Berichten van 1 juni 2009 tot 30 juni 2009

Nat…

Deze avond mochten we toch een “stapke in de wereld zetten” het baasje was wel gans de dag op ronde geweest om allerlei zaken nog in orde te brengen vooraleer we terug naar de Charente trekken.

De wandeling ging vandaag niet naar “ons” bos maar richting snelweg en Texaco parking op de E 34. Daar mogen we niet los lopen wegens te druk en als we achter een konijn of eend aan gaan zouden we wel eens boel kunnen maken op de snelweg. Aangelijnde wandeling dus.

Maar onderweg is daar toch een vennetje, ik ken dat daar goed want met Bas gingen wij daar regelmatig zelfs in de winter als we uitgeleden op het ijs. Nu lag er wel geen ijs op want daar is het te warm voor maar verfrissen deed het onbeschrijfelijk.
Heros is volledig kopje ondergegaan, niet dat ‘m niet kan zwemmen maar gewoon om gans te verfrissen. Spijtig dat we aangelijnd moesten blijven want aan de andere kant van het ven zaten nog enkele eenden, en die wilden we nog wel eens “ambeteren”

Belle

Gratis sex…

Een Hollander moet gaan tanken in België en aan het benzinestation staat op een bord aangekondigd “maak kans op gratis sex bij een volle tank”

De Hollander tankt vol en gaat naar de kassa om te betalen en zijn kans op gratis sex.

De uitbater van het station vraagt de Hollander een cijfer te zeggen van 0 tot 10.

De Hollander zegt “zeven” waarop de uitbater zegt” spijtig… dicht erbij, het was acht .”

Twee weken later passeert Kees weer en is nu vergezeld van een collega wanneer hij terug gaat tanken.

Bij het betalen hetzelfde scenario als twee weken tevoren, de Hollander zegt het cijfer twee en de uitbater weer hetzelfde “spijtig , dichtbij…het was drie”

Als hij terug bij zijn collega in de auto komt vertelt hij dat hij er weer dichtbij was.

Zijn collega zegt hem “ik denk dat die Belg jou bedriegt en dat er helemaal geen gratis sex te winnen is…”

“Maar neen” zegt Kees terug, “mijn vrouw is hier al twee maal komen tanken en die heeft elke keer gewonnen !”

Uitgenodigd…

Omdat er in het bos waar Indi dagelijks zijn wandeling pleegt te doen veel muggen, dazen ,en ander steek ongedierte vliegt, heeft ons baasje Indi en zijn baasjes in “ons” bos uitgenodigd. Het is ongebruikelijk in de bossen maar bij ons in ’t bos hebben wij nooit last van enig ongedierte, zelfs amper een teek is er te vinden.

Zo zijn we vanavond weer gaan wandelen met vier honden, drie “vrije” en ik nog steeds aangelijnd zegt de veiligheids adviseur in ’t baasje.

Zoals vorige vrijdag toen we in het bos van Indi waren gaan wandelen dachten we dat klein boxerke het niet al lopend zou halen. Wij met onze zeven en een halve maand zijn eenstuk groter en hebben uiteraard meer uithouding dan die bijna vier maanden oude pup.

Het was weer eens iets anders zo met een ander hondje gaan wandelen maar ’t is wel voor herhaling vatbaar zeggen de baasjes en wie zijn wij dat we zoiets zouden tegenspreken.

Belle

Als dieren dromen…

Als dieren dromen, dan dromen ze waarschijnlijk zo als op onderstaande voorbeelden.

Moeilijk…

Soms doen ze echt moeilijk, vooral als ze denken dat ze zich moeten gaan vervelen… Speelgoed zat, met hopen, in allerlei vormen en grootten en toch gaan ze dan aan het vernielen.

Heros is daar een krak in als het zijn bench betreft, Hera als het in de tuin te doen is. Heros krijgt de eerst volgende periode geen nieuw kussen meer in zijn bench, kwestie van , waar moet ’t baasje met de rommel blijven die hij maakt en ook nog om reden dat het baasjes’ pensioen niet dat van een minister of politieker is.

Heros heeft van alle speelgoedjes in en rond zijn bench maar daar kijkt hij niet naar, dat nieuwe kussen is het object dat er aan moet en niets kan ‘m van dat gedacht brengen blijkbaar.

Hera is dan weer de schatgraafster, volgens haar heeft Johnny Depp en zijn piraten van de Caraïben ook nog bij ons in de tuin hun goud en schatten begraven, en Hera voelt zich geroepen om daar “schoon schip” mee te maken. In La Magdeleine, waar men zelfs met mechanische hulpmiddelen amper in de stenige grond geraakt heeft ze het graafwerk gestaakt, wegens niet te doen met vier Drentenpoten.

Daar heeft ze dan haar zinnen weer gezet op stenen allerlei, pierre’s, brique’s, tuiles etc… (stenen, bakstenen, pannen) Daar ligt ze dan zo op te kauwen dat het gekras van tanden op steen door merg en been gaat.

En dan brengt het baasje nog maar eens een speelgoedje mee uit de petshop waar ze amper naar kijken of in de vernieling trekken , sleuren, bijten. Terwijl ze veel meer belangstelling voor dat blok hout of steen hebben…

Moeilijke en rare mannekes die Drenten zou Obelix dan zeggen…

Belle

Te warm…

Ik trek niet aan de lijn waar ik nog aan moet lopen zolang ik loops ben, en de pups die crossen nog enkel de eerste vijf minuten van de wandeling. Dan is “hun pijp uit” en blijven ze rustig bij de baasjes en mij lopen.

Te warm, te plakkend weer, om serieuze inspanningen te doen. Belle heeft na de wandeling zo veel en bruusk koud water gedronken dat alles ‘met interest’ is terug gekomen.

Straks moeten we weer in opdracht het huis bewaken want dan moeten de baasjes weeral even weg vertellen ze ons. Het zal een verademing zijn dat ik weer samen met de pup’s kan blijven. Dat loops zijn begint serieus mijn k…n (iets dat alleen reutjes hebben) uit te hangen. Het baasje laat mij wel samen met onze Heros maar alleen als hij erbij is. Als het hoofdbestuur geen toezicht kan uitoefenen staat er letterlijk een barrière tussen mij en Heros.

Al verdenk ik mijn zoon er van dat hij het ook te warm vindt om rare toeren uit te halen met zijn moeder…
Belle

Laat op…

Het was laat vannacht of vroeg, zoals je zelf wil of bekijkt. Onze baasjes waren nog maar eens op stap om…jawel, te feesten.

Ze waren al vroeg op stap en wij wisten dat het even kon duren voor ze terug waren omdat we niet mochten binnenblijven.

Voor de veiligheid was Heros al weggebracht naar baasjes’ broer want het baasje betrouwt het niet meer met een loopse moeder en een zoon die nog van alles kan en moet ontdekken in zijn pubertijd.

Voor Heros was het gisteren de eerste maal weg van moeder en zus. Het gezelschap van kleine Indi maakte natuurlijk veel goed en samen hebben ze geravot tot ze beide als een blok in slaap gevallen zijn volgens “ozze Dré”.

Ondertussen heeft Hera nog eens van de gelegenheid geprofiteerd om de tuin te verbouwen. We moeten haar dringend in september inschrijven voor de studie van eerste- jaars tuinarchitect. Er is trouwens nog veel werk aan voor ze “naar opdracht” kan werken, nu is het nog steeds maar voorbereidend sloopwerk.

Hier ten huize is het op dit moment bij de hondjes zééér rustig, buiten het bewegen van een ooglid valt er niet veel actie te bespeuren, tot het baasje een leiband neemt…en dan is het, zoals hij het noemt “het kot te klein”

Belle

Feestje in Brasschaat…

Op een poepsjiek feestje bij een multimiljardair in Brasschaat is de ganse buurt uitgenodigd.

Heel de buurt is verzameld voor het tuinfeest rond het zwembad. Er is eten, drank à volonté , schoon vrouwvolk en ook Achmed is uitgenodigd.

Op het einde van zijn welkomstspeech zegt de miljardair ”ik heb hier nog een verrassing voor jullie, voor hem of haar die hier in het zwembad met mijn krokodil wil vechten heb ik een miljoen euro opzij liggen”

Zijn woorden zijn nog niet koud of Achmed ligt een strijd op leven en dood uit te vechten met de krokodil. Na een half uur strijd haalt Achmed het en ligt de krokodil op apegapen naast het zwembad.

De miljardair komt met zijn miljoen naar Achmed maar die zegt “ik moet uw miljoen niet”

“Wil je dan mijn Porsche Carrera 4” vraagt de miljardair

“Steek uwe Porsche waar de zon niet schijnt” zegt Achmed

“Maar wat wil je dan “ vraagt de miljardair

“Ik wil de naam van degene die mij in ’t zwembad heeft geduwd” zegt Achmed

Ik mocht niet mee…

Gisterenavond zijn de baasjes nog een wandeling gaan doen, ze hadden afgesproken met baasjes’ broer en Indi (klein boxerke) om samen een toerke te gaan doen in ’t bos.

Neen niet “ons” bos maar ergens bij “ozze Dré” in de buurt. Doe maar iets met mouwen aan, waren ze verwittigd, tegen de muggen en dazen. Dat was voor ’t vrouwtje al in mineur die heeft het zo al niet staan op al wat “steekinsect” is.

Zoals de titel al zegt, ik was er niet bij wegens loopsheid op zijn hoogtepunt. Dus…als er nu zaken staan in dit bericht die jullie niet aanstaan… ’t is allemaal “van horen zeggen” vanaf hier.

Hera en Heros hebben weer flink hun gangen gegaan hoor ik uit diverse bronnen. Zoals die foto waar toppen van bomen op staan, daar wou het baasje geknield een foto van hen nemen maar Hera heeft het baasje gewoon tondersteboven gelopen net op het moment dat ‘m afdrukte. ’t Baasje lag dus met zijn benen de lucht in !

Ze hebben dan eens aan Indi laten zien wat je nog allemaal kan in “zijn” bos, hem plekjes laten zien waar hij nog nooit geweest was, naar de beek gaan kijken waar ‘m niet in mag, over de omgezaagde bomen springen die er op dit moment in massa liggen. Kortom ,  ’t manneke heeft de tijd van zijn leven gehad gisterenavond.

Over die omgezaagde bomen springen, daar moet nog aan gewerkt worden voor Indi zeggen ons twee bandieten. Nu is Indi maar half zo oud als wij en is ook geen jachthond zoals wij, maar dat zou ‘m toch moeten kunnen, vinden wij. Over gekapte bomen springen, konijnen het leven zuur maken, vogels opjagen, een konijnenpijp uitbouwen en vergroten, zulke zaken. Daar gaan ze volgende keer aan werken en ik hoop dat ik dan ook mee mag…

Belle

Laat thuis gisteren…

Als je laat vertrekt kan je natuurlijk nooit vroeg aankomen, da’s een waarheid als een koe. Als het dan ook nog eens regent in Parijs dan mag je er nog een uur oponthoud bijtellen, en dan mag je van geluk spreken als ’t maar een uur is.

Zo ging dat dan gisteren, we gingen rond vier uur vertrekken om voor middernacht thuis te komen, dan komt overbuur Mick nog even goeiedag zeggen en dan ben je pas tegen vijf uur vertrekkensklaar.

Op het einde van de A10 vlak bij Parijs staat er op een bord dat je hier begint aan te schuiven voor een “bouchon” op 3500 meter. Ze duiden dat aan in meters om wat indrukwekkender te lijken of om wat demotiverender over te komen !

Het aanschuiven gaat vlot en ieder blijft goed in zijn lijn, ook al omdat er veel vrachtwagens tussen zitten en die zijn meestal rustig in de file, zij weten maar al te goed dat het niets uithaalt van te slalommen.

Als het dan op de périférique ook nog eens geregend heeft als we er aankomen  gaat het weer langzamer, we hebben dan ook voor de eerste maal de gelegenheid om tussen de vliegenspijs op de voorruit de Eiffeltoren in de verte te fotograferen. (klein torentje tussen twee lantaarnpalen)

Twintig na twaalf zijn we dan de oprit in Vosselaar opgedraaid voor een weekje België…

Belle

Snel denken !

 Een oudere man in Kruibeke was eigenaar van een boerderij met een grote vijver in de achtertuin.
Die was uitstekend geschikt om te zwemmen. 
Daarom maakte hij de omgeving mooi zuiver en zette er tafeltjes en stoelen en plantte bomen en struiken. 
Op een avond neemt de boer een emmer om in de achtertuin wat fruit te gaan plukken. 
Als hij bij de vijver komt hoort hij roepen en lachen. 
In het water ziet hij een groepje jonge, naakte vrouwen.

Hij kucht eens zodat de meisjes hem opmerken en verschrikt naar het midden van de vijver zwemmen.

Een van de meisjes roept: 'We komen er niet uit voordat jij weg bent!'

De oude man aarzelt niet en roept terug: 'Ik ben niet gekomen om naar jullie naaktzwemmers te kijken of om jullie uit de vijver te verjagen.' 
Daarbij houdt hij de emmer omhoog en zegt: 'Ik ben alleen naar hier gekomen om mijn krokodil te voederen.'

...sommige oudere mannen kunnen nog snel denken

Het is zover…

De grote machines, pikdorser, maaimachines, zegt het baasje, zijn terug op de velden verschenen. Gedaan met ons in het graan te verstoppen of met graanjumpen. Maar dit is ook wel plezant, een stoppelveld en die grote hopen los stro.

Hera en Heros wisten niet wat ze zagen, ze stonden erbij en keken ernaar, en het rook ook nog zo raar, naar vers droog stro vertelt het baasje dan.

Ik heb de pups mee het veld opgenomen en ze waren gelijk door het dolle heen. Alle hoeken van het veld zijn ze gaan verkennen maar ’t baasje was wat op zijn hoede voor die twee heel grote roofvogels die boven het veld cirkelden, buizerds zegt ‘m. Ze waren echt zo groot als die vogels die twee weken geleden ook in Kasterlee op de roofvogelhappening waren. Zouden die ook naar de Charente gekomen zijn en ons gevolgd hebben ?

Straks, deze namiddag gaan we nog eens terug ravotten op dat veld maar dan zullen er al wel balen gemaakt zijn van die rijen los stro denkt het baasje. Als we dan uit geravot zijn mogen we ons op de achterbank van de auto laten neerploffen want ’t baasje gaat ons terug naar Vosselaar brengen voor een paar dagen.

Hij moet nog “teen en tander” arrangeren vooraleer we voor de vakantiemaanden terug naar hier komen.

Belle

Doddelaar…

Een tijdje terug kwam het baasje een oud leerling van de school tegen, die had en pracht blauw oog opgelopen.

Toen het baasje vroeg hoe hij aan dat blauw oog gekomen was antwoordde die “ ‘k k k k za za zat  van d d de  we we week b b bij mij mij mijn l l l ief  t t thuis  e e en d d den ho ho hond  w w was  me me met  zij zij zijn po po poot ach ach achter zij zij zijn o o oor aan ‘t,’t ’t kra, kra krabben.

I i ik vr vr vroeg aan mij mij mijne sch sch schoonpa of hij da da dat  o o ook k k kon maar toe,toe, toen wa wa was  de de den ho ho hond  al aa aa aan zij zij zijn klo klo kloten aan ‘t li li likken.

En toe toe toen he he heeft mij mij mijne sch sch schoonpa mij  op mij mij mijn ba ba  bakkes  ge ge geklopt hé.

Hoe lang nog ?...

Hoe lang gaat het nog kunnen dat we met z’n drieën de nieuwe sport “graanjumpen” nog kunnen beoefenen ?

De gerst is bijna rijp en het zal afhangen van het weer morgen (regen voorspeld) wanneer de reuze machines de schuren gaan verlaten. Vorige zaterdag waren ze al bezig tussen La Magdeleine en La Faye maar dat was een tarwe veld.

Ondertussen staat de omgeving er als goud bij, in verschillende schakeringen nog wel, we zullen het 12, 18 of 24 karaats goud noemen, afhankelijk van de kleurintensiteit.

Ondertussen gaat de kersenoogst onverminderd verder. Door de immense hoeveelheid zijn alle confituurpotjes opgebruikt en zit het vrouwtje door haar voorraad. Dit is nog nooit gebeurt en volgende week komen de kriekjes er aan. Voor de vrienden en kennissen, bloglezers… vanaf vrijdag zijn we terug in belgenland en beginnen we onze bedeltocht voor confituurpotjes. Ieder die ooit een vol potje gekregen heeft gaan we nu vorderen om de lege potjes terug te brengen, uit pure noodzaak !

Ondertussen is ook ’t baasje aan het experimenteren gegaan, in HET land van de wijn gaat ‘m proberen kersenwijn te fabriceren. Wij verklaren hem goed zot en andere mensen bekijken hem een beetje meewarig, maar hij moet toch iets doen met al die kersen is zijn mening.

Om ze te transporteren naar België is het te laat wegens te rijp, dat kan alleen als moes in België aankomen en daar is het te gevaarlijk en te veel werk voor op de ladder zoals gisteren uit de berichten bleek.

Belle & co

Waakhonden…

Al 5 dagen hebben ze hun vaste plaats wanneer het baasje op de ladder staat om kersen te plukken. Het baasje moet ze niet gaan zoeken, Hera en Heros liggen onder aan de ladder te “waken”.(?)

Moest er nu een snoodaard langs komen om ’t baasje zijn emmer kersen te pikken, dan dient ‘m wel even de twee waakhonden wakker te maken om ook nog van enige ambiance te kunnen genieten.

En Myriam die het baasje begin deze week nog verwittigde voor de gevaren van het kersenplukken heeft het gevaar verkeerd ingeschat. Hier bij ons is het niet zozeer de hoogte en de ladder die gevaarlijk zijn , het baasje dient goed op te letten dat hij zijn voet niet verzwikt als ‘m beneden komt en op één van de slapers trapt.

Af en toe, maar dan ook heel af en toe springen ze eens op en koersen naar de afsluiting, dan zijn er grote lawaaimakers op komst zoals buurman/agriculteur Serge met zijn monstertractor met aanhangsels. Een mens die eerlijk zijn boterham verdient met hard werken, die pogen ze dan nog weg te jagen ook.

Na de kersenpluk gaan we nog eens aan hun opvoeding werken zie…

Belle

Jagers of dragers ?...

Met van alles zeulen ze die twee pup’s van mij, je kan het niet voorstellen wat het baasje al op de meest vreemde plaatsen gevonden heeft.

Al een paar dagen heeft Hera een voorliefde voor stenen, natuursteen zoals er hier veel in de grond steken, oude en/of gebroken pannen die het baasje achter de schuur heeft weggestapeld. Zij kan ze allemaal gebruiken om wat het baasje vermoed, haar tanden te verslijten en bot te maken.

De steen die ze hier op de foto draagt lag een half uur later in twee gebeten naast de zetel in de living. Je kan je niet voorstellen wat een sterk gebit en kaakspieren dat die frêle Hera heeft.

Heros van zijn kant heeft het dan weer meer voor houtblokken, liefst goei zware eiken of beukenblokken voor de kachel. Sinds het baasje kersen aan het plukken is, en dat is nu toch al vijf dagen gaat hij regelmatig aan de haal met baasjes plukemmertje. Het is een voormalig hondenkoekjestrommel die perfekt tussen de sporten van de ladder past. Heros loopt dan fier als een pauw door de tuin en wonderwel…dit emmertje wordt niet in de vernieling gebeten !

Belle & co

Gepikt ?...

Daarjuist bij het openen van de dagelijkse mail springt er één mail bovenuit. “Steriliseerketel” en ze komt van Fons Nicolay. Als je dan de (korte) mail leest dan beweert hij dat ‘m mijn steriliseerketel heeft “gepikt” Dan zeg ik “dewelke ?” want we hebben er vier, twee in België en twee in Frankrijk. Hier onder de mail van Fons.

Jan,

 Ik heb je steriliseerketel gepikt... Ik hoop dat je het niet erg vind ?

Maar ik heb wel een beetje reclame gemaakt voor Belle en Simone....

 https://blog.seniorennet.be/keukenverhalen/archief.php?ID=369349

 A propos, de confituur van de kersen is zeer lekker... !

 Groeten

 Fons

Als je dan de mail opvolgt dan blijkt dat ‘m een fotootje gepikt heeft dat ik vorig jaar bij het begin van het Weckseizoen op het blog plaatste. Het is één van de twee ‘Franse’ die ik fotografeerde op de waterput, bij ons op de koer.

Nu ga ik hier Leo Van Sande uit Beerse ook even vernoemen  want wij hebben twee zaken zeker al gemeen. De voorliefde voor Drentsche Patrijshonden en onze steriliseerketel, want ook bij Leo kan je nog steeds bokalen “Weckpotten” kwijt. Dus Fons dat zijn er al twee die je kent die nog steriliseren…

Bij ons is het gekomen uit noodzaak en miserie dat we terug zijn beginnen steriliseren. Ook wij zijn begonnen met de opbrengst van de moestuin in de diepvriezer te stoppen, tot een stroompanne en nadien nog eens een slecht gesloten diepvriezerdeur de ganse jaaropbrengst naar de teelballen hielp.

Wanneer ik zo in de loop van het jaar eens liet ontvallen dat ik voor mijn volgende verjaardag een origineel/praktisch cadeau wel zou kunnen appreciëren viel dat niet in dovemans oren, en kon ik een week later de inhoud van vier grootmoeder kelders beginnen sorteren. Oud schoolcollega’s Cis en Leo waren de eerste en grootste leveranciers van ketels en potten. Wat wel telkens ontbrak waren de thermometers…maar dat was dan ook het minst van de problemen want die blijken nog in alle “potten carré” winkels verkrijgbaar te zijn, idem dito de rubberen sluitringen.

Dat is zowat het verhaal dat startte zo’n zeven, misschien acht jaar geleden en waar we elke winter meer dan deugd van hebben. Want wie kent nog de smaak van zelf ingemaakte “echte” snijboontjes, of “regenboogsoep” in ’t Frans uiteraard “soupe arc en ciel”? In Vosselaar en La Magdeleine weten ze er alles van.

Fons en zijn verhalen recepten kan je hier vinden: https://blog.seniorennet.be/keukenverhalen/

https://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/

Uitspraak van de dag…

Waarom trouwt 85% van de vrouwen tegenwoordig niet meer ?

Ze hebben eindelijk begrepen dat je voor 60 gram worst…

Geen heel varken dient te kopen ! ! !

20 juni…

Wij weten het en de fervente striplezers in België en Nederland weten het ook, hier in Angoulême hebben ze zichzelf jaren geleden gekroond tot wereldhoofdstad van het stripverhaal. Hier heet dat “la bande desinée” of kortweg BD.

Zij gaan in heel dat stripgedoe nogal heel ver, één van de winkel/ hoofdstraten is zelfs genoemd naar onze Belgische Hergé, de geestelijke vader van Kuifje, “Tin Tin pour les Français”. Onze Prins Flip is die met zijn madam enkele jaren geleden komen inhuldigen.

Maar nu gisteren is het nieuwe museum van de BD ingehuldigd, morgen zullen we weten door wie, want vandaag stond er enkel informatie over het museum in de speciale katern die de Charente Libre aan de opening wijde.

Het zal wel iemand van het niveau Ségolène Royal zijn waarschijnlijk want die lijkt op dit moment wel God… allomtegenwoordig is ze al. Zo was ze eergisteren in Nersac om op de knop te duwen om zogezegd een fabriek in gang te zetten die “groene batterijen” voor electrische auto’s gaat produceren. De electrische Mercedes C-klasse die volgende week gaat voorgesteld worden aan de wereldpers is de eerste die “groen” gaat rijden, zeggen ze in de gazet .

Maar om terug te komen op het nieuwe BD museum, we zullen nu toch eens moeten gaan kijken want in de tien jaar hebben we enkel nog maar de “blinde muur tekeningen” gaan bewonderen die overal in de binnenstad van Angoulême lelijke muren opfrissen.

Het zal wat geven volgend jaar in januari, als het jaarlijkse “festival du BD” in het nieuwe museum gaat plaatshebben. Wij houdenU op de hoogte.

Belle & co

Ogen test voor 40+ers…

Dit is een volledig onafhankelijke ogentest, geen enkele brillenfirma heeft hier iets mee te maken.

Het was weeral even geleden dat wij een ogentest deden, zie hier uw gratis test om te zien dat uw glazen nog aanhepast zijn of dat U aan uw eerste brilletje toe bent !

Indien U schapen ziet raadpleeg dan uw oogarts…

Makkelijker ?...

Op de Nederlandse site “het Hurktoilet” geeft Peter ons vandaag informatie over een nieuwe tunnel die de passage langs Parijs-West makkelijker moet maken.

http://www.hurktoilet.nl/weblog/blog.php

De tunnel gaat dus langs Versailles maar dan ondergronds en is van het duplo type, hier kan je het promotiefilmpje bekijken: http://www.cofiroute.fr/cofiroute.nsf/fr/duplex-a86.htm .

De tunnel maakt nog niet de ganse verbinding vol tussen de A1 (luchthaven Charles de Gaulle) en de A10 richting Bordeaux. Daar moeten we nog op wachten tot 2011, het blijft dus nog even aanklooien daar aan de westkant van Parijs.

Goedkoop gaat het ook niet zijn, want het gaat een toltunnel worden. En met toltunnels in steden hebben wij Belgen ook al enkele jaren ervaring met de Liefkenshoek tunnel die er voor de grootste deel van ’t  jaar ook maar ligt te liggen !

In 2011 gaan we wel eens proberen langs die kant, ondertussen blijven we de Oost-route volgen over “den ouwe” périférique van de Porte Bagnolet tot aan de Porte d’ Italie. Dat gaat nog altijd het snelst.

Jan

Terug tuinwerk…

Nadat we eergisteren een dagje uit genomen hadden en het gisterenmorgen druilweer was, gaan we er vandaag met frisse moed terug tegenaan.

Er blijft nog een gigantische hoeveelheid kersen te plukken maar ….ondertussen hebben de eerste larven zich al in enkele kersen laten zien. Dat krijg je als je de kersen te rijp laat worden. ’t Vrouwtje schud ervan als ze nog maar denkt dat er één wormpje in de confituur terecht komt.

Dus gaat het baasje er met de moed der wanhoop er tegenaan om toch maar zoveel mogelijk te kunnen plukken. Voor hem telt maar één ding: “alles” moet af want wat blijft hangen gaat rotten en daar komen de wespen en frolons op af. (frolons zijn superformaat wespen, 3 maal zo groot als normale) en met een allesvreter als Hera betrouwt hij het niks.

Ondertussen heeft het baasje gisteren namiddag wel het gras afgereden onder de bomen, dan zijn de afgevallen kersen toch al makkelijker op te ruimen. Nu moet ‘m wel de zitmaaier onderaan eens met de hogedrukreiniger afspuiten want ook daar gaat het plakken en stinken naar rottend fruit.

Eigenlijk moeten we over gans die toestanden zo niet zagen zeg ik tegen het baasje want uiteindelijk zit ‘m met een luxe probleem…

Belle

L’ Atlantique…

Gisteren waren we dus op Ile de Ré zoals je vanmorgen kon lezen. Natuurlijk ga je dan ook eens naar zee. Voor onze “klein mannen” Hera en Heros was het de eerste maal dat ze aan zee kwamen. Vorige maand wilden we al eens gaan, maar toen heeft Heros roet in ’t eten gegooid door ziek te worden onderweg.

Nu bij het familiebezoek aan Hadise ging alles goed, we hebben ons eens goed kunnen uitleven in de oceaan, want zo noemen ze de zee hier.

Ons baasje vertelt dat er aan de andere kant van de oceaan Amerika ligt en dat we maar eens goed moeten kijken naar die “schoon maskes” op ’t strand van Copacabana of naar de Obama op zijn balkon van zijn witte villa. Uiteraard hebben wij niks van dat alles gezien, onze baas heeft weeral dik overdreven want aan onze ogen ligt het niet hoor.

Ik heb daar aan het water dadelijk het goed voorbeeld gegeven en samen met Hadise en haar maatje de Sammy de oceaan ingedoken. Ik deed dat zo hevig dat het baasje dacht dat ik ineens de oversteek ging wagen naar Amerika.

De verrassing was wel Heros die thuis niet zo’n held in het water is, zoals zijn naam doet vermoeden. Hier aan de kust was het net een andere hond, de felste uit de hoop en precies gek geworden in het water. Ook Hera stak gans haar kop onder water, wat ze nog mankeerde was een snorkel, maar da’s iets voor de volgende keer iets zegt het baasje.

We beleefden in elke geval een reuze dag, eerst zagen we ons Hadise terug en dan nog eens zo’n sensatie aan ’t strand. Zeg nu zelf we kennen toch wel wat hondjes die jaloers zijn op de Faes’en Drenten.

Belle

Marokkaan in wapenwinkel

Een marokkaan gaat naar een wapenwinkel in 't centrum van Antwerpen.
De uitbater is een typische Antwerpenaar, met het eveneens typische  'platte accent'.
De marokkaan vraagt: 'seg meneer, edde goa zoe van die gewere?
Waarop de uitbater antwoordt: 'nie meneer da verkoope wale nie'...  Nochtans zijn er 2 volledige wanden in de winkel bedekt met  geweren...
De marokkaan snapt het niet, maar vraagt dan maar; 'ok, edde gij dan zoe van die messen'
De uitbater antwoord hier weer op: 'goh, nie meneer, da verkoope wale nie... ‘
Ook is er in de winkel weer een hele wand bedekt met messen in alle  soorten en maten.
De marokkaan snapt er niks van en doet nog een laatste poging: 'edde gulle  dan van die boksbeugels'
De uitbater antwoordt weer: 'nie meneer, da verkoope wale nie..
De marokkaan besluit uiteindelijk de winkel te verlaten.
Eens buiten gekomen wil hij toch weten hoe de vork aan de steel zit, en stapt terug naar binnen, en vraagt aan  de antwerpenaar
'Edde goa iets tege marokkane??'

'Ja meneer, kijkt mor is rond !!'

Nota bij deze mop: spijtig dat er een nota bij hoort, maar gisteren was een Nederlander de kop van jut, vandaag een Marokkaan en “ten langen leste” lachen we nog het meest van al met onszelf…

Op familiebezoek…

En dan horen we de trouwe blog lezers al zeggen…jullie zitten toch in Frankrijk woont daar ook al familie of zijn jullie terug gekomen naar België ?

Wij zijn niet naar België gekomen en we hebben geen familie die in Frankrijk woont, maar onze zus Hadise is op vakantie met haar maatje Sammy en de baasjes Jean-Pierre, Ute  en oma Nellie.

Normaal wilde “de familie Hadise” tot bij ons komen maar deze maal zal het niet lukken, daarom zijn wij gedrieën samen met de baasjes naar Ile de Ré  gereden waar zij verblijven.

Voor ons baasje is het een anderhalf uur rijden, een makkie voor ons baasje, en het was rustig op de baan naar Niort en zo verder naar La Rochelle en Ile de Ré.

De brug naar het eiland is even indrukwekkend als duur aan péage want het is een brug waar ze 9 euro voor vragen om heen en terug over te rijden. En dan accepteerden ze niet eens de Shell betaalkaart van ’t baasje. Da’s de eerste maal dat ze aan een péage poort geen Shell of Esso kaart aannemen. Soit…ze namen de Visa wel aan, en we zijn  er toch over geraakt.

Jean-Pierre en Hadise stonden ons op te wachten aan de kerk van Sainte Marie de Ré waar hun vakantiewoning op een kleine steenworp van verwijderd was.

Sammy, al flink op jaren en aan de mannelijkheid is ook al gewerkt heeft wel heel wat belangstelling voor bij betoond, zijn neus is nog pico bello en dat ik loops aan het worden ben is ondertussen in half Frankrijk al bekend geraakt.

We zijn ook nog naar het strand geweest maar die foto’s en verhaal krijg je later… om jullie kurieus te maken zegt ons baasje.

Belle

In een treincoupé

Een Belg, een Nederlander, een schoon wijf en een non zitten in een treincoupe. Plots rijdt de trein een tunnel in, en het licht werkt niet.

Het is stikdonker. Dan klinkt er een luide klets, en als de trein de tunnel weer uitkomt zit de Nederlander pijnlijk in zijn gezicht te wrijven.

Niemand zegt wat en ze kijken elkaar zwijgend aan.

"Godverdomme" denkt de non, "die Nederlander heeft natuurlijk geprobeerd die madam te pakken, en die wilde dat niet en heeft hem geslagen!"
“Verdomme” denkt da schoon wijf, “die Nederlander heeft natuurlijk mij willen pakken in het donker. Maar heeft per ongeluk die non gepakt, die wilde dat niet en heeft hem geslagen!"

“Jezusmina” denkt de Nederlander, "die Belg heeft natuurlijk geprobeerd die leuke meid te pakken, heeft per ongeluk die non gepakt, die wilde dat niet en heeft hem geprobeerd te slaan. Maar die Belg realiseerde zich dat en heeft gebukt, waardoor ik de dreun heb gekregen!"

Terwijl de Belg denkt : "In de volgende tunnel sla ik die Nederlander nog eens op zijn bakkes!

De muzikale boom…

Het gaat hier al eventjes over bomen en hun vruchten maar daar gaan we het hier nu niet meer over hebben. We hebben nog zo’n specialleke in huis hier.

De muzikale boom… onze Lindeboom voor de deur staat in bloei, dat ruikt ten eerste al heel goed en dat hebben die bijtjes ook geroken. ’t Baasje heeft er totaal geen gedacht van hoeveel korven bijen zich in onze boom hebben verzameld, maar ze maken geluid voor héééél veel bijtjes.

De boom op zich is al een prachtexemplaar (zeggen de buren) en voor ons is het in de eerste plaats een schaduwbrenger tijdens de warme zomermaanden. Daar kan geen enkele parasol tegenop. Nu gedurende het grootste deel van juni geeft ‘m nog eens 16 uur per dag natuurmuziek.

Het begint bij het ochtendkrieken al, zo rond zes uur komen ze al aangevlogen, de ijverige werksters, en nu rond tien uur ’s avonds zoemt die boom nog steeds van de grond tot de top, zo’n tien meter hoger.

Aangename geur, leuke natuurmuziek en schaduw, allemaal heel leuk en toch is er een negatieve kant aan de boom op dit moment. Het probleem loopt op vier poten is volgens de rasbeschrijving “wit met bruine platen” en hapt naar alles wat vliegt, bijen en hommels inbegrepen, het heeft ook nog een naam : Hera !

Het baasje heeft alles al klaar liggen voor het moment dat een van die diertjes uit zelfverdediging een beet in haar keel plaatst. Kolken of niet, overgeven of nog iets anders, het baasje ramt een plastic darm in haar keel zodat ze kan blijven ademen en zo met haar naar de dierenarts kan vliegen. Hopelijk blijft dat stukje plastic nog jaren ongebruikt in de hondenapothekers doosje liggen, prettig gaat het voor geen van beiden zijn indien het nodig is…

Belle

Den boom in…

Meestal is het niet fraai als men dat tegen je zegt, het betekent meestal, los het zelf maar op, op mij hoef je niet te rekenen.

Hier in dit geval is het letterlijk “den boom in”, met behulp van een ladder, anders geraak je er niet met die hoogstam kersen. Als ’t baasje onderaan begint kan ‘m op zijn knieën (biddend dachten enkele lezers) beginnen zoals bij vorige kerselaar. Dat zullen toch wel twee emmers worden die al “biddend” kunnen geplukt worden.

Bij het kriekenboompje (in vergelijking met de kersenbomen is het maar een kleintje) zijn er twee takken afgebroken onder het gewicht van de kriekjes. Die moet dan alvast niet meer gesnoeid worden.

Straks de eerste resultaten in woord en beeld, en zoals ze op de kermis zeggen/roepen, ”kom dat zien , kom dat zien ! ! !”

Belle & co

“Superman “

Het is 7u 's morgens. De man komt thuis en zijn vrouw zit hem kwaad op te wachten.

Zij: "Awel Superman, vindt ge het uur dat ge nu thuiskomt niet een beetje overdreven ?"
Hij: "Ik kan het u uitleggen, het spijt me maar ik was bij klanten."

Zij: "Ah ja ? En daar hebt ge de ganse nacht liggen kletsen dan, tot 7u 's morgens zeker, nietwaar Superman !!!"
Hij: "Laat mij toch uitleggen vrouw ! Ik heb een nieuwe klant kunnen binnenhalen en we zijn Italiaans gaan eten."

Zij: "En dat tot 7u 's morgens zeker, ge neemt mij voor een achterlijke trut zeker, Superman !!!"
Hij: "Ja, goed. Daarna zijn we nog efkes op café geweest, tot een uur of 3."

Zij: "Ah ja, tot 3u en wat hebt ge dan tot 7u uitgestoken hè, Superman ???"
Hij: "Ja, Euh, .. dan zijn we nog wel efkes naar een strip-tease tent geweest, maar alleen om toe te kijken zenne, dus eh... zoals ik al zei eh... ."

Zij: "Allée vooruit, ge hebt alleen maar gekeken, en rustig afgewacht? Hmm, wat gaat ge mij nu nog allemaal wijsmaken, Superman ???"
Hij: "Laat mij't nu toch ne keer fatsoenlijk uitleggen en luister nu toch es ! En trouwens, waarom noemt ge mij nu al de hele tijd Superman ???"

Zij: "Omdat verdomme voor zover ik weet alleen Superman zijn slipje over zijn broek aandoet !!!!"

Aangekomen…

Iets na achten zijn we in La Magdeleine aangekomen, we waren deze middag om half één bij ons in Vosselaar de oprit afgereden.

Op de E17 geven ze brol tussen Zwijnaarde en Gent, ook juist na Antwerpen zou het niet pluis zijn. We nemen dus de richting Brussel, om half twee is daar nog niet veel hinder als er geen ongevallen zijn gebeurt, we zijn dan op de kortst mogelijke tijd Valenciennes voorbij.

Om vier uur moeten we al in de spiegels kijken om Parijs nog te zien liggen. Iets voorbij Orleans zet het baasje zijn pinker op om even de tank bij te vullen en de benen/poten even te strekken en een plas te maken. Wij hebben ons tot nu toe niet laten horen. Ook Heros heeft geen last van het autorijden, geen kwijlen, geen overgeven ! Flinke Drent die Heros ! We rijden voor de eerste maal mee op de achterbank van de auto. Dan hebben we wat meer plaats dan in de bench en het baasje heeft terug beschikking over de koffer voor de gewone bagage.

Hoe verder we naar het zuid-westen bollen hoe hoger de buitenthermometer op het baasjes dashbord stijgt. Om 8 uur staat hij nog op 23° C !

’t Baasje heeft na het uitladen van de bagage een korte inspectie ronde gemaakt door de tuin. Morgen terug de ladder op want de kersen van de laatste boom zijn etens/gebruiksklaar . Van de boom waar we al kersen van meegenomen hebben naar België vorige week, hangen ook nog prachtexemplaren.

Van de kriekenboom is een tak afgebroken door het gewicht van de vruchten… Ook de aardbeien hebben niet gewacht tot we terug kwamen en glimmen knalrood tussen het onkruid dat natuurlijk sneller dan de rest omhoog schiet. En dan zeggen dat er twee weken geen sprietje onkruid stond.

Morgen uitgebreid verslag, voor we de boom intrekken !

Belle & co

Om toch maar iets te laten weten…

Vandaag zullen jullie het met weinig Drentennieuws moeten doen, niet dat er weinig te beleven valt maar onderweg is er weinig gelegenheid om iets op ‘t blog te plaatsen.

Je kan het al raden, we zijn weer onderweg naar ’t zuid-westen bij de zuiderburen. Er wachten ons nog twee kersenbomen die moeten geplukt worden. Als ’t baasje daar mee klaar is, en ’t vrouwtje haar bokaaltjes vol zijn met allerlei variaties van kersen dan… dan hé… dan zijn de kriekjes rijp, en kan ’t spelleke opnieuw beginnen. ’t Baasje in de boom en ’t vrouwtje die kriekenconfituur in potjes doet. We zullen geen honger lijden deze winter zegt het baasje, en ’t vrouwtje knikt heel ijverig instemmend mee.

Wij laten iets weten en brengen relaas van ’t moment dat we aangekomen zijn en de auto leeggemaakt is. Volgens het baasje mogen we vanaf morgen meerijden op de achterbank en hoeven wij , Hera en Heros, niet meer in de bench in de koffer. Die bench is wat klein aan het worden om zo lang twee “halfwassen” Drenten te herbergen zegt ons baasje. Op de achterbank, wij drieën, zoals “de groten” !

Belle, Hera & Heros

Californië…

Zit zonder centen, en het faillissement staat voor de deur. Dat bericht heeft al in alle kranten gestaan. In de papieren versie van “Het Laatste Nieuws” leest ons baasje wat gouverneur Schwarzenegger daartegen wil doen.

Hij heeft o.a. een aantal gevangenen vrijgelaten, de gevangenis Alcatraz staat te koop en nu is “TERMINATOR” SCHWARZENEGGER ook nog vergeten dat ‘m geen filmster meer is maar gouverneur van de staat Californië.

Zo heeft ‘m besloten dat alle honden die in een asiel, uitgebaat door de overheid, binnengebracht worden en na drie dagen niet terug zijn opgehaald, de finale spuit kunnen verwachten !

Van een echte Terminator gesproken !

Belle

Nog eens roofvogels & Drenten…

Zoals we deze morgen al schreven , we waren meer dan tevreden over de organisatie en wat ons geboden werd.

De verschillende standen met roofvogels gaf een grote verscheidenheid aan vogelsoorten/rassen en hun verschillende onderverdelingen. Zo waren er bij de Uilen zo veel verschillende soorten dat we er van gingen duizelen. Als die dan ook nog eens gaan verschillen in kleurschakeringen…

Ook de randanimatie was mooi verzorgd, muzikaal waren e de “Lowland Pipers” uit Turnhout. Een doedelzakgroep, ontstaan in de jaren ‘60 uit een scoutsgroep, die zelfs internationale uitstraling heeft. Voor de kleintjes was er de maquillage, er liepen voorwaar enkele poesjes en tijgerinnetjes op twee pootjes over het terrein. Zelfs de man die aan de kassa zat voor de drankbonnetjes haalde zijn schmink inspiratie in de Caraïben en dacht waarschijnlijk dat ‘m ook zo knap was als Johnny Depp & co, of was het Piet Piraat die zij grote voorbeeld was ?

Aan alles was gedacht, zelfs het onvoorziene… toen Peter en ons baasje het water van de tent duwden, dat zich in het bovenzeil verzamelde , kregen zij ettelijke liters over zich. Kletsnat waren ze beiden, maar een gelukkig toeval, onze buur standhouder verkocht T-shirt’s en sweaters. Vier T-shirts voor 10 €, daar kan je niet nat voor blijven lopen vonden de verzopen kiekens. Zo waren er twee standhouders tegelijk tevreden, één koper en één verkoper.

Na zessen zijn de vrienden Drentenliefhebbers de biertent maar ingedoken. Wij mochten in de auto gaan uitrusten, waar we niet rouwig om waren. ’t Vrouwtje is “naar ’t schijnt” tweemaal iets in de auto komen halen… maar dat weten we maar van achteraf horen zeggen…

Belle en de “stik kapotte” pup’s

Waaaw…

Inderdaad waaaaw, gisteren op de roofvogelhappening te Kasterlee. Voor ons van de Drentenvereniging was het de eerste maal dat we deelnamen maar het zal ons nog lang geheugen.

De organisatie door de Kastelse Valkeniers liep als een trein, feilloos en zonder haperen. Professioneel kon het niet beter. In de voormiddag hadden we geen geluk met het weer maar om één uur stopte het met regenen en kwam zelfs de zon eens piepen.

Wij Drenten hebben zelden zoveel belangstelling gehad, zelfs op de prestigieuze “Brussels Dog Show” was er maar een fractie belangstelling in vergelijking met Kasterlee en zijn roofvogelhappening.

We, dat zijn Zeppos, Belle, Hera, Heros, Hercule, kregen nog hulp van Gorky en ook “onze Harry” is ook nog komen supporteren. De baasjes hadden twee tentjes voor ons geplaatst en dat was ook voor al die mensen die naar ons kwamen informeren een aangenaam gevoel, zeker bij de stortbuien van de voormiddag.

Wij en onze baasjes hebben nog maar eens bewezen dat we geen “flauw beestjes” zijn en dat een stevige juni bui ons niet kan thuishouden.

Laten we besluiten dat “onze kaars uit was “ gisterenavond en dat we onze bench al rond tien uur hebben opgezocht, van een berichtje voor ’t blog is niet veel meer in huis gekomen gisteren. Hier zetten we dan ook nog wat foto’s bij die hoofdzakelijk genomen zijn door ’t vrouwtje. (’t baasje moest altijd maar “klappen”)

Belle, Hera en Heros

Vandaag…

14 juni, roofvogelhappening in Kasterlee, ’t baasje is al van “kot in de nacht” in de weer , hij heeft geen tijd gehad om iets op ’t blog te zetten.

Alleen kunnen het niet over ons hart krijgen van niets over ons te laten horen, daarom dit berichtje.

Vanaf morgenvroeg volledig verslag over vandaag .

Nog efkes geduld tot morgenvroeg…

Belle & co

Te mooi om waar te zijn…

Mooi weer, een bos dat helemaal opgefrist is, al die oude geuren weggespoeld, veel konijnen, jong zowel als oud, en dan komen ook de bekenden, honden en baasjes ook terug naar het bos.

Wat kan een Drent nog meer wensen ?

Gisteren hebben we een extra grote wandeling gemaakt, ter compensatie van die afgebroken wandelingen van de laatste dagen. Op één wandeling zijn we snel moeten gaan lopen wegens donder en bliksem, en toen waren we juist in het bos ! Dat is gevaarlijk zegt het baasje onder de bomen bij bliksem. Maar in het open veld is het ook gevaarlijk zegt ‘m. Conclusie… bij onweer ga niet wandelen maar kruip lekker warm in je mand of bench bij het venster…

Gisteren zijn we dan Chendor, de labrador van Walter en Gertie & de kinderen terug tegen gekomen in het bos. Chendor is al 7 jaar maar loopt nog graag mee met ons. Dat is iets dat hij alleen doet als hij ons tegenkomt zegt Gertie, zijn vrouwtje. Tegen Chendor moeten wij “boven Moerdijks” blaffen want gans de familie zijn afkomstig uit Nederland maar wonen hier bij ons om de hoek. Onze baasjes kunnen goed opschieten met hen want Walter is ook aangesloten bij het bestuur van wijkvereniging, net als onze baasjes.

Wij hebben dan ook al dikwijls samen gewandeld en gefeest ….

Belle & co

Overrompeling…

Deze namiddag in het bos was het een echte overrompeling, op een bepaald moment stonden we met 9 honden samen op een kruising van twee boswegen.

’t Baasje zegt dat ‘m aan Madam de burgemeester (Madam met een hoofdletter) gaat vragen om rustbanken in ’ t bos te zetten, dan kunnen onze baasjes nog wat langer “zitten” babbelen.

De labrador en de collie hadden we gisteren ook al gezien, dat zijn ook de “alle weer” bezoekers in ons bos, de Westies waren nieuw, en we vermoeden de baasjes ook want die hadden een tongval van de kant van Tilburg en hoger het land in.

We hebben dan de ronde door het bos met vijf honden gemaakt waarbij we die collie en de labrador eens hebben getoond hoe Drenten achter de konijnen aan gaan. Ja het was vandaag geen dag om konijn in Vosselaar te zijn. We hebben geen konijnen gepakt maar we zijn wel zeker dat er in menige konijnenpijp nog liggen, die hijgen van het lopen om uit ons bereik te blijven !

Belle & co & vrienden

Terug mooi  ?

Blijft het mooi weer tot en met zondag ? of gaat de heilige Medard zijn goestingske krijgen en gaat het zoals de volkswijsheid zegt, 6 weken regenen ?

Deze morgen schijnt de zon volop, ze doet werkelijk haar opperste best om de nattigheid van de laatste dagen op te drogen, Het gras, of wat er in onze tuin van overblijft, dampt onder de warmte van de zon.

Dan kunnen we straks terug “droog” gaan wandelen en niet terug thuis komen net alsof we vierklauwens de vijver zijn ingedoken.

Zondag hebben we dan de roofvogelhappening in Kasterlee. Peter, het baasje van Zeppos en Hercule heeft al laten weten dat zijn Drenten er klaar voor zijn. Logisch eigenlijk, die beide zijn reu’s die zijn altijd voor van alles klaar, die moeten geen rekening houden met loopsheid en al die andere zaken…

Als ons baasje toezegt om zo ergens aan deel te nemen is het toch telkens…als ! Maar deze maal is alles OK, we gaan er zijn met z’n drieën !

Belle

Te jong…

Elsje, een zeventien jaar oud meisje heeft net van de dokter vernomen dat ze zwanger is.

“Ach” klaagt ze tegen de dokter,

“Was ik die avond maar met mijn ouders mogen meegaan naar de cinema.”

“En waarom mocht je die avond niet meegaan ?” vraagt de dokter.

“De film was verboden onder de achttien jaar”  antwoord ze.