Berichten van 1 oktober 2009 tot 31 oktober 2009

Echt zelf gezien…

Hier justekes over de grens, op een moment dat de frietkoten aan de Belse kant verdwenen zijn, komen de Noorderburen origineel uit de hoek.

Bijklussen met het gerief van de baas noemt dat…

Belle

Konijnen en tennisballen…

Het was lang geleden dat ons baasje nog eens een tennisbal meenam om ons op het grote veld in het bos te laten apporteren.

Eénmaal hebben we de tennisbal teruggebracht want onderweg hadden we nieuw aangelegde konijnenpijpen ontdekt en dan zijn stomme tennisballen, zelfs al zijn het nieuwe gele, stommer dan ooit.

’t Baasje is dus de tweede maal zijn tennisbal mogen komen halen naast de ingang van de konijnenpijp. Toen hij bij ons kwam zaten wij al lang halfweg in die pijp. Het was blijkbaar een pijp van een anorexiakonijn want het was verdraaid smal die ingang van de pijp.

Uiteraard hebben wij  het konijn een pootje geholpen en van het smalle gangetje een serieuze hall gemaakt. Dat konijn kan alleszins tegen zijn soortgenoten gaan stoeffen met zij ruim inkomhall.

De tennisbal hebben we gisteren niet meer gezien…

Belle & co

Tegen verkoop van vuurwerk in de Lidl !

Dat stond gisteren in de regionale katern “Kempen” van het Laatste Nieuws. De (Belgische) handelaars van het enclavedorp Baarle Hertog die vuurwerk verkopen, en dat zijn er verdorie veel, hééél veel, zien met lede ogen aan dat Lidl van plan is vuurwerk te gaan verkopen.

Volgens het artikel is dat al het geval in Lidl-Duitsland, en nu zou Lidl-België dat ook van plan zijn.

Nu is ons baasje tegen vuurwerk, tenzij het met kennis van zaken afgestoken wordt door professionelen. Hij is er dus ook niet blij mee. Opdoeken en verbieden die handel, zowel bij Lidl als al die andere verkopers in Baarle Hertog en de ganse grensstreek.

Het zal in elk geval al een oplossing zijn voor de op hol geslagen paarden, de radeloze en ontsnapte honden en de katten die de eerstvolgende drie dagen van het nieuwe jaar niet meer onder de kast onderuit durven komen.

Een oplossing ook voor de verpleegkundigen op de spoed afdeling van de ziekenhuizen die dan geen duimen en vingers meer op hun plaats hoeven te zetten en te hechten, om nog niet te spreken van de brandwonden in aangezichten die kinderen en volwassenen de rest van hun leven dienen mee te dragen.

Een oplossing ook voor de brandweerlui die dan met de  sirenes van hun “grote rode camions” Jingle Bell’s niet meer hoeven te overstemmen om naar een mislukt vuurwerk feestje te spoeden.

En tenslotte ook nog een oplossing voor veel mensen die zich geen gat meer in hun portemonee hoeven te kopen omdat buurman x elk jaar groter en hoger en mooier vuurwerk afsteekt en zij natuurlijk niet kunnen achterblijven…

Zien jullie nog een voordeel, behalve voor de omzet en de verdiensten van de Lidl en de Baarlese commercanten ?   Of het moest “boem, pssssssjt, knal, ooohhhh zijn, en tegelijk voelt vader zijn nek warm en nat worden met de complimenten van hun kleinste spruit die in papa’s nek mocht zitten om “goe te kunne zien”…

Belle & co

Dopjes…

Heb je onderstaand artikel ook gelezen in je krant deze morgen ? Eindelijk een groot artikel over dit onderwerp !

Sinds een jaar ongeveer en na een bericht op het blog van Yessie* verzamelen wij de dopjes van frisdrank , melkflessen e.d.

Wij hebben daar destijds flink wat reclame voor gemaakt hier op het blog zodat we toch enkele mensen uit de buurt aan het verzamelen hebben gekregen. Nu zeggen we “in de buurt” maar dat is dan ook al in een grote cirkel.

Darren Porter in Londen en zijn vrouw Franca in Sigogne Frankrijk zijn ook ijverige spaarders voor ons. Regelmatig geven zij ons een signaaltje in de aard van “Darren heeft weer een zakje vol gespaard op het kantoor in Londen en wij hebben hier in de B&B ook weer een flinke portie gespaard. http://portersonthemove.blogspot.com/

Ook in de familie en bij kennissen staat er een potje naast de ijskast of op het aanrecht om de dopjes in te verzamelen.

Hopelijk gaat er vanaf nu geen enkel dopje meer richting afval maar gaan we tot het laatste dopje recupereren, dat zou pas mooi en sociaal zijn tegenover de mensen voor wie een hulphond of geleidehond een poort op de wereld opent.

Belle & co
 http://www.dopjesactie.be/

http://www.dopjesactie.be/inzamel.php

Ouder worden...  

 
  Drie oudjes zien mekaar terug na lange jaren :
 Wat doet jij sinds je op pensioen bent ?
 De eerste zegt : ik fotografeer
 De tweede zegt : ik tuinier
 De derde zegt : ik doe opsporingswerk...
 Ah ! en in wat ?
 Iedere dag zoek ik mijn bril, mijn wandelstok, mijn valse tanden, mijn sleutels....

In de “internationale pers”

Het is mij gelukt, ik heb de internationale pers gehaald ! het is nog niet “Le Monde” of de “Washington Post” maar toch al internationaal. Ook het baasje is met zijn produkten van “het nieuw kodakske” in dezelfde uitgave terecht gekomen.

We hebben het hier over de laatste uitgave van “onze Drent” de tweemaandelijkse uitgave van de Nederlandse Drentenvereniging. Het artikel waar we over hebben is het verslag van de Strandwandeling in Rockanje op 4 oktober laatstleden.

De verslaggeefster haalt daar mijn “duincapriolen” aan, en hoe ik het baasje toen met zijn pijnlijke knie mee de duinen heb ingelokt. Blijkbaar zijn ze zulke gekke toeren niet gewend van Drenten (of van hun bazen ?) Dat het baasje achteraf de dokter en kinesist heeft moeten opzoeken hebben we nergens gelezen !

De begeleidende foto is er ook één uit baasjes verzameling van die dag, reden om er aan te werken zegt het baasje. Vandaag staan we in “onze Drent” de volgende keer is het “de Standaard of De Morgen” en we houden niet op voordat we via de “Frankfurter Allgemeine” en de “Herald Tribune” de National Geographic en de TV  hebben gehaald !

Belle

Triest want…

Onze baas is onze wandeling weer uit het oog verloren, kl..e winteruur zegt ‘m dan. Hij is wel gans de namiddag voor ons in de weer geweest om dat paleis/hondenhok verder af te werken.

Nu weten we gelijk waar al dat hout voor moest dienen dat ‘m hier vorige week op de tuinpad heeft gelegd, netjes weggestopt onder een dekzeil tegen de regen.

Hij was zo druk in de weer dat ‘m zelfs niet zag dat Hera vlak achter hem stond toen hij van het laddertje stapte. Vlak op haar poot, en dan die pas geopereerde nog wel ! Kajiet kajiet was het resultaat en wie het hardst geschrokken was van de twee daar durven we onze poot niet voor in ’t vuur steken.

Ondertussen is ‘m toch bezig zoals we hem enkel in Frankrijk aan het werk zien. Met zaagmachine, boren ,nog eens zagen, spijkers en schroeven. Gans het assortiment is terug boven gekomen en onze les hebben we al geleerd, Hera toch in elk geval… blijf beter uit de baas zijn buurt als je uw poten wil gaaf houden !

Belle

Daar is Tibo weer…

Gisteren met de wandeling was Tibo weer samen met ons in het bos. De baasjes, die nog eens met de auto naar het bos waren gereden waren Dré en zijn Tibo voorbijgereden onderweg.

We moesten dan ook even in de auto blijven tot Tibo ook in het bos was gearriveerd. ’t Baasje dacht dat wij hem zouden tegemoet lopen  langs de straat, en dat is dan weer gevaarlijk zowel voor ons, als de fietsers en het overige verkeer.

We hebben de volledige toer door het bos samen gemaakt. Dré vertelt dat Tibo zich niet meer laat vangen aan het feit dat hij met ons gaat “rakkeren” in het bos. Tibo blijft liever op de paden. Vorige maal toen hij met ons ging rakkeren in het bos is ‘m twee dagen niet uit zijn mand gekomen, hij zal ’t geweten hebben, de arme Tibo…

Ook de baasjes hebben onderweg nog voldoende over koetjes en kalfjes kunnen doorbomen. Ook die kunnen er weer eventjes tegen…

Belle

Ze staat op haar rechten…

Heros kegt zich meer en meer in Hera’s bench om tijdens de dag zijn dutje te doen. Logisch want in Hera’s bench ligt al maanden een zacht warm kussen. In zijn bench ligt een stuk vasttapijt dat ’t baasje op maat van zijn bench heeft gemaakt.

Dat verschil heeft ‘m volledig aan zichzelf te wijten. Destijds kregen ze hetzelfde kussen en Hera is er zuinig mee omgesprongen, hij daarentegen heeft ondertussen al drie of vier kussens in de vernieling geholpen. Het laatste “onverwoestbare extreme” kussen was na twee dagen ook al een hoek kwijt.

Het vrouwtje is het verstelwerk beu en ’t baasje zegt dat hij het laatste kussen heeft betaald voor Heros. En nu is Hera “de klos” want Heros neemt beslag van haar bench en dat zint de juffrouw duidelijk niet.

Daarstraks lag hij weer op haar plaats en heeft zij hem met een flinke tik en krab op zijn kop duidelijk gemaakt dat ‘m kon ophoepelen. Dat was even schrikken, in die mate dat hij er van zat te kijken.

Geen zorg denkt Hera en gelijk neemt ze hem bij de keel en trekt ‘m uit haar bench. Daar stond ‘m dan nog meer van te kijken. Bij dat alles is geen grom gehoord geweest, niet van Hera en geen protest van Heros.

We zijn nu wel zeker dat voor het kussen in Hera’s  bench een lang leven is weggelegd !

Belle

NTV

Karien wil het weten, wat NTV wil zeggen.

Wel Karien het zit in het rijtje van de afkortingen AOC, NTV, NTZ.

AOC, dat je kan vinden op een goei fles wijn of zelfs op de kippen uit de Bresse in Frankrijk staat voor “Appellation d’ Origine Contrôlée”

NTV, is hier ten huize de beleefde uitdrukking om onder elkaar aan te duiden dat iets niet lekker is, erger zelfs, het is “Niet Te Vreten”

NTZ, is ontstaan bij ons hoofdbestuur toen ze een paar maal op een wijn proefavond enkele wijnen te drinken kregen die voor hen NTZ waren ofwel “Niet Te Zuipen” of een product van onduidelijke productie plaats, een kruising tussen een wijnkelder en een azijnfabriek !

Je kan die uitdrukkingen vrij makkelijk gebruiken in die kringen waar ze van toepassing zijn, want diegene die de uitdrukking horen, durven toch niet te vragen wat het betekent, omdat het een teken van domheid zou kunnen zijn, zo’n uidrukking niet te kennen ! En diegene die er toch om vragen kunnen er gewoonlijk wel mee lachen…

Jan

Bijna bekeerd

Receptjes…

Schrijft ons baasje een berichtje over onze soepmanie, krijgt hij al dadelijk een vraag om soeprecepten.  Gewillig als ‘m is kan dat er ooit wel eens van komen maar voorlopig houden we het op berichtjes over Drentsche Patrijshonden en alles wat er rond gebeurt.

Als ’t baasje over bijvoorbeeld de tomatensoep gaat schrijven dan begint dat waarschijnlijk ergens inde maand mei, in de Franse tuin met plantjes van Jean, voor de “Tomate Russe” en de andere variëteiten uit de Jardiland of een ander tuincentrum. Dan krijg je maandenlang “tuinklap” en verhalen over de “battle” tegen het onkruid en het verloop van de “slag van La Magdeleine”. Deze laatste slechts bekend op hééél regionaal niveau.

Dan komt het oogsten en het verwerken van de groenten. Trouwe lezers kennen de verhalen uit de Franse keuken en het “steriliseerkot” en de verschillende soorten eindproducten die hier al ontstaan zijn. Dat kan gaan van oer-Vlaamse “appelspijs” tot de fameuze “regenboogsoep” of “soupe Arc en ciel” maar da’s ’t zelfde voor de goei verstaanders.

En dan komt het transport of de telefoontjes van de vrienden en/of familie die in het bezit zijn geraakt van zo van die gegeerde producten. De telefoontjes handelen telkens over “hoe krijg je zo’n steriliseerbokaal open” Vragen van luitjes uit het diepvriestijdperk die voor het eerst met een steriliseerbokaal geconfronteerd worden !

En dan zijn we aan de soep zelf, die in de “kastrol” is beland en op het gas/electrisch/of wat nog-vuur staat en dient warm gemaakt te worden.

Maar tegen die tijd zijn ze allemaal al afgehaakt met lezen, misschien al afgestudeerd of getrouwd. Of erger nog, ze hebben het niet meer nodig wegens verhuis en aan de rijstpap met gouden lepelkes bezig.

 Ja ja zegt het baasje, er gebeurt wat in de wereld tijdens het uitleggen van een receptje voor tomatensoep door ons baasje. ‘t Baasje heeft nog een goede raad voor de geïnteresseerden in recepten, kijk eens hier https://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/ op het blog bij Fons, die is veel beter in recepten geven. Hoewel, hetgeen deze week bovenaan staat is niet aan te raden, ook wij hebben dat de kwalificatie gegeven van “NTV” (betekenis op aanvraag)

Belle & de soepeters

Als ’t maar soep is…

Zijn jullie honden ook zulke “soepboeren” ? Hier zijn ze alle drie verzot op een bodempje soep in hun eetkom.

Het speelt geen rol welke soep het is, prei-, tomaten-, groente-, erwtensoep alle soorten slokken ze op alsof het hun laatste maal is. Dan moet je ze nog eens de fameuze hutsepot van het baasje voor zetten ! Dan moet je opletten dat ze de inox kom niet mee opeten.

Eén voorwaarde is er wel bij, de soep mag niet warm meer zijn want dan is het zo dat de grootste durver, gewoonlijk is dat Heros, de drie kommen leeg maakt.

Dat zoiets niet in goede aarde valt bij de twee andere is logisch en het baasje hoeft niet te vertellen dat ze moeten blazen als het te warm is, want als een hond nu één ding niet kan dan is het blazen !

Belle & co

Vandaag geven we twee moppen want onze vaste leverancier, onze goeie vriend Louis, is vandaag over productief geweest. Voor mij niet gelaten, we kunnen er maar goed mee zijn.

Merci Louis

Wat is het verschil is tussen moed en lef ?

Moed =

midden in de nacht bezopen thuiskomen,
je vrouw staat op je te wachten met een bezem,
en dan vragen :
'Ben je nog aan het schoonmaken of vlieg je nog ergens naar toe?'

Lef =
midden in de nacht bezopen thuiskomen met een parfumluchtje
om je heen en lipstick op je kleding,
je vrouw op haar kont slaan,
en zeggen:
'jij bent de volgende'.

De baas…

De baas klaagde in de stafvergadering dat hij te weinig gerespecteerd werd.
De volgende dag bracht hij een plakaatje mee waarop stond: 'Ik ben De Baas !'
Hij plakte het op de deur van zijn bureau.
Toen hij na de middag terugkwam van de lunch, zag hij dat iemand daaraan een berichtje geplakt had.

Daarop stond: 'Uw vrouw heeft gebeld, ze wil haar plakaat terug !'

Gekwetst ?  ja maar…

Niet kalm te krijgen die Hera, die zou dan rustig moeten zijn wegens de draadjes van de operatie aan haar achterpoot ! Het tegenovergestelde lijkt wel waar. De pillen die normaal ontstekingsremmend zijn lijken wel energiebommen. Red Bull, dat je vleugels geeft, is hierbij amateursgerief zegt ons baasje. Hij zegt er dan ook nog bij “ze heeft precies een raket in haar g.t”

Nu ligt ze uitgeteld in de zetel, tussen haar broer en moeder die samen met haar de tuin (nog maar eens) hebben omgeploegd door achter elkaar te hangen.

Nu kan het er wel aan liggen dat ze gisteren niet zijn gaan wandelen. Het baasje was achter in de tuin bezig aan het houtkot en heeft zich verkeken op de tijd. Het winteruur weet je wel, en het was donker voor hij er erg in had.

Nu waren de wandelingen voor Hera toch al beperkt tot het aangelijnd wandelen. Wel dezelfde toer door het bos maar dicht bij het baasje, kwestie van toch enige controle op haar kuren te kunnen uitoefenen.  Ook de lessen in de  hondenschool is opgeschort, ook al om infecties aan de poot te vermijden. Maarof het allemaal veel nut heeft zorgt voor twijfels bij de baas, zeker als ‘m ze weer in volle actie bezig ziet !

Belle

Onwaarschijnlijk mooi…

Van zijn neef kreeg het baasje vandaag een mail toegestuurd die hij onwaarschijnlijk mooi vindt. Het is een site die handelt om alles wat met het bos te maken heeft.

De site is interactief wat wil zeggen dat je zelf bepaalt wat je wil zien en wat niet.

Hoewel, je weet niet wat je overkomt, het is prachtig mooi gemaakt en prachtig educatief. Onderdelen overslaan zou niet mogen, hoewel je uren bezig kan zijn met alle mogelijkheden die de site biedt .

Het enige spijtige is dat ze niet in het Nederlands is. Je hebt wel de keuze uit Engels, Duits, Frans, en Fins. Als we nu vertellen dat het baasje alles heeft gevolgd in het Fins dan hebben we hier dik zitten liegen. Buiten Finland zullen er niet zo veel mensen zijn die iets van de taal verstaan. Het laat het baasje wel vermoeden dat gans de site Fins van makelij is. Ze is in elk geval gemaakt met een ongekend vakmanschap.

Het baasje gaat er niet verder over uitweiden, overtuig jezelf en ga binnen in het bos , enkel door op volgende link te klikken: http://w3.upm-kymmene.com/upm/forestlife/index.html

Belle

Stella en Jupiler…

Even gescheiden…

Ik ben gisteren met Heros alleen moeten thuisblijven terwijl Hera met de baasjes mee mocht met de auto. Volgens ons beide zijn ze wel tot in Parijs gereden,  zo lang zijn ze weg gebleven.

Hera vertelde ons achteraf, toen ze terug thuis waren, dat ze wel meer dan een uur met de auto hadden gereden en dat zij op de achterbank mocht zitten. De baasjes hebben bij aankomst Franse mensen gezien, vanuit de auto dacht ze dat het Laurent en Jeanine waren. Nadien bleek het inderdaad om hen te gaan want ze reden ergens samen met de baasjes naartoe. Toen is Hera wel achter het hekje in de koffer moeten gaan zitten.

’t Baasje zegt dat Hera mee moest om ze kalm te houden met haar gekwetst pootje. Als ze weer begint rond te crossen of te graven in de tuin bij hun afwezigheid dan komt er misschien wel terug vuil in de wonde en dat kan iedereen missen als tandpijn. Dat graven hebben wij dan maar over genomen van Hera. De tuin is weeral twee kraters rijker !

Terwijl de baasjes en Hera weg waren hebben wij ook het dekentje uit onze mand dan maar een andere vorm gegeven. De baasjes hebben nu drie kleine dekentjes en wij drie speelgoedjes meer. ’t Baasje keek weer niet op zijn vrolijkst toen hij de rommel bijeen raapte op het terras. Nu krijgen we NOOIT geen nieuw dekentje meer zegt hij (VOORLOPIG denken wij) !

Wij hebben wel een voordeel met onze baas, NOOIT duurt gewoonlijk niet lang bij ’t baasje.

Belle

Immigrant stijl…

Een immigrant pikt een hoertje op. "Ikke wille vo een uurtje, schatje ,hoefeel?"
"100 Euro" antwoordt ze.
Met een zwaar accent vraagt hij "en gij doen in immigrant stijl?"
 "Neen", zegt ze.
"Ikke betaal 200 Euro vo immigrant stijl".
"Neen"
"300 Euro ?" "Neen"  Niet wetende wat de immigrant stijl is
"400 Euro ?" "Neen"
"500 Euro ?" "Neen"
"1.000 Euro ?"  Zij denkt na, geeft er zich rekenschap van dat ze tijdens de 10 jaar dat ze in de stiel zit zowat alle gozers over de vloer kreeg, en zegt
"Ja"  zich afvragende wat deze immigrant stijl zou zijn.
Zij hebben sex. 
Ze  doen het op alle mogelijke manieren.
Na afloop zegt zij "Ik verwachtte een pervers gedoe,maar per slot van rekening was het goed.
"Zo, wat is precies de immigrant stijl ?" vraagt ze hem.
Antwoord: "Gij stuure rekening naar OCMW".

Vier dagen geleden…

Vier dagen geleden zaten we me hier met twee gekwetste haast gehandicapte honden. Ikzelf met een snoet vol bloed wegens een bloedende tong en Hera met een gescheurd vlies tussen de tenen van haar achterpoot.

Voor mezelf, Belle, was het leed snel geleden, ’t baasje stopte me thuis in de bench en na een halfuur was het leed geleden. Heros en Hera hebben mijn snuit zuiver gelikt op de plaatsen waar ik niet bij kon komen met mijn tong en dan zag je er niets meer van

Bij Hera was het andere koek. Daar was vuil in de wonde gekomen en zij behoefde een antibiotica vaccinatie en zou een kleine operatie moeten ondergaan en de wonde diende te worden gehecht. Wij moesten haar “KALM HOUDEN”!

Nu kan je met Hera alles doen wat je maar wil, want het is een heel lief hondje, maar kalm houden, ze heeft niet voor niets de bijnaam “miss energy”.

Donderdag hebben we ze dus afgezet bij de dierenkliniek en de ganse dag is ze wat suf geweest van het in slaap doen maar vanaf vrijdag hadden we haar beter aan de opiumpijp gelegd om toch maar iets kalm te zijn. Telkens als ze buiten wou voor een plasje dienden we de poot in te pakken in de meest onwaarschijnlijke pootverpakkingen die we de laatste decenia gezien hebben.

Een maat voor niets want binnen seconden lag de verpakking ergens in de tuin. We laten Hera nu niet meer samen in de tuin met Heros, dat geeft te veel herrie en van kalm zijn is geen sprake.

Nu vier dagen later, en na de wondcontrole gisteren in de dierenkliniek blijkt voor Hera het ergste leed geleden. Straks kunnen een wandelingetje maken, voor Hera de eerste sinds haar verwonding, maar ze zal toch nog enkele dagen aangelijnd blijven in het bos.

Het baasje zijn portefeuille heeft een serieuze aderlating ondergaan deze week en tweemaal in één week is niet bepaald gewenst !

Belle

Deze hebben we al eens hier gehad, maar da’s lang geleden en ’t is verdraaid een goei

Twee vrienden komen elkaar tegen  en de ene zegt:

"Ik ben met vakantie geweest in Bretagne en op een dag ben ik daar bij
een prostituee geweest,
en ze had 3 specialiteiten aan 10 , 15 of 20 Euros"
"Amaai ...en wat deed ze dan?"
"Awel ;voor 10Euro draaide ze ne pannenkoek rond mijn mannelijkheid en
toen pijpte ze me."

 "En wat deed dan ze voor 15 Euro?""

Wel in feite hetzelfde maar  dan streek ze eerst nog Nutella op de pannenkoek!!"
"Waaauw  wat opwindend!!!!En wat deed ze dan voor 20 Euro?"

" Weet ik niet, ik ben weggelopen toen ze afkwam met een fles Grand
Marnier en een doos stekskes!!!"

Hondenhok…

Nog nooit is er hier een hondenhok geweest, altijd hebben Sloeber, Bas & Belle binnen in huis gezeten of in de tuin gebleven, ook als het hoofdbestuur ergens naartoe moest.

Maar nu met de winter voor de deur dient er een oplossing te komen voor wanneer de baasjes ergens naartoe moeten dat wat langer duurt dan 6 uren. Met z’n drieën in huis of met z’n drieën elk in een bench is “er over” voor ’t baasje.

Daarom is hij midden deze week begonnen met het opruimen van het “houtkot”, de overdekte ruimte naast de garages waar de wintervoorraad hout gestapeld ligt. Het is nu, na opruimingswerken een ruimte voor de honden van 36 m². Volop ruimte dus voor Belle & co.

Daar komt dan nog eens een binnenhok en een grote mand bij zodat de Drentenkliek niets tekort komt. Het is wel de bedoeling dat het hok enkel gebruikt gaat worden wanneer de baasjes ergens naartoe gaan dat wat langer duurt, zoals het concert van Status Quo afgelopen weekend. Moest het gaan vriezen, dan mogen ze binnen bij de kachel blijven liggen.

Ondertussen heeft het baasje hard gewerkt, de klimop die van bij de buurman kwam is opgeruimd, het hout dat nog niet gekliefd was is netjes in handelbare klompen gekliefd en weg gestapeld en gans het boeltje is uitgekeerd. De volgende week worden er een afscheiding gemaakt tussen de hout- en hondenruimte en twee wanden worden winddicht gemaakt. Samen met het doorzichtige dak dat de zon doorlaat en de ruimte die niet is overdekt, moet dit een best aangenaam verblijf zijn voor onze drie brokken energie.

Tot nu toe, zolang het baasje er in bezig is valt het nogal mee, ze draaien konstant rond de baas z’n benen en zijn enkel met een snoepje uit het hok te krijgen… nu maar zien dat het ook zo blijft als de baas er niet bij is.

Belle

VOOR EN NA

Schoenen, bottekes voor Hera…

Miss Energy moet de wonde aan haar linkerachterpoot droog en zuiver houden. Blijkbaar is dat een groter probleem voor de baasjes dan voor haar zelf.

Tot gisterenavond heeft het verband dat dr. An had aangebracht het uitgehouden. Hoewel, de laatste drie uren was er nog weinig verband in te herkennen. De baasjes hadden het al gerepareerd met Sparradrap maar eens ze haar tanden er in had gezet hielp er geen lieve moederen meer aan. Het moest en zou weg dat hinderlijk (?) spul aan haar poot.

Telkens als ze buiten moest of wou, voor en plas of om te drinken uit de grote emmer met regenwater was het een probleem om dat pootje droog te houden.

Het baasje heeft alle registers van zijn fantasie eens opengetrokken. Welke oplossingen zijn er uit de kast gekomen ?

-rubber vingerbeschermers voor gekwetste vingers van bij de apotheek.

-Diepvrieszakjes “klein model”

-verse windel en tape rond de poot als ze terug binnenkwam.

-een condoom “ribbelman” destijds bij gekregen bij de HUMO.

-Vingers van een latex medische handschoen (met dank aan buurvrouw Yvonne)

Uiteindelijk zijn de latex handschoenen het best bestand gebleken tegen de kracht van Hera als ze nog eens “optrekt” op het tuinpad.

Morgen moeten we terug naar de dierenkliniek voor wondcontrole, dan weten we gelijk of onze zorg voor hondenpoten voldoende en inventief genoeg geweest zijn.

‘t baasje

Zondag acht november…

Zes dagen na de verjaardag van Belle, twee dagen en een jaar na het overlijden van Bas en vier dagen voor de verjaardag van mijn pup’s. En daar valt dan nog een nationale feestdag tussen op woensdag 11 november. Verjaar- en feestdagen te over voor ons begin november.

Maar over dat alles gaan we het niet hebben nu. We gaan vertellen hoe en waar je in Blankenberge komt om deel te nemen aan de strandwandeling van de Drentenvereniging.

-We komen uit de richting Brugge en volgen de N31 richting Blankenberge.

-Eenmaal in Blankenberge aangekomen slaat U voorbij de derde verkeerslichten linksaf richting De Haan , Oostende.

-U volgt deze baan tot aan de tramhalte Haerendijke (schuin tegenover restaurant Uilenspiegel) waar we langsheen de baan de wagens achterlaten op de parkeerstrook. Voor de GPS gebruikers die ook de coordinaten kunnen instellen:

51°18'36.84" N
 3°  6' 25.35" O
Via een klein weggetje  vertrekken we dan naar het staketsel waar we op het strand aankomen en richting Wenduine het strand opwandelen.

Afspraak om 10uurter plaatse

Rond 13 uur zijn we terug op de plaats van vertrek

Indien je problemen zou hebben, of de weg kwijt bent dan kan je de organisator dhr Van Hulle en Xena bellen.

Telefoon: 050 41 99 86 of GSM: 0484 24 93 30

Wij verwachten jullie allen onder een stralend herfstzonnetje, want dat is traditie bij de Drentenwandelingen, zon en uitgelaten Drenten, en tevreden, blije baasjes!

Sorreg dat je d’er bij bent.

Belle

Inderdaad…

Inderdaad, Jiltje en Arcil hebben gelijk, waarom zit dat verband rond Hera’s  voorpoot ?

Het was toch een kwetsuur aan haar linkerachterpoot … Allemaal  juist en het antwoord is doodsimpel, Hera kwam juist uit de ontwaak ruimte bij de dierenkliniek en onder dat verband zat de katheder waarlangs de verdoving is toegediend.

Ondertussen is ze goed wakker, té wakker vinden de baasjes. Ze zou zich beter wat kalmer houden. Op dit moment heeft ze Heros op zijn rug gedwongen in een gevecht om die ene (?) bijtring die ze hebben. Die andere vijf hoeven ze nu even niet !

Jan

“Miss Energy” buiten strijd…

Hera is vandaag geopereerd aan haar linker achterpoot. De wonde die ze eergisteren op de oprit bij “ozze Dré” had opgelopen was nog verergerd door een stukje hout dat er gisteren tijdens de wandeling is in terecht gekomen.

Deze morgen om 10u30 waren wij op de afspraak in ’t Binnenhof waar Dokter An Hera onder handen zou nemen. Zoals gezegd het was een tegenvaller ondanks het spoelen met lauw water met een soda oplossing. Dr. An heeft dan onder in de wond dan ook nog dat stukje hout gevonden, dat houtje was de oorzaak van het mank lopen van Hera.

De operatie en het hechten heeft al bij al nog een anderhalf uur geduurd wegens de complicaties. Het baasje is ze pas rond kwart voor twee mogen gaan ophalen.

Het grote probleem is nu van haar twee dagen “kalm” te houden en ze heeft hier niet voor niets de bijnaam “miss energy”. Vandaag viel het kalm en nuchter houden nog mee, ze was dan ook nog wat suf van de verdoving.

Morgen zal het meer sakkeren zijn, wanneer ze terug gans bij haar positieven zal zijn. Het zal een volle dagtaak zijn om haar van het verband te laten afblijven, lees lostrekken !

Belle

Douane bij de Noorderburen…

Vijf belgen in een Audi Quattro arriveren bij een nederlandse grenspost.
Daar worden ze gestopt door douanier Henk die zegt:
'Het is illegaal om vijf mensen in een Audi Quattro te vervoeren ; Quattro betekent vier.' 
    
'Quattro is alleen de naam van de auto,' antwoordt de bestuurder.
'Je kunt er best vijf mensen in vervoeren. Wil je de papieren zien!!!!'
    
'Dat zal weinig verschil uitmaken,' antwoordt douanier Henk.
'U hebt vijf mensen in uw Quattro en U breekt daarmee de wet.' 
    
De belg wordt ongeduldig en zegt: 'Zou je je baas kunnen roepen?
Ik zou graag met iemand willen spreken die verstand van zaken heeft.'
'Sorry,' antwoordt douanier Henk ' mijn baas heeft het nu te druk met twee duitsers in een Fiat Uno.' 

Dik er over…

Wanneer we gisterenmiddag nog niet wisten dat we de 75.000 bezoekers zouden halen, hadden we rond middernacht bezoeker nummer 75.070  op de teller.

Dat zijn ruim 220 bezoekers op een dag en dat is best veel bezoek voor drie Drentjes, ik schreef haast “drie gewone Drentjes”, maar dan zegt ons baasje dat geen van de drie tot nu toe ooit normaal gedrag getoond heeft. (?)

Daar ben ik even voor moeten gaan zitten, en na even nagedacht te hebben over zijn woorden moet ik hem gelijk geven. Als ‘m nog eens even tijd heeft ga ik toch eens informeren wat hij onder “normaal Drentengedrag” verstaat. Wedden dat ‘m dan ook gaat moeten zitten nadenken !

En dan denken we maar “terwijl ‘m zit te denken doet ‘m niks anders verkeerd” dat zegt hij trouwens ook over ons.

In elk geval, de Drentenroedel hier ten huize, één half invalide, en één met een dikke tong en één min of meer intacte  danken jullie voor de vele bezoekjes aan ons blog en we hopen nog vele kuren en grappen uit te halen om jullie een glimlach af te snoepen. Blijven lezen lieve Drentenvrienden en op naar de 100.000 !

Belle

Op de sukkeltoer…

Ons Hera zit wat in het sukkelstraatje, wanneer ze tot deze morgen nog weinig merkbare hinder ondervond is het deze namiddag toch verergerd. In die mate zelfs dat ze na de wandeling haar linkerachterpoot niet meer gebruikt om op te steunen.

Ze gaf echter geen krimp in ’t bos en is gans de tijd met Belle en Heros samen opgetrokken, geen spoortje van pijn te merken. Tot op het einde van de wandeling, toen was het goed mis.

Wij hebben een “3x4” in huis om het in autotermen uit te drukken. Ook het baden in lauw water met een soda oplossing gaat haar niet echt goed af. Je merkt het, ze heeft er last van en dat stoort de baasjes. Maar het kan niet anders, de antibiotica moet zijn werk kunnen doen en morgen te 10u30 hebben we een afspraak in ’t Binnenhof om de wonde te hechten.

We maken in ieder geval dat ze op het einde van de week terug “te poot” is en we houden ze (proberen toch) rustig te houden. Dat zal nog het moeilijkst van al zijn “Miss Energy” rustig houden !

Belle & Heros

75.000 ?

Halen we vandaag de 75.000° bezoeker ?  Deze morgen waren er nog een 150-tal te gaan en dat is een zeer realistisch bezoekers aantal per dag op dit blog.

Een taart gaan we niet in huis halen om de 75.000° te vieren, het zou meer kaars dan taart zijn denken wij zo.

We zijn eigenlijk toch wel een beetje fier dat we in de 615 dagen dat het blog bestaat zoveel mensen hebben kunnen boeien met onze fratsen en verhaaltjes. Soms waren de fratsen wel wat “aangedikt” (’t baasje is daar nogal goed in) en de verhaaltjes een beetje “bijgekleurd” maar wel altijd waar. Dat is waarschijnlijk de reden waarom de mensen steeds blijven terugkomen om onze belevenissen mee te maken.

We merken het uit de reacties, en dan voornamelijk van de hondeneigenaars en speciaal de Drenteneigenaars/liefhebbers. Hun commentaren worden hier verslonden en vertelt aan de drie bandieten in de stijl van “zie eens daar heeft xxx mee moeten lachen, met die kuren van jou”.

Wij beloven in elk geval dat we nog niet ophouden et onze kuren en fratsen uithalen, en ’t baasje zal dat wel blijven uittikken zeker ?

Bedankt aan allen voor de trouwe bezoeken, wij staan nu klaar om de volgende 25.000 bezoekers te ontvangen… dus op nu naar de 100.000 !

Belle, Hera,& Heros

Diep, dieper, diepst…

Even voor ik gisteren uit het bos kwam met bloedende tong was ik samen met de firma N.V. “Belle’s pup’s” aan de slag als mijnwerker. Na een opleiding van meer dan een half jaar kan ik Hera en Heros  alleen aan de slag laten gaan.

Ze hebben gisteren mee helpen graven alsof ze aan hun eindexamen “mijngangen graven” bezig waren.

Dat ze het nu wel kunnen bewijzen de foto’s, ze graven nu al in verschillende pijpen naar elkaar toe. Je zal in zo’n hol maar konijn zijn. Twee waanzinnige gravers en daar nog een opzichter (ik) bij, die alle vluchtelingen uit andere uitgangen ook nog controleert.

Hera was op een bepaald moment niet meer te zien, niet moeilijk zegt ons baasje dat die niet luisteren als ’t baasje roept. Als ze achteraan die pijp nog iets hoorbaar zou zijn lukt het toch niet omdat hun oren vol zand zitten.

Ons baasje heeft maar een fotoke meer genomen om Sonja van het Drentenforum een beetje jaloers te maken omdat wij nu eenmaal de beste Drenten pijpengravers zijn van het noordelijke halfrond !  Sonja’s Drent Kyra is ook goed in het graven, maar ….

Belle

Ziekenboeg vandaag…

Niet alleen Hera ligt vandaag in de lappenmand, ook ons Belle is deze namiddag gekwetst uit het bos gekomen.

Hera met een gekwetste poot en Belle is met haar tong in de doornen van de braamstruiken blijven hangen. Resultaat: een bek waar het bloed uitdrupte. We hebben het hier nog geschreven, die belle is een harde, die heeft geen kik gegeven in het bos of niet in de auto,en ook niet thuis.

Die mag half dood uit het bos komen dan hoor je ze nog niet. De eerste die nu antwoord “zoals alle vrouwen” kan hier gratis en voor niks een bloederige lik in ontvangst komen nemen van onze “harde tante”.

’t Baasje heeft dan toch nog maar eens het nummer ingetoetst dat ‘m nu al zo goed uit zijn hoofd kent, 014 62 20 20 en dan hoor je “allo met ’t Binnenhof met Chris”.

Maar ook Chris vertelt dan wat het baasje al vermoedde aan een tong kan je weinig doen als die gekwetst is. En dan heeft ons baasje onze harde tante maar een uurtje in haar bench gelegd om wat kalm te zijn, en dat heeft geholpen.

Even later was het bloeden gestopt en Belle lag te dromen van konijnen die onder de bramenstruiken verdwijnen en waar Drententeefjes zonder schroom, maar met bloedende tong, achterna gaan !

De enige gezonde vandaag,

Heros

Gekwetst…

Lieve, schattige, mooie, maar ook wilde Hera is gekwetst. Het is gisteren gebeurt bij het achter elkaar hangen bij Yndhi.

Bij baasjes’ broer Dré is de oprit betegeld met grote betonplaten en gisteren is Hera bij het wild spelen met een teen tussen de voegen terecht gekomen.

Dat moet op dat moment pijn gedaan hebben want gelijk plaste ze ter plaatse. Er was op ’t eerste zicht geen verwonding en ’t baasje dacht dat ze die teen verstuikte, het achter elkaar hollen deed vermoeden dat er niets ernstig aan de hand was.

Wanneer nu achteraf ook Belle en Heros aan die poot gaan likken gaat er bij het baasje toch wel een belletje rinkelen. Dan maakt het baasje een afspraak bij dr. Nelly en daar blijkt dan een wondje te zijn gans diep tussen twee tenen.

Daar krijgt Hera dan een spuit antibiotica voor en moeten we tweemaal daags de poot baden met soda, opgelost in lauw water. Donderdag voormiddag gaan ze dan het wondje naaien. Dat kon vandaag niet omdat mogelijke infecties eerst vakkundig “de nek moeten omgedraaid worden”, daarom ook de vaccinatie en het soda bad.

Je hebt er wel het leven mee met zo drie Drenten waarvan twee pup’s die, wanneer ze eens ze zijn uitgeslapen, ook laten merken dat ze “uitgeslapen” zijn, maar dan in een andere betekenis.

Belle & co

Bekaf…

Bekaf waren we gisteren tegen avond. Omdat het baasje nogal laat heeft doorgewerkt aan zijn “houtkot”, waar het hout voor de kachel opgestapeld ligt, gingen we niet wandelen in “ons bos “ maar nog eens spelen op de weide bij “ozze Yndhi” van “ozze Dré”

Yndhi mag dan al vier maanden jonger zijn dan wij Hera en Heros, hij is al even groot als wij, ook even sterk en dat wil al wat zeggen. Alleen… aan snelheid is ‘m nog niet wat een Drent kan.

Als ’t baasjes’ broer een bal wegwerpt zijn wij er nogal eens als eerste bij. Lukt dat niet en Yndhi heeft de bal dan laten we hem niet met rust tot dat hij van het hijgen de bal toch eens neerlegt. Dat niet met rust laten wil dan zeggen dat we de weide op full speed afrennen zij aan zij, en zo wel 20 maal.

Hoewel Yndhi zeer goed zijn best doet, dat is er toch nog teveel aan voor een zeven maanden oude boxer. Wij doen ons dan stoer voor en we lijken wel ongenaakbaar maar als ’t baasje dan de koffer van de auto opent moeten we toch niet lang nadenken voor we er in springen en al maar gauw een dutje doen…

Zo ook gisteren avond, van de rit van Beerse naar Vosselaar (baasje zegt 5 km)  kunnen we toch alleen maar meepraten “van horen zeggen”

Belle & co

Een pluim voor…

De dame die de plaatsen aanwijst en haar chef op de bovenste galerij van de Lotto Arena in Antwerpen. Een dikke pluim zelfs !

Hoe kan je daar dan een pluim verdienen ?  Gisterenavond in de Lotto Arena bleek dat onze plaatsen vlak tegenover het podium bevonden. Prima plaatsen dus, enkel was het gans bovenaan in de zaal. Niets op tegen, maar laat ‘t vrouwtje nu een hoogtevrees hebben om U tegen te zeggen. Vermits het voor haar “niet te doen was” ging ze in de corridor boven de plaatsen maar tegen de muur zitten om niet in het “diepe gat” te moeten kijken.

De dame die voor dat vak “blauw 233” verantwoordelijk was heeft dat gemerkt en dadelijk voorgesteld om haar chef te raadplegen om te vragen naar een plaats op een lagere verdieping. Even later kregen de baasjes een plaats aangewezen naast het podium maar een verdieping lager.

Voor de verantwoordelijken waarschijnlijk een kleine moeite maar je moet er  wel aandacht aan geven en die kleine moeite willen doen. Dat is wat telt, en daarom willen we langs deze weg deze mensen eens in het “zonnetje” zetten.

Het was de eerste maal dat we in de Lotto Arena kwamen, maar het zal zeker niet de laatste maal zijn. De volgende maal komt en andere grote favoriet naar daar.

Op 6 juni volgend jaar staat Marc Knopfler geprogrammeerd, de vroeger frontman van Dire Straits. Tweemaal wou het baasje er al naartoe, één maal in Frankrijk, jaren geleden in Vaison la Romaine en de tweede maal in Gent en telkens kwam er iets tussen. Deze maal moet het lukken zegt ‘m.

Voor de anonieme personeelsleden van de Lotto Arena Antwerpen nogmaals hartelijk dank, door hen was het concert van Status Quo voor ’t vrouwtje toch nog een pracht concert !

Belle & co

status Quo voor Status Quo…

Ook een manier om te zeggen dat ze nog altijd even goed zijn als voorheen. En toch was er verandering ! Francis Rossi is zijn staartje kwijt !!!

De baasjes waren gisteren voor de tweede maal in evenveel jaren op rendez vous bij de “Aartsrockers” de Engelse groep Status Quo. Vorig jaar waren ze er al bij toen de groep optrad in Cognac in het kader van “Cognac blues passion”. Dat was toen zo’n in goede aarde gevallen dat ze gisteren avond opnieuw een concert van de groep bezochten. Ditmaal in Lotto Arena te Antwerpen.

Het is natuurlijk niet te vergelijken qua sfeer, bij 24° C in openlucht in juli te Cognac of in zaal te Antwerpen. Maar rocken deden ze net hetzelfde, de heren van SQ !

Enkele begintonen op de gitaren is voldoende om een zaal enthousiaste fans te laten ontploffen, en wees maar zeker, ontploffingsdeskundigen zijn ze “pur sang”.

Onze baas heeft weinig last gehad van zijn pijnlijke knie blijkbaar want hij loopt hier nog altijd “lichtvoetig, neuriënd” rond. Zijn “Rocking around the World”  is nog altijd niet afgelopen. Tussen zijn oren zindert de muziek nog altijd door.

Belle & co

Geluk gehad, of toch pech ?

Het is juist van welke kant je het bekijkt. De baasjes hebben geluk gehad zeggen ze, wij hadden pech.

Alles gebeurde gisteren namiddag toen de baasje sgereed stonden om met ons te gaan wandelen. Zij moeten zich gereed maken, wij zijn dat elk moment van de dag, het scheelt een vingerknip en we zijn klaar, geen schoenen, jas, pet of nog wat anders nodig voor ons !

Het vrouwtje was klaar en het baasje nam nog enkele honden “beloningskoekjes” toen de regenbui in alle hevigheid losbarstte, niemand kon het voorzien, plots was die bui daar. Enkele seconden voordien speelden we nog in de volle zon buiten.

En er is wat uit gevallen, het moet zowat “alle sluizen open” of zoals aan de voet van de Niagara watervallen geweest zijn. Als we dat over ons gekregen hadden in het bos dan had je ons kunnen uitwringen. Temeer omdat niemand regen kon voorzien en dus waarschijnlijk enkel pull’s voorzien waren of lichte jasjes voor de baasjes.

Pech dus voor ons want het heeft nog even geduurd voor we dan toch nog “gaan stappen” zijn, wij stonden al dadelijk klaar bij het einde van de bui, maar ’t baasje vertelde ons dat het eerst nog eens goed moest waaien om het nat uit de bomen te krijgen.

Het was een rare bui, normaal is het een donkere lucht voor de bui en terug licht er na, gisteren was het hier de omgekeerde wereld, en het is nog een hele tijd een donkere lucht geweest achteraf.

Belle & co

Tip... als je inbrekers hebt...

Marc De Wever uit de Brusselse regio ging naar bed, toen zijn vrouw
zei dat er licht brandde in het tuinschuurtje, wat ze net kon zien uit
het slaapkamerraam.
Marc ging naar de achterdeur om het licht in het schuurtje uit te
doen, maar hij zag dat er een paar kerels zijn spullen aan het jatten
waren.
Gauw belde hij de politie en zei: "Er lopen dieven in mijn achtertuin
en die stelen mijn spullen".
De brigadier vroeg: "Zijn ze ook in huis?"
Marc zei: "Neen".
Toen zei de brigadier: "Doe de deur goed op slot, want alle
politie-auto's zijn op dit moment ergens anders bezig".
Marc zei "OK", hing op en telde tot honderd.
Toen belde hij de politie weer: "Met Marc De Wever, ik belde zojuist
ook al dat er dieven in de tuin liepen. Wel, ik heb ze zojuist
allemaal neergeschoten". En hij hing de telefoon weer op.
Binnen de vijf minuten kwamen er drie politiewagens aanscheuren en een
ambulance. De politieagenten rekenden de inbrekers in op heterdaad.
De brigadier kwam naar Marc en zei: "Ik dacht dat jij ze had neergeschoten?"
Marc zei: "Ik dacht dat jij geen auto's ter beschikking had?"
Typisch Belgisch!

Niet fraai…

Het was niet fraai wat wij gisteren namiddag op wandeling gedaan hebben. We hebben een oud Cockertje aan het schrikken gebracht en hebben totaal niet geluisterd naar ’t baasje.

Het hondje was ook aan het wandelen met zijn baasje en aanvankelijk liep het net als wij los, dicht bij zijn baasje. Bij toeval waren wij eens met z’n drieën samen en kregen het hondje in de gaten.

Ook ons baasje had gezien dat het andere baasje zijn hondje aan de lijn deed en daarom riep hij ons ook terug tot bij hem. Hera en Heros maakten aanstalten tot komen maar ik trok op verkenning. Ik kende het hondje niet en dus wou ik meer weten . Hera en Heros hebben net als ik niet geluisterd en zijn mij gevolgd.

Aan de toon waarop het baasje ons terugriep konden we al horen dat het zou misgaan ! Wij hadden echter geen slechte bedoeling met dat hondje, gewoon eens snuffelen en kennismaken zoals we steeds doen. Zo begreep dat Cockertje het niet en begon rond zijn baasje te rennen zodat die ook geen stap meer kon verzetten met die leiband rond zijn benen gewikkeld.

Zo snel als ‘m kon met zijn pijnlijke knie is het baasje dan gekomen om ons vast te maken en eens goed bij ons nekvel te nemen. Dat andere baasje was, net als ons baasje, er niet vrolijker om geworden. Ons baasje heeft zich dan uitgebreid verontschuldigd voor ons gedrag, maar echt helpen deed het niet,  om het andere baasje terug te laten lachen.

Na het dondersermoen dat we over ons kregen van ’t baasje kregen we ook nog de verwittiging dat we beter naar ’t baasje luisteren dan naar mij, anders zou het wel eens kunnen gedaan zijn met “ons” bos en dan gaat de lange lijn terug bovenkomen !

Belle

 Op de bus

In de overvolle bus staat Fons met zijn voorpartij tegen een mooi meisje aangedrukt.
Ze vraagt hem: 'Ben jij dat die zo tegen mij aandrukt, wat ik daar voel...'
Zegt hij:'Hola, da's wel een rolletje Euro muntstukken, ik heb net mijn salaris gekregen'
Zegt zij: 'Amaai, dan heb jij tussen de laatste 2 haltes wel ne serieuze opslag gekregen'

Enkele voor de vuilbak…

Hier een paar voorbeelden van miskleunen, en dan zijn deze nog scherp. De onduidelijk, de vage, te donkere, gaan we jullie nog besparen.

Dit zijn voorbeelden van “daarjuist sprong  ’m nog hoog” of ze keken recht in de lens maar achter hen ritselde iets, of de baas zijn “kodakske” moest nog ingesteld worden… reden genoeg om hier aan te halen dat het niks geworden is met die foto.

De volgende foto’s zijn onuitgegeven, de eerste maal (en laatste) op dit blog, kijk maar!

Belle

Blijven proberen…

Al meer dan een week is het baasje aan het proberen om de ultieme herfstfoto te maken van ons in het bos. Al meer dan een week staat het “kodakske” constant “aan” als we in het bos zijn, en telkens zijn we hem te snel af.

Een beetje tegenlicht, proberen die rode struik in beeld te brengen samen met ons drie, drie Drenten op een kruispunt met tegenlicht, een actie foto met een sprong over een gracht,  alle heeft ‘m al geprobeerd.

Soms is hij er heel dicht bij zoals de eerste foto, daar zijn we ijverig aan het snuffelen en aan het controleren wie er al is langs gekomen. Het ideale moment voor het baasje… tot hij nadien bij het bekijken van de foto merkt dat Hera juist begonnen is met een plas te maken !

We zijn opgebouwd uit elektriciteit en zenuwen zegt het baasje, eens rustig lopen is er zelden bij, rennen en springen in het bos daar zijn we super in. Als we thuis zijn is het makkelijk voor de baas, dan hoeft ‘m maar richting zetel te kijken.

Het baasje denkt er sterk over om een fotoalbum met “gemiste kansen” te gaan maken. Het gaat in elk geval een lijvig boek worden, wees daar maar zeker van.

Belle & co

Vlaamse Visser…

Een Vlaming ging op een  dag vissen in Wallonië en ving drie karpers.
Toen hij naar huis reed werd  hij tegengehouden door een Waalse opzichter
die het niet zo op Vlamingen begrepen had.
Hij moest zijn visvergunning tonen en de visser haalde een geldige Waalse vergunning boven.
De wachter pakte dan een van de karpers, rook aan het achterste en zei:
' Dit is geen Waalse vis, dit  is een Noorse vis?' Heb jij hiervoor een vergunning?

De Vlaming haalde een Noorse vergunning boven.
De wachter keurde ze en greep  een andere vis en rook weer aan het achterste.
'Dit is geen Waalse vis, dit is  een Nederlandse vis. Heb jij een Nederlandse vergunning?'
De Vlaming ging in zijn zakken  en toonde een Nederlands papier.

De wachter nam de derde vis en rook aan het achterste.
'Dit is een Duitse vis, heb jij hiervoor een vergunning?'
En weer ging de jager in zijn zakken en toonde een Duitse vergunning.
De wildwachter raakte nu enorm gefrustreerd en schreeuwde naar de Vlaming:
 'Waar ben jij, godverdorie, toch wel van afkomstig?'  
De Vlaming draait zich om, laat  zijn broek zakken,
bukt voorover en zegt:
'Ruik jij het maar, jij  bent de expert.'

Een echte…

“Het is een echte, ons Belle”  zegt het baasje. Zeker als je de foto’s bekijkt die het baasje enkele dagen geleden genomen heeft toen ik dat dode konijn apporteerde. Ondertussen is gisteren konijn nummer twee ook al “binnengebracht”

Zowel mijn neus, als mijn aanwijs, als mijn apporteer kwaliteiten zijn van die aard dat ik telkens de baasje voor verrassingen zet. Mijn baasjes zijn geen jagers maar beseffen nu wel “dat er meer in zit” in hun drie Drentjes. Met kameraad Louis en Gorky willen ze samen op jachttraining gaan. De jachtcursus opleiding start in de maand februari en het baasje is vastbesloten met mij en Hera de opleiding te gaan volgen.

Heros is een ander paar mouwen. Al wat je wegwerpt om hem het apporteren aan te leren kan je zelf gaan oprapen. Hij heeft echter wel een neus die buiten proportie is zegt het baasje. Daar zou het baasje speurwerk mee moeten gaan doen, ‘t baasje heeft nog altijd dat truffelzoeken in zijn “bolleke”.

En dan denkt het baasje dat hij een “multifunctionele roedel” bij zich heeft. Hij zou wel eens gelijk kunnen hebben !

Belle

Honden universiteit

Gisteren voormiddag waren we dus op les op de hondenschool. Hierover heeft het baasje eergisteren al een vermelding gegeven en toen foto’s en een verslagje belooft.

Het ging zo goed met Hera en Heros dat het baasje rats vergeten is van foto’s te nemen. Straf hé, en zijn “kodakske” zat nochtans in zijn jaszak.

Ik heb het allemaal duidelijk kunnen zien vanuit de auto, want ik mocht uiteraard ook mee. Moeder Belle moet de vorderingen van haar kroost toch kunnen volgen is de mening van het baasje.

Ook Yndhi, boxer sinds zijn geboorte, hond van “ozze Dré en schoonzus Marleen, waren ook op les. Ook Yndhi maakt goed vorderingen, hij heeft al wel wat lessen gekregen in de hondenclub maar hier bij Rony en Marnix gaat het merkelijk beter.

Van de lessen die wij al kregen toen we nog héél klein waren is toch duidelijk nog heel wat blijven “plakken” zeggen de baasjes.

Volgende week woensdag is de volgende les, dan belooft het baasje wel foto’s en geeft hij het vrouwtje opdracht van hem er aan te herinneren.

Inmiddels merkt het baasje wel dat we alle drie blijkbaar de smaak te pakken hebben gekregen van het autorijden. Heros, die anders altijd kwijlt in de auto, springt sinds een paar dagen van ver in de koffer van de auto, Hera loopt naar de auto, maakt aanstalten om er in te springen maar bedenkt zich dan en kijkt het baasje aan zo van “geef me toch maar een zetje”, ze krijgt wat gedaan van ’t baasje, dat juffertje. Ik ben dan weer de kampioen, ik spring in de koffer en in één jump ga ik over de zetel leuning om mijn vaste plaats op de achterbank in te nemen !

Wat ook nog nooit is gebeurd… ik ben gisteren aan de voordeur gaan gereed staan om met het baasje met de auto boodschappen te gaan doen, zomaar uit eigen wil !   ’t Baasje staat nog altijd in zijn ogen te wrijven van ongeloof !

Belle

Druk in ’t bos…

Fietsers, meer bepaald mountain bikers hebben ons bos ook ontdekt, op zich geen probleem, maar er zitten van die onbeschofte tussen die van zichzelf zouden schrikken als ze zich zelf bezig hoorden. We gaan hier geen bloemlezing geven van wat een hondeneigenaar naar zijn hoofd geslingerd krijgt door die rood aangelopen, een bloedaandrang nabije, wielerterroristen.

Het baasje zegt dat sommige mensen totaal veranderen als ze zo een apenpakje met reclame op borst, rug en billen aantrekken en dan op een fiets kruipen. Elke elementaire vorm van beleefdheid valt dan weg en waar ze de woordenschat hebben gehaald…”Joost mag het weten” zeggen  ze hier iets verder in het Noorden, over de grens.

Al een geluk dat, op enkele uitzonderingen na, in een circus, honden niet kunnen fietsen. De lijst van de gevaarlijke rassen zou dadelijk kunnen aangevuld worden met alvast één soort, indien het anders was.

Wie wel vriendelijk is zijn de honden die we dagelijks tegen komen en die altijd goed zijn voor een lik en een snuffel. Van al die jaren (ik) of maanden (Hera en Heros) hebben wij nog nooit enige agressie gemerkt met andere honden of hun eigenaars. Zijn wij nu zo sociaal of zijn die andere honden zulke voorbeelden ?

Het was in elk geval fijn deze namiddag dat we Chendor de Labrador en Tibo de Golden nog eens ontmoetten. Die twee, en ook Hera en Heros waren weer danig jaloers dat ik vandaag mijn tweede konijn in twee dagen heb gevonden in het bos. Aan het baasje geef ik dat konijn af maar die andere honden moeten zelf hun kostje maar bijeen zoeken is mijn gedacht.

Belle