Berichten van 1 november 2009 tot 30 november 2009

Overeen komen…

Moesten er nog lezers zijn die denken dat de roedel niet goed overeenkomt of de rangorde niet juist zit dan kijk je maar eens naar volgende foto’s. De jongen, Hera en Heros, Moeder en zoon, Belle en Heros, Moeder en dochter, Belle en Hera, ze komen allen even goed met elkaar overeen.

Ook in hun spel, met een trektouw, een bal, een piepspeeltje of een lege PET fles, ze maken er wel eens lawaai om en ze grollen wel eens tegen elkaar, zelfs in die mate dat ’t vrouwtje het graag meer hoort, maar dat hoort toch bij het spel, de andere intimideren of toch pogen althans.

Als dat speeltje dan weer enkele malen van bek gewisseld is, dan  laten ze het  weer liggen en gaan ze weer samen, dicht tegen of op elkaar een dutje doen voor het kacheltje.

Soms lijkt het meer op hersenen of billen bakken dan rusten…

Belle & co

HET IS WINTER DUS.....

Norman en zijn blonde vrouw luisteren tijdens het ontbijt naar de   radio en horen de regionale nieuwslezer zeggen : "Er wordt 8 tot 10 cm sneeuw verwacht vandaag.
Wilt u uw auto aan de kant van de straat parkeren met de oneven nummers ,  dan kan de sneeuwploeg er ongestoord langs rijden."
De vrouw van Norman gaat naar buiten en zet haar auto op de aangegeven plaats.
Een week later, weer tijdens het ontbijt, meldt de nieuwslezer op de radio "We verwachten vandaag 10 tot 12 cm sneeuw.
Wilt u uw auto aan de kant van de straat parkeren met de even nummers zodat de sneeuwploeg er ongestoord door kan ?"

De vrouw van Norman gaat naar buiten en plaatst haar auto weer op de aangegeven plaats.

Weer een week later, weer tijdens het ontbijt zegt de nieuwslezer

"Wij verwachten 12 tot 14 centimeter sneeuw. Wilt u uw auto . . .”

Op dat moment valt de stroom uit..................

De vrouw van Norman is in alle staten en met een bezorgd gezicht vraagt ze     aan haar man Norman

"Schat, nu weet ik niet wat doen. Aan welke kant van de straat moet ik nu de     auto  parkeren zodat de sneeuwploeg er ongestoord door kan???"

Waarop Norman, met de liefde en begrip in zijn stem zoals alle mannen die met een blonde vrouw getrouwd zijn, antwoordt :

"Waarom laat je hem deze keer niet gewoon in de garage staan ??”    

Terug naar “ons bos”

Gisteren namiddag toen Hera en het baasje terug waren van de Sint Hubertus keuring zijn we met z’n drieën terug naar “ons bos” gaan wandelen, na de stortbuien van de laatste dagen, was het er weer aangenaam crossen voor ons.

Het bosbeheer is voor de eerste maal van zo lang wij weten het struikgewas aan het rooien. Dat maakt dat de baasjes ons terug eter kunnen volgen als we weer eens op ontdekkingstocht getrokken zijn. Het blad is van de bomen en de gerooide struiken, waarvan de takken blijven liggen bieden beschutting voor al dat kleine wild waar wij ook interesse voor hebben. Met onze snuit vlak over de grond snuffelend kunnen we ons onder de takken wringen en zo die konijnen nog eens laten schrikken .

Op de grote open weide midden in ’t bos hebben we dan nog wat verbouwingswerken uitgevoerd aan konijnenpijpen, de ingangen zijn meestal “iets” ruimer geworden, zij bieden nu toegang aan de pijp voor konijnen en niet al te magere Drenten.

Ook GoldenRetriever Max was weer van de partij. Terwijl ik en Hera met de konijnen bezig was heeft Heros de Max eens “getest” op spelen en rennen. Dat Max goed in “zijn vlees” zit bleek aan het uithoudingsvermogen van Max. Na vijf minuten was die al heel wat kalmer.

Straks gaan we terug zegt ’t baasje, de zon is terug en de regen is verder oostwaarts getrokken. Als we ons nog een beetje gedragen op de toegangswegen naar het bos kunnen we er terug een propere wandeling van maken !

Belle

Twee “beelekes”…

Deze twee “beelekes” zitten al even in het voorraadvak van de moppentas. Ooit moest het er van komen…

Que sera, sera…

Wat zal zijn, zal zijn… zong Doris day in “the early fifties” of daaromtrent . Inderdaad gaan wij, Hera en het baasje naar de keuring van de Sint Hubertus vereniging voor het attest dat nodig is om te mogen fokken.

Het mag geen probleem zijn die keuring want op de clubmatch behaalde “ons prulleke” nog een uitmuntend en dat bij de beste keurmeester die de Drentenvereniging oot heeft gehad.

Wie vandaag de keurmeester is blijft een vraag voor jullie en voor ons. Het zal waarschijnlijk iemand zijn die keurmeester is voor de ganse groep van staande honden, de Drenten zowel als de Weimaraners als de Viszla’s, en zo verder.

Om 10 voor twaalf moeten wij ons bij de keurmeester presenteren, vlak na Jean-Pierre en ons Hadise die om 11u45 moeten daar zijn.

En dan …que sera, sera… wat zal zijn, zal zijn !  Het resultaatkan je vinden, straks op deze plaats.

Belle

Drie rondes vandaag…

’t Baasje was alleen van corvee met de uitlaatdienst voor Drenten vandaag. ’t Vrouwtje was bezig aan het gasvuur en met het trio samen aangelijnd in zo’n weer als vandaag dat gaat dus niet. Dan zijn dat drie rondes voor ’t baasje, zo simpel ligt dat. Goed voor zijn ( naar de knoppen zijnde) lijn zegt ‘m.

We hadden al tot vijf uur moeten wachten om toch maar iets droog te kunnen buitenkomen. ’t Baasje vertrok dus eerst met mij en we hebben nog een babbeltje kunnen doen met de Marc, de man van May van de Vitabiskoeken.

Met Heros ,die na mij aan de beurt was, ging het al wat minder goed. Daar heeft het baasje en Heros even moeten schuilen. Er was op dat moment wel niets anders voorhanden dan een boom om onder te gaan staan. Die boom was kaal, zonder bladeren en dus ook zonder effect. Zij zijn nat geworden onderweg.

Hera kwam dus als laatste aan de beurt, die heeft ons baasje in de mogelijkheid gelaten om een record voor + 60 jarigen te breken. Juist op het moment dat ze halfweg waren is het beginnen regenen, eerst nog aannemelijk maar toen trokken ze de hemelsluizen open.

Er kwamen dus twee (eigenlijk maar één*) hijger(s) en twee druipende wandelaars thuis. De handdoeken die de laatste dagen maar niet droog geraken wegens steeds weer natte honden komen goed van pas. We krijgen de kans niet om ons nog eens goed te schudden in de keuken !

Belle

Bijna 2010 !

 Hallo allemaal,

Omdat we de einde van het jaar 2009 ingaan, wil ik iedereen hartelijk
bedanken voor al die e-mails die jullie me hebben doorgestuurd.

Ik bedank alvast iedereen die me de mail heeft gestuurd over die
rattenpis in de lijm van enveloppen, want nu moet ik telkens een natte
spons gebruiken bij iedere brief die ik wil dichtplakken.

Ik heb ook geen spaargeld meer, omdat ik alles al heb weggeven aan dat
zieke kindje - dat jullie blijkbaar ook allemaal al jaren kennen - en
dat al voor de 1.387.258ste keer aan het doodgaan is in het ziekenhuis.

Maar dat zal gelukkig vlug veranderen, wanneer ik die 15.000 dollar zal
ontvangen van Bill Gates en Microsoft, omdat ik heb meegedaan aan hun
speciale emailprogramma.

En ook van die oude bankbediende uit Nigeria die 7.000.0000 dollar met
mij wil delen, omdat er een naamgenoot van mij plotseling is overleden
door een auto-ongeval.

Ik hoef me ook geen zorgen meer te maken over mijn verloren zieltje,
want - dankzij jullie -
zorgen voortaan 363.214-engeltjes voor mij.

Ik heb ook geleerd, dat mijn gebeden alleen verhoord zullen worden als
ik mijn e-mails binnen 5 minuten doorstuur naar minstens 7 vrienden en
vooraf een wens doe.

Ik drink ook geen Coca Cola meer, omdat dit geldstukken kan oplossen en
harde WC-vlekken verwijdert.
Ik zal voortaan ook geen pompstation binnenrijden, zonder een vriend mee
te nemen die een oogje in het zeil houdt terwijl ik aan het tanken ben,
zodat er geen seriemoordenaar de kans krijgt stiekum op mijn achterbank
te kruipen.

'k Ben ook op mijn hoede als ik in een winkelcentrum binnen stap, want
met die gratis proevertjes kunnen ze mij drogeren en bestelen.

Ik neem ook geen telefoons meer op, want iemand zou mij kunnen vragen om
'#198#' in te toetsen, met als gevolg een gepeperde factuur waarop een
groot aantal telefoontjes naar o.a. Jamaica, Oeganda, Singapore en
Oezbekistan staat vermeld.

Als je deze mail nu niet doorstuurt naar 144.000 vrienden binnen de
volgende 10 minuten, zal een grote vogel op je kop landen, met een acuut
diarreeprobleem en zullen alle strontvliegen van de dichtstbijzijnde
varkensfokkerij op je rug komen zitten.

Trouwens.... Wist je dat een Zuid-Amerikaanse geleerde na diepgaand
onderzoek heeft ontdekt, dat mensen met een laag IQ en die onvoldoende
aan hun trekken komen met seks, altijd hun mails lezen terwijl ze de
muis van hun computer blijven vasthouden?


Je hoeft je hand nu niet meer van de muis af te laten; het is toch al te
laat...

Blijf vooral doorgaan met lachen en
ontvang de groetjes van mij *

De hel…of paradijs…?

Als je zo in het venster van de kachel kijkt dan kan je zo ongeveer indenken hoe het er in de hel aan toe gaat. Even buiten de kachel, onze kant van het venster heerst ook nog een temperatuur die veel te warm is voor een baasje maar wat wij kunnen ervaren als “paradijselijk”.

Uren kunnen wij het daar uithouden, gerekt en gestrekt op het tapijt met z’n drieën dicht bij elkaar. Als het baasje ons dan streelt weet ‘m gewoon niet wat hij voelt. Zo’n zestig graden minstens, voelt die vacht dan aan. En wij vinden dat paradijselijk !

Tot Heros gisteren zijn vacht geschroeid heeft aan het gloeiende venster, op zijn rechterflank heeft hij nu een doffe vlek die aanvankelijk nog vreselijk stonk daarbovenop.

Met een natte handdoek en een honden/luizenkam heeft het baasje de vlek zo een beetje proberen te fatsoeneren maar je blijft het zien. Mooier is hij er in elk geval niet mee geworden !

Al een geluk dat Hera het niet was die tegen de kachel is gaan staan, anders zou het baasje dat morgen nog kunnen expliceren ook op de keuring van de Sint Hubertus vereniging !

Belle

Sirenes…

Hiervoor was het dat de sirenes zo geloeid hebben gisterenavond laat. Brandweer, politie, ziekenwagens allen met hun specifieke sirenegeluiden stonden gisteren precies achteraan onze tuin geparkeerd. Het was zuid-westenwind en dan hoor je hier de geluiden van de snelweg zeer sterk (zie ook “terug aanpassen” gisteren 27.11 op dit blog).

De hulpdiensten hadden blijkbaar al hun materiaal uit het depot gehaald om in de stromende regen hulp te gaan bieden bij een ongeval hier vlakbij. Dat het vlakbij was konden we opmaken aan het langzaam naderen van het geluid en dan het plots stoppen als ze op de plaats van het ongeval aankomen. Als het verder weg is sterft het geluid ook langzaam uit.

Daarjuist lezen we op de internet versie van “Het Laatste Nieuws” dit volgend bericht over een automobilist die snel ergens wou zijn maar er nooit meer zal komen… één plas op de snelweg en een hoge snelheid besliste daarover.

Dode en zwaargewonde bij ongeval op E34 in Vosselaar

Op de E34 richting Nederland is vanavond een zwaar verkeersongeval gebeurd ter hoogte van Vosselaar. Een 46-jarige man kwam daarbij om het leven. Een tweede man raakte zwaargewond. Dat werd vernomen bij de brandweer van Vosselaar.
 
Het ongeval gebeurde omstreeks 22.30 uur. Een politieagent, die niet in functie was, zag hoe een wagen hem aan hoge snelheid voorbij stak. De auto begon te slippen, raakte de middenberm en een verlichtingspaal en belandde uiteindelijk op zijn dak op de rijbaan.

Simpele oplossing…

Een vrouw komt bij de dokter, bont en blauw geslagen...

Dokter: "wat is er gebeurd?"

Vrouw: "Dokter, ik weet niet meer wat gedaan, elke keer mijn man dronken thuiskomt slaat hij me ineen..."

Dokter: "daar ken ik een zeer doeltreffende remedie tegen: als uw man dronken thuiskomt, neem een tas kamillethee en begin te gorgelen, gorgelen, gorgelen."

2 weken later komt de vrouw terug bij de dokter en ziet het herboren fris uit.

Vrouw: "Dokter, dat is een geniale oplossing! Telkens mijn man beschonken thuiskwam en ik kamillethee gorgelde, is er niets gebeurd!

Dokter: "Zie je nu hoe eenvoudigweg je mond houden helpt?"

Terug aanpassen…

Het zal weer aanpassen zijn hier in Vosselaar. Kleinere tuin, wandelen in “ons bos” in plaats van de velden, en enkel ’s avonds de kachel aan. Aanpassen, we zijn er zo stillekes aan gewend aan geraakt.

De baasjes hebben zich verslapen vandaag, dat gebeurt uiterst zelden maar ook zij zullen last hebben van aanpassing. Wat het meest opvalt, zoals elke keer trouwens, is het lawaai dat hier alomtegenwoordig is.

Als je dat dan zegt tegen de buren of kennissen dan kijken die eens op en in het beste geval spitsen die de oren eens en halen dan hun schouders op, zo van “’k hoor niks” . Zo zie ja maar hoe de mens zich aanpast aan geluiden.

Nu is het in La Magdeleine wel héééél stil, dat moeten we toegeven, soms hebben we de vliegeniers van de militaire vliegschool van Chateaubernard die hun kuren komen uithalen boven ons, maar da’s meer show dan lawaai, en af en toe een landbouwmachine of tractor die passeert. Voor de rest passeert de postbode nog eens met zijn Clio’tje en dan heb je het wel gehad voor de dag.

Als je dan hier in Vosselaar bent dan passeren de vrachtwagens precies over ons terras bij zuidenwind. En dat zijn geen tractors of een enkel Clio’tje, maar duizenden zwaar beladen trucks, meestal van Oostblok origine, die tegen 90 km/h naar hun bestemming razen.

’t Zal wel weer een paar dagen aanpassen zijn…

Belle & co

Dat gaat snel…

Deze morgen ging het er nog over hier op het blog, het aanpassen aan de omgeving. Wel je kan gerust zijn, we hebben ons al voor de honderd procent aangepast !

Van zo snel het baasje de kachel vulde om aan te steken lagen we al gereed in de buurt, we moesten zo eens iets missen, dat gaat bij ons niet snel gebeuren.

Wij waren deze namiddag al gaan ravotten bij Yndhi in de weide. Stan, de ezel die normaal in die weide staat was naar achter verbannen en de lekkere bollen die overblijven na Stan’s diner waren opgekuist door Yndhi’s baasje, “ozze Dré”, maar die ken je ondertussen al denken wij zo .

Onze Heros heeft zich opgeworpen om Hera te ontzetten want Yndhi begon echt wild te spelen met zijn favoriete teefje. Heros ging gewoon tussen hen in staan en het geluid dat hij maakte liet niks aan de verbeelding over. Ik zelf heb mij ook even gemengd in de discussie, het is uiteindelijk MIJN roedel waar ik nog steeds de “Big chief” ben.

Nog geen tien minuten nadat we thuis kwamen heeft het baasje dan de kachel  aangestoken. Toen ze goed en wel op temperatuur was, het venster stond gloeiend heet, ging Heros daar toch tegen staan. Het baasje heeft hem daar weg moeten sturen omdat Heros zijn vacht begon te stinken !

Achteraf bleek ‘m dan ook een schroeiplek te hebben op zijn rechterflank.

’t Zijn geen “gewoon” zegt het baasje over mijn pup’s, en geef hem nog maar eens gelijk.

Belle

Terug in Vosselaar…

Wat het weerbericht voor vandaag ook voorspelde… voor ons was het afwisselend. We hebben sterke wind gehad (in de rug, goed voor de dieselconsumptie) Stortbuien en hagel en zonneschijn, veel zon en temperaturen tot 15°. Iets voor Lille (Rijsel Leo, niet bij jullie in Lille) is het dan echt goed beginnen regenen met grote plassen op de snelweg en daar veel verkeer bij… niet echt plezant !

Wij hebben dan nog een omtoerke gemaakt tot bij Ingrid in Merelbeke die ons nog effekes nodig had in verband met de Drentenvereniging en dan ging het verder richting Kempen.

Enkel het Waasland is er te veel aan. Da’s altijd brol daar vanaf Haasdonk tot aan de Kennedytunnel. Als den Yves, die van de 16 in de Wetsraat, dat nu eens wou oplossen ipv daar te zitten lullen over BHV. Miljarden kost dat stuk E17 aan verloren werkuren, al jaren duurt dat daar.

En in Brussel daar is alles koek en ei, in de politiek toch, zeggen ze…en in Halle, daar zit Witse wat fiktieve moorden op te lossen, en in Vilvoorde zal den Dikkenhaan  wel zelf problemen scheppen.

Ondertussen zitten daar in het Waasland duizenden mensen in dikke auto’s en grote camions allemaal fijn stof in de atmosfeer te blazen ! De planeet op te warmen en te sakkeren op die klojoos die daar niks aan doen !

We zagen er niet meer over, deze week moeten we daar niet meer zijn, wij gaan richting Limburg, die fijne provincie , waar ’t lekker eten is en altijd van alles in overdaad aanwezig is. Je moet alleen in Lummen wegblijven of het gezaag begint weer !

Belle & co

Terugweg…

Vandaag gaat het terug richting België. We hebben nog een druk hondenweekeinde voor de boeg. Zeker voor Hera, ons “prulleke” moet zich zondag te 11u50 presenteren op de windhondenrenbaan te Beringen voor de LOSH keuring van de Sint Hubertusvereniging.

Wegens nieuwe reglementering voor het fokken moet Hera een “goed” behalen op een officiële show die erkend wordt door Sint Hubertus, OF de LOSH keuring, ook ingericht door St Hub, meemaken en ook daar een “goed” bekomen. Dat is geen probleem omdat Hera eind augustus op de clubmatch door één van de meest gerenomeerde Drentenkeurmeesters een “uitstekend” heeft gekregen. Maar de clubmatch was niet erkend door St Hubertus.

Morgen vrijdag hebben we dan afspraak met Yndhi en “ozze Dré” voor een wandeling om de pootjes te strekken na de 800 kilometer rit van vandaag. Ons baasje heeft al wel gezegd dat we er op kunnen letten dat we ons een beetje “toonbaar” houden, tweemaal per week in ’t bad is wat veel van het goede voor zijn rug. En zondag kunnen we toch ook niet een vettig vuile Hera naar Beringen trekken…zoiets doe je niet  DUS…

Belle

Moeder van elf…

Bij Patrick en Ilse Suys zijn vorige week elf pupjes geboren. Het zijn ditmaal geen Drentjes maar de pups van Steffie, de Duitse Staande Langhaar van hen.

De pup’s groeien als kool ( symbolisch, want de kool kan niet volgen) en Ilse stuurde ons nog een deel foto’s. De oogjes zijn nog niet open , dat gebeurt pas na ongeveer twee weken.

Zij die lid zijn van de Belgische Drentenvereniging kennen Ilse als de penningmeester van de vereniging, Patrick is commissaris in de vereniging en voorzitter van de jachtafdeling Jac-orion.

Zoals het nu gaat, gaan dat elf gezonde prachthonden worden, een nestje waar de fokkers terecht fier op mogen zijn.

Geniet van de foto’s en moesten er kandidaat kopers onder jullie zijn, geef ons maar een seintje en wij spelen de gegevens door !

Jan

Dames bij de Brusselse politie

Slaapkoppen…

Slapen en het warm hebben, dat zijn zo wat de enige bekommernissen van het trio. Terwijl ik met Hera zo dicht mogelijk bij de kachel gaan liggen heeft Heros zich in de zetel geplaceerd.

Dat placeren gaat met zoveel gedraai en gewriemel gepaard dat het dekentje gegarandeerd op de grond beland. Het hoofdbestuur hier ten huize legt dan het dekentje terug in de zetel, uiteraard over Heros. Het is dan wel opletten dat Hera niet plots in de zetel springt, want eerst kijken wat er onder dat dekentje ligt…da’s Hera’s stijl niet !

Heros kan dat goed hebben en blijft toch een hele tijd zo liggen. Je moet het kunnen, op twee meter van een ronkende kachel onder een dekentje. Niemand hier in huis gelooft dat een Drent gemaakt is om in een hok in de tuin te verblijven. De bewijzen liggen hier rondom de kachel verspreid !

Belle & co

Daar komen de buurjongens…

Dat was lang geleden dat we op wandeling nog eens bekenden zijn tegengekomen. Deze namiddag was overbuur Mick met Fred de Groendaler en Harley de “veelrasser” ook nog eens op ronde in de velden.

Van ver konden we ze al zien komen zodat wij en zij elkaar tegemoet konden rennen over de grote akker. We waren in de meerderheid tegenover de “Engelsen” maar toch hadden we de nodige reserve. Het was dan ook weer zo lang geleden dat we elkaar zagen.

Op de terugweg hebben we onze baasjes nog eens figuurlijk in de gordijnen gejaagd. Ik had op de heenweg al gezien dat er weer gelegenheid was om poezen op te jagen. Nu was er zo’n poes het rommelhok van  buurman Dominique ingevlucht. Al was dat berghok nu zelfs van de Sarkozy geweest dan was dat voor ons ook nog geen bezwaar geweest om die poes in dat hok letterlijk de hoogste balk op te jagen.

Om toch maar bij die kat te komen heb ik,dan de “werkbank” maar leeg geruimd en onze Heros heeft daar goed mee geholpen. Al een geluk dat die buren niet thuis waren want de praat van het baasje was niet voor mensenoren bestemd. Omdat het baasje druk bezig was met te trachten ons aan de lijn te krijgen heeft die rotkat nog de kans gekregen om te ontsnappen…

Als we morgen de kans krijgen zitten we terug in dat rommelhok !

Belle

Cafépraat…

Van waar zijt gij afkomstig ???

Er zitten drie mannen aan de toog, alle drie al een beetje goed zat. 

De eerst zegt: 'Ek zien van Bruhhe en in Bruhhe é ze lange piet'n'.

De tweede zegt:'Ik bein van Gheint en in Gheint ein ze gruute ball'n'.

De derde begint ineens te schaterlachen.
Tot de tranen van zijn gezicht rollen.

'Waarom lach je zo'? Vraagt de cafébaas.

'Awel' zegt de man.
'Ik bein van Gheintbruhhe'.

Pijpestelen…

Al een paar dagen doen de regengoden hun best om de regenputten terug vol te krijgen. Daar zijn ze al een tijd geleden in gelukt, bij ons toch, maar ze weten van geen ophouden.

Ondertussen houden we ons maar bezig met “huiswerkjes” zoals wat rommelen in de stal en de schuur, de machinerie al maar een onderhoudsbeurt geven en dergelijke zaken.

Wij de Drentenroedel zijn er ook al op uitgekeken, gisteren de badkuip gepasseerd en vandaag ons terug smerig maken daar zijn we toch niet voor te vinden. Voor een regenbui gaan we niet opzij maar ’t is zoals Paul Van Den Boeynants destijds zegde “trôp is te veel”. Ze gaan hier binnenkort de aardrijkskundeboeken moeten aanpassen wegens nieuwe rivieren die ontstaan zijn ergens in de Charente.

Voor de boeren, de groet landbouwers met honderden hectaren grond, die enkele jaren geleden immense waterbekkens om te sproeien hebben aangelegd is het waarschijnlijk een Godsgeschenk. Al wat ze nu in de waterbekkens krijgen moeten ze binnen enkele maanden niet meer uit het grondwater oppompen.

Maar morgen, …morgen gaat het beter worden…zegt men, en het staat in de gazetten ! Op het landkaartje van het weerbericht staan niets dan zonnetjes, dus zal het wel waar zijn zegt het baasje.

Belle & co

Propere vetlapkes…

Er was een vlooi gevonden op Hera en dat betekent grote paniek hier in huis. We weten het nog van de tijd van Bas die een magneet voor vlooien bleek te zijn.

Het is de tweede maal in een jaar dat er een vlooi gevonden wordt, toen was ik Belle het slachtoffer. Het zal zijn dat de Frontline uitgewerkt is want we zijn al maanden vlooienvrij. Blijkt dat de nieuwe pipetjes in Vosselaar liggen en dan zoeken de baasjes een andere , voorlopige oplossing.

Die oplossing bleek te vinden te zijn in de badkamer. Shampoo voor honden met anti-vlooien  werking is hier ook altijd voorradig. En vermits Hera einde van de week naar een keuring van Sint Hubertus moet, en wij ook al niet van de properste vetlappen zijn lag  de oplossing nogal voor de hand.

’t Baasje heeft er niet mee gelachen, over drie honden gebogen staan om ze in te zepen is er twee te veel aan. Heros was het eerste slachtoffer, hij reclameerde een beetje omdat het lauwe water hem niet zinde… koud water moet dat zijn voor een Drent is zijn motto. Het wassen van Heros is een fluitje van een cent. Die staat stil en laat alles rustig over hem gaan, het is nochtans de tweede maal nog maar dat hij in het bad moet. Bij Hera, de smalle,  is dan weer op een paar minuten gebeurt. Die draait wel een paar maal rond in het bad terwijl ze staat te morren maar dat doet ze zonder bad ook, geen probleem dus.

Toen heeft het baasje een half uur pauze genomen, wegens zijn kromgebogen rug zegt ‘m. Ik dacht al dat ik er zou aan ontsnappen, maar neen hoor… ‘k hing er ook aan voor de moeite. Bleek dan nog dat er bij mij wel geen vlooien gevonden werden maar dat het “putteke” van het bad haast verstopte van de vuiligheid, dode haren en slijk. En ik die dacht dat ik de properste van de drie was ! Duidelijk mis gedacht dus…

Donderdag of vrijdag, als we terug in Vosselaar zijn krijgen we de pipetjes Frontline weer in onze nek. Dat moet er voor zorgen dat we toch tot een maand in het nieuwe jaar “safe” zijn.

Belle en de andere propere vetlapkes…

Nog eentje...

Nog eentje omdat we het niet kunnen laten, ook nog met een godsdienstige inslag… volgens het zevende gebod....

Vriend Louis speelt ons deze door, waarschijnlijk om ons op het rechte spoor te houden en ons zeker niet de politiek in te sturen. Waarschijnlijk heeft ‘m dat ook naar de 16 gestuurd. De 16 in de Wetstraat in Brussel natuurlijk, voor onze toekomstige, tevens ex-premier en ook van katholieke origine, “van origine” toch, want wat ‘m achteraf geworden is ?

Management lessen

Management les 4

Een priester rijdt in zijn auto langs een nonnetje dat op de stoep loopt. Hij geeft haar een lift.

Terwijl zij in stapt valt haar habijt open en laat zij een prachtig lang been zien. De priester kan zich niet beheersen en legt zijn hand op haar dij. De non kijkt hem aan en zegt vriendelijk: 'Denk aan psalm 129, vader.'

De priester trekt verschrikt zijn hand weg en verontschuldigt zich. Maar na een tijdje wordt de verleiding toch te groot en hij legt weer zijn hand op haar dij. 'Denk aan psalm 129,' zegt het nonnetje opnieuw. 'Sorry, zuster, het vlees is zwak', zegt de priester.

Bij het klooster aangekomen, stapt de non uit en glimlacht veelbetekenend naar de priester. Die rent naar zijn cel en slaat de bijbel open op psalm 129, en leest: 'Gaat voort en zoek, omhoog en verder omhoog, want daar is de glorie.'

Moraal: Houd altijd goed je kennis op peil, anders mis je fantastische kansen

Nog eten baas…

Nu kan je van Drenten veel zeggen maar dom zijn ze zeker niet ! Toch zeker niet als het om hun bek gaat. Zo is Heros de man die steeds aangeeft dat het trio wat nodig heeft of tekort komt.

Tijdens de zomer was ‘m al op ronde in de tuin met de drinkemmer. Heeft ‘m in de vroege lente ook al met pas geoogste rapen in zijn bek rondgelopen en de eetkommen daar loopt ‘m ook graag mee rond.

Het is al een geluk dat hij dat enkel doet als de kommen of emmers leeg zijn. Hij komt dan de kommen gewoon naast je leggen of in ’t slechtste geval laten vallen. Als we hier in Frankrijk zijn valt dat laatste nogal mee, de kom valt op parket, maar in Vosselaar klettert zo’n inox kom tegen een stenen vloer en slaat de schrik om je hart van het onverwachte geluid!

We zullen de kommen nog maar eens vol doen, stel je voor dat men denkt dat ze constant aan het honger lijden zijn dat trio van ons …

‘t baasje

Foire…

Foire’s, er zijn er elke week wel een paar in de buurt, foire’s allerlei maar deze trok meer dan onze aandacht. Foire aux vins et à la gastronomie, zeg nu zelf dat klinkt goed en lekker. Wij daar natuurlijk naartoe in Sauzé-Vaussais.

Het was niet gelogen, veruit alle grote wijngebieden in Frankrijk waren vertegenwoordigd, van de noordelijke Champagne streek tot de Gascogne in het zuiden. Maar niet alleen wijn ook de “spiritueux” kwamen “goed aan de bak”.

De gastronomie was dan weer vertegenwoordigd met fijne charcuterie, haast kunst is dat hier met al die overheerlijke paté’s en boudin’s, deze laatste verkrijgbaar in de versies blanc, noir et gris. Dat de plaatselijke boulangers artisans brood kunnen bakken is ook duidelijk, en het zijn niet alleen de bagette’s maar ook de paysan’s, brochette’s en noem maar op.

De man uit Bayonne met zijn hammen en saucisses die we kennen van de maandelijkse markt in Rouillac was ook hier aanwezig, en naar traditie was hij weer niet gierig om zijn hammen te laten proeven ! Het blijkt nu wel dat er van zijn hoedje, wij denken dat hij er mee slaapt, toch wel een serieus bouilloneke van kan getrokken worden.

Het was de moeite van de verplaatsing meer dan waard, en lekker ruiken dat het daar deed, je zou alleen al voor de geur er naartoe gaan !

Jan

Management lessen

Management les 3

Een kraai zit op een tak boven in een boom en koestert zich in de zon. Een konijn op de grond kijkt naar hem en zegt: 'Ha kraai, wat zit je lekker te niksen.
Denk je dat ik ook zo kan luieren?'

De kraai antwoordt: 'Natuurlijk kun je dat, ga je gang.' En het konijn strekt zich uit in het zand en dut in.

Even later komt er een vos langs, ziet het konijn en vreet het op.

Onthouden: Om ongestraft niets te kunnen doen, moet je heel hoog in de boom zitten.

Een teefje te herplaatsen…

Op het NL Drentenforum heeft Roswitha een oproep tot herplaatsing/adoptie van een Drententeefje geplaatst. Wij nemen dit over omdat we gemerkt hebben dat er veel vraag is naar Drententeefjes, maar de wachtlijst voor hen is lang. Daarom nemen we deze melding op Marktplaats in Nederland over…

Een foto kan je vinden door de link van marktplaats aan te klikken. Op de foto rust auteursrecht  daarom hebben wij ze niet over genomen .

Onze zeer lieve Drentse Partrijs zoekt een goed tehuis.
Wij vinden het zielig voor haar dat wij geen tijd hebben om haar drie maal per dag uit te laten. Het is een unieke hond die praat en trampoline springt. Ze heeft een zeer lief karakter en is overal enthousiast over. Wil graag de hele dag bij zijn of haar baas zijn en dat kunnen wij haar niet geven. Ze is gesteriliseerd.
Wij zoeken duidelijk mensen met tijd en/of veel ruimte om het huis. Ze mag alleen mee als wij overtuigd zijn van de goede bedoelingen van de toekomstige eigenaren.

http://link.marktplaats.nl/298665165

Net niet…

De baasjes dachten dat ze deze morgen de laatste blaadjes van de bomen zouden kunnen opruimen na de regen en wind van vannacht, net niet dus…

Er zijn nog enkele tientallen die de toch felle windvlagen hebben kunnen trotseren. Het is elk jaar weer haast een ritueel dat afwachten tot het laatste blad van de bomen is gevallen.

Waarschijnlijk heeft het te maken met het gezegde bij het baasje vroeger thuis waar men zegde dat de “Goede Sint” pas kwam als alle blaadjes van de bomen waren. En die brave Sint is vele jaren trouwe gast aan huis geweest daar, temeer omdat ’t baasjes jongste zus wel 13 jaar jonger is dan hij. ’t Baasje heeft zich dus als oudste vele jaren “van den onnozele” moeten houden. Maar ondertussen kreeg hij toch elk jaar nog iets van de Sint. Waarschijnlijk kreeg hij nog iets om “ambetante vragen” te vermijden van klein zusje, die dan wel zou willen weten waarom grote broer en zussen niets meer kregen.

En dan zullen we mar wachten tot die enkele laatste blaadjes nog van de lindenboom vallen, ze hebben nog twee weken tijd tot 6 december…

Belle & co

Management lessen

Management les 2

Een secretaresse, een verkoper en hun manager vinden tijdens de lunchwandeling een oude olielamp. De manager wrijft de lamp op en er verschijnt een geest die zegt: 'Jullie mogen alledrie een wens doen'.

De secretaresse gilt meteen: 'Ik wil naar de Malediven, heerlijk in de zon op het strand liggen.' Floep, weg is ze.
De verkoper roept: 'En ik wil naar New York, met een portefeuille vol geld om te winkelen.' En hup, ook hij is ervandoor.
'Jij bent aan de beurt,' zegt de geest tegen de manager...

Die zegt: 'Ik wil die twee terug op kantoor na de lunch!'

Moraal: geef altijd voorrang aan je baas.

Stillekes aan en weinig te beleven…

Weinig inspiratie ook vanwege bovenstaand. Maar dat kan hier ten huize snel veranderen met drie Drenten in huis.

De werken die moesten gedaan worden en waarvoor we gekomen zijn vorderen goed. Zolang het zo’n mooi weer blijft, werken we buiten. Gladiolen, dahlia’s en cana zijn  al uit de grond. Van de laatste tomaten is al soep gemaakt en de broccoli mag blijven staan voor de volgende kleinere bloemen. Er moest zelfs geen onkruid gewied worden…

De filters en pompen van zwembad en waterput dienen nog geledigd te worden, maar daar heb je niet veel werk mee, dat loopt uit zichzelf leeg.

Eén werk mogen we niet vergeten… er lopen hier twee jonge Drenten rond die onder geen voorwaarde zo vuil mee terug naar België gaan. Die gaan eerst de badkamer passeren om het slijk uit hun vacht te krijgen. Met kladden hangen de bollen slijk in hun vacht. Daar gaan we nog wat aan moeten doen voor we de terugweg aanvatten !

Jan

Hot dog…

Hoe ze het volhouden begrijpt geen mens, een hond waarschijnlijk ook niet maar toch doen ze het. ‘In’ de kachel zouden ze kruipen als ze konden.

Belle hebben we destijds zo gevonden, samen met moeder Freya en zus Ella voor een kachel die haast rood stond te gloeien. Ze lagen dan ook nog op een pelsje, waarschijnlijk om geen kou te hebben (?)

Terwijl de buitentemperatuur tijdens de dag zo rond de 18° C schommelt is de kachel enkel ’s avonds aan om het wat gezellig te maken. Het trio maakt dan ijverig gebruik van de ruimte vlak voor kachel. Welke temperaturen daar heersen willen we niet weten maar het is er vreselijk warm. Ook de buiken en de ruggen die naar de kachel gekeerd zijn voelen gloeiend aan.

Vragen wij ons af, wat gaat dat worden als het eens echt koud gaat worden, zo ’n graad of tien vorst. Vorige jaren stonden Bas en Belle dan in de vijver en braken ze het ijs om in koud water te staan. Hera en Heros hebben al wel een winter achter de rug maar die tellen we niet mee omdat ze toen als pup van drie maanden nog over beschermd werden.

Ondertussen spelen ze hier de enige echte Hot Dogs na, enkel de mosterd en ketschup mankeren !

Belle & co

Bladzijde 55...

Op bladzijde 55 … daar staat het bericht dat in België grote koppen haalt op de frontpage !

De kersverse president van Europa Herman Van Rompuy haalt in Frankrijk bladzijde 55 van de krant Charente Libre.

Zo zie je maar dat alles relatief is, voor de Belgen is het een opkikker dat een Belg, een Vlaming nog wel, mee gaat spelen in de wereldpolitiek. Op zulke momenten gaan ze in Belgenland toch nog eens met de neus in de wind lopen, zo van “ziede wel dat we nog meetellen”

Even meer zuidelijk, voorbij Lille en Valenciennes is het enkel de Nicolas die naar zijn Carla belt vanuit Brussel met de melding “ ’t is den Herman geworden, ja dien Belg, ‘k bel maar omdat ge het misschien niet gaat vinden in de franse gazetten”

En nu maar hopen dat “den Yves” niet terug op Herman’s stoel gaat zitten, want die haalde wel de eerste bladzijden van de Franse gazetten.  Maar met minder fraai nieuws en dat moesten wij dat hier gaan uitleggen aan de “plaatselijken”. Die dachten gelijk dat in België, Vlamingen en Walen elkaar naar het leven stonden en elkaar te lijf gingen met pas gescherpte messen !

Neen , voor ons is dat geen goei zaak, dat “den Yves” maar in ’t buitenland zijn zegske blijft doen…

Belle & co

Sneeuw ?

Is het aan het sneeuwen in de Charente ?  Het lijkt wel zo als je de foto’s ziet. Ons baasje heeft zich er ook zijn kop al op gepijnigd en is tot het besluit gekomen dat het die hele fijne, haast niet merkbare motregen moet zijn in combinatie met de flits van het “kodakske”.

Het was nog vrij vroeg de ochtend nadat wij waren gearriveerd in La Magdeleine en we waren benieuwd hoe de tuin er bij lag. De motregen of vallende dauw, meer was het niet, heeft voor dit sneeuweffect gezorgd.

Het blijft overigens schitterend herfstweer met zachte temperaturen en enkel een beetje ochtendnevel. We gaan ons geplande werk in de tuin ruimschoots klaar krijgen tegen de tijd dat we terugkomen naar België.

Maar terug naar België is pas voorzien voor eind volgende week, we hebben dus nog even de tijd om ons keimoe te maken in de tuin…

Belle & co

Prettige verrassing…

Daarstraks toen het baasje de gladiolen, dahlia’s en Cana’s uit de grond aan het halen was heeft ‘m nog een prettige verrassing opgemerkt.

Toen hij onder het olijvenboompje aan het werk was en omhoog keek zag hij daar toch wel rijpe olijven aan hangen zeker !

Nu staat dat boompje daar toch al wel zes jaar en buiten het eerste jaar, toen het baasje het boompje kocht bij Marechal in Turnhout, heeft het nooit vruchten gedragen.

Nu zijn olijven direct van de boom niet te eten. NTV (niet te vreten) kwalificatie krijgt dat.  ’t Baasje heeft dat ooit geprobeerd, op dat punt is er geen verschil met ons, en hij doet dat nooit meer. Gans zij mond trok samen, zijn speekselklieren kwamen in opstand en tijd om de olijf door te slikken heeft ‘m niet genomen. Direct uitgespuwd heeft hij die olijf !

Nu zal het baasje terug te rade moeten gaan bij zijn maat  Fons van keukenweetjes https://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/

om er achter te komen hoe hij die 8 olijven, die er dit jaar aan het boompje hangen, moet prepareren om ze eetbaar te maken. Want volgend jaar zijn het  misschien wel zestien olijven en voor je het weet zit je met bakken, misschien wel truckladingen olijven !

Als Fons het niet weet, wat haast ondenkbaar is, dan zal het baasje er mee naar de olijvenveiling moeten of ze persen om van de olijven een “Super Vierge” olijfolie te maken.

’t Zal een klein flesje olie worden is zo ons gedacht, wat denken jullie er van ?

Belle & co

In de wachtkamer bij de dokter…

Wanneer je bij de dokter in de wachtkamer komt dan vraagt de receptioniste altijd: 
'Waarvoor je de dokter wilt zien.' 
En dan moet jij haar vertellen, in het bijzijn van al die anderen die in de wachtkamer zitten, wat er verkeerd is met je. 
Soms is dat erg moeilijk en geneer je je zelf om dat zo maar even te zeggen. 
Er is niets erger dan zo'n dokters receptioniste die beslist wil dat je het haar vertelt in een wachtkamer vol met andere patiënten 
Ik weet dat de meesten van ons dit wel hebben meegemaakt, en ik heb genoten van de manier waarop een oudere man dit oploste: 
 
Een 86 jaar oude man komt de propvolle wachtkamer binnen en gaat naar de receptioniste.
Die zegt: 'Ja meneer, waarvoor wilt U de dokter vandaag zien?' 
Er is iets verkeerd met mijn lul', zegt hij. 
De receptioniste werd verbolgen en zei, "U kunt hier niet binnenkomen en zulke dingen uitkramen in een volle wacht kamer.'
'Waarom niet? U vroeg mij wat er verkeerd was en ik heb het u verteld', zei hij. 
De receptioniste antwoordde, 'U heeft de hele wachtkamer in verlegenheid gebracht.
U had moeten zeggen; ' Er is iets verkeerd met uw oor of iets dergelijks
en bespreek het probleem verder privé met de dokter ' 
De man antwoordde, 'U zou de mensen geen vragen moeten stellen in een wachtkamer vol met vreemden, als het antwoord ze in verlegenheid kan brengen.'
De man liep naar buiten, wachtte een paar minuten en ging weer naar binnen. 
De receptioniste lachte zelfgenoegzaam en zei, Ja???
'Er is iets verkeerd met mijn oor,' zei hij.
De receptioniste knikte goedkeurend, wetend dat hij haar advies had aangenomen.
'En wat is er verkeerd met uw oor, meneer?' 
'Ik kan er niet uit pissen', antwoordde hij. 
De wachtkamer barstte uit in luid gelach.

Tuinhulpjes…

Dan bedoelen we eigenlijk ‘in de weg lopers’, ‘wanorde makers’ of gewoon ‘herriemakers’.

Gisteren was het weer zo ver, de baasjes waren ijverig aan het werken in de tuin, het baasje aan de slag met de zitmaaier en het vrouwtje verwelkte bloemen en planten allerlei aan het “kortwieken”.

Overal, maar dan ook OVERAL, krijgen ze het klaar om tussen jouw en het werk te komen staan of nog beter met hun wild spel achteraan in je benen te knallen! Wat je dan in je handen hebt gaat gegarandeerd eerst in de lucht om dan toch nog tegen de grond te smakken.

Omdat het baasje het gazon ook heeft gemaaid en de afgevallen bladeren van de fruitbomen heeft opgeruimd is het nu niet meer zo nat en vuil ’s morgens in de bedauwde tuin. Ze kunnen zich nu ook wat properder houden als ze weer kopje over gaan. Hera is daar specialiste in… Heros rent in volle snelheid van haar weg en zij, die lichter en iets sneller is, hapt dan naar zijn poten. Het resultaat is dan een kluwen Drentsche patrijshond dat over het gazon rolt.

Vandaag belooft weer zo’n schitterende dag te worden wat weer betreft. Dat kondigde zich gisterenavond al aan met een prachtige sterrenhemel. Zo snel het overige deel van het gazon wat opgedroogd is gaan we terug aan de slag en kan de grasmaaier zijn “grote onderhoudsbeurt” voor de winter krijgen, dan staat ‘m klaar voor een volgend seizoen !

Belle & co

Training…

Dagelijks oefenen we nu met Hera en Heros, voornamelijk Hera moet het super doen want op het einde van de maand moet ze naar de keuring  van de Koninklijke Maatschappij Sint Hubertus.

Voor het bekomen van stambomen voor pups zijn de reglementen nog maar eens gewijzigd/aangepast. Zo moeten de ouders van de pups minstens een “goed” behaald hebben op een keuring /show erkend door de St Hubertus vereniging.

Nu heeft Hera op de laatste clubmatch wel een “uitstekend” bekomen maar die uitslag is niet erkend omdat de Drentenvereniging maar een B attest heeft en geen A. Dat we dit jaar een TOP Drentenkeurmeester hadden zal St Hubertus & co een zorg zijn.

Dus gaan we op 29 november naar Beringen waar er een keuring plaats heeft voor honden die  geboren zijn na 01.01.2008. De honden die voor die datum zijn geboren ontsnappen aan de maatregel.

We gaan daar zus Hadise ook tegenkomen, want ook de baasjes van Hadise zien het fokken van een nestje misschien ook wel zitten, net als wijzelf want het is nog niet zeker dat er een nestje komt met Hera. Maar als we in orde zijn met de reglementen dan is dat al een zorg minder waar we niet meer mee hoeven te zitten !

En daar zijn we nu aan het werken, een beetje ringtraining kan nooit kwaad, en tegelijk brengen we de lessen van de hondenschool ook nog eens in de praktijk .

Op 29.11.2009 weten we meer en zijn we weer een ervaring rijker.

Belle & co

Toen is de ruzie begonnen…

Mijn vrouw en ik zaten op de sofa terwijl ik zapte met de TV besturing.

Ze vroeg: Wat is er op de TV ?

Stof, zei ik.
Toen is de ruzie begonnen...
 ---------------------------
Mijn vrouw bekeek zich in de spiegel en was niet tevreden met wat ze daar zag.

Ik voel me verschrikkelijk, ik vind me oud, dik en lelijk. Ik heb het
werkelijk nodig dat je me onmiddellijk een compliment maakt. Ik
antwoordde: Je zicht is uitstekend.
Toen is de ruzie begonnen...
---------------------------
Mijn vrouw en ik waren op een samenkomst van oud-leerlingen van haar
school. Een van de aanwezige mannen was kompleet dronken en nam het ene
glas na het andere. Ik vroeg mijn vrouw of ze hem kende. Zeker wel, zei ze
zuchtend, wij zijn lang een koppel geweest en toen we uit elkaar gingen is
hij beginnen drinken en is nooit meer gestopt. Ik zei: Wie had ooit
gedacht dat hij dat nu nog aan het vieren zou zijn.
Toen is de ruzie begonnen...

------------------------------
In de supermarkt vroeg ik mijn vrouw of we een bak bier van 25 euro zouden
bestellen. Ze zei nee en zonder mijn advies te vragen kocht ze een pot
revitaliserende crème van 15 euro. Ik zei haar dat een bak bier me veel
meer dan de crème zou helpen om haar mooi te vinden.
Toen is de ruzie begonnen...
----------------------------

Enkele dagen geleden vroeg ik mijn vrouw waar we heen zouden gaan voor
onze huwelijksverjaardag. Ergens waar ik in lang niet meer geweest ben,
antwoordde ze. Ik stelde toen voor om naar de keuken te gaan.
Toen is de ruzie begonnen...

Voor een niets worden ze kwaad, begrijp het maar.......

Veelbelovend…

’t Ziet er goed uit voor de vooruitzichten van vandaag, De zon komt boven de horizon is door geen wolkje gehinderd. Een strakke blauwe hemel zonder één wolkje dat is het voor vandaag.

Dat het gisteren nog motregen gaf na dagen van flinke buien (zegt men ons) in combinatie met een frisse nacht geeft uiteraard een door nevel toegedekt landschap.

Wij kunnen ons weer lekker smerig maken want het gras is flink bedauwd. Net als gisteren toen de baasjes meer dan een uur bezig zijn geweest om dat ingedroogde slijk uit onze frak te kammen. Heros heeft dan nog eens goed naar zijn voeten gekregen van ’t baasje toen het baasje wat hard moest trekken aan de kam en hij gromde.

Daar heeft het baasje korte metten mee gemaakt en op een vloek en een zucht nam het baasje hem bij zijn nek en lag ‘m op de grond te spartelen (Heros hé, niet het baasje). Toen heeft  het baasje Heros eens goed de levieten gelezen en was ‘m al heel wat kalmer en onderdaniger. Die heeft zijn lesje wel geleerd !

Ondertussen heeft Heer Heros dat nieuwe stuk vasttapijt in zijn bench, (nieuw van gisterenavond)  ook alweer een eigen “touch” gegeven. Inderdaad ook hier zit alweer een gat in. Voor ons geen probleem niet meer, als mijnheertje denkt beter af te zijn met in lompen te slapen…hij doet maar. Eer het parket omgebouwd is naar zagemeel zullen we wel enkele maanden verder zijn is ons gedacht .

Belle & co

Eiken parket…

Als alternatief voor de zachte lekker warme kussens die hij telkens in de vernieling helpt heeft Heros deze namiddag van het baasje een volhouten en eikenhouten parketvloer in zijn bench gekregen. “Gene krot” zegt het baasje, topkwaliteit... zoals zij zelf hebben liggen in de living, onverslijtbaar ook en vooral “Heros resistent”.

Als ‘m dit nu ook nog stuk krijgt dan laat ons baasje een betonvloer gieten of een gietijzeren plaat maken voor zijn bench. Over dat hout komt een stuk op maat gesneden stuk vast tapijt. Als de bench nu nog niet genoeg geïsoleerd is tegen koude uit de grond dan weet het baasje het ook niet  meer. Alles wat nog beter tegen de kou isoleert is niet Heros bestendig, hier zal hij het dus mee moeten doen !

Overigens is de herfst hier ook ingetreden, het staat nog wel niet zo ver als in België. De kleuren van de bomen zijn dus nog iets frisser. Onze baasjes hebben deze namiddag de afgevallen bladeren van de lindeboom geruimd. Voornamelijk om de schoenen proper te houden want onder deze boom heeft onze sigarenproductie nog al eens plaats…

Om de miserie voor te zijn hebben ze de koer voor het huis dan maar netjes opgeruimd. We starten hier dus met een propere lei.

Belle & co

Zou echt gebeurt kunnen zijn…

Een familie kannibalen houdt een gezellig feestje thuis.
Grootmoeder staat in de keuken een mens te braden op traditionele wijze.

Een van de kinderen vraagt: "Oma welk mens heb je deze keer klaargemaakt".
De grootmoeder antwoordt: "Wij eten deze keer gebakken Antwerpenaar". 

Waarop de kinderen allemaal tegelijk roepen:
"Ik wil de nek!!, Ik wil de nek!!"

Rustig…

Het was een rustige,  droge rit vandaag van Vosselaar naar La Magdeleine, een beetje wind en bij aankomst in het donker nog steeds  14° C.

Enkel in Parijs op de périférique deden ze wat moeilijk met het verkeer. Daar hebben we 25 minuten gedaan over het stuk van de porte de Vincennes naar de porte d’Italie. Dat kan normaal op minder dan 10 minuten, maar ja… die gepensioneerden moeten maar eens inzien dat ze toch tijd genoeg hebben, ook in het verkeer, zelfs met een dik machien onder hun krent !

Wij zijn zelfs twee maal mogen uitstappen om te plassen, ook niet de baas zijn gewoonte want die zijn motto is “als de tank leeg is kan je de rest ook best leegmaken” Wij hebben al dikwijls met een volle blaas gezeten terwijl die (diesel)tank maar niet leeg wou geraken.

Vanavond hebben we ons al goed laten gaan in de tuin, het is er wel aardedonker maar geen zorg, wij redden ons wel. Nu het buikje nog vol en we gaan plat tot morgenvroeg. Dan hebben we in elk geval genoeg rust gehad om er een week tegen aan te gaan .

Belle & co

Drenten onderweg…

Vanaf deze avond geven we terug verslag uit zuid-west Frankrijk. ’t Basje brengt ons en ’t vrouwtje gaat ook mee.

Het hoofdbestuur gaat om te werken zeggen ze. Het huis moet klaar gemaakt worden voor de winter leggen ze ons uit. De centrale verwarming inschakelen, spuletjes die kunne bevriezen binnen zetten, pompen voor het sproeien van de tuin en van het zwembad leeg laten lopen net als de grote zwembadfilter.

In de tuin moeten de gladiolen, cana’s en dahlia’s uit de grond, nog eenmaal gras afrijden en bladeren opruimen. Als er nog tijd overblijft nog en paar “abri’s “voor de egels maken met lekker veel droge bladeren in om de egels te laten overwnteren (als ’t al maar niet te laat is zegt ’t baasje).

Ze gaan dus nog goed hun werk hebben, want we hebben gezien dat er op de almanak weeral afspraken in België staan voor eind volgende week.

Als alles naar behoren werkt van ’t internet hebben jullie vanavond verslag vanuit La Magdeleine in de Charente, tot zolang…

Belle & co

Snoepjes van vreemden...

Herinner je je toen we klein waren,

dat onze ouders ons op het hart drukten 

geen snoepjes aan te nemen van vreemden .

Proficiat…

Proficiat aan Patrick en Ilse Suys - De Boelpaap en aan Steffie, hun Duitse staande langhaar.

De foto hierbij maakt alles duidelijk, 11 pupjes heeft ze, en alle van een mooi gewicht en in blakende gezondheid. Daar is ambiance in huis op dit moment, want buiten hun “Stefke” en haar 11 pupjes  hebben Patrick en Ilse nog vijf Drenten in huis.

Ilse is penningmeester van de Belgische Drentenvereniging en Patrick is commissaris in dezelfde vereniging.

Wij zullen jullie dan ook niet moeten vertellen dat bij hen alles om de honden en de jacht draait denken wij.

Nogmaals proficiat aan Steffie, Pat, Ilse en de vijf Drententantes.

Belle & co

Brrrr…

Tijd om in de zetel te kruipen, de verwarming hoger te zetten en de ogen te sluiten om het miserie weer buiten niet te zien !

Dat is onze mening nadat we terug binnengekomen zijn na onze ochtendplas en na het rekken en strekken. Overal lekt en drupt het water vanaf en tussendoor draaien ze daarboven de douche open met een krachtige straal.

Gisteren wou het baasje ons nog in ’t bad zetten, nu is hij blij dat ‘m het niet gedaan heeft. Veloren moeite zou het geweest zijn, de poetsbeurt die het vrouwtje de vloer gisteren gegeven heeft is van dezelfde orde… over te doen met andere woorden.

We hopen dat we deze namiddag onze koppen toch eens kunnen buitensteken. Maar dat er veel verbetering in de lucht hangt (letterlijk en figuurlijk) daar ziet het voorlopig niet naar uit !

Belle & co