Makkelijker ?...

Terug tuinwerk…

Nadat we eergisteren een dagje uit genomen hadden en het gisterenmorgen druilweer was, gaan we er vandaag met frisse moed terug tegenaan.

Er blijft nog een gigantische hoeveelheid kersen te plukken maar ….ondertussen hebben de eerste larven zich al in enkele kersen laten zien. Dat krijg je als je de kersen te rijp laat worden. ’t Vrouwtje schud ervan als ze nog maar denkt dat er één wormpje in de confituur terecht komt.

Dus gaat het baasje er met de moed der wanhoop er tegenaan om toch maar zoveel mogelijk te kunnen plukken. Voor hem telt maar één ding: “alles” moet af want wat blijft hangen gaat rotten en daar komen de wespen en frolons op af. (frolons zijn superformaat wespen, 3 maal zo groot als normale) en met een allesvreter als Hera betrouwt hij het niks.

Ondertussen heeft het baasje gisteren namiddag wel het gras afgereden onder de bomen, dan zijn de afgevallen kersen toch al makkelijker op te ruimen. Nu moet ‘m wel de zitmaaier onderaan eens met de hogedrukreiniger afspuiten want ook daar gaat het plakken en stinken naar rottend fruit.

Eigenlijk moeten we over gans die toestanden zo niet zagen zeg ik tegen het baasje want uiteindelijk zit ‘m met een luxe probleem…

Belle

L’ Atlantique…

Gisteren waren we dus op Ile de Ré zoals je vanmorgen kon lezen. Natuurlijk ga je dan ook eens naar zee. Voor onze “klein mannen” Hera en Heros was het de eerste maal dat ze aan zee kwamen. Vorige maand wilden we al eens gaan, maar toen heeft Heros roet in ’t eten gegooid door ziek te worden onderweg.

Nu bij het familiebezoek aan Hadise ging alles goed, we hebben ons eens goed kunnen uitleven in de oceaan, want zo noemen ze de zee hier.

Ons baasje vertelt dat er aan de andere kant van de oceaan Amerika ligt en dat we maar eens goed moeten kijken naar die “schoon maskes” op ’t strand van Copacabana of naar de Obama op zijn balkon van zijn witte villa. Uiteraard hebben wij niks van dat alles gezien, onze baas heeft weeral dik overdreven want aan onze ogen ligt het niet hoor.

Ik heb daar aan het water dadelijk het goed voorbeeld gegeven en samen met Hadise en haar maatje de Sammy de oceaan ingedoken. Ik deed dat zo hevig dat het baasje dacht dat ik ineens de oversteek ging wagen naar Amerika.

De verrassing was wel Heros die thuis niet zo’n held in het water is, zoals zijn naam doet vermoeden. Hier aan de kust was het net een andere hond, de felste uit de hoop en precies gek geworden in het water. Ook Hera stak gans haar kop onder water, wat ze nog mankeerde was een snorkel, maar da’s iets voor de volgende keer iets zegt het baasje.

We beleefden in elke geval een reuze dag, eerst zagen we ons Hadise terug en dan nog eens zo’n sensatie aan ’t strand. Zeg nu zelf we kennen toch wel wat hondjes die jaloers zijn op de Faes’en Drenten.

Belle

Marokkaan in wapenwinkel

Een marokkaan gaat naar een wapenwinkel in 't centrum van Antwerpen.
De uitbater is een typische Antwerpenaar, met het eveneens typische  'platte accent'.
De marokkaan vraagt: 'seg meneer, edde goa zoe van die gewere?
Waarop de uitbater antwoordt: 'nie meneer da verkoope wale nie'...  Nochtans zijn er 2 volledige wanden in de winkel bedekt met  geweren...
De marokkaan snapt het niet, maar vraagt dan maar; 'ok, edde gij dan zoe van die messen'
De uitbater antwoord hier weer op: 'goh, nie meneer, da verkoope wale nie... ‘
Ook is er in de winkel weer een hele wand bedekt met messen in alle  soorten en maten.
De marokkaan snapt er niks van en doet nog een laatste poging: 'edde gulle  dan van die boksbeugels'
De uitbater antwoordt weer: 'nie meneer, da verkoope wale nie..
De marokkaan besluit uiteindelijk de winkel te verlaten.
Eens buiten gekomen wil hij toch weten hoe de vork aan de steel zit, en stapt terug naar binnen, en vraagt aan  de antwerpenaar
'Edde goa iets tege marokkane??'

'Ja meneer, kijkt mor is rond !!'

Nota bij deze mop: spijtig dat er een nota bij hoort, maar gisteren was een Nederlander de kop van jut, vandaag een Marokkaan en “ten langen leste” lachen we nog het meest van al met onszelf…

Op familiebezoek…

En dan horen we de trouwe blog lezers al zeggen…jullie zitten toch in Frankrijk woont daar ook al familie of zijn jullie terug gekomen naar België ?

Wij zijn niet naar België gekomen en we hebben geen familie die in Frankrijk woont, maar onze zus Hadise is op vakantie met haar maatje Sammy en de baasjes Jean-Pierre, Ute  en oma Nellie.

Normaal wilde “de familie Hadise” tot bij ons komen maar deze maal zal het niet lukken, daarom zijn wij gedrieën samen met de baasjes naar Ile de Ré  gereden waar zij verblijven.

Voor ons baasje is het een anderhalf uur rijden, een makkie voor ons baasje, en het was rustig op de baan naar Niort en zo verder naar La Rochelle en Ile de Ré.

De brug naar het eiland is even indrukwekkend als duur aan péage want het is een brug waar ze 9 euro voor vragen om heen en terug over te rijden. En dan accepteerden ze niet eens de Shell betaalkaart van ’t baasje. Da’s de eerste maal dat ze aan een péage poort geen Shell of Esso kaart aannemen. Soit…ze namen de Visa wel aan, en we zijn  er toch over geraakt.

Jean-Pierre en Hadise stonden ons op te wachten aan de kerk van Sainte Marie de Ré waar hun vakantiewoning op een kleine steenworp van verwijderd was.

Sammy, al flink op jaren en aan de mannelijkheid is ook al gewerkt heeft wel heel wat belangstelling voor bij betoond, zijn neus is nog pico bello en dat ik loops aan het worden ben is ondertussen in half Frankrijk al bekend geraakt.

We zijn ook nog naar het strand geweest maar die foto’s en verhaal krijg je later… om jullie kurieus te maken zegt ons baasje.

Belle

In een treincoupé

Een Belg, een Nederlander, een schoon wijf en een non zitten in een treincoupe. Plots rijdt de trein een tunnel in, en het licht werkt niet.

Het is stikdonker. Dan klinkt er een luide klets, en als de trein de tunnel weer uitkomt zit de Nederlander pijnlijk in zijn gezicht te wrijven.

Niemand zegt wat en ze kijken elkaar zwijgend aan.

"Godverdomme" denkt de non, "die Nederlander heeft natuurlijk geprobeerd die madam te pakken, en die wilde dat niet en heeft hem geslagen!"
“Verdomme” denkt da schoon wijf, “die Nederlander heeft natuurlijk mij willen pakken in het donker. Maar heeft per ongeluk die non gepakt, die wilde dat niet en heeft hem geslagen!"

“Jezusmina” denkt de Nederlander, "die Belg heeft natuurlijk geprobeerd die leuke meid te pakken, heeft per ongeluk die non gepakt, die wilde dat niet en heeft hem geprobeerd te slaan. Maar die Belg realiseerde zich dat en heeft gebukt, waardoor ik de dreun heb gekregen!"

Terwijl de Belg denkt : "In de volgende tunnel sla ik die Nederlander nog eens op zijn bakkes!

De muzikale boom…

Het gaat hier al eventjes over bomen en hun vruchten maar daar gaan we het hier nu niet meer over hebben. We hebben nog zo’n specialleke in huis hier.

De muzikale boom… onze Lindeboom voor de deur staat in bloei, dat ruikt ten eerste al heel goed en dat hebben die bijtjes ook geroken. ’t Baasje heeft er totaal geen gedacht van hoeveel korven bijen zich in onze boom hebben verzameld, maar ze maken geluid voor héééél veel bijtjes.

De boom op zich is al een prachtexemplaar (zeggen de buren) en voor ons is het in de eerste plaats een schaduwbrenger tijdens de warme zomermaanden. Daar kan geen enkele parasol tegenop. Nu gedurende het grootste deel van juni geeft ‘m nog eens 16 uur per dag natuurmuziek.

Het begint bij het ochtendkrieken al, zo rond zes uur komen ze al aangevlogen, de ijverige werksters, en nu rond tien uur ’s avonds zoemt die boom nog steeds van de grond tot de top, zo’n tien meter hoger.

Aangename geur, leuke natuurmuziek en schaduw, allemaal heel leuk en toch is er een negatieve kant aan de boom op dit moment. Het probleem loopt op vier poten is volgens de rasbeschrijving “wit met bruine platen” en hapt naar alles wat vliegt, bijen en hommels inbegrepen, het heeft ook nog een naam : Hera !

Het baasje heeft alles al klaar liggen voor het moment dat een van die diertjes uit zelfverdediging een beet in haar keel plaatst. Kolken of niet, overgeven of nog iets anders, het baasje ramt een plastic darm in haar keel zodat ze kan blijven ademen en zo met haar naar de dierenarts kan vliegen. Hopelijk blijft dat stukje plastic nog jaren ongebruikt in de hondenapothekers doosje liggen, prettig gaat het voor geen van beiden zijn indien het nodig is…

Belle

Den boom in…

Meestal is het niet fraai als men dat tegen je zegt, het betekent meestal, los het zelf maar op, op mij hoef je niet te rekenen.

Hier in dit geval is het letterlijk “den boom in”, met behulp van een ladder, anders geraak je er niet met die hoogstam kersen. Als ’t baasje onderaan begint kan ‘m op zijn knieën (biddend dachten enkele lezers) beginnen zoals bij vorige kerselaar. Dat zullen toch wel twee emmers worden die al “biddend” kunnen geplukt worden.

Bij het kriekenboompje (in vergelijking met de kersenbomen is het maar een kleintje) zijn er twee takken afgebroken onder het gewicht van de kriekjes. Die moet dan alvast niet meer gesnoeid worden.

Straks de eerste resultaten in woord en beeld, en zoals ze op de kermis zeggen/roepen, ”kom dat zien , kom dat zien ! ! !”

Belle & co

“Superman “

Het is 7u 's morgens. De man komt thuis en zijn vrouw zit hem kwaad op te wachten.

Zij: "Awel Superman, vindt ge het uur dat ge nu thuiskomt niet een beetje overdreven ?"
Hij: "Ik kan het u uitleggen, het spijt me maar ik was bij klanten."

Zij: "Ah ja ? En daar hebt ge de ganse nacht liggen kletsen dan, tot 7u 's morgens zeker, nietwaar Superman !!!"
Hij: "Laat mij toch uitleggen vrouw ! Ik heb een nieuwe klant kunnen binnenhalen en we zijn Italiaans gaan eten."

Zij: "En dat tot 7u 's morgens zeker, ge neemt mij voor een achterlijke trut zeker, Superman !!!"
Hij: "Ja, goed. Daarna zijn we nog efkes op café geweest, tot een uur of 3."

Zij: "Ah ja, tot 3u en wat hebt ge dan tot 7u uitgestoken hè, Superman ???"
Hij: "Ja, Euh, .. dan zijn we nog wel efkes naar een strip-tease tent geweest, maar alleen om toe te kijken zenne, dus eh... zoals ik al zei eh... ."

Zij: "Allée vooruit, ge hebt alleen maar gekeken, en rustig afgewacht? Hmm, wat gaat ge mij nu nog allemaal wijsmaken, Superman ???"
Hij: "Laat mij't nu toch ne keer fatsoenlijk uitleggen en luister nu toch es ! En trouwens, waarom noemt ge mij nu al de hele tijd Superman ???"

Zij: "Omdat verdomme voor zover ik weet alleen Superman zijn slipje over zijn broek aandoet !!!!"

Aangekomen…

Iets na achten zijn we in La Magdeleine aangekomen, we waren deze middag om half één bij ons in Vosselaar de oprit afgereden.

Op de E17 geven ze brol tussen Zwijnaarde en Gent, ook juist na Antwerpen zou het niet pluis zijn. We nemen dus de richting Brussel, om half twee is daar nog niet veel hinder als er geen ongevallen zijn gebeurt, we zijn dan op de kortst mogelijke tijd Valenciennes voorbij.

Om vier uur moeten we al in de spiegels kijken om Parijs nog te zien liggen. Iets voorbij Orleans zet het baasje zijn pinker op om even de tank bij te vullen en de benen/poten even te strekken en een plas te maken. Wij hebben ons tot nu toe niet laten horen. Ook Heros heeft geen last van het autorijden, geen kwijlen, geen overgeven ! Flinke Drent die Heros ! We rijden voor de eerste maal mee op de achterbank van de auto. Dan hebben we wat meer plaats dan in de bench en het baasje heeft terug beschikking over de koffer voor de gewone bagage.

Hoe verder we naar het zuid-westen bollen hoe hoger de buitenthermometer op het baasjes dashbord stijgt. Om 8 uur staat hij nog op 23° C !

’t Baasje heeft na het uitladen van de bagage een korte inspectie ronde gemaakt door de tuin. Morgen terug de ladder op want de kersen van de laatste boom zijn etens/gebruiksklaar . Van de boom waar we al kersen van meegenomen hebben naar België vorige week, hangen ook nog prachtexemplaren.

Van de kriekenboom is een tak afgebroken door het gewicht van de vruchten… Ook de aardbeien hebben niet gewacht tot we terug kwamen en glimmen knalrood tussen het onkruid dat natuurlijk sneller dan de rest omhoog schiet. En dan zeggen dat er twee weken geen sprietje onkruid stond.

Morgen uitgebreid verslag, voor we de boom intrekken !

Belle & co

Om toch maar iets te laten weten…

Vandaag zullen jullie het met weinig Drentennieuws moeten doen, niet dat er weinig te beleven valt maar onderweg is er weinig gelegenheid om iets op ‘t blog te plaatsen.

Je kan het al raden, we zijn weer onderweg naar ’t zuid-westen bij de zuiderburen. Er wachten ons nog twee kersenbomen die moeten geplukt worden. Als ’t baasje daar mee klaar is, en ’t vrouwtje haar bokaaltjes vol zijn met allerlei variaties van kersen dan… dan hé… dan zijn de kriekjes rijp, en kan ’t spelleke opnieuw beginnen. ’t Baasje in de boom en ’t vrouwtje die kriekenconfituur in potjes doet. We zullen geen honger lijden deze winter zegt het baasje, en ’t vrouwtje knikt heel ijverig instemmend mee.

Wij laten iets weten en brengen relaas van ’t moment dat we aangekomen zijn en de auto leeggemaakt is. Volgens het baasje mogen we vanaf morgen meerijden op de achterbank en hoeven wij , Hera en Heros, niet meer in de bench in de koffer. Die bench is wat klein aan het worden om zo lang twee “halfwassen” Drenten te herbergen zegt ons baasje. Op de achterbank, wij drieën, zoals “de groten” !

Belle, Hera & Heros

Californië…

Zit zonder centen, en het faillissement staat voor de deur. Dat bericht heeft al in alle kranten gestaan. In de papieren versie van “Het Laatste Nieuws” leest ons baasje wat gouverneur Schwarzenegger daartegen wil doen.

Hij heeft o.a. een aantal gevangenen vrijgelaten, de gevangenis Alcatraz staat te koop en nu is “TERMINATOR” SCHWARZENEGGER ook nog vergeten dat ‘m geen filmster meer is maar gouverneur van de staat Californië.

Zo heeft ‘m besloten dat alle honden die in een asiel, uitgebaat door de overheid, binnengebracht worden en na drie dagen niet terug zijn opgehaald, de finale spuit kunnen verwachten !

Van een echte Terminator gesproken !

Belle

Nog eens roofvogels & Drenten…

Zoals we deze morgen al schreven , we waren meer dan tevreden over de organisatie en wat ons geboden werd.

De verschillende standen met roofvogels gaf een grote verscheidenheid aan vogelsoorten/rassen en hun verschillende onderverdelingen. Zo waren er bij de Uilen zo veel verschillende soorten dat we er van gingen duizelen. Als die dan ook nog eens gaan verschillen in kleurschakeringen…

Ook de randanimatie was mooi verzorgd, muzikaal waren e de “Lowland Pipers” uit Turnhout. Een doedelzakgroep, ontstaan in de jaren ‘60 uit een scoutsgroep, die zelfs internationale uitstraling heeft. Voor de kleintjes was er de maquillage, er liepen voorwaar enkele poesjes en tijgerinnetjes op twee pootjes over het terrein. Zelfs de man die aan de kassa zat voor de drankbonnetjes haalde zijn schmink inspiratie in de Caraïben en dacht waarschijnlijk dat ‘m ook zo knap was als Johnny Depp & co, of was het Piet Piraat die zij grote voorbeeld was ?

Aan alles was gedacht, zelfs het onvoorziene… toen Peter en ons baasje het water van de tent duwden, dat zich in het bovenzeil verzamelde , kregen zij ettelijke liters over zich. Kletsnat waren ze beiden, maar een gelukkig toeval, onze buur standhouder verkocht T-shirt’s en sweaters. Vier T-shirts voor 10 €, daar kan je niet nat voor blijven lopen vonden de verzopen kiekens. Zo waren er twee standhouders tegelijk tevreden, één koper en één verkoper.

Na zessen zijn de vrienden Drentenliefhebbers de biertent maar ingedoken. Wij mochten in de auto gaan uitrusten, waar we niet rouwig om waren. ’t Vrouwtje is “naar ’t schijnt” tweemaal iets in de auto komen halen… maar dat weten we maar van achteraf horen zeggen…

Belle en de “stik kapotte” pup’s

Waaaw…

Inderdaad waaaaw, gisteren op de roofvogelhappening te Kasterlee. Voor ons van de Drentenvereniging was het de eerste maal dat we deelnamen maar het zal ons nog lang geheugen.

De organisatie door de Kastelse Valkeniers liep als een trein, feilloos en zonder haperen. Professioneel kon het niet beter. In de voormiddag hadden we geen geluk met het weer maar om één uur stopte het met regenen en kwam zelfs de zon eens piepen.

Wij Drenten hebben zelden zoveel belangstelling gehad, zelfs op de prestigieuze “Brussels Dog Show” was er maar een fractie belangstelling in vergelijking met Kasterlee en zijn roofvogelhappening.

We, dat zijn Zeppos, Belle, Hera, Heros, Hercule, kregen nog hulp van Gorky en ook “onze Harry” is ook nog komen supporteren. De baasjes hadden twee tentjes voor ons geplaatst en dat was ook voor al die mensen die naar ons kwamen informeren een aangenaam gevoel, zeker bij de stortbuien van de voormiddag.

Wij en onze baasjes hebben nog maar eens bewezen dat we geen “flauw beestjes” zijn en dat een stevige juni bui ons niet kan thuishouden.

Laten we besluiten dat “onze kaars uit was “ gisterenavond en dat we onze bench al rond tien uur hebben opgezocht, van een berichtje voor ’t blog is niet veel meer in huis gekomen gisteren. Hier zetten we dan ook nog wat foto’s bij die hoofdzakelijk genomen zijn door ’t vrouwtje. (’t baasje moest altijd maar “klappen”)

Belle, Hera en Heros

Vandaag…

14 juni, roofvogelhappening in Kasterlee, ’t baasje is al van “kot in de nacht” in de weer , hij heeft geen tijd gehad om iets op ’t blog te zetten.

Alleen kunnen het niet over ons hart krijgen van niets over ons te laten horen, daarom dit berichtje.

Vanaf morgenvroeg volledig verslag over vandaag .

Nog efkes geduld tot morgenvroeg…

Belle & co

Te mooi om waar te zijn…

Mooi weer, een bos dat helemaal opgefrist is, al die oude geuren weggespoeld, veel konijnen, jong zowel als oud, en dan komen ook de bekenden, honden en baasjes ook terug naar het bos.

Wat kan een Drent nog meer wensen ?

Gisteren hebben we een extra grote wandeling gemaakt, ter compensatie van die afgebroken wandelingen van de laatste dagen. Op één wandeling zijn we snel moeten gaan lopen wegens donder en bliksem, en toen waren we juist in het bos ! Dat is gevaarlijk zegt het baasje onder de bomen bij bliksem. Maar in het open veld is het ook gevaarlijk zegt ‘m. Conclusie… bij onweer ga niet wandelen maar kruip lekker warm in je mand of bench bij het venster…

Gisteren zijn we dan Chendor, de labrador van Walter en Gertie & de kinderen terug tegen gekomen in het bos. Chendor is al 7 jaar maar loopt nog graag mee met ons. Dat is iets dat hij alleen doet als hij ons tegenkomt zegt Gertie, zijn vrouwtje. Tegen Chendor moeten wij “boven Moerdijks” blaffen want gans de familie zijn afkomstig uit Nederland maar wonen hier bij ons om de hoek. Onze baasjes kunnen goed opschieten met hen want Walter is ook aangesloten bij het bestuur van wijkvereniging, net als onze baasjes.

Wij hebben dan ook al dikwijls samen gewandeld en gefeest ….

Belle & co