Berichten van 1 februari 2009 tot 28 februari 2009

Eentje om na te vertellen zonder spiekbriefje…

 De herder en de manager

Verdorie toch…

Rats vergeten gisterenavond zie… een foto te nemen van Hercule en zijn vader de Zeppos samen met moeder Belle. ’t Baasje heeft het te druk moeten uitleggen met Peter zegt ‘m.

Gisterenavond zijn wij  Hercule zijn stamboom gaan brengen. Ook hij is geweldig gegroeid en een flinke brok geworden. Mooie stevige Hercule mogen we wel zeggen. De combinatie van grote stevige Zeppos en de zachte mooie Belle zeggen de beide baasjes.

Blijkbaar is hij al even aanhankelijk en speels als ons Hera en Heros die ook hun “flodderbeurten” meermaals per dag hebben en dan nog eens om een dikke knuffel komen.

Belle heeft het er nog eens goed van genomen, ravotten met Zeppos is nog altijd een top prioriteit als ze de mogelijkheid heeft. Dat is geen bevlieging van ’t moment, dat heeft ze al van de  eerste ontmoeting en toen was ze nog maar vier maanden. Hij is voor haar nog steeds hét jeugdvriendje bij uitstek…

Ook met Hercule heeft ze zo gespeeld dat ze uitgeteld waren tegen het moment dat we huiswaarts togen. Oudenaarde – Vosselaar , daar heeft Belle niet veel meer van beleefd…

‘t Baasje

Drie en een halve maand…

Drie en een halve maand is er tussen foto één van 12 november ‘08  en de foto van gisteren 26.02.09. Haast ongelooflijk dat het pas geboren rozige mormeltje van de eerste foto op zo’n korte periode kan uitgroeien tot een kleine hond. Pup nog wel, maar wel een wezentje dat zelfstandig samen met broerlief door het bos achter zijn moeder aanholt.

Dat hondje dat ook de bevelen “kom en zit”  feilloos uitvoert als de baas er om vraagt, dat al laat blijken een eigen willetje te hebben en af en toe al eens tot de orde dient geroepen te worden door moeder Belle of door de mensenbaasjes…

Hera in drie foto’s , de laatste gisteren samen met Dr. Nelly, die er ook bij was als ze het levenslicht zag en haar nu de laatste verplichte  vaccinatie geeft . Nu is ze volledig Europeaan en mag ze de grenzen over alsof ze nooit iets anders gedaan heeft, volgende week al eens proberen zie….

Belle

2 x verrassing

Deze morgen zijn we de dierenkliniek nog eens gaan opzoeken, ditmaal voor de laatste puppy  pikuren en de buitenland pikuren.

Bij aankomst wordt gans de roedel, op de baasjes na, gewogen. Daar kregen we de eerste verrassing te verwerken. Heros gaf 14,650 kg op het display, Hera, altijd de lichtste van het nestje geweest, met 310 gram geboortegewicht, gaf 12,500kg aan.

Flink gewerkt van ons gastjes , gezonde gewichten voor hun leeftijd van 3,5 maand. Beter kan niet zegt Dr. Nelly. Voornamelijk tijdens hun puppytijd mogen ze niet te dik zijn, er mag nog een ribbetje gevoeld worden.

De tweede verrassing krijgen we bij het onderzoek van Dr. Nelly, Heros en Hera zijn al tanden aan het wisselen. Goed nieuws dus dat die aartsscherpe naalden aan het uitvallen zijn. Dat geeft minder krassen op armen, gezicht en overal waar ze hun tanden kunnen inzetten bij het ravotten.

Het is dus nu oppassen dat we bij het spelen met de pups niet te hard gaan trekken met de koord. Bij Belle staan de onderste tanden wat naar voor, resultaat van trekken en spelen wanneer ze nog heel jong was en na het tanden wisselen.

Mijn drie pups zijn toch weeral voor de volle 100 % gezond verklaard, oh ja…Drie pups? Harry was ook deze maal samen met ons op dokters bezoek…

Belle

Ik en mijn kroost…

Begin volgende week zal ik al mijn puppy’s nog eens ontmoet hebben. Vorige zondag zijn we naar Harko in Oostkamp geweest, morgen gaan we naar pa Zeppos en Hercule en tijdens het weekend gaan we waarschijnlijk naar Zoutleeuw naar ons Hadise.  Harry hebben we deze morgen nog ontmoet bij Dr. Nelly voor onze laatste pikuren en morgen gaat die ook nog samen met ons naar de hondenuniversiteit.

Dan zijn alle stambomen rondgebracht en kunnen we aan een volgende episode beginnen denken. In het bureau komen weeral grote en meerdere pakken te staan, dat is gewoonlijk een signaal dat er bagage gemaakt wordt voor het vertrek naar Frankrijk.

Voor Hera en Heros is het dan al de tweede maal dat ze de reis naar La Magdeleine maken, de eerste maal was tijdens het Kerstverlof, alle zes de puppy’s nog mee en we moesten toen nog in de bench de reis maken. Nu zijn de pups groot genoeg om de reis op de achterbank te maken, dan kan het baasje de koffer terug gebruiken waar ze voor gemaakt is, om koffers in te vervoeren.

Het heeft al lang geduurd want  andere jaren hadden we rond deze periode al enkele weken in de Charente doorgebracht. De komst van mijn pupjes heeft dit jaar toch wel enige veranderingen in het gebruikelijke tijdspatroon teweeg gebracht. Vanaf volgende week gebeurt het dan weer, in ’t frans luisteren, engels blaffen en in ’t vloms onder ons voeten krijgen… Zeg nu nog dat wij geen “wereldhondjes” zijn, ikke en mijn kroost !

Belle

Goed uitkijken…

Het is goed uitkijken geblazen om het verschil dadelijk te merken tussen mij en Heros, met Hera is er geen probleem met haar witte snoet maar die twee bruin kopkes doet verwarring ontstaan.

Als we rondlopen is er ook geen probleem, dan is de witte kraag van mij een goed merkteken, en in grootte heeft Heros mij ook nog niet ingehaald. Die grootte is echter nog maar een kwestie van weken zegt het baasje. Heros groeit als kool en zal waarschijnlijk een stuk groter worden als ikzelf, den aard van de vader zeker ?

Aan de maat van zijn poten te zien gaat Heros een hele grote Drent worden, ook zijn poten zijn lang en dik, echt de bouw die een goede jachthond nodig heeft.

Blogmaatje Anastacia meldde het vorige week al dat ze nog weinig verschil zag tussen Heros en Belle. Zeker op foto, als ze niet samen op de foto staan en enkel de hoofden te zien zijn is het onmogelijk als niet eigenaar het verschil te merken.

Een hint voor de lezers die ook het verschil niet zien, op wandeling heeft Heros steeds een blauw halsbandje aan, Hera heeft een rood halsbandje en ik moeder Belle heb enkel een metalen halsband/ketting…

Belle

Over zijn toeren gedraaid…

Wat er in de lucht hangt weet het baasje niet maar een feit is dat die jonge generatie vandaag totaal flipte. Het begon al vroeg in de namiddag, ze moesten en zouden naar het bos, liefst zo snel mogelijk…

Resultaat zijn dan een paar minihondjes die de grote bazen naar het bos proberen te sleuren. Dat lukt ze met de dag beter wegens weeral gegroeid en meer kracht.

Toen ze los mochten zagen ze in de verte een golden onze richting uitkomen, aanvankelijk dachten we dat het Tibo en zijn baasje waren maar dichterbij gekomen bleek het om Casper te gaan. Die waren we vorige week al tegengekomen maar Tibo hebben we weeral meer dan een week niet gezien…

Heros heeft zich dan eens onnozel gedragen tegenover Casper, die liet die “snotneus” maar kuren verkopen, hem kon het viel schelen.

Achteraf heeft ‘m dan mij en Hera proberen uit onze tent te lokken en ook zo ’t paljaske uit te hangen, maar ook bij braadde zijn haring niet. Dan is ‘m, waarschijnlijk uit gespeelde frustratie maar beginnen op en neer hollen op het bospad. Just een kieken zonder kop zegt het baasje maar vermakelijk was hij wel de showmaster…

Belle en Hera

Terug zoals zaterdag…

De wilde zondag met bezoek aan broer Harko en de kennismaking met de zee zijn na een rustdag goed verwerkt.

We “vliegen” terug door keuken en living, als ’t vrouwtje nog eens met de meubels wil sleuren omdat er nog eens verandering moet komen…geen nood wij helpen met volle overgave. We kunnen nu al respectievelijk zo’n 12 en 14 kg in de weegschaal werpen om iets te verplaatsen.

Een poef die voor de zetel staat verschuift dadelijk een halve meter wanneer we hem als tussenstop gebruiken als we uit de tuin komen aanlopen (uiteraard aan topspeed) en in de grote zetel willen springen. Die grote zetel is wel niet zo gewillig als die poefs maar toch heeft het baasje ‘m ook al terug op zijn plaats moeten zetten. Alles krijgen we verschoven als we maar samenwerken, “l’ Union fait la force” zetten ze dan in ’t wapenschild, bij Drenten klopt het alleszins…

We merken wel dat we het wat kalmer aan moeten gaan doen want het baasje pakt ons zo al eens wat meer bij ons nekvel en steekt dan heel vermanend zijn wijsvinger op naar ons. Teken voor wat te “freinen” zegt hij dan. Dat “freinen” blijkt uit het Frans te komen en betekent in ’t Vloms dat we wat moeten afremmen met onze “kwietenkuren”. ’t Is dan soms ook niet makkelijk Drentenpup te zijn bij onze baas, hij wil ons dan ook tweetalig opvoeden met het oog op ons vertrek naar Frankrijk binnenkort.

En dan vertelt ons moe (Belle) dat ‘m daar meer engels dan frans praat met de buren, en dat Fred en Harley ook beter luisteren als je met hen engels blaft.

Hera en Heros

Niet bestendig…

Zo fel en hevig ze gisteren waren, zo stil waren ze vandaag. Alle drie lagen ze vandaag meer op hun zij dan dat ze op hun poten stonden, ogen gesloten en af en toe snurkend.

Het is een tijdje geleden dat het hier nog zo stil is geweest, toch voor een ganse dag. Op Heros hebben we zelfs moeten wachten tot hij uit zijn bench kwam om de namiddag wandeling te gaan maken, ongelooflijk dat we zoiets nog kunnen meemaken met Drenten!

We zullen de rasstandaard toch nog moeten aanpassen, het woord “onvermoeibaar” is dan toch een rekbaar begrip…

Nu hoeft het baasje enkel de auto nog te stofzuigen. Daar zal ‘m dan maar een nieuwe stofzak in plaatsen om het niet halfweg het werk te moeten doen. Moest het baasje de auto kunnen uitschudden dan spraken we nu hier op de oprit van “Vosselaar plage”.

Nu vanavond zijn ze al wat actiever maar dat zal wel met honger en gevulde  etenbakken te maken hebben denken wij zo.

De Drentenkliek…

Naar vééél water…

Nadat wij dus in de auto waren gezet en ook Harko en zijn baasjes waren ingestapt zijn wij richting Blankenberge gereden. Ons moe (Belle) zegt dat zij daar al driemaal geweest is met de Drenten strandwandeling.

In Blankenberge was er een carnavalstoet aan de gang. Het baasje zegt dat is zoiets waar mensen zich verkleden en dan gaan die zotte dingen doen die ze anders niet durven. Ze zetten daar dan ook maskers bij op, een “mombakkes” zegt het baasje daar tegen in ’t Kempisch dialect.

Veel carnavalvierders hebben we niet gezien want het was omleiding en de enigen die versierd waren en mombakkessen ophadden reden met nen wit-blauwe motsiklet met een blauw flikkerlamp. Bovenop hun mombakkes hadden ze ook allemaal een dikke snor geplakt, maar plezant vonden die mannen carnaval niet want ze keken allemaal even zuur. Ze hebben ons dan zover rondgestuurd dat het baasje aan Ronny vroeg of dat die toer de sightseeing tour van de Blankenbergse buitenbuurten waren ?

Uiteindelijk zijn we dan toch aan ’t water geraakt. “Dat is nu de zee” sprak het baasje plechtig tegen ons. Op die manier moet Broeder Desiree van het 1° studiejaar zo’n een dikke vijftig jaar geleden tegen het baasje en zijn klasgenootjes gesproken hebben op de jaarlijkse schoolreis naar zee,  ZIEDAAR JONGELUI… DE ZEE,

Jongens, jongens, als ’t baasje toen ook zoveel lol gehad heeft als wij gisteren namiddag met z’n vieren op het strand. Belle heeft daar ook weer al wat vliegt of kan vliegen den duvel aangedaan, en wij maar proberen haar te volgen op onze nog korte pootjes. Keikapot zaten wij na een uur op dat strand.

Toen de baasjes nog iets gingen drinken, wij hadden van te voren al mogen drinken buiten, zijn wij onder tafel met z’n drieën in slaap gevallen. Al wat er nadien gebeurt is, weten we “van horen zeggen” van Belle, die is nog tien minuten langer wakker gebleven…

Belle, Hera & Heros

Op bezoek bij onze jongste broer…

Deze namiddag zijn we met ons drieën en de baasjes op bezoek geweest naar héééél ver. We moesten nog verder rijden dan naar onze pa en Hercule. Nu gingen we naar Oostkamp bij Bruhhe zegt het baasje maar op de borden onderweg stond overal Brugge, ’t baasje had  precies zijn tong en gehemelte verbrand, zo sprak hij.

Kom, er waren nog mensen ginder die zo spraken en wij verstonden ze allemaal heel goed, het baasje heeft daar onze Harko zijn papieren aan Ronny en Karine gegeven. Nu is hij ook zoals wij “nen Drent mé papieren”.

’t Was daar reuze plezant, die Harko heeft daar een vijver met grote roze vissen helemaal voor zijn eigen, de sjansaar begot… Ronny en Karine waren ook begonnen aan het opruimen van de grassen en struiken rond de vijver. Wij mochten dan ook onze gangen gaan rond en in het water, kei plezant mannen…

We konden ook achter elkaar aan crossen rond het huis, al de andere bewoners moesten maar maken dat ze uit de weg stonden als we uit de bocht of achter het huis uit kwamen, en ons moe heeft goed mee gedaan met spelen met ons, ’t was gelijk ook een pup van 4 maanden, was dat nu omdat ze hare jongste nog eens terug zag na zes weken ?

Toen we knoertmoe waren mochten we terug in de auto en in de reisbench, wij dachten dat het was om wat uit te rusten. We hadden onze ogen nog niet dicht of we hoorden dat Harko ook in de auto stapte, samen met zijn eigen baasjes. Toen wisten we het niet goed meer… zouden die mee terug naar Vosselaar gaan en zou Harko terug bij ons komen zoals vroeger ? Nu weten we het maar jullie nog niet hé… straks of morgen vertelen we meer, maar plezant is het alleszins…

Hera en Heros

Waarom ?

Waarom staat er sinds eergisteren zo een prentje met een blauwe hond met als titel “kind bijt hond” in de rechterkolom van dit blog, juist onder het gastenboek ?

Het is een permanente link naar de site  www.blauwehond.be  een organisatie die zich als doel heeft gesteld mensen te informeren hoe men hondenbeten bij jonge kinderen kan voorkomen.

Wie is er nu niet begaan met het welzijn van die kinderen van 3 tot 7 jaar die door onwetendheid gevaar lopen gebeten worden door meestal de eigen huishond. Er blijken in 33% van de Belgische gezinnen een hond deel uit te maken van het gezin. In 80% van de bijtgevallen is het de eigen hond die gebeten heeft, let wel, ik schrijf hier niet “die de schuldige is”. Het resultaat is meestal wel dat de hond aan het kortste eind trekt en indien ‘m al geen spuit krijgt dan toch in een asiel terecht komt.

Een kind gebeten, soms verminkt in het gezichtje, een hond die de “gebeten hond” is, en weg moet, niemand wenst het zichzelf toe !

Daarom dit project, om kinderen op de gevaren van het samenleven met een hond te wijzen en hoe ze op de lichaamstaal van de hond dienen te reageren. Dit probeert men aan te tonen met een boekje voor de ouders of de verantwoordelijken en een interactieve CD-Rom met spelletjes voor de kinderen. Door het spel leren de kinderen welke signalen de hond uitstuurt en wat ze betekenen. Ze kunnen dan anticiperen op de gepaste wijze.

De brochure en de CD-Rom kan je verkrijgen voor de som van 8 € bij de stichting de blauwe hond, bij jouw dierenarts, in de boekhandel, ook de bibliotheken hebben een exemplaar in de rekken staan. Door het harde werk en de schitterende aanpak van onze dierenkliniek ’t Binnenhof te Beerse, hebben wij ons exemplaar gratis gekregen door sponsoring van een deel regionale bedrijven. Hiervoor dank aan allen.

De foto’s hieronder zijn van de kleinkinderen van Jean Pierre en Ute , de fiere eigenaars van onze eigen Hadise, pup van Belle en zus van Hera en Heros.

‘t Baasje

Les…

We hadden weinig geoefend deze week en dat laat zich merken tijdens de les op de hondenschool. Daar waar het bij Hera nog een beetje acceptabel was, zo bakte ik  er niks, komma niks, van. En dan baalt het baasje, niet omdat het hondje het niet kan maar omdat hijzelf weer te weinig met me oefende.

Deze namiddag zijn  we dan samen, ik en ’t baasje naar de slager geweest. Kwestie van ons beiden ervan te overtuigen dat het maar een tijdelijke inzinking was. En inderdaad het baasje kon terug fier zijn op mijn kunnen.

Mooi naast het baasje, niets trekken aan de lijn. Volle aandacht voor ’t baasje. Achter het baasje gaan schuilen toen we gemeentewerkers tegenkwamen die met veel lawaai en een grote vlam asfalt in een gat in de rijbaan aan het branden waren. Ook grote ogen getrokken naar die oranje vrachtwagen waar twee mannen grote grijze bakken in aan het ledigen waren. Voor en achter reeksen zwaai- en flikkerlichten op die vrachtwagen, dat moet dan wel héél gevaarlijk zijn voor kleine Drentjes denk ik dan… Ik ben toen ook maar heel dicht bij ’t baasje gebleven want die heeft nergens schrik van. Hij zegde zelfs goeiedag tegen die mannen, da’s durven hé !

Bij de slager heb ik al die vrouwen, die van de winkel en de klanten eens duchtig verleid met al mijn  charme. Dat leverde van Sigrid dan weer een schijfje worst op en Bea is ook al over mijn bolleke komen strelen. ‘k Ga morgen weer mee met het baasje maar die zegt dat het morgen de beurt van Hera is. Eigenlijk normaal want Hera is nog banger dan ik van auto’s en vrachtwagens, maar da’s normaal hé, da’s een teefje….

Heros, vanaf nu “den dappere”

Hunter

Hunter is een Drentsche Patrijshond pup van bijna 10 maanden. Hunter heeft een probleem dat eigenlijk zijn probleem niet is maar dat van zijn baasjes, die hebben namelijk geen tijd voor hem. Daarom zoeken de eigenaars nu een ander warm nestje voor dit lieve reutje.

Hunter is geboren op 03.05.2008

Moeder is Loeka van de Meerpoel en de vader is Castor Buster  fan t Patrijzen bos

Het hondje is geboren bij de familie Kollenburg te Bree

De eigenaar heeft een druk bedrijf en is niet in de mogelijkheid Hunter de beweging te geven die hij nodig heeft. Ook daarom zegt de eigenaar dat Hunter een druk hondje is die zijn energie niet kwijt kan.

Hunter is een hondje waarmee je aan schoonheid wedstrijden kan deelnemen, gans het nestje was trouwens uitermate geslaagd.

Voor hen die interesse moesten hebben gelieve te reageren via dit blog

Jan

Kind bijt hond…

Gisterenavond waren we te gast op een info sessie van “de blauwe hond” ingericht door het dierenartsenteam van ’t Binnenhof.

De blauwe hond is een preventie programma om ouders en begeleiders te sensibiliseren om kinderen van 3 tot 7 jaar vertrouwd te maken met hun eigen huishonden om zo bijten van honden te voorkomen.

Onze dierenkliniek ’t Binnenhof te Beerse  organiseerde in het cc het Heilaar een info sessie over dit bovengenoemd thema. Zo’n 150 aanwezigen werden op vakkundige en aangename wijze ingelicht door de dames Tiny De Keuster en Martine Verbocht, beiden dierenarts. Zij stelden hun project voor aan een zeer geïnteresseerd publiek.

Vooraf hadden de aanwezigen een gratis exemplaar gekregen van de gids voor ouders inbegrepen een interactieve cd-rom spel voor de kinderen. Aan de hand van verschillende spelen geraken de kinderen al spelend vertrouwd met het herkennen van risico situaties en krijgen ze oplossingen aangereikt hoe te reageren in deze gevaarsituaties.

Deze avond was de eerste avond van het proefproject voor een breder publiek in België, daarom ook dat wij hier op dit blog het project nog eens in het zonnetje willen zetten. Ook de andere hondenliefhebbers die begaan zijn met de veiligheid van hun kinderen, kleinkinderen, leerlingen, pogen wij warm te maken om dit project op te volgen en zelfs voor henzelf een sessie te organiseren.

Het programma bestaat in verschillende Europese landen en de USA .

Meer inlichtingen kan je hier vinden:

www.blauwehond.be    en de Belgische dierenartsen.

Na de wandeling…

Zo liggen we er bij na de wandeling, drie op een rij. Nadien begint de herrie meestal opnieuw. De pup’s zijn nu zover dat ze zonder veel moeite het huis op stelten kunnen zetten. Eventjes ingrijpen van hogerhand, meestal de minister van buitenlandse zaken, heeft wel het gewenste succes.

Ik van mijn kant heb het “uitgehangen” deze namiddag tijdens de wandeling, oorzaak: konijnen die onder de afsluiting van de fabriek van Janssen Pharmaceutica doorglippen, uiteraard gevolgd door een Drent genaamd Belle. Tweemaal op één wandeling is voor het baasje ook net iets te veel van het goede.

Waarschijnlijk kennen ze in het hoofdgebouw, dat aan de andere kant van het bedrijf ligt, nu ook al de naam van mij. ’t Baasje heeft in elk geval lang en luid genoeg staan roepen voor ik terug kwam en hij de draad even kon op lichten om mij terug naar de andere kant te krijgen !

De eerste maal heeft hij mij te vroeg terug vrij gemaakt, ik heb mijn kans toen gegrepen om dat rotkonijn toch bij zijn lurven te grijpen. Ik heb toen halve draai gemaakt en ben terug onder de draad geglipt. Toen was het baasje helemaal witheet…

Een tweede kans om terug te lopen heb ik niet gekregen…

Belle

Jacht-en familiehond….

In navolging van de berichten van gisteren deze foto’s om te illustreren in wat een Drentsche Patrijshond goed is.

Wat sommige mensen de ruwe bolster van de hond vinden, de jacht en het voorstaan en apporteren van de Drent is zijn ware aard, zijn beste eigenschap, zijn waarde voor de baas.

Daar komt echter bovenop het zachte karakter van de Drent, het zich thuis voelen in een mensengemeenschap, het aanvoelen van het gedrag van kinderen, zelfs hele kleine…

Gisterenavond hebben we het nog gemerkt hoe gevoelig het karakter van een Drent is. Met die twee pup’s liep het de spuigaten uit. Hun gedrag was zo wild en luid dat er moest ingegrepen worden. ’t Baasje moest hen eens duidelijk maken wie de wetten stelt en wie ze ook laat uitvoeren.

’t Baasje heeft ze eens goed bij hun nekvel genomen toen ze voor de zoveelste maal de grote zetel wilden onveilig maken. Gepiep was uiteraard het gevolg, maar dan ook het enige gevolg, van kalm zijn was nog geen sprake. ’t Baasje heeft dan zijn stem eens diep en luid laten klinken en een zware g…miljaar hielp onmiddellijk. Belle was ondertussen wel stilletjes naar de bureau geslopen want zo’n uitval is niet echt haar ding, daar kan ze echt niet tegen.

Vorige zomer heeft Bas zo eens een g..miljaar naar zijn kop gekregen omdat ‘m na drie verwittigingen toch nog de planten aan het verplaatsen was in de groentetuin. Belle is toen drie dagen niet in de tuin willen komen als ’t baasje daar ook was… en er hielp niks geen lieve moederen aan.

Hier in bijlage twee foto’s, één van “onze Harry” met zijn huisgenoot bij Jos en Dymphna “den bol” de huiseend. Doe dat niet met een Drent en een eend buitenshuis of hij heeft ze vast, hier liggen ze samen op ’t carpetje.

Foto twee is “ons Hadise” met de kleindochter van Jean Pierre en Ute, drie maanden zijn die pup’s op dit moment en toch zie je het zachte karakter van de hondjes al…

Jan

Waar zijn ze mee bezig ?

Gisterenavond ook naar één en Koppen XL gekeken ? Naar die kl…….n die al generaties geen rashonden verknoeien maar ganse hondenrassen, en dat is niet hetzelfde .

Als de fokkers die gisteren de revue passeerden, samen met de verantwoordelijken van de rasclubs, ook nog van zichzelf vinden dat ze “goe bezig” zijn, weet ik niet waar ze thuis horen?  Het moet iets zijn als het krankzinnigengesticht of de gevangenis.

Het gesticht omdat ze een verwrongen geest hebben en de gevangenis wegens dierenmishandeling en bedrog naar de klanten/kopers toe.

Als je met rasverbetering enkel maar “schoonheid” bedoelt zit je al goed fout. Wat is mooi, wat is lelijk en wie bepaalt de rasstandaard ? De norm waar dat ras aan dient te voldoen ? Ik kan me goed voorstellen dat een invloedrijke fokker die bij toeval een groot aantal honden heeft gefokt (per toeval of gewild) met bepaalde kleur of uiterlijk, dit ten gelde wil maken, en de rasvereniging kan overhalen deze kenmerken op te nemen als DE standaard voor dat ras.

Dat het ras dan ook nog eens allerlei ziektes en een fout beendergestel vertoont zal hem zorg wezen. Als de kassa maar gespekt kan worden en de andere fokkers niet aan de norm (kunnen) voldoen.

Belle was het eerste rashondje van de drie honden die we hadden voor haar. Het is een “mantelhondje” waarmee men bedoelt dat ze te donker is en te weinig wit in haar vacht heeft. Toen we de fokker opzochten was zij het eerste hondje dat naar mij en Bas toekwam. Het was een pup van 12 weken, mooi gevormd, speels, aanhankelijk van het eerste moment. Wanneer de rasstandaard voor Drenten dan zegt “mantelhonden zijn toegelaten maar niet gewenst”, dan gaat bij mij een middenvinger omhoog naar de opsteller van dit reglement.

Belle komt uit een nestje van twee ras Drenten, heeft uitstekend jachtinstinct, is onvermoeibaar en is nog nooit ziek geweest, HD- en PRA onderzoek prima, geen epilepsie sporen in haar bloedlijn…so what rasnorm en schoonheidsnorm ?

Bij onze keuze naar de vader van haar pupjes hebben wij de voorouders via de stambomen vergeleken en is de krachtige Zeppos (mantelhond) uitgekozen om Belle te dekken. Volgens ons een uitstekende keuze, wel met het risico(?) van meerder mantelhondjes te hebben in het nestje.

En zo is ook gebeurd, drie manteltjes op zes… Maar ze zijn alle zes in blakende gezondheid geboren, alle in leven gebleven, prima verzorgd door een voorbeeld moedertje, wat wil een fokker nu nog meer ? En dat geen van alle, op de grote Europese shows geen schoonheidskampioenen gaan worden zal ons zorg wezen, het zijn of zullen uitstekende jacht- en familiehondjes worden.

Door zulke uitzendingen als Koppen XL kunnen wij alleen maar blij zijn dat we in de Belgische Drentenvereniging geen fokkers kennen waar het om grof geldgewin gaat en waar het jachtinstinct, gezondheid en het karakter primeren op “schoonheid”en laten we het  a.u.b. zo houden…

Jan

Ja hoor, ze deden het…

En ze gingen ruimschoots over de 40.000 ! Ook het fotoalbum van de wandeling van zondag laatsleden loopt als een nieuwe record TGV. Meer dan 2200 bezoeken op minder dan 2 dagen…ongelooflijk eigenlijk.

Ondertussen heeft blogmaatje  Jan Noordijk van  http://www.happy2gether.be/ ook de foto’s die hij genomen heeft in ’t album  gezet, zodat er nu meer dan 140 foto’s te bekijken zijn.

Gisterenavond heeft het baasje hier zitten vloeken en schelden op al wat Engelse hondenfokker was. De meesten zullen al wel weten dat het hier gaat om “Koppen XL”op één.

Misdadige krankzinnigen, onverantwoorde imbecielen, geflipte woekeraars, fokkers met medische nazi-praktijken, over de fokkers en de instanties die de “schoonheidsnormen” vastleggen, hebben we hier horen vernoemen. ’t Baasje zegt ook, dat wanneer er nog maar een schijn van zulke zaken hier in België onder de Drentenfokkers de kop opsteekt, dit blog de voorvechter gaat worden van de tegenaanval.

Het baasje zegt ook dat er snel medestanders zullen zijn in de strijd tegen deze criminelen!

Belle

Doen ze het of doen ze het niet ?

Halen  we vandaag de 40.000° bezoeker of wachten we tot morgen?  Dus de titel van dit bericht is correct gekozen. Nagelbijtend zitten wachten hoeft niet maar ’t baasje is wel benieuwd wie het zal zijn.

Laat hij/zij die het geworden is, iets weten ?

Ondertussen kijken we nog wat “portretjes van afgelopen zondag.

Belle

Willen en (nog) niet kunnen…

Die kleine lieve Heros, die het baasje heeft gekozen om zijn zacht en aanhankelijk karakter, die omdat het een reutje is normaal niet bij ons zou blijven, en het toch klaarspeelde om te mogen blijven… die begint te rijden op ons Hera !

Bij zijn moeder heeft ‘m nog niet geprobeerd, ’t zou zijn beste dag niet zijn ook niet denkt ’t baasje, net als ikzelf. Hij probeert echt boven Hera uit te komen in de rangorde in de roedel. Op zich is daar geen enkel probleem mee, daar bemoeit het baasje zich niet mee. Moeten we onder ons maar uitmaken zegt ‘m, zolang hij en ’t vrouwtje maar bovenaan in de roedel staan, ziet hij geen probleem.

’t Baasje zal wel moeten zorgen dat ze hun onderlinge strijd wel buiten, in de tuin gaan uitvechten, want zachtzinnig en kalm is de strijd om de heerschappij niet bepaald. Zo is er al een plant omver gelopen, gestormd is een beter woord, en het zal hoogst waarschijnlijk het laatste niet zijn dat sneuvelt in het plaatselijk interieur.

Maar er is beterschap in zicht, begin maart verhuizen we nog eens naar Frankrijk voor minstens een maand en daar is buiten plaats genoeg om het geschil te beslechten. Bij de terugkeer hopen we dat alles in de plooi gevallen is.

Belle

Eer en genoegen…

Ze hebben er eer aan gehaald, de drie organisatoren van de wandeling. De voorbije weken hebben ze tweemaal de wandeling uitgemeten, gecontroleerd, getimed, bediscussieerd, en gisteren hebben we de wandeling dan met ganse de groep gedaan.

Leo en Louis, samen met ’t baasje, hebben samen met hun honden en ikzelf driemaal plezier gehad van de wandeling. Tweemaal voorbereiding en dan samen met die ganse groep, dat was pas “de max”.

Ik was natuurlijk tijdens het eerste deel van de wandeling de gids voor alles wat viervoeter was. Het ging immers dwars door “ons “ bos, hier ken ik elk hoekje, konijnenpijp, voorraadplek van de eekhoorns en wat allemaal nog waar ’t baasje nog geen weet van heeft en kan geklasseerd worden onder “ Drentengeheimen”.

Het was plezant, het deed goed aan ons hartje (?), we hadden zelf nog het meeste plezier om die andere honden ook eens kennis te laten maken met onze Antwerpsen Kempen en onze biotoop.

Ikzelf heb mijn verantwoordelijkheid genomen over dat kleine grut van mij dat ik drie maanden geleden op de wereld heb gezet. Harry en Hadize waren ook komen meewandelen en voor Hadize was het een maand geleden dat we elkaar nog gezien hadden. ’t Was een leuk weerzien en we hebben samen met de pups bij heel wat mensen een lach op ’t gezicht getoverd met onze kuren.

Harko, Hercule, en Zeppos, waren er niet bij gisteren, de griep had toegeslagen bij de baasjes, en ook bij Myriam die toegezegd had van mee te wandelen was de griep de spelbreker. ’t Baasje schrijft dit met tegenzin zegt ‘m, want andere lezers zouden nog kunnen gaan denken dat Drenten houden, de griep in huis haalt… nonsens uiteraard, zuiver toeval is dat.

Jan Noordijk, Golden Retriever liefhebber met een hart voor Drenten, heeft het baasje een massa foto’s gestuurd. Als we die allen aan jullie willen tonen met een gemiddelde van drie per dag, zijn we zoet tot eind juni vrezen we. ’t Baasje gaat dus een foto album aanleggen hier op ’t seniorennet waar de foto’s dan kunnen gedownload worden door de liefhebbers. Als we mogen van Jan, want als ‘m copyright vraagt zijn we er aan voor de moeite, en ’t is nen Hollander, maar da’s ’t enige dat er aan mankeert en daar kan ‘m zelf ook niet aan doen! Dat vorige staat in kleine lettertjes omdat het baasje het niet kan laten van Jan nog eens te plagen, aan de andere kant is ‘m Jan eeuwig dankbaar voor de foto’s, MERCI  JAN !

Belle

Fotootjes…

Hier nog een paar foto’s van de Kaawpollekeswandeling van gisteren, voor de echt kurieuzeneuze lezers van dit blog een hint.

’t Baasje heeft een fotoalbum gemaakt van het eerste evenement van de Drentenvereniging van dit jaar: http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/kaawpollekeswandeling_15022009

Als je daar op klikt krijg je een 50 tal foto’s te zien van de wandeling, er komen er nog maar ’t baasje is nog niet met alle foto klaar. Een groot aantal dient nog een ander formaat te krijgen “gerisezed” voor de kenners.

Ga maar snel kijken want we weten het al, als je hier op ’t blog komt hoor je toch bij de kurieuzeneuzen…

Belle, Hera & Heros

Deugd…

Dat  deed deugd, zo’n wandeling met allemaal soortgenoten, voor ons honden allemaal Drenten, aangevuld met een Golden “Berreke” en een Labrador “Casper”. Ook  de baasjes allemaal hondenliefhebbers,  meestal Drenteneigenaar en nog eentje die dringend dient “bekeerd” te worden…

Magnifiek weer kregen we van Frankske en Sabine, lekker koud maar droog met een streepje zon af en toe. Er was een commentaar van “bij Armand Pien zou dat geld gekost hebben, zo’n weer bestellen”.

Met negenendertig waren de baasjes, dat weet het baasje zo goed omdat hij ook voor de hutsepot na de wandeling instond en dus ook de borden moest gereed zetten en tellen. Hoeveel honden er waren weet ‘m niet zo goed. Dat is nog erger dan eendjes in de vijver tellen, lukt ook nooit. ’t Baasje schat dat er zo’n 25 waren, klein en groot, dik en dun, jong en oud alles door mekaar moet dat zoiets geweest zijn.

Na afloop van de wandeling hebben we dus de inwendige mens versterkt waarna ook nog de jaarvergadering van de vereniging doorging.

Vandaag de eerste foto’s van de wandeling en de volgende dagen gaan we jullie echt verwennen met foto’s van mooie honden en knappe baasjes…

Belle

Druk weekend...

Nog even, vanavond komt er verslag van de drukte, een pak foto’s hopen we te kunnen maken en uiteraard aan jullie te presenteren.

De wandeling belooft koud maar droog te worden, ideaal Drentenweer zo hebben we het graag. Het baasje is zo goed als klaar met zijn voorbereidingen. Enkel nog een grote  kruik water in de auto zetten morgenvroeg en klaar is kees…  Als  ‘m nu dat water al in de auto zet hebben we morgenvroeg water “on the rocks” ,zo koud is het momenteel.

Het vrouwtje kreeg nog en telefoontje van Peter en Hilde, die moeten verzaken aan de wandeling en vergadering wegens griep. Geen Zeppos en Hercule op het appél straks, en we waren er zo op gebrand, dedju , dedju toch…

Daarstraks hebben we de “kleine wandeling” gedaan met ’t vrouwtje en ’t baasje, het was echt mooi wandelweer en het was waarlijk mooi in ’t bos met de zon door de takken en fijn tegenlicht. ’t Baasje heeft weer mooie foto’s gemaakt en hij belooft , ze komen er aan….

Belle

Zo ver zijn we dan…

Het eerste jaar zit er op. Volgens de teller zijn er tot nu 39.450 bezoekers geweest die komen kennismaken zijn met Drentse Patrijshonden. Wie had dat ooit kunnen vermoeden dat zo’n “blogske” over honden zo’n vlucht zou nemen ?

Nu hebben we wel verschillende malen een duwtje in de rug gekregen van enkele bevriende bloggers die in een link naar ons verwezen. Prettig was dat en we hebben dan ook maar dadelijk die gewoonte overgenomen. Wij zijn immers in de mening dat, wat ons plezier doet ook wel door anderen geapprecieerd wordt .

De top in het klassement hebben we gekend begin november. Belle was toen 7 weken drachtig. Door de berichten over Belle en haar toekomstige pups steeg het aantal lezers merkelijk. Toen Bas dan nog eens plots kwam te overlijden sprongen we ineens de top 100 binnen. Wanneer zes dagen later de puppies zich aankondigden was het ineens stormloop naar het Bas & Belle blog, 10 lezers/bezoekers op hetzelfde moment, ja dan krijg je dagen van haast 400 bezoeken per dag.

Ondertussen zijn we terug gezakt naar de plaats waar we ons goed voelen, zo rond plaats 150 in de rangschikking, geeft toch aan dat er nog steeds een 150 lezers per dag benieuwd zijn hoe het er hier aan toe gaat. En dat is toch de enige bedoeling, mensen eens laten glimlachen of zelfs hardop laten schateren met onze kuren.

Ondertussen hebben we tal van andere geestesgenoten leren kennen, Kyra, Arcil, zijn Drentjes die we dagelijks een bezoekje brengen. Zij zijn immers samen met Michka, de Border van ’t baasjes oud collega Pierre, ook dagelijks te gast bij ons.

Bezoekers zonder hond hebben we ook in grote getallen, wij hadden zelfs bezoekers zonder hond die bij ons een hondje, een pup van Belle gekocht hebben…

En tot slot op deze blogverjaardag, we hebben er nog steeds zin in onze berichtjes met jullie te kunnen delen. Met de komst van de pupjes en het hier bij ons blijven van Hera en Heros hebben wij totaal geen schrik om op een dag zonder inspiratie te vallen…

Vanwege de ganse kliek hier, tot morgen op de Drentenwandeling…

Belle & co

Een taart met één kaarsje…

Op 14 februari 2008 zijn wij dit blog gestart, deels omdat wij het wel zagen zitten en deels omdat Paul Weusten van het blog “De herberg” http://herberg.web-log.nl/  het baasje aanzette tot het starten met een eigen blog.

Waarom op 14 februari ? Wie gaat het ons vertellen ? Het was er zo ineens, tijdens de winteravonden altijd TV kijken is aan het baasje niet besteed. Tijd was er genoeg voorhanden tijdens de lange winteravonden en de “goesting” was er ook, dus… het Bas & Belle blog kwam er aan.

Een jaar zijn we verder nu en het belangrijkste hierin was het sterven van de naamgever aan dit blog. Goed drie maanden geleden stierf Bas dus tijdens zijn dagelijkse wandeling aan een hartinfarct. 11 Dagen voor ‘m 15 jaar zou worden en zes dagen voor dat andere belangrijke feit: de geboorte van Belle’s zes pupjes.

Ondertussen zijn Hercule, Hadise, Harry en Harko ook weeral vijf weken geleden uitgevlogen uit het nestje. Hera en Heros zijn dus bij ons gebleven.

Morgen verjaardag van het blog (en van schoonbroer Luc, niet vergeten !) en overmorgen zien we gans de familie nog eens terug op de winterwandeling. Ook grootmoeder Freya komt haar kleinkinderen bewonderen, vader Zeppos is van de partij en ook de broers en zussen geven present. Enkel Harko zal niet van de partij zijn wegens verblijf in’ t buitenland van ’t baasje…

Dat gaat nog een vriêd plezant weekend worden denken wij zo…

Belle & co

Vrijdag de dertiende…

Niks speciaal met die datum, enkel het baasje herinnert zich dat voor dertien, twaalf komt. Logisch niet ? Wel op de twaalfde van elke maand kunnen we tegen de pupjes zeggen kijk eens je bent vandaag weeral “ vermaand”. Gisteren was het dus de derde maal, Hera en Heros zijn drie maanden oud geworden.

Normaal gezien vergeet het baasje verjaardagen niet, het probleem is gewoon dat ‘m niet meer weet welke datum het is. Hij heeft ook al vernomen dat het niet alleen zijn probleem is maar van veel gepensioneerden !

Er zal straks nog wel een “specialleke”voorzien zijn in de versie van een extra snoepje of iets dergelijks. Nu moeten we ons gaan klaarmaken want dadelijk komt broer Harry om samen naar school te vertrekken…

Belle, Hera & Heros

Twee vrienden komen elkaar tegen  en de ene
zegt:

"Ik ben met vakantie geweest in Bretagne
en op een dag ben ik daar bij
een prostituee geweest,
en ze had 3
specialiteiten aan 10 , 15 of 20 Euro's"
"Amaai ...en wat deed
ze dan?"
"Awel ;voor 10Euro draaide ze ne pannenkoek rond mijn
mannelijkheid en
toen pijpte ze me."

 "En wat deed dan ze voor 15 Euro?""

Wel in feite hetzelfde maar  dan streek ze eerst nog Nutella
op de pannenkoek!!"
"Waaauw  wat
opwindend!!!!En wat deed ze dan voor 20 Euro?"
" Weet ik niet,
ik ben weggelopen toen ze afkwam met een fles Grand
Marnier en een doos
stekskes!!!"

Goed, zacht  en mooi…

Zo was het weer hier in Vosselaar vandaag. Het heeft wel kortstondig wit gezien hier van de hagel maar het zijn zeveraars die daar opletten na die trieste dagen begin deze week.

Uiteraard zijn wij dan niet binnen te houden. Zo zijn we dan hé, geen doetjes, geen flauw pupjes, als het droog is willen we buiten zijn.

Wat doen we dan zoal met ons drietjes in de tuin ? Heel simpel, Belle ambeteren, gaten graven in de tuin om ’t baasje te ambeteren en bloembakken reorganiseren om ’t vrouwtje te ambeteren. Als we daar mee klaar zijn dan zijn  we gewoonlijk wel twee uren ouder en dan gaan we tegen de keukendeur rechtop staan om het venster met onze slijkpoten te besmeuren.

Als het ‘m lukt droogt ’t baasje dan onze poten af met een oude legerhanddoek, die blijft langer proper zegt ‘m. Wij zeggen die is even snel vuil als die andere maar je ziet het zo snel niet met die kaki kleur.

Meestal gaan we dan uit onszelf in de bench of de mand wat uitrusten. Dat valt dan weer in goede aarde bij de directie en dan krijgen we meestal een klein stukje gedroogde pensstaaf .

Een goed uur later is het recuperatie uur voorbij en kunnen we er terug tegenaan met vereende krachten. Tot glorie van de Drenten en wanhoop van de bazen…

Hera & Heros

Wandelen op zondag  15.02.2009

Drentenliefhebbers verzamelen volgende zondag te Vosselaar voor de eerste winterwandeling van de Belgische Drentenvereniging . We verzamelen te 10 uur aan het wijkhuis “de buren” aan de Zeggelaan te Vosselaar.

De wandeling vertrekt uiteraard door “ons” bos. Dit omdat er zoveel vraag geweest is waar “ons” bos nu wel gelegen is. Er is eigenlijk niks van ons in dat bos, het bos is van iedereen, maar je moet er toch een naam aangeven en “bos van de Vlaamse Gemeenschap” dat klinkt niet zegt het baasje. (volgens ons is  het te lang om te typen).

Verder gaat het dan richting Lilse Bergen, wel bekend bij de veldrijders/wielrenners. Vorige week zaterdag was daar nog een wedstrijd voor de GVA trofee.

Halfweg worden de deelnemers, mens en hond, getrakteerd door de vereniging met een hartversterkend natje en een droogje.

Bij het einde van de wandeling gaan de deelnemers die het wensen aan tafel waar iedereen zich in- en uitwendig kan opwarmen aan een versterkende hutsepot om de verloren calorieën te vervangen.

Nadien heeft dan de jaarlijkse ledenvergadering plaats, deze is enkel voor de leden van de vereniging en zal Drentendag afsluiten rond 17 uur.

Belle en de pups

Behulpzaam

Er komt een man bij Sint-Pieter aan de hemelpoort.
Sint-Pieter vraagt hem of hij tijdens zijn leven op Aarde
ooit een goede daad gedaan heeft, waardoor hij zonder twijfel in de hemel thuishoort.
"Ik kan mij wel zoiets herinneren", zegt de man.
"Ik passeerde een  parking langs de autosnelweg waar een groep Hell's
Angels hadden halt gehouden en bezig waren een paar vrouwen lastig te vallen.
Ik riep dus dat ze daar moesten mee ophouden, maar dat hielp niet echt.
Toen ben ik op de grootste Hell's Angel toe gestapt, heb hem van zijn
motor gesleurd, hem op de grond gesmeten, een slag op zijn neus verkocht en zijn
neuspiercing uitgetrokken.
Toen heb ik naar de andere Hell's Angels geroepen: 'En nu oprotten jullie,
of ik leg jullie er allemaal naast!'"
Sint-Pieter was onder de indruk en vroeg: "Wanneer was dat precies?"
Antwoordt de man: "Een paar minuten geleden, denk ik."

Geen verandering vandaag…

Toch niet ten opzichte van gisterenmorgen, vies,  nat , winderig weer. Het enige dat verandert is, is de toestand in de keuken. Daar zijn precies een paar landbouwtractoren doorgereden met slijkbanden.

Dat zit zo, het ligt aan ons, wij zijn de  schuldigen maar ’t is ook de schuld van ’t baasje, bij hem ligt de oorzaak. Gisteren toen het nog droog, was heeft ’t baasje de tuin wat gefatsoeneerd, kuilen terug dicht gemaakt die wij met veel moeite gegraven hadden, drolletjes opgekuist die wij her en der lieten vallen, bladeren, die van god weet waar nog komen aanwaaien zijn bijeen gegritselt.

Kortom, hij is  goed bezig geweest, maar dat wil ook zeggen als zo’n baasje de tuin gritselt en het regent dan even daarna, en dan komen er 12 Drentenpoten doorheen gelopen, dat het een rotzooi van jewelste geeft met al dat slijk aan onze poten.

Als wij dan terug binnen willen komen dan poogt ’t baasje onze poten een beetje te fatsoeneren en ze af te kuisen maar dat lukte nog toen we nog maar met twee waren met Bas en mij. Met dat klein rattig gespuis erbij lukt dat nooit. Die pups zijn te snel voorbij, die blijven niet staan, de een gaat lopen wijl je met de andere bezig bent. ’t Baasje zegt dat het al een geluk is dat ik de regels van ’t spel nog een beetje respecteer.

Nu gaat ‘m het vrouwtje helpen die in de keuken bezig is onze rotzooi op te kuisen…

Belle

Druk…

Je kon over de hondenkoppen lopen deze namiddag in ’t bos, buiten wijzelf, eventjes een opsomming maken:   2 Labradors, 3 Goldens, 2 Heidewachtels, 1 Jack Rusell, 1 Shar Pei, nog een Border en een Lassie, nog twee “onduidelijken” ,maar wel heel vriendelijke.

Onze twee pup’s hebben de show weer gestolen, ’t baasje heeft het verhaaltje weer een keer of vijf mogen afdraaien, welk ras is dat, hoe oud zijn ze nu, hoe oud is de moeder (ik dus) nu, waren er veel pup’s, zijn deze nog te koop, waar zijn de andere pup’s naartoe gegaan ? En nog tal van vragen, ’t baasje vertelt het telkens maar weer, af en toe bijgestaan door ’t vrouwtje.

Vandaag waren we weer met ’t baasje alleen weg, als hij drie Drenten in toom moet houden is het raadzaam vanaf het eerste moment te luisteren. Zeker ik moet dan van het eerste moment komen als hij roept. Gewoonlijk is dat wanneer we mensen tegenkomen die we niet kennen. Sommigen zijn bang van honden en ’t baasje is al gestopt met te zeggen dat wij niemand kwaad doen. Het antwoord is toch steeds hetzelfde, “Ja, dat zeggen ze allemaal van hun hond”.

De meeste wandelaars in het bos zijn gewoonlijk wel steeds dezelfde en zo dikwijls moeten we niet aangelijnd worden, de meesten kennen ons en wij hen. Maar zoals daarstraks een Shar Pei waren we tot nu toe niet tegengekomen in “ons” bos.

Af en toe andere snoeten kan geen kwaad zegt het baasje dan…

Belle

Bas & Belle blog, sneller dan de krant…

Gisteren hebben we het al gemeld, er zijn drieste figuren die vergif leggen in de Bossen van Bel te Geel.

Vandaag lezen we in de krant hetzelfde verhaal. Spijtig genoeg is dit een bevestiging van het bericht van gisteren.

En het klopt, er zijn terug vossen in de streek, en nog geen klein beetje. Dit hebben we woensdag nog kunnen constateren toen we de Drentenwandeling gingen voorbereiden.

Op verschillende plaatsen hebben we vossensporen kunnen opmerken in de sneeuw.

Nog een geluk dat het hier in Vosselaar en Lille was dat we die sporen tegenkwamen, als ze hier ook zo gaan beginnen met vergif is het gedaan met los te lopen in “ons” bos.

We zullen het snel weten wanneer er onraad is, het erge zal zijn dat het Belle gaat zijn die het eerste slachtoffer gaat zijn…de allesvreter !!!

‘t Baasje

Ziet er niet goed uit…

Regen, grijs, winderig, niks gene vette zegt het baasje. In het kader van onze socialisatie wou het baasje vanmorgen met ons naar de wekelijkse markt van Turnhout gaan. Dat zit er dan ook vandaag niet in voor ons, er zal daar ook wel niets te vinden zijn waar je vrolijk van wordt.

Dan maar afwachten wat de namiddag ons brengt, we moeten dringend beginnen met te wennen aan verkeer en meer beweging en geluiden in de praktijk. Hera schrikt nog steeds als we onderweg naar het bos een auto of moto ontmoeten. Dan gaat ze achter ’t baasje zijn benen staan en wacht tot het “gevaar” geweken is.

Overigens, als we ergens op een parking van een snelweg stoppen is er met haar geen probleem. Dan bekijkt ze de grootste vrachtwagens met een blik van “wat kom jij hier op mijn terrein doen, heb jij toelating om hier te zijn ?” Het zou een goede “gendarmenhond” zijn die Hera van ons.

Ondertussen, in de tijd dat het baasje dit geschreven heeft, hebben wij de composthoop al voor een deel “verbouwd”. Wij hebben die kuil waar we eergisteren aan begonnen zijn, verder uitgediept, en zijn dan met onze slijkpoten de keuken komen “binnenslibberen”.

Er was toch niet veel te beleven vandaag hé baas ?

Belle

Snelbezoek…

Deze namiddag zijn we zo eens snel “over en weer” naar Oudenaarde gereden. Wij met z’n vijfjes, de baasjes, ik en de pup’s.

Het baasje had deze voormiddag melding gekregen van Peter dat de nieuwe computer aangekomen en geprepareerd was voor gebruik. Dat laat ons baasje uiteraard niet koud worden en dus togen wij naar Oudenaarde. De reden dat wij mee mochten is vrij simpel, Zeppos en Hercule , respectievelijke vader en broer van onze pups.

Familie bezoek dus, voor mij was het weerzien met mijn vrijer en zoon.dat was ook al vier weken geleden dat we hen nog gezien hadden. Wij konden daar ook kennis maken met het schaap van de familie en eens goed rondcrossen met de familie, plaats genoeg om je eens goed uit te leven.

De baasjes hebben flink op ’t knopje van ’t kodakske gedrukt zodat we, samen met de foto’s die Peter begin deze week doormailde, nu een behoorlijke voorraad foto’s hebben.

Hier enkele “actie foto’s”…

Belle

Fotoalbum…

We zijn wel gaan wandelen gisteren, tussen de buien door,maar aangenaam was het niet. ’t Was weer om warm terug in uw bed te kruipen zei het baasje.

Dat heeft ‘m maar niet gedaan, hij heeft al die puppyfoto’s eens bekeken en er een selectie uit gemaakt. Hier op ’t seniorennet kan je immers een fotoalbum samenstellen en die publiceren op ’t www. Zo kan gans de wereld zien wat voor kuren we zo al hebben uitgehaald in ons tot nu toe korte leven.

Van moment zero, het moment dat Hercule het bij ons moe voor bekeken hield, tot we twaalf weken oud werden, gisteren dus !

De eerste acht weken samen met z’n zessen, toen zijn er hier een viertal gedeserteerd. Die dachten zeker dat het op een ander beter was. De laatste vier weken wij, Hera en Heros, samen met ons moe Belle. Nu hebben we wat meer “ademruimte” en we mogen ook meer dan voordien. We kunnen ook al veel meer, van op een afstand in de grote zetel springen bij voorbeeld, tof jong…

Daar kunnen we het vrouwtje laten schrikken, die ligt met een pijnlijke rug op de zetel te rusten. Als je daar dan ineens in de zetel springt… dan heb je wat voor ! Een kreet en dan komt het baasje en die probeert ons bij ons nekvel te grabbelen om ons buiten te zetten, om daar de terrorist verder te gaan uithangen.

Kijk maar eens in het fotoalbum, http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/belles_puppies_eerste_12_weken als je hier klikt kom je er in een oogwenk, 119 foto’s heeft het baasje er op gezet. Sommigen zijn wel omgevallen maar daar gaat ‘m nog iets aan doen. Gisteren wou ‘m niet verder werken want toen was ’t “de slimste mens ter wereld” op TV en dat wou ‘m nu wel eens zien wie er nog slimmer was dan wij …

De ambetante terroristjes

Hera & Heros

De bossen van Geel…

Deze mail kregen we deze morgen van medebestuurslid van de Drentenvereniging. Het is de bedoeling van het zo snel mogelijk en zo veel mogelijk te verspreiden.

Van de site www.hondenvrienden.be geplukt :

OPGELET als je gaat wandelen in de Belse bossen (Geel).  Ik kreeg net telefoon van mijn buurman dat er reeds 8 honden vergiftigd zijn.
Ook hij vond op zijn mesthoop een stuk vergiftigd gebraad.

UItkijken dus en je hond niet laten snuffelen!!!

Groetjes,

Jos

Waarschijnlijk gaat het om een hondenhater of iemand die kippen verloren is aan een vos.

Gelieve dit bericht zoveel mogelijk te verspreiden, toelating vragen om te copiêren is niet nodig, die heb je al !

Jan

Eigenaardigheden…

Het zijn soms rare hondjes die Drenten, ze hebben zo steeds meer van die gewoontes en eigenaardigheden die de baasjes nu pas beginnen opvallen nu we met drie zijn.

Met de komst van Belle was het ’t baasje wel opgevallen dat hij Belle nooit zag in de achteruitkijkspiegel van de auto. Bas wel, die zat van toen af rechts achteraan. Voordien had hij steeds gans de achterbank gehad voor hem alleen. Belle zat achter het baasje links in de auto en het is nooit meer verandert. Bas rechts , Belle links…

Nu met Hera en Heros is er ook zo’n “specialleke”. Begin deze week is het baasje terug naar beneden moeten komen toen we gingen slapen. Hera was niet stil te krijgen en bleef maar onrustig lawaai maken in de bench. ’t Baasje heeft ze dan nog eens buiten gelaten en bij het terug binnenkomen hebben ze gewisseld van bench. ’t Baasje heeft niets meer gehoord die nacht…

Er staan hier nu sinds twee weken drie benches, één voor mij en die twee andere voor dat kleine gespuis. Tijdens de dag gaan ze nog wel eens in een willekeurige even rusten, maar ’s nachts willen ze in “hun” eigen bench. Dat alles hebben ze onder elkaar uitgemaakt. Nu is het baasje uiteraard benieuwd wat ze gaan doen van ’t moment dat ze in de auto niet meer in een bench moeten, en of ze daar ook hun eigen plaatsje gaan innemen. Als het maar niet zoals met klein kinderen gaat worden zoals….“ik wil aan het raampje zitten !”

We houden jullie op de hoogte als ’t zo ver is…

Belle