Wie ? ? ?

Rust op ’t blog vandaag…

Jullie en wij krijgen rust op ’t blog vandaag. Voor de baasjes telt die rust vandaag niet, die gaan ons terug naar Belgenland brengen.

Wij hebben de volgende weken “teenentander” te doen in Belgenland. Daar vallen feestjes en verjaardagen onder maar ook de wandeling van zondag 2 oktober. Het kan toch niet zijn dat wij daar forfait zouden geven hé… zeg nu zelf.

Vanavond krijgen jullie hier terug verslag van de rit,  dat doen we altijd zo. Vanaf morgen gaan we dan terug aan de slag zoals we gewend zijn.

Tot vanavond

Belle & co

Ze hebben hem! ! !

k-daffie is gevonden…….!!!!!!!!!!

Onze Kiki heeft jullie nodig…

Wie onze Kiki niet kent heeft op Mars verbleven denken wij zo. Dus voorstellen houden wij heel kort.

Kiki is één van de negen pupjes van mij, Belle, en haar baasje Marian heeft Kiki ingeschreven voor een fotowedstrijd uitgeschreven door “Dol op dieren”.

Nu vroeg Marian ons of wij voor de foto van Kiki wilden stemmen en wij hebben dat ondertussen al gedaan. En dan dacht ons baasje, als Marian dat aan ons vraagt… dan kunnen wij dat ook aan jullie vragen… logisch toch !

Dus willen jullie op onderstaande link eventjes op de foto van Kiki stemmen ?

http://www.dolopdieren.nl/index.php/home/picture/dopjd/221-ellertshaar-10-juni-grotefoto-o46nrbcu.html

De Faes’en Drentenroedel en Marian met Kiki danken jullie nu al voor je stem.

Hieronder de foto waar het om draait. Nogmaals bedankt voor het stemmen en als je kan mag je deze link ook doorgeven aan jouw kennissen.

Hoe stemmen ?
Op de link, onder de foto even naar beneden scrollen  en daar bij de "details" op sterretje vijf klikken. Je kan maar één maal stemmen .

Belle & co

Dat moet een bloemenliefhebber zijn…

Eenzaam staat ze er nog, alles rondom haar ligt plat, kaalgeschoren door een immens grote tractor met aan de zijkanten niets ontziende draaiende messen.

Ons baasje zag haar deze morgen staan toen hij naar de bakker reed. Eén eenzame stokroos aan de rand van de rijbaan tussen Villefagnan en Villier le Roux. Al het gras en onkruid er rond was al afgereden maar de bestuurder van de tractor die de bermen maait had haar zien staan en heeft netjes rond de bloem gewerkt.

Wij doen dat ook in onze tuin, maar met een grasschaar of hoogst uitzonderlijk met een bosmaaier ! Handig is deze man, in zijn hoge tractor, in ieder geval met zijn machine.

En een bloemenliefhebber is het ook, dat zijn we voor de volle 100 % zeker.

Belle & co

Voor het slapen gaan…

Een ouder echtpaar ligt in bed en de man valt bijna in slaap als zijn
vrouw ineens zegt: "Vroeger hield je mijn hand vast als we gingen
slapen".

De man pakt heel even de hand van zijn vrouw en draait zich
vervolgens weer om om te gaan slapen. Even later zegt zij: "En je

kuste me altijd als we gingen slapen".

De man draait zich om en geeft een vluchtige kus op haar wang.

30 seconden later zegt ze vervolgens: "En je beet me altijd heel

liefdevol in mijn nek".

De man slaat de dekens weg en stapt uit bed. "Wat ga je doen?"

vraagt ze aan haar man.. Waarop hij antwoordt:

"Ik ga even mijn tanden pakken".

                 L.M.

De 7° maal alweer…

Elke maand op de 27° zijn er op negen plaatsen in België en Nederland hondjes die extra aandacht krijgen die dag. Verjaren doen ze nog niet, dat duurt nog vijf maanden, maar ze “vermaanden” op de 27° van elke maand.

Zeven maanden geleden deden onze knieën pijn van het Belle assisteren bij de gboorte van de negenling. Van vijf uur in de morgen tot elf uur ’s middags waren we toen in de weer. Het hoofdbestuur en dr. Nelly zorgden er voor dat Belle alle zorgen kreeg die ze verdiende. Niet dat ze veel zorg nodig had, Belle deed het voor de tweede maal maar het was de zekerheid die het maakte dat alles goed ging….

Ondertussen zijn die negen kleine muisjes alweer 5 maanden bij hun nieuwe eigenaars tot ieders tevredenheid. (we horen toch geen andere klanken dan goeie) en zondag zien we de meerderheid van de pups verschijnen aan de start van de wandeling in de Chaamse bossen. Want zeven maanden later zijn dat al meer dan twintig kilo zware puberende Drentjes geworden die makkelijk een stevige wandeling in de pootjes kunnen verdragen !

Wij alleszins kijken er naar uit .

Belle & co

Dat die elkaar nooit  geen pijn doen…

Is haast niet te begrijpen.  Dat bijt in oren, hangt aan elkaars staart, bijt in poten en sinds kort heeft Hera het begrepen dat ze Heros volledig in haar macht heeft als ze hem aan zijn halsband door de tuin heen sleurt.

Soms moeten we Heros bewonderen voor zijn geduld met dat “klein vergif” zoals we Hera soms wel eens noemen. Alles mag die, en Heros laat maar betijen…de goeie snul !

Ht is wel een feit dat Hera dat wel doet met Heros maar er nog niet aan denkt van dezelfde kuren uit te halen met haar moeder Belle. Die speelt ook nog graag maar ook meestal met Heros. En ook dan mag Belle alles van die grote lobbes.

Het is in elk geval heel mooi als je ze ’s morgens in de tuin bezig ziet. Nog nooit is er enig teken van agressie tussen die drie onderling geweest. Mooi is dat en we hopen het zo te kunnen houden…

Belle & co

Muizenissen…

De pastoor had erg veel last van muizen in de kerk.

Die beesten renden zelfs tijdens de mis door het godshuis.

De pastoor strooide gif, zette klemmen, liet een paar katten los, maar het hielp niets.

Altijd liepen er wel weer muizen.

Op een zondag, voordat hij met de preek zou beginnen, vroeg hij hulp van de

beminde gelovigen.

Wie van hen had een oplossing tegen de muizenplaag ?

Een wat oudere vrouw stond op en zei: "Pastoor, u moet die muizen dopen".

Dopen mijn dochter? Hoe zo helpt dat dan?

“Jawel, meneer pastoor”.

“Ik heb 11 kinderen, allemaal gedoopt en er komt er geen een meer in de kerk”.

L.M.

Bric a Brac in Tusson.

We hadden het vorige week al verteld dat het druk ging worden met de bezoeken aan Barro en Tusson. Na Barro reden we dadelijk langs Tusson.

Kort na de middag is het daar gewoonlijk “nog goed om doen”. Eens de Fransen de zondagmiddag tafel verlaten hebben is de drukte er te groot en kan je er haast over de koppen lopen.

Gekocht heeft het hoofdbestuur er niets, enkel maar gekeken. “Al oude brol genoeg bij ons in huis” zegt het baasje .

Wie we daar wel ontmoeten, maar geen foto van hebben, waren René en Nicole, de uitbaters van de Bar/Tabac voordien ook nog restaurant, in ons buurdorp Villiers le Roux.

Zij hadden een stand met hoofdzakelijk boeken, en verkochten die voor “het goede doel”. René is namelijk president van de vereniging Tsjernobil/Poitou-Charente. Een vereniging die jaarlijks kinderen uit de getroffen Tsjernobil streek naar Frankrijk haalt om hen daar in gezonde omstandigheden een maand , of twee maanden vakantie te geven.

Al van toen we René leerden kennen, nu zo’n twaalf jaar geleden, is hij bezig met de studie van de Russische taal, gewoon als hobby. Daardoor, en ook door zijn uitermate sociaal engagement hebben ze aan hem een uitstekende voorzitter. Vorig jaar waren er twee meisjes bij hen te gast. Eentje dat het jaar voordien al bij hen was en een meisje die het niet zo goed getroffen had in haar gastgezin. Die was dan ook maar bij hen gekomen. Om zulke situaties betaalbaar te houden en om geen kinderen teleur te moeten stellen financiert dit sympathieke koppel het geheel met de opbrengst van de bric a brac waaraan zij deelnemen. Sympa, n’est ce pas ?”

Verder waren daar, voor de bric a brac van Tusson haast traditioneel, veel glaswerk en boeken. Zaken waar ons hoofdbestuur zelf zeker geen tekort aan heeft…

Belle & co

Barrobjectif

Barrobjectif is een samentrekking van twee woorden, eerst heb je Barro een dorpje van goed 350 inwoners gelegen in het departement Charente en gelegen aan de stroom de Charente. Het andere woord is objectif in de zin van een lens van een fototoestel.

Maar elk jaar heeft in dit stille piepkleine dorpje een heuse ook buiten het departement  welbekende fototentoonstelling plaats . Maar ook die fototentoonstelling heeft weer iets speciaals. De foto’s hangen gans het dorp door, in openlucht, op een binnenkoer van een burgerwoning, in een stal maar ook in de kerk en het gemeentehuis. Zelfs in het midden van de rivier hangen foto’s aan palen.

Daar gingen onze baasjes vandaag, zoals elk jaar, eens een bezoekje brengen. Vorig jaar hebben zij daar een bezoek gebracht samen met Maurice en Rita met hun Drent Joris. Die waren toen bij ons op bezoek.

Ook dit jaar was het weer een prachtig uitgewerkt geheel. Er zijn weinig foto tentoonstellingen die onze baasjes meer dan anderhalf uur kunnen boeien maar die van  Barro is er zo eentje !

In de kerk was er zo een thema reeks over “de weg naar Compostelle” . Vanuit Geneve naar Le Puy en Velay had de fotograaf enkele tientallen bedevaartgangers (sters) gefotografeerd en geïnterviewd. Erg boeiend was dat, de motieven, de moeilijkheden, de persoonlijke emoties, alles samen bijeengevoegd in een prachtreportage.

Ook kwamen we nog foto’s tegen van Nicole Bonnefoy, senatrice, die ook vorige week in ons gehucht op bezoek was ter gelegenheid van de inhuldiging van de gerestaureerde broodoven . Dat zij, naast in de senaat zetelen te Parijs ook nog een voortreffelijk hobbyfotograaf is maakte haar reportage van de Commoren wel duidelijk . Heel mooie foto’s en heel mooi gepresenteerd !

Volgend jaar tekenen we terug voor Barrobjectif.

http://en.db-city.com/France/Poitou-Charentes/Charente/Barro

Belle & co

De bankoverval…

Een man met een pistool loopt een filiaal van een bank binnen en roept tegen de bediende achter het loket: "He gij daar, gooi al het geld in deze grote papieren zak!"

Toen de zak met geld gevuld was draaide de bankrover zich om naar een man in de rij en vroeg:
"Hebt gij gezien dat ik deze bank beroofde?"

Bang antwoordde de man: "Wel zeker heb ik het gezien!"

De bankrover schoot de man tussen de ogen en deze viel meteen morsdood tegen de grond.

Toen draaide hij zich om naar een stel in de rij en vroeg aan de man:
"En hebt gij gezien dat ik deze bank beroofde?"

De man antwoordde rustig: "Nee meneer ik heb niks gezien, maar mijn VROUW WEL!

L.M.

Daar moeten we iets mee gaan doen…

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen, het gaat om Heros. Meer bepaald om die neus van Heros ! Daar moet iets mee zijn dat hem boven die twee teefjes van ons plaatst!

Gisterenavond is het nog maar eens bewezen, Heros zijn neus is boven alle reukorganen hier ten huize verheven. Op tijd van een twintigtal minuten vond hij hier in de tuin eerst een mini-egel en even daarna een maxi-pad.

Sinds de vlooienaffaire van de egel van vorige week laten we na zonsondergang het poortje tussen de tuin en de koer dicht. Dit om te vermijden dat Heros met meerdere egels op een avond bij ons aan de deur zou staan. Nu is de koer normaal egel-proof maar niet voor jongskes die onder de grote poort kunnen binnenkomen.

Nu was het zo dat ook dit kleine egeltje stikte van de vlooien, ons baasje begint zo stilaan zijn visie op lieve schattige egeltjes te herzien. Of is het zo dat Heros de vlooien ruikt en dan de egel er maar bij neemt ? Het hoofdbestuur heeft gisterenavond in elk geval hun werk gehad met Heros terug in de originele toestand te brengen.

En dan komt de clou van het verhaal… Wanneer we het trio dan terug buitenlaten is die egel terug binnen op de koer gekomen en brengt Heros hem een tweede maal terug binnen. Deze maal legt hij de egel aan ’t baasje zijn voeten  ! ! ! Konden de baasjes opnieuw beginnen…

Volgens het baasje doet hij het allemaal omdat hij dan de aandacht van het ganse hoofdbestuur voor hem alleen heeft, met strelen en kammen en controles alles incluus.

Egels zijn hier momenteel “persona non grata”.

Belle & co

SOS Piet en Huuzentruut…

Voor één keertje is het niet dé Fons die het recept heeft geleverd van de taart die deze middag goed haar weg heeft gevonden naar de magen van ons en van ons bezoek.

Nog altijd appelen zat in onze tuin en bezoek op komst… dan zegt het vrouwtje dat ze nog eens iets anders gaat proberen dan de klassiek “tarte aux pommes”. Het is dus iets anders geworden… de “tonderstebovenappelentaart” of “tarte Tatin”.

Onze huisleverancier van originele keukenideeën Fons Nicolay “de Fons” van het blog https://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/ had datzelfde recept enkele weken geleden al maar nu wilde ’t vrouwtje dat van de Piet eens proberen. Waarschijnlijk met de gedachte in haar achterhoofd “verandering van spijs doet eten”

En we moeten zeggen die van Piet was ook lekker, heel lekker zelfs, en ze zag er nog mooi uit ook.

Terwijl we tarte Tatin aan het snoepen waren heeft het baasje een cocktail van kruiden gedroogd. We zullen het maar niet te hard zeggen want als die Fransoozen “cocktail” horen in combinatie van “Belge” dan denken ze gelijk aan een wielrenner met een spuit in zijn achterste. Een “cocktail Belge” staat bekend als een dopingmiddel voor wielrenners waarmee je vijf cols achter elkaar mee kan over sprinten !

De cocktail van ons baasje bestaat uit Salie, laurier, basilicum en rozemarijn. Allemaal samen in verschillende plateau’s  in het droogtoestel. In het baasje zijn “hok” ruikt het dan ook alsof er een alchemist of een Asterix druïde een toverdrank aan het prepareren is.

We zien wel wat er de volgende dagen weer allemaal in potten en plastic zakken verdwijnt. Het zal in elk geval geen Tarte Tatin zijn die is tegen dan al lang veroberd en verteerd…

Belle & co

Duivels mopje…

Een vrouw was het helemaal beu dat haar man
telkens dronken thuis kwam.
Ze besloot hem eens een lesje te leren en hem de
stuipen op het lijf te jagen.....in de hoop dat hij tot
inkeer zou komen.

Op een avond trok ze een duivelspak aan en verstopte
zich achter een boom.

Toen haar man voorbij wankelde, sprong ze
tevoorschijn en bleef met haar rode horens, drietand
en lange staart dreigend voor hem staan.

'W-wie ben jij?' vroeg de man stomdronken met dubbele tong.
'Ik ben de duivel !!!', antwoordde de vrouw.

'Nou, k-kom dan effe g-g-gezellig mee' zei hij.

'Ik b-ben getrouwd met je zuster...'

L.M.

De probeersels gaan verder….

Er is al wat gedroogd de laatste weken hier in La Magdeleine. Het droogtoestel heeft in elk geval zijn pacht opgebracht deze zomer.

Na de appelen, peren, ananas, banaan en vijgen als fruit zijn er ook nog tomaten en  courgette gedroogd. Maar ook kruiden lukt uitstekend om drogen, we hadden enkele weken geleden al laurier gedroogd en ook basilicum is al aan de orde geweest.

Als die basilicum in het droogtoestel ligt te drogen dan geurt gans de omgeving “Italiaans”. Het resultaat lijkt wat op verschrompeld blad maar ons baasje heeft die blaadjes in de blender gestopt en nu kan de gedroogde basilicum als strooi specerij gebruikt worden in allerlei sausen.

Wijzelf hebben ook van ’t baasjes zijn vleesdroog probeersels al mogen proeven, het rundvlees was super en ook voor de gedroogde kipfilet doen we al wat het baasje vraagt. Al bij al een geluk dat Marian ons baasje verwittigde van het gedroogde varkensvlees en de gevaren daarvan… we hadden hier al lang dood kunnen liggen ! ! !

Volgend jaar gaat het baasje ook peterselie en bieslook zaaien, dat doet het ook altijd zeer goed in onze tuin, en moet, net als de basilicum, uitstekend te drogen zijn .

Zo krijgt het hoofdbestuur het kruidenrekje terug vol met “eigen oogst”. Het is dan misschien wel niet goedkoper dan wat je in de winkel koopt maar het geeft des te meer voldoening van te kunnen zeggen “hebben we toch mooi zelf gedaan “ !

Belle & co

’t Lijkt wel terug zomer…

Van de morgen tot de avond een wolkenloze hemel, van de morgen tot de avond het zonnetje op ons bolletje en ons baasje die er terug, sinds lang, terug aan denkt van de tuin wat water te geven…

Dat zijn zo van die dingen die we deze zomer niet veel hebben meegemaakt. Daarbij is de zon niet meer zo sterk en dat maakt het mogelijk van gerekt en gestrekt op de koer te liggen zonnen.

Ons baasje kan je niet verleiden tot gerekt en gestrekt in d zon te liggen, da’s nu eenmaal den aard van ’t beestje zegt hij dan. Hij is net als gisteren onder de hangar bezig geweest. Gisteren heeft hij het laatste restant, zo’n 2 m³ brandhout gekliefd en weg gestapeld. Best vermoeiend werk. Vandaag heeft hij dan de oude “Husq” zitmaaier op de aanhanger gezet en goed vastgemaakt. Die moet terug naar “de Ferre”, ons baasje zijn kameraad, die deze zitmaaier heeft overgenomen bij de aankoop van de  nieuwe. Naar ’t schijnt heeft die “Husq” nog een mooie toekomst in Polen !

Verder heeft hij ook de houtskool BBQ gedemonteerd. Ook al met het oogmerk van die mee terug naar België mee te nemen. Het is blijkbaar zo dat er de laatste tijd meer terug mee naar België gaat dan andersom. ’t Is ooit anders geweest, merken wij dan naast onze snuit op…

Morgen geeft meteo France weer een mindere dag maar zondag zou het weer mooi moeten zijn. We zeggen “moeten zijn” want zondag is het weer bric à brac in Tusson en dat is er eentje met veel exposanten in die hebben meestal mooie spulletjes bij. Niet van die autokerkhofspullen en oudijzermateriaal. Daar gaan we onze neus/snuit nog eens laten zien zegt het hoofdbestuur !

Verslag volgt uiteraard, maar eerst nog een “mindere” dag...

Belle & co

Het boek…

Het boek “hoe begrijp ik beter mijn vrouw” (deel 1)  is zopas op de markt verschenen.

De poort bleef dicht deze morgen…

Geen internet verbinding deze morgen in La Magdeleine voor ons. Verbinding “alleen lokaal” meldde de internet verbinding, en daar ben je dan vet mee… kan je een bericht naar jezelf sturen en dat dan achteraf terug lezen… Zo erg is onze Alzheimer nog niet gevorderd dat we al zulke technische toestanden nodig hebben is onze mening….

Dan hadden we deze morgen gepland van voor ons trio snoeperijen te gaan inkopen in de vorm van varkensvlees, dat we dan zouden drogen in het droogtoestel. Dan verwittigd Marian ons, terecht overigens, dat het wel eens schadelijk voor de gezondheid van ons trio zou kunnen zijn.

Daardoor had het baasje tijd om naar het belastingskantoor te gaan, de “Taxes Fonçières” dienden nog te worden betaald. Hera ging mee om ons baasje en zijn centen te beschermen (?). Toen het baasje tegen de ontvanger vertelde dat hij het salaris  van ene Nicolas Sarkozy kwam veilig stellen, kreeg hij te horen dat ‘m dan toch maar wat meer centjes diende te gaan halen… ’t Baasje heeft dan maar gezegd dat ze het geld dan maar moeten gebruiken om een cadeau te kopen voor zijne jongste kleine die er binnenkort staat aan te komen. Dat bleek dan weer een sympathiek opmerking vertelde de belasting ontvanger

Bij de terugkomst bleek het internet zijn poort terug te hebben geopend. Zou dat dan misschien aan de taxes foncières oftewel grondbelasting liggen. Geen belasting betaald = geen internet of zoiets in dat genre ?

Meestal denkt ons baasje dat ‘m wel mee is met de gedachten gang van die fransoozen, maar dan komt ‘m er toch achter dat “meestal” niet “altijd” wil zeggen…

Belle & co