Berichten van 1 april 2012 tot 30 april 2012

Opzegging abonnement

Geachte Heer, Mevrouw,

Hierbij wil ik U laten weten dat ik mijn abonnement op uw "Controle der Belastingen" op wil zeggen.
Na een jarenlang lidmaatschap is mij gebleken dat de voordelen duidelijk niet opwegen tegen de nadelen.
De kosten van het lidmaatschap zijn doorgaans erg onvoorspelbaar
en eerlijk gezegd heb ik het meestal ook te druk om de door U toegestuurde lectuur, die veelal niet echt duidelijk is en bijzonder veel tijd en
energie vergt te lezen.
Mede hierdoor lijkt een verderzetting van een dergelijk abonnement, in deze toch al dure tijden, voor mij eigenlijk ook niet langer zinvol.
Hierbij verzoek ik U dan ook vriendelijk mijn gegevens per direct uit Uw bestanden te verwijderen en mij niet langer te vervelen met uw duidelijk herkenbare enveloppen.
Eventueel toch nog toegestuurde facturen voor de periode na 01-01-2011 zullen dan ook niet meer worden voldaan.
Abonneenummer (door U ook wel nationaal-nummer genoemd) 581131.456.78

Met vriendelijke groet,

G.B.

De favorietenrol…

Je mag driemaal raden wie er de favorietenrol vervult wanneer er weer eens puppybezoek komt. Wie er telkens moet getoond worden aan de bezoekers en wie er ’s avonds “pompaf” is van door iedereen gestreeld en geliefkoosd te worden…

Juist, Lily mag vandaag nog favoriet zijn, maar van op afstand. Ons baasje is maar bang dat ze te veel gaat verwend worden en laat nu net dat zijn wat dat kleine spul het eerste aanneemt.

Ook moeten we opletten dat ze niet te veel vermoeid geraakt. Ze is steeds in beweging en schijnbaar onvermoeibaar, maar schijn bedriegt en ’s avonds hoor of zie je haar niet meer.

Daarom… Lily is vandaag vrij van “paparazzi”, zij gaat niet poseren voor de lenzen van  de fotoapparaten, wij gaan haar niet meer door ieder in de armen laten genomen worden, Lily is vandaag vrij van dienst. Zij mag zelf bepalen wat en hoe ze haar dag indeelt  .

Overigens is het grasveldje favoriet voor al de pups die een plasje en een kakje moeten plegen. We moeten steeds minder ruimen van het terras en ze gaan uit zichzelf “in afzondering” om het hoekje. Nu ruimt het baasje het daar ook wel op, maar dan is het niet zo dringend. Plaats genoeg voor de puppies om een rustige hurkpauze te nemen.

Overigens is de omgeving van de terrasverwarmer en het “Glosterpuppenhuisje” erg in trek bij de kleintjes. Vooral na het ontbijt kan je enkel nog pups op een hoopje in het huisje vinden. De baasjes moeten maar even in de handen klappen of gans de roedel stormt naar buiten, ze weten immers, handgeklap is eten of andere lekkere spulletjes.

Als ze eten en slaap op tijd krijgen heb je er alleen maar plezier van het zijn geen lastverkopers zelfs ’s morgens bij het opstaan is het puppyverblijf opmerkelijk veel zuiverder dan bij de twee vorige nestjes. En dit ondanks ze met veel meer op dezelde oppervlakte leven. Die hondentoiletjes is een echte aanrader. Op die manier is zindelijk maken een makkie !

Belle & co

Het was druk…

We hebben een drukke maar plezante dag achter de rug met fijn bezoek waar we goed mee gelachen hebben en van wie de puppy’s mooie speeltjes en lekkere dingen hebben gekregen. We hebben van Willeke de mooie speeltunnel gekregen waar we de volgende dagen zeker veel plezier aan gaan beleven. Ook de speeltjes van Roswitha en Willeke samen,  eentje voor elke pup gaan ten volle geapprecieerd worden door de pupeigenaars.

Ook Ronny en Carine met Harko waren op bezoek en verwenden onze pups en grote lummels met snoep en speeltjes ! Als dat geen topdag was voor klein en groot. Nadat het bezoek weg was hadden de baasjes nog een belangrijke taak te vervullen.

Baasjes petekind(je) Joris verjaarde en onze baasjes dachten dat Joris zijn 29° verjaardag niet alleen afkon met vieren. Dus zijn ze hem maar heel ijverig gaan helpen.

Wij zitten er niet mee dat we even alleen met de pups moeten blijven want als de baasjes bij Joris en tante Carine moeten gaan feesten dan weten we zeker dat er voor ons ook altijd wat lekkers voorzien is. Het hoofdbestuur noemt dat “overschot” wij noemen dat “groot feest” !  Als je dan ook nog weet dat tante Carine een gans leven (een hondenleven toch zeker) in de kokschool avondlessen is gaan volgen dan weet je dat het een ietsiepietsie meer was dan spek met eieren dat ons baasje vanavond voor ons bij had….

We zullen er nog maar snel van profiteren want heel binnenkort zijn er 12 veelvraten bij om die lekkernijen mee soldaat te maken ….

Belle & co

De eerste maal buiten.

Deze namiddag was de temperatuur zacht en er was geen wind. Ook de regen was ons genadig en was zo vriendelijk van op een ander te gaan vallen. Van het baasje mochten we dus buiten, op het terras en op het gazon !

We kregen zelfs onze “dejeuner” op het terras van ons vrouwtje. Ook vanavond hebben we gedineerd op het terras. Zolang het zo zacht weer blijft zien de bazen wel het voordeel van ons buiten te laten eten. Het scheelt een slok op een borrel zegt het baasje. In dit geval gaat het ‘m om het poetsen na het eten.

Want dan gaan de kranen van het warm stromend water open bij de pups. Bij de meeste komt dan ook de sigarenproductie in werking en meestal is het zo dat zoiets voor de baasjes dubbel werken is als dat allemaal binnen gebeurt. Hier op het terras kuisen ze het ook dadelijk op maar omdat het er groter is dan in ons puppenverblijf lopen we er niet zo snel door met onze vinnige puppenpoten !

We hebben vandaag ook voor de eerste maal in ons leven puppybrokken gemengd met melk gekregen. En ook dat lusten we zonder morren. Van de eerste keer de schotel “kei-leeg” en dat slecht met zes want voor de andere helft van het twaalftal was er een gelijke grote schotel !

Nu maar hopen dat het morgen ook zulk mooi weer is. Het baasje had daarstraks voor de koulijders alvast de terras verwarmer aangezet. Daar onderaan tegen de vloer was het in elk geval 21° C. Ons Lily heeft het in eigen persoon getest en goed bevonden !

Belle & co

Er ging me vanmorgen een licht op....

Mijn hond slaapt ongeveer 20 uren per dag.

Zijn eten wordt voor hem klaargemaakt en hij kan eten wanneer hij wil.

Zijn eten wordt hem kosteloos opgediend.

Eens per jaar gaat hij naar de dokter en tussendoor nog als er enige medische reden is.

Daarvoor betaalt hij niets en enige tegenprestatie is niet vereist.

Hij leeft in een aangename omgeving in een huis dat véél groter is dan hij nodig heeft en het onderhoud moet hij niet zelf doen.

Als hij de boel door elkaar gooit ruimt iemand anders het op.

Hij kan op verschillende comfortabele plaatsen slapen.

Hij ontvangt al deze faciliteiten absoluut gratis.

Hij leeft als een Koning en heeft daarvoor geen onkosten.

Al zijn uitgaven en levenskosten worden afgewenteld op anderen die iedere dag van huis gaan om te werken.

Daar zat ik dus vanmorgen aan te denken en opeens kreeg ik een ingeving als een bliksemflits...

Ik denk dat mijn hond een Allochtoon is!

 

C.V.A.

Verdwenen…

Van het lekkerste van het lekkere, dat was hij. Meegebracht van de Huntingbeurs in Gent vorige week vrijdag en gekocht  van een vriendelijk koppel fransen uit Besançon die ook nog eens heel behoorlijk Nederlands praatten. Gedurende vorige week hebben de bazen daar telkens, heel profijtig, dunne reepjes afgesneden…

En nu is ‘m weg… de Franse Comté kaas waar de baasjes op verlekkerd waren en waarvan Jean-Pierre en Ute (van ons Hadise en Jago) de enige “buitenstaanders” waren die er van geproefd hebben.

De dader die verantwoordelijk is voor het verdwijnen van dat nog steeds flink stuk kaas is toevallig iemand waar we op dit moment niet kwaad op kunnen zijn … Hera is er mee van door gegaan ! En die heeft vier weken haar uiterste best gedaan om die twaalf puppelaars van haar te zogen en te verzorgen, dus….

Heel stil, niemand heeft iets gehoord, maar ze heeft zich verraden door likkebaardend uit de keuken te komen met een blik en houding van “en…wie doet mij iets” !

Het blijkt een trend, een eigenschap te zijn van Drententeefjes die een nest pupjes gehad hebben. Ook Belle steelt als ze de kans krijgt al wat de bazen lekker vinden (iets anders komt ook niet in huis) sinds zij haar twee nestjes gehad heeft. Voordien nam ze wel eens iets dat van tafel of het aanrecht was gevallen (letterlijk) en waar de baasjes niet snel genoeg bij waren.

Maar nu hebben we twee dieveggen in huis …

Belle & co

Zonder internet 2

De reden waarom we gisteren morgen zonder internet zaten is deze morgen duidelijk geworden.

Sinds een paar dagen waren al graafmachines aan de slag hier in de straat (NEEN, het waren niet onze Drenten) het waren machines met Komatsu en Bobcat opschriften dus zeker geen Drentjes.

Deze morgen stonden er dan ook plots verkeerslichten in de straat die het beurtelings verkeer in goede banen dienden te leiden.

Het bleek dan ook dat het aan de werken lag dat het WWW niet op onze straat betrekking had. Het was dus gans de wereld min de “Grotenhoutlaan”. Want ook buurvrouw Rita, ook trouwe bloglezeres, is hier bij ons moeten komen vragen wat er op het blog ging verschijnen. Ook voor haar was het WWW onbereikbaar.

Ondertussen zijn de werken beëindigd of minstens opgeschort voor het lange weekend. Want we hebben dan wel geen Koninginnedag te vieren op maandag 30.04.12, wij vieren wel het feest van de arbeid op 1 mei. Koninginnedag is hier in België gewoon een brugdag naar de 1° mei.

Hier ten huize gaat het een druk weekend worden met veel pupkopers ,  Drentengekken en  “puppysnuivers”. Hopelijk maakt het bezoek het niet te druk dat de pups de week nadien goed “van slag” zijn. Maar daar gaan wij Belle, Hera en Heros wel goed op letten dat het niet te erg gaat worden !

Belle & co

Marie wil opslag

Marie werkte al enkele jaren als meid voor alle werk in de grote villa met een enorme tuin van een presidentsdirecteur van een grote multinational.
Ze vond dat het hoog tijd was om opslag te vragen en wendde zich dus tot de vrouw des huizes.

Die was toch wel behoorlijk van slag, toen Marie om opslag vroeg.
"Waarom wil jij dan loonsverhoging?", vroeg de vrouw des huizes.

"Wel," zei Marie, "Er zijn drie redenen waarom ik om opslag vraag..
De eerste is, dat ik veel beter en sneller kan strijken dan u."
"Wie heeft jou gezegd, dat jij beter kunt strijken dan ik?", zei mevrouw, die hierdoor behoorlijk op haar tenen was getrapt.
"Uw echtgenoot, mevrouw."

"Oh, zit dat zo. En wat mag dan de tweede reden wel zijn?"
"De tweede reden is, dat ik een betere kokkin ben dan u, mevrouw."
"Nonsens, wie heeft je gezegd dat jij een betere kokkin bent dan ik?"
"Uw echtgenoot, mevrouw."

"Is dat waar? En wat mag dan de derde reden wel zijn ?"
"De derde reden is gewoon, dat ik veel beter in bed ben dan u, mevrouw..."
De vrouw des huizes verstijfde en trok wit weg en vroeg met aarzelende stem :
"Wablief ??? Wat zeg je ??? Heeft mijn echtgenoot dat gezegd ???"
"Neen mevrouw, dat heeft de tuinman gezegd."

MARIE KREEG DIRECT OPSLAG
L.M.

Systeem…

Systeem is er nodig wanneer je zo’n groot nest in huis hebt zoals wij nu. Ook voor ons is een nest van twaalf pups de eerste maal. Na eentje van zes, daarna een van negen , dachten we dat het wel allemaal zou lukken. En dat doet het ook, zij het soms aan elkaar hangend met haken en ogen !

Nu Hera haast gestopt is met voeding geven, het was toch nog maar amper voldoende om twee pups te voeden, heeft het hoofdbestuur ook daar de handen mee vol.

Dit maakt dat we nog meer bewondering krijgen voor baasjes’ “kleine meid” gans op haar eentje heeft ze haast vier weken voor de bende van Cartouche gezorgd, gevoed, gewassen en gesocialiseerd. Het bij voeden van de pups met het flesje door de baasjes was peanuts tegenover het werk dat zij verzet heeft. Als er ooit standbeelden hier opgericht worden zijn het er twee, ééntje voor Belle en eentje voor Hera !

Op dit moment lukt het de baasjes van op goed een anderhalf uur de pups van eten te voorzien, het puppyverblijf  te schrobben met water en Dettol als ontsmettingsmiddel en ze allen hun kakje en plasje te laten doen op de daarvoor geplaatste puppytoiletjes.

Die toiletjes zijn hier Dé ontdekking van dit nestje ! ! ! Al na twee dagen zocht de helft van de pups het toiletje op om hun plasje daar te plaatsen  ! ! ! Ongelooflijk hoe snel ze dat snapten. Soms was e wel eentje die dacht dat hij/zij er al was en deponeerde  het kakje of plasje half in het toilet, half op de vloer, maar de intentie van het goed te doen was er in elk geval.

Op dit moment zit het systeem goed ingebakken en we kijken uit naar de eerste maal dat de puppengroep naar buiten kan. Dat zou dit weekend kunnen gebeuren als Frankske en Sabientje hun beloftes houden ! We zijn benieuwd…… erg benieuwd zelfs !

Belle & co

Ze blijven verbazen…

De ganse namiddag hadden we bezoek. Met “we” bedoelen wij de bende van Cartouche of voor de niet dagelijkse volgers van het blog (bestaat dat ook ?) de pups van Hera.

Het blijkt dat we geboren verleider/-sters zijn want iedereen was gecharmeerd van ons. Jean-Pierre en Ute,  George & Carine , Luc en Gerrie, tante Carine en nonkel Paul, bij allen hebben we op de arm gezeten en zijn we geknuffeld geweest.

En dan zeggen dat de eerste vier weken dat allemaal niet mocht van ons hoofdbestuur. Wijzelf zijn er niet rouwig om dat de baasjes in het kader van wat zij “socialisatie” noemen  meer bezoekers bij ons toelaten. Het is verdraaid plezant zoals het er nu aan toe gaat.

Wij vinden “socialisatie” best fijn en dat mag zo gerust blijven duren.

Ondertussen zijn er toch al pupjes die waarschijnlijk hun toekomstige baasjes al gezien hebben. Nog geen enkele is op dit moment zeker van zijn/haar toekomstige stulpje maar er zijn al verschillende voorkeuren bekend gemaakt.

Het is nu aan het baasje om aan de hand van het karakter van het pupje , de graad van dominantie en de voorkeur van de toekomstige eigenaars een definitieve toewijzing in orde te maken.

De baasjes willen niets anders dan tevreden baasjes met gelukkige pups voor vele jaren en daar werken ze hard aan  !

Belle & co

Zonder internet…

Deze morgen hebben we een aantal uren zonder internet gezeten… Oorzaak…onbekend.

Het liet het hoofdbestuur toe van de werkzaamheden aan het terras verder te zetten ipv op de PC te zitten tokkelen.

De veranda is op het moment windvrij maar de temperatuur is nog niet van de orde dat de pupjes voor de eerste maal buiten kunnen. Vanaf zondag zal het beter worden (?) vertellen “ze”. We zullen zien en afwachten.

Ondertussen is het roeien met de riemen die we hebben, het is poetsen, poetsen en voor de verandering poetsen we nog een keertje.

Wel een geluk dat ze alle goed eten, de controle ’s avonds met de weegschaal leert ons dat ieder aan de schaal eten goed aan zijn/haar trekken komt. Het is een plezier voor het oog als ze zes aan zes aan de schotel aanschuiven voor hun maaltje. Dat gebeurt zo ’n viermaal daags.

Dan zitten er drie grote , volwassen Drenten aan de rand van de puppy ren te wachten in de hoop dat er wat overblijft voor de snoepers. Soms lukt het, maar meestal is het “op de kin kloppen”. Pech voor hen, goed gegeten van de kleintjes…

Belle & co

Bezoek…

Nu de pups sinds gisteren vier weken oud zijn laten we ook kinderen toe bij de pups. Het risisco op besmettingen is nu al kleiner hoewel we deze morgen toch al een potje “spetter” ontlasting met Nelly hebben meegegeven voor onderzoek in het labo.

Deze avond kwam de vier koppige familie Wouters uit Oud Turnhout kennis maken met de pups. Een pupje verhuist binnen vier weken naar hen toe. De meningsverschillen zijn groot tussen de zonen des huizes en de ouders. Uiteindelijk mogen zij hun voorkeur aangeven net als al de andere pupeigenaars en gaan we in onderling overleg bepalen welk pupje het best bij hen past.

Het zal in elk geval een sportief pupje moeten zijn die vader Nico gaat moeten volgen wanneer hij dagelijks zijn sportplunje aantrekt en enkele kilometers gaat trainen. Het hondje dat naar hen trekt zal vast en zeker geen tekort aan beweging krijgen. Wedden dat dit hondje ook weinig gaat vernielen !  Tunnels graven is weer iets anders, vernielde gazonnetjes tellen niet mee.

We zijn benieuwd welke voorkeuren zij gaan opgeven. Voor hen is het enkel op uiterlijk dat ze kunnen oordelen. En daar ligt dan weer de moeilijkheid… ze zijn alle even mooi Hera’s  puppies.

Een zaak staat vast, de familie is unaniem, zij gaan voor een reutje !

Belle & co

De laatste

De Havenpolitie van Antwerpen is op patrouille op de Schelde.
Opeens zien ze een roeibootje met 2 Marokkanen.
Ze varen langs het bootje en vragen "Wat zijn jullie aan het doen ?"
De Marokkanen antwoorden "We gaan Antwerpen binnenvallen"
De agenten kijken eens naar elkander en vragen al schertsend "Met jullie 2 ?"
"Nee, nee" antwoorden de Marokkanen

"wij zijn de laatste, de anderen zijn er al allemaal !"

 

J.V.H.

Komaan Frankske & Sabientje…

Zullen we ze eens even aanporren ons “weervolk” om wat goeds op weergebied deze kant uit te sturen ?

Wij zijn klaar voor de grote stap in de buitenwereld, we zijn groot genoeg om op het gazon te spelen met z’n twaalven, zelfs oma Belle, moe Hera en nonkel Heros kijken uit om samen met ons te ravotten.

Luc heeft zelfs het Gloucester hondenhuisje gisteren met ons baasje meegegeven voor het moment dat we op het terras en in de tuin mogen.

Willeke brengt zondag, als ze ons komt bezoeken de “tunnel” mee. Hier kunnen we door rennen, ons verstoppen, en zelfs aanvallen uitvoeren op toevallige passanten! Tof gaat dat zijn…

Alleen… “Brussel” wil niet mee werken op ’t moment. Ze sturen niets anders als kouwe, winderige en natte rotzooi op ons af. Nu bedoelen we met “Brussel” eens niet de Europese instellingen, maar De Reyerslaan en de mensen van het KMI in Ukkel.

Daar ligt de productie van goed weer al een tijdje stil. Ze moeten ook niet afkomen van “we weten niet hoe het moet” want vorig jaar waren ze uitstekend op dreef met goed weer. Zo goed zelfs dat de boeren toen aan ’t zagen waren voor goed wat regen.

Dus Frankske en Sabientje, de boeren zijn dit jaar al vriê kontent, nu is ’t onze beurt, Geef er een lap op gasten !

Belle, Hera, Heros en de kleintjes

Dat is makkelijker…

Hier heerst bij het hoofdbestuur een hoera stemming ! En dat heeft uiteraard een reden !

De pups eten zelfstandig sinds vandaag. Nu hingen ze al wel van de eerste dag zelfstandig aan moeders tepel, maar zelfstandig, zonder hulp van de baasjes met hun papflesjes hadden ze nog niet gedaan.

Ze krijgen nu van de baasjes per zes pups een grote schaal met puppymelk, gemengd met Yoghurt. Ze lusten het en alle beleefdheidsvormen worden overboord gegooid, of ze kennen ze nog niet ! Ze vliegen op de schotel net alsof het voor hen de laatste maal is en er nooit nog eten komt. Het resultaat is net alsof ze uit het flesje hebben gekregen… een kogelrond buikje verraadt dat ze genoeg gekregen hebben.

Als er nog wat in de schotel blijft is dat een extraatje voor Hera, Belle en Heros. Dan fraudeert het baasje een beetje en voegt er wat water aan toe zodat ook ons ouder drietal van de lekkernij kan genieten .

De volgende stap gaan puppybrokjes zijn die fijn gemalen zijn in de blender en gemengd met puppymelk bij de vorige nestjes steeds een topper was.

De lange tijden die het hoofdbestuur besteedde aan het voederen met het flesje, stuk na stuk is definitief voorbij. De flesjes zijn nog wel niet opgeborgen want als er bij de weging vanavond eentje is die niet genoeg aan gewicht heeft gewonnen dan gaat die “terug aan de fles”

Maar het hoofdbestuur is er gerust in, ze eten als “een grote” !

Belle & co

Mop…

’t spijt ons maar in deze mop lukt het niet om Mohammed, Kees of Arie te noemen, dan is de clou van de mop weg, jullie zullen het vandaag met “de Mo” moeten doen…

Jan

Mohammed bij de VDAB

Zeer tegen zijn zin moet Mohammed zich aanmelden bij de VDAB. Die bezorgen hem een job. Mohammed moet bij een bakker gaan werken.

's Anderendaags staat hij er weer. Bij de VDAB.

"Ha, Mohammed! Hoe is het gegaan?"

"Gegaan gegaan. Gaa bitje mè maan kloête spele zeker? In Marokko ikke oepstoan oem tien ure, hier ikke oem vaaf ure beginne moet. Gaa wil maa doêt of wa?"

"Sorry Mohammed, sorry sorry."

De martelaar krijgt een nieuwe job: hij mag beginnen bij een beenhouwer. Een dag later staat hij weer bij de VDAB.

"Ha Mohammed! Hoe is het gegaan?"

"Gegaan?! In Marokko zon altaa schaanen, warm...Ikke hier in vriezer vliês moet oephoale..Goe v'r en loengontsteking oep te loêpe! Is 't da wa ge wilt? Ja? Gaa wul maa dus doêt?! Racist!"

"Nee nee nee, u moogt dat zo niet opnemen mijnheer Mohammed...Sorry..We zullen u een gemakkelijke job bezorgen in open lucht."

"Ha, da's beiter. Is zomer naa. Ikke kan dan van zon profitere."

Mohammed krijgt een job als toezichter op het Schoonselhof. Hij moet niet veel doen, wat onkruid wieden, de paadjes een beetje onderhouden, wat rondwandelen.

's Anderendaags is Mohammed weer present bij de VDAB.

"Maar mijnheer Mohammed, wat scheelt er nu weer?"

"Gaale oep kop gevalle zeiker? Ikke mutte weirke, oenkroait wieje, poade onderhoude, travakke gelak ne zot en ikke dan lezen: "Hier rust den die, hier rust den die, hier rust die... NIE ME MAAI HE!!!!!!!!

L.K.

Behoorlijk weer…

Behoorlijk weer is wat we nodig hebben !  Vooral omdat de pupjes op dit moment de kunst van het slabberend eten onder de knie hebben. De baasjes verkiezen de grote schotels met het mengsel puppymelk/puppybrokjes buiten te serveren, om verstaanbare reden !

De kleintjes kunnen al wel slabberen maar netjes eten is er voorlopig nog niet bij ! Al is het een geluk dat moeder Hera nog uitstekend helpt met het schoon likken van de pups na het eten. Want ze zijn na het eten echt niet om aan te zien, ze zitten tot halfweg hun ruggetje onder de puppymelk. En plakken dat dat spul doet ! ! !

Daarom…. Als al de bloglezers nu eens duimen, eieren naar de zusters Clarissen brengen om te bidden voor een streepje zon, of nog iets anders kunnen verzinnen (Frankske en Sabientje omkopen bvb) dan zullen wij daar heel dankbaar voor zijn. Trouwens, dat zijn inspanningen waar jullie zelf ook nog van kunnen profiteren !

Wij houden inmiddels het zuiden in ’t oog om van de eerste ernstige poging van verandering te kunnen profiteren.

Wij zetten de foto’s van de eerste stappen buitenshuis van de pups binnen de vijf minuten hie op deze plaats. Dus duimen maar ! ! !

Belle & co

Slabberles nummer 2

Waar ons baasje enkele dagen geleden nog tegen de slabberles aankeek als tegen een onneembare berg, was het resultaat vandaag een jobke van twee keer niets ! ! !

“Druk gemaakt voor niks” zeggen wij tegen de baas, die dan op zijn beurt antwoordt  dat het ooit ook anders geweest is.

Hij herinnert zich nog als de dag van toen de historie met Kiki die om de duivel niet wou slabberen en dan ook nog bijna een week langer dan alle andere pups met de fles is bij gevoed .

Wanhopig was onze baas toen. Ja wat doe je met een pup die zijn/haar eten niet zelfstandig naar binnen wil werken tenzij door een speen ! Uiteindelijk is dat na enige dagen toch nog goed gekomen met Kiki. Marian meldde trouwens vandaag dat Kiki vandaag juist één jaar geleden samen met haar van Vosselaar naar Arnhem is verhuisd. https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Nu is het wachten op wat warmer weer zodat de pupjes ook eens naar buiten kunnen, het terras op, en stoeien op het mooie grasveldje dat speciaal voor hen is aangelegd !

Het baasje is van zin om de pups daar hun grote schaal slabber eten te presenteren, dat is in elk geval properder dan in hun puppyren in de leefkamer…

Wie duimt mee voor nog minstens vier zonnige puppyweken ?

Belle & co

De kip, de Belg en de Hollander *

 

Een Vlaming woont naast een Hollander en hun tuinen grenzen aan elkaar.
De twee hebben altijd een goede verstandhouding gehad tot een treurig incident die relatie vertroebeld heeft.
Het zat zo...
De Vlaming had een kip die elke ochtend een ei legde en hem telkens een kakelvers ontbijt bezorgde.
Op een mooie ochtend ziet hij zijn kip op het land van de buurman.
Ze legt haar ei en de Hollander raapt het op.
De Vlaming stapt op zijn buur af en vraagt het ei terug..
Die weigert omdat de kip het ei op zijn land gelegd heeft en alles op zijn land is dan ook van hem.
De twee staan een hele tijd te discussiëren tot de Vlaming met een oplossing op de proppen komt...
Kijk, zegt hij, bij ons in Vlaanderen, als we een onoplosbaar geschil hebben, gebruiken we de methode van de harde kloten...
“Wat?” Vraagt de Hollander.
“De harde kloten “?
Het is heel simpel: ik schop je in je kloten en kijk hoelang het duurt voor ge terug rechtstaat.
Dan schopt gij mij in mijn kloten en kijkt hoelang het duurt voor ik recht sta.
Degene die het snelst rechtstaat, heeft gewonnen.
De Hollander gaat akkoord.
De Vlaming doet zijn bottinnen aan, neemt een ferme aanloop en schopt de
Hollander kei en keihard in zijn ballen.
Die valt huilend naar zijn kruis grijpend op de grond.
De tranen lopen over zijn wangen, hij kan nauwelijks ademhalen, hij rolt over de grond en heeft geen gevoel meer in zijn chokkedeizen.
Het duurt meer dan 30 minuten voor hij kan rechtstaan.
Als hij dan wankelend op zijn benen staat, zegt hij: nu is het aan mij.
Zegt de Vlaming: nee, laat maar.
Ge moogt het ei hebben.

 

T.D.V.

*Den Theo heeft die mop doorgestuurd maar toen was het nog de kip , de Belg en de Marokkaan. Maar omdat die laatsten meestal lange tenen hebben en je daar niet mee mag lachen heeft ons baasje maar Hollanders van de Marokkanen gemaakt. Dat is tot nu toe in België nog niet verboden. Lachen met onze donkerder gekleurde medemensen van Noord Afrikaanse origine is wel verboden ! ! !

 

Blog extra laat…

Maar met een goede rede… Aansluitend met het netjes zetten en bij voeden van de pups kregen we bezoek deze morgen van Chris en Jeanny Wessels, de eigenaars van Cartouche de vader van onze pupjes.

Het was de tweede maal dat ze onze pups bezochten. De eerste maal op verzoek van ons baasje, omdat hij de handtekening nodig had van Chris voor de aanvraag van de DNA testen en de stambomen van de pups.

Vandaag kwamen ze nog eens naar de pupjes kijken want ook zij willen een pupje uit ons nestje. Eén pupje, een reutje, gaat dan , net als in ons eerste nestje naar zijn vader toe.

Welk pupje het gaat worden is voor hen en ook voor ons nog niet duidelijk omdat ook voor Chris en Jeanny het karakter erg belangrijk is. En dat karakter kan niemand al beoordelen bij pups van vier weken. Een eerste indicatie hierover kunnen we misschien vaststellen binnen een week tot twee weken.

Erg belangrijk is dit omdat je erg verkeerd kan inschatten bij het toewijzen van een pup, je maakt een grove out indien je een dominante pup, reu of teef maakt geen verschil, bij bvb een gezin plaatst met jonge kinderen.

“Daar komen vodden van” is dan het gezegde van onze baas. Daar is het hondje niet gelukkig mee, het gezin niet, en zeker de fokker niet.

Om zulke zaken te vermijden geven we dit ook aan bij de kandidaat pupkopers. Meestal kijken de mensen dan het eerste moment wel een beetje sip omdat ze dan nog niet dadelijk hun keuze van pup kunnen kenbaar maken. Maar uiteindelijk heeft iedereen begrip hiervoor en is iedereen dankbaar dat zij toch voor hen de meest ideale pup hebben verkregen !

Ook het hoofdbestuur is met deze werkwijze gelukkig omdat alle mensen die van ons een pupje hebben nog steeds contact hebben.

Overigens zijn we blij dat er een pupje richting Roosteren, naar Cartouche trekt omdat we dan zeker zijn dat een reutje de lijn van wat we nu hebben gaat verder zetten.

Met dank daarvoor aan Chris en Jeanny…

Belle & co

Het werkt ! ! !

Ergens vorige week of de week voordien hadden wij het op deze plaats over het experiment met de honden toiletjes om de pups zindelijk te maken . En met de odige trots mogen we zeggen WE BOEKEN NA  2 DAGEN AL SUCCES ! ! !

Enkele malen hebben we de pupjes op het toiletje geplaatst wanneer ze aanstalten maakten voor een plasje of sigaartje en daarjuist hebben we er een foto van kunnen maken. We waren wel even te laat want ook Hera had de gang van zaken opgevolgd en was met de bewijsstukken aan de haal !

’t moet een vreselijk lekkere delicatesse zijn die honden sigaartjes want ook Belle is een geduchte concurrent .

Ook al heel wat plasjes komen op de goede plaats terecht. Hier blijven de sporen langer zichtbaar en kunnen we het aantal daar achtergelaten plasjes tellen aan de natte plaatsen in het doek !

Wij denken dat we deze maal het voor onszelf al makkelijker maken omdat we heel wat minder poetswerk gaan krijgen op deze wijze ! En ook de toekomstige pupeigenaars doen er hun voordeel mee…

Belle & co

Zondag alweer ?

Het leven gaat in een sneltreinvaart voorbij, je merkt het pas dat het alweer zondag is aan de stapel pistolets en broodjes in plaats van de gewone broden bij de bakker en omdat de je bij de krantenwinkel voor een gesloten deur staat.

Geen flauw benul van dag heeft het hoofdbestuur op dit moment. Het is omdat het vrouwtje alles van afspraken opschrijft in haar boekje of er zouden veel afspraken de mist ingaan.

’t Baasje heeft het gisteren nog gezegd tegen zijn jarige schoonbroer, een afspraak voor een dag kunnen we nog maken,een uur afspreken is onzinnig wegens toch niet haalbaar.

Zolang de afspraken thuis doorgaan is het nog haalbaar, maar eens buitenshuis is het een gekkenwerk om die afspraken ook effectief waar te maken. Het zijn de pups die het tijdsgebruik hier ten huize momenteel bepalen. Zij maken duidelijk wanneer er zal gegeten worden, zij bepalen wanneer hun verblijf zal ververst worden, ook wanneer er weer eens moet gepoetst worden door “een vriê accident” door een “hoopje” dat strategisch verkeerd gedropt is .

Gisterenavond was het dus ook weer zo ’n situatie dat het hoofdbestuur  een afspraak had om 18u00 om schoonbroer te helpen met 50 jaar te worden (de jongste van de familie) maar als de pups  dan rond 17u00  zich beginnen roeren mag je er zeker van zijn dat het vooropgesteld uur langs geen kanten kan gehaald worden !

Anderzijds is het zo dat de pups leven in de brouwerij brengen en dat zowel Hera als Belle en Heros zich prima van hun taken kwijten en elkaar helpen en bijstaan op een wijze dat het soms aandoenlijk is. Teamwork avant la lettre zeg maar, zeker wanneer het er op aankomt van de pups netjes proper te houden worden hier voorbeelden gesteld !

En de baasjes genieten van het drukke leven in huis en kunnen haast hun TV op een site voor tweedehands spullen plaatsen wegens voorlopig in onbruik.

Belle & co

Bench gewenning en nestgeur geven aan hun kussens...


Blijf van mij af, ik wil niet spelen maar slapen !


Overzicht van het gereorganiseerde puppenverblijf

Reorganisatie…

Deze voormiddag heeft het hoofdbestuur al de puppytoestanden gereorganiseerd. De werpkist is naar het terras verbannen, daar staat ze in afwachting dat ze naar onze kameraad gelegenheidsfokker Peter in Erpe-Mere verhuist om daar de pupjes van Lisa te herbergen .

De twee benches staan opgesteld, ééntje voor Hera die op een verhoog van twee bakken staat. Dit als sluis om de pupjes binnen te houden en  toch Hera de kans te geven van in en uit de ren te komen. De pupjes zijn nog niet in staat om zo hoog te klimmen en Hera kan door de bench naar haar puppies.

Het hondentoiletje hebben we ook geïnstalleerd en blijkbaar valt het in de smaak in puppenland. Er zijn toch al enkele flinke plassen in te merken, bewijs dat er toch al enkele de moeite doen om zich tot daar te verplaatsen om de sluizen te openen en de blazen e ledigen. Deze namiddag lag er toch al een sigaartje van behoorlijk formaat op het wegwerpdoekje. De baasjes hebben er goed oog in dat het zindelijk maken gaat lukken met dit systeem zonder een immense berg natte kranten over te houden !

We hopen voor volgende week op beter en warmer weer zodat de pupjes ook eens kunnen kennis maken met de grote buitenwereld. Maar bij 5° C verkiest het baasje het twaalftal toch maar binnen te houden, lekker in de buurt van de verwarming…

Belle & co

Maar elf ! ! !

Een hoop kabaal beneden deze morgen rond zeven uur dertig . Een hoop gepiep en gegrom deden de baasjes uit hun bed springen om te gaan kijken wat er schortte bij de puppies.Te veel vertrouwen van de baasjes in de nog altijd onkundige pupje  was de oorzaak van de “ramp”

De baasjes hadden de deurtjes niet gesloten van de twee benches die nu de toegang van Hera tot de puppyren mogelijk maken. “Die pupjes kunnen toch nog niet over die twee drempels” was de wat naïeve uitleg van het hoofdbestuur.

Er waren dus enkele pups uit de ren ontsnapte en hadden doo gans dekamer plasjes achtergelaten. Zij bevuilen immers van jongs af aan hun habitat zo weinig mogelijk. Ze “doen het op een ander” zeg maar !

Dat nog tot daar toe, ’t vrouwtje poetst toch elke dag de kamer en vooral de onmiddellijke omgeving van de puppenruimte.

Maar het vrouwtje herviel terug in haar job van vroeger… leerlingen tellen op studiereis !

En wat ze meemaakte deed haar haren ten berge rijzen ! ! ! Maar elf pups in de ren ! En nummer twaalf was nergens te vinden !

Uiteindelijk is de pup met het roze bandje gevonden, half onder de zetel en verborgen achetr de tas met de laptop die het baasje gisterenavond bij de terugkeer van de Huntingbeurs in Gent tegen de zetel had gezet !

Eind goed al goed… de bebnde van Cartouche is terug volledig en krijgt vanaf vandaag een gans andere indeling van hun ruimte !

Belle & co

Welkom in de club van de + 1000 gram

Sinds gisterenavond hebben wij ons Lily welkom geheten in de club van de +1000 gram pups. In iets meer dan drie weken is ons kleintje een flinke vinnige Drentenpup geworden die best haar vrouwtje staat in het roedeltje.

Soms denken de baasjes “wees nu toch eens kalm klein woelwatertje” wanneer ze weer eens de laatste is die zich te slapen legt.

Groot zal ze wel worden,maar een dikke zien wij ze niet worden. Daar is ze veel te beweeglijk voor . Zelfs wanneer ze slaapt is er altijd nog wel iets aan haar kleine lijfje dat trilt of een pootje dat loop bewegingen maakt. Net of ze er ligt van te dromen van de marathon te lopen en uiteraard te winnen.

Want dat is ze volgens ons wel… een doorzettertje en dus ook een winnaar.

Bij de “dikke” is de winnaar van de +2000gram ook al bekend. Het reutje met het oranje bandje, hij die het meest op zijn vader Cartouche lijkt, heeft gisterenavond op 2030 gram afgeklokt.

We kunnen maar één zaak besluiten, onze pups doen het wonderbaarlijk goed en daar zijn we nog geen klein beetje fier op !

Belle & co

+ 1000 gram


+ 2000 gram

Geen puppy berichten

Voor deze avond zal er geen puppybericht verschijnen, het baasje is gans de dag van permanentie op de Huntingbeurs te Gent. Vanavond na acht uur het volledige verslag !

Belle & co

Reorganisatie in puppyland !

Vandaag hebben de baasjes, buiten hun normale puppywerkzaamheden, puppyland uitgebreid. Dit in voorbereiding van het opdoeken van de werpkist. Voorlopig staat de werpkist nog in het “puppykwartier” maar dat is enkel omdat het te laat was om de pups te laten wennen aan de gewijzigde situatie. Morgen nemen de kleintjes afscheid van hun eerste verblijf in hun nog prille leven.

De antieke kleerkast, die in de huiskamer stond, is ook opgedoekt. Dat wil zeggen, leeg gemaakt en uit elkaar geschroefd. Alles netjes opgeslagen in “den bureau”. Den bureau, die al sinds de baasjes hun pensionering geen bureel meer is maar meer een opslagplaats voor wat in de toekomst mee naar Frankrijk moet. Daar kon die kast nog wel netjes worden weg gestouwd.

Voorlopig hebben de kleintjes nu zo’n 6 m² ter hunner beschikking, inbegrepen Hera’s bench en een bench om de pups benchgewenning te leren. Dat is een bench waar aan beide zijden warmwaterkruiken onder een handdoek komen liggen en wat dan een behaaglijk warm plekje is voor de puppy’s. Zo gaan ze van jongs af aan graag in de bench. “Bench gewenning” noemt dat. De toekomstige eigenaars gaan niet weten wat hen overkomt wanneer hun pupje, wanneer het moe is, uit zichzelf naar de bench trekt !

Ook gaan we vanaf morgen starten met de training van het hondentoiletje. Dat heet de pups leren hun plasjes en sigaartjes op de daarvoor bestemde plaats te deponeren. Vroeger deden we dat met kranten, maar dit is properder en geeft minder afval. Want die nat geplaste kranten was bij de vorige nestjes het probleem. Waar laat je die enorme grote berg kak- en plaskranten. De normale container was al snel overvol, en dan was er nog een week te gaan voor de vuilkar langs kwam…

Maar we blijven optimistisch en kijken al uit naar volgende week wanneer het volgens Frankske en Sabientje  van het weerbericht, beter weer gaat worden, en de pupjes gaan kennismaken met baasjes’ nieuw gazonnetje !

Belle & co

Beleggen volgens de Belgische banken…

Spijtig genoeg slaat Canary Pete eens te meer nagels met koppen, Of het nu bij Fortis, de BiFi-bank of is het die andere belachelijke Belfius naam… allemaal dezelfde.

Een eerlijke slogan zoals “breng ons uw geld, wij laten het spoorloos verdwijnen” durven ze nog niet aan.

Twee foto’s…

Twee foto’s, van op dezelfde plaats genomen, enkel heeft de fotograaf zich 180° graden gedraaid voor het nemen van beide foto’s.

De eerste foto kon er eentje zijn die al enkele jaren oud is. Zo zijn er al tal verschenen op dit blog gedurende de loop der jaren. De tweede foto kan hooguit drie weken oud zijn.

En toch zijn ze met een tijdsverschil van enkele seconden gemaakt. Waarschijnlijk heeft onze ganse Drentenroedel vannacht moeten overwerken en liggen ze nu hun schade in te halen.

Indien deze stelling de juiste is, dan hebben ze hun job toch in alle stile uitgevoerd want het hoofdbestuur heeft uitstekend geslapen en is niet gestoord geweest vannacht.

Geen katten die over het terras paradeerden vannacht, geen dakwerkers die voor dag en dauw aan de deur stonden bellen om het platte dak van de garage te komen herstellen. Geen koper voor de autotransport aanhangwagen die het baasje voor de deur te koop aanbood en die achter de prijs kwam vragen te 06u30 ! ! ! (’s morgens hé!)

Kortom een rustige nacht… behalve voor onze roedel die geen klank geeft en ook heel weinig beeld vertoont. In elk geval geen bewegend beeld…

De mannen en vrouwen van de nachtshift…

Belle & co

Slabberles…

Het hoofdbestuur heeft zich deze namiddag aan een van de meest vervelende experimenten gewaagd met de pups, ze leerden de pups zelf slabberen uit een kommetje.

En dat was geen lachertje ! Hoewel al de voorbereidingen getroffen waren om het zo netjes mogelijk te houden was het achteraf toch nog een ravage die achterbleef.

’t Baasje heeft al gezegd dat hij bij de volgende poging eerst naar zijn ex-collega gaat kijken of hij daar geen duikpak kan lenen. Dat lijkt hem de enige manier om dat experiment op enige wijze toch netjes te houden ! Deze namiddag werd er gespuugd, geniesd in het kommetje, kommetje omgestoten, met de buik plat in het kommetje met melk gevallen !

Het was in elk geval een plakkende affaire gans de slabberles, en dan zijn alle pups de marteltafel nog niet gepasseerd. De helft is aan het experiment ontsnapt (gered door de bel) zegt het baasje omdat “ozze Dré” toen bij ons aanbelde. Die kwam eens kijken naar de evolutie van de pups. Indien dat een pupkoper was geweest dan hadden we in elk geval geen “positieve” indruk gemaakt zo gans onder de puppymelk !

Morgen starten we, na de reorganisatie van de puppenruimte, met de zindelijkheids training .

Elke pup die dan gegeten heeft, of ontwaakt gaat onmiddellijk op “het potje”. In dit geval het puppytoilet. We houden jullie op de hoogte van de rampzalige toestanden waar we ons aan gaan wagen…

Belle & co

Jorisje en de postbode…

 

Jorisje loopt midden in de nacht langs de slaapkamer van zijn ouders, om een glas water te halen. Hij hoort 'n hoop gekreun en gebonk.

Hij kijkt om de hoek van de deur en ziet z'n ouders VOL in actie.

Voordat zijn vader ook maar iets kan zeggen , roept Jorisje : 'joepie'! Paardje rijden. Pap mag ik op je rug zitten ???

De vader , blij dat hij verder geen lastige vragen hoeft te beantwoorden, gaat akkoord.
De jongen klimt op de rug , en vader gaat door waar hij gebleven was.

Na enige tijd begint moeder te kreunen en te steunen , waarop Jorisje roept : "Hou je nu goed vast papa !' want als ze zo gek gaat doen, worden de facteur en ik er meestal afgegooid ! ! !

 

J.V.H.

Weinig nieuws, goed nieuws…

Het gaat moeder en kinderen goed, heel goed zelfs. In de afgelopen drie weken heeft niets zich voorgedaan dat voor enige ongerustheid of problemen kon zorgen. Kortom een droomnestje Drentjes.

Het is veel werk, dat moet worden toegegeven maar dan komt het meeste werk nog van een verbazend goed moedertje Hera.

Nog steeds is ze 24/24 en 7/7 in de weer voor haar pups en toch ziet ze er nog verbazend goed uit. Nog steeds krijgt ze minimaal 4 keer per dag steun van de baasjes voor het bij voeden van haar puppies. Tijdens de dag krijgt ze dan ook ruimschoots de tijd om te rusten terwijl zij dan de voeding ’s nachts voor haar rekening neemt.

Sinds een week en half dient het baasje ’s nachts niet meer op te staan om de pups bij te voeden. Hera legt zich dan in de werpkist terwijl er van alle kanten gelijk een aanval gebeurt op haar tepels. Slapen doet ze niet meer in de werpkist maar wel op het kussen dat voor de werpkist ligt en dat tijdens de dag in gebruik is door bezoekers om op hun knieën bij de pups te zitten. Met het opgroeien van de pups biedt  de werpkist nog te weinig plaats om makkelijk te liggen voor moeder en pups samen.

Wanneer Hera niet voor de kist ligt is er altijd wel iemand van dienst zoals Belle of zelfs Heros. Dat gebeurt spontaan, zonder hulp van het hoofdbestuur . Zij hebben onder hun drietjes blijkbaar een dienstrol opgemaakt voor een vroege en een late dienst…

We zegden het al, we hebben een droomnestjes met 15 droom Drentjes.

Belle & co

Ieder eentje…

Het baasje kon het niet laten gisteren. Hij was in de mogelijkheid om voor een schappelijke, een heel schappelijk prijsje een honden kussen op de kop te tikken.

Dat zag hij wel zitten maar er was een voorwaarde aan verbonden… Als ééntje er een kreeg moesten er voor de andere elf ook eentje komen ! En zo toog hij naar Nederland waar hij in een reuzengrote winkel ook nog een terrasverwarming ging kopen.

Met twaalf grote kussens, op maat van een bench, en een terrasverwarmer, was dit een aanhanger vol en kon hij terug naar Vosselaar.

Die kussens gaan mee in het puppenverblijf zodat ze de nestgeur kunnen aannemen en meegaan samen met de pup naar hun nieuwe woonst binnen vijf weken.

Nu maar hopen dat er geen vernielzuchtige pups tussen zitten, dat zou spijtig zijn, alleen al voor de herinnering. Ons hoofdbestuur heeft nog steeds het badlaken dat het baasje meekreeg bij Jan en Hilde toen hij Bas ging ophalen. Dat is inmiddels goed 18 jaar geleden en de handdoek ligt hier nog altijd tussen de hondenhanddoeken.

We hebben daarjuist eens geprobeerd of de pups zich een beetje goed voelen op de kussens…. Maar ze rollen er nog vanaf, twee kilo en minder, is toch nog te weinig voor de nochtans heel zachte vulling van het kussen …

We weten wel zeker dat ze er nog veel plezier van gaan hebben !

Belle & co

Taxi

Een man valt in panne met zijn wagen en besluit een taxi te nemen om thuis te raken. Hij stapt naar een taxi en vraagt wat de prijs ongeveer zal zijn? De taxichauffeur zegt,"25 Euro". De man heeft slechts 15 Euro bij zich en vraagt dat hij eventueel mag betalen met een horloge. De chauffeur zegt,"daar begin ik niet mee ,stap maar uit.De man stapt uit en moet te voet naar huis, maar hij zint op wraak. De volgende dag passeert hij aan diezelfde taxihalte en ziet de bewuste chauffeur op de derde plaats staan. Hij stapt naar de eerste taxi en vraagt wat het hem kost om hem naar huis ze voeren. "25 Euro is het antwoord". Ik wil 50 Euro betalen zegt de man maar dan moet je me onderweg eens pijpen! De chauffeur is razend en gooit de man op straat. De man stapt naar de tweede taxi en herhaalt zijn voorstel, ook hier wordt hij op straat gegooid. Dan stapt de man naar de derde taxichauffeur die hem de dag voordien niet wilde helpen, en vraagt wat het hem kost om hem naar huis te voeren. De chauffeur zegt," 25 Euro, zoals ik je gisteren al gezegd heb"! De man zegt ," ik wil je zelfs 50 Euro betalen". Argwanend vraagt de chauffeur, wat hij daar voor moet doen ? Niets zegt de man, alleen eens met de 50 Euro naar uw 2 collega's voor u wuiven   D.D.B.

Kogelronde pups…

We kennen hier in huis twee gewichtscurven eentje voor de pups in stijgende lijn, en eentje voor de baas in dalende lijn. Dat was aanvankelijk toch de bedoeling en het gaat nog altijd zoals het gepland was.

Nu “vreten” (het meest passend woord dat hier van toepassing is) die pups zich kogelrond. Ze gaan nogal sterk gelijken op hun moeder de laatste dagen dat Hera drachtig was. Zeker op de momenten dat het hoofdbestuur de papflesjes bovenhalen.

Gulzig slokkende pups die pas stoppen met drinken wanneer de bazen een gezicht trekken alsof ze een ballon opblazen en dan schrik hebben dat ‘m gaat knallen.

Dat resulteert dan ook weer in een flink resultaat ’s avonds op de keukenweegschaal. Gewichtstoenames van 100 gram en meer per pup en per dag zijn geen uitzondering meer.

Het gaat uitstekend met de inhoud van de werpkist. Ook beginnen ze nu te ontdekken dat als je mobiel bent en goed overweg kan met die vier staakjes onder je lijf (pootjes zegt de baas) er onbegrensde mogelijkheden zijn tot spelen met elkaar.

Sinds twee dagen zijn er geen puppy oren meer veilig want er is altijd wel eentje die daar zijn bek in wil zetten. Ook de pootjes zij gegeerde prooien. De baasjes hebben er een schouwspel extra aan. Ook Belle, Hera en Heros staan er soms van te kijken hoe dat kleine spul zich amuseert.

Het baasje ondertussen heeft deze morgen nog eens een bezoek gebracht aan “madam mager”. Daar kon op de professionele weegschaal toch goed 2 kg minder genoteerd worden. Dus, iedereen tevreden… het baasje met zijn minder gewicht en de pups met hun dagelijkse gewichtstoename….

Belle & co

Vandaag…

Te laat geworden vandaag, stop….te druk bezig geweest, stop… morgenvroeg meer nieuws, stop alles goed in de roedel …stop !

Belle & co

Uren aan één stuk…

Uuuuren aan een stuk kan Belle op wacht zitten op de hoek van het terras, als we even niet weten waar ze uithangt… inderdaad zit ze gewoon te wachten.

Te wachten op die muis(zen) die daar onder het terras hun appartementen hebben. Of ze komen van onder de schutting “van bij de Ludo”, wij weten het niet waar ze naartoe getrokken zijn nadat het baasje de tuin terug “gefatsoeneerd heeft.

Maar ze zijn er en Belle zit te wachten om ze vakkundig naar de muizenhemel te helpen. Dat heeft ze destijds van Bas geleerd. Die vatte de muizen bij hun staart en zwiepte ze dan een meter of twee de hoogte in. Tegen dat de muis dan terug op de grond kwam was ze dood, gestorven van de schrik bij haar eerste luchtdoop.

En zo zit Belle te wachten op Mickey Mouse, die zit niet op zijn/haar plaats in die hoek van de tuin. In de buurt van Parijs, meer bepaald in Marne la Vallee hebben ze een gans pretpark gebouwd voor muizen en eenden, Belle zal ze gerust de weg wijzen want in onze tuin is er geen plaats voor Mickey’s, Miney’s en andere Donalds.

Wij hebben een mooie groene Drententuin met een fraai gazonnetje (misschien de enige wereldwijd) en daar horen geen muizen bij is de mening van Belle. Voor haar telt maar één gezegde, “de enige goeie muis, is een dooie muis”!

Belle & co

De stenen onder haar achterste moeten zo stilaan haar lichaamstemperatuur hebben !


In die hoek zitten de snoodaards, een draadafsluiting voorkomt een tunnel naar China.


Zo zag het eruit na de gaafwerken van vorige week na het sloopwerk van de muizenholen.

Zulke zaken gebeuren…

En is één van de natuurlijkste zaken ter wereld… als ‘t “in de weg zit” moet het er uit. En ook wie veel drinkt moet dikwijls plassen.

Geen enkel probleem voor onze pupjes, door gans de werpkist liggen opneemdoeken die alles netjes opvangen en die driemaal daags, tweemaal tijdens de dag en ook éénmaal ’s nachts vervangen worden.

Nu zorgt zorgzame moeder Hera al voor het opruimen van de sigarenproducties, de eerlijkheid laat ons zeggen cigarilloproductie. De zwaardere sigarenkalibers, type CD en Havanna, zijn nog niet aan de orde op dit moment.

Op dit moment heeft het hoofdbestuur op gebied van reinheid nog altijd een luxeleven. Dat gaat veranderen wanneer de pupjes vast voedsel gaan eten. Dan stopt Hera met reinigen en opruimen van de drolletjes. Dan gaan de reinigingsdiensten van het hoofdbestuur in actie moeten komen.

Dat kost he elke morgen toch wel een anderhalf uur om de nachtelijke “uitspattingen” op te ruimen en te ontsmetten. Dan volgt ook nog het bijvoeren zodat je mag zeggen dat de ochtend gans aan de puppen zorg zal besteed worden.

Hopelijk staat er bij Frankske en Sabine van het weerbericht dan iets warmer weer op de dienstrol en kunnen de pupjes dan al enkele uren buiten en op het gazon. Het zou nu toch wel echt spijtig zijn dat het kleine grut niet zou kunnen ravotten op het speciaal voor hen aangelegde “pelouske”….

Belle & co

Kraantje open... dat lucht op !


"ons moe" maakt alles wel terug netjes...

Moet geweldig geweest zijn…

We konden er niet bij zijn dit jaar door de pups, maar volgend jaar ga je ons daar kunnen vinden !  Het Nederlandse Drentenforum hield gisteren zijn jaarlijkse forumdag.

Als je op onderstaande link klikt kan je mee genieten van de doorgestuurde foto’s en de reacties er op. Doen zou ik zeggen, je dient wel aangemeld zijn om alles te kunnen lezen maar als Drentenliefhebber had je al lang dienen aangemeld te zijn. Nu dus aanmelden en lezen !:

http://www.drentschepatrijs.messageboard.nl/forum/

Heb je het gedaan ? De moeite hé, de aanwezigen die je ziet op de foto’s zijn de mensen die je dagdagelijks kan raadplegen over Drentsche Patrijshonden, hun eigenschappen en eigenaardigheden…

Tot straks, tot we ook jullie commentaren lezen of nieuwe onderwerpen die jullie aanbrengen.

Belle & co

Foto’s zijn uiteraard “gepikt” van het forum en we hebben niet de moeite gedaan om navraag te doen of het mocht. Hiervoor onze verontschuldigingen !

Dikke stappers…

Elke dag gaat het stappen beter… elke dag worden de pupjes ook dikker, groter en zwaarder… Ook de herkenning begint te komen, als iemand van het hoofdbestuur op z’n knieën voor de werpkist gaat zitten reageren ze anders dan wanneer Hera bij de werpkist komt.

Ook op Belle en Heros reageren ze anders dan op Hera of de bazen…

Eten geven of zien eten is een lust voor het oog van de bazen. Enkele (meestal teefjes) zijn echte “slokkers”. Die zetten hun bekjes aan de speen en die stoppen niet tot ze kogelronde buikjes vertonen en dan eens luid kuchen. Boertjes laten zoals bij baby’s is er niet bij, hondjes kuchen eens goed en gaan dan asap de mand of de werpkist in om te slapen.

Iemand die het niet kent en die krijgt een volgedronken puppybuikje in handen, schrikt zich een ongeluk als hij/zij die gespannen buikjes ziet en voelt. Het is net de buik van moeder Hera enkele uren voor de bevalling.

Die gespannen buiken vertalen zich dan ook in een behoorlijk gewicht van de pupjes. “Onze dikke” weegt momenteel 1475 gram en Lily sluit de rij met 708 gram. Nu weegt die laatste de helft van de zwaarste maar ze is aan een serieuze inhaalbeweging begonnen.

Bij de geboorte was Lily maar goed één derde van de zwaarste, maar het is de beste en de aangenaamste bij het eten. Zij slokt nooit haar eten binnen maar ligt rustig aan het flesje of aan moeders tepel en eet rustig haar maaltje naar binnen, geen gedoe, geen gewring om meer of sneller, een plezier om eten te geven, het resultaat is er dan ook naar !

Begin volgende week gaan we reorganiseren en gaat de werpkist buiten. Er komen dan enkele manden met kussens in, en ook komen er dan twee benches binnen de puppyren te staan. In de benches komen dan “warme plaatsen” met warmwaterkruiken. De pups zoeken dan die plaatsen op en ervaren gelijk dat een bench een aangename veilige plaats is waar ze ongestoord lekker warm kunnen slapen. Zo krijgen de pups benchgewenning waar de latere pup eigenaars de vruchten plukken.

Belle & co

 

Echt handig zo ’n pootjes…

Sinds twee dagen, ongeveer samen met het opengaan van oogjes en oortjes hebben de pups geleerd dat, als ze hun pootjes gebruiken het leven veel eenvoudiger kan worden !

Of is het ene het gevolg van het andere ? Ook al best mogelijk, maar het is wel zo dat het hebben van meer mogelijkheden, ook de problemen van het hoofdbestuur niet makkelijker maakt.

Daarstraks is er al een pupje uit de werpkist geraakt. Weliswaar met hulp van een soortgenoot en de “doodligstangen” in de werpkist, maar weg was ‘m.

Als jullie tussen de twaalf binnenkort een Pekineesje te ontwaren… dat is ‘m ! Een Drentenpup die recht op zijn smoeltje gevallen is op de harde vloer van de living. Veel heeft ze er blijkbaar niet van gevoeld, er is in elk geval geen moord en brand gekweekt !

Als je er zo dag in dag uit bij de pups bent merk je het verschil niet zo duidelijk, maar de mensen die hier regelmatig moesten zijn, en dus wel toegang hadden tijdens de sperperiode schrikken toch weer telkens als ze enkele dagen niet hier geweest zijn.

Zij doen het goed, ze doen het zelfs schitterend, die puppelaars van ons Hera. Zo lang ze enkel de moedermelk en de puppymelk krijgen maakt Hera trouwens ook gans de werpkist proper en netjes. Drolletjes eet ze gelijk op en plasjes worden dadelijk zo goed als kan weg gelikt.

Het is net alsof Hera op school de afdeling huishoudkunde en puppyverzorging met aller hoogste onderscheiding heeft beëindigd.

Volgende week gaan we de twaalfling leren slabberen… Dat geeft telkens bij elk nieuw nest weer spectaculaire beelden van “pups onder de pap”.

Lees en bekijk de foto’s hier op deze plaats vanaf maandag…

Belle & co

Afscheid nemen in de zorgsector

 

In een ziekenhuis nemen drie doktoren
bij de personeelsuitgang afscheid
van de nieuwe verpleegster.

Oogchirurg: "We zien elkaar nog wel es."

Oorchirurg: "We horen nog van elkaar."

Gynaecoloog: "Ik wip nog wel 's binnen!"

L.M.

Fout ingeschat…

Onze baas had het gisteren allemaal wat fout ingeschat, met als resultaat dat er veel in ’t honderd loopt.

Een afspraak met de dakwerker die een bestek komt maken voor de herstelling van het lekkende platte dak van de garage. Die was al verschoven naar de vroege ochtend omdat het baasje ook nog naar een begrafenis in Tilburg wilde.

Afspraken met kandidaat pupeigenaars die wel in alle rust verloopt maar ondertussen zijn er zaken die moeten gebeuren om al de rest voor het weekend vlotjes te laten verlopen en die blijven dan liggen….

Het baasje had zich ook nieuwe papflessen gekocht omdat de puppies de kleine “Royal Canin” flesjes in één maal leegdronken en het meer vullen van de flesjes was dan dat er gedronken werd.

Die spenen, die dan ook nog eens een verschillend debiet geven afhankelijk van de houding van de fles kenden de pups niet zodat het een gevecht was van het pupje tegen de papfles ! Resultaat…., terugkeer naar het oude flesje en straks een nieuwe poging met de “echte” babyfles…

Vandaag zijn er minder afspraken en moet het lukken zegt het baasje. Er zijn niet dadelijk uurgebonden afspraken en dat laat het toe wat kalmer aan te doen. Niet voor het hoofdbestuur, maar wel voor Hera, die toch echt wel moeite heeft met al die spanningen rond de werpkist te verwerken.

De pupjes blijven het zich evenwel niet aantrekken en doen het nog steeds voortreffelijk. Buiten het gevecht met de papfles is er voor hen niet echt sensatie te beleven. Zij eten, slapen, doen een kakje en een plasje en herbeginnen met eten, een slaapje….

Op het eind van de dag merk je dan dat de pupjes zo’n 80 tot 100 gram in gewicht zijn bijgekomen. Lily zit momenteel ook al aan 700gram terwijl het bij “de dikke” naar de 1700 gram gaat.

Straks verder nieuws over het gevecht met de papfles…

Belle & co

Veel te druk vandaag…

Het was alsof het baasje het voorzien had, vandaag was het te druk voor het blog. De pups eisten alle aandacht op.

Niet dat ze lastig waren of meer noden hadden maar het was alles wat rond de pups gebeurde dat het druk maakte.

Geen tijd dus voor een behoorlijk bericht op het blog. De baas zegt “sorry, morgen beter en meer” !

Belle & co

De geschiedenis herhaalt zich…

En dat kan wel eens makkelijk zijn ! Stel… ons hoofdbestuur heeft een van de volgende dagen geen tijd om het blog bij te houden, of een Writers Block treed op bij ons, of onze baas verstuikt of breekt zijn drie bruikbare vingers waar hij deze berichten mee schijft…

Geen nood dan. Ga dan even terug naar begin maart van vorig jaar. De moppen kunnen verschillen, maar de berichten die daar staan zouden deze morgen kunnen geschreven zijn.

Dag op dag, uur op uur, kan je de berichten van toen verplaatsen naar dit jaar, enkel dien je een maand verschil in te calculeren. Wat toen GROOT nieuws was in maart heeft  dat zelfde nu plaats in april.

Het baasje heeft het gisterenavond eens allemaal goed nagekeken en zoals hij het steeds zegt “het klopt als een zwerende vinger”.

In Oud Turnhout mogen ze dan ook gerust zijn volgens de berichten van vorig jaar maart. De pupjes zijn naar de bijouterie geweest en hebben hun fel gekleurde bandje om.

Net als vorig jaar zijn de bandjes niet toegekend naar het geslacht toe, zoals het baasje het graag zag, maar naar de kleur die ze (ongeveer) droegen met het “wollen sjaalte” dat ze kregen enkele seconden nadat ze waren geboren.

Ze zien er netjes uit zo met die Trixie bandjes, super verzorgd en bekwaam om te paraderen op de grote boulevards van de wereldsteden met hun trendy outfit ! Ze kunnen er zo mee in “de boekskes”.

Belle & co

Toilet maken en ontwormen …

Daarstraks heeft het hoofdbestuur een taak van Hera op zich genomen omdat Hera het niet kon. Het hoort nochtans bij het “toilet maken” van de pups.

Zij hebben zich de taak van nageltjes knippen bij de voorpootjes van de pups aangetrokken dit om verwondingen bij Hera te voorkomen.

Ook bij het hoofdbestuur zelf deed het pijn als dat kleine grut tijdens het bij voederen met hun voorpootjes begonnen te slaan en in de huid van voornamelijk het vrouwtje vast hingen.

De nageltjes zijn de scherpe topjes afgeknipt en dat is een linke verbetering voor het comfort bij het eten geven voor Hera.

Hebben jullie al eens twee en een halve weken oude pups met het kopje zien schudden omdat ze iets niet lusten ?

Daarstraks hebben ze de eerste maal in hun leven iets te eten (?) gekregen dat geen moeder- of flessenmelk was.

Wanneer de pups twee weken oud zijn dienen ze een ontwormingsmiddel toegediend te  krijgen. Dat kregen ze ook deze namiddag na hun eten.

Het was in elk geen dessert zoals de groten gewend zijn te krijgen. Als ze hadden gekund dan hadden ze het “Vanishrode*” spul uitgespuwd zover de kleine bekjes konden. Niet voor niets geeft de fabrikant Bayer er een doseerspuitje bij waarmee je dat spul achteraan in hun keeltjes kan spuiten. De slimmeriken onder de pups houden hun tong dan opgekruld voor dat spuitje. En dat geeft dan een vuiligheid van jewelste van dat vieze spul overal in de omgeving !

Binnen twee weken krijgen ze hun tweede dosis…

Belle & co

* die vieze rode kleur van dat wasmiddel “Vanish”

 Uitbreidingswerken in zicht…

“Wegens te groot is alles te klein”, zo zou je het kunnen stellen !

De puppies zijn nu, na iets meer dan twee weken, driemaal in gewicht toegenomen en dat laat zich merken aan alles.

De werpkist, waar we voorheen nooit een probleem mee hadden, de pups kropen er uit voor de werpkist te klein geworden was, kent nu een probleem van overbevolking. Twaalf pups die alle driemaal hun geboortegewicht hebben + hun moeder die ook graag ligt terwijl ze de pups voedt… Daar moet het hoofdbestuur bij  ingrijpen !

De flesjes waar we de pups mee bij voeren zijn in no time leeg gezogen, we denken er aan van een tweetal babyflessen aan te schaffen. Kleine puppyzuigflesjes en een groter wordend hondenbekje, ook daar moeten we wat op vinden.

Vandaag  gaan we de puppy’s een eerste maal hun ontwormingsmiddel toedienen. Ook nog zo een werkje waar je best oma’s oude schort terug voor bovenhaalt. Dat spul heeft ook nog zo’n vieze rode kleur “Vanish-rood” zegt het baasje en volgens het vrouwtje geeft het hardnekkige vlekken op kleding.

Ook Hera komt aan de beurt voor een ontwormingsbeurt, maar daar hebben we pillen voor die we makkelijk kunnen toedienen, we verstoppen ze in een driehoekje smeerkaas !

Wat ook te groot aan het worden is zijn de vlijmscherpe puppynageltjes aan de voorpootjes. Bij de voorpootjes dienen de puntjes van de nageltjes geknipt te worden omdat ze de buik van Hera gaan kwetsen bij het zogen. De nageltjes zijn echt vijf naaldjes aan elk pootje. Niemand wil dat tegen zijn huid krijgen als die tegen de buik beginnen drukken om de melkklieren te stimuleren.

Het hoofdbestuur gaat weer weten wat doen vandaag… Ze weten stilaan wat het is, een pupje in huis x 12….

Belle & co

Ons sukkeltje ?...

Een bench, een werpkist, een kussen, een ganse salon, alles heeft ze ter beschikking om makkelijk en behoorlijk te kunnen gaan liggen…

Maar nog is het niet voldoende ! De mand die het hoofdbestuur gisteren in gebruik heeft genomen om de pupjes tijdelijk in onder te brengen wanneer ze tweemaal daags gewogen worden, is op dit moment “the place to be” voor Hera.

Ze past er amper in, moet zich in een onmogelijke bocht draaien. Waar ze met haar poten blijft hebben we nog niet kunnen achterhalen maar ze legt zich in een wasmand !

Is ze nu al te dikwijls op haar pups gaan liggen in de werpkist ? Is het haar te warm bij haar pups onder de rode warmtelamp ? Wij weten het niet maar comfortabel kan het niet zijn en geen van ons zou het in zijn/haar hoofd halen van haar te verplichten van daar te gaan slapen. Maar Hera doet het !

De pups hebben hun buikjes weer vol en liggen in de armen van Morpheüs, de slaap der zaligen te slapen. Die kunnen nog eventjes verder zonder de hulp van moe Hera en dus is zij even “vrij van dienst”.

Sinds twee dagen geven we de pups geen bijvoeding meer ’s nachts. Zij krijgen nu rond middernacht nog eten en dan terug ’s morgens rond 7u30.  Hera heeft dan genoeg voorraad in de milkbar om haar kroost ’s nacht van voedsel en drank te voorzien.

Terwijl zij dan slaapt in de werpkist zuigen de pups alles uit haar wat ze aan melk heeft. Het baasje heeft al verschillende malen de pups belastingontvangers genoemd. Of ze het ook zijn weten we niet, maar de werkwijze toont heel sterke overeenkomsten !

Belle & co

Balleke

Een oud manneke in Roosendaal ging naar de kapper om zijn haar te laten knippen en zich te laten scheren.
Hij zei tegen de kapper: Ik kan m’n bakkebaorde nie goed d’r af halen want ik eb teveul riempels.

Geen probleem zei de kapper en hij haalde een klein houten balletje van de plank. Doe dat maar in je mond zei de kapper.
Het manneke deed dat en de huid van zijn wangen kwam mooi glad te staan. Toen de kapper klaar was zei het ouwe manneke:
‘da waar de gladste scheerbeurt die ik in jaore em g’ad’ mar ’n bietje gevaorluk vin ik het wel,
ik aar da balleke wel in kunne slikke.’

Dat is ook geen probleem zei de kapper. Dan had je het na een paar dagen gewoon terug kunnen brengen, dat doen ze allemaal.

A.W.