Moeder van elf!

Dames bij de Brusselse politie

Slaapkoppen…

Slapen en het warm hebben, dat zijn zo wat de enige bekommernissen van het trio. Terwijl ik met Hera zo dicht mogelijk bij de kachel gaan liggen heeft Heros zich in de zetel geplaceerd.

Dat placeren gaat met zoveel gedraai en gewriemel gepaard dat het dekentje gegarandeerd op de grond beland. Het hoofdbestuur hier ten huize legt dan het dekentje terug in de zetel, uiteraard over Heros. Het is dan wel opletten dat Hera niet plots in de zetel springt, want eerst kijken wat er onder dat dekentje ligt…da’s Hera’s stijl niet !

Heros kan dat goed hebben en blijft toch een hele tijd zo liggen. Je moet het kunnen, op twee meter van een ronkende kachel onder een dekentje. Niemand hier in huis gelooft dat een Drent gemaakt is om in een hok in de tuin te verblijven. De bewijzen liggen hier rondom de kachel verspreid !

Belle & co

Daar komen de buurjongens…

Dat was lang geleden dat we op wandeling nog eens bekenden zijn tegengekomen. Deze namiddag was overbuur Mick met Fred de Groendaler en Harley de “veelrasser” ook nog eens op ronde in de velden.

Van ver konden we ze al zien komen zodat wij en zij elkaar tegemoet konden rennen over de grote akker. We waren in de meerderheid tegenover de “Engelsen” maar toch hadden we de nodige reserve. Het was dan ook weer zo lang geleden dat we elkaar zagen.

Op de terugweg hebben we onze baasjes nog eens figuurlijk in de gordijnen gejaagd. Ik had op de heenweg al gezien dat er weer gelegenheid was om poezen op te jagen. Nu was er zo’n poes het rommelhok van  buurman Dominique ingevlucht. Al was dat berghok nu zelfs van de Sarkozy geweest dan was dat voor ons ook nog geen bezwaar geweest om die poes in dat hok letterlijk de hoogste balk op te jagen.

Om toch maar bij die kat te komen heb ik,dan de “werkbank” maar leeg geruimd en onze Heros heeft daar goed mee geholpen. Al een geluk dat die buren niet thuis waren want de praat van het baasje was niet voor mensenoren bestemd. Omdat het baasje druk bezig was met te trachten ons aan de lijn te krijgen heeft die rotkat nog de kans gekregen om te ontsnappen…

Als we morgen de kans krijgen zitten we terug in dat rommelhok !

Belle

Cafépraat…

Van waar zijt gij afkomstig ???

Er zitten drie mannen aan de toog, alle drie al een beetje goed zat. 

De eerst zegt: 'Ek zien van Bruhhe en in Bruhhe é ze lange piet'n'.

De tweede zegt:'Ik bein van Gheint en in Gheint ein ze gruute ball'n'.

De derde begint ineens te schaterlachen.
Tot de tranen van zijn gezicht rollen.

'Waarom lach je zo'? Vraagt de cafébaas.

'Awel' zegt de man.
'Ik bein van Gheintbruhhe'.

Pijpestelen…

Al een paar dagen doen de regengoden hun best om de regenputten terug vol te krijgen. Daar zijn ze al een tijd geleden in gelukt, bij ons toch, maar ze weten van geen ophouden.

Ondertussen houden we ons maar bezig met “huiswerkjes” zoals wat rommelen in de stal en de schuur, de machinerie al maar een onderhoudsbeurt geven en dergelijke zaken.

Wij de Drentenroedel zijn er ook al op uitgekeken, gisteren de badkuip gepasseerd en vandaag ons terug smerig maken daar zijn we toch niet voor te vinden. Voor een regenbui gaan we niet opzij maar ’t is zoals Paul Van Den Boeynants destijds zegde “trôp is te veel”. Ze gaan hier binnenkort de aardrijkskundeboeken moeten aanpassen wegens nieuwe rivieren die ontstaan zijn ergens in de Charente.

Voor de boeren, de groet landbouwers met honderden hectaren grond, die enkele jaren geleden immense waterbekkens om te sproeien hebben aangelegd is het waarschijnlijk een Godsgeschenk. Al wat ze nu in de waterbekkens krijgen moeten ze binnen enkele maanden niet meer uit het grondwater oppompen.

Maar morgen, …morgen gaat het beter worden…zegt men, en het staat in de gazetten ! Op het landkaartje van het weerbericht staan niets dan zonnetjes, dus zal het wel waar zijn zegt het baasje.

Belle & co

Propere vetlapkes…

Er was een vlooi gevonden op Hera en dat betekent grote paniek hier in huis. We weten het nog van de tijd van Bas die een magneet voor vlooien bleek te zijn.

Het is de tweede maal in een jaar dat er een vlooi gevonden wordt, toen was ik Belle het slachtoffer. Het zal zijn dat de Frontline uitgewerkt is want we zijn al maanden vlooienvrij. Blijkt dat de nieuwe pipetjes in Vosselaar liggen en dan zoeken de baasjes een andere , voorlopige oplossing.

Die oplossing bleek te vinden te zijn in de badkamer. Shampoo voor honden met anti-vlooien  werking is hier ook altijd voorradig. En vermits Hera einde van de week naar een keuring van Sint Hubertus moet, en wij ook al niet van de properste vetlappen zijn lag  de oplossing nogal voor de hand.

’t Baasje heeft er niet mee gelachen, over drie honden gebogen staan om ze in te zepen is er twee te veel aan. Heros was het eerste slachtoffer, hij reclameerde een beetje omdat het lauwe water hem niet zinde… koud water moet dat zijn voor een Drent is zijn motto. Het wassen van Heros is een fluitje van een cent. Die staat stil en laat alles rustig over hem gaan, het is nochtans de tweede maal nog maar dat hij in het bad moet. Bij Hera, de smalle,  is dan weer op een paar minuten gebeurt. Die draait wel een paar maal rond in het bad terwijl ze staat te morren maar dat doet ze zonder bad ook, geen probleem dus.

Toen heeft het baasje een half uur pauze genomen, wegens zijn kromgebogen rug zegt ‘m. Ik dacht al dat ik er zou aan ontsnappen, maar neen hoor… ‘k hing er ook aan voor de moeite. Bleek dan nog dat er bij mij wel geen vlooien gevonden werden maar dat het “putteke” van het bad haast verstopte van de vuiligheid, dode haren en slijk. En ik die dacht dat ik de properste van de drie was ! Duidelijk mis gedacht dus…

Donderdag of vrijdag, als we terug in Vosselaar zijn krijgen we de pipetjes Frontline weer in onze nek. Dat moet er voor zorgen dat we toch tot een maand in het nieuwe jaar “safe” zijn.

Belle en de andere propere vetlapkes…

Nog eentje...

Nog eentje omdat we het niet kunnen laten, ook nog met een godsdienstige inslag… volgens het zevende gebod....

Vriend Louis speelt ons deze door, waarschijnlijk om ons op het rechte spoor te houden en ons zeker niet de politiek in te sturen. Waarschijnlijk heeft ‘m dat ook naar de 16 gestuurd. De 16 in de Wetstraat in Brussel natuurlijk, voor onze toekomstige, tevens ex-premier en ook van katholieke origine, “van origine” toch, want wat ‘m achteraf geworden is ?

Management lessen

Management les 4

Een priester rijdt in zijn auto langs een nonnetje dat op de stoep loopt. Hij geeft haar een lift.

Terwijl zij in stapt valt haar habijt open en laat zij een prachtig lang been zien. De priester kan zich niet beheersen en legt zijn hand op haar dij. De non kijkt hem aan en zegt vriendelijk: 'Denk aan psalm 129, vader.'

De priester trekt verschrikt zijn hand weg en verontschuldigt zich. Maar na een tijdje wordt de verleiding toch te groot en hij legt weer zijn hand op haar dij. 'Denk aan psalm 129,' zegt het nonnetje opnieuw. 'Sorry, zuster, het vlees is zwak', zegt de priester.

Bij het klooster aangekomen, stapt de non uit en glimlacht veelbetekenend naar de priester. Die rent naar zijn cel en slaat de bijbel open op psalm 129, en leest: 'Gaat voort en zoek, omhoog en verder omhoog, want daar is de glorie.'

Moraal: Houd altijd goed je kennis op peil, anders mis je fantastische kansen

Nog eten baas…

Nu kan je van Drenten veel zeggen maar dom zijn ze zeker niet ! Toch zeker niet als het om hun bek gaat. Zo is Heros de man die steeds aangeeft dat het trio wat nodig heeft of tekort komt.

Tijdens de zomer was ‘m al op ronde in de tuin met de drinkemmer. Heeft ‘m in de vroege lente ook al met pas geoogste rapen in zijn bek rondgelopen en de eetkommen daar loopt ‘m ook graag mee rond.

Het is al een geluk dat hij dat enkel doet als de kommen of emmers leeg zijn. Hij komt dan de kommen gewoon naast je leggen of in ’t slechtste geval laten vallen. Als we hier in Frankrijk zijn valt dat laatste nogal mee, de kom valt op parket, maar in Vosselaar klettert zo’n inox kom tegen een stenen vloer en slaat de schrik om je hart van het onverwachte geluid!

We zullen de kommen nog maar eens vol doen, stel je voor dat men denkt dat ze constant aan het honger lijden zijn dat trio van ons …

‘t baasje

Foire…

Foire’s, er zijn er elke week wel een paar in de buurt, foire’s allerlei maar deze trok meer dan onze aandacht. Foire aux vins et à la gastronomie, zeg nu zelf dat klinkt goed en lekker. Wij daar natuurlijk naartoe in Sauzé-Vaussais.

Het was niet gelogen, veruit alle grote wijngebieden in Frankrijk waren vertegenwoordigd, van de noordelijke Champagne streek tot de Gascogne in het zuiden. Maar niet alleen wijn ook de “spiritueux” kwamen “goed aan de bak”.

De gastronomie was dan weer vertegenwoordigd met fijne charcuterie, haast kunst is dat hier met al die overheerlijke paté’s en boudin’s, deze laatste verkrijgbaar in de versies blanc, noir et gris. Dat de plaatselijke boulangers artisans brood kunnen bakken is ook duidelijk, en het zijn niet alleen de bagette’s maar ook de paysan’s, brochette’s en noem maar op.

De man uit Bayonne met zijn hammen en saucisses die we kennen van de maandelijkse markt in Rouillac was ook hier aanwezig, en naar traditie was hij weer niet gierig om zijn hammen te laten proeven ! Het blijkt nu wel dat er van zijn hoedje, wij denken dat hij er mee slaapt, toch wel een serieus bouilloneke van kan getrokken worden.

Het was de moeite van de verplaatsing meer dan waard, en lekker ruiken dat het daar deed, je zou alleen al voor de geur er naartoe gaan !

Jan

Management lessen

Management les 3

Een kraai zit op een tak boven in een boom en koestert zich in de zon. Een konijn op de grond kijkt naar hem en zegt: 'Ha kraai, wat zit je lekker te niksen.
Denk je dat ik ook zo kan luieren?'

De kraai antwoordt: 'Natuurlijk kun je dat, ga je gang.' En het konijn strekt zich uit in het zand en dut in.

Even later komt er een vos langs, ziet het konijn en vreet het op.

Onthouden: Om ongestraft niets te kunnen doen, moet je heel hoog in de boom zitten.

Een teefje te herplaatsen…

Op het NL Drentenforum heeft Roswitha een oproep tot herplaatsing/adoptie van een Drententeefje geplaatst. Wij nemen dit over omdat we gemerkt hebben dat er veel vraag is naar Drententeefjes, maar de wachtlijst voor hen is lang. Daarom nemen we deze melding op Marktplaats in Nederland over…

Een foto kan je vinden door de link van marktplaats aan te klikken. Op de foto rust auteursrecht  daarom hebben wij ze niet over genomen .

Onze zeer lieve Drentse Partrijs zoekt een goed tehuis.
Wij vinden het zielig voor haar dat wij geen tijd hebben om haar drie maal per dag uit te laten. Het is een unieke hond die praat en trampoline springt. Ze heeft een zeer lief karakter en is overal enthousiast over. Wil graag de hele dag bij zijn of haar baas zijn en dat kunnen wij haar niet geven. Ze is gesteriliseerd.
Wij zoeken duidelijk mensen met tijd en/of veel ruimte om het huis. Ze mag alleen mee als wij overtuigd zijn van de goede bedoelingen van de toekomstige eigenaren.

http://link.marktplaats.nl/298665165

Net niet…

De baasjes dachten dat ze deze morgen de laatste blaadjes van de bomen zouden kunnen opruimen na de regen en wind van vannacht, net niet dus…

Er zijn nog enkele tientallen die de toch felle windvlagen hebben kunnen trotseren. Het is elk jaar weer haast een ritueel dat afwachten tot het laatste blad van de bomen is gevallen.

Waarschijnlijk heeft het te maken met het gezegde bij het baasje vroeger thuis waar men zegde dat de “Goede Sint” pas kwam als alle blaadjes van de bomen waren. En die brave Sint is vele jaren trouwe gast aan huis geweest daar, temeer omdat ’t baasjes jongste zus wel 13 jaar jonger is dan hij. ’t Baasje heeft zich dus als oudste vele jaren “van den onnozele” moeten houden. Maar ondertussen kreeg hij toch elk jaar nog iets van de Sint. Waarschijnlijk kreeg hij nog iets om “ambetante vragen” te vermijden van klein zusje, die dan wel zou willen weten waarom grote broer en zussen niets meer kregen.

En dan zullen we mar wachten tot die enkele laatste blaadjes nog van de lindenboom vallen, ze hebben nog twee weken tijd tot 6 december…

Belle & co

Management lessen

Management les 2

Een secretaresse, een verkoper en hun manager vinden tijdens de lunchwandeling een oude olielamp. De manager wrijft de lamp op en er verschijnt een geest die zegt: 'Jullie mogen alledrie een wens doen'.

De secretaresse gilt meteen: 'Ik wil naar de Malediven, heerlijk in de zon op het strand liggen.' Floep, weg is ze.
De verkoper roept: 'En ik wil naar New York, met een portefeuille vol geld om te winkelen.' En hup, ook hij is ervandoor.
'Jij bent aan de beurt,' zegt de geest tegen de manager...

Die zegt: 'Ik wil die twee terug op kantoor na de lunch!'

Moraal: geef altijd voorrang aan je baas.

Stillekes aan en weinig te beleven…

Weinig inspiratie ook vanwege bovenstaand. Maar dat kan hier ten huize snel veranderen met drie Drenten in huis.

De werken die moesten gedaan worden en waarvoor we gekomen zijn vorderen goed. Zolang het zo’n mooi weer blijft, werken we buiten. Gladiolen, dahlia’s en cana zijn  al uit de grond. Van de laatste tomaten is al soep gemaakt en de broccoli mag blijven staan voor de volgende kleinere bloemen. Er moest zelfs geen onkruid gewied worden…

De filters en pompen van zwembad en waterput dienen nog geledigd te worden, maar daar heb je niet veel werk mee, dat loopt uit zichzelf leeg.

Eén werk mogen we niet vergeten… er lopen hier twee jonge Drenten rond die onder geen voorwaarde zo vuil mee terug naar België gaan. Die gaan eerst de badkamer passeren om het slijk uit hun vacht te krijgen. Met kladden hangen de bollen slijk in hun vacht. Daar gaan we nog wat aan moeten doen voor we de terugweg aanvatten !

Jan

Hot dog…

Hoe ze het volhouden begrijpt geen mens, een hond waarschijnlijk ook niet maar toch doen ze het. ‘In’ de kachel zouden ze kruipen als ze konden.

Belle hebben we destijds zo gevonden, samen met moeder Freya en zus Ella voor een kachel die haast rood stond te gloeien. Ze lagen dan ook nog op een pelsje, waarschijnlijk om geen kou te hebben (?)

Terwijl de buitentemperatuur tijdens de dag zo rond de 18° C schommelt is de kachel enkel ’s avonds aan om het wat gezellig te maken. Het trio maakt dan ijverig gebruik van de ruimte vlak voor kachel. Welke temperaturen daar heersen willen we niet weten maar het is er vreselijk warm. Ook de buiken en de ruggen die naar de kachel gekeerd zijn voelen gloeiend aan.

Vragen wij ons af, wat gaat dat worden als het eens echt koud gaat worden, zo ’n graad of tien vorst. Vorige jaren stonden Bas en Belle dan in de vijver en braken ze het ijs om in koud water te staan. Hera en Heros hebben al wel een winter achter de rug maar die tellen we niet mee omdat ze toen als pup van drie maanden nog over beschermd werden.

Ondertussen spelen ze hier de enige echte Hot Dogs na, enkel de mosterd en ketschup mankeren !

Belle & co

Bladzijde 55...

Op bladzijde 55 … daar staat het bericht dat in België grote koppen haalt op de frontpage !

De kersverse president van Europa Herman Van Rompuy haalt in Frankrijk bladzijde 55 van de krant Charente Libre.

Zo zie je maar dat alles relatief is, voor de Belgen is het een opkikker dat een Belg, een Vlaming nog wel, mee gaat spelen in de wereldpolitiek. Op zulke momenten gaan ze in Belgenland toch nog eens met de neus in de wind lopen, zo van “ziede wel dat we nog meetellen”

Even meer zuidelijk, voorbij Lille en Valenciennes is het enkel de Nicolas die naar zijn Carla belt vanuit Brussel met de melding “ ’t is den Herman geworden, ja dien Belg, ‘k bel maar omdat ge het misschien niet gaat vinden in de franse gazetten”

En nu maar hopen dat “den Yves” niet terug op Herman’s stoel gaat zitten, want die haalde wel de eerste bladzijden van de Franse gazetten.  Maar met minder fraai nieuws en dat moesten wij dat hier gaan uitleggen aan de “plaatselijken”. Die dachten gelijk dat in België, Vlamingen en Walen elkaar naar het leven stonden en elkaar te lijf gingen met pas gescherpte messen !

Neen , voor ons is dat geen goei zaak, dat “den Yves” maar in ’t buitenland zijn zegske blijft doen…

Belle & co

Sneeuw ?

Is het aan het sneeuwen in de Charente ?  Het lijkt wel zo als je de foto’s ziet. Ons baasje heeft zich er ook zijn kop al op gepijnigd en is tot het besluit gekomen dat het die hele fijne, haast niet merkbare motregen moet zijn in combinatie met de flits van het “kodakske”.

Het was nog vrij vroeg de ochtend nadat wij waren gearriveerd in La Magdeleine en we waren benieuwd hoe de tuin er bij lag. De motregen of vallende dauw, meer was het niet, heeft voor dit sneeuweffect gezorgd.

Het blijft overigens schitterend herfstweer met zachte temperaturen en enkel een beetje ochtendnevel. We gaan ons geplande werk in de tuin ruimschoots klaar krijgen tegen de tijd dat we terugkomen naar België.

Maar terug naar België is pas voorzien voor eind volgende week, we hebben dus nog even de tijd om ons keimoe te maken in de tuin…

Belle & co