Niks als ladders vandaag!

Waakhonden…

Al 5 dagen hebben ze hun vaste plaats wanneer het baasje op de ladder staat om kersen te plukken. Het baasje moet ze niet gaan zoeken, Hera en Heros liggen onder aan de ladder te “waken”.(?)

Moest er nu een snoodaard langs komen om ’t baasje zijn emmer kersen te pikken, dan dient ‘m wel even de twee waakhonden wakker te maken om ook nog van enige ambiance te kunnen genieten.

En Myriam die het baasje begin deze week nog verwittigde voor de gevaren van het kersenplukken heeft het gevaar verkeerd ingeschat. Hier bij ons is het niet zozeer de hoogte en de ladder die gevaarlijk zijn , het baasje dient goed op te letten dat hij zijn voet niet verzwikt als ‘m beneden komt en op één van de slapers trapt.

Af en toe, maar dan ook heel af en toe springen ze eens op en koersen naar de afsluiting, dan zijn er grote lawaaimakers op komst zoals buurman/agriculteur Serge met zijn monstertractor met aanhangsels. Een mens die eerlijk zijn boterham verdient met hard werken, die pogen ze dan nog weg te jagen ook.

Na de kersenpluk gaan we nog eens aan hun opvoeding werken zie…

Belle

Jagers of dragers ?...

Met van alles zeulen ze die twee pup’s van mij, je kan het niet voorstellen wat het baasje al op de meest vreemde plaatsen gevonden heeft.

Al een paar dagen heeft Hera een voorliefde voor stenen, natuursteen zoals er hier veel in de grond steken, oude en/of gebroken pannen die het baasje achter de schuur heeft weggestapeld. Zij kan ze allemaal gebruiken om wat het baasje vermoed, haar tanden te verslijten en bot te maken.

De steen die ze hier op de foto draagt lag een half uur later in twee gebeten naast de zetel in de living. Je kan je niet voorstellen wat een sterk gebit en kaakspieren dat die frêle Hera heeft.

Heros van zijn kant heeft het dan weer meer voor houtblokken, liefst goei zware eiken of beukenblokken voor de kachel. Sinds het baasje kersen aan het plukken is, en dat is nu toch al vijf dagen gaat hij regelmatig aan de haal met baasjes plukemmertje. Het is een voormalig hondenkoekjestrommel die perfekt tussen de sporten van de ladder past. Heros loopt dan fier als een pauw door de tuin en wonderwel…dit emmertje wordt niet in de vernieling gebeten !

Belle & co

Gepikt ?...

Daarjuist bij het openen van de dagelijkse mail springt er één mail bovenuit. “Steriliseerketel” en ze komt van Fons Nicolay. Als je dan de (korte) mail leest dan beweert hij dat ‘m mijn steriliseerketel heeft “gepikt” Dan zeg ik “dewelke ?” want we hebben er vier, twee in België en twee in Frankrijk. Hier onder de mail van Fons.

Jan,

 Ik heb je steriliseerketel gepikt... Ik hoop dat je het niet erg vind ?

Maar ik heb wel een beetje reclame gemaakt voor Belle en Simone....

 https://blog.seniorennet.be/keukenverhalen/archief.php?ID=369349

 A propos, de confituur van de kersen is zeer lekker... !

 Groeten

 Fons

Als je dan de mail opvolgt dan blijkt dat ‘m een fotootje gepikt heeft dat ik vorig jaar bij het begin van het Weckseizoen op het blog plaatste. Het is één van de twee ‘Franse’ die ik fotografeerde op de waterput, bij ons op de koer.

Nu ga ik hier Leo Van Sande uit Beerse ook even vernoemen  want wij hebben twee zaken zeker al gemeen. De voorliefde voor Drentsche Patrijshonden en onze steriliseerketel, want ook bij Leo kan je nog steeds bokalen “Weckpotten” kwijt. Dus Fons dat zijn er al twee die je kent die nog steriliseren…

Bij ons is het gekomen uit noodzaak en miserie dat we terug zijn beginnen steriliseren. Ook wij zijn begonnen met de opbrengst van de moestuin in de diepvriezer te stoppen, tot een stroompanne en nadien nog eens een slecht gesloten diepvriezerdeur de ganse jaaropbrengst naar de teelballen hielp.

Wanneer ik zo in de loop van het jaar eens liet ontvallen dat ik voor mijn volgende verjaardag een origineel/praktisch cadeau wel zou kunnen appreciëren viel dat niet in dovemans oren, en kon ik een week later de inhoud van vier grootmoeder kelders beginnen sorteren. Oud schoolcollega’s Cis en Leo waren de eerste en grootste leveranciers van ketels en potten. Wat wel telkens ontbrak waren de thermometers…maar dat was dan ook het minst van de problemen want die blijken nog in alle “potten carré” winkels verkrijgbaar te zijn, idem dito de rubberen sluitringen.

Dat is zowat het verhaal dat startte zo’n zeven, misschien acht jaar geleden en waar we elke winter meer dan deugd van hebben. Want wie kent nog de smaak van zelf ingemaakte “echte” snijboontjes, of “regenboogsoep” in ’t Frans uiteraard “soupe arc en ciel”? In Vosselaar en La Magdeleine weten ze er alles van.

Fons en zijn verhalen recepten kan je hier vinden: https://blog.seniorennet.be/keukenverhalen/

https://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/

Uitspraak van de dag…

Waarom trouwt 85% van de vrouwen tegenwoordig niet meer ?

Ze hebben eindelijk begrepen dat je voor 60 gram worst…

Geen heel varken dient te kopen ! ! !

20 juni…

Wij weten het en de fervente striplezers in België en Nederland weten het ook, hier in Angoulême hebben ze zichzelf jaren geleden gekroond tot wereldhoofdstad van het stripverhaal. Hier heet dat “la bande desinée” of kortweg BD.

Zij gaan in heel dat stripgedoe nogal heel ver, één van de winkel/ hoofdstraten is zelfs genoemd naar onze Belgische Hergé, de geestelijke vader van Kuifje, “Tin Tin pour les Français”. Onze Prins Flip is die met zijn madam enkele jaren geleden komen inhuldigen.

Maar nu gisteren is het nieuwe museum van de BD ingehuldigd, morgen zullen we weten door wie, want vandaag stond er enkel informatie over het museum in de speciale katern die de Charente Libre aan de opening wijde.

Het zal wel iemand van het niveau Ségolène Royal zijn waarschijnlijk want die lijkt op dit moment wel God… allomtegenwoordig is ze al. Zo was ze eergisteren in Nersac om op de knop te duwen om zogezegd een fabriek in gang te zetten die “groene batterijen” voor electrische auto’s gaat produceren. De electrische Mercedes C-klasse die volgende week gaat voorgesteld worden aan de wereldpers is de eerste die “groen” gaat rijden, zeggen ze in de gazet .

Maar om terug te komen op het nieuwe BD museum, we zullen nu toch eens moeten gaan kijken want in de tien jaar hebben we enkel nog maar de “blinde muur tekeningen” gaan bewonderen die overal in de binnenstad van Angoulême lelijke muren opfrissen.

Het zal wat geven volgend jaar in januari, als het jaarlijkse “festival du BD” in het nieuwe museum gaat plaatshebben. Wij houdenU op de hoogte.

Belle & co

Ogen test voor 40+ers…

Dit is een volledig onafhankelijke ogentest, geen enkele brillenfirma heeft hier iets mee te maken.

Het was weeral even geleden dat wij een ogentest deden, zie hier uw gratis test om te zien dat uw glazen nog aanhepast zijn of dat U aan uw eerste brilletje toe bent !

Indien U schapen ziet raadpleeg dan uw oogarts…

Makkelijker ?...

Op de Nederlandse site “het Hurktoilet” geeft Peter ons vandaag informatie over een nieuwe tunnel die de passage langs Parijs-West makkelijker moet maken.

http://www.hurktoilet.nl/weblog/blog.php

De tunnel gaat dus langs Versailles maar dan ondergronds en is van het duplo type, hier kan je het promotiefilmpje bekijken: http://www.cofiroute.fr/cofiroute.nsf/fr/duplex-a86.htm .

De tunnel maakt nog niet de ganse verbinding vol tussen de A1 (luchthaven Charles de Gaulle) en de A10 richting Bordeaux. Daar moeten we nog op wachten tot 2011, het blijft dus nog even aanklooien daar aan de westkant van Parijs.

Goedkoop gaat het ook niet zijn, want het gaat een toltunnel worden. En met toltunnels in steden hebben wij Belgen ook al enkele jaren ervaring met de Liefkenshoek tunnel die er voor de grootste deel van ’t  jaar ook maar ligt te liggen !

In 2011 gaan we wel eens proberen langs die kant, ondertussen blijven we de Oost-route volgen over “den ouwe” périférique van de Porte Bagnolet tot aan de Porte d’ Italie. Dat gaat nog altijd het snelst.

Jan

Terug tuinwerk…

Nadat we eergisteren een dagje uit genomen hadden en het gisterenmorgen druilweer was, gaan we er vandaag met frisse moed terug tegenaan.

Er blijft nog een gigantische hoeveelheid kersen te plukken maar ….ondertussen hebben de eerste larven zich al in enkele kersen laten zien. Dat krijg je als je de kersen te rijp laat worden. ’t Vrouwtje schud ervan als ze nog maar denkt dat er één wormpje in de confituur terecht komt.

Dus gaat het baasje er met de moed der wanhoop er tegenaan om toch maar zoveel mogelijk te kunnen plukken. Voor hem telt maar één ding: “alles” moet af want wat blijft hangen gaat rotten en daar komen de wespen en frolons op af. (frolons zijn superformaat wespen, 3 maal zo groot als normale) en met een allesvreter als Hera betrouwt hij het niks.

Ondertussen heeft het baasje gisteren namiddag wel het gras afgereden onder de bomen, dan zijn de afgevallen kersen toch al makkelijker op te ruimen. Nu moet ‘m wel de zitmaaier onderaan eens met de hogedrukreiniger afspuiten want ook daar gaat het plakken en stinken naar rottend fruit.

Eigenlijk moeten we over gans die toestanden zo niet zagen zeg ik tegen het baasje want uiteindelijk zit ‘m met een luxe probleem…

Belle

L’ Atlantique…

Gisteren waren we dus op Ile de Ré zoals je vanmorgen kon lezen. Natuurlijk ga je dan ook eens naar zee. Voor onze “klein mannen” Hera en Heros was het de eerste maal dat ze aan zee kwamen. Vorige maand wilden we al eens gaan, maar toen heeft Heros roet in ’t eten gegooid door ziek te worden onderweg.

Nu bij het familiebezoek aan Hadise ging alles goed, we hebben ons eens goed kunnen uitleven in de oceaan, want zo noemen ze de zee hier.

Ons baasje vertelt dat er aan de andere kant van de oceaan Amerika ligt en dat we maar eens goed moeten kijken naar die “schoon maskes” op ’t strand van Copacabana of naar de Obama op zijn balkon van zijn witte villa. Uiteraard hebben wij niks van dat alles gezien, onze baas heeft weeral dik overdreven want aan onze ogen ligt het niet hoor.

Ik heb daar aan het water dadelijk het goed voorbeeld gegeven en samen met Hadise en haar maatje de Sammy de oceaan ingedoken. Ik deed dat zo hevig dat het baasje dacht dat ik ineens de oversteek ging wagen naar Amerika.

De verrassing was wel Heros die thuis niet zo’n held in het water is, zoals zijn naam doet vermoeden. Hier aan de kust was het net een andere hond, de felste uit de hoop en precies gek geworden in het water. Ook Hera stak gans haar kop onder water, wat ze nog mankeerde was een snorkel, maar da’s iets voor de volgende keer iets zegt het baasje.

We beleefden in elke geval een reuze dag, eerst zagen we ons Hadise terug en dan nog eens zo’n sensatie aan ’t strand. Zeg nu zelf we kennen toch wel wat hondjes die jaloers zijn op de Faes’en Drenten.

Belle

Marokkaan in wapenwinkel

Een marokkaan gaat naar een wapenwinkel in 't centrum van Antwerpen.
De uitbater is een typische Antwerpenaar, met het eveneens typische  'platte accent'.
De marokkaan vraagt: 'seg meneer, edde goa zoe van die gewere?
Waarop de uitbater antwoordt: 'nie meneer da verkoope wale nie'...  Nochtans zijn er 2 volledige wanden in de winkel bedekt met  geweren...
De marokkaan snapt het niet, maar vraagt dan maar; 'ok, edde gij dan zoe van die messen'
De uitbater antwoord hier weer op: 'goh, nie meneer, da verkoope wale nie... ‘
Ook is er in de winkel weer een hele wand bedekt met messen in alle  soorten en maten.
De marokkaan snapt er niks van en doet nog een laatste poging: 'edde gulle  dan van die boksbeugels'
De uitbater antwoordt weer: 'nie meneer, da verkoope wale nie..
De marokkaan besluit uiteindelijk de winkel te verlaten.
Eens buiten gekomen wil hij toch weten hoe de vork aan de steel zit, en stapt terug naar binnen, en vraagt aan  de antwerpenaar
'Edde goa iets tege marokkane??'

'Ja meneer, kijkt mor is rond !!'

Nota bij deze mop: spijtig dat er een nota bij hoort, maar gisteren was een Nederlander de kop van jut, vandaag een Marokkaan en “ten langen leste” lachen we nog het meest van al met onszelf…

Op familiebezoek…

En dan horen we de trouwe blog lezers al zeggen…jullie zitten toch in Frankrijk woont daar ook al familie of zijn jullie terug gekomen naar België ?

Wij zijn niet naar België gekomen en we hebben geen familie die in Frankrijk woont, maar onze zus Hadise is op vakantie met haar maatje Sammy en de baasjes Jean-Pierre, Ute  en oma Nellie.

Normaal wilde “de familie Hadise” tot bij ons komen maar deze maal zal het niet lukken, daarom zijn wij gedrieën samen met de baasjes naar Ile de Ré  gereden waar zij verblijven.

Voor ons baasje is het een anderhalf uur rijden, een makkie voor ons baasje, en het was rustig op de baan naar Niort en zo verder naar La Rochelle en Ile de Ré.

De brug naar het eiland is even indrukwekkend als duur aan péage want het is een brug waar ze 9 euro voor vragen om heen en terug over te rijden. En dan accepteerden ze niet eens de Shell betaalkaart van ’t baasje. Da’s de eerste maal dat ze aan een péage poort geen Shell of Esso kaart aannemen. Soit…ze namen de Visa wel aan, en we zijn  er toch over geraakt.

Jean-Pierre en Hadise stonden ons op te wachten aan de kerk van Sainte Marie de Ré waar hun vakantiewoning op een kleine steenworp van verwijderd was.

Sammy, al flink op jaren en aan de mannelijkheid is ook al gewerkt heeft wel heel wat belangstelling voor bij betoond, zijn neus is nog pico bello en dat ik loops aan het worden ben is ondertussen in half Frankrijk al bekend geraakt.

We zijn ook nog naar het strand geweest maar die foto’s en verhaal krijg je later… om jullie kurieus te maken zegt ons baasje.

Belle

In een treincoupé

Een Belg, een Nederlander, een schoon wijf en een non zitten in een treincoupe. Plots rijdt de trein een tunnel in, en het licht werkt niet.

Het is stikdonker. Dan klinkt er een luide klets, en als de trein de tunnel weer uitkomt zit de Nederlander pijnlijk in zijn gezicht te wrijven.

Niemand zegt wat en ze kijken elkaar zwijgend aan.

"Godverdomme" denkt de non, "die Nederlander heeft natuurlijk geprobeerd die madam te pakken, en die wilde dat niet en heeft hem geslagen!"
“Verdomme” denkt da schoon wijf, “die Nederlander heeft natuurlijk mij willen pakken in het donker. Maar heeft per ongeluk die non gepakt, die wilde dat niet en heeft hem geslagen!"

“Jezusmina” denkt de Nederlander, "die Belg heeft natuurlijk geprobeerd die leuke meid te pakken, heeft per ongeluk die non gepakt, die wilde dat niet en heeft hem geprobeerd te slaan. Maar die Belg realiseerde zich dat en heeft gebukt, waardoor ik de dreun heb gekregen!"

Terwijl de Belg denkt : "In de volgende tunnel sla ik die Nederlander nog eens op zijn bakkes!

De muzikale boom…

Het gaat hier al eventjes over bomen en hun vruchten maar daar gaan we het hier nu niet meer over hebben. We hebben nog zo’n specialleke in huis hier.

De muzikale boom… onze Lindeboom voor de deur staat in bloei, dat ruikt ten eerste al heel goed en dat hebben die bijtjes ook geroken. ’t Baasje heeft er totaal geen gedacht van hoeveel korven bijen zich in onze boom hebben verzameld, maar ze maken geluid voor héééél veel bijtjes.

De boom op zich is al een prachtexemplaar (zeggen de buren) en voor ons is het in de eerste plaats een schaduwbrenger tijdens de warme zomermaanden. Daar kan geen enkele parasol tegenop. Nu gedurende het grootste deel van juni geeft ‘m nog eens 16 uur per dag natuurmuziek.

Het begint bij het ochtendkrieken al, zo rond zes uur komen ze al aangevlogen, de ijverige werksters, en nu rond tien uur ’s avonds zoemt die boom nog steeds van de grond tot de top, zo’n tien meter hoger.

Aangename geur, leuke natuurmuziek en schaduw, allemaal heel leuk en toch is er een negatieve kant aan de boom op dit moment. Het probleem loopt op vier poten is volgens de rasbeschrijving “wit met bruine platen” en hapt naar alles wat vliegt, bijen en hommels inbegrepen, het heeft ook nog een naam : Hera !

Het baasje heeft alles al klaar liggen voor het moment dat een van die diertjes uit zelfverdediging een beet in haar keel plaatst. Kolken of niet, overgeven of nog iets anders, het baasje ramt een plastic darm in haar keel zodat ze kan blijven ademen en zo met haar naar de dierenarts kan vliegen. Hopelijk blijft dat stukje plastic nog jaren ongebruikt in de hondenapothekers doosje liggen, prettig gaat het voor geen van beiden zijn indien het nodig is…

Belle

Den boom in…

Meestal is het niet fraai als men dat tegen je zegt, het betekent meestal, los het zelf maar op, op mij hoef je niet te rekenen.

Hier in dit geval is het letterlijk “den boom in”, met behulp van een ladder, anders geraak je er niet met die hoogstam kersen. Als ’t baasje onderaan begint kan ‘m op zijn knieën (biddend dachten enkele lezers) beginnen zoals bij vorige kerselaar. Dat zullen toch wel twee emmers worden die al “biddend” kunnen geplukt worden.

Bij het kriekenboompje (in vergelijking met de kersenbomen is het maar een kleintje) zijn er twee takken afgebroken onder het gewicht van de kriekjes. Die moet dan alvast niet meer gesnoeid worden.

Straks de eerste resultaten in woord en beeld, en zoals ze op de kermis zeggen/roepen, ”kom dat zien , kom dat zien ! ! !”

Belle & co