Nog zo’n “stille dag”

We leven nog, maar wel geïsoleerd…

Sinds de nacht van vrijdag op zaterdag hebben wij in La Magdeleine geen telefoon of internet verbinding meer.

De oorzaak “ligt” letterlijk en figuurlijk in het buurdorp Villiers-le-Roux. Dat het letterlijk ligt, daar bedoelen we de kabels van telefoon en elektriciteit die letterlijk tegen de grond liggen omdat er verschillende bomen, struiken en zelfs metalen golfplaten bovenop liggen.

Het is de zware storm van vrijdagnacht die daar de oorzaak van is. Veel dorpen en  gehuchten zitten dan ook nog eens zonder elektriciteit ! Het is een kleinere versie van de grote storm van 28 december 1999 . Toen waren we ook bij de elektriciteit-“lozen” en kregen we pas drie dagen later, in de namiddag van oudjaar terug stroom. We hadden geluk dat er terug warm water was en dat we netjes en fris gewassen de jaren 2000 konden binnenstappen.

Zaterdag toen we naar de markt van Rouillac reden konden we onderweg al flink wat schade opmerken maar toen we vanochtend de krant kochten konden we lezen dat wij er nog goed vanaf gekomen zijn ditmaal.

Druppelsgewijs komen de berichten over schade binnen. Zo vertelde één van de buren dat de school in Salles de Villefagnan, enkele kilometer hier vandaan vernield is door omgewaaide bomen. Ook de dorpen Verteuil, waar we vorige week nog over berichtten, en Barro waar we vorige weekzondag nog feest vierden blijken zwaar getroffen te zijn door het noodweer.

Daarjuist hebben we dan vernomen dat er aan de andere kant van ons dorp

wel telefoon hebben en ook internet. Dus we gaan eventjes met de laptop tot bij Ria om dit bericht op het blog te plaatsen.

Ja we leven nog, en nog goed ook, alleen “code orange” van France météo heeft ervoor gezorgd dat onze interne tprovider, toevallig ook “Orange”niet veel kan doen voor ons op het moment…

Belle & co

Feestje…

Vanavond mochten we mee. Waarheen wisten we bij aanvang niet maar het was met de auto en dat is altijd goed voor een eindje rijden.

Bij aankomst troffen we familieleden, erg dichte familie nog wel. Lucy’ vader Cartouche en broer Lennaert stonden ons op te wachten. En we hebben samen gespeeld dat het een lieve lust was.

Alleen spijtig dat Heros en Cartouche geen goede vrienden meer zijn sinds Cartouche dingen heeft gedaan met zus Hera, dingen die Heros niet meer kan sinds hij een knip gekregen heeft. Heros kan het nog wel, maar er komt niks meer van en dat zint de heer des huizes bij ons niet meer.

Wanneer broer Lennaert dan ook nog eens veel belangstelling betoond voor al wat er onder de staart van Lucy lekker ruikt, dan krijgt Lennaert gelijk drie teven over zich !

Ons hoofdbestuur heeft zich goed geamuseerd met het hoofdbestuur van onze familieleden. Ze hebben eens goed bijgepraat en lekker samen gegeten.

We hebben hen ook horen afspreken van morgen naar “de 27°” te gaan.

Hier in de streek is de 27° een begrip. Dan is het in Rouillac die hele grote markt die het ganse dorp bestrijkt. Wij mogen morgen niet mee want volgens ons wegens te druk en “ze trappen daar toch maar op onze poten”.

Maar morgen brengen we toch verslag uit hoe het was op de markt… we zetten het basje wel aan ’t werk ….

Belle & co

Knap gedaan Lucy…

Hoewel ze het zelf waarschijnlijk liever anders zou hebben gaan we toch ons Lucy feliciteren.

Voor twee weken zijn we immers met een dieet gestart voor onze drie dikkertjes, te weten Lucy (30,9 kg) en Heros en Belle.

Vandaag zijn we terug langs de dierenartsen praktijk van dr. Benoit Hans in Ruffec gereden om het gewicht van Lucy te controleren na twee weken dieet.

Groot was onze verbazing toen de geijkte weegschaal 29,950 kg aangaf !

Bijna een kilo gewichtsverlies in die twee weken. Als dat geen proficiat waard is !

Wij zouden Lucy’s gewicht graag rond de 28 kilo zien schommelen tegen de clubmatch van de Belgische Drentenvereniging op 24 augustus. Nog vier weken te gaan en als we blijven evolueren zoals we nu bezig zijn dan is dat streefgewicht makkelijk (?) haalbaar.

Ook bij Belle en Heros blijkt het dieet (op zicht) zijn vruchten af te werpen. Ze zijn beiden nog wel wat in rijpere dameskringen “volslank” pleegt te noemen maar je voelt met de nodige wil en moeite toch al terug ribben.

Het dieet van Belle, Heros en Lucy bestaat ’s ochtends uit een dosis rijst aangevuld met groene boontjes uit blik (Lidl, Makro) tegenover oud brood voorheen . ‘s Avonds bestaat hun eten uit een normale portie dieet brokken r/d van Hill’s, aangevuld met een tegenover vroeger een halve portie vlees (ever, hert) .

Hera krijgt de normale voeding die ze altijd al kreeg, die was op egwicht en hoeft dus geen stinkend dure dieetvoeding. Maar ’s morgens krijgt ze net als de rest van de roedel rijst met prinsessenboontjes.

Er moet aan toe gevoegd worden dat bij drie van de vier op een normale wijze gegeten wordt als vroeger. Alleen Belle maakt wat problemen met wat ze voorgeschoteld krijgt. Ze wil niet eten samen met de anderen. Dat is al meer gebeurt dat onze roedelleidster er een spelletje van maakt maar voor de baasjes is dat voldoende om te zeggen “we zetten de eetkom maar omhoog voor later”. Dat omhoog zetten is wel noodzakelijk omdat anders Heros of Lucy met de buit weg zijn ! Als je dan even later haar de eetkom terug presenteert eet ze als normaal… en dan schudt ons baasje het hoofd en je ziet hem denken “vrouwen h酔

Belle & co

Ciske, een Drententeefje te herplaatsen !

Wegens gezondheidsredenen zijn we op zoek naar een nieuwe thuis voor:

Ciske Themke de Sous la Chapelle, een teefje, geboren op 1 juli 2007 te La Chapelle sous Uchon. Ze heeft een Frans paspoort. Ze is gechipt. Stamboom: LOF 7EP.Hd.22

Interesse, neem contact op met nadinevandyck1@hotmail.com  of

GSM: 0486/111.364

Haar moeder is Frans kampioen, haar vader komt ook uit een kampioenenfamilie.

Ze kwam uit het eerste nestje van haar moeder Themke die toen drie jaar was. Er waren vijf puppy's. Vader is Siep Muffty van Selihof.

Ciske is niet gesteriliseerd en slechts één keer per jaar loops wat drie weken duurt.

De verplichte inentingen tegen rabies om ze mee naar het buitenland te kunnen nemen zijn in orde.

De niet verplichte die hier plaatselijk worden gegeven niet. Ze wordt wel op tijd ontwormd met Drontal Dog.

Ze krijgt alleen Frontline of nog schadelijker in haar pels als we weken rondtrekken. Anders niet want dat is iets heel ongezond.

Ze krijgt nu sinds het laatste jaar Purina hondenbrokken, daarvoor Eukanuba hondenbrokken.

Ze drinkt ongeveer 1,2 liter water per dag.   Ze slaapt in de bench.

Ze rijdt niet graag auto maar is niet wagenziek. Ze heeft een hekel aan tunnels. In de wagen zit ze het veiligst in de bench anders probeert ze op het baasje zijn schoot te geraken. (wat heel gevaarlijk kan zijn als die juist de chauffeur is.)

Ze is het gelukkigst als ze vrij kan rondlopen in de natuur maar ze zal je nooit uit het oog verliezen.  Ze kan zeker niet hele dagen alleen zitten want dan wordt ze heel ongelukkig. Ze is zeker geen hond om in zo'n kennel in de tuin te steken.

Vervelend is dat, als we thuis komen of als er mensen aanbellen,  ze tegen de voordeur springt. Ze bijt wel niets kapot. Ze doet ook vaak vervelend tegen andere honden. Dit is gekomen doordat ze eens hevig is aangevallen geweest door een mannelijke scheper. 

Verder stapt ze mooi mee aan de lijnband. Ze is gewoon van steeds links te lopen.

Ze is wel heel schrokkerig maar je kan wel haar eetbak afnemen zonder dat ze boos wordt. De dierenarts dacht dat dat kwam doordat ze voor eten heeft moeten vechten toen ze nog in de nest zat. Dit lijkt me vreemd daar ik ze daar bezig heb gezien en niet heb gezien dat ze iets te kort kwam. Dus let ik wel goed op dat ze zo maar op straat niet de kans krijgt om als op te eten.

Ze is heel aanhankelijk.

Eentje van de vele…

Een laat bericht…van Lennaert

Van Lennaert, van wie we nog elke week bericht krijgen en gewoonlijk op maandag, kwam het bericht deze week pas op woensdag. Dat gaat zo als de baasjes zelf verlof hebben, dan zijn er weer andere prioriteiten, die tijdens het werkjaar zijn blijven liggen.

Maar vandaag zijn ze onderweg naar Frankrijk en plaatsen wij zijn verhaal over de dagen voor het vertrek. Erg gerust is hij er blijkbaar niet in de anders zo stoere Lennaert.

En we willen ook nog dit zeggen over het baasje zijn reis gisteren naar Compost-stella…. Het laatste deel smaakte prima en het eerste deel daar gaan de plantjes in de moestuin volgend jaar deugd van hebben. Toch weer een wonder hé die Compost-stella .

Belle & co

En dan nu Lennaerts zieleroerselen…

Bonjour,

De vakantie is begonnen! En wat doen de baasjes? Zonder mij, nog snel een laatste bezoek brengen aan de Bende van Budingen. Alweer was het bijna nachtwerk voor ze terug waren en vrouwtje was een beetje wazig. Onduidelijk is of dat kwam door de warmte, de Grimbergertje, de plofkippen met een bierblikje in hun kont, maanziekte, Weltschmerz, of toch te intensief puppy gesnoven!

Gelukkig heeft Christian goed voor Papa en mij gezorgd en hebben wij ook een leuke dag gehad.

De puppy’s waren grandioos, 5 flinke doerakjes, met elk een eigen karakter, klaar voor een volgende grote stap!

Vannacht vertrekken we naar Frankrijk om de hitte een beetje voor te blijven. Het zal een lange reis worden, want er moeten de nodige kilometers overbrugt worden. Frankrijk is een groot land met vele landschappen en met alles der op en der aan. Ik zie wel of we in Drop of Draan terecht komen.

In de auto wordt ik altijd misselijk en jawel! in de allerlaatste bocht vlak bij  de bestemming deponeer ik netjes mijn maaginhoud in de vorm van een warm dampend brood achterin de auto. Door mijn actie krijg papa het ook zwaar en legt er nog eens netje een verse vlaai naast. Met ons erbij hoeven ze niet naar de bakker!

Hopelijk valt het deze reis mee.

Door mijn afwezigheid zullen jullie mijn wekelijks stukje moeten missen, verstoken van mail en Internet……………maar Lennaert is niet dom, die vindt altijd wel een uitweg!

Vele misselijke neuzen,

Jullie Lennaert

Compostella …

Het zal wel geen zonde zijn wanneer we vertellen dat er in onze nabije Drentenkringen plannen worden gesmeed op hoog niveau wat prestaties betreft en er hang ook nog een spirituele en godsdienstig reukje aan.

Een paar Drenteneigenaars hebben plannen om naar Compostella te trekken. Ja zeker, naar Santiago de Compostella in het noorden van Spanje, meer bepaald in Galicië. Just… je bent mee, daar waar den Iglesias Sr over zong: http://www.youtube.com/watch?gl=BE&v=pQSoyYq-zUs.

Nu heeft ons baasje niets met bedevaarten, de laatste keer mocht ‘m nog niet met de auto rijden en ging het  met de fiets vanuit Turnhout naar Scherpenheuvel en terug.

Neen bij die Drentenliefhebbers die de barre tocht langs stoffige Belse, Franse en Spaanse wegen gaan ondernemen is er geen baasje van ons te bespeuren. Zijn reden om niet deel te nemen aan die voettocht… hij vertelt dat ‘m gans zijn beroepscarrière met auto’s te maken heeft gehad en dat ’m op zijn ouwe dag geen ambitie meer heeft om schoenzolen te verslijten. Zijn vier Michelinkes onder de Masjebashi tot daar aan toe, maar schoenzolen…No way ! ! !

Dus heeft hij gepresenteerd van de “logistieke ondersteuning” te verzorgen. Dat ligt ‘m beter en assistance is noodzakelijk. Zeker als die bleinen en vermoeide spieren op 65+ voeten en benen parten beginnen spelen !

Maaaar ons baasje heeft er iets op gevonden ! ! ! Hij is daarstraks al eens over en weer met den Husq naar Compost-stella  geweest. Meer nog, er zijn zelfs foto’s genomen ginds !

Om het verhaal hard te maken komt hij hier af met staalharde bewijzen. Foto’s vanuit Compost-stella, kijk maar…

DILEMMA

Zegt de ene vriend tegen de andere: “een dilemma, wat is dat eigenlijk?”

Antwoord van zijn maat:

“Wel, niets is beter om het uit te leggen dan een voorbeeld.” 
“Veronderstel dat ge door omstandigheden in een groot bed ligt met links van u een bloedmooi meisje, rechts een homo.” 

 “Wie gaat ge dan de rug toekeren?”

Vandaag binnen een maand…

Om precies te zijn zaterdag 24 augustus 2013 heeft weer het jaarlijkse grote Drentenfeest plaats. Het is nu, tegen de traditie in, niet meer in Heurne dat de clubmatch van de Belgische Drentenvereniging plaats heeft maar aan de gans andere kant van het land.

De hondenschool “samen sterk” in Oud Turnhout is dit jaar de plaats waar het ganse clubgebeuren gaat plaatsvinden.

Vanaf 9u30 verwacht het bestuur van de vereniging de Drentenliefhebbers vanuit alle windrichtingen aan de Kinschotsebaan 2 te 2360 Oud Turnhout.

Makkelijker te vinden kan niet meer want de Kinschotsebaan ligt parallel met de E34 snelweg Antwerpen – Eindhoven . Wanneer je afrit 25 neemt en je slaat af in de richting Retie / Mol dan is het beneden aan het viaduct rechtsaf. Dan ben je al op de Kinschotsebaan en een eindje op de baan zie je de hondenschool. De auto’s laten we achter op de ruime parking even na de bocht. Er is ook plaats voor Campers en Caravans voor mensen die van verder komen en al van vrijdag er een dag /nacht Kempen van willen maken.

Nu we de clubmatch vlak bij de Nederlandse grens laten plaatsvinden (op 8 kilometer van de grens) denken we wel dat er verschillende Nederlandse Drentenliefhebbers de weg naar de Belgische Clubmatch makkelijker gaan vinden.

We maken er een fijne dag van, hopen op goed weer, houden de keuringen voor de honden en genieten achteraf van een zeer verzorgde BBQ.

Moest er toch een drupje een poging wagen van het feest te verknoeien, dan hebben wij dat voorzien door drie tenten te plaatsen die samen haast 100 m² bescherming tegen de regen en tegen de zon garanderen !

En nu je Drentje inschrijven voor de keuring in de geschikte categorie. Ook niet vergeten dat de baasje moeten inschrijven willen ze mee eten aan de BBQ.

Alle inlichtingen over deze topdag van de Belgische Drentenvereniging kan je vinden op de nieuwe site van de vereniging. Je kan daar ook het inschrijving formulier downloaden en online versturen.
www.drentschepatrijshonden.be

Of rechtstreeks inschrijven voor de keuring via deze link http://www.drentschepatrijshonden.be/documenten/inschrijfformulier-clubmatch/wedstrijden/inschrijfformulier-clubmatch-2

Tot ziens in Oud Turnhout op zaterdag 24 augustus 2013…

Belle & co

Gewoon wat foto’s…

Het baasje van Cartouche en Lennaert op bezoek bij Hadise en haar pupjes.

En ook nog enkele foto’s van Lana

Biecht anno 2013

Een zeer oude man, die woont in de omgeving van Geleen,

ging naar de plaatselijke kerk om te biechten.

De priester maakt het luikje open van de biechtstoel en de man zegt:
"Vader, tijdens de laatste wereldoorlog klopte er een mooie vrouw
op mijn deur en ze vroeg me om haar te verbergen voor de nazi's.
Dus ik verstopte haar op mijn zolder."

De priester zei: "Dat je dat gedaan hebt is fantastisch mijn zoon,
er is absoluut geen reden om dat op te biechten."

"Maar het is eigenlijk erger, vader.
Ze betaalde me terug met seks. Elke dag en twee keer in het weekend."

De priester zei: "Door dat te doen liepen jullie beiden bijzonder groot gevaar.
Maar het is wel begrijpelijk dat in die omstandigheden twee mensen zich
zo gaan gedragen. Maar als je er echt spijt van hebt, dan zijn nu je zonden vergeven."

"Dank je wel vader, dat is een pak van mijn hart.
Maar ik heb nog een vraagje:
Zal ik haar vertellen dat de oorlog voorbij is?"

Wolkbreuk…

Na het onweer gisterenavond bij de aanvang van de BBQ hebben we nu juist de volle lading ‘overschot’ van wat ze hierboven nog hadden liggen over ons gekregen.

Wij Drentjes mochten niet buiten omdat Belle het voortouw nam om dat onweer schrik aan te jagen met luid geblaf en het zo te verjagen. Belle is nog altijd de roedelleidster en ze neemt haar taak ernstig op.

Aan haar roedel zal niets miskomen als zij het kan verhinderen.

Maar zoals de titel al zegt, het was een echte wolkbreuk met een waar watergordijn tot gevolg. Als we daar door waren gelopen waren we haast natter geweest dan wanneer we waren gaan zwemmen in de Charente. Maar de regen heeft ook zo zijn voordelen.

De ondergrondse waterciterne is terug aangevuld en we zullen hem de eerst volgende dagen niet moeten aanspreken. De tuin heeft ruimschoots haar bekomst aan water bekomen  en voor ons (voor de baasjes wil dat zeggen) is dat een zorg minder wat betreft sproeien.

Ook het gazon dat andere jaren al dor ziet van de zon heeft dit jaar zijn groene kleur nog niet verloren door het natte voorjaar en heeft nu met deze bui terug ruimschoots reserve gekregen voor de volgende week(en).

Het is nu, net als gisterenavond,  lekker fris en het ruikt heerlijk buiten. Daar gaan wij eens snel van profiteren zie.

Tot vanavond, wij gaan er een lap op geven !

Belle & co

De uitgestelde BBQ

Gisteren zouden we BBQ’en met de familie, maar tante Rita heeft een (h)oorontsteking en dat kwam dus niet goed uit ( die (h) ervoor is op rekening van ons baasje)

Dus zouden we vandaag BBQ’en als de pillen , drupjes en zalfjes van de pillendraaier in Villefagnan zouden helpen. En dat deden ze, net als de oogzalf voor Belle en de hoestsiroop voor ons vrouwtje. ’t Is een bekwame pillendraaier, en nog een vriendelijke ook. Eentje die zelfs “anglais” praat, jammer genoeg doet ‘m dat ook tegen ons baasje omdat hij hoort dat ons baasje ook geen echte fransoos is. En onechte fransoozen spreken anglais…

 allemaal !

Maar goed, daar ging het niet over. Tante Rita voelde zich in staat om te komen BBQ’en.

Maar…. We schreven al dat de wind gedraaid is, en in het westen doemden grote dikke regenwolken op die alsmaar grijzer werden, tot ze bijna zwart waren. En toen kwam de donder en de bliksem.

De parasol (tegen de zon) was niet meer nodig en kon dus worden opgeborgen. De BBQ verhuisde onder de hangar,  waar de Masjebashi plaats moest maken voor een kook/bakplaats. De kussens uit de stoelen werden binnen gehaald, en toen…toen barstte het onweer los. Met heerlijk veel frisse regen, een weldaad voor de tuin en voor de mensen !

Een half uur, misschien drie kwartier kregen we regen en hagel, maar ondertussen had het baasje de aperitiefhapjes, zijnde kippenvleugeltjes “Mexicaine en provencale” al gebakken.

Toen zijn we met vereende krachten er in gevlogen om alles droog te maken en de tafel terug te dekken. Ome Luc gebruikte daarvoor wel een heel onconventioneel stukje gereedschap.

In geen tijd zaten we aan het eten terwijl alles geurde naar een opgefriste zomeravond met een heel wat aangenamer temperatuur dan de 35° C in de zon deze namiddag. En dank zij de regen/onweersbui hadden we dé avond om van te dromen. En zoals steeds, en ondanks het dieet van Belle, Heros en Lucy, hebben we toch nog allen lekker mee gesmuld…

Belle & co

De tijdmachine

 De Amerikaanse president Barack Obama en
onze (Nederlandse)Koning Willem-Alexander wonen een demonstratie bij
van een tele-tijdmachine die 100 jaar in de toekomst kan kijken.
Allebei willen ze de machine uitproberen, en mogen ze de
machine 1 vraag stellen.
Barack Obama begint : 'Waar staat Amerika binnen 100 jaar ?'
De machine ratelt, rinkelt,... print uiteindelijk een document af.
Obama leest het volgende :
Het land is in goede handen van een republikeinse
president, er is nog weinig misdaad, de Taliban is verslagen,
Noord-Korea is een democratie. De economie is in goede
doen, er zijn geen problemen.
Koning Willem-Alexander denkt : "Mm, niet slecht die machine" en waagt zijn
beurt.
Hij vraagt : "Waar staat Nederland binnen 100 jaar ?"
De machine treedt in werking, ratelt, rinkelt en print uiteindelijk
een document af.
Willem-Alexander neemt het document, ... gevolgd door een akelige stilte.
Obama vraagt dan : "Wel, wat voorspelt hij ?
Lees het eens voor .."
Willem- Alexander stamelt : " Hmm..Ik kan 't niet lezen !
't Is in het Arabisch !! "

K.P.

Wij hadden zeker gedacht dat Karin hier de kans zou gegrepen hebben om hun eigen koning W.A. van Oranje in de mop te vervangen door onze eigen nieuwbakken koning Flippe den eerste van België, en er gelijk een Belgenmop van te maken, maar ze heeft haar kans verkeken ! ! !

De wind is gedraaid…

En dat hebben we gemerkt deze ochtend. Zowel wij, de hondjes als de baasjes, hebben zich verslapen deze ochtend. Daar zal het feestje van eergisteren beslist nog mee te maken hebben, maar de hoofdoorzaak is de veranderde windrichting.

Wij hebben vandaag in La Magdeleine een zuchtje westenwind, geen felle wind maar genoeg om niet rond zes uur in de ochtend gewekt te worden door het lawaai van de machines die de LGV* aan leggen.

Die machines horen we enkel wanneer we, zoals de voorbije weken, met oostenwind te maken hebben .

Gisterenavond, nochtans op een zondag, zijn alle pikdorsmachines uit de streek plots op de velden verschenen om alle graan dat ze nog konden afdoen ook daadwerkelijk in de schuur te krijgen voor er een onweer zou komen. Ook dat onweer waar we gisteren al melding van maakten is overgedreven.

Ons baasje zegt “spijtig voor ons, maar gelukkig voor de boeren”, want voor hen maakt zo’n onweer hun seizoen (jaar) goed of slecht.

Wij hebben gisterenavond nog van de gelegenheid geprofiteerd om met het baasje terug een lange wandeling ‘buiten’ te maken. Een groot deel van de velden rond het gehucht is al gemaaid en nu kunnen we terug onze gangen gaan op de stoppelvelden. We kunnen terug muizenholletjes gaan zoeken en de bewoners opgraven zonder schade te berokkenen aan de gewassen.

Vorige jaren, toen we nog volop aan ‘graanjumpen’ deden, waren er op sommige plaatsen in de velden grote plekken graan platgetrapt door ons bij het muizen treiteren, en ons hoofdbestuur zag dat niet graag gebeuren. Nu heeft ons baasje de voorbije weken ’s avonds met ons in de tuin geoefend en gespeeld (plaats genoeg) zodat we ’s avonds toch nog genoeg beweging hadden gehad voor we gingen slapen. Dit jaar zijn de velden volledig ongeschonden gebleven en de velden zagen er echt mooi uit . Vanaf vandaag, en toch zeker als alle graan gemaaid is hebben we weer kilometers ver de plaats om te rennen en alles wat vliegt en loopt op te sporen.

We moeten van ons baasje wel uit de zonnebloemvelden weg blijven. Niet omdat we daar schade kunnen veroorzaken, maar omdat hij ons daar niet in kan zien lopen. En vermits dat de velden hier telkens vele hectaren groot zijn bestaat de kans wel eens dat de baas weer veel uren moet spenderen met wachten vooraleer wij de juiste uitgang van het veld hebben terug gevonden….

Belle & co

*LGV: Ligne a Grande Vitesse, de nieuwe spoorbaan die ze aanleggen voor de TGV Parijs – Bordeaux.

Si je chante,

C’est pour toi… zong Sylvie Vartan in de jaren zestig http://www.youtube.com/watch?v=ggaWxb8i4nU  maar ook “la plus belle pour aller danser” http://www.youtube.com/watch?v=8Tj6kYfAmt8 en ook die liedjes waren gisterenavond (nacht) de toppers op het feestje ter gelegenheid van de 50° verjaardag van onze Belgische vriendin Ria hier in het dorp.

Zo kregen we ook nog van Johnny Hallyday, de ex van Sylvie Vartan, “Da Dou Ron Ron” http://www.youtube.com/watch?v=LkZbYW6fcs4 . Inderdaad van Johnny en niet de originele versie van de Crystals. Want dat Engels verstaan die Fransoozen en dan is er wel één of andere “franse zanger” die er een franse versie van maakt.

Zo was er een zeker Clo-Clo oftewel Claude François die een krak was in het in ‘t Frans coveren van Engelse nummers. Maar dan draaide de plaatselijke D.J. plots Alexandrie, Alexandra van Clo-Clo,wat dan GEEN vertaling is van een Engels nummer http://www.dailymotion.com/video/x1g6sx_claude-francois-alexandrie-alexandr_music#.UewguxBCTIU

En zo ging het de ganse avond door, gans het repertoire van wat in de jaren zestig op de juke-box van “den bowling” in Turnhout stond . Op enkele Engelse toppers van de “brave” Engelse groepen als the Kinks, Peter & Gordon en Donovan na waren al die 45 toerenplaatjes op die juke-box van Franse origine. En dat lag ons baasje wel vertelt hij altijd als er weer zo’n ouwe kraker op de radio komt !

’t Baasje heeft dus gisterenavond duchtig meegezongen in het toevallig gevormd gemengd Frans/Belgisch koortje…

Nu moet hij dringend nog eens een Duvel gaan drinken bij Bernard in Tusson. Die is in zijn jonge jaren nog gitarist geweest bij “les Phantomes”in de tweede versie, een op “Shadows” leest geschoeide Franse muzikale groep die destijds de fameuze l’olympia in Parijs gehaald heeft, en dan ook al die in Frankrijk  wereldberoemde sterren hebben begeleid.

Nu gaan we de laptop dicht leggen want het rommelt in de verte,en vermits alle elektriciteit- en telefoondraden hier nog aan palen in de lucht hangen, koppelen wij  zoals vroeger, nog steeds de dure apparaten af bij een naderend onweer. Als we morgen middag nog niet online zijn dan is het weer zo ver. Bliksem ingeslagen en geen “ellentrik en telefoon” en dat misschien wel voor enkele dagen…

Belle & co

Feestje(s)

Ons hoofdbestuur was gisterenavond (en een stuk in de nacht)  uithuizig en wij hadden dus “huiswacht”. ’t Moet een vriê goed feestje geweest zijn want het duurde eindeloos tot we de Masjebashi terug hoorden aankomen.

Reden van de uithuizigheid… Ria onze “medebelg” in La Magdeleine en raadslid in onze gemeenteraad, is Sara geworden.

50 Jaar is ze dus geworden en we zijn dat gaan meevieren in de feestzaal van Barro, een gemeente in buurt. De baasjes hebben zich kostelijk geamuseerd en lekker gegeten. Aanvankelijk was het hoofdbestuur wat bang om met deze heersende temperaturen te gaan feesten in een zaal, maar dat was buiten de waard gerekend. Ria had zowat de enige zaal met airco uit de buurt afgehuurd en dat konden de zowat 120 gasten uitermate appreciëren.

En die gasten waren een mix van Fransen en Belgen. De Fransen kwamen uit onze regio en daar zaten dus ook al flink wat bekenden tussen en de Belgen kwamen uit het ganse land, van Aalst tot Dilsen-Stockem.

’t Schijnt dat ons baasje flink over ons Drentjes heeft moeten vertellen en dat er zelfs gasten waren die maar al te goed ook (Drenten)bekenden van ons baasje kenden in Erpe-Mere (je bent over de tong gegaan Peter en Lieve !).

Straks is er nog een feestje, maar dan hier ten huize. Tante Rita & co die op vakantie zijn hier in de buurt komen BBQ’en met de ganse familie. Wij zijn de les gespeld dat we niet mogen opspringen en ons kalm moeten houden want de kleinkinderen van tante Rita zijn wel een chihuawa dinges gewend, maar geen vier felle Drenten… Kalm houden is voor ons de boodschap, en dat loont zich waarschijnlijk ook in hetgeen wat “van de tafel valt” …

Dan gaat er ook nog een feestje door in ’t Paleis in Brussel waar onze Albèèr de Koninklijke fakkel doorgeeft aan zijn zoon “de Flippe” maar daar zijn de baasjes niet uitgenodigd… Dat gaat onze Nederlandse vrienden mogelijk wat jaloers maken, want vanaf vandaag hebben hun zuiderburen twee koningen en drie koninginnen ! Daar gaan we straks toch even de TV voor opzetten zegt het baasje, zo dikwijls maak je dat niet mee een koningswissel.

Nog op TV zal het straks groot feest te zien zijn op de Champs Elysee in Parijs. Daar staat op het hoogste schavotje de eerste van geboorte Afrikaan die met de bloemen gaat lopen. We kunnen nu wel zeggen dat Chris Froome terecht de Tour de France heeft gewonnen. Maar ook in Olen, bij ons in de buurt gaat het terecht feest zijn wanneer Jan Bakelants terug in ’t dorp komt binnen gereden. Want die heeft een prima eerste tour gereden en zich flink geweerd in het bergop rijden.

En wij viertjes kijken uit naar deze namiddag en kijken angstvallig uit naar wat ons toegestopt gaat worden van de BBQ… Tante Rita komt weet je nog wel, en die noemen wij niet voor niets de “koekjestante”…

Belle & co

Zo gaat dat in Amerika…

9999 en 0001

Deze cijfers stonden deze ochtend onderaan de foto’s die het baasje nam met het ondertussen alom bekende “kodakske” van ons baasje !

Op 26 juni 2010 was dit het "nief Kodakske". Vandaag 10.000 foto's op de teller ! 

De Sony DSC-HX1 heeft sinds hij hier in huis kwam op 26 juni 2010 al 10.000 foto’s voortgebracht.

"Nief Kodakske's" voorganger, ooit ook een "Nief Kodakske" geweest...

Haast al die foto’s zijn genomen in functie van ons, de vier Drentjes en het blog.

Het is voor ons een record aantal foto’s genomen met één en hetzelfde toestel want het vorige toestel, ook “Kodakske” genoemd, is gestrand rond de 8200 foto’s. Maar ook dat toestelletje is nog altijd niet afgeschreven en doet dikwijls dienst als reservetoestel. Meestal geven we dat in leen aan kinderen die mee doen aan een Drentenwandeling en zelf geen foto apparaat bij hebben. Achteraf sturen we hen dan de door hun gemaakte foto’s via email.

Nu wilde ons baasje van foto 10.000 een “specialleke” maken en dat is ten dele gelukt, ten dele mislukt.

Iets wat we hier in La Magdeleine nog nooit hebben gezien in de veertien jaar dat we nu hier zijn, gebeurde deze ochtend toen het baasje in de badkamer was. Hij hoorde een geluid dat typisch het geluid is dat we kennen van onze drinkemmer die gevuld wordt onder de buitenkraan. Maar het was een geluid van gans andere oorsprong.

Je ziet de ballon nog juist landen tussen boom links en dak rechts...

In de velden juist buiten ons gehucht deed de piloot van een warme luchtballon verwoede pogingen om zijn luchtschip netjes op de baan, tussen twee graanvelden in aan de grond te zetten. Dit is de vaardige luchtvaarder (zou een titel kunnen zijn van een Suske & Wiske album) dan ook perfekt gelukt. Het baasje, die zich aan het fatsoeneren was, heeft dan snel werk gemaakt om fatsoenlijk voor de dag te komen, en is met de fiets en kodakske naar het gebeuren toe gereden. Foto 9999 en foto 0001 waren een feit !

Vakkundig neergezet op de weg tussen de rogge en de tarwe
Enkel spijtig dat de waterstraal in een plastiek emmer en de gasbrander van een Montgolfière ongeveer hetzelfde geluid maken, anders hadden de foto’s gans andere beelden opgeleverd.

De foto’s zijn dan wel niet spectaculair ze zijn wel bijzonder als belevenis voor het gehucht !

Belle & co