Kogelronde pups…

Vandaag…

Te laat geworden vandaag, stop….te druk bezig geweest, stop… morgenvroeg meer nieuws, stop alles goed in de roedel …stop !

Belle & co

Uren aan één stuk…

Uuuuren aan een stuk kan Belle op wacht zitten op de hoek van het terras, als we even niet weten waar ze uithangt… inderdaad zit ze gewoon te wachten.

Te wachten op die muis(zen) die daar onder het terras hun appartementen hebben. Of ze komen van onder de schutting “van bij de Ludo”, wij weten het niet waar ze naartoe getrokken zijn nadat het baasje de tuin terug “gefatsoeneerd heeft.

Maar ze zijn er en Belle zit te wachten om ze vakkundig naar de muizenhemel te helpen. Dat heeft ze destijds van Bas geleerd. Die vatte de muizen bij hun staart en zwiepte ze dan een meter of twee de hoogte in. Tegen dat de muis dan terug op de grond kwam was ze dood, gestorven van de schrik bij haar eerste luchtdoop.

En zo zit Belle te wachten op Mickey Mouse, die zit niet op zijn/haar plaats in die hoek van de tuin. In de buurt van Parijs, meer bepaald in Marne la Vallee hebben ze een gans pretpark gebouwd voor muizen en eenden, Belle zal ze gerust de weg wijzen want in onze tuin is er geen plaats voor Mickey’s, Miney’s en andere Donalds.

Wij hebben een mooie groene Drententuin met een fraai gazonnetje (misschien de enige wereldwijd) en daar horen geen muizen bij is de mening van Belle. Voor haar telt maar één gezegde, “de enige goeie muis, is een dooie muis”!

Belle & co

De stenen onder haar achterste moeten zo stilaan haar lichaamstemperatuur hebben !


In die hoek zitten de snoodaards, een draadafsluiting voorkomt een tunnel naar China.


Zo zag het eruit na de gaafwerken van vorige week na het sloopwerk van de muizenholen.

Zulke zaken gebeuren…

En is één van de natuurlijkste zaken ter wereld… als ‘t “in de weg zit” moet het er uit. En ook wie veel drinkt moet dikwijls plassen.

Geen enkel probleem voor onze pupjes, door gans de werpkist liggen opneemdoeken die alles netjes opvangen en die driemaal daags, tweemaal tijdens de dag en ook éénmaal ’s nachts vervangen worden.

Nu zorgt zorgzame moeder Hera al voor het opruimen van de sigarenproducties, de eerlijkheid laat ons zeggen cigarilloproductie. De zwaardere sigarenkalibers, type CD en Havanna, zijn nog niet aan de orde op dit moment.

Op dit moment heeft het hoofdbestuur op gebied van reinheid nog altijd een luxeleven. Dat gaat veranderen wanneer de pupjes vast voedsel gaan eten. Dan stopt Hera met reinigen en opruimen van de drolletjes. Dan gaan de reinigingsdiensten van het hoofdbestuur in actie moeten komen.

Dat kost he elke morgen toch wel een anderhalf uur om de nachtelijke “uitspattingen” op te ruimen en te ontsmetten. Dan volgt ook nog het bijvoeren zodat je mag zeggen dat de ochtend gans aan de puppen zorg zal besteed worden.

Hopelijk staat er bij Frankske en Sabine van het weerbericht dan iets warmer weer op de dienstrol en kunnen de pupjes dan al enkele uren buiten en op het gazon. Het zou nu toch wel echt spijtig zijn dat het kleine grut niet zou kunnen ravotten op het speciaal voor hen aangelegde “pelouske”….

Belle & co

Kraantje open... dat lucht op !


"ons moe" maakt alles wel terug netjes...

Moet geweldig geweest zijn…

We konden er niet bij zijn dit jaar door de pups, maar volgend jaar ga je ons daar kunnen vinden !  Het Nederlandse Drentenforum hield gisteren zijn jaarlijkse forumdag.

Als je op onderstaande link klikt kan je mee genieten van de doorgestuurde foto’s en de reacties er op. Doen zou ik zeggen, je dient wel aangemeld zijn om alles te kunnen lezen maar als Drentenliefhebber had je al lang dienen aangemeld te zijn. Nu dus aanmelden en lezen !:

http://www.drentschepatrijs.messageboard.nl/forum/

Heb je het gedaan ? De moeite hé, de aanwezigen die je ziet op de foto’s zijn de mensen die je dagdagelijks kan raadplegen over Drentsche Patrijshonden, hun eigenschappen en eigenaardigheden…

Tot straks, tot we ook jullie commentaren lezen of nieuwe onderwerpen die jullie aanbrengen.

Belle & co

Foto’s zijn uiteraard “gepikt” van het forum en we hebben niet de moeite gedaan om navraag te doen of het mocht. Hiervoor onze verontschuldigingen !

Dikke stappers…

Elke dag gaat het stappen beter… elke dag worden de pupjes ook dikker, groter en zwaarder… Ook de herkenning begint te komen, als iemand van het hoofdbestuur op z’n knieën voor de werpkist gaat zitten reageren ze anders dan wanneer Hera bij de werpkist komt.

Ook op Belle en Heros reageren ze anders dan op Hera of de bazen…

Eten geven of zien eten is een lust voor het oog van de bazen. Enkele (meestal teefjes) zijn echte “slokkers”. Die zetten hun bekjes aan de speen en die stoppen niet tot ze kogelronde buikjes vertonen en dan eens luid kuchen. Boertjes laten zoals bij baby’s is er niet bij, hondjes kuchen eens goed en gaan dan asap de mand of de werpkist in om te slapen.

Iemand die het niet kent en die krijgt een volgedronken puppybuikje in handen, schrikt zich een ongeluk als hij/zij die gespannen buikjes ziet en voelt. Het is net de buik van moeder Hera enkele uren voor de bevalling.

Die gespannen buiken vertalen zich dan ook in een behoorlijk gewicht van de pupjes. “Onze dikke” weegt momenteel 1475 gram en Lily sluit de rij met 708 gram. Nu weegt die laatste de helft van de zwaarste maar ze is aan een serieuze inhaalbeweging begonnen.

Bij de geboorte was Lily maar goed één derde van de zwaarste, maar het is de beste en de aangenaamste bij het eten. Zij slokt nooit haar eten binnen maar ligt rustig aan het flesje of aan moeders tepel en eet rustig haar maaltje naar binnen, geen gedoe, geen gewring om meer of sneller, een plezier om eten te geven, het resultaat is er dan ook naar !

Begin volgende week gaan we reorganiseren en gaat de werpkist buiten. Er komen dan enkele manden met kussens in, en ook komen er dan twee benches binnen de puppyren te staan. In de benches komen dan “warme plaatsen” met warmwaterkruiken. De pups zoeken dan die plaatsen op en ervaren gelijk dat een bench een aangename veilige plaats is waar ze ongestoord lekker warm kunnen slapen. Zo krijgen de pups benchgewenning waar de latere pup eigenaars de vruchten plukken.

Belle & co

 

Echt handig zo ’n pootjes…

Sinds twee dagen, ongeveer samen met het opengaan van oogjes en oortjes hebben de pups geleerd dat, als ze hun pootjes gebruiken het leven veel eenvoudiger kan worden !

Of is het ene het gevolg van het andere ? Ook al best mogelijk, maar het is wel zo dat het hebben van meer mogelijkheden, ook de problemen van het hoofdbestuur niet makkelijker maakt.

Daarstraks is er al een pupje uit de werpkist geraakt. Weliswaar met hulp van een soortgenoot en de “doodligstangen” in de werpkist, maar weg was ‘m.

Als jullie tussen de twaalf binnenkort een Pekineesje te ontwaren… dat is ‘m ! Een Drentenpup die recht op zijn smoeltje gevallen is op de harde vloer van de living. Veel heeft ze er blijkbaar niet van gevoeld, er is in elk geval geen moord en brand gekweekt !

Als je er zo dag in dag uit bij de pups bent merk je het verschil niet zo duidelijk, maar de mensen die hier regelmatig moesten zijn, en dus wel toegang hadden tijdens de sperperiode schrikken toch weer telkens als ze enkele dagen niet hier geweest zijn.

Zij doen het goed, ze doen het zelfs schitterend, die puppelaars van ons Hera. Zo lang ze enkel de moedermelk en de puppymelk krijgen maakt Hera trouwens ook gans de werpkist proper en netjes. Drolletjes eet ze gelijk op en plasjes worden dadelijk zo goed als kan weg gelikt.

Het is net alsof Hera op school de afdeling huishoudkunde en puppyverzorging met aller hoogste onderscheiding heeft beëindigd.

Volgende week gaan we de twaalfling leren slabberen… Dat geeft telkens bij elk nieuw nest weer spectaculaire beelden van “pups onder de pap”.

Lees en bekijk de foto’s hier op deze plaats vanaf maandag…

Belle & co

Afscheid nemen in de zorgsector

 

In een ziekenhuis nemen drie doktoren
bij de personeelsuitgang afscheid
van de nieuwe verpleegster.

Oogchirurg: "We zien elkaar nog wel es."

Oorchirurg: "We horen nog van elkaar."

Gynaecoloog: "Ik wip nog wel 's binnen!"

L.M.

Fout ingeschat…

Onze baas had het gisteren allemaal wat fout ingeschat, met als resultaat dat er veel in ’t honderd loopt.

Een afspraak met de dakwerker die een bestek komt maken voor de herstelling van het lekkende platte dak van de garage. Die was al verschoven naar de vroege ochtend omdat het baasje ook nog naar een begrafenis in Tilburg wilde.

Afspraken met kandidaat pupeigenaars die wel in alle rust verloopt maar ondertussen zijn er zaken die moeten gebeuren om al de rest voor het weekend vlotjes te laten verlopen en die blijven dan liggen….

Het baasje had zich ook nieuwe papflessen gekocht omdat de puppies de kleine “Royal Canin” flesjes in één maal leegdronken en het meer vullen van de flesjes was dan dat er gedronken werd.

Die spenen, die dan ook nog eens een verschillend debiet geven afhankelijk van de houding van de fles kenden de pups niet zodat het een gevecht was van het pupje tegen de papfles ! Resultaat…., terugkeer naar het oude flesje en straks een nieuwe poging met de “echte” babyfles…

Vandaag zijn er minder afspraken en moet het lukken zegt het baasje. Er zijn niet dadelijk uurgebonden afspraken en dat laat het toe wat kalmer aan te doen. Niet voor het hoofdbestuur, maar wel voor Hera, die toch echt wel moeite heeft met al die spanningen rond de werpkist te verwerken.

De pupjes blijven het zich evenwel niet aantrekken en doen het nog steeds voortreffelijk. Buiten het gevecht met de papfles is er voor hen niet echt sensatie te beleven. Zij eten, slapen, doen een kakje en een plasje en herbeginnen met eten, een slaapje….

Op het eind van de dag merk je dan dat de pupjes zo’n 80 tot 100 gram in gewicht zijn bijgekomen. Lily zit momenteel ook al aan 700gram terwijl het bij “de dikke” naar de 1700 gram gaat.

Straks verder nieuws over het gevecht met de papfles…

Belle & co

Veel te druk vandaag…

Het was alsof het baasje het voorzien had, vandaag was het te druk voor het blog. De pups eisten alle aandacht op.

Niet dat ze lastig waren of meer noden hadden maar het was alles wat rond de pups gebeurde dat het druk maakte.

Geen tijd dus voor een behoorlijk bericht op het blog. De baas zegt “sorry, morgen beter en meer” !

Belle & co

De geschiedenis herhaalt zich…

En dat kan wel eens makkelijk zijn ! Stel… ons hoofdbestuur heeft een van de volgende dagen geen tijd om het blog bij te houden, of een Writers Block treed op bij ons, of onze baas verstuikt of breekt zijn drie bruikbare vingers waar hij deze berichten mee schijft…

Geen nood dan. Ga dan even terug naar begin maart van vorig jaar. De moppen kunnen verschillen, maar de berichten die daar staan zouden deze morgen kunnen geschreven zijn.

Dag op dag, uur op uur, kan je de berichten van toen verplaatsen naar dit jaar, enkel dien je een maand verschil in te calculeren. Wat toen GROOT nieuws was in maart heeft  dat zelfde nu plaats in april.

Het baasje heeft het gisterenavond eens allemaal goed nagekeken en zoals hij het steeds zegt “het klopt als een zwerende vinger”.

In Oud Turnhout mogen ze dan ook gerust zijn volgens de berichten van vorig jaar maart. De pupjes zijn naar de bijouterie geweest en hebben hun fel gekleurde bandje om.

Net als vorig jaar zijn de bandjes niet toegekend naar het geslacht toe, zoals het baasje het graag zag, maar naar de kleur die ze (ongeveer) droegen met het “wollen sjaalte” dat ze kregen enkele seconden nadat ze waren geboren.

Ze zien er netjes uit zo met die Trixie bandjes, super verzorgd en bekwaam om te paraderen op de grote boulevards van de wereldsteden met hun trendy outfit ! Ze kunnen er zo mee in “de boekskes”.

Belle & co

Toilet maken en ontwormen …

Daarstraks heeft het hoofdbestuur een taak van Hera op zich genomen omdat Hera het niet kon. Het hoort nochtans bij het “toilet maken” van de pups.

Zij hebben zich de taak van nageltjes knippen bij de voorpootjes van de pups aangetrokken dit om verwondingen bij Hera te voorkomen.

Ook bij het hoofdbestuur zelf deed het pijn als dat kleine grut tijdens het bij voederen met hun voorpootjes begonnen te slaan en in de huid van voornamelijk het vrouwtje vast hingen.

De nageltjes zijn de scherpe topjes afgeknipt en dat is een linke verbetering voor het comfort bij het eten geven voor Hera.

Hebben jullie al eens twee en een halve weken oude pups met het kopje zien schudden omdat ze iets niet lusten ?

Daarstraks hebben ze de eerste maal in hun leven iets te eten (?) gekregen dat geen moeder- of flessenmelk was.

Wanneer de pups twee weken oud zijn dienen ze een ontwormingsmiddel toegediend te  krijgen. Dat kregen ze ook deze namiddag na hun eten.

Het was in elk geen dessert zoals de groten gewend zijn te krijgen. Als ze hadden gekund dan hadden ze het “Vanishrode*” spul uitgespuwd zover de kleine bekjes konden. Niet voor niets geeft de fabrikant Bayer er een doseerspuitje bij waarmee je dat spul achteraan in hun keeltjes kan spuiten. De slimmeriken onder de pups houden hun tong dan opgekruld voor dat spuitje. En dat geeft dan een vuiligheid van jewelste van dat vieze spul overal in de omgeving !

Binnen twee weken krijgen ze hun tweede dosis…

Belle & co

* die vieze rode kleur van dat wasmiddel “Vanish”

 Uitbreidingswerken in zicht…

“Wegens te groot is alles te klein”, zo zou je het kunnen stellen !

De puppies zijn nu, na iets meer dan twee weken, driemaal in gewicht toegenomen en dat laat zich merken aan alles.

De werpkist, waar we voorheen nooit een probleem mee hadden, de pups kropen er uit voor de werpkist te klein geworden was, kent nu een probleem van overbevolking. Twaalf pups die alle driemaal hun geboortegewicht hebben + hun moeder die ook graag ligt terwijl ze de pups voedt… Daar moet het hoofdbestuur bij  ingrijpen !

De flesjes waar we de pups mee bij voeren zijn in no time leeg gezogen, we denken er aan van een tweetal babyflessen aan te schaffen. Kleine puppyzuigflesjes en een groter wordend hondenbekje, ook daar moeten we wat op vinden.

Vandaag  gaan we de puppy’s een eerste maal hun ontwormingsmiddel toedienen. Ook nog zo een werkje waar je best oma’s oude schort terug voor bovenhaalt. Dat spul heeft ook nog zo’n vieze rode kleur “Vanish-rood” zegt het baasje en volgens het vrouwtje geeft het hardnekkige vlekken op kleding.

Ook Hera komt aan de beurt voor een ontwormingsbeurt, maar daar hebben we pillen voor die we makkelijk kunnen toedienen, we verstoppen ze in een driehoekje smeerkaas !

Wat ook te groot aan het worden is zijn de vlijmscherpe puppynageltjes aan de voorpootjes. Bij de voorpootjes dienen de puntjes van de nageltjes geknipt te worden omdat ze de buik van Hera gaan kwetsen bij het zogen. De nageltjes zijn echt vijf naaldjes aan elk pootje. Niemand wil dat tegen zijn huid krijgen als die tegen de buik beginnen drukken om de melkklieren te stimuleren.

Het hoofdbestuur gaat weer weten wat doen vandaag… Ze weten stilaan wat het is, een pupje in huis x 12….

Belle & co

Ons sukkeltje ?...

Een bench, een werpkist, een kussen, een ganse salon, alles heeft ze ter beschikking om makkelijk en behoorlijk te kunnen gaan liggen…

Maar nog is het niet voldoende ! De mand die het hoofdbestuur gisteren in gebruik heeft genomen om de pupjes tijdelijk in onder te brengen wanneer ze tweemaal daags gewogen worden, is op dit moment “the place to be” voor Hera.

Ze past er amper in, moet zich in een onmogelijke bocht draaien. Waar ze met haar poten blijft hebben we nog niet kunnen achterhalen maar ze legt zich in een wasmand !

Is ze nu al te dikwijls op haar pups gaan liggen in de werpkist ? Is het haar te warm bij haar pups onder de rode warmtelamp ? Wij weten het niet maar comfortabel kan het niet zijn en geen van ons zou het in zijn/haar hoofd halen van haar te verplichten van daar te gaan slapen. Maar Hera doet het !

De pups hebben hun buikjes weer vol en liggen in de armen van Morpheüs, de slaap der zaligen te slapen. Die kunnen nog eventjes verder zonder de hulp van moe Hera en dus is zij even “vrij van dienst”.

Sinds twee dagen geven we de pups geen bijvoeding meer ’s nachts. Zij krijgen nu rond middernacht nog eten en dan terug ’s morgens rond 7u30.  Hera heeft dan genoeg voorraad in de milkbar om haar kroost ’s nacht van voedsel en drank te voorzien.

Terwijl zij dan slaapt in de werpkist zuigen de pups alles uit haar wat ze aan melk heeft. Het baasje heeft al verschillende malen de pups belastingontvangers genoemd. Of ze het ook zijn weten we niet, maar de werkwijze toont heel sterke overeenkomsten !

Belle & co

Balleke

Een oud manneke in Roosendaal ging naar de kapper om zijn haar te laten knippen en zich te laten scheren.
Hij zei tegen de kapper: Ik kan m’n bakkebaorde nie goed d’r af halen want ik eb teveul riempels.

Geen probleem zei de kapper en hij haalde een klein houten balletje van de plank. Doe dat maar in je mond zei de kapper.
Het manneke deed dat en de huid van zijn wangen kwam mooi glad te staan. Toen de kapper klaar was zei het ouwe manneke:
‘da waar de gladste scheerbeurt die ik in jaore em g’ad’ mar ’n bietje gevaorluk vin ik het wel,
ik aar da balleke wel in kunne slikke.’

Dat is ook geen probleem zei de kapper. Dan had je het na een paar dagen gewoon terug kunnen brengen, dat doen ze allemaal.

A.W.

Te veel hulp…

Het is Hera de laatste dagen soms wat te veel van het goede. Sinds ze moeder Belle en broer Heros bij de werpkist heeft toegelaten mankeert ze de volledige controle over wat er met haar pups gebeurt zoals het de afgelopen twee weken was.

Belle moeten we soms weghalen van de werpkist want ook haar moederinstinct wil de ganse dag pupjes poetsen, en laat dat nu juist het werk zijn dat Hera met verve deed.

Plots zet ze zich terug tussen haar familieleden en haar pups, als wil ze zeggen “genoeg geweest nu, ophoepelen”, alleen de grom van de afgelopen twee weken is er niet meer bij. Hera is toleranter geworden !

Waar de baasjes enkele dagen geleden nog blij waren dat Hera Belle en Heros dichterbij lieten komen moeten ze nu bekennen dat Hera zelf, het beter wist dan zij !

Laat die Drentjes het zelf onder elkaar maar uitmaken wat het beste is voor hen. De baasjes zullen wel toezien en inspringen waar nodig is. Het is in elk geval fascinerend hoe alles perfect onder elkaar geregeld wordt.

Nu er bezoek bij de pups is toegelaten merken we ook dat Hera er aan moet wennen en we de volgende week nog moeten opletten van het niet te druk te maken rond de werpkist. Hera is er nog niet aan toe van in het middelpunt van de wereld te staan en daar gaan we rekening mee moeten houden.

Alles draait op dit moment rond het welzijn van Hera en haar puppies en dat gaan we nog even zo houden !

Belle & co

Fijnproevers en de “cuisson”…

Ongelooflijk, twee weken oud en gerechten laten teruggaan naar de keuken ! Ons baasje was haast veertig jaar voor hij de eerste maal een gercht terugstuurde in een restaurant omdat het niet warm genoeg was.

Hij is later nooit daar niet meer gaan eten en die keuze hebben onze pups nog  niet. Maar als we ze bijvoeren en de temperatuur is niet hetzelfde als Hera’s lichaams temperatuur dan weigeren ze de speen in hun kleine  bekjes.

Twee weken oud en al zoveel pretentie (capsones voor NL) Meestal is het na het tweede pupje dat aan het flesje gaat dat de reclamaties komen. De dames en heren puppies weigeren dan steevast hun bek te openen. Even 10 seconden terug in de microgolf op 450 en we kunnen herbeginnen.

Dan is de vraag van ons hoofdbestuur, zouden die pups van 20 jaar geleden, toen een microgolfoven nog toekomst was, ook zulke kuren verkocht hebben. Wij kunnen ons niet voorstellen dat pups toen zo kieskeurig waren !

Nog een mogelijkheid, maar heel onwaarschijnlijk omdat hun oogjes nog maar pas open zijn… ze hebben naar Huuzentruut,  Meeus , oLivers en Nigela’s gekeken en weten nu perfect hoe de “cuisson” moet zijn.

En laat nu het baasje net van dat woord bobbelen krijgen omdat hij Algerisch* is voor dat woord !

Belle & co

*Algerisch, ’t kan ook Algerijns zijn…

Twee weken al…

Twee weken zijn voorbij sinds de pups geboren zijn. Ondertussen zijn geen sensationele veranderingen gebeurd, tenzij je het opgroeien zelf als spectaculair beschouwd.

Een wonder blijft het in elk geval zo’n moederhond met twaalf pups en de inzet van Hera voor haar pupjes. We kenden het al van haar moeder Belle, maar toch staan we verbaasd dat ook Hera een recordnestje zo makkelijk(?) groot brengt.

De evolutie van de pups gaat zoals voorzien, gisteren hebben ze het bestaan van hun pootjes ontdekt, is er schittering tussen de oogleden gekomen en beginnen de oortjes af te hangen. Die laatste “plakken” als het ware tegen de hoofdjes de eerste twee weken. De pupjes zijn in die periode ook nog doof.

Vandaag gaat het baasje de eerste voorzieningen treffen om tegen het einde van de week de werpkist uit huis te kunnen doen en de puppyren te installeren. We hebben soms de neiging te zeggen dat de werpkist te klein aan het worden is, maar dat is niet zo ! De pups zijn te groot aan het worden en de kist geraakt goed gevuld. Het is voor Hera dan ook elke dag moeilijker om weer eens comfortabel te gaan  liggen om de pups te voeden zonder een ijselijk gekrijs te veroorzaken wanneer ze weer eens boven op een pupje gaat liggen.

Die kunnen zich nu wel sneller “uit de voeten maken” omdat ze efficiënter met e pootjes kunnen omgaan en dus is er van schade nooit iets te merken. Net als bij kleine kinderen is alles nog heel soepel en de kracht van de pups, nu al , is verbazingwekkend.

Vanaf vandaag gaat ook de knip van de deur voor de bezoekers van de pups. Gisteren avond hebben we uitzondering gemaakt voor Karin en Jan uit Numansdorp in de schaduw van Rotterdam. Die waren met de Belgische Drentenvereniging de paaswandeling in Drieslinter gaan maken en hadden ons gevraagd op de terugweg even langs te mogen komen om naar hun toekomstig pupje te komen kijken. Daar kan je moeilijk neen tegen zeggen en veel verschil zal het ook niet gemaakt hebben, maandagavond of dinsdagmorgen …

Vanaf vandaag ontvangen we dus, aanvankelijk met mondjesmaat (hondenmondjes) de bezoekers. Om Hera en haar pups wat te ontzien vragen we dus om even een belletje te geven om te vermijden dat we plots met te veel bezoekers gelijk hier zijn. Het welzijn van vooral Hera, dat op dit moment nog heel belangrijk is, mogen we niet uit het oog verliezen.

Welkom en dank voor het begrip,

Belle & co

Hera's eerst geborene 26.03.2012 23u45


Foto gisteren genomen, waar nu plaats is voor drie...


...was twee weken geleden nog plaats voor zes !