Berichten van 1 juli 2013 tot 31 juli 2013

Toestand onveranderd en 30 jaar..

Geraak er maar uit wijs, uit zo ’n titel van een blogbericht. Het eerste deel van de titel slaat op het internet en telefoon gebruik in Ferret wat nog altijd ongewijzigd is. France Telecom is nog altijd “op een ander” actief en is nog niet in de omgeving gesignaleerd om enige reparatie aan hun kabels uit te voeren. We blijven dus vandaag ook nog beroep doen op onze vriendelijke Belgische buurvrouw (op 600 meter van hier, maar met alleen velden tussen ons in) en haar wel werkend internet.

De 30 jaar slaat op onze gast op dit ogenblik, die hier gisteren namiddag gearriveerd is met zijn camper.

Luc en ons baasje kennen elkaar dit jaar, deze maand zelfs, exact 30 jaar. Beide zijn gepensioneerde leerkrachten autotechniek. Luc in Antwerpen aan het Technicum Londenstraat en ons baasje aan Horito Turnhout en KTA Herentals.

Maar daar kennen ze elkaar niet van… ze kennen elkaar van bij VAB – Europech, de buitenlandse bijstand voor automobilisten waar ze beide tijdens de schoolvakanties gingen “bij-jobben”.

In juli 1983 hebben ze elkaar leren kennen in de garage van VAB in Zwijndrecht waar de voertuigen van de repatriëringsdienst gestald stonden.

Samen zijn ze goed voor enkele miljoenen kilometers over Europese wegen. En als ze samen zitten komen de wildste belevenissen boven water in de verschillende Europese landen waar ze te maken kregen met eerlijke, minder eerlijke en stinkend corrupte ambtenaren. Die werden dan omgekocht met Belgische koffie en chocolade (uit den Aldi). Maar ook met garagehouders en depanneurs die de chauffeurs probeerden op te lichten en het allemaal niet zo eerlijk met hen voor hadden.

Boeken kunnen ze schrijven over de jaren dat ze samen de wegen tussen de Noordkaap en de Griekse eilanden onveilig maakten met hun zwaar gerij. Men kent hen zelfs van Schotland tot Moskou en hebben prachtige reizen gemaakt waar ze dan ook nog eens goed voor werden betaald.

Bij ons baasje staat er een GPS op het instrumentenbord van de Masjebashi, maar die hoeft bij ons niet meer te doen dan te zeggen waar men weer nieuwe flitscamera’s hebben opgesteld.

Langs waar die madam uit de GPS ons naartoe wil sturen luistert ons baasje al lang niet meer. Zo lang zij binnen Europa blijven is er voor beide kameraden niet veel onbekends op ’s Heren wegen…

Belle & co

Nog zo’n “stille dag”

Dag drie zonder telefoon en internet is ook alweer geschiedenis… dag vier kondigt zich stilletjes aan. Tijdens dag vier zijn er nog maar weinig verschillen te merken als met dag één. In de straat waar de draden tegen de grond liggen heeft men duidelijk nog niemand van France Telecom of van de internet providers gezien !

We zijn al blij dat Ria in het gehucht la Billaudrie, een van de gehuchten aan de andere zijde van La Magdeleine ons wil verder helpen met het ter beschikking stellen van haar werkende telefoon/internet lijn.

Het is dinsdag vandaag, dat wil zeggen dat tijdens de ochtend het gemeentehuis open is en we ons beklag kunnen gaan doen bij onze burgemeester. Die heeft meestal wel iets meer gewicht in de schaal te leggen dan een gewone abonnee bij Orange/Wanadoo. Was het niet dat gans het gehucht zonder telefoon zat dan zouden we niet reclameren maar ze laten zelfs niets weten na herhaalde klachten van hun klanten !

Gisteren hadden we Cartouche en Lennaert met hun vrouwtje op bezoek. Het baasje en de zoon waren naar Ruffec om te gaan kayaken op de Charente, en dus kwam de Wessels roedel bij ons “buurten”.

Dat Cartouche en Heros nooit geen vrienden zullen worden, daar hebben wij ons al bij neergelegd. Ons baasje heeft eind vorige week een extra bench gemaakt om die twee uit elkaar te houden. Om beurten mogen ze dus een tijdje in de tuin terwijl de andere in de bench gaat. Nu is die bench geen kleintje maar opgetrokken uit vier Heras bouwhekken zodat de opgesloten hond toch een 9m² ter beschikking heeft, incluis een waterbad + drinkemmer en een hok voor twee honden. Die bench staat dan ook nog lekker in de schaduw van de hangar zodat daar ook geen rechtstreekse felle zon schijnt. Die zitten dus heel netjes met speeltjes, eten en drinken en zicht op de halve wereld…

Laat ons hopen dat we straks of morgen toch het blog weer kunnen aanvullen vanaf onze eigen stek in Ferret, want zoals het nu gaat is er weinig plezants aan…

Belle & co

Zoek niet te veel want in vier dagen is er niks gebeurd...

We leven nog, maar wel geïsoleerd…

Sinds de nacht van vrijdag op zaterdag hebben wij in La Magdeleine geen telefoon of internet verbinding meer.

De oorzaak “ligt” letterlijk en figuurlijk in het buurdorp Villiers-le-Roux. Dat het letterlijk ligt, daar bedoelen we de kabels van telefoon en elektriciteit die letterlijk tegen de grond liggen omdat er verschillende bomen, struiken en zelfs metalen golfplaten bovenop liggen.

Het is de zware storm van vrijdagnacht die daar de oorzaak van is. Veel dorpen en  gehuchten zitten dan ook nog eens zonder elektriciteit ! Het is een kleinere versie van de grote storm van 28 december 1999 . Toen waren we ook bij de elektriciteit-“lozen” en kregen we pas drie dagen later, in de namiddag van oudjaar terug stroom. We hadden geluk dat er terug warm water was en dat we netjes en fris gewassen de jaren 2000 konden binnenstappen.

Zaterdag toen we naar de markt van Rouillac reden konden we onderweg al flink wat schade opmerken maar toen we vanochtend de krant kochten konden we lezen dat wij er nog goed vanaf gekomen zijn ditmaal.

Druppelsgewijs komen de berichten over schade binnen. Zo vertelde één van de buren dat de school in Salles de Villefagnan, enkele kilometer hier vandaan vernield is door omgewaaide bomen. Ook de dorpen Verteuil, waar we vorige week nog over berichtten, en Barro waar we vorige weekzondag nog feest vierden blijken zwaar getroffen te zijn door het noodweer.

Daarjuist hebben we dan vernomen dat er aan de andere kant van ons dorp

wel telefoon hebben en ook internet. Dus we gaan eventjes met de laptop tot bij Ria om dit bericht op het blog te plaatsen.

Ja we leven nog, en nog goed ook, alleen “code orange” van France météo heeft ervoor gezorgd dat onze interne tprovider, toevallig ook “Orange”niet veel kan doen voor ons op het moment…

Belle & co

Feestje…

Vanavond mochten we mee. Waarheen wisten we bij aanvang niet maar het was met de auto en dat is altijd goed voor een eindje rijden.

Bij aankomst troffen we familieleden, erg dichte familie nog wel. Lucy’ vader Cartouche en broer Lennaert stonden ons op te wachten. En we hebben samen gespeeld dat het een lieve lust was.

Alleen spijtig dat Heros en Cartouche geen goede vrienden meer zijn sinds Cartouche dingen heeft gedaan met zus Hera, dingen die Heros niet meer kan sinds hij een knip gekregen heeft. Heros kan het nog wel, maar er komt niks meer van en dat zint de heer des huizes bij ons niet meer.

Wanneer broer Lennaert dan ook nog eens veel belangstelling betoond voor al wat er onder de staart van Lucy lekker ruikt, dan krijgt Lennaert gelijk drie teven over zich !

Ons hoofdbestuur heeft zich goed geamuseerd met het hoofdbestuur van onze familieleden. Ze hebben eens goed bijgepraat en lekker samen gegeten.

We hebben hen ook horen afspreken van morgen naar “de 27°” te gaan.

Hier in de streek is de 27° een begrip. Dan is het in Rouillac die hele grote markt die het ganse dorp bestrijkt. Wij mogen morgen niet mee want volgens ons wegens te druk en “ze trappen daar toch maar op onze poten”.

Maar morgen brengen we toch verslag uit hoe het was op de markt… we zetten het basje wel aan ’t werk ….

Belle & co

Knap gedaan Lucy…

Hoewel ze het zelf waarschijnlijk liever anders zou hebben gaan we toch ons Lucy feliciteren.

Voor twee weken zijn we immers met een dieet gestart voor onze drie dikkertjes, te weten Lucy (30,9 kg) en Heros en Belle.

Vandaag zijn we terug langs de dierenartsen praktijk van dr. Benoit Hans in Ruffec gereden om het gewicht van Lucy te controleren na twee weken dieet.

Groot was onze verbazing toen de geijkte weegschaal 29,950 kg aangaf !

Bijna een kilo gewichtsverlies in die twee weken. Als dat geen proficiat waard is !

Wij zouden Lucy’s gewicht graag rond de 28 kilo zien schommelen tegen de clubmatch van de Belgische Drentenvereniging op 24 augustus. Nog vier weken te gaan en als we blijven evolueren zoals we nu bezig zijn dan is dat streefgewicht makkelijk (?) haalbaar.

Ook bij Belle en Heros blijkt het dieet (op zicht) zijn vruchten af te werpen. Ze zijn beiden nog wel wat in rijpere dameskringen “volslank” pleegt te noemen maar je voelt met de nodige wil en moeite toch al terug ribben.

Het dieet van Belle, Heros en Lucy bestaat ’s ochtends uit een dosis rijst aangevuld met groene boontjes uit blik (Lidl, Makro) tegenover oud brood voorheen . ‘s Avonds bestaat hun eten uit een normale portie dieet brokken r/d van Hill’s, aangevuld met een tegenover vroeger een halve portie vlees (ever, hert) .

Hera krijgt de normale voeding die ze altijd al kreeg, die was op egwicht en hoeft dus geen stinkend dure dieetvoeding. Maar ’s morgens krijgt ze net als de rest van de roedel rijst met prinsessenboontjes.

Er moet aan toe gevoegd worden dat bij drie van de vier op een normale wijze gegeten wordt als vroeger. Alleen Belle maakt wat problemen met wat ze voorgeschoteld krijgt. Ze wil niet eten samen met de anderen. Dat is al meer gebeurt dat onze roedelleidster er een spelletje van maakt maar voor de baasjes is dat voldoende om te zeggen “we zetten de eetkom maar omhoog voor later”. Dat omhoog zetten is wel noodzakelijk omdat anders Heros of Lucy met de buit weg zijn ! Als je dan even later haar de eetkom terug presenteert eet ze als normaal… en dan schudt ons baasje het hoofd en je ziet hem denken “vrouwen h酔

Belle & co

Ciske, een Drententeefje te herplaatsen !

Wegens gezondheidsredenen zijn we op zoek naar een nieuwe thuis voor:

Ciske Themke de Sous la Chapelle, een teefje, geboren op 1 juli 2007 te La Chapelle sous Uchon. Ze heeft een Frans paspoort. Ze is gechipt. Stamboom: LOF 7EP.Hd.22

Interesse, neem contact op met nadinevandyck1@hotmail.com  of

GSM: 0486/111.364

Haar moeder is Frans kampioen, haar vader komt ook uit een kampioenenfamilie.

Ze kwam uit het eerste nestje van haar moeder Themke die toen drie jaar was. Er waren vijf puppy's. Vader is Siep Muffty van Selihof.

Ciske is niet gesteriliseerd en slechts één keer per jaar loops wat drie weken duurt.

De verplichte inentingen tegen rabies om ze mee naar het buitenland te kunnen nemen zijn in orde.

De niet verplichte die hier plaatselijk worden gegeven niet. Ze wordt wel op tijd ontwormd met Drontal Dog.

Ze krijgt alleen Frontline of nog schadelijker in haar pels als we weken rondtrekken. Anders niet want dat is iets heel ongezond.

Ze krijgt nu sinds het laatste jaar Purina hondenbrokken, daarvoor Eukanuba hondenbrokken.

Ze drinkt ongeveer 1,2 liter water per dag.   Ze slaapt in de bench.

Ze rijdt niet graag auto maar is niet wagenziek. Ze heeft een hekel aan tunnels. In de wagen zit ze het veiligst in de bench anders probeert ze op het baasje zijn schoot te geraken. (wat heel gevaarlijk kan zijn als die juist de chauffeur is.)

Ze is het gelukkigst als ze vrij kan rondlopen in de natuur maar ze zal je nooit uit het oog verliezen.  Ze kan zeker niet hele dagen alleen zitten want dan wordt ze heel ongelukkig. Ze is zeker geen hond om in zo'n kennel in de tuin te steken.

Vervelend is dat, als we thuis komen of als er mensen aanbellen,  ze tegen de voordeur springt. Ze bijt wel niets kapot. Ze doet ook vaak vervelend tegen andere honden. Dit is gekomen doordat ze eens hevig is aangevallen geweest door een mannelijke scheper. 

Verder stapt ze mooi mee aan de lijnband. Ze is gewoon van steeds links te lopen.

Ze is wel heel schrokkerig maar je kan wel haar eetbak afnemen zonder dat ze boos wordt. De dierenarts dacht dat dat kwam doordat ze voor eten heeft moeten vechten toen ze nog in de nest zat. Dit lijkt me vreemd daar ik ze daar bezig heb gezien en niet heb gezien dat ze iets te kort kwam. Dus let ik wel goed op dat ze zo maar op straat niet de kans krijgt om als op te eten.

Ze is heel aanhankelijk.

Eentje van de vele…

Een laat bericht…van Lennaert

Van Lennaert, van wie we nog elke week bericht krijgen en gewoonlijk op maandag, kwam het bericht deze week pas op woensdag. Dat gaat zo als de baasjes zelf verlof hebben, dan zijn er weer andere prioriteiten, die tijdens het werkjaar zijn blijven liggen.

Maar vandaag zijn ze onderweg naar Frankrijk en plaatsen wij zijn verhaal over de dagen voor het vertrek. Erg gerust is hij er blijkbaar niet in de anders zo stoere Lennaert.

En we willen ook nog dit zeggen over het baasje zijn reis gisteren naar Compost-stella…. Het laatste deel smaakte prima en het eerste deel daar gaan de plantjes in de moestuin volgend jaar deugd van hebben. Toch weer een wonder hé die Compost-stella .

Belle & co

En dan nu Lennaerts zieleroerselen…

Bonjour,

De vakantie is begonnen! En wat doen de baasjes? Zonder mij, nog snel een laatste bezoek brengen aan de Bende van Budingen. Alweer was het bijna nachtwerk voor ze terug waren en vrouwtje was een beetje wazig. Onduidelijk is of dat kwam door de warmte, de Grimbergertje, de plofkippen met een bierblikje in hun kont, maanziekte, Weltschmerz, of toch te intensief puppy gesnoven!

Gelukkig heeft Christian goed voor Papa en mij gezorgd en hebben wij ook een leuke dag gehad.

De puppy’s waren grandioos, 5 flinke doerakjes, met elk een eigen karakter, klaar voor een volgende grote stap!

Vannacht vertrekken we naar Frankrijk om de hitte een beetje voor te blijven. Het zal een lange reis worden, want er moeten de nodige kilometers overbrugt worden. Frankrijk is een groot land met vele landschappen en met alles der op en der aan. Ik zie wel of we in Drop of Draan terecht komen.

In de auto wordt ik altijd misselijk en jawel! in de allerlaatste bocht vlak bij  de bestemming deponeer ik netjes mijn maaginhoud in de vorm van een warm dampend brood achterin de auto. Door mijn actie krijg papa het ook zwaar en legt er nog eens netje een verse vlaai naast. Met ons erbij hoeven ze niet naar de bakker!

Hopelijk valt het deze reis mee.

Door mijn afwezigheid zullen jullie mijn wekelijks stukje moeten missen, verstoken van mail en Internet……………maar Lennaert is niet dom, die vindt altijd wel een uitweg!

Vele misselijke neuzen,

Jullie Lennaert

Compostella …

Het zal wel geen zonde zijn wanneer we vertellen dat er in onze nabije Drentenkringen plannen worden gesmeed op hoog niveau wat prestaties betreft en er hang ook nog een spirituele en godsdienstig reukje aan.

Een paar Drenteneigenaars hebben plannen om naar Compostella te trekken. Ja zeker, naar Santiago de Compostella in het noorden van Spanje, meer bepaald in Galicië. Just… je bent mee, daar waar den Iglesias Sr over zong: http://www.youtube.com/watch?gl=BE&v=pQSoyYq-zUs.

Nu heeft ons baasje niets met bedevaarten, de laatste keer mocht ‘m nog niet met de auto rijden en ging het  met de fiets vanuit Turnhout naar Scherpenheuvel en terug.

Neen bij die Drentenliefhebbers die de barre tocht langs stoffige Belse, Franse en Spaanse wegen gaan ondernemen is er geen baasje van ons te bespeuren. Zijn reden om niet deel te nemen aan die voettocht… hij vertelt dat ‘m gans zijn beroepscarrière met auto’s te maken heeft gehad en dat ’m op zijn ouwe dag geen ambitie meer heeft om schoenzolen te verslijten. Zijn vier Michelinkes onder de Masjebashi tot daar aan toe, maar schoenzolen…No way ! ! !

Dus heeft hij gepresenteerd van de “logistieke ondersteuning” te verzorgen. Dat ligt ‘m beter en assistance is noodzakelijk. Zeker als die bleinen en vermoeide spieren op 65+ voeten en benen parten beginnen spelen !

Maaaar ons baasje heeft er iets op gevonden ! ! ! Hij is daarstraks al eens over en weer met den Husq naar Compost-stella  geweest. Meer nog, er zijn zelfs foto’s genomen ginds !

Om het verhaal hard te maken komt hij hier af met staalharde bewijzen. Foto’s vanuit Compost-stella, kijk maar…

DILEMMA

Zegt de ene vriend tegen de andere: “een dilemma, wat is dat eigenlijk?”

Antwoord van zijn maat:

“Wel, niets is beter om het uit te leggen dan een voorbeeld.” 
“Veronderstel dat ge door omstandigheden in een groot bed ligt met links van u een bloedmooi meisje, rechts een homo.” 

 “Wie gaat ge dan de rug toekeren?”

Vandaag binnen een maand…

Om precies te zijn zaterdag 24 augustus 2013 heeft weer het jaarlijkse grote Drentenfeest plaats. Het is nu, tegen de traditie in, niet meer in Heurne dat de clubmatch van de Belgische Drentenvereniging plaats heeft maar aan de gans andere kant van het land.

De hondenschool “samen sterk” in Oud Turnhout is dit jaar de plaats waar het ganse clubgebeuren gaat plaatsvinden.

Vanaf 9u30 verwacht het bestuur van de vereniging de Drentenliefhebbers vanuit alle windrichtingen aan de Kinschotsebaan 2 te 2360 Oud Turnhout.

Makkelijker te vinden kan niet meer want de Kinschotsebaan ligt parallel met de E34 snelweg Antwerpen – Eindhoven . Wanneer je afrit 25 neemt en je slaat af in de richting Retie / Mol dan is het beneden aan het viaduct rechtsaf. Dan ben je al op de Kinschotsebaan en een eindje op de baan zie je de hondenschool. De auto’s laten we achter op de ruime parking even na de bocht. Er is ook plaats voor Campers en Caravans voor mensen die van verder komen en al van vrijdag er een dag /nacht Kempen van willen maken.

Nu we de clubmatch vlak bij de Nederlandse grens laten plaatsvinden (op 8 kilometer van de grens) denken we wel dat er verschillende Nederlandse Drentenliefhebbers de weg naar de Belgische Clubmatch makkelijker gaan vinden.

We maken er een fijne dag van, hopen op goed weer, houden de keuringen voor de honden en genieten achteraf van een zeer verzorgde BBQ.

Moest er toch een drupje een poging wagen van het feest te verknoeien, dan hebben wij dat voorzien door drie tenten te plaatsen die samen haast 100 m² bescherming tegen de regen en tegen de zon garanderen !

En nu je Drentje inschrijven voor de keuring in de geschikte categorie. Ook niet vergeten dat de baasje moeten inschrijven willen ze mee eten aan de BBQ.

Alle inlichtingen over deze topdag van de Belgische Drentenvereniging kan je vinden op de nieuwe site van de vereniging. Je kan daar ook het inschrijving formulier downloaden en online versturen.
www.drentschepatrijshonden.be

Of rechtstreeks inschrijven voor de keuring via deze link http://www.drentschepatrijshonden.be/documenten/inschrijfformulier-clubmatch/wedstrijden/inschrijfformulier-clubmatch-2

Tot ziens in Oud Turnhout op zaterdag 24 augustus 2013…

Belle & co

Gewoon wat foto’s…

Het baasje van Cartouche en Lennaert op bezoek bij Hadise en haar pupjes.

En ook nog enkele foto’s van Lana

Biecht anno 2013

Een zeer oude man, die woont in de omgeving van Geleen,

ging naar de plaatselijke kerk om te biechten.

De priester maakt het luikje open van de biechtstoel en de man zegt:
"Vader, tijdens de laatste wereldoorlog klopte er een mooie vrouw
op mijn deur en ze vroeg me om haar te verbergen voor de nazi's.
Dus ik verstopte haar op mijn zolder."

De priester zei: "Dat je dat gedaan hebt is fantastisch mijn zoon,
er is absoluut geen reden om dat op te biechten."

"Maar het is eigenlijk erger, vader.
Ze betaalde me terug met seks. Elke dag en twee keer in het weekend."

De priester zei: "Door dat te doen liepen jullie beiden bijzonder groot gevaar.
Maar het is wel begrijpelijk dat in die omstandigheden twee mensen zich
zo gaan gedragen. Maar als je er echt spijt van hebt, dan zijn nu je zonden vergeven."

"Dank je wel vader, dat is een pak van mijn hart.
Maar ik heb nog een vraagje:
Zal ik haar vertellen dat de oorlog voorbij is?"

Wolkbreuk…

Na het onweer gisterenavond bij de aanvang van de BBQ hebben we nu juist de volle lading ‘overschot’ van wat ze hierboven nog hadden liggen over ons gekregen.

Wij Drentjes mochten niet buiten omdat Belle het voortouw nam om dat onweer schrik aan te jagen met luid geblaf en het zo te verjagen. Belle is nog altijd de roedelleidster en ze neemt haar taak ernstig op.

Aan haar roedel zal niets miskomen als zij het kan verhinderen.

Maar zoals de titel al zegt, het was een echte wolkbreuk met een waar watergordijn tot gevolg. Als we daar door waren gelopen waren we haast natter geweest dan wanneer we waren gaan zwemmen in de Charente. Maar de regen heeft ook zo zijn voordelen.

De ondergrondse waterciterne is terug aangevuld en we zullen hem de eerst volgende dagen niet moeten aanspreken. De tuin heeft ruimschoots haar bekomst aan water bekomen  en voor ons (voor de baasjes wil dat zeggen) is dat een zorg minder wat betreft sproeien.

Ook het gazon dat andere jaren al dor ziet van de zon heeft dit jaar zijn groene kleur nog niet verloren door het natte voorjaar en heeft nu met deze bui terug ruimschoots reserve gekregen voor de volgende week(en).

Het is nu, net als gisterenavond,  lekker fris en het ruikt heerlijk buiten. Daar gaan wij eens snel van profiteren zie.

Tot vanavond, wij gaan er een lap op geven !

Belle & co

De uitgestelde BBQ

Gisteren zouden we BBQ’en met de familie, maar tante Rita heeft een (h)oorontsteking en dat kwam dus niet goed uit ( die (h) ervoor is op rekening van ons baasje)

Dus zouden we vandaag BBQ’en als de pillen , drupjes en zalfjes van de pillendraaier in Villefagnan zouden helpen. En dat deden ze, net als de oogzalf voor Belle en de hoestsiroop voor ons vrouwtje. ’t Is een bekwame pillendraaier, en nog een vriendelijke ook. Eentje die zelfs “anglais” praat, jammer genoeg doet ‘m dat ook tegen ons baasje omdat hij hoort dat ons baasje ook geen echte fransoos is. En onechte fransoozen spreken anglais…

 allemaal !

Maar goed, daar ging het niet over. Tante Rita voelde zich in staat om te komen BBQ’en.

Maar…. We schreven al dat de wind gedraaid is, en in het westen doemden grote dikke regenwolken op die alsmaar grijzer werden, tot ze bijna zwart waren. En toen kwam de donder en de bliksem.

De parasol (tegen de zon) was niet meer nodig en kon dus worden opgeborgen. De BBQ verhuisde onder de hangar,  waar de Masjebashi plaats moest maken voor een kook/bakplaats. De kussens uit de stoelen werden binnen gehaald, en toen…toen barstte het onweer los. Met heerlijk veel frisse regen, een weldaad voor de tuin en voor de mensen !

Een half uur, misschien drie kwartier kregen we regen en hagel, maar ondertussen had het baasje de aperitiefhapjes, zijnde kippenvleugeltjes “Mexicaine en provencale” al gebakken.

Toen zijn we met vereende krachten er in gevlogen om alles droog te maken en de tafel terug te dekken. Ome Luc gebruikte daarvoor wel een heel onconventioneel stukje gereedschap.

In geen tijd zaten we aan het eten terwijl alles geurde naar een opgefriste zomeravond met een heel wat aangenamer temperatuur dan de 35° C in de zon deze namiddag. En dank zij de regen/onweersbui hadden we dé avond om van te dromen. En zoals steeds, en ondanks het dieet van Belle, Heros en Lucy, hebben we toch nog allen lekker mee gesmuld…

Belle & co

De tijdmachine

 De Amerikaanse president Barack Obama en
onze (Nederlandse)Koning Willem-Alexander wonen een demonstratie bij
van een tele-tijdmachine die 100 jaar in de toekomst kan kijken.
Allebei willen ze de machine uitproberen, en mogen ze de
machine 1 vraag stellen.
Barack Obama begint : 'Waar staat Amerika binnen 100 jaar ?'
De machine ratelt, rinkelt,... print uiteindelijk een document af.
Obama leest het volgende :
Het land is in goede handen van een republikeinse
president, er is nog weinig misdaad, de Taliban is verslagen,
Noord-Korea is een democratie. De economie is in goede
doen, er zijn geen problemen.
Koning Willem-Alexander denkt : "Mm, niet slecht die machine" en waagt zijn
beurt.
Hij vraagt : "Waar staat Nederland binnen 100 jaar ?"
De machine treedt in werking, ratelt, rinkelt en print uiteindelijk
een document af.
Willem-Alexander neemt het document, ... gevolgd door een akelige stilte.
Obama vraagt dan : "Wel, wat voorspelt hij ?
Lees het eens voor .."
Willem- Alexander stamelt : " Hmm..Ik kan 't niet lezen !
't Is in het Arabisch !! "

K.P.

Wij hadden zeker gedacht dat Karin hier de kans zou gegrepen hebben om hun eigen koning W.A. van Oranje in de mop te vervangen door onze eigen nieuwbakken koning Flippe den eerste van België, en er gelijk een Belgenmop van te maken, maar ze heeft haar kans verkeken ! ! !

De wind is gedraaid…

En dat hebben we gemerkt deze ochtend. Zowel wij, de hondjes als de baasjes, hebben zich verslapen deze ochtend. Daar zal het feestje van eergisteren beslist nog mee te maken hebben, maar de hoofdoorzaak is de veranderde windrichting.

Wij hebben vandaag in La Magdeleine een zuchtje westenwind, geen felle wind maar genoeg om niet rond zes uur in de ochtend gewekt te worden door het lawaai van de machines die de LGV* aan leggen.

Die machines horen we enkel wanneer we, zoals de voorbije weken, met oostenwind te maken hebben .

Gisterenavond, nochtans op een zondag, zijn alle pikdorsmachines uit de streek plots op de velden verschenen om alle graan dat ze nog konden afdoen ook daadwerkelijk in de schuur te krijgen voor er een onweer zou komen. Ook dat onweer waar we gisteren al melding van maakten is overgedreven.

Ons baasje zegt “spijtig voor ons, maar gelukkig voor de boeren”, want voor hen maakt zo’n onweer hun seizoen (jaar) goed of slecht.

Wij hebben gisterenavond nog van de gelegenheid geprofiteerd om met het baasje terug een lange wandeling ‘buiten’ te maken. Een groot deel van de velden rond het gehucht is al gemaaid en nu kunnen we terug onze gangen gaan op de stoppelvelden. We kunnen terug muizenholletjes gaan zoeken en de bewoners opgraven zonder schade te berokkenen aan de gewassen.

Vorige jaren, toen we nog volop aan ‘graanjumpen’ deden, waren er op sommige plaatsen in de velden grote plekken graan platgetrapt door ons bij het muizen treiteren, en ons hoofdbestuur zag dat niet graag gebeuren. Nu heeft ons baasje de voorbije weken ’s avonds met ons in de tuin geoefend en gespeeld (plaats genoeg) zodat we ’s avonds toch nog genoeg beweging hadden gehad voor we gingen slapen. Dit jaar zijn de velden volledig ongeschonden gebleven en de velden zagen er echt mooi uit . Vanaf vandaag, en toch zeker als alle graan gemaaid is hebben we weer kilometers ver de plaats om te rennen en alles wat vliegt en loopt op te sporen.

We moeten van ons baasje wel uit de zonnebloemvelden weg blijven. Niet omdat we daar schade kunnen veroorzaken, maar omdat hij ons daar niet in kan zien lopen. En vermits dat de velden hier telkens vele hectaren groot zijn bestaat de kans wel eens dat de baas weer veel uren moet spenderen met wachten vooraleer wij de juiste uitgang van het veld hebben terug gevonden….

Belle & co

*LGV: Ligne a Grande Vitesse, de nieuwe spoorbaan die ze aanleggen voor de TGV Parijs – Bordeaux.

Si je chante,

C’est pour toi… zong Sylvie Vartan in de jaren zestig http://www.youtube.com/watch?v=ggaWxb8i4nU  maar ook “la plus belle pour aller danser” http://www.youtube.com/watch?v=8Tj6kYfAmt8 en ook die liedjes waren gisterenavond (nacht) de toppers op het feestje ter gelegenheid van de 50° verjaardag van onze Belgische vriendin Ria hier in het dorp.

Zo kregen we ook nog van Johnny Hallyday, de ex van Sylvie Vartan, “Da Dou Ron Ron” http://www.youtube.com/watch?v=LkZbYW6fcs4 . Inderdaad van Johnny en niet de originele versie van de Crystals. Want dat Engels verstaan die Fransoozen en dan is er wel één of andere “franse zanger” die er een franse versie van maakt.

Zo was er een zeker Clo-Clo oftewel Claude François die een krak was in het in ‘t Frans coveren van Engelse nummers. Maar dan draaide de plaatselijke D.J. plots Alexandrie, Alexandra van Clo-Clo,wat dan GEEN vertaling is van een Engels nummer http://www.dailymotion.com/video/x1g6sx_claude-francois-alexandrie-alexandr_music#.UewguxBCTIU

En zo ging het de ganse avond door, gans het repertoire van wat in de jaren zestig op de juke-box van “den bowling” in Turnhout stond . Op enkele Engelse toppers van de “brave” Engelse groepen als the Kinks, Peter & Gordon en Donovan na waren al die 45 toerenplaatjes op die juke-box van Franse origine. En dat lag ons baasje wel vertelt hij altijd als er weer zo’n ouwe kraker op de radio komt !

’t Baasje heeft dus gisterenavond duchtig meegezongen in het toevallig gevormd gemengd Frans/Belgisch koortje…

Nu moet hij dringend nog eens een Duvel gaan drinken bij Bernard in Tusson. Die is in zijn jonge jaren nog gitarist geweest bij “les Phantomes”in de tweede versie, een op “Shadows” leest geschoeide Franse muzikale groep die destijds de fameuze l’olympia in Parijs gehaald heeft, en dan ook al die in Frankrijk  wereldberoemde sterren hebben begeleid.

Nu gaan we de laptop dicht leggen want het rommelt in de verte,en vermits alle elektriciteit- en telefoondraden hier nog aan palen in de lucht hangen, koppelen wij  zoals vroeger, nog steeds de dure apparaten af bij een naderend onweer. Als we morgen middag nog niet online zijn dan is het weer zo ver. Bliksem ingeslagen en geen “ellentrik en telefoon” en dat misschien wel voor enkele dagen…

Belle & co

Feestje(s)

Ons hoofdbestuur was gisterenavond (en een stuk in de nacht)  uithuizig en wij hadden dus “huiswacht”. ’t Moet een vriê goed feestje geweest zijn want het duurde eindeloos tot we de Masjebashi terug hoorden aankomen.

Reden van de uithuizigheid… Ria onze “medebelg” in La Magdeleine en raadslid in onze gemeenteraad, is Sara geworden.

50 Jaar is ze dus geworden en we zijn dat gaan meevieren in de feestzaal van Barro, een gemeente in buurt. De baasjes hebben zich kostelijk geamuseerd en lekker gegeten. Aanvankelijk was het hoofdbestuur wat bang om met deze heersende temperaturen te gaan feesten in een zaal, maar dat was buiten de waard gerekend. Ria had zowat de enige zaal met airco uit de buurt afgehuurd en dat konden de zowat 120 gasten uitermate appreciëren.

En die gasten waren een mix van Fransen en Belgen. De Fransen kwamen uit onze regio en daar zaten dus ook al flink wat bekenden tussen en de Belgen kwamen uit het ganse land, van Aalst tot Dilsen-Stockem.

’t Schijnt dat ons baasje flink over ons Drentjes heeft moeten vertellen en dat er zelfs gasten waren die maar al te goed ook (Drenten)bekenden van ons baasje kenden in Erpe-Mere (je bent over de tong gegaan Peter en Lieve !).

Straks is er nog een feestje, maar dan hier ten huize. Tante Rita & co die op vakantie zijn hier in de buurt komen BBQ’en met de ganse familie. Wij zijn de les gespeld dat we niet mogen opspringen en ons kalm moeten houden want de kleinkinderen van tante Rita zijn wel een chihuawa dinges gewend, maar geen vier felle Drenten… Kalm houden is voor ons de boodschap, en dat loont zich waarschijnlijk ook in hetgeen wat “van de tafel valt” …

Dan gaat er ook nog een feestje door in ’t Paleis in Brussel waar onze Albèèr de Koninklijke fakkel doorgeeft aan zijn zoon “de Flippe” maar daar zijn de baasjes niet uitgenodigd… Dat gaat onze Nederlandse vrienden mogelijk wat jaloers maken, want vanaf vandaag hebben hun zuiderburen twee koningen en drie koninginnen ! Daar gaan we straks toch even de TV voor opzetten zegt het baasje, zo dikwijls maak je dat niet mee een koningswissel.

Nog op TV zal het straks groot feest te zien zijn op de Champs Elysee in Parijs. Daar staat op het hoogste schavotje de eerste van geboorte Afrikaan die met de bloemen gaat lopen. We kunnen nu wel zeggen dat Chris Froome terecht de Tour de France heeft gewonnen. Maar ook in Olen, bij ons in de buurt gaat het terecht feest zijn wanneer Jan Bakelants terug in ’t dorp komt binnen gereden. Want die heeft een prima eerste tour gereden en zich flink geweerd in het bergop rijden.

En wij viertjes kijken uit naar deze namiddag en kijken angstvallig uit naar wat ons toegestopt gaat worden van de BBQ… Tante Rita komt weet je nog wel, en die noemen wij niet voor niets de “koekjestante”…

Belle & co

Zo gaat dat in Amerika…

9999 en 0001

Deze cijfers stonden deze ochtend onderaan de foto’s die het baasje nam met het ondertussen alom bekende “kodakske” van ons baasje !

Op 26 juni 2010 was dit het "nief Kodakske". Vandaag 10.000 foto's op de teller ! 

De Sony DSC-HX1 heeft sinds hij hier in huis kwam op 26 juni 2010 al 10.000 foto’s voortgebracht.

"Nief Kodakske's" voorganger, ooit ook een "Nief Kodakske" geweest...

Haast al die foto’s zijn genomen in functie van ons, de vier Drentjes en het blog.

Het is voor ons een record aantal foto’s genomen met één en hetzelfde toestel want het vorige toestel, ook “Kodakske” genoemd, is gestrand rond de 8200 foto’s. Maar ook dat toestelletje is nog altijd niet afgeschreven en doet dikwijls dienst als reservetoestel. Meestal geven we dat in leen aan kinderen die mee doen aan een Drentenwandeling en zelf geen foto apparaat bij hebben. Achteraf sturen we hen dan de door hun gemaakte foto’s via email.

Nu wilde ons baasje van foto 10.000 een “specialleke” maken en dat is ten dele gelukt, ten dele mislukt.

Iets wat we hier in La Magdeleine nog nooit hebben gezien in de veertien jaar dat we nu hier zijn, gebeurde deze ochtend toen het baasje in de badkamer was. Hij hoorde een geluid dat typisch het geluid is dat we kennen van onze drinkemmer die gevuld wordt onder de buitenkraan. Maar het was een geluid van gans andere oorsprong.

Je ziet de ballon nog juist landen tussen boom links en dak rechts...

In de velden juist buiten ons gehucht deed de piloot van een warme luchtballon verwoede pogingen om zijn luchtschip netjes op de baan, tussen twee graanvelden in aan de grond te zetten. Dit is de vaardige luchtvaarder (zou een titel kunnen zijn van een Suske & Wiske album) dan ook perfekt gelukt. Het baasje, die zich aan het fatsoeneren was, heeft dan snel werk gemaakt om fatsoenlijk voor de dag te komen, en is met de fiets en kodakske naar het gebeuren toe gereden. Foto 9999 en foto 0001 waren een feit !

Vakkundig neergezet op de weg tussen de rogge en de tarwe
Enkel spijtig dat de waterstraal in een plastiek emmer en de gasbrander van een Montgolfière ongeveer hetzelfde geluid maken, anders hadden de foto’s gans andere beelden opgeleverd.

De foto’s zijn dan wel niet spectaculair ze zijn wel bijzonder als belevenis voor het gehucht !

Belle & co

Pffff… was het dat ?

De aangekondigde regen van daarstraks was een maat voor niets. Het baasje was naar de bakker en de krantenshop geweest in Villefagnan. De voorruit van de Masjebashi was nat geweest, maar genoeg regen om de voorruit proper te krijgen is er niet gevallen. Het baasje heeft behoorlijk moeten bij sproeien om de ruit terug een beetje doorzichtig te maken !

We hebben het hoofdbestuur horen zeggen “Belle jij bent nat” maar genoeg nat om er een handdoek bij te halen was duidelijk niet nodig .

Het eindresultaat is dat we deze week één maal niet hebben kunnen buiten  eten. Deze ochtend waren de tuinstoelen rond de tafel nog nat, maar tegen de middag aan was alles terug opgedroogd.

Voor morgen zegt het weerbericht nogmaals dat het heel mooi gaat worden. Hier en daar kan er lokaal nog wel eens een onweer de kop opsteken maar dat zijn we wel gewend. Dat zijn toestanden die je er moet bijnemen, het zou typisch Frans zijn.

Onze baasjes denken echter dat we nog een serieus onweer kunnen verwachten. Wij hebben wat zij noemen “het ezel”, waarmee ze dan bedoelen dat we enkel oren hebben om te horen wat we graag horen. Wat men bij de noorderburen Oostindisch doof noemt ! En ook omdat we lijnrecht tegendraads zijn…

Het dieet dat onze baasjes aan ons hebben opgelegd begint duidelijk zijn vruchten af te werpen zegt het baasje. Het vrouwtje zegt dan dat het baasje aan “wishfull thinking” doet. Wat dat was hebben we moeten vragen aan de baasjes en ’t vrouwtje zegt dat het zoiets is als de klokken van Rome Als je het maar hard genoeg gelooft dan zie je de klokken ook ECHT vliegen !

Maar volgende week donderdag zijn we dan twee weken bezig met het dieet en gaat het baasje met Lucy terug naar de dierenarts om Lucy terug op de weegschaal te zetten Waarschijnlijk heeft ‘m dan ook een nieuwe zak brokken nodig, en die hebben ze alleen maar bij de dierenarts.

Belle & co

Een drupje ?

Het baasje heeft uit voorzorg de parasol al maar bijeen geklapt en binnen gezet want de lucht is grijs in de Charente vandaag, en France météo gaf kans op onweer als weersvooruitzicht voor vandaag !

We zijn er niet kwaad om, de laatste dagen is het echt warm en we hoorden de term “canicule” al vallen. Met canicule bedoelen de Fransen hondsdagen of hittegolf, en daar had het de laatste dagen echt wel veel schijn van.

Een stevige bui zou veel van het stof dat momenteel rondvliegt tegen de grond kunnen houden.

Want er is veel stof in de lucht. Daar zorgen de werken aan de LGV voor, waar ze met hun monster trucks haast voor zandstormen zorgen. En dit terwijl er op de werken constant een ploeg aan het werk is om stof te bestrijden !

Maar ook de landbouwers die al beginnen oogsten zijn zorgen voor stofbuien van graanafval van het dorsen uit de ook al immense machines.

En dan zouden we graag terug wat extra reserve water krijgen in onze ondergrondse ‘citerne”. Dat is een ondergrondse betonnen kuip van ongeveer 30 m³ regenwater die we ter beschikking hebben om de moestuin en de planten op de koer te begieten, “aroseren” zeggen wij hier.

Het is nu afwachten… wat komt er, en wat drijft over ? En het is weer het probleem van altijd. Als het gaat regenen hebben we medelijden met onze buur boer Serge, die dan weer enkele dagen zal moeten wachten om zijn rogge en tarwe “binnen te doen” Want van nat graan zijn ze bang bij de coöperatieve. Nat graan kan immers gaan gisten, en ontploffingsgevaar in de grote silo’s waar het natte graan ligt opgeslagen is dan niet denkbeeldig.

We gaan netjes afwachten wat het gaat worden vandaag. Het maakt ons niet veel uit. We zijn tevreden met goed weer, en een bui maakt ons ook al gelukkig.

Belle & co

Mooie koers, maar…

Het baasje heeft toch naar de koers gekeken… maar het was met het nodige voorbehoud en hij heeft met “plaatsvervangende schaamte” gekeken !

Zouden die toeschouwers zelf nog naar de TV durven kijken als zij zich, al dan niet in overjaarse carnavalpakjes, achteraf zouden bezig zien aan de rand van de weg ?

Dat ze dan ook kleine kinderen niet aan de hand houden en ze dan nog laten meelopen met de renners getuigt van een extreem laag IQ of een extreem hoog alcoholverbruik. Die kinderen hebben immers enkel die eerste renner van de groep in het oog en niet de achteropkomende renners of volgwagens en motorrijders ! Hoeft daar nog een tekeningetje bij

Dat ze zich belachelijk willen maken, dat doen ze zichzelf aan, maar dat ze dan ook nog eens op de ruggen, al dan niet vriendelijk bedoelt, van de renners gaan slaan, slaat alle fatsoennormen.

Dat er dan af en toe toch eentje een mep op zijn eetkamer krijgt is niet meer dan juist, maar kost de renner wel kostbare energie en tijdverlies.

Men zou die begeleidende motorrijders zo af en toe eens moeten toelaten van eens met uitgestrekte arm langs die rijen toeschouwers te laten rijden…

Neen, voor ons baasje kan dit allemaal niet.

In Limburg, zowel Belgisch als Nederlands, in Herenthout en Aalst, toch bekende carnavalstreken zouden ze blij zijn met die 700.000 pipo’s die nu de flanken van Alpe d’Huez ontsierden.

Maar daar is het dan februari en officieel carnaval. Hier was het juli en Tour de France, wat toch iets geheel anders is dan carnaval.

Volgens een reporter was ook het bierverbruik gisteren en vandaag daar op de flanken van de berg een veelvoud van het toch ook niet misse debiet van de bierkranen tijdens de carnavalperiode !

Belle & co

Zomaar een warme zomerdag

Het is net als gisteren weer warm vandaag. De baasjes hebben hun voorzorgen al genomen en hun boodschappen deze morgen al gedaan. Wij mochten thuisblijven want met deze temperaturen is het dierenmishandeling om dieren in een warme, zeg maar bloedhete auto, achter te laten wanneer zij in een winkel binnen zijn.

Het zal weer “Tour” kijken zijn deze namiddag. Lekker warm tegen het baasje aan voor de ene, lekker fris in de keuken tegen de frisse tegels voor de andere. Het is vandaag “Hollandersdag” in de Tour. De rit gaat immers van Gap naar l’ Alpe d’Huez en net wat de Mont Ventoux voor de Belgen is, zo is de Alpe d’ Huez den Hollanderberg.

Iets na de middag kregen we al wat beelden op TV van op de flanken van de berg. De beelden waren vannacht genomen en wat we kunnen verwachten van de toeschouwers voorspelt niet veel goeds. Bendes zatte toeschouwers bemannen de boorden van de weg want de alcohol vloeide al in beken. En dat terwijl de regen in bakken naar beneden viel ! “Dat belooft voor straks” zegt het baasje, maar als het te gortig gaat worden is er nog altijd de “uit” knop op de afstandsbediening !

We kregen ook nog wat hersenspinsels vanuit Roosteren waar ene Lennaert al last heeft van vakantiekriebels .

Over die kriebelingen leest U op de volgende regels…

Lennaert’s vakantievooruitzichten en zo…

Ici Lennaert, ici Tour de Capriolen,

Na weken kwakkelen met mijn gezondheid en gemoedstoestand ben ik weer helemaal het mannetje!. Mijn drollen zijn weer smakelijke vulling voor worstenbroodjes en  mijn sombere buien,  en “I’ve got the blues” zijn voorbij. Wat het nu geweest is? Dat blijft een groot raadsel. Maar iedereen blij, ik, de baasjes en vooral de dierenarts!

Alles staat nu in het teken van de vakantie! Baasje en zoonlief verkeren al enkele weken in vakantiestemming, maar vrouwtje moet nog een week ploeteren en dan zal ook zij haar tas in een hoek kunnen schoppen en weer na 3,5 week in diezelfde tas de trommel met beschimmelde boterhammen terug vinden.

Mijn leven is alleen maar vakantie, ik hang wat rond, schrok mijn eten naar binnen, lebber luidruchtig aan de waterbak, plaag de kat, krabbel wat achter mijn oren en aan mijn kont en laat dat nu weer net vrouwtje gezien hebben. “Preventief” schiet ze weer in de startblokken en wordt de doos met “Anti” spullen tevoorschijn gehaald. Anti luis, anti worm, anti vlo, anti teek, een heel arsenaal en dan ook nog eens in viervoud want hier lopen ook nog kattige wezens rond met een rothumeur!

Om de tel niet kwijt te raken heeft huize Wessels alle “Anti spullen” al jaren vastgelegd in een Excelbestand. Harstikke handig zou je zeggen, je weet precies wie, wat gehad heeft en op welke dag. Het zou handig moeten zijn, maar aangezien hier iemand is die geen afscheid kan nemen van sommige zaken sta ik onderaan de lijst en boven mij staan allemaal “dooie”! Stomme namen zoals Timo, Kaatje, Pukkie, Vosje en Loeki. Pffff. Dat zijn toch geen namen voor stoere dieren! En dat ik op en dooielijst sta bevalt me al helemaal niet!

Maar vandaag heb ik dus al via een lekkere kauwtablet mijn preventieve wormkuur achter de kiezen en zal deze week nog het vlooien gedoe achter mijn oren voelen plakken.

Tijdens de grote computer schoonmaak kwam vrouwtje mooie foto’s tegen van ome Faes met……….misschien dan toch Lucy. Het bandje is niet te zien en de bruine platen op de rug ook niet. Het is niet Lobke, niet Lily Lou, ik zeker niet, niet Lando……daarom dan toch nog een tweede foto erbij. Diegenen die zijn hond herkent kan zich melden………of is het toch Lucy?

Votre coeur, Lennaert

Geen weer om buiten te komen

En met de kersen zijn we klaar, wat er nog aan de boom hangt mogen de spreeuwen en merels hebben. Maar die zijn op vakantie naar noordelijker streken denken we, want van daaruit komen alleen maar jaloerse mail’s van mensen die met een leeg gepikte kersenboom zitten. Leeg gepikt door de vogels die normaal hier moeten zitten.

Wij vinden het wel spijtig dat er dit jaar maar weinig zwaluwen rondvliegen. Tot voor twee jaar hadden we elk jaar minstens één nest met piepende grootbek zwaluwen. Nu zijn alle zwaluwkuikens bij ons grootbek zwaluwen omdat ze zo veel lawaai maken en zulke honger hebben.

De oudjes zwaluwen kunnen amper volgen met die hongerige kelen vol te stoppen. Toch wel raar dat ze niet meer terugkomen naar hun vertrouwde nestjes.

Zoals we deze ochtend al meldden zijn we deze namiddag amper buiten de deur geweest .Bij het baasje kijkend naar de oersaaie tijdrit in de ronde. Niemand van ons heeft zogezegd geslapen maar niemand kan iets van de koers vertellen. Of toch wel iets, de uitslag die na het binnenlopen van Froome op het scherm is verschenen !

Spannende dag vandaag ? Vergeet het, hopelijk is het morgen wat frisser en gaan we terug naar een actiever Drentenleven toe.

Belle & co

’t Is van de hond…

Zegt ons baasje en daar wil hij mee zeggen, ’t is niet te doen dat weer buiten, veel te warm en drukkend weer. Je zou kunnen zeggen dat het op onweer gaat uitdraaien. Net zoals gisteren namiddag, toen heeft het ook in de verte “gerommeld”. Den bompa zegde destijds tegen de kinderen “niet bang zijn, da’s een camion die zijn lading kasseistenen afkieperd . Zo klonk het ook gisteren, kasseien die tegen de grond vallen !

Ondertussen blijven we zoveel mogelijk binnen tussen de dikke muren van het huis. Het hoofdbestuur houd de vensterluiken dicht tijdens de uren dat de zon kan binnenschijnen. ’s Nachts gaan de luiken terug open en komen de vliegen horren in de ramen te staan. De frisse (?) nachtlucht kan dan voor een fris briesje in de huiskamer zorgen .

Nog een favoriet plaatsje is de kuil onder de rozenstruik die alsmaar dieper aan het worden is.

Het vrouwtje heeft niet graag dat we daar gaan liggen want bij elke nieuwe gebruiker werpen we weer een heleboel stof op. De wortels van de struik komen bovengronds te liggen en het stof dwarrelt tot in de woonkamer, en daar is ’t vrouwtje ook al niet blij mee.

Ondertussen hebben we ook nog een gezamenlijke vijand. Die rosse kat van de buren is een heel mooie , echt een heel mooie poes maar als ze ons zo blijft treiteren en uitdagen gaat er veel mooi vanaf zijn als we ze eens vast krijgen. Kijk nu zelf hoe ze ons op het dak van de schuur tegenover onze tuin gaat zitten uitdagen, half verscholen achter het bladerdek van de boom.

Zo dadelijk gaan we naar de (dikbetaalde) slaven van de weg kijken die vandaag een klimtijdrit met twee serieuze helling onder de wielen moeten krijgen. Ons baasje zegt dan dat hij al begint te zweten als hij die gasten over het kokende asfalt ziet rijden. Wat moeten die mannen dan zelf wel niet afzien ? Maar ja… voor de centen en de faam doen sommigen toch wel heel veel ! Wij doen alvast N I E T mee !

Belle & co

De lift…

Neen, niet bang zijn, het gaat niet over die horrorfilm uit 1983. Daar is het te laat voor geworden vanavond en we willen niemand slapeloze nachten bezorgen. Het gaat hier om die schaarlift die ons baasje eind juni kocht op de veilingsite Troostwijk.

Hij kocht die terwijl we nog in België waren, maar toen ze op 25 juni moest opgehaald worden in Best in Nederland waren wij al in La M.

Het baasje heeft toen een “over en weertje” gemaakt Frankrijk-België-Nederland-België-Frankrijk.

De schaarlift heeft hij toen bij “ozze Dré”, zijn broer, in de garage gezet omdat hij toch wel enig nazicht noodzakelijk achtte vooraleer hij er een tocht van goed achthonderd kilometer mee zou aanvatten.

De schaarlift reed dan wel, of ze nog werkte voor het doel waar ze voor gemaakt was, was nog maar de vraag.

Ons baasje kent echter zijn broer maar al te goed en verwachtte wel dat die dat “ding” niet zo maar in zijn garage liet staan zonder het op werking te testen… Onze baas kent zijn Pappenheimers hé…

En vandaag kregen we een mail in onze mailbox met als titel “zonnebaden in Beerse”.

Dat de hoogtewerker voor zoiets gebruikt zou worden tartte toch alle verbeelding. Maar wat bij de meeste mensen verbeelding is, dat is goed voor keiharde realiteit als je Faes noemt !

Broer Dré heeft de hoogtewerker gebrtuikt om zo’n vijf-zes meter boven de grond te gaan zonnebaden ! Geen schaduw, geen storende gapers, geen aan je voeten likkende boxer Yndhi, alleen totale rust daarboven !

Uiteraard geven we je de foto’s te zien, zoiets zie je maar “once in a life time”

Belle & co

Cijfertjes en lijstjes…

De vaste bloglezers zullen wel weten dat we dagelijks twee identieke blogs op het www loslaten.

Op Valentijnsdag 14-02-2008 zijn we op het seniorennet het Bas & Belleblog gestart. Dat blog loopt dus intussen al vier en een half jaar met twee tot drie berichtjes per dag.

Het Belle, Hera & heros blog op “bloggen.be” is gestart op 28-12-2011. We zijn dit blog gestart omdat op een bepaald moment het Bas & Belleblog erg traag opstartte en niemand daar een oorzaak van kon aanwijzen. Sommige lezers hebben de openingstijd gecronometreerd en kwamen uit op drie minuten ! Dat was de enige reden om een tweede parallel blog op te starten. Inmiddels is ook dat Belle, Hera & Heros blog al meer dan een anderhalf jaar online.

Nu zijn er bij zowel het seniorennet als bij bloggen.be lijstjes waar je de rangschikking kan raadplegen die een beeld geven van het aantal bezoekers. En ook het aantal pageviews per categorie en in het totaal van het aantal blogs.

In al die jaren hebben wij een behoorlijk vast publiek verkregen en dat vertaalt zich dan ook in mooie rangschikkingen en cijfers.

Het baasje heeft dat gisteren op de nieuwsloze dag eens allemaal uitgepluisd en op een rijtje proberen te zetten. Waarvan hierna het resultaat…

Zo kan je in de linkerkolom  van beide blogshet aantal “pageviews” aflezen sinds het blog gestart is. Voor het Bas en Belleblog zijn dat 330.000 views en voor het Belle, Hera & Heros blog 75.500 . Dan komen we samen voor beide blogs op 405.000 views in vier jaar. En dat alleen over twee blogs waar de hoofdrolspelers vier Drentsche Patrijshonden zijn die vertellen over hun belevenissen in België en Frankrijk…

Op onderstaande foto’s, die genomen zijn van het laptopscherm zie je waar de blogs op rangschikking staan.

Eerst staat het Bas & Belleblog op het seniorennet met algemene rangschikking en daarna in de “eigen” huisdier categorie.

Daaronder vinden we de rangschikking op bloggen.be van het B,H,&H blog.

Belle & co

Weinig nieuws vandaag

’t baasje zou beter schrijven G E E N nieuws. Er is totaal niets gebeurd in Ferret LaMagdeleine in de rustige Charente.

We zijn opgestaan, hebben gespeeld, Lucy heeft met koebeest rond gezeuld,

Hera heeft haar knuffel proberen af te pakken. We hebben geslapen, weer gespeeld gegeten en nog wat lawaai gemaakt naar die verlaedijde kat die verdraaid goed weet dat ze vrij spel heeft aan de abdere kant van onze hondproof afsluiting.

Wacht maar eens tot we plots toch buiten kunnen. Dan hoeven we er niet meer op te jagen. Die krijgt dan terplekke een hartaanval en dan hebben wij ze maar voor het oprapen, net als een dummy !

Wat wel een beetje wereldschokkend is… zonder dat we het zelf  wisten is een foto van  Hera”foto van de maand” geworden op de site van de Belgische Drentenvereniging.   http://www.drentschepatrijshonden.be/

Het is de foto met als onderschrift “Hera het bloemenmeisje”. Een mooi hondje midden de madeliefjes. Alleen het gegeven is al mooi…

We hopen in ieder geval jullie morgen op meer wereldschokkende verhalen uit de Drentenwereld te kunnen verrassen….

Belle & co

Veel foto’s en een verhaaltje…

Gisteren was duidelijk foto dag in onze mailbox. Vanuit Gasthuisberg, Oud Turnhout en uit Heijen (NL) kwamen er meerdere foto’s per hond binnen. Kyra spande de kroon met zes foto’s en van Lando en Kato kregen we er elk drie.

Lando, of het plaatselijke hoofdbestuur beloofde volgende week een verslag over zijn jodelvakantie neer te pennen en door te sturen. Wz zijn benieuwd of hij weer wolven en Oostenrijkse “hundinnen” het hof gaat maken zoals hij vorig jaar deed.

Ook Kyra weet nu alles van Beieren en Tirol.  Zij is mee geweest op de huwelijksreis van haar baasjes en zond heel mooie foto’s binnen.

Kato heeft dan weer foto’s binnen gestuurd van haar favoriete plekje onder de pioenstruik en van haar twee andere roedelgenoten Die verveelt zich duidelijk ook niet!

Hier komen de foto’s… Eerst Kyra in Oostenrijk,

En dan Kato's Foto's

En die van Lando aan de zee...

En hier Lando’s verhaal van aan de Belgische kust…

Dag lieve mamsie & Co,

ik heb vooral reisnieuws. Gisteren ben ik nl naar't zeetje geweest. We zijn Thiebe van het volleybalkamp gaan helpen en hebben daarna nog lekker op het strand gedold. Ik heb zout water gedronken, met trosjes schelpen rond gesleurd en  ... niet overgegeven in de auto! Ik heb me gedragen want anders mocht ik morgen misschien niet meer mee. We vertrekken morgen nacht namelijk toch nog naar Oostenrijk voor acht daagjes. Joepie. Lekker in de bergen wandelen tussen de koeien met hun grote bel. Ze hebben schijnbaar wel liever niet dat ik in de koeienvlaaien ga rollen. mmmh, 'k zal er eens over nadenken.

Ook voor jullie nog hele leuke dagen daar en als ik terug ben mag je zeker een reisverslagje verwachten van me!

Natte likjes,

Lando   

Veertien juli…quatorze juillet

Hoe gaat dat bij Belgische Drentjes in Frankrijk op “le quatorze Juillet” de Franse Nationale Feestdag ?

Het begon gisterenavond al rond elf uur. Traditioneel het moment in Villefagnan om het jaarlijkse vuurwerk af te steken. Het was maar een klein vuurwerkje maar de pijlen gingen wel hoog en ze knalden er op los gedurend goed een kwartier. Toen was het alweer afgelopen voor een gans jaar.

In Angoulême daarentegen was er een “feu d’ artifice” aangekondigd net hetzelfde als vorig jaar in Parijs. En dat wil wat zeggen want de Franse hoofdstad heeft nog altijd een vuurwerk eer hoog te houden. Dat stond zelfs in de krant en er waren zelfs aanwijzingen waar en hoe te parkeren voor de toeschouwers.

Vandaag, de nationale feestdag zelf hebben we kalm doorgebracht. In Parijs had de Swa Hollande zijn handen vol om een stijlvolle militaire defilé af te nemen. Toevallig was hier gisteren een bezoeker die eens kwam kijken naar het huis van onze buren, dat twee jaar geleden verkocht is aan jonge mensen.

De vorige eigenares kwam uit een familie van adel/militairen en de man die gisteren nog eens kwam kijken naar het voormalige huis van zijn moeder is ook militair. Nog geen kleintje ook want hij is generaal in het Franse leger. Zo had ons baasje op de vooravond nog een babbel met een generaal want de buren waren afwezig en de man stond voor de gesloten poort… Die moest deze ochtend dus duidelijk niet gaan defileren op de Champs Elysee.

Wij hebben samen met het baasje deze namiddag naar de koers gekeken. Het baasje kende al die plaatsjes waar de koers langs kwam. Alleen had ‘m die cameraman op de moto een ongeluk kunnen doen. Het moment dat ze aan het huis gingen komen in Crestet, waar het hoofdbestuur zo dikwijls hun verlof doorbracht, moest die cameraman zo nodig een versnellingsapparaat van een fiets in beeld brengen ! ! !

Wij hebben de koers en alles wat er rond hing gemist, slapend hebben wij de namiddag binnen in huis met de luiken dicht doorgebracht.

Vanavond heeft het baasje nog snijboontjes gezaaid. Die snijboontjes is een jaarlijks terugkomende groenten bij ons in de moestuin. Het baasje lust dat heel graag. Zeker als die op z’n grootmoeders wijze gesteriliseerd zijn in Weckpotten. Als er elk jaar zo ’n vijftien potten gesteriliseerd worden dan is het 15 x feest voor hem tijdens de winter.

Nu de zon op de boontjes en goed water geven en het is binnen enkele weken weer oogsttijd…

Belle & co

Nog eventjes verder doorbomen…

Gisteren in ons laat bericht hadden we het over de Tour de France en de aankomst in het departement de Vaucluse op de bekende/beruchte Mont Ventoux.

Nu heeft ons baasje over de streek en Vaison la Romaine nog een ander verhaal dat zich heeft afgespeeld in september 1992.

Op 24 september 1992 heeft zich door heel zware regenval in de regio Mont Ventoux zich een overstromingsramp voorgedaan waar ook ons baasje onrechtstreeks bij betrokken was.

http://archief.weer.nl/?menu=view&cat=overstroming&item=Fransewatervloed24092003.wn

Ons baasje werkte toen ook nog bij VAB wegenwacht/Europech en is toen enkele weken na de ramp met een colonne van zes depannage vrachtwagens met aanhanger de teruggevonden auto’s, caravans en campers gaan repatriëren. Het is de tot nu toe, nog steeds de grootste repatriëring in één keer die ooit bij VAB is gebeurd. De colonne had zelfs een journalist van de Gazet van Antwerpen mee onder de bijrijders.

De regionale hulpdiensten hadden weken nodig gehad om na de eerste hulpverlening aan de slachtoffers, de auto’s en caravans uit de bomen te plukken, van hogere rotsen af te halen of uit te graven uit de mee gestroomde modderstroom.

Ons baasje had toen een Audi 100, die tot aan de openstaande vensters vol gestroomd was met modder en allicht vier ton woog, op de vrachtwagen en een caravan zonder ramen en inhoud op de aanhanger. Alles totaal verlies, maar in de auto zaten nog persoonlijke spullen van de slachtoffers.

Bij de familie Plantevin, eigenaars van het appartement dat ons hoofdbestuur toen elk jaar begin november in Crestet huurde, was de gehele tuin, die op een vrij steile helling lag, in zijn geheel met planten, groenten, bloemen en zelfs bomen van de helling afgeschoven (een vlakke rots als ondergrond hield de aarde niet meer vast), is dan over de baan Vaison-Malaucene geschoven, en in de tegenoverliggende wijngaard blijven liggen !

Er moeten nog foto’s bestaan van de repatriëring en de glijdende tuin van madame Plantevin, maar die zijn genomen met het toenmalige fototoestel met filmrolletjes en die foto’s liggen 800 km noordelijker in Vosselaar…

Belle & co

http://www.francetvinfo.fr/meteo/video-les-inondations-sont-encore-dans-les-memoires-a-vaison-20-ans-apres_144221.html

Terrassenweer of snelwegfiles ?

Het is stilletjes op het www vandaag, waarschijnlijk heeft het te maken met het terrassenweer in de lage landen en dat er veel lezers en correspondenten op verlof vertrokken zijn .

Weinig beweging op het www wil automatisch zeggen dat de horeca goed draait en dat het op de snelwegen stikdruk is.

De kranten meldden deze middag al verschillende urenlange files op de Franse en Zwitserse snelwegen.

Op de klassieke knelpunten in Europa was het weer “koekenbak” zegt het baasje. Daar wil ‘m mee zeggen dat het nog eens stilstaand verkeer was.

Je kan het zo opnoemen, de toegang naar de Gotthardtunnel in “der Schweiz” en de klassiekers in Frankrijk als daar zijn, de A7 tussen Beaune en Lyon, de snelweg van Avignon naar Perpignan (met drie uur file wegens een ongeval met een “poids Lourd”) en ook nog en file op de A10 richting Bordeaux.

Het baasje zegt er niets mee in te zitten dat hij geen depannage meer doet, de lol is er af volgens hem en als je in de file staat verdien je “het zout niet op de pattaten” zegt hij.

Terwijl duizenden vakantiegangers in de brandende zon zitten puffen ligt hij hier naar bekende wegeltjes en dorpjes te kijken die de tv op het scherm brengen.

Zo ook vandaag weer, plots zegt ‘m dan… “daar zie daar in die Opel garage (Lyon, la demi Lune, onder het snelweg viaduct) ben ik eens twee juffertjes met twee hondjes gaan ophalen, waarvan er eentje steeds moest overgeven als we in de file terecht kwamen” Gelukkig had hij maar één korte file in Thionville, en had hij genoeg keukenrol mee !

’t Baasje had gedacht dat de renners Lyon zouden binnenkomen via Limonest, dan zou hij het Courte Paille restaurant nog eens terug zien waar ze hem en zijn oude baas van de wegenwacht, de Manil, met de voornaam aanspraken bij het opnemen van de bestelling.

Morgen gaat het voor de renners naar de Vaucluse met aankomst op de Mont Ventoux. Daar kent het hoofdbestuur niet alleen de grote wegen maar ook de paadjes tussen de wijnvelden van de wijnstreek “Mont Ventoux”. Daar hebben de baasjes veel jaren, “wel 15” zegt het baasje hun verlof van Allerheiligen doorgebracht en heeft hij ook de eerste maal geïnformeerd om een huis te kopen. Dat was in Crestet, halfweg tussen Vaison la romaine en Malaucene.

Maar daar waren de huizenprijzen iets te hoog gegrepen voor een leraar met een bij-job.

Maar morgen zit ‘m weer gereed vanaf Bollène, via Suze La Rousse met zijn favoriete wijncave, naar Vaison, Malaucene, Bedoin, Chalet Reynard en de top van die stomme, onherbergzame, en kale Mont Ventoux.

De coureurkes mogen het hebben, voor ons een frisse Duvel triple hop en de zetel met de voetjes omhoog, kijkend naar de herkenningspunten onderweg.

Meer moet dat niet zijn op de Quatorze juillet, de Franse nationale feestdag.

Belle & co

Dit is nu eens logisch denken

Een kudde schapen kan zich nooit sneller verplaatsen dan aan het tempo van het traagste schaap.

Als een kudde wordt opgejaagd, zijn het altijd de traagste en de zwakste schapen die het eerst worden aangevallen.

Deze natuurlijke selectie is eigenlijk een zegen voor de kudde, want de snelheid van de kudde stijgt

naarmate er steeds meer zwakke en trage schapen worden geëlimineerd.

Als we deze logische redenering doortrekken en toepassen op de menselijke hersenen,

moeten we besluiten dat de hersenen niet sneller kunnen werken dan hun traagste cellen.

Zoals we ondertussen allemaal wel weten, vernietigt alcoholgebruik de hersencellen.

Vanzelfsprekend zijn het de traagste en zwakste cellen die het eerst vernietigd worden.

Daaruit kan men logischerwijze besluiten, dat ten gevolge van alcoholgebruik,

de traagste en zwakste cellen systematisch geëlimineerd worden en,

dat daardoor de gemiddelde prestatie van de hersenen met sprongen verbetert.

Dit verklaart tevens waarom we ons altijd een beetje slimmer en alerter voelen na het nuttigen van de nodige hoeveelheid Duvels.

L.M.

De stilte is terug en andere verhalen…

Vanochtend hebben we geslapen tot acht uur, toen is ons baasje ons komen wekken. Een verschil van twee uren tegenover de weekdagen, als de monster machines van de LGV lijn te 06u00 hun motoren starten. En in ’t weekend blijven de monsters “op stal” dan overslapen we ons !

Stilte als de jaren voorheen, een ongekende luxe tijdens het weekend, want tijdens de week is het geluid te vergelijken met dat van Vosselaar waar 22 op de 24 uur het geluid van de snelweg op de achtergrond te horen is. De twee uren dat het daar “stil” is krijg je tussen 02u00 en 04u00.

Het baasje heeft zoals het haast traditie is een foto genomen van de eerste zonnebloem hier in de onmiddellijke omgeving van ons gehucht. Hij zag ze staan, niet ver van de rand van het veld, zodat hij niet te ver tussen de bloemen moest gaan om er een mooie foto van te maken. Nu is het er nog een enkele maar binnen een week tot twee weken ondergaat de omgeving de zoveelste kleurverandering van het jaar.

Eerst was alles groen in de lente, soms een geel vlak er tussen van bloeiend raapzaad (colsa) dan groen dat wisselde naar goud van het graan, en nu nog eens van groen naar geel van de “tournesols”

Daarstraks is de familie dan komen kersen en kriekjes plukken. Tante Rita, je weet wel, wij noemen die de “koekjestante”, en familie wonen twee weken in het naburige Saint Fraigne. Nu is die van hetzelfde slag als ons hoofdbestuur en wanneer die de kans ziet om haar hobby, confituur maken en soortgelijke dingen te doen dan schiet die in actie. Zo kwam het dat ons baasje, ome Luc en nichtje Carolin aan de kersen- en kriekenoogst begonnen.

Het zijn de laatste kersen en krieken van het seizoen, binnen enkele dagen is het er mee gedaan wegens alles “overrijp” of zeg maar rot. Het enige waar de kersen dan nog voor kunnen dien is voor “het vat” om later Kirsch van te laten distilleren.

Nu gaan we effe aan onze Charentaise siësta beginnen, ieder in een zetel, netjes rond de baas gedrapeerd. Die kijkt dan zogezegd naar de koers maar in de praktijk neemt ‘m zelf, zonder dat hij het weet, deel aan de snurk wedstrijd van Belle & co !

Belle & co

Te laat…

Te laat is het geworden om “vandaag” (12-07) nog een bericht op het blog te kunnen plaatsen. Na Middernacht is het een andere dag en dus zullen er op zaterdag 13-07 waarschijnlijk drie berichten verschijnen.

De familie die gisteren in hun vakantiehuis in St Fraigne zijn aangekomen zouden vandaag wat nog restte aan kersen aan de boom komen plukken, maar…. Ze hebben hun kat gestuurd.

Wel hebben ze rond 18u00 getelefoneerd omdat ze dachten dat er iets aan de diepvriezer mankeerde.

Het baasje die gisteren voor hun aankomst de koelkasten was gaan opzetten bemerkte dat de diepvriezer ingeschakeld was op “vollen doemp” vroor enerzijds de pannen van het dak en anderzijds kwam er een draad warm… Ja, dan heb je natuurlijk wel een probleemke… dat gewoon eenvoudig kon opgelost worden door de diepvriezer wat “minder doemp” te laten geven. Het baasje heeft de koelkast/diepvriezer op een normale stand geplaatst en alles zal wel in orde komen.

Dat was buiten een spannende eindfaze van de rit in de Tour de France zowat het enige dat spannend genoeg was om te vermelden. Bij die rit in de tour was het baasje in slaap gevallen. De renners passeerden dan wel mooie kastelen en mooie zichten, maar die kastelen heeft het hoofdbestuur haast stuk voor stuk bezocht in de loop der jaren. En op die wegen waar de tour zich over slingerde heeft ons baasje destijds ook een Masjebashi met depannage aanhanger mooi tussen de lijntjes gestuurd. Haast elk dorp herkende hij, want daar had hij eens goed quiche gegeten, op een ander was de confit de canard weer om van te snoepen. Op een andere plaats had hij te veel (volgens hem) moeten betalen voor de VAB, maar die maakten daar geen zaak van. En zo ging dat maar door, tot er effe niks te vertellen was, en toen viel ‘m naast Hera in slaap in de zetel…

En toen hij dan terug wakker werd waren de commentatoren op TV in alle staten want er waren negen renners “ontsnapt” en de “maillot jaune” was er niet bij ! ! ! Ojeetjes… was dat een ramp, ze deden net alsof dat enkel kon opgelost worden door Obama in samenwerking met Poetin en Swa Hollande !

En onze baas was terug klaar wakker… door de schuld van Michel Wuyts, den brabbelaar van dienst tijdens de Tour !

Morgen trekken de renners naar Lyon, daar heeft het baasje ook nog wel enkele adresjes en kan ‘m vertellen over de uren dat ‘m daar voor “la demi lune” en de tunnels in de file heeft gestaan, onderweg naar nog een andere sukkelaar die maar al te graag in die file wilde staan, als z’n auto het niet had opgegeven !

Belle & co

Foto's HLN

Dieet, deel 2

Vanavond zijn er hier drie Drentjes, zonder het zelf te weten aan een dieet begonnen dat in eerste instantie en afhankelijk van het resultaat, zal duren tot minstens eind augustus.

De eetkommen zijn vanavond gevuld met een halve beker van de Hill’s dieet

Brokken + 100 gram hertvlees. Voor Heros en Belle is dat niet vreemd want die waren tot half juni ook al bezig met de Hills’ dieetbrokken, met goed resultaat overigens.

Ze krijgen nu alle drie (Hera doet niet mee) een gelijke portie. Voor Lucy is dat misschien wat weinig omdat die nog niet uitgegroeid is maar dat gaan we aanpassen wanneer we merken dat ze echt niet genoeg te eten krijgt. Van de hoeveelheden op de verpakking aangegeven trekken we ons niets aan, die zijn niet noodzakelijk aangepast aan een actieve Drentenroedel. De baas zal het zaakje wel aandachtig in ’t oog houden. Er heeft hier nog nooit iemand, geen twee of viervoetige, geklaagd dat hij honger had !

En de eetkommen werden vrolijk geledigd vanavond, geen getreuzel, geen heen en weer geloop. Keurig eten deden ze vanavond en dat was een plezier voor het hoofdbestuur.

Binnen twee weken gaan we terug langs bij dierenarts Benoit Hans in Ruffec om te zien dat we goed bezig zijn met Lucy’s dieet.

Graag zouden we zien dat ze tegen de clubmatch eind augustus rond de 28 kilo op de weegschaal zet. Hopelijk is dat niet te hoog gegrepen, maar ’t zou een mooi resultaat zijn…

Belle & co

Lucy in Verteuil

Het was vanavond avondmarkt in Verteuil sur Charente. Niet de echte grote avondmarkt maar de “marché des producteurs”. Waar de producenten van regionale producten hun waren komen aan de man brengen.

Wijn, Pineau des Charentes , Cognac, maar ook patés van “gevogelte” maar ook meer precies van kalkoen, eend, gans, varken en noem maar op.

Ook gebak , patisserie en regionaal bekende broden kan je er proeven en kopen. Waar het ook altijd plezant proeven is, is bij de imker die verschillende soorten honing aanbied, van de gewone gemengde hononing tot Colza-, zonnebloem-, accacia- en lindehoning.

En daar mocht Lucy mee naartoe in het kader van de verdere (Franse) socialisatie. Want daar mankeert het een beetje bij onze kleinste, ze is niet zeker van zichzelf in grote mensengroepen. Bij de ene groep loopt ze mee alsof het haar eigen roedel is en dan een andere keer is ze weer schuchter en schrikt ze van het minste.

En daar heeft ze vandaag genoeg van gekregen. ’t Baasje moet wel opletten dat er geen kinderen met ijsjes of een wafel in de buurt komen. Die zouden het wel eens op een wenen kunnen zetten omdat ene Belgische Lucy met hun snoep aan de haal is gegaan.

Gelukkig kent ons baasje zijn pappenheimers en heeft Lucy niet de kans gekregen om schurkenstreken uit te halen. Wel heeft ze van het baasje het laatste van zijn bierbekertje (hij dacht toch dat het bier was) mogen uitlikken.

Ze is ook nog in de op dit moment vrij snel stromende rivier mogen gaan waar ze zonder dralen op haar buik ging in liggen. Om te zwemmen is de Charente daar te ondiep en waar het diep genoeg was om te zwemmen stond te snelle, onveilige stroming. Dus is Lucy daar dus aangelijnd gebleven.

Belle & co

Heeft Frankske al…

Heeft Frankske van het “één weer” op TV al gezegd dat het gevaarlijk is van in de zon ‘zware’ arbeid te verrichten ? Onze baas zit nochtans te wachten  op zo ’n bericht.

Deze ochtend is hij (met veel goede moed) begonnen aan het terugvinden van de prinsessenboontjes. Het onkruid schiet hier na die natte dagen en nu de zon er op, zo snel dat je het haast kan zien groeien. Na drie dagen niet wieden of harken zit je in de problemen zegt de baas.

En zo nam hij al het nodige tuingerief uit de stal  en trok er op af. Heros liep voorop met de draagoor van de afvalemmer in zijn bek. Dat siert onze roedel, onze baas is nooit alleen aan het werk, alleen gaat Belle & co in de schaduw van de bomen liggen en het baasje zit in de vlakke zon.

’t Baasje heeft er al aangedacht van het onkruid te laten doorgaan, dan kan hij na twee weken in de schaduw van het onkruid zijn boontjes terug gaan zoeken. Maar die gedachte is al afgewezen wegens “te zot om los te lopen”.

Na goed een anderhalf uur heeft de baas het al opgegeven. Een groot deel van de boontjes is al teruggevonden en Louis zijn preien staan in volle zon dik en groot te worden zonder dat ze enige concurrentie hebben van onkruid in de buurt.

Straks als die andere zonnekloppers (?) in de Tour de France de aankomst hebben bereikt gaat het werk hier in de tuin verder. Het baasje is van mening dat er nog dagen komen, zonder dat hij met een zonneslag in bed steekt.

Van die mening zijn wij honden trouwens ook. De keuken met zijn frisse vloer is topfavoriet en ook in een kuil ( ! ! ! ) onder de rozenstruiken is het goed toeven voor ons. Maar die kuil, waarin buiten wijzelf ook nog wortels van de rozenstruiken alsmaar meer zichtbaar worden, valt niet in goede aarde bij ons hoofdbestuur. We letten nu beter op bij het graven van kuilen, we proberen minder stof op te werpen, dan valt dat kuilen graven alvast minder op.

Zo dat was ons “ochtendbericht” uit een Charentaise oven …

Belle & co

Dit  is een neuke   

Een vrouw met een hazenlip (die daardoor de letter 'L' niet  kan uitspreken) is 25 jaar getrouwd en besluit een lekker etentje klaar te maken voor haar man als hij thuiskomt.

Zegt ze, "Kijk eens man, omdat je zo nief bent, heb ik iets nekkers voor je knaargemaakt!".

Inderdaad,  ze hebben lekker gegeten en na het eten drinken ze nog een glaasje cognac en gaan vervolgens lekker vroeg naar  bed.

Eenmaal  in bed, komt haar man met de verrassing tevoorschijn:  tickets om met z'n  tweeën voor veertien dagen naar de Bahamas te  gaan!

De  vrouw is in 'de zevende hemel' van dit cadeau en zegt dan ook,"Hartstikke nief, echt heen erg nief van je, man!" en ze besluit dan ook om haar man hiervoor eens extra te verwennen.

Ze gaat met haar hoofd onder de dekens, zakt naar beneden en verwent haar man als nooit tevoren.

In  the middle of the act vraagt zij, "Is  het  nekker, man?"

"Nee!",  zegt-ie, 'Jetair..."

L.M.

Het puppenmagazine 09-07-2013

Dit puppenmagazine had normaal gisterenavond moeten verschijnen op dit blog maar bezoek en een BBQ hebben roet in het eten gegooid (figuurlijk, de BBQ was OK) Dus nu hier dan onze schrijfselen, en het verhaaltje van onze Limburgse kleinzoon, zoon, broer en neefje Lennaert.

Onze gasten gisterenavond wilden maar niet geloven dat wij netjes naast elkaar onze eetkommen kunnen leegeten zonder boel te schoppen of te grollen. Om dat extra goed in de verf te zetten heeft het baasje dan wat slagroom op ons normale eten gespoten. Dan noemt dat geen slagroom meer maar geeft het baasje daar een andere naam aan, dan is dat “stimulans”. Trouwens, dik zullen we er niet van worden want nog voor die slagroom heeft het baasje de naam “scheerschuim” al eens gebruikt. Maar we vinden het wel lekker.

Maar we gaan Lennaert aan het woord laten die had ook nog flink wat te vertellen.

Hier Lennaert aan het woord:

Bezoek!

Afgelopen weekend stond in het teken van bezoek (welk weekend niet!) Er kwam bezoek, een afmeldertje en bezoek!

Dit keer zat er ook bezoek bij voor papa Cartouche. Een van zijn vele vriendinnen kwam met zijn dochter speeddaten.

We waren allebei dolenthousiast, maar voor papa viel het dan toch tegen want ze kwamen niet voor te…je weet het welle.

We kregen allebei een cadeautje ingepakt in krantenpapier en mochten het zelf uitpakken. Papa rook er één keer aan, nee geen eten en weg was zijn interesse. Dat betekende dat ik 2 cadeautjes mocht uitpakken Twee platgereden konijnenknuffels, één bruine, en één grijze,  met een irritant piepgeluid voor mij! WHooeeeahhhhh wat was ik blij. Ik vergat mijn mooie stiefmoeder en beroemde halfzus en dook de tuin in met mijn nieuwste veroveringen. Nu is het begrip “knuffel voor de hond” in huize Roosteren niet echt gangbaar. Papa Cartouche heeft al heel lang geleden wel eens een knuffel gekregen maar die was binnen 1 minuut verscheurd. Zoonlief Christian had ook een Knuffel waar papa Cartouche van wist dat hij daar niet aan mocht komen, maar in één onbewaakt moment heeft hij hem dan toch gestolen en de ogen, de neus en de voelsprieten er vanaf gehaald en het hele aangezicht weggevreten. Het verdriet, de afschuw en de woede van Christian kan ik nauwelijks beschrijven maar dat is wel één van de redenen waarom hij nu nog altijd “niet zo van de honden is”. Hoewel vrouwtje niet zo handig is met naald en draad heeft ze toch geprobeerd om van 3 niet meer bruikbare knuffels een nieuwe knuffel te maken, en dat werd Pummie de 3^e (Alaaf), en die slingert hier nog altijd rond. De oogjes en het neusje lagen uitgekauwd nog in de tuin en die werden er ook weer opgezet. Maar dat is papa, zo ben ik dus niet!

Omdat ik zo trots en blij met mijn platgewalste flappies rondliep wilde papa ook alsnog er eentje hebben. Ik gromde verschrikkelijk naar hem en hij liet zowaar los. Ik schrok van mezelf en was even verbaasd en hup mijn staart ging weer 1,73 cm hoger de lucht in.

Te snel kwam er weer een einde aan het drentengedreutel en gingen mooie Isa en Puck terug naar Zevenaar. Ik dook met mijn knuffels de bench in waar Ratte ook al op me lag te wachten,  en moest voor het eten zelfs wakker gewaakt worden. En papa? die droomde een nooit meer te vervullen droom!

Jullie “Hollandse knuffel”

Lennaert

’t Is maar dat ge het weet…

Viagra is nu ook verkrijgbaar in poedervorm voor de koffie of de theé.
Dit verhoogt uw seksueel prestatievermogen niet, 
maar verhindert dat uw koekskes slap worden bij het soppen.

J.P.

Messieurs, demarrez vos engins…

“Gentleman start your engines”, zo herinnert ons baasje zich de startprocedure van de 24 uren van Le Mans tot in het jaar 1970. http://nl.wikipedia.org/wiki/Le_Mansstart

Daar dacht hij ook aan deze ochtend rond zes uur, toen het geluid/lawaai van de ‘Caterpillars’, zo’n drie kilometer verderop, tot bij ons kwam aanwaaien.

De rustige dorpjes, La Chevrerie, Villiers le Roux en ons gehucht Ferret beleven op dit moment de lawaaierigste zomer ooit. Tot dit jaar kon je hier zeggen “je wordt hier wakker van het geluid van je eigen ademhaling”, of van “de bijen in de boom”. Maar dit jaar is het geluid afkomstig van “scrapers & dumpers” die er voor moeten zorgen dat de TGV reizigers binnen twee jaar met een ‘vaartje’ van rond de 350 km/u van Parijs naar Bordeaux kunnen sporen !

Het baasje kwam op dat gedacht van die ‘Le Mans start’ toen hij de zware voertuigen op Google Earth netjes in een rij zag opgesteld staan naast de nu onteigende B&B van Vernon & Sheila in Londigny. De ‘engins’ stonden netjes aan de rand van de weg zij aan zij opgesteld, net als in Le Mans destijds. Daar stonden de renners opgesteld aan de overzijde van de weg te wachten op de geijkte term “Gentleman….”

Hier zullen de Fransen, Portugezen, Roemenen, Algerijnen, & co die de machines besturen wel niet aan de overzijde van de straat staan wachten in de houding van een sprinter op de sportbaan, maar de aanblik van de voertuigen overtrof de racers/chauffeurs…

Volgende zomer zullen de grondwerken wel voorbij zijn en we weten niet of de machines die de sporen leggen een zelfde lawaai maken, maar daar kunnen we dan volgende zomer nog eens een berichtje aan wijden …

Belle & co

Verveling ? nog niet dadelijk !

De vraag is al dikwijls gesteld aan het hoofdbestuur, “vervelen jullie je niet gedurende die twee maanden” of nog “wat doen jullie daar toch die ganse tijd”.

Voor een groot deel zijn die vragen al beantwoord gedurende de voorbije dagen. Dat was duidelijk te merken op de plaats, kersen plukken, kersen ontpitten, kersen inmaken en af en toe al eens een sausje maken voor bij het ijs.  Kersen eten doen we wel in de boom (de baas) of onder de boom (wij, de Drentjes). Maar die vier kersen bomen blijven niet oneindig kersen leveren, maar dat zal de baas niet in onledigheid stortten. Er wachten nog twee kriekenboompjes, met verdraaid kleine, maar ook verdraaid lekkere vruchtjes om confituur van te maken.

Als we dan zo eens rondkijken in de tuin zien we ook dat de pruimen al een behoorlijk kaliber beginnen krijgen. De takken van de pruimenboom beginnen al behoorlijk door te buigen onder het gewicht van de vruchten. Dat gaan dan ook de eerstvolgende vruchten zijn voor de rumtopf.

Wie nog eens durft vragen “wat doen jullie zo allemaal in die twee maanden” krijgt dit bericht onder de neus. Dit bericht of eentje van het eind van deze maand want ook de patatjes dienen nog gerooid te worden, en de boontjes gewied van onkruid…

Nog vragen ?...

Belle & co