Vrijdag de dertiende...

Twee vrienden komen elkaar tegen  en de ene
zegt:

"Ik ben met vakantie geweest in Bretagne
en op een dag ben ik daar bij
een prostituee geweest,
en ze had 3
specialiteiten aan 10 , 15 of 20 Euro's"
"Amaai ...en wat deed
ze dan?"
"Awel ;voor 10Euro draaide ze ne pannenkoek rond mijn
mannelijkheid en
toen pijpte ze me."

 "En wat deed dan ze voor 15 Euro?""

Wel in feite hetzelfde maar  dan streek ze eerst nog Nutella
op de pannenkoek!!"
"Waaauw  wat
opwindend!!!!En wat deed ze dan voor 20 Euro?"
" Weet ik niet,
ik ben weggelopen toen ze afkwam met een fles Grand
Marnier en een doos
stekskes!!!"

Goed, zacht  en mooi…

Zo was het weer hier in Vosselaar vandaag. Het heeft wel kortstondig wit gezien hier van de hagel maar het zijn zeveraars die daar opletten na die trieste dagen begin deze week.

Uiteraard zijn wij dan niet binnen te houden. Zo zijn we dan hé, geen doetjes, geen flauw pupjes, als het droog is willen we buiten zijn.

Wat doen we dan zoal met ons drietjes in de tuin ? Heel simpel, Belle ambeteren, gaten graven in de tuin om ’t baasje te ambeteren en bloembakken reorganiseren om ’t vrouwtje te ambeteren. Als we daar mee klaar zijn dan zijn  we gewoonlijk wel twee uren ouder en dan gaan we tegen de keukendeur rechtop staan om het venster met onze slijkpoten te besmeuren.

Als het ‘m lukt droogt ’t baasje dan onze poten af met een oude legerhanddoek, die blijft langer proper zegt ‘m. Wij zeggen die is even snel vuil als die andere maar je ziet het zo snel niet met die kaki kleur.

Meestal gaan we dan uit onszelf in de bench of de mand wat uitrusten. Dat valt dan weer in goede aarde bij de directie en dan krijgen we meestal een klein stukje gedroogde pensstaaf .

Een goed uur later is het recuperatie uur voorbij en kunnen we er terug tegenaan met vereende krachten. Tot glorie van de Drenten en wanhoop van de bazen…

Hera & Heros

Wandelen op zondag  15.02.2009

Drentenliefhebbers verzamelen volgende zondag te Vosselaar voor de eerste winterwandeling van de Belgische Drentenvereniging . We verzamelen te 10 uur aan het wijkhuis “de buren” aan de Zeggelaan te Vosselaar.

De wandeling vertrekt uiteraard door “ons” bos. Dit omdat er zoveel vraag geweest is waar “ons” bos nu wel gelegen is. Er is eigenlijk niks van ons in dat bos, het bos is van iedereen, maar je moet er toch een naam aangeven en “bos van de Vlaamse Gemeenschap” dat klinkt niet zegt het baasje. (volgens ons is  het te lang om te typen).

Verder gaat het dan richting Lilse Bergen, wel bekend bij de veldrijders/wielrenners. Vorige week zaterdag was daar nog een wedstrijd voor de GVA trofee.

Halfweg worden de deelnemers, mens en hond, getrakteerd door de vereniging met een hartversterkend natje en een droogje.

Bij het einde van de wandeling gaan de deelnemers die het wensen aan tafel waar iedereen zich in- en uitwendig kan opwarmen aan een versterkende hutsepot om de verloren calorieën te vervangen.

Nadien heeft dan de jaarlijkse ledenvergadering plaats, deze is enkel voor de leden van de vereniging en zal Drentendag afsluiten rond 17 uur.

Belle en de pups

Behulpzaam

Er komt een man bij Sint-Pieter aan de hemelpoort.
Sint-Pieter vraagt hem of hij tijdens zijn leven op Aarde
ooit een goede daad gedaan heeft, waardoor hij zonder twijfel in de hemel thuishoort.
"Ik kan mij wel zoiets herinneren", zegt de man.
"Ik passeerde een  parking langs de autosnelweg waar een groep Hell's
Angels hadden halt gehouden en bezig waren een paar vrouwen lastig te vallen.
Ik riep dus dat ze daar moesten mee ophouden, maar dat hielp niet echt.
Toen ben ik op de grootste Hell's Angel toe gestapt, heb hem van zijn
motor gesleurd, hem op de grond gesmeten, een slag op zijn neus verkocht en zijn
neuspiercing uitgetrokken.
Toen heb ik naar de andere Hell's Angels geroepen: 'En nu oprotten jullie,
of ik leg jullie er allemaal naast!'"
Sint-Pieter was onder de indruk en vroeg: "Wanneer was dat precies?"
Antwoordt de man: "Een paar minuten geleden, denk ik."

Geen verandering vandaag…

Toch niet ten opzichte van gisterenmorgen, vies,  nat , winderig weer. Het enige dat verandert is, is de toestand in de keuken. Daar zijn precies een paar landbouwtractoren doorgereden met slijkbanden.

Dat zit zo, het ligt aan ons, wij zijn de  schuldigen maar ’t is ook de schuld van ’t baasje, bij hem ligt de oorzaak. Gisteren toen het nog droog, was heeft ’t baasje de tuin wat gefatsoeneerd, kuilen terug dicht gemaakt die wij met veel moeite gegraven hadden, drolletjes opgekuist die wij her en der lieten vallen, bladeren, die van god weet waar nog komen aanwaaien zijn bijeen gegritselt.

Kortom, hij is  goed bezig geweest, maar dat wil ook zeggen als zo’n baasje de tuin gritselt en het regent dan even daarna, en dan komen er 12 Drentenpoten doorheen gelopen, dat het een rotzooi van jewelste geeft met al dat slijk aan onze poten.

Als wij dan terug binnen willen komen dan poogt ’t baasje onze poten een beetje te fatsoeneren en ze af te kuisen maar dat lukte nog toen we nog maar met twee waren met Bas en mij. Met dat klein rattig gespuis erbij lukt dat nooit. Die pups zijn te snel voorbij, die blijven niet staan, de een gaat lopen wijl je met de andere bezig bent. ’t Baasje zegt dat het al een geluk is dat ik de regels van ’t spel nog een beetje respecteer.

Nu gaat ‘m het vrouwtje helpen die in de keuken bezig is onze rotzooi op te kuisen…

Belle

Druk…

Je kon over de hondenkoppen lopen deze namiddag in ’t bos, buiten wijzelf, eventjes een opsomming maken:   2 Labradors, 3 Goldens, 2 Heidewachtels, 1 Jack Rusell, 1 Shar Pei, nog een Border en een Lassie, nog twee “onduidelijken” ,maar wel heel vriendelijke.

Onze twee pup’s hebben de show weer gestolen, ’t baasje heeft het verhaaltje weer een keer of vijf mogen afdraaien, welk ras is dat, hoe oud zijn ze nu, hoe oud is de moeder (ik dus) nu, waren er veel pup’s, zijn deze nog te koop, waar zijn de andere pup’s naartoe gegaan ? En nog tal van vragen, ’t baasje vertelt het telkens maar weer, af en toe bijgestaan door ’t vrouwtje.

Vandaag waren we weer met ’t baasje alleen weg, als hij drie Drenten in toom moet houden is het raadzaam vanaf het eerste moment te luisteren. Zeker ik moet dan van het eerste moment komen als hij roept. Gewoonlijk is dat wanneer we mensen tegenkomen die we niet kennen. Sommigen zijn bang van honden en ’t baasje is al gestopt met te zeggen dat wij niemand kwaad doen. Het antwoord is toch steeds hetzelfde, “Ja, dat zeggen ze allemaal van hun hond”.

De meeste wandelaars in het bos zijn gewoonlijk wel steeds dezelfde en zo dikwijls moeten we niet aangelijnd worden, de meesten kennen ons en wij hen. Maar zoals daarstraks een Shar Pei waren we tot nu toe niet tegengekomen in “ons” bos.

Af en toe andere snoeten kan geen kwaad zegt het baasje dan…

Belle

Bas & Belle blog, sneller dan de krant…

Gisteren hebben we het al gemeld, er zijn drieste figuren die vergif leggen in de Bossen van Bel te Geel.

Vandaag lezen we in de krant hetzelfde verhaal. Spijtig genoeg is dit een bevestiging van het bericht van gisteren.

En het klopt, er zijn terug vossen in de streek, en nog geen klein beetje. Dit hebben we woensdag nog kunnen constateren toen we de Drentenwandeling gingen voorbereiden.

Op verschillende plaatsen hebben we vossensporen kunnen opmerken in de sneeuw.

Nog een geluk dat het hier in Vosselaar en Lille was dat we die sporen tegenkwamen, als ze hier ook zo gaan beginnen met vergif is het gedaan met los te lopen in “ons” bos.

We zullen het snel weten wanneer er onraad is, het erge zal zijn dat het Belle gaat zijn die het eerste slachtoffer gaat zijn…de allesvreter !!!

‘t Baasje

Ziet er niet goed uit…

Regen, grijs, winderig, niks gene vette zegt het baasje. In het kader van onze socialisatie wou het baasje vanmorgen met ons naar de wekelijkse markt van Turnhout gaan. Dat zit er dan ook vandaag niet in voor ons, er zal daar ook wel niets te vinden zijn waar je vrolijk van wordt.

Dan maar afwachten wat de namiddag ons brengt, we moeten dringend beginnen met te wennen aan verkeer en meer beweging en geluiden in de praktijk. Hera schrikt nog steeds als we onderweg naar het bos een auto of moto ontmoeten. Dan gaat ze achter ’t baasje zijn benen staan en wacht tot het “gevaar” geweken is.

Overigens, als we ergens op een parking van een snelweg stoppen is er met haar geen probleem. Dan bekijkt ze de grootste vrachtwagens met een blik van “wat kom jij hier op mijn terrein doen, heb jij toelating om hier te zijn ?” Het zou een goede “gendarmenhond” zijn die Hera van ons.

Ondertussen, in de tijd dat het baasje dit geschreven heeft, hebben wij de composthoop al voor een deel “verbouwd”. Wij hebben die kuil waar we eergisteren aan begonnen zijn, verder uitgediept, en zijn dan met onze slijkpoten de keuken komen “binnenslibberen”.

Er was toch niet veel te beleven vandaag hé baas ?

Belle

Snelbezoek…

Deze namiddag zijn we zo eens snel “over en weer” naar Oudenaarde gereden. Wij met z’n vijfjes, de baasjes, ik en de pup’s.

Het baasje had deze voormiddag melding gekregen van Peter dat de nieuwe computer aangekomen en geprepareerd was voor gebruik. Dat laat ons baasje uiteraard niet koud worden en dus togen wij naar Oudenaarde. De reden dat wij mee mochten is vrij simpel, Zeppos en Hercule , respectievelijke vader en broer van onze pups.

Familie bezoek dus, voor mij was het weerzien met mijn vrijer en zoon.dat was ook al vier weken geleden dat we hen nog gezien hadden. Wij konden daar ook kennis maken met het schaap van de familie en eens goed rondcrossen met de familie, plaats genoeg om je eens goed uit te leven.

De baasjes hebben flink op ’t knopje van ’t kodakske gedrukt zodat we, samen met de foto’s die Peter begin deze week doormailde, nu een behoorlijke voorraad foto’s hebben.

Hier enkele “actie foto’s”…

Belle

Fotoalbum…

We zijn wel gaan wandelen gisteren, tussen de buien door,maar aangenaam was het niet. ’t Was weer om warm terug in uw bed te kruipen zei het baasje.

Dat heeft ‘m maar niet gedaan, hij heeft al die puppyfoto’s eens bekeken en er een selectie uit gemaakt. Hier op ’t seniorennet kan je immers een fotoalbum samenstellen en die publiceren op ’t www. Zo kan gans de wereld zien wat voor kuren we zo al hebben uitgehaald in ons tot nu toe korte leven.

Van moment zero, het moment dat Hercule het bij ons moe voor bekeken hield, tot we twaalf weken oud werden, gisteren dus !

De eerste acht weken samen met z’n zessen, toen zijn er hier een viertal gedeserteerd. Die dachten zeker dat het op een ander beter was. De laatste vier weken wij, Hera en Heros, samen met ons moe Belle. Nu hebben we wat meer “ademruimte” en we mogen ook meer dan voordien. We kunnen ook al veel meer, van op een afstand in de grote zetel springen bij voorbeeld, tof jong…

Daar kunnen we het vrouwtje laten schrikken, die ligt met een pijnlijke rug op de zetel te rusten. Als je daar dan ineens in de zetel springt… dan heb je wat voor ! Een kreet en dan komt het baasje en die probeert ons bij ons nekvel te grabbelen om ons buiten te zetten, om daar de terrorist verder te gaan uithangen.

Kijk maar eens in het fotoalbum, http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/belles_puppies_eerste_12_weken als je hier klikt kom je er in een oogwenk, 119 foto’s heeft het baasje er op gezet. Sommigen zijn wel omgevallen maar daar gaat ‘m nog iets aan doen. Gisteren wou ‘m niet verder werken want toen was ’t “de slimste mens ter wereld” op TV en dat wou ‘m nu wel eens zien wie er nog slimmer was dan wij …

De ambetante terroristjes

Hera & Heros

De bossen van Geel…

Deze mail kregen we deze morgen van medebestuurslid van de Drentenvereniging. Het is de bedoeling van het zo snel mogelijk en zo veel mogelijk te verspreiden.

Van de site www.hondenvrienden.be geplukt :

OPGELET als je gaat wandelen in de Belse bossen (Geel).  Ik kreeg net telefoon van mijn buurman dat er reeds 8 honden vergiftigd zijn.
Ook hij vond op zijn mesthoop een stuk vergiftigd gebraad.

UItkijken dus en je hond niet laten snuffelen!!!

Groetjes,

Jos

Waarschijnlijk gaat het om een hondenhater of iemand die kippen verloren is aan een vos.

Gelieve dit bericht zoveel mogelijk te verspreiden, toelating vragen om te copiêren is niet nodig, die heb je al !

Jan

Eigenaardigheden…

Het zijn soms rare hondjes die Drenten, ze hebben zo steeds meer van die gewoontes en eigenaardigheden die de baasjes nu pas beginnen opvallen nu we met drie zijn.

Met de komst van Belle was het ’t baasje wel opgevallen dat hij Belle nooit zag in de achteruitkijkspiegel van de auto. Bas wel, die zat van toen af rechts achteraan. Voordien had hij steeds gans de achterbank gehad voor hem alleen. Belle zat achter het baasje links in de auto en het is nooit meer verandert. Bas rechts , Belle links…

Nu met Hera en Heros is er ook zo’n “specialleke”. Begin deze week is het baasje terug naar beneden moeten komen toen we gingen slapen. Hera was niet stil te krijgen en bleef maar onrustig lawaai maken in de bench. ’t Baasje heeft ze dan nog eens buiten gelaten en bij het terug binnenkomen hebben ze gewisseld van bench. ’t Baasje heeft niets meer gehoord die nacht…

Er staan hier nu sinds twee weken drie benches, één voor mij en die twee andere voor dat kleine gespuis. Tijdens de dag gaan ze nog wel eens in een willekeurige even rusten, maar ’s nachts willen ze in “hun” eigen bench. Dat alles hebben ze onder elkaar uitgemaakt. Nu is het baasje uiteraard benieuwd wat ze gaan doen van ’t moment dat ze in de auto niet meer in een bench moeten, en of ze daar ook hun eigen plaatsje gaan innemen. Als het maar niet zoals met klein kinderen gaat worden zoals….“ik wil aan het raampje zitten !”

We houden jullie op de hoogte als ’t zo ver is…

Belle

Winterwandeling, de voorbereiding…

Deze namiddag hebben we met drie Drentjes en vier baasjes de kaawpollekes/ kaawpootjes wandeling gedaan. Het was dan ook mooi in ’t bos na de sneeuwbui van gisteren namiddag en avond. De laarzen kwamen dus goed van pas, maar met behoorlijke stapschoenen was het ook best te doen.

We zijn dus vertrokken door “ons bos”, hier mochten we zoals altijd vrij lopen, tot we aan het home voor gehandicapten kwamen. Daar moesten we even aan de lijn tot we de baan Gierle / Beerse waren overgestoken.

Daarna was het groen licht om eens goed te kunnen rennen in de ongerepte bossen. Tweemaal hebben de baasjes ons moeten roepen omdat er een auto passeerde, die reed wel heel traag maar onze baasjes zijn nogal voorzichtig aangelegd, zowel voor de automobilist als voor ons.

Na bijna een uur te hebben gestapt waren we aan het keerpunt gekomen. Mensen die al meerdere Drentenwandelingen meegemaakt hebben, weten dat we niet zo maar terug lopen maar dat er steeds iets “te nuttigen” is voor we de terugweg aanvatten. Dat zal volgens de baasjes ook deze maal niet anders zijn !

Hebben wij jullie nu een beetje nieuwsgierig gemaakt ? Dan kom je maar op zondag 15 februari met ons mee wandelen, daar gaan nog meer nieuwsgierigen zijn….

Belle