Berichten van 1 september 2011 tot 30 september 2011

Net alsof …

Het is net alsof we gisteren de auto half Frankrijk door hebben geduwd of getrokken. Dat is althans de vraag die ons baasje zich stelt als ‘m hier dat dodelijk (?) vermoeide trio in de zetel ziet liggen !

Volgens het baasje heeft het geen naam dat we daar zo lamlendig liggen te liggen ! Alleen voor de wandeling hebben we één oog opengetrokken alsof we wilden zeggen “meent hij het” of nog erger, “heeft hij iets gezegd ?”. Tijdens de aangelijnde wandeling, wegens richting snelweg,  hebben we geoefend alsof we de auto nog voorttrokken, alleen was het ons baasje maar die aan het andere eind van de twee leibanden hing.

Morgen voormiddag gaan we naar de jachttraining in Arendonk. We hebben twee lessen gemist door naar Frankrijk te trekken, en ’t baasje zijn klein meisje ofte Hera zal uit haar pijp mogen komen denkt het baasje. In elk geval, als het aan hem ligt gaat ze vanaf ’s middags reden hebben om moe te zijn !

Het baasje hoopt althans dat de slaapziekte maar tijdelijk was en het geen gevolg was van de prik van één of andere tsé-tsé mug. Eén dag slapen tijdens de reis, daar zit hij niet mee. Twee dagen maffen zit tegen de grens voor hem en de derde dag maffen… we zien wel, dat is tot nu toe nog niet gebeurd voor zover wij weten.

Belle & co

Een groep vrienden heeft iets te vieren…

Een groep vrienden besluit samen wat te ondernemen wanneer ze 40 worden.
Eerst worden ze het niet eens wat het zal worden tot één van hen voorstelt te gaan eten in "De Kroon". Ze hebben daar een knappe serveuse en ze draagt altijd diep uitgesneden decolletés, weet hij en dus trekken ze erop uit.


Tien jaar later zien ze mekaar weer en ook dan duurt het even vooraleer ze het eens worden. " Laten we toch naar De Kroon gaan " , suggereert één van hen, " het eten is daar voortreffelijk en op de wijnkaart staan echt enkele pareltjes ." Zo gezegd zo gedaan.

Als ze 60 worden is het weer zover en ook nu wordt er heftig gepalaverd tot er weer eentje aan De Kroon denkt. " 't Is daar rustig en er wordt niet gerookt " , oppert hij, snel worden ze het eens.


Rond hun 70ste verjaardag komen ze opnieuw samen en overleggen ze wat te doen. Laten ons naar De Kroon gaan, zegt één onder hen, ge kunt er met een rolstoel binnen en er is ook een lift.
De beslissing is snel genomen.

Onlangs zijn ze 80 geworden en vroegen ze zich af hoe ze dat zouden vieren tot er iemand op het idee kwam om naar De Kroon te trekken. " Goed idee, zeggen de vrienden enthousiast, " daar zijn we nog niet geweest. "

R.V.

Handen uit de mouwen…

Gisterenavond was het te donker om nog enig idee te vormen van wat er te doen stond hier in huis en de tuin.

In huis zal “ozze Miel(e)” het meeste werk te doen krijgen. Onze dekentjes uit de Franse benches zijn meegekomen. Die wou het vrouwtje ginds niet wassen omdat ze misschien niet tijdig droog zouden zijn. Hier is dat gevaar er niet, dan is er nog een andere “Miel(e) in huis om dat droog te krijgen.

Buiten is er ook nog een en ander te doen. Gazon verandert in brousse als je daar niet steeds mee bezig bent. Op dit moment mogen we nog niet spreken van brousse maar het woord Savanne lijkt er toch al op.

Tijd dus voor het baasje om hier orde op zaken te stellen. Veel problemen zal het niet geven, het is net als in Frankrijk mooi weer en het gras is droog… Tegen deze avond zal het er al gans anders uit zien zegt de baas.

Belle & co

Wij zijn terug in ’t land…

En nog wel in Belgenland ook. Deze middag rond half een hebben we Ferret in de achteruitkijkspiegel zien liggen.

Ondanks we dan rond vier uur in Parijs zijn hebben we toch voor een doortocht van de Franse hoofdstad gekozen. We hebben de westroute genomen via Boulogne – Billancourt en de Porte de Saint Cloud.

Uiteraard was het druk op de périférique. De info panelen gaven 28 minuten aan tussen de Porte de Saint Cloud en de Porte de la Chapelle. Deze tijd zou trouwens regelmatig aangepast worden… uiteraard langer op dat tijdstip.

Maar het meeste oponthoud hebben we gehad juist voor Lille waar we in een harmonica file terecht zijn gekomen. Dan was het weer even stilstaan, dan weer stil rijden, dan de zweep er weer over om even daarna weer met de vingers op het stuur te zitten trommelen…

Uiteindelijk zijn we thuis gekomen op iets meer dan acht uur en een half wat gezien de afstand van 800 kilometer best goed te noemen is. Naar onze normen toch. Het kan sneller maar het hoeft niet zeggen we dan …

Belle & co

Wij zijn terug in ’t land…

En nog wel in Belgenland ook. Deze middag rond half een hebben we Ferret in de achteruitkijkspiegel zien liggen.

Ondanks we dan rond vier uur in Parijs zijn hebben we toch voor een doortocht van de Franse hoofdstad gekozen. We hebben de westroute genomen via Boulogne – Billancourt en de Porte de Saint Cloud.

Uiteraard was het druk op de périférique. De info panelen gaven 28 minuten aan tussen de Porte de Saint Cloud en de Porte de la Chapelle. Deze tijd zou trouwens regelmatig aangepast worden… uiteraard langer op dat tijdstip.

Maar het meeste oponthoud hebben we gehad juist voor Lille waar we in een harmonica file terecht zijn gekomen. Dan was het weer even stilstaan, dan weer stil rijden, dan de zweep er weer over om even daarna weer met de vingers op het stuur te zitten trommelen…

Uiteindelijk zijn we thuis gekomen op iets meer dan acht uur en een half wat gezien de afstand van 800 kilometer best goed te noemen is. Naar onze normen toch. Het kan sneller maar het hoeft niet zeggen we dan …

Belle & co

Rust op ’t blog vandaag…

Jullie en wij krijgen rust op ’t blog vandaag. Voor de baasjes telt die rust vandaag niet, die gaan ons terug naar Belgenland brengen.

Wij hebben de volgende weken “teenentander” te doen in Belgenland. Daar vallen feestjes en verjaardagen onder maar ook de wandeling van zondag 2 oktober. Het kan toch niet zijn dat wij daar forfait zouden geven hé… zeg nu zelf.

Vanavond krijgen jullie hier terug verslag van de rit,  dat doen we altijd zo. Vanaf morgen gaan we dan terug aan de slag zoals we gewend zijn.

Tot vanavond

Belle & co

Ze hebben hem! ! !

k-daffie is gevonden…….!!!!!!!!!!

Onze Kiki heeft jullie nodig…

Wie onze Kiki niet kent heeft op Mars verbleven denken wij zo. Dus voorstellen houden wij heel kort.

Kiki is één van de negen pupjes van mij, Belle, en haar baasje Marian heeft Kiki ingeschreven voor een fotowedstrijd uitgeschreven door “Dol op dieren”.

Nu vroeg Marian ons of wij voor de foto van Kiki wilden stemmen en wij hebben dat ondertussen al gedaan. En dan dacht ons baasje, als Marian dat aan ons vraagt… dan kunnen wij dat ook aan jullie vragen… logisch toch !

Dus willen jullie op onderstaande link eventjes op de foto van Kiki stemmen ?

http://www.dolopdieren.nl/index.php/home/picture/dopjd/221-ellertshaar-10-juni-grotefoto-o46nrbcu.html

De Faes’en Drentenroedel en Marian met Kiki danken jullie nu al voor je stem.

Hieronder de foto waar het om draait. Nogmaals bedankt voor het stemmen en als je kan mag je deze link ook doorgeven aan jouw kennissen.

Hoe stemmen ?
Op de link, onder de foto even naar beneden scrollen  en daar bij de "details" op sterretje vijf klikken. Je kan maar één maal stemmen .

Belle & co

Dat moet een bloemenliefhebber zijn…

Eenzaam staat ze er nog, alles rondom haar ligt plat, kaalgeschoren door een immens grote tractor met aan de zijkanten niets ontziende draaiende messen.

Ons baasje zag haar deze morgen staan toen hij naar de bakker reed. Eén eenzame stokroos aan de rand van de rijbaan tussen Villefagnan en Villier le Roux. Al het gras en onkruid er rond was al afgereden maar de bestuurder van de tractor die de bermen maait had haar zien staan en heeft netjes rond de bloem gewerkt.

Wij doen dat ook in onze tuin, maar met een grasschaar of hoogst uitzonderlijk met een bosmaaier ! Handig is deze man, in zijn hoge tractor, in ieder geval met zijn machine.

En een bloemenliefhebber is het ook, dat zijn we voor de volle 100 % zeker.

Belle & co

Voor het slapen gaan…

Een ouder echtpaar ligt in bed en de man valt bijna in slaap als zijn
vrouw ineens zegt: "Vroeger hield je mijn hand vast als we gingen
slapen".

De man pakt heel even de hand van zijn vrouw en draait zich
vervolgens weer om om te gaan slapen. Even later zegt zij: "En je

kuste me altijd als we gingen slapen".

De man draait zich om en geeft een vluchtige kus op haar wang.

30 seconden later zegt ze vervolgens: "En je beet me altijd heel

liefdevol in mijn nek".

De man slaat de dekens weg en stapt uit bed. "Wat ga je doen?"

vraagt ze aan haar man.. Waarop hij antwoordt:

"Ik ga even mijn tanden pakken".

                 L.M.

De 7° maal alweer…

Elke maand op de 27° zijn er op negen plaatsen in België en Nederland hondjes die extra aandacht krijgen die dag. Verjaren doen ze nog niet, dat duurt nog vijf maanden, maar ze “vermaanden” op de 27° van elke maand.

Zeven maanden geleden deden onze knieën pijn van het Belle assisteren bij de gboorte van de negenling. Van vijf uur in de morgen tot elf uur ’s middags waren we toen in de weer. Het hoofdbestuur en dr. Nelly zorgden er voor dat Belle alle zorgen kreeg die ze verdiende. Niet dat ze veel zorg nodig had, Belle deed het voor de tweede maal maar het was de zekerheid die het maakte dat alles goed ging….

Ondertussen zijn die negen kleine muisjes alweer 5 maanden bij hun nieuwe eigenaars tot ieders tevredenheid. (we horen toch geen andere klanken dan goeie) en zondag zien we de meerderheid van de pups verschijnen aan de start van de wandeling in de Chaamse bossen. Want zeven maanden later zijn dat al meer dan twintig kilo zware puberende Drentjes geworden die makkelijk een stevige wandeling in de pootjes kunnen verdragen !

Wij alleszins kijken er naar uit .

Belle & co

Dat die elkaar nooit  geen pijn doen…

Is haast niet te begrijpen.  Dat bijt in oren, hangt aan elkaars staart, bijt in poten en sinds kort heeft Hera het begrepen dat ze Heros volledig in haar macht heeft als ze hem aan zijn halsband door de tuin heen sleurt.

Soms moeten we Heros bewonderen voor zijn geduld met dat “klein vergif” zoals we Hera soms wel eens noemen. Alles mag die, en Heros laat maar betijen…de goeie snul !

Ht is wel een feit dat Hera dat wel doet met Heros maar er nog niet aan denkt van dezelfde kuren uit te halen met haar moeder Belle. Die speelt ook nog graag maar ook meestal met Heros. En ook dan mag Belle alles van die grote lobbes.

Het is in elk geval heel mooi als je ze ’s morgens in de tuin bezig ziet. Nog nooit is er enig teken van agressie tussen die drie onderling geweest. Mooi is dat en we hopen het zo te kunnen houden…

Belle & co

Muizenissen…

De pastoor had erg veel last van muizen in de kerk.

Die beesten renden zelfs tijdens de mis door het godshuis.

De pastoor strooide gif, zette klemmen, liet een paar katten los, maar het hielp niets.

Altijd liepen er wel weer muizen.

Op een zondag, voordat hij met de preek zou beginnen, vroeg hij hulp van de

beminde gelovigen.

Wie van hen had een oplossing tegen de muizenplaag ?

Een wat oudere vrouw stond op en zei: "Pastoor, u moet die muizen dopen".

Dopen mijn dochter? Hoe zo helpt dat dan?

“Jawel, meneer pastoor”.

“Ik heb 11 kinderen, allemaal gedoopt en er komt er geen een meer in de kerk”.

L.M.

Bric a Brac in Tusson.

We hadden het vorige week al verteld dat het druk ging worden met de bezoeken aan Barro en Tusson. Na Barro reden we dadelijk langs Tusson.

Kort na de middag is het daar gewoonlijk “nog goed om doen”. Eens de Fransen de zondagmiddag tafel verlaten hebben is de drukte er te groot en kan je er haast over de koppen lopen.

Gekocht heeft het hoofdbestuur er niets, enkel maar gekeken. “Al oude brol genoeg bij ons in huis” zegt het baasje .

Wie we daar wel ontmoeten, maar geen foto van hebben, waren René en Nicole, de uitbaters van de Bar/Tabac voordien ook nog restaurant, in ons buurdorp Villiers le Roux.

Zij hadden een stand met hoofdzakelijk boeken, en verkochten die voor “het goede doel”. René is namelijk president van de vereniging Tsjernobil/Poitou-Charente. Een vereniging die jaarlijks kinderen uit de getroffen Tsjernobil streek naar Frankrijk haalt om hen daar in gezonde omstandigheden een maand , of twee maanden vakantie te geven.

Al van toen we René leerden kennen, nu zo’n twaalf jaar geleden, is hij bezig met de studie van de Russische taal, gewoon als hobby. Daardoor, en ook door zijn uitermate sociaal engagement hebben ze aan hem een uitstekende voorzitter. Vorig jaar waren er twee meisjes bij hen te gast. Eentje dat het jaar voordien al bij hen was en een meisje die het niet zo goed getroffen had in haar gastgezin. Die was dan ook maar bij hen gekomen. Om zulke situaties betaalbaar te houden en om geen kinderen teleur te moeten stellen financiert dit sympathieke koppel het geheel met de opbrengst van de bric a brac waaraan zij deelnemen. Sympa, n’est ce pas ?”

Verder waren daar, voor de bric a brac van Tusson haast traditioneel, veel glaswerk en boeken. Zaken waar ons hoofdbestuur zelf zeker geen tekort aan heeft…

Belle & co

Barrobjectif

Barrobjectif is een samentrekking van twee woorden, eerst heb je Barro een dorpje van goed 350 inwoners gelegen in het departement Charente en gelegen aan de stroom de Charente. Het andere woord is objectif in de zin van een lens van een fototoestel.

Maar elk jaar heeft in dit stille piepkleine dorpje een heuse ook buiten het departement  welbekende fototentoonstelling plaats . Maar ook die fototentoonstelling heeft weer iets speciaals. De foto’s hangen gans het dorp door, in openlucht, op een binnenkoer van een burgerwoning, in een stal maar ook in de kerk en het gemeentehuis. Zelfs in het midden van de rivier hangen foto’s aan palen.

Daar gingen onze baasjes vandaag, zoals elk jaar, eens een bezoekje brengen. Vorig jaar hebben zij daar een bezoek gebracht samen met Maurice en Rita met hun Drent Joris. Die waren toen bij ons op bezoek.

Ook dit jaar was het weer een prachtig uitgewerkt geheel. Er zijn weinig foto tentoonstellingen die onze baasjes meer dan anderhalf uur kunnen boeien maar die van  Barro is er zo eentje !

In de kerk was er zo een thema reeks over “de weg naar Compostelle” . Vanuit Geneve naar Le Puy en Velay had de fotograaf enkele tientallen bedevaartgangers (sters) gefotografeerd en geïnterviewd. Erg boeiend was dat, de motieven, de moeilijkheden, de persoonlijke emoties, alles samen bijeengevoegd in een prachtreportage.

Ook kwamen we nog foto’s tegen van Nicole Bonnefoy, senatrice, die ook vorige week in ons gehucht op bezoek was ter gelegenheid van de inhuldiging van de gerestaureerde broodoven . Dat zij, naast in de senaat zetelen te Parijs ook nog een voortreffelijk hobbyfotograaf is maakte haar reportage van de Commoren wel duidelijk . Heel mooie foto’s en heel mooi gepresenteerd !

Volgend jaar tekenen we terug voor Barrobjectif.

http://en.db-city.com/France/Poitou-Charentes/Charente/Barro

Belle & co

De bankoverval…

Een man met een pistool loopt een filiaal van een bank binnen en roept tegen de bediende achter het loket: "He gij daar, gooi al het geld in deze grote papieren zak!"

Toen de zak met geld gevuld was draaide de bankrover zich om naar een man in de rij en vroeg:
"Hebt gij gezien dat ik deze bank beroofde?"

Bang antwoordde de man: "Wel zeker heb ik het gezien!"

De bankrover schoot de man tussen de ogen en deze viel meteen morsdood tegen de grond.

Toen draaide hij zich om naar een stel in de rij en vroeg aan de man:
"En hebt gij gezien dat ik deze bank beroofde?"

De man antwoordde rustig: "Nee meneer ik heb niks gezien, maar mijn VROUW WEL!

L.M.

Daar moeten we iets mee gaan doen…

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen, het gaat om Heros. Meer bepaald om die neus van Heros ! Daar moet iets mee zijn dat hem boven die twee teefjes van ons plaatst!

Gisterenavond is het nog maar eens bewezen, Heros zijn neus is boven alle reukorganen hier ten huize verheven. Op tijd van een twintigtal minuten vond hij hier in de tuin eerst een mini-egel en even daarna een maxi-pad.

Sinds de vlooienaffaire van de egel van vorige week laten we na zonsondergang het poortje tussen de tuin en de koer dicht. Dit om te vermijden dat Heros met meerdere egels op een avond bij ons aan de deur zou staan. Nu is de koer normaal egel-proof maar niet voor jongskes die onder de grote poort kunnen binnenkomen.

Nu was het zo dat ook dit kleine egeltje stikte van de vlooien, ons baasje begint zo stilaan zijn visie op lieve schattige egeltjes te herzien. Of is het zo dat Heros de vlooien ruikt en dan de egel er maar bij neemt ? Het hoofdbestuur heeft gisterenavond in elk geval hun werk gehad met Heros terug in de originele toestand te brengen.

En dan komt de clou van het verhaal… Wanneer we het trio dan terug buitenlaten is die egel terug binnen op de koer gekomen en brengt Heros hem een tweede maal terug binnen. Deze maal legt hij de egel aan ’t baasje zijn voeten  ! ! ! Konden de baasjes opnieuw beginnen…

Volgens het baasje doet hij het allemaal omdat hij dan de aandacht van het ganse hoofdbestuur voor hem alleen heeft, met strelen en kammen en controles alles incluus.

Egels zijn hier momenteel “persona non grata”.

Belle & co

SOS Piet en Huuzentruut…

Voor één keertje is het niet dé Fons die het recept heeft geleverd van de taart die deze middag goed haar weg heeft gevonden naar de magen van ons en van ons bezoek.

Nog altijd appelen zat in onze tuin en bezoek op komst… dan zegt het vrouwtje dat ze nog eens iets anders gaat proberen dan de klassiek “tarte aux pommes”. Het is dus iets anders geworden… de “tonderstebovenappelentaart” of “tarte Tatin”.

Onze huisleverancier van originele keukenideeën Fons Nicolay “de Fons” van het blog https://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/ had datzelfde recept enkele weken geleden al maar nu wilde ’t vrouwtje dat van de Piet eens proberen. Waarschijnlijk met de gedachte in haar achterhoofd “verandering van spijs doet eten”

En we moeten zeggen die van Piet was ook lekker, heel lekker zelfs, en ze zag er nog mooi uit ook.

Terwijl we tarte Tatin aan het snoepen waren heeft het baasje een cocktail van kruiden gedroogd. We zullen het maar niet te hard zeggen want als die Fransoozen “cocktail” horen in combinatie van “Belge” dan denken ze gelijk aan een wielrenner met een spuit in zijn achterste. Een “cocktail Belge” staat bekend als een dopingmiddel voor wielrenners waarmee je vijf cols achter elkaar mee kan over sprinten !

De cocktail van ons baasje bestaat uit Salie, laurier, basilicum en rozemarijn. Allemaal samen in verschillende plateau’s  in het droogtoestel. In het baasje zijn “hok” ruikt het dan ook alsof er een alchemist of een Asterix druïde een toverdrank aan het prepareren is.

We zien wel wat er de volgende dagen weer allemaal in potten en plastic zakken verdwijnt. Het zal in elk geval geen Tarte Tatin zijn die is tegen dan al lang veroberd en verteerd…

Belle & co

Duivels mopje…

Een vrouw was het helemaal beu dat haar man
telkens dronken thuis kwam.
Ze besloot hem eens een lesje te leren en hem de
stuipen op het lijf te jagen.....in de hoop dat hij tot
inkeer zou komen.

Op een avond trok ze een duivelspak aan en verstopte
zich achter een boom.

Toen haar man voorbij wankelde, sprong ze
tevoorschijn en bleef met haar rode horens, drietand
en lange staart dreigend voor hem staan.

'W-wie ben jij?' vroeg de man stomdronken met dubbele tong.
'Ik ben de duivel !!!', antwoordde de vrouw.

'Nou, k-kom dan effe g-g-gezellig mee' zei hij.

'Ik b-ben getrouwd met je zuster...'

L.M.

De probeersels gaan verder….

Er is al wat gedroogd de laatste weken hier in La Magdeleine. Het droogtoestel heeft in elk geval zijn pacht opgebracht deze zomer.

Na de appelen, peren, ananas, banaan en vijgen als fruit zijn er ook nog tomaten en  courgette gedroogd. Maar ook kruiden lukt uitstekend om drogen, we hadden enkele weken geleden al laurier gedroogd en ook basilicum is al aan de orde geweest.

Als die basilicum in het droogtoestel ligt te drogen dan geurt gans de omgeving “Italiaans”. Het resultaat lijkt wat op verschrompeld blad maar ons baasje heeft die blaadjes in de blender gestopt en nu kan de gedroogde basilicum als strooi specerij gebruikt worden in allerlei sausen.

Wijzelf hebben ook van ’t baasjes zijn vleesdroog probeersels al mogen proeven, het rundvlees was super en ook voor de gedroogde kipfilet doen we al wat het baasje vraagt. Al bij al een geluk dat Marian ons baasje verwittigde van het gedroogde varkensvlees en de gevaren daarvan… we hadden hier al lang dood kunnen liggen ! ! !

Volgend jaar gaat het baasje ook peterselie en bieslook zaaien, dat doet het ook altijd zeer goed in onze tuin, en moet, net als de basilicum, uitstekend te drogen zijn .

Zo krijgt het hoofdbestuur het kruidenrekje terug vol met “eigen oogst”. Het is dan misschien wel niet goedkoper dan wat je in de winkel koopt maar het geeft des te meer voldoening van te kunnen zeggen “hebben we toch mooi zelf gedaan “ !

Belle & co

’t Lijkt wel terug zomer…

Van de morgen tot de avond een wolkenloze hemel, van de morgen tot de avond het zonnetje op ons bolletje en ons baasje die er terug, sinds lang, terug aan denkt van de tuin wat water te geven…

Dat zijn zo van die dingen die we deze zomer niet veel hebben meegemaakt. Daarbij is de zon niet meer zo sterk en dat maakt het mogelijk van gerekt en gestrekt op de koer te liggen zonnen.

Ons baasje kan je niet verleiden tot gerekt en gestrekt in d zon te liggen, da’s nu eenmaal den aard van ’t beestje zegt hij dan. Hij is net als gisteren onder de hangar bezig geweest. Gisteren heeft hij het laatste restant, zo’n 2 m³ brandhout gekliefd en weg gestapeld. Best vermoeiend werk. Vandaag heeft hij dan de oude “Husq” zitmaaier op de aanhanger gezet en goed vastgemaakt. Die moet terug naar “de Ferre”, ons baasje zijn kameraad, die deze zitmaaier heeft overgenomen bij de aankoop van de  nieuwe. Naar ’t schijnt heeft die “Husq” nog een mooie toekomst in Polen !

Verder heeft hij ook de houtskool BBQ gedemonteerd. Ook al met het oogmerk van die mee terug naar België mee te nemen. Het is blijkbaar zo dat er de laatste tijd meer terug mee naar België gaat dan andersom. ’t Is ooit anders geweest, merken wij dan naast onze snuit op…

Morgen geeft meteo France weer een mindere dag maar zondag zou het weer mooi moeten zijn. We zeggen “moeten zijn” want zondag is het weer bric à brac in Tusson en dat is er eentje met veel exposanten in die hebben meestal mooie spulletjes bij. Niet van die autokerkhofspullen en oudijzermateriaal. Daar gaan we onze neus/snuit nog eens laten zien zegt het hoofdbestuur !

Verslag volgt uiteraard, maar eerst nog een “mindere” dag...

Belle & co

Het boek…

Het boek “hoe begrijp ik beter mijn vrouw” (deel 1)  is zopas op de markt verschenen.

De poort bleef dicht deze morgen…

Geen internet verbinding deze morgen in La Magdeleine voor ons. Verbinding “alleen lokaal” meldde de internet verbinding, en daar ben je dan vet mee… kan je een bericht naar jezelf sturen en dat dan achteraf terug lezen… Zo erg is onze Alzheimer nog niet gevorderd dat we al zulke technische toestanden nodig hebben is onze mening….

Dan hadden we deze morgen gepland van voor ons trio snoeperijen te gaan inkopen in de vorm van varkensvlees, dat we dan zouden drogen in het droogtoestel. Dan verwittigd Marian ons, terecht overigens, dat het wel eens schadelijk voor de gezondheid van ons trio zou kunnen zijn.

Daardoor had het baasje tijd om naar het belastingskantoor te gaan, de “Taxes Fonçières” dienden nog te worden betaald. Hera ging mee om ons baasje en zijn centen te beschermen (?). Toen het baasje tegen de ontvanger vertelde dat hij het salaris  van ene Nicolas Sarkozy kwam veilig stellen, kreeg hij te horen dat ‘m dan toch maar wat meer centjes diende te gaan halen… ’t Baasje heeft dan maar gezegd dat ze het geld dan maar moeten gebruiken om een cadeau te kopen voor zijne jongste kleine die er binnenkort staat aan te komen. Dat bleek dan weer een sympathiek opmerking vertelde de belasting ontvanger

Bij de terugkomst bleek het internet zijn poort terug te hebben geopend. Zou dat dan misschien aan de taxes foncières oftewel grondbelasting liggen. Geen belasting betaald = geen internet of zoiets in dat genre ?

Meestal denkt ons baasje dat ‘m wel mee is met de gedachten gang van die fransoozen, maar dan komt ‘m er toch achter dat “meestal” niet “altijd” wil zeggen…

Belle & co

Bedankt Marian…

Vanavond , na het bericht op het blog dat we morgen eens goed zouden inkopen en onze voorraad zouden opslaan in varkens hart en lever, kregen we in de reacties op het bericht van Marian van onze Kiki de melding dat er mogelijk een dodelijke en niet behandelbare ziekte rondwaart. Deze zou afkomstig kunnen zijn van varkensvlees ! ! !Het gaat om de ziekte van Aujeszky. http://www.boerenvee.nl/index.php?page=nieuwsbericht&id=968 %29

Niet doen dus. Wij zijn dankbaar dat we verwittigd zijn want ons baasje wist het totaal niet !

Bij bereid, gekookt of gebakken varkensvlees zou er geen besmettingsgevaar bestaan voor honden. Maar bij ons zou het moeten dienen om gedroogd te worden waarbij de maximum temperatuur 70° Celsius bedraagt. NIET DOEN DUS ! ! !

Dit is de link die Marian meegaf om ons meer inlichtingen te verschaffen over deze ziekte. Verdere opzoekingen brengen aan het licht dat België en Nederland vrij zijn van de ziekte. Over Frankrijk kan ik geen hier geen bevestiging van vinden. In Duitsland zijn er echter al jachthonden gestorven die in contact gekomen zijn met zieke wilde dieren (everzwijnen o.a.

Bij Barfplaats/Nl  vinden we deze opmerking

http://www.barfplaats.nl/forum/index.php/topic,786.0.html

Veel Europese landen hebben de ziekte van Aujeszky totaal nog niet onder controle. In Duitseland vinden er nog steeds (in sommige delen) uitbraken plaats, maar ook in Belgie, Frankrijk, Italie en Spanje komen er regelmatig gevallen van Aujeszky voor (in Nederland nog sporadisch). Is daarmee het gevaar geweken om honden in Nederland te voeren met rauw varkensvlees? In mijn ogen niet. Voor varkensvlees is het namelijk niet verplicht te vermelden waar het vlees vandaan komt. Je kunt dus net zo makkelijk een stuk vlees uit een besmet gedeelte van Duitseland of Italie aan je hond/kat voeren. Want, varkens die besmet zijn met dit virus, komen wel in de menselijke voedselketen terecht. De reden is omdat Aujeszky totaal onschadelijk is voor mensen.

Voorlopig geen varkenshart of –lever voor ons trio. We zoeken echter verder. We zouden het opmerkelijk vinden moest het vlees hier in Frankrijk niet Aujeszky-vrij zijn. Frankrijk keurt minstens even zwaar dan de overige EU landen maar we gaan toch voor zekerheid. Bedankt Marian voor de directe melding, wij waren onwetend hierover !

Jan

http://nl.wikipedia.org/wiki/Ziekte_van_Aujeszky

http://www.labberkampje.nl/Ziekte_van_Aujeszky.html

Dat is een meevaller…

Ons baasje leest nooit die gratis reclameblaadjes die elke week in grote getale in de bus worden gestopt. Tot deze namiddag het foldertje van de Super U toekwam.

Op de buitenbladzijde in dikke knalrode letter “Foire du Porc” Je moet dat laatste niet letterlijk nemen. Voor die varkens is het helemaal geen foire meer. Ze liggen namelijk in de slagerij van de Super U te wachten op klanten. Onderaan staat er ook nog iets heel speciaal dat de aandacht van ’t baasje trok “abats” oftewel “vlees voor de hond” ingewanden vlees of afval van het varken.

Hart één kilo aan 1 euro !

Lever één kilo aan 1 euro

Nieren één kilo aan  1 euro

De varkenstong is dubbel zo duur: die is 2 euro/kg

Daar zal ons baasje zich morgenvroeg eens voor spoeden zegt hij, en het droogtoestel gaat weer overuren moeten draaien want er staan hondensnoepjes aan te komen.

Als het allemaal zo lekker is als die rundstrookjes van gisteren dan gaan we nog plezante en lekkere dagen tegemoet !

Belle & co

Zij voelen het najaar naderen…

Zagende en zeurende honden zijn op dit moment de baasjes hun lot. Wat tot voor enkele dagen bleef staan in hun etenkom is nu hopeloos te weinig. Op een vloek en een zucht is de kom leeg geschrokt en dan begint het gezaag om meer…

Nu is het wel zo dat ze al twee weken kip bij krijgen die ons baasje in de diepvries had gestopt. Dat was kip die ’t baasje had gekregen van een kippenboer en de gebraden kippen waren de dag voordien niet verkocht geraakt. Logisch dat zoiets lekkerder is dan pedigree brokken met Chappi blikvoer maar het verklaart niet de hoeveelheden eten dat de drie momenteel verzetten.

Gisteren stond er op het hondenmenu Pedigree met vers vlees dat het baasje had gekocht in de Géant Casino. De kommen stonden nog niet tegen de grond of ze waren al half leeg. Uitgehongerd leken die drie !

Nu had het baasje uit de Decathlon, uit de jachtafdeling, andere brokjes meegebracht om eens iets anders te proberen. Toen ze gisterenavond dan opnieuw begonnen zeuren heeft het baasje ieder nog een halve kom van die brokjes gegeven. Op geen tijd waren ook die foetsjie ! Het lijkt wel of die onverzadigbaar zijn.

Nu is het wel zo dat tegen dat het winter gaat worden er meer gegeten wordt , maar zoals ze er nu tegenaan gaan is niet normaal meer. Daar gaat één van de volgende dagen de weegschaal bij te pas komen…

Belle & co

Allerlei ovens in Ferret…

Er zijn verschillende ovens actief in ons gehucht Ferret. Over de beide hebben we het al gehad.

Vandaag schreven ze in de regionale krant, de Charente libre, over de inhuldiging van de gerenoveerde oven van verleden zaterdag. Dat zoiets pas nu gebeurd heeft alles te maken met het drukke weekend hier in de Charente.

Het was dan ook het weekend van d races voor oldtimers op de Remparts en de daarbij horende toeristische rally voor de oldtimers door de streek. Hadden we ook nog de open monumentendag en dan kan je zeggen… het was druk bij ons dit weekend !

Waar het ook goed draait is in ons baasje zijn “kot”. Daar draait het droogoventje nog steeds overuren. Vorige week had ons baasje het druk met het drogen van kruiden. Er was laurier en basilicum, maar ook werd er voor de eerste maal tomaten gedroogd.Het baasje zegt dat die uitermate goed gelukt zijn. ’t Vrouwtje heeft daar olijfolie en kruiden bij gedaan en het ziet er nu nog lekkerder uit. Alleen…’t baasje moet er nog even afblijven….

Vandaag is er de eerste maal voor ons gedroogd !  Aanvankelijk was het de bedoeling dat het droogoventje zou dienen om vlees voor ons te drogen, als snoepjes. Dat is voor ons lelijk tegengevallen. Toen het baasje merkte dat gedroogde appelschijfjes ook vriê lekker zijn voor baasjes, moesten wij het nog maar stellen met gewoon gedroogde pens uit de winkel !

Tot vandaag dus ! Gisteren vond hij in de Géant Casino te Angoulême vlees voor dieren die er best goed uit zag en vandaag heeft hij daar het vet van het rode rundvlees gescheiden en het vlees gedroogd in het oventje. We hebben al mogen proeven en wij vinden het supergaafkeigoelekkersmulgerief. Nu beloofd ons baasje dat dit nog maar een eerste probeersel was en dat er nog veel lekkerdere spullen staan aan te komen ! Dat belooft voor binnen enkele dagen als we terug in België zijn !

Belle & co

Weet niet…

Ik weet niet of het echt gebeurd is, het bericht komt van “Louis” en dan is er veel mogelijk maar als we terug zijn in ’t land ga ik het aan zijn Agnes vragen of het wel of niet waar was van dat weekend !

Dit is wat hij berichtte:

Ik zeg tegen die van ons  “laten we er eens een mooi weekend van maken !”

Zegt die van ons: “Da ’s een fantastisch idee”

Dan zeg ik: “Goed dan zien we elkaar maandag terug ! ! !”

En kwaad dat ze was….

L.M.

Nevel  ’s morgens…

Je merkt het elke morgen, de zomer is voorbij ! De weersvooruitzichten geven wel voor de volgende dagen mooi weer maar de echte zomer… die is voorbij.

Als je ’s morgens door een vochtige tuin loopt en het spinrag over je snuit hangt dan weet je ’t wel zeker binnenkort kan de kachel terug aan ’s avonds. De eerste keren zo maar enkele houtjes, en steeds meer en meer tot we weer een ganse avond gerekt en gestrekt voor het ronkend kacheltje kunnen liggen.

Maar zover zijn we nog niet, het baasje heeft gisteren nog eens hard gewerkt in de tuin. Met de bosmaaier heeft hij al  het hoge gras en onkruid aan de kanten plat gelegd. Dat kon omdat het zulk mooi weer was dat alle gras mooi droog was.

Wanneer het baasje met de bosmaaier bezig is blijven wij op flinke afstand. We kennen die zaken en er durft af en toe wel eens iets weg worden gekatapulteerd. Het baasje let er ook goed voor op en draagt steeds een veiligheidsbril. Vooral vanaf hij met de bosmaaier eens een sigaar van ons Belle heeft geraakt die in het hoge gras verscholen lag… Je wil het niet weten hoe hij er toen uit zag, en dan zwijgen we ook nog maar van de geur !

Straks, als het gras terug droog is gaat hij alles netjes opruimen zegt ‘m. Dan kunnen we terug helpen (of onder de voet lopen, ’t is volgens wie het zegt) En dan nadien gaat het baasje er nog eens over met de kleine grasmachine. Dan ziet onze tuin er weer uit als “een beeleke voor in de boekskes”

Ondertussen heeft Hera nog maar eens een gat(je) gegraven, ze heeft iets gehoord van een golfterrein en wil nog maar eens een “hole” bijmaken. Vriendelijk van haar, maar de meeste golfterreinen stoppen na 18 holes. Wij zitten stilaan aan de 60 holes denken wij…

Belle & co

Dat is ook toeval…

Gisterenavond ging het er zwaar aan toe op het Drentenforum. Dit naar aanleiding van de aangekondigde uitzending van “radar” een Trosprogramma op Nederland één. Het ging over erfelijke ziektes en fokidioterie bij rashonden.

Nu zijn er al een paar uitzendingen in die aard geweest maar toch is Frankske Bomans bij hem thuis moeten blijven. Het baasje wou nog eens zien hoe ze het fok of misfok fenomeen zouden aanpakken.

Er is niets  nieuws uit de bus gekomen maar op het Drentenforum en waarschijnlijk ook op andere fora gingen de berichten aan hoog tempo heen en weer, werkelijk een forum avant la lettre.

Daar vertelde ons baasje over zijn weerzin voor hondenshows en hoe daar door keurmeesters en fokkers bepaald wordt hoe een hond er moet uitzien volgens de “rasnorm”. De rasverenigingen en de overkoepelende organisaties kijken toe en laten begaan !

Terwijl ons baasje daar op et forum van zijn oren aan het maken is over de grote shows is er in zijn mailbox een uitnodiging gevallen om deel te nemen aan één der grootste hondenshows van België “de Brussels Dogshow”. Het baasje heeft de affiche gekopieerd om ze jullie te tonen, want anders was ze al lang in het verticale klassement verdwenen…

Belle & co

Zoete wraak…

Dingen te doen…?

“Wat doe je zoal ganser dagen wanneer jullie in Frankrijk zijn ?” Hoe dikwijls de baasjes die vraag al hebben moeten beantwoorden… daar zijn ze de tel bij kwijt geraakt.

Eerst en vooral, ze hebben drie Drentsche Patrijshonden… daar hebben ze al een bezigheid mee die kan tellen. De dagelijkse wandeling, een kambeurt geven en al een geluk dat het niet elke maand gebeurt vlooienbestrijding zoals gisterenavond. Vanaf vanavond gaat het poortje tussen de tuin en de koer dicht. Pinneke de egel zal er gerust bij zijn en wij ook !

En dan is er ook nog de tuin… In de lente is dat hoofdzakelijk grondbewerking en planten en zaaien. Tijdens de vroege zomer onderhoud zoals wieden en “onkruidbeheersing” en vanaf augustus kunnen we beginnen oogsten.

Dit jaar waren het hoofdzakelijk de appelbomen die het grootste werk vroegen. Een heel groot deel van de appelen gaat ons baasje pogen(!) cider te maken en ook het droogtoestel dat dit jaar is aangekocht heeft overuren gedraaid. Appelchips vervangen  aardappelchips deze winter. ’t Is zo eens een andere smaak zegt het baasje, niks geen zout of paprika, maar appeltjes natuur en appeltjes/kaneel !

En dan is er ook nog de steriliseerketel die druk gebruikt wordt. De diepvries is hier afgeschaft na enkele stroompannes van enkele dagen in het verleden met verlies van een volledige inhoud van een grote diepvriezer tot gevolg.

Daarom lijkt het of er zijn grootmoeders aan het werk als je ziet wat hier allemaal in Weckpotten wordt opgeslagen. Boontjes… met als topfavoriet de enige echte, lange platte snijbonen die je met een molentje moet snijden. Gewone prinsessenbonen en tomaten, veeel tomaten. Ook daar plant het baasje verschillende rassen van. Tomate “Russe” zoals de Fransen die grote tomaten noemen zijn topfavoriet. Zowel om uit als salade te eten als om in te maken en te verwerken tot tomatensoep of –saus.

Soep inmaken staat ook jaarlijs op het programma. “Regenboogsoep” waarvan de groenten in lagen in de potten zijn gegaan staat hoog op de favorietenlijst. Eigenlijk is het overschottensoep van groenten waarvan er niet genoeg meer zijn om een volledige ketel mee te vullen. Het is mooi om zien die potten, en verdraaid lekker bovendien !

Och ja, haast vergeten… ook het gazonnetje behoeft zijn zorgen. Onze speelweide heeft sinds vorige week een nieuwe “soigneur” gekregen. De oude zitmaaier is vervangen door een spiksplinternieuwe en zoals het nogal dikwijls het geval is… nieuwe bezems keren goed… Het baasje laat dan ook geen gelegenheid voorbij gaan om het gras te millimetreren. Dat is zoiets als proberen het gras van de  tennispleinen van Wimbledon te imiteren. Tot nu toe ziet het er goed uit, maar Wimbledon is nog ver weg, een golfterrein met 54 holes of zo ongeveer komt dichter in de buurt, mey dank aan drie Drentjes zegt ons baasje…

Belle & co

De noodrem…

Heros heeft een lesje of twee nodig. Geen straf maar gewoon wetenschap opdoen. Lessen in “vlooienlogie” of misschien “egellogie”.

Vanavond was het weer zover, zij aan zij kwamen ze uit de tuin aan de voordeur zitten. Heros met een egel in zijn bek en Hera zusterlijk naast hem, als was het om de deur te openen !

Het baasje heeft altijd zijn lederen handschoen bij de hand liggen en heeft pinneke nog maar eens buiten de omheining gezet. Gewoonlijk is dan het egel avontuur voorbij. Vandaag dus niet Als plots drie honden als zot aan alle kanten beginnen met zich te krabben dan is er st…t aan de knikker.

Vlooien in huis ! ! ! Vlooien op zich is nog niet zo erg . Pas als die eieren beginnen leggen ken je het begin en het eind van de miserie nog niet.

Dus trok het hoofdbestuur aan de noodrem. Advantix was nog in huis en een verpakking bevat 4 pipetten. Ruim voldoende dus om ons een spoedbehandeling te geven. We waren toch binnen enkele dagen aan de beurt voor een preventieve behandeling.

’t Baasje heeft enkele foto’s gemaakt van hoe ze vlooien het leven zuur en onmogelijk maken.

Belle & co

WATER op MARS !!

We hielden het voor onmogelijk!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Dit is echt prachtig.

Dat ze dit zo kunnen fotograferen !!!!!!

De NASA heeft beelden vrijgegeven van water op Mars !!!

Het is werkelijk indrukwekkend !!

Klik op onderstaande link en zie de beelden.

http://apod.nasa.gov/apod/image/0504/WaterOnMars2_gcc.jpg

Back to the future…

Dat was waar ons baasje gisterenavond aan moest denken toen hij het bericht las op het “Kieter-Wieter” blog  http://www.bloggen.be/kieter_wieter/

De titel alleen al deed hem opkijken “de Chaamse bossen”. Voor hem die nog volop bezig is met de voorbereiding van de wandeling van 2 oktober, krijgt daar op het blog al verslag van de wandeling die nog moet komen binnen drie weken. Als dat de ware betekenis niet is van “Back to the future”

Het blijkt dat Kiet & co al eens op voorverkenning zijn geweest. Voor ons alleszins praktisch nieuws want op dit moment, zittend op 800 kilometer van de Chaamse bossen, is het voor ons niet mogelijk om zien hoe het gesteld is met de “actuele bodemgesteldheid “.

Met andere woorden, bedankt Luc, Katia, Jef en Fien om verslag uit te brengen. We weten nu welk schoeisel we moeten aantrekken op zondag 2 oktober. En ook weten we wat voor een vuil dier we weer in de auto gaan krijgen na afloop van de wandeling.

Hopelijk gaat de Nederlandse staat geen belasting heffen op uitgevoerd slijk uit de Chaamse bossen !

Dus… kort samengevat: Laarzen en handdoeken meebrengen op 2 oktober ! ! !

Belle & co

Tof nieuws uit Nederland

Daarjuist kregen we een toffe mail van Marian, het vrouwtje van “onze” Kiki. De mail is vergezeld van een link die toelaat 62 (!) foto’s te bekijken van wat een prachtige namiddag moet geweest zijn. Vorige mail dat zussen elkaar ontmoetten was enkele weken geleden toen Kyra en baasjes Luna ontmoetten met haar vrouwtjes.

Marian en Kiki hadden wij vorige week nog ontmoet in Numansdorp bij Karin, Jan & Siebe.

Het doet toch weer telkens goed aan ons fokkershart te merken dat ook zonder initiatief van onszelf de eigenaars en hondjes elkaar weten te vinden.

Hallo Jan en Simonne,

De gezusters Kiki en Kyra zijn vandaag samen met de honden van Hanneke en Gonda's moeder en vriend met Sientje aka Minnie wezen wandelen in Duiven.

Dat het dikke mik was met elkaar moge duidelijk zijn…er ligt hier nu een half dood hondje.

Dit is de link naar de foto's op Picasa.

https://picasaweb.google.com/bentemax/20110918MeAndMySister?authuser=0&authkey=Gv1sRgCPXphOfU_YusWQ&feat=directlink

Groetjes,

Marian.

Geniet van de foto’s, dat hebben wij ook gedaan!

Belle & co

Twee vrienden ontmoeten elkaar op straat.

Zegt de ene: 'Goh, ik hoorde, dat je schoonmoeder is gestorven.
Wat had ze?'
'Och, een beetje sieraden, een ouwe TV en wat spaargeld...'
'Nee - Dat bedoel ik dat toch niet. Ik bedoel, wat schortte er aan?'
'Nou ja, een fatsoenlijke oudedagverzorging, spaarboekjes, eigendom en zo...'
'Man - DAT bedoel ik toch ook niet. Ik wil weten, waaraan ze dood gegaan is !!!'
'Ach zo. Tja - dat was erg stom.
Ik vroeg haar of ze 'n kilootje aardappels kon halen in de kelder.
Toen is ze uitgegleden op de keldertrap en heeft ze haar nek gebroken.'
'Ongelofelijk, echt..... En? Wat hebben jullie toen gedaan??'
"...Toen hebben we maar Chinees gehaald…

D.B.

Happy birthday…of Joyeux anniversaire…

Aan onze burgemeester hier in La Magedeleine. Onze burgemeester Claude Perrot viert vandaag zijn 80° verjaardag. Dat zou voor de burgers van La M. ongemerkt voorbij gegaan  zijn ware het niet dat hij gisteren nog de inhuldiging deed van de gerestaureerde oven.

80 Jaar en nog alle dagen bezig met het wel en wee van de gemeente, je moet het maar kunnen. We hebben het er met hem gisteren op de receptie nog over gehad. De Charente kent mee van de oudste inwoners van Frankrijk. Is het de goede lucht ? De kalmte op het platteland ? De manier van leven ? Wie zal het zeggen maar als je de overlijdensberichten in de krant ziet is het toch wel opvallend hoeveel 90 en 100-jarigen je daar kan vinden.

Wij van onze kant wensen onze “Maire” nog vele gezonde jaren in zijn mooie rustige gemeente te midden van zijn 120 inwoners…

Onderstaand nog enkele foto’s van de viering van gisteren.

Belle & co

De dorpsbroodoven…

Niemand weet hoe oud hij is, op het kadaster is er van de oorsprong ook niets terug te vinden, maar vandaag hebben we met een groot aantal mede dorpsbewoners de gerestaureerde oven van het gehucht Ferret terug ingehuldigd.

Ons baasje heeft het aan de burgemeester gevraagd, ook aan de vorige eigenaars, de gebroeders Gouge, maar niemand kon er een datum opplakken wanneer de oven gebouwd is. Alle levenden van het dorp wisten te zeggen “ouder dan mezelf”. Dat is dus minstens tachtig jaar want de burgemeester viert morgen zijn tachtigste verjaardag. We vermoeden dat de oven minstens tweehonderd jaar daar staat.

Kort na Nieuwjaar is een aannemer begonnen aan de restauratie van de oven en die man heeft dat prima gedaan. Hij ziet er terug goed uit en hij werkt ook terug optimaal. Het brood dat we daarstraks bij de receptie in de gemeentelijke feestzaal hebben gegeten was deze morgen in de oven gebakken.

In gezelschap van een vertegenwoordiger van de prefect van het département, van een mevrouw senator, die de présidente van de region, Ségolène Royal vertegenwoordigde en nog enkele députés hebben we dan deze morgen de oven feestelijk terug ingehuldigd.

Het is de bedoeling dat de dorpsbewoners de oven mogen gebruiken bij feestelijkheden in familiekring om taarten, pizza’s of brood in te bakken. “Cuit au feu de bois” is hier wel voor de volle 100% van toepassing, want het is de enige vorm van verwarming van de oven.

De receptie in de feestzaal was AF, met hoofdletters ! Alles erop en eraan en allemaal even lekker. Het baasje vertelt dat hij wel 5 sneetjes roastbeef heeft genomen op zijn brood. De roastbeef was dan ook echt gebakken “naar zijn bek”. Donker van buiten, rosé naar het midden toe , met nog flink wat rood vlees gans in het midden.” Juste comme il faut” zegt de kenner die ons baasje is.

Het baasje was van plan na de receptie nog naar Angoulême te rijden om wat foto’s van oldtimers te nemen. Maar daar heeft hij toch maar van afgezien… de aperitief en wijn consumptie waren van die hoeveelheid dat het niet meer zo veilig was volgens de boekskes van de Police of de Gendarmerie…

Ons baasje heeft nog heel wat foto’s geschoten van het gebeuren. En vermits één foto meer zegt dan 1000 woorden…

Belle & co

Mededeling aan de bevolking

Viagra is nu ook verkrijgbaar in poedervorm voor de koffie of de thee.
Dit verhoogt uw seksueel prestatievermogen niet,
maar verhindert dat uw koekskes slap worden bij het soppen.

D.B.

Het raadsel...

Het raadsel van de verdwenen steriliseerpotbodem… Een titel van een boek van Agatha Christie of een goedkoop stationromanneke ? Geen van beide want hier in La Magdeleine speelt zich het raadsel af.

Enkele dagen geleden hadden we hier een bericht “spijtig”. Toen ging het over een pot boontjes inde steriliseerketel waar de bodem was uitgescheurd. Wel… die bodem speelt ons baasje parten.

Alles was toen tegen de honderd graden warm en ons baasje heeft toen de inhoud van de steriliseerpot achter het scheidingsmuurtje met de tuin weg gekieperd. De bodem van de pot moet onder de bonen gelegen hebben dat kan niet anders vermits alles te warm was om aan te raken.

’s Morgens hebben wij, Belle & co, de bonen die daar lagen opgegeten. Van een bodem van een pot weten wij niks.

Nu is ons baasje op zoek naar die bodem. Ter plaatse is niks meer te vinden, in de tuin heeft hij speciaal het gras heel kort gemaaid, alle hoekjes en kantjes heeft hij al nagekeken maar tot nu toe blijft het raadsel bestaan. En klein is die bodem niet, een glas met een diameter van zo’n tien/twaalf centimeter, dat moet je toch zien liggen…

Ons baasje is maar bang dat we er mee gaan rondzeulen en ons aan de scherpe kanten onze tong kunnen snijden, het is dan pas dat de problemen beginnen want de bodem op zich… die kan van hem gestolen worden  !

Belle & co

De burgemeester en de pastoor…

Op een morgen doet de pastoor de deur van zijn kerk open en vindt daar een dode ezel

Hij weet niet goed wat daarmee aanvangen en belt dan maar naar de burgemeester  met het verzoek het dode dier te laten weghalen.

“Los uw problemen zelf op” zegt de burgemeester die eigenlijk een gloeiende hekel aan de pastoor heeft “Per slot van rekening is het uw taak de doden te begraven”.

“Daarom bel ik jou eerst op” zegt de pastoor, “Volgens het reglement moet ik eerst de familie raadplegen”

A.B.

Moeilijk kiezen dit weekend…

’t Gaat druk worden dit weekend… in elk geval gaan we uit een heleboel activiteiten die we graag doen onze keuze moeten maken.

Op nummer één staat de inhuldiging van de gerestaureerde broodoven hier in Ferret het gehucht van La Magdeleine waar wij wonen. Daar is onze aanwezigheid “van moetes” . De burgemeester en zijn adjunkt (le premier adjoint) zijn de mensen persoonlijk van deur tot deur komen uitnodigen. Er zijn door de gemeente trouwens nog flink wat activiteiten gepland rond de oven.

Wat ook hoog op het verlanglijstje staat is het jaarlijkse oldtimer evenement in Angoulême, le “circuit des remparts”. Zaterdag is daar een toeristische rally door het departement en zondag breekt de hel los op de remparts van de stad. Dan racen ze met de oldtimers op de hellingen van de heuvel waar de oude stad op is gebouwd. Er zijn verschillende races met telkens andere types van auto’s. Dit jaar blijken de Bugatti’s weer in het zonnetje te staan. (wij hopen letterlijk in het zonnetje, maar zo ziet het er niet naar uit op dit moment).

Derde evenement dat elk jaar aan belangrijkheid wint is de fototentoonstelling te Barro. Een piepklein dorpje dat nu al een tiental jaren gans de straten vol hangt met prachtfoto’s van bekende en minder bekende fotografen. Voor ons is dit bezoek aan BARROBJECTIF een jaarlijks terugkerend feit. Deze tentoonstelling loopt over meerdere dagen, dus dat kan buiten het weekend ook nog. Eén zaak mankeert aan Barrobjectif… er is in gans het dorp geen enkele “commerce” gevestigd, zelfs geen Bar/Tabac waar je iets kan drinken.

Van commerciële uitbuiting is hier dus in de verste verte geen sprake in Barro.

En als laatste gebeurtenis dit weekend waar we ook elk jaar terug naar toe trekken is de open monumentendag. Hier noemt dat “les jours du Patrimoine”. Dit jaar stellen ze in Tusson de deuren open van de gerestaureerde panden. In dit dorp, op zo’n 10 kilometer van onze woonplaats is al jaren de “Club Marpen” actief. Zij restaureren met hulp van vrijwilligers, meestal studenten, interessante panden in het dorp. Het dorp hoort nog net niet bij “un des plus beaux villages de France” maar heeft wel de vermelding “Village protégé”. Waar w telkens even binnenspringen is het theehuisje van Bernard Ferraro.

Bernard is ex-gitarist van de vroegere Franse “Shadows” Les Phantomes. Die maakten in de 60er en 70er jaren furore in Frankrijk en begeleiden ook DE sterren van dat moment. Een vriê toffe tiep, die van opleiding ornitoloog is. Zijn vrouw is voormalig balletdanseres en straalt door gans haar (kaarsrechte) houding nog steeds haar beroep uit. Het zijn fijne mensen die ook in het dorp haast het culturele leven in stand houden.

Wij gaan ons niet vervelen dit weekend… zoveel is zeker.

Belle & co

Actie…!

Het hoofdbestuur en invité Joris waren vandaag danig actief. Na Joris heeft het baasje ook de zitmaaier uitgeprobeerd. Het resultaat mag gezien worden. Ze gaan nog jaloers worden op de sjieke golfterreinen van Cognac en Niort hier in  de buurt.

De “holes” hadden we al dank zij de technisch hoogstaande graaftechnieken van ons drietal. Nu kunnen we ons gazonnetje , notre pélouse, omdopen naar onze “green”. Het ziet er verbazend mooi uit. Mede dankzij, we durven het haast niet zeggen, de overvloedige regen van deze “zomer”…

Ons trio was vanavond dus uitgeteld wegens geen siësta genomen deze namiddag. We waren dan ook blij dat de baasje uit eten gingen vanavond en wij eens rustig wat vroeger onder zeil konden. Zelfs jong grut zoals wij worden het gewaar wanneer we gans de dag actief zijn geweest.

Morgen is het weer “bonen” dag, neen niet de dag van Tommeke, Tommeke wat doe je nu” maar snijbonen inmaak dag. Dat is iets rustiger voor directie en honden…

Belle & co

Het ultieme hoestmiddel

In de apotheek

De eigenaar van een apotheek komt binnen en vindt een kerel leunend tegen de muur.
De apotheker vraagt de bediende:
'Wat is er gebeurd met die man daar tegen de muur?'

De bediende antwoordt:
'Hij kwam hier vanmorgen iets halen voor zijn hoest.
Ik kon de hoestsiroop niet vinden, daarom gaf ik hem een volledige fles laxeermiddel.'

De apotheker sperde verschrikt zijn ogen, en schreeuwde:
'Je kunt een hoest niet met een fles laxeermiddel behandelen !'

De bediende antwoordt kalm:
'Natuurlijk kan je dat. Bekijk hem. Hij durft niet meer hoesten ! ! !

L.M.

De zitmaaier – tester…

Joris, de oudste van ons baasje’s jongste zuster “ons kleintje” Carine, is sinds maandag bij ons op bezoek.

Natuurlijk hebben we hem ingeschakeld in de dagelijkse beslomeringen en jobkes die ons zelf ook bezig houden.

Gisteren was dat “jobke” na twee dagen regen, het gazon kortwieken in de tuin. Terwijl het baasje met “den ouwe Husq” de toer buiten de omheining deed heeft hij “de nieuwe Husq” grondig kunnen uitproberen.

Blijkbaar is het niet moeilijk er mee te werken want de tuin ziet er voortreffelijk uit. Ons baasje heeft enkel, na zelf de gebruiksaanwijzing te hebben gelezen, wat aanwijzingen moeten geven en weg was hij met de nieuwe zitmaaier.

Die gebruiksaanwijzing lezen was wel noodzakelijk, met al die beveiligingen was het voor het baasje een raadsel waarom de motor steeds stilviel wanneer de maaibalk werd ingeschakeld. Bleek dat het nodig is van de gras opvangbak aan de tractor te hangen, zo niet valt de motor stil. Bij de vorige zitmaaier was dit niet het geval en kon gewoon gemaaid worden zonder opvangbak. Dat was wel praktisch bij de eerste maaibeurt in de lente wanneer het gras te hoog stond om te kunnen oprapen.

Ondertussen zijn we al heel wat Husqvarna geheimen te weten gekomen en kan er op los gemaaid worden naar believen. We gaan nog veel plezier hebben van de nieuwkomer…

Belle & co

Spijtig…

Het is geen wereldramp, ook geen spijtig ongeval, het is gewoon pech. Het vrouwtje heeft een ganse dag gewerkt aan het inmaken van de prinsessenbonen “eigen tuin”. Alles netjes gedaan “comme il faut”, zoals we het al jaren doen , en dan bij het uit de ketel nemen blijkt dat er één pot zijn bodem verloren is.

Tien procent van het werk naar de Filistijnen zegt het baasje. Spijtig, maar niemand zijn schuld. Waarschijnlijk bij het warm worden de druk in de pot niet makkelijk kwijt geraakt en/of een barst in de pot en dan heb je er van…

Morgen, na de tomaten, de regenboogsoep en de prinsessenboontjes zijn de snijbonen aan de beurt. Laat dat nu juist het baasje zijn lievelingskost zijn. Echte snijbonen, van die lange platte die je door een molentje moet halen om allemaal dezelfde schuin gesneden grootte te krijgen.

Dat is voor het baasje de sublieme “oude tijd smaak” de smaak van de boontjes die een winterlang bij zijn grootvader in de kelder hadden gestaan. Hier in de Charente klinkt dat als “le gout d’antan”, klinkt goed hé… Wel, zo smaakt het ook …super !

Ook daar gaat het vrouwtje wel tien potten van kunnen vullen. Samen met die van eind augustus maakt dat vijftien potten snijboontjes. ’t Baasje begint al spontaan “te zeveren” alleen al van de gedachte alleen al …

Belle & co

Lippen die alcohol aanraken zullen nooit onze lippen aanraken !

 




                       Allé wees nu eens eerlijk,
                  zou jij gestopt zijn met drinken ?