiste vrouw uit zijn dromen in het vliegtuig binnenkomen.

Al gauw merkt hij dat ze zelfs regelrecht op  zijn zitplaats afkomt.

Van danige opwinding loopt er een hete rilling over zijn rug.

Rustig en zonder enige speciale reactie neemt ze de plaats  rechts van hem in.

Hij kan zich niet lang bedwingen en opent meteen de conversatie met het dwaze: "Zakenreis of vakantietrip?"

"Nymfomaniecongres in Chicago," antwoordt ze droogweg.

Whauw!!!

Daar moet hij van slikken en tevens voelt hij zich meteen hevig opgewonden.

Zo'n pracht van een vrouw, zit hier rechts van hem, en gaat bovenal nog naar een nymfomanie congres.

Met veel moeite probeert hij onverschillig te klinken als hij vraagt: "En wat is uw zakelijke rol op het congres?"

"Ik geef er een voordracht", zegt ze "Vanuit mijn ervaring probeer ik de meest voorkomende misverstanden omtrent seksualiteit uit de wereld te helpen."

"Echt waar?" Zegt hij, terwijl hij nogmaals zijn opwinding inslikt, "en over welke misverstanden hebt u het dan?"

"Wel," begint ze uit te leggen, "een eerste is bijvoorbeeld dat afrikaans-amerikaanse mannen het grootst geschapen zouden zijn, terwijl het in feite de oorspronkelijke Amerikaanse indianen zijn, die die naam en faam waardig zijn.

Een ander misverstand is dat franse mannen de beste minnaars zouden zijn, maar in werkelijkheid zijn het die van Griekse afkomst."

Plotseling, gegeneerd, bloost de vrouw: "Mijn excuses, "zegt ze, "eigenlijk betaamt het niet dat ik dat hier allemaal met u zit te bespreken.
Ik ken zelfs niet eens uw naam."

De man staat op en zegt vol overtuiging
"Winnetou," en steekt haar zijn hand toe, "Winnetou Papadopoulos".

L.M.

BBQ…

Gisteren namiddag was er hier bij ons BBQ samen met tante Rita & co. Die co zijn nonkel Luc, dochter Carolin, echtgenoot Davy en de kinderen Lien en Wout. Die twee laatste zijn zes en vier jaar, zo’n leeftijd die onze roedel niet echt gewoon is.

De directie was er wel niet erg gerust in omdat we ons nogal eens iets durven eigen maken dat niet echt voor ons bedoelt is. Wij van onze kant bekijken dat zo van “wie mist er nu een sossis of stuk kip als er toch altijd over is !”

Ook ons enthousiasme voor al wat loopt en springt moest wat ingetoomd worden want ook tante’s kleinkinderen zijn geen rakkers als wij gewend. Thuis hebben ze dan wel zo’n sjakossen dingeske, een chihuawa van een of ander model maar dat is toch wel wat anders dan 3 sjarels tussen de 25 en 35 kilo.

Kortom, al de angsten en voorzorgen bleken eens te meer mensenzorgen geweest te zijn, er is niet gesprongen, er zijn geen klein mannen omvergelopen en alleen na het eten hebben wij onze portie van het lekkers gekregen. Het baasje moest besluiten dat we soms toch ook nog eens heel onverwacht gunstig uit de hoek kunnen komen en was dus best tevreden.

Achteraf hebben we dan ook onze hééél vrienndelijke kant laten zien en hebben bij het gezelschap eens goed zitten flodderen en flemen. Heros heeft weer punten gescoord voor het flodder&fleem kampioenschap.

Alles wel overschouwd, voor herhaling vatbaar is het baasje zijn conclusie.

Belle

Lullemannen…

Iets anders kan je toch niet bedenken als je naar de Tour de France kijkt en je begint op de commentaar te letten. Dan is Michel Wuyts er al niet meer bij met zijn schorre stem, wie de lulleman van dienst was vandaag is ons niet duidelijk maar in zijn specialiteit is ‘m kampioen ! Bij Michel Wuyts kreeg je in dode momenten nog wat informatie over cultuur en toerisme, maar nu droop het van de veronderstelling van als en of misschien…

Plezant is het dan helemaal als ze renners beginnen interviewen voor de koers, ze laten dan die renners voorspellingen doen die ze duidelijk zelf niet willen doen.

Kampioen in antwoorden is volgens ons Jurgen Van Den Broeck. Die laat de interviewer een vraag stellen die zo’n 20 seconden duurt, met allerlei veronderstellingen daarin, en VDB die antwoord dan ijskoud,”we zien wel straks” . Dan volgt nog zo’n vraag en dan is het antwoord “dat denk ik ook “ en zo gaat dat dan maar door.

Van Den Broeck laat duidelijk niet in zijn kaarten kijken, wat maar logisch is als je 5° in de rangschikking staat. En die interviewers, die snappen het maar niet dat ze geen fatsoenlijk antwoord krijgen.

Maar ja , ondertussen zijn weeral zoveel seconden of minuten volgeluld, en daar draait het toch om bij die TV mannen…

Belle

Een klein oud vrouwtje…

Een klein oud vrouwtje begeeft  zich naar de buurtwinkel en legt 3 dozen kattenvoer in haar mandje,de  duurste die ze maar kon vinden in de winkel .
Aan de  kassa gekomen, zegt ze tegen de kassierster :
"Niets is me te duur  voor mijn katjes."
De kassierster antwoordt:
"Het spijt me,  maar ik mag u deze dozen kattenvoer niet verkopen ,
zonder dat u me  een bewijs levert dat u wel degelijk een kat bezit.
Er zijn teveel  ouderen van dagen die deze voeding in realiteit voor zichzelf kopen,  
daarom vraagt de directie altijd een bewijs bij aankoop."

Het  dametje keert naar huis terug, neemt haar kat mee en toont ze aan
de  kassierster.
Deze is akkoord met de verkoop van het kattenvoer  

s' Anderendaags keert het vrouwtje terug om hondenvoer te kopen  en
nogmaals kiest ze er het duurste eten uit.

De kassierster  herhaalt haar dezelfde toespraak,dat ze de koekjes niet
mag verkopen  zonder een bewijs dat de koper een hond heeft .
Gefrustreerd haalt  het oude vrouwtje haar hond en toont hem aan  
de kassierster.
Deze heeft nu geen bezwaar meer en verkoopt de  hondenkoekjes .

De volgende dag komt het dametje aandraven met een  doos met een gat in
het deksel.
Ze vraagt aan de kassierster om  er haar vinger in te stoppen.
De kassierster weigert,"Nee, ik ben  bang dat daar misschien wel een
slang inzit!"
Het oude dametje  stelt haar gerust en zegt dat er niets in de doos zit
dat haar kan  kwetsen.

Uiteindelijk stopt de kassierster haar vinger maar in de  doos,
haalt hem er weer uit en bemerkt een verdachte geur ..........

Ze schreeuwt het uit :"Maar dat is stront wat u daar in  
die doos hebt ."

Waarop het oudje met haar mooiste glimlach  antwoordt:
EN MAG IK NU 3  ROLLEN TOILETPAPIER  

Overgenomen van het Max en Bente blog: https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Een verschil van twee weken…

Twee weken geleden kon je op deze plaats een zonnebloem bewonderen waar Van Gogh zo jaloers op zou geweest zijn dat ‘m zijn ander oor ook had afgesneden. Daar had ‘m dan geen absinth voor nodig gehad.

Het gaat snel bergaf met de conditie van de zonnebloemen, daar zal de hitte van de laatste dagen wel niet vreemd aan zijn. De boeren zijn best tevreden met de gang van zaken, warm, en droog. Ideaal dus om het graan te oogsten, de zonnebloemen moeten nog wachten tot ze volledig uitgebloeid en verdroogd zijn.

Voor morgen is er regen voorspeld voor de Charente zeggen die van de gazet, ook Frankske van de TV heeft water in petto voor ’t Belgikske. Nu maar hopen dat het er weer niet met bakken gelijk uitvalt zoals vorige week. Toen kregen we maar rare berichten van familie en kennissen.

Ik heb toen ’t baasje maar even laten mailen naar de baasjes van mijn dochterlief Hadise, die bleken toen in ’t oog van de storm te hebben gezeten in de streek tussen Diest en Tienen.

Dadelijk gaan de baasjes inkopen doen want vanavond komt tante Rita naar hier om te BBQ’en. Goei vooruitzichten voor ons…’t is weer kliekjes dag vanavond…

Belle

Als de rook om je hoofd…

“Als de rook om je hoofd is verdwenen” zong Boudewijn De Groot ergens in de zestiger jaren. Daar moest ons baasje daarstraks aan denken toen hij het rookoventje  weer op temperatuur aan het brengen was.

Vandaag zijn het makrelen en sardienen die al kuchend en hoestend van de rook het oventje verlaten. De regenboogforellen van vorige week stonden nog te goed in ’t baasje zijn geheugen gegrift dat zijn smaakpapillen er nog last van hadden !

Terwijl Boudewijn de Groot hier stond te neurieën kleurden de visjes goudgeel, een zeer populaire kleur in de Charente op dit moment. Na het graan, de zonnebloemen zijn ook de makrelen en de sardientjes goudgeel.

Onze baas heeft ook nog een erfstuk in de fik gezet. Een oud tafeltje, eentje dat achtergebleven was toen ze hier het huis kochten, deed nog altijd dienst, zo ondermeer om dat rookoventje op te zetten. Nu heeft ’t baasje dat apparaat om houtskool aan te steken ook op dat tafeltje gezet…… Resultaat…een diep ingebrande plek van zo’n 20 cm doorsnee in het blad van dat zonder twijfel “antieke” tafeltje. De poten staan wel krom, het tafelblad vertoont meer barsten dan dichte planken, de houtwurm heeft er een paradijs aan, maar ’t was een “geriefke” bij de BBQ en het roken, ook om de geraniums op te zetten als ’t regende, want naar ’t schijnt was het nog “waterproof” ook.

Maar je ziet al die mankementen pas …als de rook om je hoofd is verdwenen!

Belle & co

Kan je trouwen in de hemel?

Op weg naar hun bruiloft verongelukt het jonge
katholieke koppel bij een auto ongeluk.
Het volgende moment staan ze voor de hemelpoort waar ze wachten op Petrus.
Ze vragen Petrus of ze in de Hemel kunnen trouwen.
Petrus zegt: "Ik weet het niet, dit is de eerste
keer dat iemand dat vraagt. Ik ga het uitzoeken." .
Het koppel wacht, en wacht. Twee maanden gaan
voorbij en het koppel wacht nog steeds.
Terwijl ze wachten discussieerden ze over als ze
mochten trouwen, hoe het was om voor eeuwig getrouwd te zijn.
"Wat als het niet werkt?" vroegen ze zich af,
"zitten we dan voor eeuwig aan elkaar vast?"
Na 4 maand keert Petrus eindelijk terug.
"Ja", zegt hij, "jullie kunnen trouwen in de hemel."
"Dat is geweldig!" zegt het koppel, "maar we
vroegen ons af, wat als het ons huwelijk niet werkt?
Kunnen we dan ook een scheiding aanvragen in de Hemel?"
Petrus wordt woedend en gooit zijn papieren op de grond.
"Wat is er?" vraagt het koppel angstig.
"Kom schreeuwt Petrus, "Het kostte mij drie
maanden om een priester te vinden in de hemel!
Heb je enig idee hoe lang het zal duren voor ik hier één advocaat vind ?

Respect…

Hoewel ik de kleinste van de drie ben, ben ik nog steeds de leider van de bende. “Wat moeder zegt is wet” telt nog altijd in het kleine roedeltje.

Zoals op de foto’s, we krijgen alle drie hetzelfde in hun kom, en die twee jonge die schoefelen dat in no time weg. Ik doe het rustiger aan, heb niet zoveel honger als die twee energie bommen die alle calorieën verbruiken, en waarom zou ik ook zo snel eten…

Heros, de altijd hongerige, staat dan al snel vlak bij mij om te kijken wat er eventueel naast de pot zou vallen. Wat hij bij Hera wel eens durft te doen is ze gewoon opzij duwen en haar kom verder leeg eten. Bij mij denkt ‘m er nog niet aan van dat te doen. Niet dat er ooit al een grom geweest is bij het eten, maar hij blijft op afstand, hoewel het letterlijk een heel korte afstand is.

Wanneer ik nu genoeg heb gegeten en er nog wat overblijft  zorgen Hera en Heros er gezamenlijk voor dat er niets bederft… In een oogwenk is die kom, net als die van hen klaar om terug “bij ’t proper gerief” te zetten. Onze Miele, in de omgang “ozze Mil” krijgt het niet beter afgewassen !

Er is blijkbaar nog rangorde in de roedel en zo hoort  het ook.

Belle

Computer helpdesk…

Beller :          Hi, mijn printer werkt niet.

Helpdesk:     Wat is het probleem? 
Beller :          Mijn muis zit vast. 
Helpdesk:     Muis? Printers hebben geen muis, sukkel! 
Beller:           Mmmmm??.. Oh echt waar?... Ik zal je een foto sturen. 

Volg de pijl naar beneden.

Oogsten…

Waar de buren/boeren immense machines voor gebruiken daar kan onze baas het doen met een kruiwagen en een riek.

De landbouwers werken op dit moment dag en nacht om het graan in de silo’s te krijgen, en ’t baasje werkt enkel als de zon weg is of nog niet op.

Er zijn hier in de tuin uien , geel en paars geoogst en ook de “rooi patatten” zoals het baasje die noemt liggen in de kruiwagen.

Ondertussen moet ‘m ook nog appelen rapen die afgevallen zijn en daar gaat hij iets mysterieus mee doen, wijn brouwen of cider of zoiets in dat genre. Er staat in elk geval een groot blauw vat waar hij een hoop appelen in werpt.

Wat er gaat uitkomen is waarschijnlijk een even groot raadsel voor hem als voor ons. We zien wel wat het gaat worden. Best mogelijk dat gans het boeltje later op de composthoop beland, nadat het baasje een paar dagen op het toilet heeft verbleven…

We zien wel….

Belle & co

Nog eens flappies…

Het lijkt wel of ’t baasje samen met de zaadjes die in onze flaporen hing ook het gehoor uit onze oren heeft weggehaald. Niets, totaal niks, niente, rien, nothing, nichts verstonden wij vandaag wat de baasjes ons zegden en vroegen.

’t Baasje zegde tegen ’t vrouwtje dat hij ons ging omruilen voor een stel ezels ! Zelfs toen we dat hoorden gebaarden we van “krommenaas”. Want horen doen we wel… alleen het opvolgen van wat de bazen zeggen, dat is het probleem !

Het begon al een half uur voor het einde van de “koers”. Ik had al een paar maal het baasje gaan vervelen en na de  derde maal krabben aan zijn been (korte broek) kreeg ik bijna zijn slof achter mij aan.

Een slof die vliegt… da’s het signaal om te spelen bij die twee “joeng” zoals het baasje Hera en Heros wel eens durft te noemen. Dat was ook snel gedaan toen ’t baasje die “joeng” bij hun nekvel greep en ze liet zitten naast hem. Dat maakte toch wel even indruk leek het.

Wanneer we dan gingen wandelen hebben we daar een hol gevonden in de grond dat we maar dadelijk 3x groter hebben gemaakt. Ondertussen stonden de baasjes al wel een heel eind verder… weer niet goed !

Op het eind van de wandeling, op het punt dat we gewoonlijk terug aangelijnd worden zaten we “ergens” tussen de zonnebloemen. De baasjes hoorden onze belletjes wel maar daarom waren we nog niet bij hen ! ! !

Kortom, we hebben vandaag al flink naar onze poten gekregen en voor ’t baasje is het niet voor herhaling vatbaar ! Als de leerlingen destijds in zijn klas zo vervelend waren zegde het baasje steeds dat het ging regenen, en meestal was het nog waar ook. Wait and see tomorrow…

Belle

HET SPIEGELGLAS…

              Er leefde eens heel lang  geleden

              een boertje werkzaam en tevreden,

              aan  weelde was hij niet gewend,

              een spiegel had hij nooit  gekend .

              En eens toen hij aan het spitten  was

              vond hij een stukje spiegelglas.

              Hij nam't in  zijn vereelte  hand

              't zat onder 't vuil en onder 't  zand.

              Hij veegde 't aan zijn broekspijp af

              en  keek er in, en stond toen paf.

              Mijn vader zei hij,  sapperloot,

              die is al vele jaren dood .

              Mijn  vader, och die goeie man,

              hij is het en hij kijkt me  an .

              Hoofdschuddend stak hij 't in z'n zak,

              en  bekeek het thuis op zijn gemak.

              En hij begon te  overleggen,

              wat zijn vrouw ervan zou zeggen.

              Ze  was wat bazig zijn Katrien

              en zou er wel om lachen  misschien

              En  omdat hij daar zo bang voor was,

              verborg hij 't onder  zijn matras.

              Maar telkens ging hij er weer  heen.

              Mijn vader,' zei hij dan tevreên  .

              Dat wekte argwaan bij z'n vrouw

              die het hare  er van weten wou,

              en zodra hij weer de deur uit  was,

              zocht en vond zij 't spiegelglas .

              Wat  moet hij daarmee, peinsde zij,

              er moet iets niet in  orde zijn!

              Zij wantrouwde zo haar goede Hein,

              dat  ze 't omkeerde en keek,

              doch raakte toen geheel van  streek.

              Daar heb je 't nou, ik dacht het  wel,

              er is een andere vrouw in 't spel.

              Mijn man,  hij heeft geen hart in 't lijf,

              waarom houdt hij van  zo'n lelijk wijf ???

BBQ…

Het was gisteren wat te laat geworden voor ’t baasje om onze verhalen nog neer te pennen. Gans het hoofdbestuur was uitgenodigd bij tante Rita (de koekjestante) op de BBQ in Saint Fraigne.

Erg laat was het niet maar ’t baasje moest ook de kliekjes nog prepareren (schoon woord hé) vooraleer het in onze eetkom terecht kwam. Het was weer de moeite, we hebben ons kogelrond gev…n van al die lekkere restjes die onder andere Lien en Wout, de kleinkinderen van tante Rita, hadden overgelaten op hun bord.

Dat is steeds het plezante als onze baas uit eten gaat, wij mogen achteraf ook steeds meeëten. Onze baasjes brengen de vetrandjes van een entrecote e.d. steeds mee voor ons. Het is zelfs al met Nieuwjaar gebeurt dat er foie gras tussen de kliekjes zat. In de meeste restaurants waar ze regelmatig komen weten de eigenaars dat en het is al gebeurd dat bij het verlaten van de zaak er al een extra pakje voor ons gereed ligt. Zo maar, service van de zaak voor de hondjes. Sympa, n’est ce pas !

Ik heb het baasje wel om half zeven deze morgen wakker gemaakt omdat ik dorst had, er zal iets zout’s tussen gezeten hebben waarschijnlijk !

Belle

Het geheim van een lang leven

Ajuinen en Pattaten…

Gisteren is het baasje begonnen met het oogsten van de uien en aardappelen. Hij doet dit tijdens de uren dat de zon niet zo sterk meer is. Anders is het “zottenwerk” zoals ‘m zelf zegt.

Nu zijn die uien best goed gelukt, hij heeft twee soorten geplant enkele maanden geleden en de oogst van zowel de gele als de mauve uien zijn naar zijn zin ! Als ‘m maar content is zeggen wij dan…

De aardappelen waarvan er ook twee soorten geplant zijn vielen in het begin van de rij wat tegen. Zowel in hoeveelheid als grootte was “ het gene stoef”. Maar naar gelang hij verder ging kwamen de grote pattaten boven ! De oogst is wel niet zo groot als vorig jaar toen het veel vochtiger was geweest maar hongerlijden door te weinig voorraad is er voorlopig niet bij. Wat hij nu geoogst heeft zijn een klein deel van de rode aardappelen, wat de bintjes gaan opbrengen aan oogst weten we waarschijnlijk vanavond.

Ondertussen is ook de overbuur zijn wijngaard aan het “soigneren”. Daar moeten wij vanuit onze tuin natuurlijk luidkeels commentaar op geven. Het was bij deze buur, die overigens in Cognac woont, dat Bas bij zijn Duitse staande Langhaar “Luna” eens 11 pups heeft gefabriceerd. “per accident” zeggen ze dan, maar bij Bas was het met volle goesting en driemaal achter elkaar…

Belle

Onkruid…

Hadden we het deze morgen nog over de “flappies” deze avond zal het behoorlijk kammen worden van de flappies.

Wij zijn daarstraks vanuit de zonnebloemen gekomen met gans de kop, borst en oren vol zaadjes. Heros sleepte dan nog een ganse plant kleefkruid achter zich aan. Dat kleefkruid had zich in zijn staart vast geklampt.

Ons baasje heeft dat dan losgetrokken en heeft er dan zelf nog goed wat last mee gehad toen het zich ook vastzette in het haar op zijn armen.

Wij waren er weer vanonder gemuisd in de zonnebloemvelden en dank zij de jacht belletjes kon ons baasje ons lokaliseren. Wij waren los door het veld naar de andere kant gelopen en waren daar in het gemaaide graanveld sporen aan het snuffelen.

Interesse om dadelijk naar de baasjes terug te komen was geen prioriteit op dat moment. Het baasje weet ook wel dat daar regelmatig reeën en hazen passeren. Onze baas heeft dan wel niet zo’n goeie snuffel als wij maar toch heeft hij er al flink wat wild zien langskomen.

Alleen die beruchte sangliers of everzwijnen waar al die jagers het over hebben, die hebben we nog nooit in die meer dan 10 jaar gezien.

Belle & co

      Pikant  mopje

Een homo gaat naar de  dokter voor een medisch onderzoek.

Na een  intensief onderzoek zegt de dokter :
Willy,  ik ga niet rond de pot draaien, ge hebt  AIDS.

Willy is aangeslagen,  slaat bleek uit en vraagt:
Dokter, wat moet  ik nu doen ?

De dokter zegt met een  uitgestreken gezicht :
Willy, ga naar huis en  eet 2 liter pikante saus,  een krop sla, 20  ongeschilde wortelen in hete chilisaus, 10  pikante pepers, 40 okkernoten en 40 pindanoten,  een doos ontbijtgranen, en drink daar nog een  liter pruimensap
en een halve bak kriek  bij.

Willy vraagt heel enthousiast : Zou  dat mij dan kunnen  genezen,dokter?

"Natuurlijk niet" zegt de  dokter,"maar het zal u wel duidelijk maken  waarvoor uw gat eigenlijk dient!

Flappies…

Talrijk zijn de foto’s die ’t baasje een “flappie” noemt. Die lange flaporen van ons geven een koddig zicht als we weer eens full-speed komen aanrennen.

Ook wanneer we aan het spelen zijn, spelen ze ons parten, want steeds is er zo één van die flappen in het bereik van de bek van de andere partij.

Het is een deel van onze charme zegt ’t baasje en daar zal ‘m wel weer gelijk in hebben. Het zijn soms ook, afhankelijk van het seizoen, verzamelplaatsen van zaadbolletjes en kleefkruid. De bazen hebben daar een oog voor, en het is ook wel nodig , om onze oren dan ook meermaals per dag te kammen.

Zeker met dat rottige kleefkruid en gras, als ze er dan niet snel bij zijn is het één kluwen en dan is het plezante er af om nog oren te laten kammen. Het is al gebeurt dat de schaar er aan te pas kwam !

Wanneer er “normaal” gekamd wordt zitten we muisstil, dat kammen is een genot in een ongekende dimensie, en als het vrouwtje dan die flappen ook nog eens aan de binnenkant proper maakt is het genot helemaal volledig !  Met gewoonlijk nog een snoepje er nog boven op, omdat we zo mooi blijven zitten of liggen waren.

Belle & co

Quatorze juillet…

14 juli, de Franse Nationale feestdag begint in vele streken al rond 10 uur ’s avonds op 13 juli. In vele dorpen kunnen ze niet wachten om het “feu d’ artifice” of vuurwerk af te steken. Misschien is het wel omdat tot in de kleinste dorpen vuurwerk wordt afgestoken, heel vaak is er dan nog gesyncroniseerde  muziek bij .

Voor ons zijn dat lawaaierige knallen met lichtflitsen in alle kleuren en vormen. In feite bekijken wij het als een stomme uitvinding die geen enkel nut heeft buiten de mensen Oh, Ah, OOOOh , en zulke zaken te laten zeggen na elke flits waar dan ook nog de knal op volgt. Met onweer krijg je ongeveer hetzelfde maar dan krijg je er nog een deugddoende bui bij !

Het was kalm hier in het gehucht, Joris en zijn Inse zijn naar de koekjestante getrokken, dat had de ene gevraagd en de andere beloofd dus… minder volk aan tafel en dus minder restjes aan tafel, en de knuffels beperkt tot de helft, zo bekijken wij bezoek….

De baasjes hebben vandaag wel een uitnodiging gekregen van Vernon, een Engelse kennis van hen. Zijn zoon is eind van het schooljaar in Engeland afgestudeerd als dokter en daar geven ze nu een drink voor. Zat zullen ze daar niet worden want ons baasje heeft schrik van cocktails en het bier (?) dat ze schenken is van Hollandse origine en de naam begint met een H. Daar krijg je een Belg niet dronken mee, hoe groot je voorraad ook is.

En dan begint straks als het donker gaat worden, zo tussen 10 en 11 uur in de overblijvende dorpen nog maar eens vuurwerk. Dan maken wij nog maar eens goed wat lawaai aan de omheining.

Belle & co

Vakmanschap

Een monteur demonteerde een cilinderkop van een Harley Davidson toen hij een bekende cardioloog in zijn winkel ontwaarde.
De cardioloog stond te wachten totdat de monteur tijd had om even naar zijn motorfiets te kijken.
De monteur riep naar de cardioloog dat hij moest komen kijken naar de interne delen van de motor.
De cardioloog liep een beetje verbaasd naar de monteur toe.
De monteur ging staan, veegde zijn handen aan een doek af zei tegen de cardioloog:
“Kijk dokter, ik opende het hart van deze machine, haalde de kleppen er uit,
ik heb de schade hersteld en dan zet ik hem weer in elkaar.
Als ik dan klaar ben, werkt hij weer als een nieuwe.
Hoe komt het dan dat ik per jaar 39.500 euro verdien en U 1.600.000 € terwijl wij in feite hetzelfde werk doen”?
De cardioloog wachtte even met antwoorden en begon te glimlachen.
Toen zei hij tegen de monteur: “Probeer die reparatie maar eens uit te voeren met een draaiende motor” 

L.M.