Vaarwel Rob…

Storm…?

De kranten staan er vol van… van de storm die over Noord Frankrijk, België, Nederland en Engeland merken wij in de Charente weinig.

We zullen te diep naar het zuiden zitten zegt ons hoofdbestuur. Het regent wel pijpenstelen , “cats and dogs” zeggen onze Engelse overburen, maar daar blijft het bij.

In de internetversies van de Belgische kranten lezen we over omgewaaide bomen en afgebroken dikke takken, en ook over omgekieperde vrachtwagens die dwars over de snelweg zijn gaan liggen, jonge gasten die in Engeland in zee zijn meegesleurd door overslaande golven . En nog van dat onheil, maar “eigenlijk valt de storm nog wel mee” is het eindbesluit in de kranten.


foto's HLN internet versie

Volgens de Franse gazetten zitten er zo’n 70.000 gezinnen zonder stroom in de departementen Nord en Pas de Calais, en dat zijn de departementen die grenzen aan België. In deze departementen (die van de Ch’tis*) zijn  het omgevallen bomen en afgebroken takken die op de elektriciteitsleidingen zijn gevallen de oorzaak van de stroompannes.

“Waar en wanneer hebben we daar ook last van gehad” zegt ons baasje, doelend op de storm van eind juli dit jaar waardoor we vijf weken zonder internet en telefoon zaten…

En terwijl ons hoofdbestuur zich in huis bezig houdt met kranten lezen, de afwas doen, wat prullenwerkjes, omdat er aan het dak niet kan verder worden gewerkt wegens de regen, hebben wij ons op onze zij laten vallen en zijn onze ogen dichtgevallen.

Waarschijnlijk zijn we nog niet aangepast aan het winteruur…

Belle & co

* http://www.fransefilms.nl/bienvenue-chez-les-chtis/

Wind in onze kop…

Het is niet bij ons alleen dat er geen rechte voor te ploegen valt met ons zegt ons hoofdbestuur. De berichten over onze broers en zussen en ander Drentengespuis zijn alle alarmerend ! Er is storm,… regen, veel regen,…wind, heel harde wind op komst, en al de Drentenbazen zullen het geweten hebben.

Het is niet alleen de aanpassing aan het winteruur dat ons parten speelt, want we hebben ons heel gedeisd gehouden deze ochtend tot het acht uur (wintertijd) was.

Dat komt waarschijnlijk omdat het hier in de Charente vandaag een donkere dag is en wij onze dag indelen naar licht en donker, en niet naar een uurwerk.

Ondertussen is de voormiddag al wat gevorderd en hebben we aan de jagers in de velden rondom al luidkeels laten weten dat wij er ook nog zijn. Eventueel zelfs om hun “Bretonkes” te helpen met het weinige wild dat er nog zit, mee op te jagen.

Er lopen hier in de velden vier mannen met geweren rond, die hebben drie Breton’s bij om die twee hazen die we dit jaar gezien hebben te pogen in de pot van moeder de vrouw te krijgen.

’t Zal wel weer langs de slager passeren worden als ze met een stukske vlees willen thuiskomen, een tam konijn “made in China” of iets in dat genre. P

Netjes versneden en proper ingepakt in een papier van de “boucherie de Villefagnan”, in plaats van wild uit de weitas.

Wind in onze kop, … niet eenvoudig voor onze bazen, maar die zagen het al dagen geleden aankomen. Het is ook daarom dat de dakwerken op een laag vuurtje gezet zijn. In plaats van schrik te hebben om door de oude planken te zakken, zouden de overbezorgde vriendinnen nog eerder bericht krijgen dat de baas van ’t dak zou gewaaid zijn…

We houden jullie op de hoogte…

Belle & co

Blijf van dat dak af…

Het zou net als  “Kom van dat dak af” ook een titel van een Peter Koelewijn song kunnen geweest zijn. http://www.youtube.com/watch?v=OBW79HZ1dLc

Hier in Ferret is het momenteel een actuele titel voor een song. Het weer is niet van die orde dat je met veel goesting aan de dakwerken begint. De weersvoorspellingen zijn ook van dezelfde aard en dus blijft onze baas met zijn beide voeten op de grond !

Tegenvaller dus maar niet ongewoon deze tijd van het jaar. Om die reden heeft onze baas ook drie weken uitgetrokken voor de herstelling van het dak van de schuur. Vooral het deel waar hij nu aan begonnen is was werkelijk noodzakelijk omdat er toch wel serieuze lekken in voorkomen. Wanneer dat deel al hersteld is kan de rest nog wel even wachten op betere tijden.

Gisteren in ons laat avond bericht meldden wij dat de pups van ons K-nestje halfbroertjes en –zusjes hadden in Denemarken en dat we van Falcon, de zoon van vader Ferron,  het reutje dat naar Booischot is gekomen foto’s hadden gekregen. Nu is ons baasje gisteren avond die foto’s toch wel vergeten plaatsen zeker.
Maar geen nood, op dit blog verschijnen meerdere berichten per dag en dus… nog geen twaalf uur nadat de foto’s vergeten waren komen ze nu onder dit bericht te staan.

Belle & co

Wat doe je zoal …?

Ja, wat doe je zoal op een dag dat het ouwe wijven regent ? Bij de Engelse overburen regent het vandaag iets gans anders, daar regent het “cats and dogs”. Het baasje zegt dat zoiets al even stom is als die ouwe wijven, slaat op niks volgens hem. Ook die pijpenstelen regenen is even stom, want je ziet het nog zo weinig die pijpen…

Maar daar draait het vandaag niet om, het is ons tijdverdrijf op dagen dat je kletsnat terug binnen komt wanneer je even je poot bent gaan heffen zoals Heros pleegt te doen.

We hebben zo weinig mogelijk buiten gemogen van ons hoofdbestuur. Niet te veel natte hond in huis is hun motto en ook de handdoeken geraken niet meer droog.

We hebben dus maar achter ons baasje zijn hielen gelopen terwijl hij toch “iets” ging doen. Of we hebben ons voor de kachel laten vallen. Lekker weer daar op minder van een meter afstand van wat ons baasje (naar het merk van kachel) onze Godin noemt. Ze is inderdaad hemels met de warmte die ze afgeeft en ze heeft ook een heilzame werking op onze oogleden, die vallen namelijk al dicht voor we goed en wel liggen !

We kregen vandaag ook bericht in de mailbox uit twee verschillende richtingen. Eentje van Gitte uit Denemarken, die meldde dat Ferron, de vader van ons K-nestje, een zoon uit zijn in Denemarken gefabriceerd nestje als huisgenoot krijgt. Van Rudy en Simonne, de baasjes van Ferron kregen we dan ook de eerste vier foto’s van de kleine “Falcon” in onze mailbox.

Dat wil dus dan ook zeggen dat Kyra-Belle, Kyra-Luna, Kato, Kona, Kibbels, Kiki ,en de reuen Kiet, Kwispel en Kody, halfbroertjes en -zusjes in Denemarken en België hebben. Falcon is vanuit Denemarken terug naar zijn vader gekomen en gaat volgend seizoen Ferron en Kiet vergezellen op de wekelijkse jachtpartijen.

Wij gaan nog met interesse de strapatsen van dat trio proberen op te volgen, en jullie lezen natuurlijk daar ook over mee.

En nu, gaan we even het baasje vragen om even buiten te mogen vooraleer we ons terug rond de Godin nestelen, laat het buiten maar plensregenen…

Belle & co

In ’t water…

Geen erg, er is niemand verdronken, alleen de planning is in ’t water gevallen. Letterlijk nog wel, er trekt vandaag een regenzone over de Charente, en uit veiligheidsoverweging kruipt ons baasje dan niet op het dak.

De eigenlijke dakwerken zijn dus gisteren effectief gestart, de eerste planken zijn vervangen en het werk valt best mee. Alleen heeft het baasje gisteren naar een kameraad getelefoneerd met de boodschap dat er een vacature was voor een zageman.

Het is namelijk zo dat wanneer je zo ’n werk alleen doet telkens naar beneden moet komen voor elke nieuwe plank die moet op maat gemaakt worden en daar kruipt dus het meeste tijd en moeite in.

Ondertussen is de vacature ingevuld, (zonder linkedIn of dergelijks) en gaan we met z’n twee aan de slag. Eentje op het dak terwijl de ander op de grond het houtwerk op maat maakt.

Gisteren in de voormiddag heeft het baasje de hoogtewerker even terug in de schuur moeten zetten om het “vangnet” te plaatsen. Er hangt nu een stevig hekwerk van Heras in de nok van de schuur, bevestigd met vier spanbanden om vallende voorwerpen of arbeiders op te vangen moest het echt fout gaan.

Het baasje heeft ook enkele “lucht”-foto’s gemaakt van op dakgoot hoogte. Wat zijn wij Drentjes dan plots kleine keffers geworden. Flatterend is het voor ons zeker niet. Vanuit kikkerperspectief zien we er in elk geval indrukwekkender uit dan op deze foto’s vanuit de hoogte…

Belle & co

De grootste hond ter wereld overleden

'Giant George', volgens Guinness World Records de grootste hond ter wereld, is overleden. Dat schrijft Huffington Post. De Deense dog uit Tucson (Arizona) was 1,09 meter hoog en 2,20 meter lang, en de titel dus zeker waard.

George overleed vorige week donderdag in het bijzijn van zijn baasjes. Het beest werd net geen acht jaar.

Hier kan je lezen wat de internet versie van Het Laatste Nieuws vandaag hierover meldde.  http://www.hln.be/hln/nl/959/Bizar/article/detail/1728395/2013/10/24/Grootste-hond-ter-wereld-overleden.dhtml

Belle & co

De planning 2…

De planning van gisteren klopte als een bus, alleen de herstelling aan de balk binnenkant schuur was op enkele minuten hersteld. Het juiste balkje lag/stond zo maar voor het meenemen in de hangar. De juiste maat, de juiste lengte, het goei gerief met de hoogtewerker, en ’t was gefikst in geen tijd.

Dus dan maar de hoogtewerker buiten gereden met de “movers”. Caravan rijders kennen dat, het zijn rollen die je tegen de banden draait en die dan elektrisch worden aangedreven om zo het voertuig op zijn plaats te rollen.

Dat was wel even wennen, dat werkt zoals je met een rupskraan, of bij een Bobcat, of nog groter bij een legertank. En dat zijn nu voertuigen waar een baasje als die van ons, zelfs niet alle dagen mee gaat rijden…

Het was dus even testen en proberen want die rollen worden door oliedruk aangedreven en daar is ons baasje niet zo bedreven mee als met een koppeling en vitessen.

Maar het spul is goed buitengekomen en nog fatsoenlijk geparkeerd ook. En toen kon de poort van de schuur niet meer dicht… Die hoogwerker stond in de weg ! ! !

Geen probleem zegde het baasje, want oefening baart kunst en zie, het ging de tweede keer al heel wat beter bij het manoeuvreren en geen vijf minuten later was de poort dicht en stond de hoogtewerker nog beter geparkeerd als tevoren.

Toen wilde het baasje écht aan de slag, maar een blik richting hemel bracht hem op andere gedachten. Nog voor de hoogtewerker was afgedekt viel er een stortbui uit de hemel waar we met z’n allen toch wel naar stonden te kijken.

Kortom, de hoogtewerker was afgedekt en bleef voor de rest ongebruikt en afgedekt. Het dak was toch te nat om begaanbaar te zijn .

Vandaag geeft météo France mooi weer en gaan we er stevig tegenaan. Uiteraard houden we jullie op de hoogte razend gevaarlijke en spannende werkzaamheden  (toch volgens enkele familieleden en vriendinnen). Onze baas ziet dat anders, goed opletten en automatismen vermijden is de beste veiligheidspreventie…

Belle & co

Wat is het verschil is tussen moed en lef ?

Moed =
midden in de nacht bezopen thuiskomen,
je vrouw staat op je te wachten met een bezem,
en dan vragen :
'Ben je nog aan het schoonmaken of vlieg je nog ergens naar toe?'


Lef =
midden in de nacht bezopen thuiskomen met een parfumluchtje
om je heen en lipstick op je kleding,
je vrouw op haar kont slaan,
en zeggen:
'jij bent de volgende'.

L.M.

De planning…

De planning voor vandaag hier in Ferret is gemaakt en wij Drentjes komen er haast niet in voor.

Het is dat grote blauw/gele machien dat de hoofdrol speelt vandaag. Gisteren heeft het baasje alles al in gereedheid gebracht om vandaag te beginnen aan de dakrenovatie van de schuur en stal.

Hij is gisteren al begonnen met de eerste veiligheids maatregelen om niet met zijn klikken en klakken door het houtwerk van het “onderdak” naar beneden te donderen. Daarvoor gaat hij zo ’n Heras hekwerk binnen in de nok van het dak hangen, als ‘m dan door de oude planken trapt valt hij letterlijk in een vangnet. Veiliger dan in het cirque du soleil zegt ‘m.

Vandaag moet er eerst nog een balkje vervangen worden dat al “enkele keren” te veel nat en droog geworden is. Met behulp van de hoogtewerker kan dit prima van binnenuit vervangen worden.

Buiten gaat er vandaag niet veel aan het dak gedaan worden, daarvoor is de lucht te grijs en de weersverwachting te twijfelachtig. Hier in de buurt van Ruffec geeft men zelfs kans op onweer… Neen,  dan stellen we de buitenwerken nog maar even uit .

Tussen Belle en Heros blijft het nog even spannend. De problemen blijven nog steeds van “hormonale aard” en tot nu toe heeft het hoofdbestuur beide lovers uit elkaar kunnen houden, op die ene keer zondagavond na. Maar de goesting blijft nog even en de bazen blijven waakzaam .

Bij Hera is de loopsheid totaal voorbij, voor haar heeft broerlief Heros geen belangstelling meer. Het is meer de Griekse tragedie van Oedipus*, de zoon die moeder opvrijt, die zich op dit moment hier ten huize afspeelt…

Volg dus de belevenissen van Franse dakwerken en tevens de moderne versie van een stuk uit de Griekse mythologie hier op dit blog. Allemaal beleeft door van oorsprong Nederlandse Drenten met Belze bazen. Als dat nog geen Europees verhaal is !

Belle & co

The “second opinion”

Jantje vroeg aan zijn moeder waarom een bruidsjurk wit is.

De moeder antwoordt: "Dit toont aan, dat de bruid nog maagd is."

Jantje bedankt zijn moeder en wil toch nog een bevestiging van zijn vader en vraagt:

"Pa, waarom is een bruidsjurk wit?"

De vader kijkt verrast naar Jantje en antwoordt:

"Alle huishoudelijke apparaten zijn toch wit"

(Moeder heeft inmiddels 'n advocaat ingeschakeld !)

Zeker niet vergeten…

Telkens als we voor meer dan een dag weggaan, wij mogen/moeten dan uiteraard mee is het bij het hoofdbestuur telkens de vraag “heb je koebeest mee” ?

De vaste lezers kennen ongetwijfeld koebeest van Lucy . Koebeest gaat overal mee naartoe en dient als vast slaapmaatje van onze jongste.

Al vanaf de dag dat de overige elf pups, nu stilaan 17 maanden geleden, het nest hebben verlaten (ook met een pluche slaapie) is koebeest de vaste slaappartner voor ’s nachts van Lucy.

Zo ging het ook verleden zondag ochtend toen we klaar stonden om te vertrekken. Zowat tien maal is er gevraagd is Koebeest mee ? Is koebeest al in de auto ? En telkens was het antwoord positief,… Koebeest lag voor alles het eerst in de auto.

Wanneer de baasjes ons ’s morgens de tuin inlaten voor de eerste plas en sigaar loopt Lucy achter de andere drie aan met Koebeest in haar bek, de koe moet mee de tuin in ’s morgens, en even plichtsbewust brengt Lucy haar maatje van de nacht mee terug binnen.

Regelmatig passeert Koebeest de wasmachine, die wast er dan al het stof, opgedroogd hondenspeeksel en soms zelfs slijk uit haar vacht,  dan lijkt ze net herboren wanneer ze uit de droogkast komt. Want dat laatste is een noodzaak, op natuurlijke wijze krijgen de baasjes Koebeest nooit droog vooraleer ze ’s avonds terug dienst moet doen !

Koebeest zelf is ouder dan de leeftijden van ons viertal samen opgeteld. Zij deed al dienst bij nichtje An, die er mee speelde toen ze een kleuter was, en diezelfde An heeft nu zelf al een kleuter thuis rondlopen !

Ons baasje schat dus dat ons exemplaar van Koebeest zowat het oudste nog in gebruik zijnde pluche koe moet zijn, 25 jaar haalt ze makkelijk.

Opmerkelijk is ook dat alle andere pluche zaken al lang de geest hebben gegeven. Zo zijn er al een tochthond, een Ikearat en nog wat onbepaald pluche grut een roemloze dood gestorven.

Maar niet Koebeest… dat is een blijver, en meegaan doet ze waar ook Lucy naartoe gaat…

Belle & co

korte brief van het AZ

Geachte Heer, 
 
We ontvingen zopas de resultaten van ons onderzoekslabo en zijn zeer verheugd u te kunnen bevestigen dat

 de roodheid rond uw penis geen kanker was, maar wel lippenstift. 
 
Gelieve ons te willen verontschuldigen voor de amputatie. 
 
Uw AZ-team 

Toch in de prijzen gevallen…

Tien dagen hebben we met de grootste oplettendheid Heros van zijn zus weg kunnen houden. Heros mocht met de auto mee boodschappen doen en dan bleef Hera thuis of het was juist andersom als we ergens naartoe gingen waar we zeker geen reuen zouden ontmoeten.

Tien dagen heeft het baasje succes gehad en heeft hij geen twintig minuten op zijn knieën bij twee parende honden moeten zitten.

Tot gisterenavond, kort na onze aankomst in La Magdeleine ! Toen zag Heros de kans om zijn bereidwillige moeder eens goed “te pakken”.

Het baasje had die twee al uit elkaar gejaagd toen hij de auto aan het leeghalen was, maar toen hij heel even, zeker geen twee minuten aan de kachel bezig was om ze aan te steken was het zover ! Heros, zat goed vast op zijn moeder Belle. Het baasje was er niet blij mee maar toch opgelucht dat hij Heros vier jaar geleden heeft laten steriliseren. Heros kan dan nog wel van alles op dat gebied, er zal echter niets van komen.

Zoon en moeder hebben even “O die Poes” gespeeld en daar is het bij gebleven. Alleen het baasje heeft er weinig lol aan beleefd met twintig minuten op zijn knieën te zitten. Eén geluk voor hem… het was binnen te doen…

Zo, het verlof (?) is goed ingezet, althans voor moeder en zoon. Wat gaan ze de volgende dagen nog allemaal uit hun hoed toveren is de vraag waar ’t baasje momenteel mee in zijn hoofd zit.

Belle & co

Aangekomen…

Prima rit hebben we gehad vandaag, en bijna aan een rekordtempo.

We zijn vertrokken klokslag 11u30 deze middag en we waren om 19u10 op de hof in Ferret ! Zeven uur en veertig minuten voor 800 kilometer , en nog geeneens te hard gereden…

Maar het ging allemaal goed, wij de Drentjes hebben ons van gans de rit niet laten horen, ook niet in Parijs waar die moto’s en brommers regelmatig rond je flaporen vliegen .

Het hoofdbestuur heeft ons voor Parijs even uitgelaten op een snelwegparking met allemaal fijne geuren. Daarna hebben we nog een halte gehouden tussen Orléans en Tours omdat de Masjebashi ook dorst begon te krijgen . en dan ging het in één ruk door tot thuis.

Ons baasje had gisteren nog een nieuwe GPS gekocht omdat er zoveel nieuwe flitspalen zijn bijgekomen en ook omdat deze nieuwe TomTom ook de files aangeeft. Het ding heeft wat gekost, daar niet van en vandaag was ‘m veruit nutteloos want we hebben buiten even een kleine vertraging door een auto met pech op de périférique aan kruissnelheid kunnen “doorvlammen”.

Op de N10 tussen Poitiers en Ruffec was er ook al haast geen beweging van auto’s enook daar konden we geen kortere tijden maken zonder overtredingen te begaan.

Eens thuis hebben we al dadelijk een kat de schrik van haar leven bezorgd. Het was een voor ons vreemde kat die hier “den hof” vier weken voor zich alleen heeft gehad en zich dus al best thuis voelde.

Die hebben we al snel tot andere gedachten gebracht. Zou een kat dat ook kunnen, “het hazenpad” kiezen ? Indien ja, dan heeft ze dat terstond gedaan !

Morgen meer spannend nieuws vanuit Ferret waar we aankwamen tegen zonsondergang en waar ze morgen nog een mooie dag voorspellen .

Belle & co

Wegwezen…

Met een dag vertraging gaat het er vandaag toch van komen, we trekken voor enkele weken naar La Magdeleine in de Charente .

Ons baasje gaat het dak van de stal en de schuur restaureren. Dat wil zeggen dat na de stormen van deze zomer, die er niet alleen voor zorgden dat we meer dan vijf weken zonder internet zaten, ook de druppen hebben groter gemaakt.

Het baasje was al van vorig jaar van zin om iets aan de lekken in het dak te doen, maar nu hij de beschikking heeft van een hoogtewerker heeft hij er meer dan zin in. ’t Gaat vooruit gaan de vologende weken wanneer het tenminste geen pijpenstelen of “oude wijven” regent.

Vanaf morgen of overmorgen lees je hier onze belevenissen en die van ons hoofdbestuur “op hoger niveau” of toch tenminste boven de dakgoot uit !

We kregen ook nog een Lando-gazet uit Oud Turnhout in onze mailbox

Hierna de Lando gazet... en tot vanavond,

Belle & co

Liefste Faes-roedel,

bij ons was het woensdag een feestdag, we wisten het zelf ook niet dat hij bestond, maar het was echt wel zo: het was officiële lebberkes*-dag.

Onze Lando had zoooo het kus. Heel de dag en avond kwam hij likjes geven dat het een lieve lust was. Het is zo'n aanhankelijke lieverd.

Het wandelen gaat momenteel al 2 weken heel kordaat, volg, volg en nog eens volg want daar heeft hij nog geen kaas van gegeten. Zijn neus werkt een beetje te goed en zijn drijfveer dan ook. Het is tenslotte een jachthond dus negatief is dat niet maar een rustige wandeling zou toch ook wel eens aangenaam zijn. We werken eraan.

Van de week ging hij de was mee sorteren. Dat washandje moest buiten vond hij dus huppekee, ermee weg. Als ik dan vroeg: "waaaat heb jij daar?" dan had hij toch een lol. Z'n staart zwierde tegen 100 km per uur en zijn blik sprak boekdelen: "kom het maar halen als je kan". Heerlijke deugniet.

Oh wacht, Lando moet zelf nog wat vragen aan zijn oom, komt hij hé:

Hé ome Heros, hoe is't onder ons mams en oma hunne staart? 'k heb gehoord dat daar een lekker geurtje circuleert? Flauw van ome Faes om jou staart verbod te geven hé. Hihihi

Stevige poot,

Lando

Lieve groetjes,

De Wouterkes

* van het werkwoord “lebberen” synoniem voor aflikken

Een “oudje”

Bij het opruimen van de mailbox vonden we een oude mail die ons toegestuurd werd in de maand januari van dit jaar.

Gewoonlijk werken die links dan na enige tijd niet meer maar niet deze. Die blijft actueel. En we hebben de link zelf terug getest op de werking.

Albert zal zijn mail aan ons nog wel herinneren…

HET WEER BIJ U IN DE STRAAT!!!!!

Hoe is het weer bij jou om het huis.

Klik op onderstaande site.

Na openen even wachten…. Dus echt even wachten!!! echt even geduld,  moet opladen.

Er verschijnen wolken en daarna straat en plaatsnaam invullen.

Dan weer even wachten, de computer moet de gegevens verwerken.... echt ongelooflijk.

http://weerwedstrijd.nieuwsblad.be/

De luchtverfrisser…

Hij heeft het ‘m weer gelapt hé onze baas… De Masjebashi is momenteel niet bepaald “the place to be” ! En zeker niet voor hypergevoelige Drentenneuzen.

Dat komt zo…

Al sinds de herstelling van de versnellingsbak van de Outlander kregen we bij file rijden de geur van uitlaatgassen in het interieur van de auto via de airco. Dat stonk en dat was hoogst onaangenaam en het stonk naar pas uitgeblazen kaarsen. En laat dat nu juist de geur zijn waar ons baasje “boebbelen” van krijgt, waar ook zijn maag nog eens van omdraait.

De auto was daar al verschillende malen voor in de garage geweest en er waren al verschillende onderdelen terug vastgezet en filters vervangen maar niets hielp.

Tot ons baasje vorige maandag terug naar de garage bracht met de boodschap “hier heb je hem, als je het niet kan vinden mag je hem houden”. Een paar uren later kwam dan het telefoontje dat de oorzaak gevonden was. Wat bij het baasje niet al te vriendelijk de opmerking “nog eens ?” ontsnapte.

De overeenkomst was dat een koeler van een E.R.G. klep fitte en wanneer die vervangen was zou het euvel genezen zijn. Het was inderdaad zo,  en de stank van gedoofde kaars was voorbij.

Maaaar… toen zou het baasje ook de “Ambi Pur” luchtverfrisser op het dashbord vervangen. Een nieuwe werd aangekocht want deze die nog in de kast stond was er eentje voor in de woning en die kunnen niet in de auto worden gebruikt…

Nu “kan een kind de was doen” in dit geval maar het baasje presteerde het van die luchtverfrisser met houder en al ondersteboven op de ventilatierooster te plaatsen…

Het resultaat was dat twee uren later de luchtverfrisser totaal leeggelopen was en het interieur van de auto ruikt als een winkel van “Paris XL” waar ze al de goedkope brol aan het demonstreren zijn…

De Wessels’en die gisteren met ons meereden naar de voordracht, zullen het thuis ook wel hebben kunnen uitleggen waar ze vandaan kwamen aan Cartouche, Lennnaert en de poezen.

Wij de Faes’ Drenten kijken er in elk gaval niet naar uit van in zo’n geur naar Frankrijk te rijden.

Eén goed vooruitzicht (of slecht, hoe je het bekijkt) op de verpakking van de luchtverfrisser staat dat hij “maar” twee maanden werkzaam is…

Wij kijken alvast uit naar de Kerstperiode en dat is dit jaar niet bepaald voor de cadeautjes …

Belle & co

De bungee jumper…

Een fervent "bungee jumper" gaat met vakantie naar Marokko.
Daar ziet hij een mooie minaret en beslist om er een sprong uit te voeren.
Hij gaat naar de winkel en koopt er de nodige spullen: 25 meter speciale elastiek, een karabijnhaak en een lederen harnas.
Die middag springt hij voor een groot publiek.
Hij veert terug omhoog op 50 centimeter van de grond.
Iedereen is laaiend enthousiast...
De dag erna beslist de lokale sportvedette, Mohammed, bijgenaamd Momo, de sprong ook te proberen en gaat eveneens naar de sportzaak om hetzelfde materiaal te kopen.
Op die middag springt Momo van het minaret en....... hij stort te pletter !!
De lokale politie onderzoekt het ongeval en komt terecht bij de eigenaar van de sportzaak.
Men vraagt hem wat hij aan Momo heeft verkocht.
Het antwoord van de handelaar:
"Hij mij vragen 25 meter elastiek, een karabijnhaak en een lederen harnas.
Omdat zijn vader goede vriend is van de familie, ikke aan Momo 5 meter gratis elastiek bijgegeven".....

F.N.