Berichten van 1 oktober 2013 tot 31 oktober 2013

Zoek de verschillen…

Na twee dagen werk op hoog niveau begin je de verschillen te zien aan het dak van de schuur. Het hout van het oude onderdak dat van beneden af er nog behoorlijk bleek uit te zien, was dan toch zo zeer aangetast van houtworm  dat het baasje besloot van er radicaal komaf mee te maken en alles te vervangen.

Dat heeft natuurlijk zijn invloed op de vordering van het werk maar als er dan toch kosten gemaakt worden kan het beter goed gedaan worden is de mening van onze baas.

Zij werken van onder naar boven met het vervangen van het hout. Dat heeft tot  gevolg dat ze steeds op veilig en nieuw hout werken.

Op dat nieuwe hout komt dan een doek die niet condenseert en de waterdamp naar buitenlaat ontsnappen. Veilig voor het hout terwijl er geen lekken kunnen ontstaan.

Morgen gaan onze baas en Hugo verder, zolang het niet gaat regenen, want ook in de Charente telt het gezegde “schoon liekes duren niet lang” Zo ook deze week.

Het is twee dagen stralend T-shirt weer geweest en op het dak was het ronduit warm. Pas rond zes uur, wanneer de zon achter de horizon verdween kwamen de fleece vesten boven en werden de werken gestaakt.

Morgen zou het na de middag kans op regen geven, en de afspraak is dat er gaat gewerkt worden tot vijf minuten voor het gaat regenen… We zullen zien hoe ze dat gaan arangeren die twee op het dak…

Belle & co

Vandaag was het zo ver…

Drie dagen mooi weer kondigen ze aan bij météo France.

Vanaf vandaag tot en met vrijdag zou het droog moeten blijven en  dat geeft ons de kans om eindelijk aan de herstelling van het dak van de schuur te beginnen.

En zo kwam het dat het baasje vanochtend Hugo Belde die had aangeboden van het “grondatelier” te komen verzorgen. Het baasje ging dan effectief het dak op om het houtwerk of “onderdak” te gaan herstellen.

En de samenwerking tussen “hoger en lager” vlotte prima. Ons baasje riep allerlei maten en afmetingen naar beneden naar Hugo en die maakte dan de planken op maat waarna het baasje die aan een touw omhoog.

Dat scheelde een heleboel tijd, want vorige week deed ons baasje dat allemaal alleen en dat ging niks vooruit, nu liep het als een trein.

Ze begonnen al niet al te vroeg in de ochtend maar toch was er om vijf uur al een behoorlijke strook dak hersteld en terug met pannen bedekt.

Morgen doen ze verder en de dakwerkers ploeg hoopt tegen morgen avond de strook dak boven de grote schuurpoort klaar te hebben. Dat is dubbel zoveel werk als ze vandaag hebben gedaan maar hier dient haast geen timmerwerk te gebeuren. Het hout van het onderdak is hier nog in prima conditie en enkel tegen de nok dienen enkele planken te worden vervangen.

Ons baasje ziet het wel zitten en is vriê content dat ‘m die hoogwerker heeft gekocht.

Het maakt het werk haast tot kinderspel als je weet dat anders, zo zonder de hoogtewerker, elk stuk hout en elke pan op de schouder via de ladder naar boven diende gebracht te worden !

Belle & co

Afspraken…

Hoewel het deze ochtend een stralend blauwe hemel gaf is het baasje niet aan de herstelling van het dak begonnen.

Een afspraak bij de tweejaarlijkse automobielinspectie ging voor op de dakwerken. Hier in Frankrijk is de automobielinspectie,  net als in België en Nederland (APK keuring), ook verplicht. Maar hier moet je pas om de twee jaar je aanbieden in het contrôle centrum.

En we kunnen weer twee jaar onbezorgd rijden vertelde de man van het contrôle centrum, er waren geen zichtbaren en verborgen gebreken, maar daar was ons baasje ool, al wel van overtuigd …

De plannen voor de dakwerken konden na de boodschappentoer ook alweer opgedoekt worden. Een stevige regenbui heeft de goedbedoelde plannen letterlijk in duigen laten vallen…

Dus zullen het weer binnenwerkjes worden.

Voor ’t vrouwtje was het vrij eenvoudig, die moest niet zoeken achter wat ze wilde gaan doen. ’t Baasje had gisteren de laatste rijpe vijgen geplukt en daar heeft ze weer enkele potjes vijgen confituur van gemaakt. Super lekker op een stuk echte originele Franse baguette met vriê lekker boter. Je blijft er van eten zegt het baasje en ook wij Drentjes lusten dat ook wel…

De laatste appelen om uit het handje te eten zijn ook geplukt, die zijn ook uitstekend geschikt om appelvlaai van te maken en dat staat ook nog op het programma van ’t vrouwtje. Op één appelboom met ouderwetse stoofappelen na is het fruitseizoen in de tuin nu voorbij.

Het is nu wachten op de eerste kersenoogst in juni 2014 voor we terug fruit hebben van eigen oogst. En nu maar hopen dat die oogst hetzelfde gaat zijn als die van dit jaar.

En de echte start van de werken aan het dak hopen we morgen te starten (nog maar eens zegt het baasje).

Belle & co

Vaarwel Rob…

Vorige week vrijdag is Rob Keij overleden. Rob was samen met Tiny zijn echtgenote de eigenaar en oprichter van de Drentsche Patrijshondenkennel “The Gloucester”.

Maar Rob was ook de man die in de fokbeleidscommissie van de Nederlandse Drentsche Patrijshonden vereniging de beheerder was van de dekreuenlijst.

Rob kon als geen ander de gepaste dekreu bij het gepaste teefje plaatsen, en daar was niet veel tijd voor nodig. Rob, en ook Tiny hadden zowat het ganse dekreuenbestand van Nederland en België in hun hoofd.

Nooit hebben we tevergeefs op Rob zijn kennis beroep gedaan. Het Drentenwereldje verliest met Rob een waardevol man.

Op zaterdag 24 augustus was Rob en Tiny nog een graag geziene gast op de clubmatch van de Belgische Drentenvereniging in Oud Turnhout. Toen dachten en hoopten we dat hij greep had gekregen op zijn ziekte en aan de winnende hand was. Niet dus… hoe snel kan het gaan ?

Volgende zaterdag neemt de familie en het Drentenwereldje afscheid van Rob.

Aan Tiny en de familie bieden we langs deze weg ons diepgemeende deelneming aan in deze moeilijke dagen.

Jan & Simonne

Storm…?

De kranten staan er vol van… van de storm die over Noord Frankrijk, België, Nederland en Engeland merken wij in de Charente weinig.

We zullen te diep naar het zuiden zitten zegt ons hoofdbestuur. Het regent wel pijpenstelen , “cats and dogs” zeggen onze Engelse overburen, maar daar blijft het bij.

In de internetversies van de Belgische kranten lezen we over omgewaaide bomen en afgebroken dikke takken, en ook over omgekieperde vrachtwagens die dwars over de snelweg zijn gaan liggen, jonge gasten die in Engeland in zee zijn meegesleurd door overslaande golven . En nog van dat onheil, maar “eigenlijk valt de storm nog wel mee” is het eindbesluit in de kranten.


foto's HLN internet versie

Volgens de Franse gazetten zitten er zo’n 70.000 gezinnen zonder stroom in de departementen Nord en Pas de Calais, en dat zijn de departementen die grenzen aan België. In deze departementen (die van de Ch’tis*) zijn  het omgevallen bomen en afgebroken takken die op de elektriciteitsleidingen zijn gevallen de oorzaak van de stroompannes.

“Waar en wanneer hebben we daar ook last van gehad” zegt ons baasje, doelend op de storm van eind juli dit jaar waardoor we vijf weken zonder internet en telefoon zaten…

En terwijl ons hoofdbestuur zich in huis bezig houdt met kranten lezen, de afwas doen, wat prullenwerkjes, omdat er aan het dak niet kan verder worden gewerkt wegens de regen, hebben wij ons op onze zij laten vallen en zijn onze ogen dichtgevallen.

Waarschijnlijk zijn we nog niet aangepast aan het winteruur…

Belle & co

* http://www.fransefilms.nl/bienvenue-chez-les-chtis/

Wind in onze kop…

Het is niet bij ons alleen dat er geen rechte voor te ploegen valt met ons zegt ons hoofdbestuur. De berichten over onze broers en zussen en ander Drentengespuis zijn alle alarmerend ! Er is storm,… regen, veel regen,…wind, heel harde wind op komst, en al de Drentenbazen zullen het geweten hebben.

Het is niet alleen de aanpassing aan het winteruur dat ons parten speelt, want we hebben ons heel gedeisd gehouden deze ochtend tot het acht uur (wintertijd) was.

Dat komt waarschijnlijk omdat het hier in de Charente vandaag een donkere dag is en wij onze dag indelen naar licht en donker, en niet naar een uurwerk.

Ondertussen is de voormiddag al wat gevorderd en hebben we aan de jagers in de velden rondom al luidkeels laten weten dat wij er ook nog zijn. Eventueel zelfs om hun “Bretonkes” te helpen met het weinige wild dat er nog zit, mee op te jagen.

Er lopen hier in de velden vier mannen met geweren rond, die hebben drie Breton’s bij om die twee hazen die we dit jaar gezien hebben te pogen in de pot van moeder de vrouw te krijgen.

’t Zal wel weer langs de slager passeren worden als ze met een stukske vlees willen thuiskomen, een tam konijn “made in China” of iets in dat genre. P

Netjes versneden en proper ingepakt in een papier van de “boucherie de Villefagnan”, in plaats van wild uit de weitas.

Wind in onze kop, … niet eenvoudig voor onze bazen, maar die zagen het al dagen geleden aankomen. Het is ook daarom dat de dakwerken op een laag vuurtje gezet zijn. In plaats van schrik te hebben om door de oude planken te zakken, zouden de overbezorgde vriendinnen nog eerder bericht krijgen dat de baas van ’t dak zou gewaaid zijn…

We houden jullie op de hoogte…

Belle & co

Blijf van dat dak af…

Het zou net als  “Kom van dat dak af” ook een titel van een Peter Koelewijn song kunnen geweest zijn. http://www.youtube.com/watch?v=OBW79HZ1dLc

Hier in Ferret is het momenteel een actuele titel voor een song. Het weer is niet van die orde dat je met veel goesting aan de dakwerken begint. De weersvoorspellingen zijn ook van dezelfde aard en dus blijft onze baas met zijn beide voeten op de grond !

Tegenvaller dus maar niet ongewoon deze tijd van het jaar. Om die reden heeft onze baas ook drie weken uitgetrokken voor de herstelling van het dak van de schuur. Vooral het deel waar hij nu aan begonnen is was werkelijk noodzakelijk omdat er toch wel serieuze lekken in voorkomen. Wanneer dat deel al hersteld is kan de rest nog wel even wachten op betere tijden.

Gisteren in ons laat avond bericht meldden wij dat de pups van ons K-nestje halfbroertjes en –zusjes hadden in Denemarken en dat we van Falcon, de zoon van vader Ferron,  het reutje dat naar Booischot is gekomen foto’s hadden gekregen. Nu is ons baasje gisteren avond die foto’s toch wel vergeten plaatsen zeker.
Maar geen nood, op dit blog verschijnen meerdere berichten per dag en dus… nog geen twaalf uur nadat de foto’s vergeten waren komen ze nu onder dit bericht te staan.

Belle & co

Wat doe je zoal …?

Ja, wat doe je zoal op een dag dat het ouwe wijven regent ? Bij de Engelse overburen regent het vandaag iets gans anders, daar regent het “cats and dogs”. Het baasje zegt dat zoiets al even stom is als die ouwe wijven, slaat op niks volgens hem. Ook die pijpenstelen regenen is even stom, want je ziet het nog zo weinig die pijpen…

Maar daar draait het vandaag niet om, het is ons tijdverdrijf op dagen dat je kletsnat terug binnen komt wanneer je even je poot bent gaan heffen zoals Heros pleegt te doen.

We hebben zo weinig mogelijk buiten gemogen van ons hoofdbestuur. Niet te veel natte hond in huis is hun motto en ook de handdoeken geraken niet meer droog.

We hebben dus maar achter ons baasje zijn hielen gelopen terwijl hij toch “iets” ging doen. Of we hebben ons voor de kachel laten vallen. Lekker weer daar op minder van een meter afstand van wat ons baasje (naar het merk van kachel) onze Godin noemt. Ze is inderdaad hemels met de warmte die ze afgeeft en ze heeft ook een heilzame werking op onze oogleden, die vallen namelijk al dicht voor we goed en wel liggen !

We kregen vandaag ook bericht in de mailbox uit twee verschillende richtingen. Eentje van Gitte uit Denemarken, die meldde dat Ferron, de vader van ons K-nestje, een zoon uit zijn in Denemarken gefabriceerd nestje als huisgenoot krijgt. Van Rudy en Simonne, de baasjes van Ferron kregen we dan ook de eerste vier foto’s van de kleine “Falcon” in onze mailbox.

Dat wil dus dan ook zeggen dat Kyra-Belle, Kyra-Luna, Kato, Kona, Kibbels, Kiki ,en de reuen Kiet, Kwispel en Kody, halfbroertjes en -zusjes in Denemarken en België hebben. Falcon is vanuit Denemarken terug naar zijn vader gekomen en gaat volgend seizoen Ferron en Kiet vergezellen op de wekelijkse jachtpartijen.

Wij gaan nog met interesse de strapatsen van dat trio proberen op te volgen, en jullie lezen natuurlijk daar ook over mee.

En nu, gaan we even het baasje vragen om even buiten te mogen vooraleer we ons terug rond de Godin nestelen, laat het buiten maar plensregenen…

Belle & co

In ’t water…

Geen erg, er is niemand verdronken, alleen de planning is in ’t water gevallen. Letterlijk nog wel, er trekt vandaag een regenzone over de Charente, en uit veiligheidsoverweging kruipt ons baasje dan niet op het dak.

De eigenlijke dakwerken zijn dus gisteren effectief gestart, de eerste planken zijn vervangen en het werk valt best mee. Alleen heeft het baasje gisteren naar een kameraad getelefoneerd met de boodschap dat er een vacature was voor een zageman.

Het is namelijk zo dat wanneer je zo ’n werk alleen doet telkens naar beneden moet komen voor elke nieuwe plank die moet op maat gemaakt worden en daar kruipt dus het meeste tijd en moeite in.

Ondertussen is de vacature ingevuld, (zonder linkedIn of dergelijks) en gaan we met z’n twee aan de slag. Eentje op het dak terwijl de ander op de grond het houtwerk op maat maakt.

Gisteren in de voormiddag heeft het baasje de hoogtewerker even terug in de schuur moeten zetten om het “vangnet” te plaatsen. Er hangt nu een stevig hekwerk van Heras in de nok van de schuur, bevestigd met vier spanbanden om vallende voorwerpen of arbeiders op te vangen moest het echt fout gaan.

Het baasje heeft ook enkele “lucht”-foto’s gemaakt van op dakgoot hoogte. Wat zijn wij Drentjes dan plots kleine keffers geworden. Flatterend is het voor ons zeker niet. Vanuit kikkerperspectief zien we er in elk geval indrukwekkender uit dan op deze foto’s vanuit de hoogte…

Belle & co

De grootste hond ter wereld overleden

'Giant George', volgens Guinness World Records de grootste hond ter wereld, is overleden. Dat schrijft Huffington Post. De Deense dog uit Tucson (Arizona) was 1,09 meter hoog en 2,20 meter lang, en de titel dus zeker waard.

George overleed vorige week donderdag in het bijzijn van zijn baasjes. Het beest werd net geen acht jaar.

Hier kan je lezen wat de internet versie van Het Laatste Nieuws vandaag hierover meldde.  http://www.hln.be/hln/nl/959/Bizar/article/detail/1728395/2013/10/24/Grootste-hond-ter-wereld-overleden.dhtml

Belle & co

De planning 2…

De planning van gisteren klopte als een bus, alleen de herstelling aan de balk binnenkant schuur was op enkele minuten hersteld. Het juiste balkje lag/stond zo maar voor het meenemen in de hangar. De juiste maat, de juiste lengte, het goei gerief met de hoogtewerker, en ’t was gefikst in geen tijd.

Dus dan maar de hoogtewerker buiten gereden met de “movers”. Caravan rijders kennen dat, het zijn rollen die je tegen de banden draait en die dan elektrisch worden aangedreven om zo het voertuig op zijn plaats te rollen.

Dat was wel even wennen, dat werkt zoals je met een rupskraan, of bij een Bobcat, of nog groter bij een legertank. En dat zijn nu voertuigen waar een baasje als die van ons, zelfs niet alle dagen mee gaat rijden…

Het was dus even testen en proberen want die rollen worden door oliedruk aangedreven en daar is ons baasje niet zo bedreven mee als met een koppeling en vitessen.

Maar het spul is goed buitengekomen en nog fatsoenlijk geparkeerd ook. En toen kon de poort van de schuur niet meer dicht… Die hoogwerker stond in de weg ! ! !

Geen probleem zegde het baasje, want oefening baart kunst en zie, het ging de tweede keer al heel wat beter bij het manoeuvreren en geen vijf minuten later was de poort dicht en stond de hoogtewerker nog beter geparkeerd als tevoren.

Toen wilde het baasje écht aan de slag, maar een blik richting hemel bracht hem op andere gedachten. Nog voor de hoogtewerker was afgedekt viel er een stortbui uit de hemel waar we met z’n allen toch wel naar stonden te kijken.

Kortom, de hoogtewerker was afgedekt en bleef voor de rest ongebruikt en afgedekt. Het dak was toch te nat om begaanbaar te zijn .

Vandaag geeft météo France mooi weer en gaan we er stevig tegenaan. Uiteraard houden we jullie op de hoogte razend gevaarlijke en spannende werkzaamheden  (toch volgens enkele familieleden en vriendinnen). Onze baas ziet dat anders, goed opletten en automatismen vermijden is de beste veiligheidspreventie…

Belle & co

Wat is het verschil is tussen moed en lef ?

Moed =
midden in de nacht bezopen thuiskomen,
je vrouw staat op je te wachten met een bezem,
en dan vragen :
'Ben je nog aan het schoonmaken of vlieg je nog ergens naar toe?'


Lef =
midden in de nacht bezopen thuiskomen met een parfumluchtje
om je heen en lipstick op je kleding,
je vrouw op haar kont slaan,
en zeggen:
'jij bent de volgende'.

L.M.

De planning…

De planning voor vandaag hier in Ferret is gemaakt en wij Drentjes komen er haast niet in voor.

Het is dat grote blauw/gele machien dat de hoofdrol speelt vandaag. Gisteren heeft het baasje alles al in gereedheid gebracht om vandaag te beginnen aan de dakrenovatie van de schuur en stal.

Hij is gisteren al begonnen met de eerste veiligheids maatregelen om niet met zijn klikken en klakken door het houtwerk van het “onderdak” naar beneden te donderen. Daarvoor gaat hij zo ’n Heras hekwerk binnen in de nok van het dak hangen, als ‘m dan door de oude planken trapt valt hij letterlijk in een vangnet. Veiliger dan in het cirque du soleil zegt ‘m.

Vandaag moet er eerst nog een balkje vervangen worden dat al “enkele keren” te veel nat en droog geworden is. Met behulp van de hoogtewerker kan dit prima van binnenuit vervangen worden.

Buiten gaat er vandaag niet veel aan het dak gedaan worden, daarvoor is de lucht te grijs en de weersverwachting te twijfelachtig. Hier in de buurt van Ruffec geeft men zelfs kans op onweer… Neen,  dan stellen we de buitenwerken nog maar even uit .

Tussen Belle en Heros blijft het nog even spannend. De problemen blijven nog steeds van “hormonale aard” en tot nu toe heeft het hoofdbestuur beide lovers uit elkaar kunnen houden, op die ene keer zondagavond na. Maar de goesting blijft nog even en de bazen blijven waakzaam .

Bij Hera is de loopsheid totaal voorbij, voor haar heeft broerlief Heros geen belangstelling meer. Het is meer de Griekse tragedie van Oedipus*, de zoon die moeder opvrijt, die zich op dit moment hier ten huize afspeelt…

Volg dus de belevenissen van Franse dakwerken en tevens de moderne versie van een stuk uit de Griekse mythologie hier op dit blog. Allemaal beleeft door van oorsprong Nederlandse Drenten met Belze bazen. Als dat nog geen Europees verhaal is !

Belle & co

The “second opinion”

Jantje vroeg aan zijn moeder waarom een bruidsjurk wit is.

De moeder antwoordt: "Dit toont aan, dat de bruid nog maagd is."

Jantje bedankt zijn moeder en wil toch nog een bevestiging van zijn vader en vraagt:

"Pa, waarom is een bruidsjurk wit?"

De vader kijkt verrast naar Jantje en antwoordt:

"Alle huishoudelijke apparaten zijn toch wit"

(Moeder heeft inmiddels 'n advocaat ingeschakeld !)

Zeker niet vergeten…

Telkens als we voor meer dan een dag weggaan, wij mogen/moeten dan uiteraard mee is het bij het hoofdbestuur telkens de vraag “heb je koebeest mee” ?

De vaste lezers kennen ongetwijfeld koebeest van Lucy . Koebeest gaat overal mee naartoe en dient als vast slaapmaatje van onze jongste.

Al vanaf de dag dat de overige elf pups, nu stilaan 17 maanden geleden, het nest hebben verlaten (ook met een pluche slaapie) is koebeest de vaste slaappartner voor ’s nachts van Lucy.

Zo ging het ook verleden zondag ochtend toen we klaar stonden om te vertrekken. Zowat tien maal is er gevraagd is Koebeest mee ? Is koebeest al in de auto ? En telkens was het antwoord positief,… Koebeest lag voor alles het eerst in de auto.

Wanneer de baasjes ons ’s morgens de tuin inlaten voor de eerste plas en sigaar loopt Lucy achter de andere drie aan met Koebeest in haar bek, de koe moet mee de tuin in ’s morgens, en even plichtsbewust brengt Lucy haar maatje van de nacht mee terug binnen.

Regelmatig passeert Koebeest de wasmachine, die wast er dan al het stof, opgedroogd hondenspeeksel en soms zelfs slijk uit haar vacht,  dan lijkt ze net herboren wanneer ze uit de droogkast komt. Want dat laatste is een noodzaak, op natuurlijke wijze krijgen de baasjes Koebeest nooit droog vooraleer ze ’s avonds terug dienst moet doen !

Koebeest zelf is ouder dan de leeftijden van ons viertal samen opgeteld. Zij deed al dienst bij nichtje An, die er mee speelde toen ze een kleuter was, en diezelfde An heeft nu zelf al een kleuter thuis rondlopen !

Ons baasje schat dus dat ons exemplaar van Koebeest zowat het oudste nog in gebruik zijnde pluche koe moet zijn, 25 jaar haalt ze makkelijk.

Opmerkelijk is ook dat alle andere pluche zaken al lang de geest hebben gegeven. Zo zijn er al een tochthond, een Ikearat en nog wat onbepaald pluche grut een roemloze dood gestorven.

Maar niet Koebeest… dat is een blijver, en meegaan doet ze waar ook Lucy naartoe gaat…

Belle & co

korte brief van het AZ

Geachte Heer, 
 
We ontvingen zopas de resultaten van ons onderzoekslabo en zijn zeer verheugd u te kunnen bevestigen dat

 de roodheid rond uw penis geen kanker was, maar wel lippenstift. 
 
Gelieve ons te willen verontschuldigen voor de amputatie. 
 
Uw AZ-team 

Toch in de prijzen gevallen…

Tien dagen hebben we met de grootste oplettendheid Heros van zijn zus weg kunnen houden. Heros mocht met de auto mee boodschappen doen en dan bleef Hera thuis of het was juist andersom als we ergens naartoe gingen waar we zeker geen reuen zouden ontmoeten.

Tien dagen heeft het baasje succes gehad en heeft hij geen twintig minuten op zijn knieën bij twee parende honden moeten zitten.

Tot gisterenavond, kort na onze aankomst in La Magdeleine ! Toen zag Heros de kans om zijn bereidwillige moeder eens goed “te pakken”.

Het baasje had die twee al uit elkaar gejaagd toen hij de auto aan het leeghalen was, maar toen hij heel even, zeker geen twee minuten aan de kachel bezig was om ze aan te steken was het zover ! Heros, zat goed vast op zijn moeder Belle. Het baasje was er niet blij mee maar toch opgelucht dat hij Heros vier jaar geleden heeft laten steriliseren. Heros kan dan nog wel van alles op dat gebied, er zal echter niets van komen.

Zoon en moeder hebben even “O die Poes” gespeeld en daar is het bij gebleven. Alleen het baasje heeft er weinig lol aan beleefd met twintig minuten op zijn knieën te zitten. Eén geluk voor hem… het was binnen te doen…

Zo, het verlof (?) is goed ingezet, althans voor moeder en zoon. Wat gaan ze de volgende dagen nog allemaal uit hun hoed toveren is de vraag waar ’t baasje momenteel mee in zijn hoofd zit.

Belle & co

Aangekomen…

Prima rit hebben we gehad vandaag, en bijna aan een rekordtempo.

We zijn vertrokken klokslag 11u30 deze middag en we waren om 19u10 op de hof in Ferret ! Zeven uur en veertig minuten voor 800 kilometer , en nog geeneens te hard gereden…

Maar het ging allemaal goed, wij de Drentjes hebben ons van gans de rit niet laten horen, ook niet in Parijs waar die moto’s en brommers regelmatig rond je flaporen vliegen .

Het hoofdbestuur heeft ons voor Parijs even uitgelaten op een snelwegparking met allemaal fijne geuren. Daarna hebben we nog een halte gehouden tussen Orléans en Tours omdat de Masjebashi ook dorst begon te krijgen . en dan ging het in één ruk door tot thuis.

Ons baasje had gisteren nog een nieuwe GPS gekocht omdat er zoveel nieuwe flitspalen zijn bijgekomen en ook omdat deze nieuwe TomTom ook de files aangeeft. Het ding heeft wat gekost, daar niet van en vandaag was ‘m veruit nutteloos want we hebben buiten even een kleine vertraging door een auto met pech op de périférique aan kruissnelheid kunnen “doorvlammen”.

Op de N10 tussen Poitiers en Ruffec was er ook al haast geen beweging van auto’s enook daar konden we geen kortere tijden maken zonder overtredingen te begaan.

Eens thuis hebben we al dadelijk een kat de schrik van haar leven bezorgd. Het was een voor ons vreemde kat die hier “den hof” vier weken voor zich alleen heeft gehad en zich dus al best thuis voelde.

Die hebben we al snel tot andere gedachten gebracht. Zou een kat dat ook kunnen, “het hazenpad” kiezen ? Indien ja, dan heeft ze dat terstond gedaan !

Morgen meer spannend nieuws vanuit Ferret waar we aankwamen tegen zonsondergang en waar ze morgen nog een mooie dag voorspellen .

Belle & co

Wegwezen…

Met een dag vertraging gaat het er vandaag toch van komen, we trekken voor enkele weken naar La Magdeleine in de Charente .

Ons baasje gaat het dak van de stal en de schuur restaureren. Dat wil zeggen dat na de stormen van deze zomer, die er niet alleen voor zorgden dat we meer dan vijf weken zonder internet zaten, ook de druppen hebben groter gemaakt.

Het baasje was al van vorig jaar van zin om iets aan de lekken in het dak te doen, maar nu hij de beschikking heeft van een hoogtewerker heeft hij er meer dan zin in. ’t Gaat vooruit gaan de vologende weken wanneer het tenminste geen pijpenstelen of “oude wijven” regent.

Vanaf morgen of overmorgen lees je hier onze belevenissen en die van ons hoofdbestuur “op hoger niveau” of toch tenminste boven de dakgoot uit !

We kregen ook nog een Lando-gazet uit Oud Turnhout in onze mailbox

Hierna de Lando gazet... en tot vanavond,

Belle & co

Liefste Faes-roedel,

bij ons was het woensdag een feestdag, we wisten het zelf ook niet dat hij bestond, maar het was echt wel zo: het was officiële lebberkes*-dag.

Onze Lando had zoooo het kus. Heel de dag en avond kwam hij likjes geven dat het een lieve lust was. Het is zo'n aanhankelijke lieverd.

Het wandelen gaat momenteel al 2 weken heel kordaat, volg, volg en nog eens volg want daar heeft hij nog geen kaas van gegeten. Zijn neus werkt een beetje te goed en zijn drijfveer dan ook. Het is tenslotte een jachthond dus negatief is dat niet maar een rustige wandeling zou toch ook wel eens aangenaam zijn. We werken eraan.

Van de week ging hij de was mee sorteren. Dat washandje moest buiten vond hij dus huppekee, ermee weg. Als ik dan vroeg: "waaaat heb jij daar?" dan had hij toch een lol. Z'n staart zwierde tegen 100 km per uur en zijn blik sprak boekdelen: "kom het maar halen als je kan". Heerlijke deugniet.

Oh wacht, Lando moet zelf nog wat vragen aan zijn oom, komt hij hé:

Hé ome Heros, hoe is't onder ons mams en oma hunne staart? 'k heb gehoord dat daar een lekker geurtje circuleert? Flauw van ome Faes om jou staart verbod te geven hé. Hihihi

Stevige poot,

Lando

Lieve groetjes,

De Wouterkes

* van het werkwoord “lebberen” synoniem voor aflikken

Een “oudje”

Bij het opruimen van de mailbox vonden we een oude mail die ons toegestuurd werd in de maand januari van dit jaar.

Gewoonlijk werken die links dan na enige tijd niet meer maar niet deze. Die blijft actueel. En we hebben de link zelf terug getest op de werking.

Albert zal zijn mail aan ons nog wel herinneren…

HET WEER BIJ U IN DE STRAAT!!!!!

Hoe is het weer bij jou om het huis.

Klik op onderstaande site.

Na openen even wachten…. Dus echt even wachten!!! echt even geduld,  moet opladen.

Er verschijnen wolken en daarna straat en plaatsnaam invullen.

Dan weer even wachten, de computer moet de gegevens verwerken.... echt ongelooflijk.

http://weerwedstrijd.nieuwsblad.be/

De luchtverfrisser…

Hij heeft het ‘m weer gelapt hé onze baas… De Masjebashi is momenteel niet bepaald “the place to be” ! En zeker niet voor hypergevoelige Drentenneuzen.

Dat komt zo…

Al sinds de herstelling van de versnellingsbak van de Outlander kregen we bij file rijden de geur van uitlaatgassen in het interieur van de auto via de airco. Dat stonk en dat was hoogst onaangenaam en het stonk naar pas uitgeblazen kaarsen. En laat dat nu juist de geur zijn waar ons baasje “boebbelen” van krijgt, waar ook zijn maag nog eens van omdraait.

De auto was daar al verschillende malen voor in de garage geweest en er waren al verschillende onderdelen terug vastgezet en filters vervangen maar niets hielp.

Tot ons baasje vorige maandag terug naar de garage bracht met de boodschap “hier heb je hem, als je het niet kan vinden mag je hem houden”. Een paar uren later kwam dan het telefoontje dat de oorzaak gevonden was. Wat bij het baasje niet al te vriendelijk de opmerking “nog eens ?” ontsnapte.

De overeenkomst was dat een koeler van een E.R.G. klep fitte en wanneer die vervangen was zou het euvel genezen zijn. Het was inderdaad zo,  en de stank van gedoofde kaars was voorbij.

Maaaar… toen zou het baasje ook de “Ambi Pur” luchtverfrisser op het dashbord vervangen. Een nieuwe werd aangekocht want deze die nog in de kast stond was er eentje voor in de woning en die kunnen niet in de auto worden gebruikt…

Nu “kan een kind de was doen” in dit geval maar het baasje presteerde het van die luchtverfrisser met houder en al ondersteboven op de ventilatierooster te plaatsen…

Het resultaat was dat twee uren later de luchtverfrisser totaal leeggelopen was en het interieur van de auto ruikt als een winkel van “Paris XL” waar ze al de goedkope brol aan het demonstreren zijn…

De Wessels’en die gisteren met ons meereden naar de voordracht, zullen het thuis ook wel hebben kunnen uitleggen waar ze vandaan kwamen aan Cartouche, Lennnaert en de poezen.

Wij de Faes’ Drenten kijken er in elk gaval niet naar uit van in zo’n geur naar Frankrijk te rijden.

Eén goed vooruitzicht (of slecht, hoe je het bekijkt) op de verpakking van de luchtverfrisser staat dat hij “maar” twee maanden werkzaam is…

Wij kijken alvast uit naar de Kerstperiode en dat is dit jaar niet bepaald voor de cadeautjes …

Belle & co

De bungee jumper…

Een fervent "bungee jumper" gaat met vakantie naar Marokko.
Daar ziet hij een mooie minaret en beslist om er een sprong uit te voeren.
Hij gaat naar de winkel en koopt er de nodige spullen: 25 meter speciale elastiek, een karabijnhaak en een lederen harnas.
Die middag springt hij voor een groot publiek.
Hij veert terug omhoog op 50 centimeter van de grond.
Iedereen is laaiend enthousiast...
De dag erna beslist de lokale sportvedette, Mohammed, bijgenaamd Momo, de sprong ook te proberen en gaat eveneens naar de sportzaak om hetzelfde materiaal te kopen.
Op die middag springt Momo van het minaret en....... hij stort te pletter !!
De lokale politie onderzoekt het ongeval en komt terecht bij de eigenaar van de sportzaak.
Men vraagt hem wat hij aan Momo heeft verkocht.
Het antwoord van de handelaar:
"Hij mij vragen 25 meter elastiek, een karabijnhaak en een lederen harnas.
Omdat zijn vader goede vriend is van de familie, ikke aan Momo 5 meter gratis elastiek bijgegeven".....

F.N.

Gaan bijleren…

Het was weer eventjes geleden dat we nog eens huiswacht hadden, maar gisterenavond hebben we weer een belangrijke bewakingsopdracht van have en goed netjes volbracht.

Het was in elk geval weer voor ons dat ons hoofdbestuur, samen met de baasjes van Cartouche en Lennaert naar een voordracht over DNA en fokwaarden gingen. En ze hebben weer wat bijgeleerd want de geleerde professor Frank Coopman legde het van naaldje tot draadje erg duidelijk uit.

Komt daar nog eens bij dat hij de talrijk opgekomen bezoekers goed kon boeien met zijn klare uitleg.

Het zaaltje van het parochiecentrum van Hofstade zat afgeladen vol met hoofdzakelijk fokkers en vertegenwoordigers van verschillende rasverenigingen. Ons baasje zegt dat het beslist meer dan 100 mensen moeten geweest zijn. Dit tot grote verbazing van de organisatie die op zo’n dertig mensen maximum hadden gerekend.

Top succes voor de organiserende Flatcoated retriever vereniging dus.

De baasjes hadden ook nog eens volop de kans om vragen te stellen in deze voor hen toch wel nieuwe materie. Voor het groot verlof lieten ze in de USA al via bloedonderzoek en de DNA methode, de PRA van zeven van onze honden en verwanten onderzoeken. Sindsdien, in die enkele maanden blijkt dat bloedonderzoek al niet meer nodig te zijn en kan doormiddel van een “swap” zoals wij dat kennen voor de DNA onderzoek van afstamming, al heel veel DNA opzoekwerk worden verricht. Wat ons baasje doet besluiten van nog meer van zulke vergaderingen over deze toch wel heel boeiende en snel evoluerende materie te gaan volgen.

Ook Chris en Jeanny de baasjes van Cartouche en Lennaert waren in de wolken over wat ze hoorden op de uiteenzetting. Ook zij gaan volgende maal wer van de partij zijn !

Belle & co

Veiligheid bij de avondwandeling…

Begin deze week kregen we een melding van Marian (van onze Kiki) dat er in de Aldi’s in Nederland reflecterende halsbanden met LED verlichting werden aangeboden aan de heel schappelijke prijs van € 5,99.

Nu wilde ons baasje zich al bij de eerstvolgende aanbieding zulke halsbanden aanschaffen en het was dus hét moment om een telefoontje te doen naar Luc en Gerrie van The Gloucester Drentenkennel  in Goirle http://drentsche-patrijshond.eu/ met de vraag of zij in de Aldi in Tilburg voor ons viertal zo vier halsbanden wilden aankopen.

Gisterenavond kregen we dan een telefoontje dat de vier halsbanden in Goirle op ons lagen te wachten. Ons baasje is dan samen met Heros de halsbanden gaan oppikken waarna Heros de belangrijke taak kreeg van de halsbanden te passen en te demonstreren .

Buiten de reflecterende gele strip heeft de halsband ook nog eens LED verlichting in drie standen, snel knipperend, langzamer knipperen en constant branden.

De halsband is daarbij ook nog eens van een stevige uitvoering die bestand is tegen een trekkende Drent. Wij hebben de maat “M” die ruimschoots groot genoeg is voor een Drentennek met een omtrek van 45 tot 60 centimeter. Hij past dus voor zowel Hera’s nek als die van Heros, bij ons de dunste en de dikste nek, letterlijk toch !

De halsband gaat voornamelijk dienst doen wanneer we terug in La Magdeleine zijn en om ons makkelijker terug te vinden als we bij de laatste uitlaatbeurt voor het slapengaan in de tuin mogen. Vroeger was het steeds een met een zaklamp zoekend baasje die ons moest komen zoeken in de 1/3 ha grote tuin. Want ook ’s avonds is die tuin zo interessant dat wij niet altijd dadelijk terugkomen als het hoofdbestuur ons roept .

Katten en andere “indringers” moeten immers door ons opgespoord worden voor we aan onze nachtrust kunnen beginnen. Vanaf volgende week ziet ons baasje, dank zij de Aldi-halsbanden in één oogopslag waar we ergens zitten in de tuin …

Belle & co

Hoge oren en staart opzij…

Het is al enkele dagen aan de gang tussen broer en zus . Heros wil en Hera is er ook niet vies van…

Kenners weten waar het om draait ! Hera is zo loops als wat, en Heros zou Heros niet zijn als hij niet aan het feest zou kunnen deelnemen.

Het kan eigenlijk geen kwaad meer want Heros heeft jaren geleden al een knip in de zaadleiders gehad en zal dan ook geen pupjes meer produceren. Maar al de voorbereidingen tot het maken van puppies gaat nog wel. Het “goei gerief” werkt nog prima, alleen is er van productie geen sprake meer.

Nu zal je je misschien afvragen waarom het hoofdbestuur zich dan wel zorgen maakt ? Wel, zeer eenvoudig omdat het baasje niet meer op de meest onverwachte moment ergens in de tuin op zijn knieën in de regen wil gaan zitten bij twee parende honden. Dat is de enige en simpele reden !

Maar ook moeder Belle is loops, zij is op enkele dagen na, op hetzelfde moment loops geworden als Hera. Maar voor zijn moeder heeft Heros op dit moment nog geen belangstelling. Zuslief zal op dit moment lekkerder ruiken dan moeder. Maar ook het moment dat zij de volle aandacht gaat krijgen verwachten we binnen enkele dagen. Heros weet uit ondervinding perfect te bepalen wie van de twee op hun hoogtepunt is en wie dan de volle aandacht verdient.

Ondertussen is het nog altijd Hera die heel bereidwillig haar staart opzij draait wanneer broer Heros met zijn oren heel op zijn kop gedragen, en met zijn tong uit zijn bek zijn avances komt maken aan Hera’s bench…

Belle & co

De slimste thuis…

Ook als we in Vosselaar zijn leest ons baasje regelmatig www versie van de Franse krant die wij ginds dagelijks lezen in de papieren versie.

Zo ook gisteren, en ons baasje is dan wel geen jager, de belevenissen van de jagers ginds in de omgeving heeft toch wel steeds zijn interesse .

Gisteren berichtte de “Charente Libre” dat er in Gondeville, vlakbij Jarnac en Cognac een jager is geweest die met één welgemikt schot gans het dorp zonder elektriciteit heeft gezet.

De jager in kwestie had een vogel (niet gepreciseerd, vermits “gibier”) opgemerkt op de elektriciteitsdraden en heeft die vogel geschoten. Daarbij heeft hij ook de ophanging (de isolator) geraakt en zo de lijn zo beschadigd dat de lijn onderbroken was.

Je kan het zo stellen… getuigen hoorden een schot, en toen deden ze het licht uit. Na drie uren hadden de technici van EDF (Électricité De France) de lijn hersteld …

De jager zelf is in zijn bestelwagen gestapt en vertrokken zonder zijn adres achter te laten…

Via deze link kan je gans het artikel in de CL lezen, in de taal van Molière.

http://www.charentelibre.fr/2013/10/14/gondeville-un-chasseur-prive-la-commune-d-electricite-pendant-trois-heures,1860351.php

Belle & co

Goed uitgerust…

Zo stilaan zijn we prima uitgerust geraakt. Niet dat we oververmoeid waren, maar de weersomstandigheden zijn niet van die aard dat onze baas veel beweging in zijn Drentjes krijgt.

Heros heeft het daarstraks gepresteerd van buiten te gaan omdat zijn loopse zus ook buiten was. Maar hij is maar juist met zijn snoet onder de overkapping van het terras uit geweest. Zijn kop en nek heeft het vrouwtje moeten afdrogen, zijn rug en staart waren zo droog als toen hij de keuken verliet… En het was van de grote goesting om zijn loopse zus te volgen, zoniet was hij nog niet uit z’n bench gekomen !

Heros is wel met ’t baasje naar het dorp geweest omdat het baasje nog wat bankverrichtingen te doen had. Hij is wel niet uit de Drentmobiel geweest, onze “flauwe” vond dat ‘m beter in de auto zat dan in de nattigheid te gaan lopen !

Anderzijds is het wel zo dat het nieuwe grote kussen al lang perfect ingeburgerd is. Onze baas verdenkt ons er van dat we een beurtrol hebben voor wie wanneer en hoe lang daarop mag liggen. Het enige moment dat het kussen vrij is moet op het moment zijn dat we met z’n allen op wandeling zijn. Of wanneer we ’s nachts in onze eigen bench uilen liggen te vangen.

Volgende week trekken we “naar ’t schijnt” terug voor enkele weken naar Frankrijk. Het baasje gaat dan toch maar aan de restauratie van het dak van de schuur en stal beginnen. In oktober is het ginds gewoonlijk nog mooi weer.

Niet te warm of te koud, en met regen valt het dan ook gewoonlijk nogal mee.

Je kan dan ook waarschijnlijk veel foto’s op het blog verwachten “vanuit de hoogte”. Minstens vanuit de dakgoot of vanaf de hoogtewerker. Het gaan dan “luchtfoto’s van Ferret” zijn die hier op het blog komen… Dus… waith and see next week, on this blog !

Belle & co

Des zondags als het regent…

Bah, bah en nog eens bah, als zelfs een Drent al begint te balen om dat smerige vuile regenweer, dan is het al ver gekomen en moet het inderdaad vriê erg zijn.

Deze ochtend zijn we even buiten geweest en gelijk dienden we weer helemaal afgedroogd te worden, Ook gans de nacht heeft de regen tegen het venster getikt waar wij aan de andere, de droge kant lagen te slapen of naar de regen lagen te luisteren.

We hadden gehoopt vandaag op een extra wandeling omdat het vandaag de verjaardag van ’t vrouwtje is maar ook die ziet het niet zitten van warm ingeduffeld en met laarzen en regenkleding door het slijk te gaan dabberen.

We hebben ons lekker terug getrokken in onze benches.

Hera heeft nog wel hoop op beterschap want die heeft al een bal binnen “bek”bereik gehouden, voor het moment dat er toch beterschap in het vooruitzicht is. Heros ligt in de bench naast zijn zus en Belle en Lucy delen het grote nieuwe kussen.

En voor alle vier telt hetzelfde, slapen en snurken tot we een streepje zon zien binnenvallen ….

Belle & co

Te herplaatsen…

Gisteren kregen we een bericht in onze mailbox dat er bij een Nederlandse vriendin die we kennen uit het Drentenwereldje een reutje van vijf jaar is teruggebracht wegens privé omstandigheden.

Hieronder het bericht zoals we het zelf in onze mailbox vonden…

We hebben een reu ter overplaatsing. Door privé omstandigheden moest hij weg.
Het is een reu die wij zelf hebben gefokt en hij is 5 jaar oud.
Heeft iemand een warme mand voor hem. we kunnen hem zelf niet houden, hebben hier al 2 reuen lopen.

Het is steeds triest wanneer je een kameraad die je jaren in huis hebt gehad door omstandigheden moet terug of wegbrengen. Hier in dit geval komt de hond terug bij de fokker zoals het overal zou moeten gebeuren.

Wij plaatsen dit bericht hier omdat we het volste vertrouwen in de fokster hebben.

Kandidaten voor het overnemen geven mij een mailtje via de button hier bovenaan in de rechter kolom “e-mail mij” dan brengen wij je in contact met de fokker.

Belle & co

Alles terug kits…

Het zal wel een bevooroordeelde mening zijn van de hondenbaas, maar toch willen we het even vermelden.

Gisteren en de twee dagen voordien was het hier in de hondenroedel maar stilletjes. Belle was ziek (ze had vrouwenkuren zegt de baas) en dat woog ook op het gedrag van de bazen maar ook op dat van Hera (ook loops) en op dat van Heros en Lucy !

Omdat alles zo snel is omgeslagen bij Belle valt het zo sterk op. Vooral gekke Heros, die gaat als een gek te keer tegen zijn moeder Belle door kuren te verkopen die we sinds haar vorige loopsheid niet meer hadden gezien.

Te zot om los te lopen zegt het baasje daarover, en eigenlijk slaat ‘m nagels met koppen. Ook Lucy moet er van Gekke Heros aan geloven, maar Lucy laat zich niet zo maar doen. Die durft zich plots omdraaien wanneer ze weer eens achter elkaar aanhangen. Dan is binnen de seconde de opgejaagde plots verandert in opjager. Het is knap om zien hoe die twee achter elkaar hangen in de tuin, maar ze doen het ook rond de tafel in de huiskamer en dan is het plots heel wat minder plezant voor de baasjes !

En wat is de rol van Hera dezer dagen ? Die is rustig loops aan het zijn, kan er van genieten wanneer Belle of Heros zich nog eens inlaten met de persoonlijke hygiëne van haar. Bekijkt voor de rest het doen en laten van haar huisgenoten en geeft daar dan geregeld Lucy naar haar poten wanneer die weer eens door het lint gaat volgens haar .

Ons vrouwtje is haast de wanhoop nabij want morgenavond hebben we “het kot vol” met haar een dag vooruitgeschoven verjaardagsfeestje voor de familie. De reden van de (haast)wanhoop ? Zestien slijkpoten die recht vanuit de tuin door keuken en living roetsen. De stofzuiger deed al overuren door het ruien van de zomervacht, maar nu dient er ook telkens weer minstens gedweild te worden, en dat zijn GEEN leuke dingen voor de mens ! ! !

Belle & co

Je zou ze soms iets erg aandoen !

En onbegrijpelijk is het ook al . Gisteren en eergisteren lag onze eigenste Belle hier zielig te doen omdat ze wat wij ook vermoedden loops was.

Vorige maal, in maart, toen Hera loops was volgde Belle enkele dagen later om ook loops te worden.

Toen waren we daar al blij om, omdat het makkelijker was met Heros want die heeft voor zulke zaken een fijne neus !

Deze week was het wat moeilijk. Heros had wel “neus” voor zijn zus maar zijn moeder had  amper zijn belangstelling. Mogelijk omdat wij het trachtten in het oog te houden, maar Belle houdt zich zo netjes en likt zich zo vaak dat je van haar geen spoor kan vinden van een gemorst druppeltje bloed.

Meer zelfs, zij houdt ook haar dochter Hera nog Pico Bello netjes en zuiver. En ook Heros doet zijn duit in het zakje . Wat Belle eventueel overslaat of mist daar heeft hij dan weer oog voor. Dat maakt dat wij helemaal geen last hebben van loopse teefjes en het “vuil” dat ze kunnen achterlaten.

Omdat Belle totaal lusteloos was gisteren en eergisteren, ze ook nog eens amper iets at, had het baasje een afspraak gemaakt met dierenarts Aline in Hoogstraten.

Belle ging er binnen als een letterlijk geslagen hond en kwam er buiten als de vrolijke oma die ze altijd is !  Je zou ze inderdaad iets erg aandoen. Er is wel te voorschijn gekomen dat ze een ontsteking heeft op een melkklier waar ze nu antibiotica voor gekregen heeft.

Ook is er uit de bus gekomen wat we al vermoedden. Ze is zo loops als wat ! En daar moest ze dan twee dagen ons hoofdbestuur voor op stang jagen. Ons baasje wist niet hoe hij zich moest houden, enerzijds kon hij haar de nek omwringen en anderzijds was hij blij dat het maar dàt was .

Belle & co

Nog eens een Kieter wieter bericht…

Het was weer een tijdje geleden dat we nog een nieuwtje kregen uit “Balder” en ook op het Kieter Wieterblog bleef het na de clubmatch opvallend stil.

Toch viel er vorige week nog een bericht van Jef en Fien in onze mailbox .

Het is weer een fijn verhaaltje dat hondenliefhebbers graag gaan lezen en die aangeven dat een aangepaste training voor een Drent resultaten laat zien, zo ook op de Netedijk, ergens tussen Berlaar (Balder zeggen ze daar) en Lier.

Ook wij zijn al eens met de Kiet familie Jacobs gaan wandelen langs de Netedijk en ook voor ons was het toen een top wandeling voor honden  en baasjes .

Lees hier de belevenissen van Kiet & co

Enkele dagen geleden tijdens onze wandeling hebben we toch maar weer eens dikke reclame gemaakt voor de Drentsche Patrijshond.

En dat ging zo :

We waren nog maar net vertrokken en we hoorden al schoten. Er was dus ergens een jacht bezig.

We namen ons voor gewoon onze wandeling verder te zetten of beter gezegd gewoon eraan te beginnen.

We blijven boven op de Netedijk wandelen en als we jagers zien lijnen we Kiet aan, was het plan.

Zo gezegd, zo gedaan.

Al vlug kregen we een groepje jagers in ons vizier.

We lijnden Kiet dus aan en wandelen verder.

Vriendelijk werden we door de jagers begroet en Kiet kreeg zelfs complimentjes.

Op een zeker moment kwam er iemand naar ons met de vraag of Kiet niet mee wou zoeken naar een pas geschoten eend.

Ze was maar juist geschoten en gelijk “nen blok” neergevallen zo werd ons verteld. En hun eigen honden waren al aan het zoeken maar vonden ze niet.

Natuurlijk wilden we helpen. Kiet werd afgelijnd en begon te zoeken. Binnen de kortste tijd had hij die verloren eend gevonden en mooi tot bij papa gebracht.

Dit tot groot jolijt van de jagers, die konden hun ogen niet geloven.( ziedewel se da se daar lag …)

Papa heeft er nog mee gelachen dat dit voor een Drent “ piece of cake” is.

Trots als een pauw zetten beide hun wandeling verder.

Die jagers kennen vanaf nu ook de Drent en daar heeft Kiet voor gezorgd.

Schone reclame hé.

Kieterwieterfamilie  Jacobs Berlaar

Besparen

Een echtpaar winkelt in de plaatselijke Colruyt...

Op een bepaald moment neemt de man een bak Duvel en plaatst die in het winkelkarretje.

"Wat denk je dat je doet?", vraagt zijn vrouw.

"’t Is een koopje schat, 22 euro, want den Duvel staat in reclame", antwoordt hij..

"Zet die bak maar snel terug, we kunnen ons dat echt niet veroorloven", zegt de vrouw. Dus hij doet dat en ze vervolgen hun weg tussen de rekken.

Een paar gangen verder neemt de vrouw een pot gezichtscrème van 50 euro en zet die in het winkelwagentje.

"Wat denkt ge dat ge doet?", vraagt de man.

"Dat is voor de verzorging van mijn gelaat schat. Die crème gaat er voor zorgen dat ge me beeldschoon zult vinden."

Waarop haar man reageert: "Kom, zet dat maar terug! Dat doet een bak Duvel ook en dat voor de helft van de prijs!!"

L.M.

Hét cadeautje voor een Drentenliefhebber…

Een laat verjaardagscadeau voor ons baasje heeft toch wel voor een verrassing gezorgd hier ten huize.

Ons baasje kwam terug van “ozze Dré” met een pak in geschenkpapier verpakt en we sprongen het haast uit zijn handen want ons baasje rook naar boxer Yndhi ! Dat gebeurt meestal als ’t baasje daar vandaan komt want Yndhi heeft ook de gewoonte van rond ons baasje zijn broekspijpen te draaien.

Het pakje interesseerde ons dus minder maar het vrouwtje was nu de “nieuwsgierige Eva”. Toen het pakje eens open was kwam daar een Drenten beeldje uit te voorschijn ! Een vijfde Drent in huis. Weliswaar een versteende maar onmiskenbaar een rasechte Drent, eentje met een U op een exterieur wedstrijd .

“Ozze Dré” en “tante Marleen” hebben het meegebracht toen ze tijdens een weekend in Nederlands Limburg verbleven en “ergens” in Weert in een winkel dit beeldje zagen staan.

Voor hen was het steeds terugkerende probleem “wat moeten we weeral kopen voor die zijn verjaardag” terstond opgelost.

Dus staat er nu op de kast, naast onze gecremeerde Bas en de schilderijen van ons zelf, nu een vijfde Drent te pronken .

Ons hoofdbestuur was aangenaam verrast en blij met dit toch wel goed gepast verjaarsdag cadeau.

Belle & co

Mensen schamen zich voor niks meer.

Nu heb ik weer iets héél straf meegemaakt.
Van  't weekend moest ik spijtig genoeg naar een begrafenis van een vriend van de  familie.

Wat ik daar in de  mis  meemaakte... ongelooflijk!

Mensen schamen zich voor niks meer.

Omdat er nogal veel volk was, stond  ik tussen een hele hoop andere mensen vanachter in de kerk. Ongeveer  halverwege de mis ruik ik ineens  iets verbrand. Ik kijk rond en zie dat er een tweetal  rijen achter mij  iemand gewoon een sigaret  opgestoken heeft.
In de kerk  hé !!
Ik draai me om  naar die vent en vraag of hij wel weet wat hij aan het doen is? En of hij niet beter rap zou maken dat hij buiten was met die sigaret.
Weet ge wat die vent deed ??
Die gaf mij gewoon  ne stoemp.
Bijna de helft van mijne Leffe op de grond!

PvH

Niets te melden vandaag…

Helemaal niks speciaal te melden hier ten huize, en dat alleen al is genoeg om er een “klapke” over te doen.

Het gebeurt niet eens elk jaar dat we in zo ’n situatie terecht komen maar soms, héééél soms moeten we wat op onze duim zuigen in een poging van daar wat nieuws te puren !

Och ja, toch iets wat de komende twee drie weken dagelijks aan de orde kan komen… niet alleen onze Hera is loops maar ook Belle vertoont alle symptomen dat er een loopsheid bij haar in de lucht hangt !

Vanochtend moest het vrouwtje terug naar de tandarts omdat ze pijn bleef houden aan een vorige week behandelde tand. Het baasje heeft haar weggebracht met de Masjebashi en dan heeft hij ook Belle maar meegenomen omdat hij daar toch in de buurt nog een boodschap te doen had . Uiteraard zijn ze dan met z’n tweetjes die boodschap gaan doen en Belle heeft op die 500 meter dat ze gegaan hebben toch wel minstens tien maal een plas gedaan.

Net als bij een reu die “zijn vlag uitzet” doet zij haar extra geurplasjes in de hoop dat de reuen hun weg gaan vinden naar haar.

Zo dan,… morgen hopelijk meer sensationeel nieuws uit de Kempen en uit Vosselaar.

Belle & co

Ten huize Heros…

Als we “ten huize Heros” schrijven bedoelen we het wel heel letterlijk en is het zijn bench die het onderwerp is.

Sinds enkele dagen, van toen hij het nieuwe , eigenlijk oude gerepareerde kussen terug in zijn bench kreeg, is er nog maar één bench die populair is bij ons. Het is bij Heros thuis dat je moet zijn!

Daarstraks lag loopse Hera in zijn bench, netjes aan de zijkant met dus nog een zee van plaats op de andere helft.

Toen, na lang aarzelen en de situatie inschattend, is Heros hééél voorzichtig bij in de bench gaan liggen zonder zijn slapende zus te storen.

Tot de vuilniswagen de zak met PMD-afval kwam ophalen, toen waren plots alle benches leeg en stond iedereen van de roedel aan het venster vuilniskarren weg te jagen met veel lawaai.

Eens de rust weergekeerd is Heros in de lege bench gaan liggen om zijn  dutje verder te zetten.

Even later bemerkte Lucy dat er nog plaats was en heeft zich netjes, na de klassieke draai voor ze gaan liggen, naast nonkeltje gelegd. Die keek wel even raar met al dat gedraai in zijn bench maar heeft zijn dutje nadien verder gezet zonder commentaar. Klein nichtje mag van hem dan ook altijd wat meer dan een ander…

Belle & co

Gisteren…

Het baasje is gisteren van de ganse dag niet thuis geweest. Van ’s morgens moest hij al weg naar een symposium ergens voorbij Brussel vertelde hij ons.

En pas laat in de namiddag was hij terug thuis, maar hij had veel geleerd over fokken “nieuwe stijl” zoals hij het noemde.

Hij had veel geleerd over fout fokken , de oorzaken en de gevolgen, het bepalen wanneer moest gedekt worden. De keuze van reu en teef, de mogelijke fouten wanneer een reu niet wil, maar evengoed wanneer een teef niet wil gedekt worden. Gevolgen wanneer een teef tegen haar zien gedekt is.

Van sommige zaken had ons baasje nog nooit gehoord omdat we er nog nooit mee te maken hebben gehad.

Nu is het wel zo dat we altijd goed voorbereid zijn geweest door volgens ons de beste dierenarts die België kent, onze eigenste dr. Nelly Mols, maar toch komt er iets te voorschijn waarvan je zegt “stel dat dit ons gebeurd was, het was er niet ver af, wat waren dan de gevolgen geweest”.

Je kan veel weten maar soms zijn er van die zaken die zo zelden voorkomen dat je  er gewoon niet aan denkt dat ze kunnen gebeuren.

Zo kwam “geboorteregeling” zijdelings ter sprake door het manipuleren van het moment van de loopsheid en de eisprong.

Dat was iets waar ons baasje het fijne van wou weten vermits Hera op dit moment onverklaarbaar vroeg loops is geworden. Het baasje zijn frenk viel toen er op een bepaald moment het medicijn “Galastop” viel.

Nu heeft Hera dat medicijn in juni toegediend gekregen toen ze schijndrachtig was en wel om de melkproductie, die ze op dat moment had, te stoppen.

Blijkt dat dit medicijn op de hormonen werking inwerkt en een verklaring geeft waarom Hera nu al zo vroeg, drie maanden eerder dan voorzien, loops is.

Zo zie je maar dat het volstrekt normaal is dat het gebeurt, maar je denkt er  gewoon niet aan dat daar de oorzaak te vinden is. De planning voor een nestje pups rond februari valt hierdoor wel in duigen voor Hera en het hoofdbestuur.

Maar er was aandacht besteed aan het Herpes virus en aan kunstmatige insiminatie met de verschillende bewaarwijzes van het sperma…

Het was in elk geval een vruchtbaar (letterlijk en figuurlijk) symposium voor het baasje. De volgende vergadering met als onderwerp DNA staat intussen ook al genoteerd in zijn agenda.

Belle & co

Hera is loops !

Drie maanden vroeger dan verwacht is Hera loops. Laatst was zij in maart loops en vermits ze normaal een cyclus had van 9 maanden hadden wij verwacht dat onze Hera loops zou komen in de nieuwjaarsperiode. Nu is ze drie maanden vroeger loops van een periode van 6 maanden !

Indien ze rond Nieuwjaar loops was geworden hadden we een dekking gepland maar nu is het te vroeg om verschillende redenen .

Er is nog een dekking geweest bij onze vriend fokker Luc Van Den Heyning, er zijn nog drie pups verkrijgbaar bij andere fokkers in België die ondertussen ook al 12 weken oud zijn, er was dit jaar een overaanbod aan pups en we hadden met de kennel dit jaar al een nestje met Hadise.

Over Hadise gesproken, Hera is nu net het tegenovergestelde van haar zus. Bij haar liet de loopsheid drie maanden op zich wachten begin dit jaar, bij Hera komt ze drie maanden eerder.

Zo zie je maar dat je het nooit op voorhand kan plannen. Het is allemaal naruur en dat kan je echt niet dwingen.

Waarom we Hera nu niet laten dekken ? Het is te vroeg voor haar, haar pups zijn pas anderhalf jaar daar waar we een tussenperiode van ongeveer twee jaar hadden voorzien en ook zou het nestje binnen twee maanden geboren worden. Dat zijn dan pups die geboren worden bij het begin van de winter. Ook niet optimaal om de pupjes te socialiseren en te wennen aan het buiten zijn en wandelen op beperkte schaal.

Neen het is te vroeg deze maal voor Hera. We zien wel wanneer de volgende loopsheid zich aankondigt.

Belle & co

Helemaal waar…

Werelddierendag…

Vier oktober… de jaarlijks terugkerende dag dat er speciaal aan de dieren gedacht wordt.

Je verneemt er alles over bij de grootste encyclopedie ter wereld , door even deze link aan klikken: http://nl.wikipedia.org/wiki/Dierendag

Ook hier ten huize gaat er vandaag nog een beetje meer aandacht worden gegeven aan ons viertal.

Het hoofdbestuur is de voorbije dagen druk in de weer geweest met allerlei lekkere zaken. Zo zijn hertenvlees, kip,en everzwijn de kookpotten en het aanrecht gepasseerd. Daar zal wel iets van in de honden eetkommen verschijnen. Hoogstwaarschijnlijk ook nog in dubbele uitvoering.

Verder gaat de dagelijkse wandeling nog wat uitgebreid worden en wacht er aan het einde van de wandeling nog een verrassing door een extra kauwtje.

Het hoofdbestuur zal er niet van wakker liggen dat het viertal weinig laat merken dat er wat speciaal gedaan wordt en is al gewend aan “dierendag”, omdat het hier haast elke dag dierendag is.

Om “iets” te laten merken dat opvallend genoeg zou zijn zouden de bazen eens een dag totaal niets moeten doen, dat zou pas een opvallende dierendag zijn….

Waarschijnlijk gaat het baasje vandaag nog langs de Maxizoo, daar gaat om beurt een van de honden mee naartoe. Meestal passeren ze dan eerst langs de hondenweegschaal om hun gewicht toch ietwat onder controle te houden. Die weegschaal bepaalt ook nogal dikwijls de aankopen in de winkel. De hoeveelheid en de calorieën zijn dan meestal aangepast aan het cijfer op het schermpje van de weegschaal … En ze geven vandaag 20% korting bij de Maxizoo ter gelegenheid van Werelddierendag. Da ’s meegenomen zegt het baasje…

Belle & co

Weinig fraai nieuws vandaag…

Gisteren waren we met broer en zus Lando en Lucy op HD onderzoek in de dierenkliniek Sanimalia te Diepenbeek.

We hadden afspraak te tien uur en na even wachten konden de het eerste onderzoek plaats hebben.

Lucy was eerst aan de beurt maar de foto van de heupen van Lucy gaven helemaal niet wat wij er van verwacht hadden. Na overleg met de dierenarts hebben we besloten van met Lucy niet te gaan fokken wegens heupen die niet goed genoeg zijn om zeker te zijn van een behoorlijk goede vererving.

Een domper op het fijne gevoel dat we met haar hadden na de clubmatch waar ze niet alleen winnaar was in de tussenklasse bij de teefjes maar ook nog eens winnaar werd van de tussenklasse totaal.

De U die ze daar kreeg mogen we in het kader van fokken met Lucy dus naar het vertikale klassement verwijzen. Voor ons dus waardeloos !

Maar het blijft ons kleintje van wie we vinden dat het een fijn en mooi hondje is waar we een beetje zuinig op zullen moeten zijn wat betreft inspanningen.

De veldwerktraining die we twee weken geleden hadden met Johan Kraay en waarbij ze puik werk liet zien in de bieten zal de eerste en de laatste maal geweest zijn.

Voor Lando en zijn onderzoeken niets dan lof. Bij hem zijn de heupen in de klasse HD A of HD B1 te vinden. Dat moeten de geleerde koppen van de beoordelingscommissie van de KMSH nog beoordelen. Maar uit de ondervinding die we nu hebben kunnen we spreken van een HD A of HD B1.

Na zijn “PRA voorlopig vrij”, zijn ZG kwalificatie van tijdens de clubmatch, het DNA attest van afkomst en zijn LOSH attest is Lando nu klaar voor “het plezante werk” in België. Wil hij ook nog in Nederland op de sextoer willen gaan dan heeft hij nog één ZG op een show nodig. Op de reuendag begin september scoorde hij ook al een ZG. Dus ook daar ligt voor Lando de weg klaar om de Belgische lijn verder te zetten…

Belle & co

120’, 100°C x 3

120 minuten, bij 100° C en dat maal drie… Dat is ongeveer de samenvatting van wat er zich gisteren hier ten huize in de keuken afspeelde .

De “vracht” everzwijnvlees waar we gisteren over berichtten heeft het hoofdbestuur een ganse dag werk verschaft. Rond 09u00 na enkele telefoontjes zijn ze er aan begonnen.

De inhoud van de grote Weckketel , zo’n 15 kilo vlees moest vermalen worden tot een soort grof gehakt, dan verdeeld het later beter over de vier eetkommen van ons.

Wanneer het vlees allemaal tot gehakt verwerkt was heeft ons baasje de steriliseerketel van boven gehaald en werden er zeven weckpotten van 1 liter gevuld en in de ketel geplaatst. Dat was ronde één van 100° C en 120 minuten kooktijd werden ingesteld en konden volgende potten ook gevuld worden.

Van de potten van 1 liter waren er nog maar twee over, de overigen vijf waren potten van ¾ liter. En bij de derde steriliseerbeurt waren er nog 4 potten van ¾ liter te vullen.

Wij gaan hier een lekkere winter tegemoet vertellen we onder elkaar. Met dank aan Luc om het lekkere vlees en de baasjes die de moeite doen om zo gezond mogelijk vlees in de eetkommen te krijgen.

Vandaag trekken we met twee Drentjes naar Diepenbeek om foto’s te laten maken van heupen, ellebogen en schouders. Beter bekend als HD, ED en SD.

Het zijn Lucy en Lando die richting dr. Nelly trekken voor de röntgen foto’s en die gelijk ook nog eens bloed laten trekken voor het onderzoek naar de von Willebrand dissease Dit is een ziekte waar de stollingswaarden van het bloed niet in orde is Bij onze honden is er niets mis dat hebben we in de praktijk al gemerkt maar we willen weten hoe het zit met de vererving van deze ziekte wanneer Lando als dekreu gaat fungeren en wanneer Lucy eventueel een nestje pups gaat krijgen…

We houden jullie op de hoogte…

Belle & co

Het telegram…

Schoonmoeder Martha komt thuis en treft haar schoonzoon woedend aan, bezig zijn koffer te pakken.

‘Wat is er gebeurd, Frits?’ vraagt ze hem.

‘Wat er gebeurd is? Ik zal het je vertellen. Ik heb mijn vrouw een telegram gestuurd dat ik vandaag van mijn reis zou thuiskomen. En raad eens wat ik aantrof toen ik thuiskwam?
Mijn vrouw, ja mijn Marie, met een naakte vent in ons bed. Het is uit met ons huwelijk, ik ga er voorgoed vandoor!’.

‘Rustig maar’ zegt mama ‘er is iets vreemds aan deze geschiedenis, jouw vrouw zou zoiets nooit doen. Wacht maar, ik ga even na wat er gebeurd is’.

Enkele ogenblikken later komt Martha breed lachend terug.
‘Zie je wel, ik dacht al dat er een eenvoudige verklaring voor is. Marie heeft jouw telegram nooit ontvangen.’!!!!!!

FVH

Nachtwerk…

Gisteren vrij laat kreeg ons baasje nog een telefoontje van zijn kameraad Luc dat deze “ een vracht” everzwijnvlees voor ons had meegebracht uit Duitsland.

Ons baasje weet dat wij daar verzot op zijn. Het is dan wel geen “schweinbraten mit krautern” maar het vlees dat Luc van de botten en benen van de geschoten everzwijnen af snijdt is voor ons super eten.

Vermits het vlees ditmaal niet diepgevroren was diende het snel verwerkt te worden want ook hier bij ons zit de diepvries voor de honden nokvol. Geen biefstukje kan er nog bij.

Ons hoofdbestuur heeft dus deze ochtend de handen nog vol met het vlees door de molen te halen en dan nadien te steriliseren. Dat is onze methode van voorraad op te slaan wanneer de diepvriezer vol zit.

Gisterenavond heeft het baasje het vlees dan ook nog gekookt zodat het vanochtend gelijk kon verder verwerkt worden. Tot één uur vannacht heeft er een reuze grote volle Weckpot vlees staan pruttelen op het gasvuur.

Straks zouden hier dan tussen de twaalf en vijftien Weckpotten  vol met everzwijn vlees in de schapraai moeten staan.

Wanneer we rekenen dat we elke dag per hond een 100 gram puur vlees bij onze brokken krijgen heeft het hoofdbestuur toch voor een kleine maand vlees vandaag voor ons bereid.

Belle & co