In ’t water…

De grootste hond ter wereld overleden

'Giant George', volgens Guinness World Records de grootste hond ter wereld, is overleden. Dat schrijft Huffington Post. De Deense dog uit Tucson (Arizona) was 1,09 meter hoog en 2,20 meter lang, en de titel dus zeker waard.

George overleed vorige week donderdag in het bijzijn van zijn baasjes. Het beest werd net geen acht jaar.

Hier kan je lezen wat de internet versie van Het Laatste Nieuws vandaag hierover meldde.  http://www.hln.be/hln/nl/959/Bizar/article/detail/1728395/2013/10/24/Grootste-hond-ter-wereld-overleden.dhtml

Belle & co

De planning 2…

De planning van gisteren klopte als een bus, alleen de herstelling aan de balk binnenkant schuur was op enkele minuten hersteld. Het juiste balkje lag/stond zo maar voor het meenemen in de hangar. De juiste maat, de juiste lengte, het goei gerief met de hoogtewerker, en ’t was gefikst in geen tijd.

Dus dan maar de hoogtewerker buiten gereden met de “movers”. Caravan rijders kennen dat, het zijn rollen die je tegen de banden draait en die dan elektrisch worden aangedreven om zo het voertuig op zijn plaats te rollen.

Dat was wel even wennen, dat werkt zoals je met een rupskraan, of bij een Bobcat, of nog groter bij een legertank. En dat zijn nu voertuigen waar een baasje als die van ons, zelfs niet alle dagen mee gaat rijden…

Het was dus even testen en proberen want die rollen worden door oliedruk aangedreven en daar is ons baasje niet zo bedreven mee als met een koppeling en vitessen.

Maar het spul is goed buitengekomen en nog fatsoenlijk geparkeerd ook. En toen kon de poort van de schuur niet meer dicht… Die hoogwerker stond in de weg ! ! !

Geen probleem zegde het baasje, want oefening baart kunst en zie, het ging de tweede keer al heel wat beter bij het manoeuvreren en geen vijf minuten later was de poort dicht en stond de hoogtewerker nog beter geparkeerd als tevoren.

Toen wilde het baasje écht aan de slag, maar een blik richting hemel bracht hem op andere gedachten. Nog voor de hoogtewerker was afgedekt viel er een stortbui uit de hemel waar we met z’n allen toch wel naar stonden te kijken.

Kortom, de hoogtewerker was afgedekt en bleef voor de rest ongebruikt en afgedekt. Het dak was toch te nat om begaanbaar te zijn .

Vandaag geeft météo France mooi weer en gaan we er stevig tegenaan. Uiteraard houden we jullie op de hoogte razend gevaarlijke en spannende werkzaamheden  (toch volgens enkele familieleden en vriendinnen). Onze baas ziet dat anders, goed opletten en automatismen vermijden is de beste veiligheidspreventie…

Belle & co

Wat is het verschil is tussen moed en lef ?

Moed =
midden in de nacht bezopen thuiskomen,
je vrouw staat op je te wachten met een bezem,
en dan vragen :
'Ben je nog aan het schoonmaken of vlieg je nog ergens naar toe?'


Lef =
midden in de nacht bezopen thuiskomen met een parfumluchtje
om je heen en lipstick op je kleding,
je vrouw op haar kont slaan,
en zeggen:
'jij bent de volgende'.

L.M.

De planning…

De planning voor vandaag hier in Ferret is gemaakt en wij Drentjes komen er haast niet in voor.

Het is dat grote blauw/gele machien dat de hoofdrol speelt vandaag. Gisteren heeft het baasje alles al in gereedheid gebracht om vandaag te beginnen aan de dakrenovatie van de schuur en stal.

Hij is gisteren al begonnen met de eerste veiligheids maatregelen om niet met zijn klikken en klakken door het houtwerk van het “onderdak” naar beneden te donderen. Daarvoor gaat hij zo ’n Heras hekwerk binnen in de nok van het dak hangen, als ‘m dan door de oude planken trapt valt hij letterlijk in een vangnet. Veiliger dan in het cirque du soleil zegt ‘m.

Vandaag moet er eerst nog een balkje vervangen worden dat al “enkele keren” te veel nat en droog geworden is. Met behulp van de hoogtewerker kan dit prima van binnenuit vervangen worden.

Buiten gaat er vandaag niet veel aan het dak gedaan worden, daarvoor is de lucht te grijs en de weersverwachting te twijfelachtig. Hier in de buurt van Ruffec geeft men zelfs kans op onweer… Neen,  dan stellen we de buitenwerken nog maar even uit .

Tussen Belle en Heros blijft het nog even spannend. De problemen blijven nog steeds van “hormonale aard” en tot nu toe heeft het hoofdbestuur beide lovers uit elkaar kunnen houden, op die ene keer zondagavond na. Maar de goesting blijft nog even en de bazen blijven waakzaam .

Bij Hera is de loopsheid totaal voorbij, voor haar heeft broerlief Heros geen belangstelling meer. Het is meer de Griekse tragedie van Oedipus*, de zoon die moeder opvrijt, die zich op dit moment hier ten huize afspeelt…

Volg dus de belevenissen van Franse dakwerken en tevens de moderne versie van een stuk uit de Griekse mythologie hier op dit blog. Allemaal beleeft door van oorsprong Nederlandse Drenten met Belze bazen. Als dat nog geen Europees verhaal is !

Belle & co

The “second opinion”

Jantje vroeg aan zijn moeder waarom een bruidsjurk wit is.

De moeder antwoordt: "Dit toont aan, dat de bruid nog maagd is."

Jantje bedankt zijn moeder en wil toch nog een bevestiging van zijn vader en vraagt:

"Pa, waarom is een bruidsjurk wit?"

De vader kijkt verrast naar Jantje en antwoordt:

"Alle huishoudelijke apparaten zijn toch wit"

(Moeder heeft inmiddels 'n advocaat ingeschakeld !)

Zeker niet vergeten…

Telkens als we voor meer dan een dag weggaan, wij mogen/moeten dan uiteraard mee is het bij het hoofdbestuur telkens de vraag “heb je koebeest mee” ?

De vaste lezers kennen ongetwijfeld koebeest van Lucy . Koebeest gaat overal mee naartoe en dient als vast slaapmaatje van onze jongste.

Al vanaf de dag dat de overige elf pups, nu stilaan 17 maanden geleden, het nest hebben verlaten (ook met een pluche slaapie) is koebeest de vaste slaappartner voor ’s nachts van Lucy.

Zo ging het ook verleden zondag ochtend toen we klaar stonden om te vertrekken. Zowat tien maal is er gevraagd is Koebeest mee ? Is koebeest al in de auto ? En telkens was het antwoord positief,… Koebeest lag voor alles het eerst in de auto.

Wanneer de baasjes ons ’s morgens de tuin inlaten voor de eerste plas en sigaar loopt Lucy achter de andere drie aan met Koebeest in haar bek, de koe moet mee de tuin in ’s morgens, en even plichtsbewust brengt Lucy haar maatje van de nacht mee terug binnen.

Regelmatig passeert Koebeest de wasmachine, die wast er dan al het stof, opgedroogd hondenspeeksel en soms zelfs slijk uit haar vacht,  dan lijkt ze net herboren wanneer ze uit de droogkast komt. Want dat laatste is een noodzaak, op natuurlijke wijze krijgen de baasjes Koebeest nooit droog vooraleer ze ’s avonds terug dienst moet doen !

Koebeest zelf is ouder dan de leeftijden van ons viertal samen opgeteld. Zij deed al dienst bij nichtje An, die er mee speelde toen ze een kleuter was, en diezelfde An heeft nu zelf al een kleuter thuis rondlopen !

Ons baasje schat dus dat ons exemplaar van Koebeest zowat het oudste nog in gebruik zijnde pluche koe moet zijn, 25 jaar haalt ze makkelijk.

Opmerkelijk is ook dat alle andere pluche zaken al lang de geest hebben gegeven. Zo zijn er al een tochthond, een Ikearat en nog wat onbepaald pluche grut een roemloze dood gestorven.

Maar niet Koebeest… dat is een blijver, en meegaan doet ze waar ook Lucy naartoe gaat…

Belle & co

korte brief van het AZ

Geachte Heer, 
 
We ontvingen zopas de resultaten van ons onderzoekslabo en zijn zeer verheugd u te kunnen bevestigen dat

 de roodheid rond uw penis geen kanker was, maar wel lippenstift. 
 
Gelieve ons te willen verontschuldigen voor de amputatie. 
 
Uw AZ-team 

Toch in de prijzen gevallen…

Tien dagen hebben we met de grootste oplettendheid Heros van zijn zus weg kunnen houden. Heros mocht met de auto mee boodschappen doen en dan bleef Hera thuis of het was juist andersom als we ergens naartoe gingen waar we zeker geen reuen zouden ontmoeten.

Tien dagen heeft het baasje succes gehad en heeft hij geen twintig minuten op zijn knieën bij twee parende honden moeten zitten.

Tot gisterenavond, kort na onze aankomst in La Magdeleine ! Toen zag Heros de kans om zijn bereidwillige moeder eens goed “te pakken”.

Het baasje had die twee al uit elkaar gejaagd toen hij de auto aan het leeghalen was, maar toen hij heel even, zeker geen twee minuten aan de kachel bezig was om ze aan te steken was het zover ! Heros, zat goed vast op zijn moeder Belle. Het baasje was er niet blij mee maar toch opgelucht dat hij Heros vier jaar geleden heeft laten steriliseren. Heros kan dan nog wel van alles op dat gebied, er zal echter niets van komen.

Zoon en moeder hebben even “O die Poes” gespeeld en daar is het bij gebleven. Alleen het baasje heeft er weinig lol aan beleefd met twintig minuten op zijn knieën te zitten. Eén geluk voor hem… het was binnen te doen…

Zo, het verlof (?) is goed ingezet, althans voor moeder en zoon. Wat gaan ze de volgende dagen nog allemaal uit hun hoed toveren is de vraag waar ’t baasje momenteel mee in zijn hoofd zit.

Belle & co

Aangekomen…

Prima rit hebben we gehad vandaag, en bijna aan een rekordtempo.

We zijn vertrokken klokslag 11u30 deze middag en we waren om 19u10 op de hof in Ferret ! Zeven uur en veertig minuten voor 800 kilometer , en nog geeneens te hard gereden…

Maar het ging allemaal goed, wij de Drentjes hebben ons van gans de rit niet laten horen, ook niet in Parijs waar die moto’s en brommers regelmatig rond je flaporen vliegen .

Het hoofdbestuur heeft ons voor Parijs even uitgelaten op een snelwegparking met allemaal fijne geuren. Daarna hebben we nog een halte gehouden tussen Orléans en Tours omdat de Masjebashi ook dorst begon te krijgen . en dan ging het in één ruk door tot thuis.

Ons baasje had gisteren nog een nieuwe GPS gekocht omdat er zoveel nieuwe flitspalen zijn bijgekomen en ook omdat deze nieuwe TomTom ook de files aangeeft. Het ding heeft wat gekost, daar niet van en vandaag was ‘m veruit nutteloos want we hebben buiten even een kleine vertraging door een auto met pech op de périférique aan kruissnelheid kunnen “doorvlammen”.

Op de N10 tussen Poitiers en Ruffec was er ook al haast geen beweging van auto’s enook daar konden we geen kortere tijden maken zonder overtredingen te begaan.

Eens thuis hebben we al dadelijk een kat de schrik van haar leven bezorgd. Het was een voor ons vreemde kat die hier “den hof” vier weken voor zich alleen heeft gehad en zich dus al best thuis voelde.

Die hebben we al snel tot andere gedachten gebracht. Zou een kat dat ook kunnen, “het hazenpad” kiezen ? Indien ja, dan heeft ze dat terstond gedaan !

Morgen meer spannend nieuws vanuit Ferret waar we aankwamen tegen zonsondergang en waar ze morgen nog een mooie dag voorspellen .

Belle & co

Wegwezen…

Met een dag vertraging gaat het er vandaag toch van komen, we trekken voor enkele weken naar La Magdeleine in de Charente .

Ons baasje gaat het dak van de stal en de schuur restaureren. Dat wil zeggen dat na de stormen van deze zomer, die er niet alleen voor zorgden dat we meer dan vijf weken zonder internet zaten, ook de druppen hebben groter gemaakt.

Het baasje was al van vorig jaar van zin om iets aan de lekken in het dak te doen, maar nu hij de beschikking heeft van een hoogtewerker heeft hij er meer dan zin in. ’t Gaat vooruit gaan de vologende weken wanneer het tenminste geen pijpenstelen of “oude wijven” regent.

Vanaf morgen of overmorgen lees je hier onze belevenissen en die van ons hoofdbestuur “op hoger niveau” of toch tenminste boven de dakgoot uit !

We kregen ook nog een Lando-gazet uit Oud Turnhout in onze mailbox

Hierna de Lando gazet... en tot vanavond,

Belle & co

Liefste Faes-roedel,

bij ons was het woensdag een feestdag, we wisten het zelf ook niet dat hij bestond, maar het was echt wel zo: het was officiële lebberkes*-dag.

Onze Lando had zoooo het kus. Heel de dag en avond kwam hij likjes geven dat het een lieve lust was. Het is zo'n aanhankelijke lieverd.

Het wandelen gaat momenteel al 2 weken heel kordaat, volg, volg en nog eens volg want daar heeft hij nog geen kaas van gegeten. Zijn neus werkt een beetje te goed en zijn drijfveer dan ook. Het is tenslotte een jachthond dus negatief is dat niet maar een rustige wandeling zou toch ook wel eens aangenaam zijn. We werken eraan.

Van de week ging hij de was mee sorteren. Dat washandje moest buiten vond hij dus huppekee, ermee weg. Als ik dan vroeg: "waaaat heb jij daar?" dan had hij toch een lol. Z'n staart zwierde tegen 100 km per uur en zijn blik sprak boekdelen: "kom het maar halen als je kan". Heerlijke deugniet.

Oh wacht, Lando moet zelf nog wat vragen aan zijn oom, komt hij hé:

Hé ome Heros, hoe is't onder ons mams en oma hunne staart? 'k heb gehoord dat daar een lekker geurtje circuleert? Flauw van ome Faes om jou staart verbod te geven hé. Hihihi

Stevige poot,

Lando

Lieve groetjes,

De Wouterkes

* van het werkwoord “lebberen” synoniem voor aflikken

Een “oudje”

Bij het opruimen van de mailbox vonden we een oude mail die ons toegestuurd werd in de maand januari van dit jaar.

Gewoonlijk werken die links dan na enige tijd niet meer maar niet deze. Die blijft actueel. En we hebben de link zelf terug getest op de werking.

Albert zal zijn mail aan ons nog wel herinneren…

HET WEER BIJ U IN DE STRAAT!!!!!

Hoe is het weer bij jou om het huis.

Klik op onderstaande site.

Na openen even wachten…. Dus echt even wachten!!! echt even geduld,  moet opladen.

Er verschijnen wolken en daarna straat en plaatsnaam invullen.

Dan weer even wachten, de computer moet de gegevens verwerken.... echt ongelooflijk.

http://weerwedstrijd.nieuwsblad.be/

De luchtverfrisser…

Hij heeft het ‘m weer gelapt hé onze baas… De Masjebashi is momenteel niet bepaald “the place to be” ! En zeker niet voor hypergevoelige Drentenneuzen.

Dat komt zo…

Al sinds de herstelling van de versnellingsbak van de Outlander kregen we bij file rijden de geur van uitlaatgassen in het interieur van de auto via de airco. Dat stonk en dat was hoogst onaangenaam en het stonk naar pas uitgeblazen kaarsen. En laat dat nu juist de geur zijn waar ons baasje “boebbelen” van krijgt, waar ook zijn maag nog eens van omdraait.

De auto was daar al verschillende malen voor in de garage geweest en er waren al verschillende onderdelen terug vastgezet en filters vervangen maar niets hielp.

Tot ons baasje vorige maandag terug naar de garage bracht met de boodschap “hier heb je hem, als je het niet kan vinden mag je hem houden”. Een paar uren later kwam dan het telefoontje dat de oorzaak gevonden was. Wat bij het baasje niet al te vriendelijk de opmerking “nog eens ?” ontsnapte.

De overeenkomst was dat een koeler van een E.R.G. klep fitte en wanneer die vervangen was zou het euvel genezen zijn. Het was inderdaad zo,  en de stank van gedoofde kaars was voorbij.

Maaaar… toen zou het baasje ook de “Ambi Pur” luchtverfrisser op het dashbord vervangen. Een nieuwe werd aangekocht want deze die nog in de kast stond was er eentje voor in de woning en die kunnen niet in de auto worden gebruikt…

Nu “kan een kind de was doen” in dit geval maar het baasje presteerde het van die luchtverfrisser met houder en al ondersteboven op de ventilatierooster te plaatsen…

Het resultaat was dat twee uren later de luchtverfrisser totaal leeggelopen was en het interieur van de auto ruikt als een winkel van “Paris XL” waar ze al de goedkope brol aan het demonstreren zijn…

De Wessels’en die gisteren met ons meereden naar de voordracht, zullen het thuis ook wel hebben kunnen uitleggen waar ze vandaan kwamen aan Cartouche, Lennnaert en de poezen.

Wij de Faes’ Drenten kijken er in elk gaval niet naar uit van in zo’n geur naar Frankrijk te rijden.

Eén goed vooruitzicht (of slecht, hoe je het bekijkt) op de verpakking van de luchtverfrisser staat dat hij “maar” twee maanden werkzaam is…

Wij kijken alvast uit naar de Kerstperiode en dat is dit jaar niet bepaald voor de cadeautjes …

Belle & co

De bungee jumper…

Een fervent "bungee jumper" gaat met vakantie naar Marokko.
Daar ziet hij een mooie minaret en beslist om er een sprong uit te voeren.
Hij gaat naar de winkel en koopt er de nodige spullen: 25 meter speciale elastiek, een karabijnhaak en een lederen harnas.
Die middag springt hij voor een groot publiek.
Hij veert terug omhoog op 50 centimeter van de grond.
Iedereen is laaiend enthousiast...
De dag erna beslist de lokale sportvedette, Mohammed, bijgenaamd Momo, de sprong ook te proberen en gaat eveneens naar de sportzaak om hetzelfde materiaal te kopen.
Op die middag springt Momo van het minaret en....... hij stort te pletter !!
De lokale politie onderzoekt het ongeval en komt terecht bij de eigenaar van de sportzaak.
Men vraagt hem wat hij aan Momo heeft verkocht.
Het antwoord van de handelaar:
"Hij mij vragen 25 meter elastiek, een karabijnhaak en een lederen harnas.
Omdat zijn vader goede vriend is van de familie, ikke aan Momo 5 meter gratis elastiek bijgegeven".....

F.N.

Gaan bijleren…

Het was weer eventjes geleden dat we nog eens huiswacht hadden, maar gisterenavond hebben we weer een belangrijke bewakingsopdracht van have en goed netjes volbracht.

Het was in elk geval weer voor ons dat ons hoofdbestuur, samen met de baasjes van Cartouche en Lennaert naar een voordracht over DNA en fokwaarden gingen. En ze hebben weer wat bijgeleerd want de geleerde professor Frank Coopman legde het van naaldje tot draadje erg duidelijk uit.

Komt daar nog eens bij dat hij de talrijk opgekomen bezoekers goed kon boeien met zijn klare uitleg.

Het zaaltje van het parochiecentrum van Hofstade zat afgeladen vol met hoofdzakelijk fokkers en vertegenwoordigers van verschillende rasverenigingen. Ons baasje zegt dat het beslist meer dan 100 mensen moeten geweest zijn. Dit tot grote verbazing van de organisatie die op zo’n dertig mensen maximum hadden gerekend.

Top succes voor de organiserende Flatcoated retriever vereniging dus.

De baasjes hadden ook nog eens volop de kans om vragen te stellen in deze voor hen toch wel nieuwe materie. Voor het groot verlof lieten ze in de USA al via bloedonderzoek en de DNA methode, de PRA van zeven van onze honden en verwanten onderzoeken. Sindsdien, in die enkele maanden blijkt dat bloedonderzoek al niet meer nodig te zijn en kan doormiddel van een “swap” zoals wij dat kennen voor de DNA onderzoek van afstamming, al heel veel DNA opzoekwerk worden verricht. Wat ons baasje doet besluiten van nog meer van zulke vergaderingen over deze toch wel heel boeiende en snel evoluerende materie te gaan volgen.

Ook Chris en Jeanny de baasjes van Cartouche en Lennaert waren in de wolken over wat ze hoorden op de uiteenzetting. Ook zij gaan volgende maal wer van de partij zijn !

Belle & co

Veiligheid bij de avondwandeling…

Begin deze week kregen we een melding van Marian (van onze Kiki) dat er in de Aldi’s in Nederland reflecterende halsbanden met LED verlichting werden aangeboden aan de heel schappelijke prijs van € 5,99.

Nu wilde ons baasje zich al bij de eerstvolgende aanbieding zulke halsbanden aanschaffen en het was dus hét moment om een telefoontje te doen naar Luc en Gerrie van The Gloucester Drentenkennel  in Goirle http://drentsche-patrijshond.eu/ met de vraag of zij in de Aldi in Tilburg voor ons viertal zo vier halsbanden wilden aankopen.

Gisterenavond kregen we dan een telefoontje dat de vier halsbanden in Goirle op ons lagen te wachten. Ons baasje is dan samen met Heros de halsbanden gaan oppikken waarna Heros de belangrijke taak kreeg van de halsbanden te passen en te demonstreren .

Buiten de reflecterende gele strip heeft de halsband ook nog eens LED verlichting in drie standen, snel knipperend, langzamer knipperen en constant branden.

De halsband is daarbij ook nog eens van een stevige uitvoering die bestand is tegen een trekkende Drent. Wij hebben de maat “M” die ruimschoots groot genoeg is voor een Drentennek met een omtrek van 45 tot 60 centimeter. Hij past dus voor zowel Hera’s nek als die van Heros, bij ons de dunste en de dikste nek, letterlijk toch !

De halsband gaat voornamelijk dienst doen wanneer we terug in La Magdeleine zijn en om ons makkelijker terug te vinden als we bij de laatste uitlaatbeurt voor het slapengaan in de tuin mogen. Vroeger was het steeds een met een zaklamp zoekend baasje die ons moest komen zoeken in de 1/3 ha grote tuin. Want ook ’s avonds is die tuin zo interessant dat wij niet altijd dadelijk terugkomen als het hoofdbestuur ons roept .

Katten en andere “indringers” moeten immers door ons opgespoord worden voor we aan onze nachtrust kunnen beginnen. Vanaf volgende week ziet ons baasje, dank zij de Aldi-halsbanden in één oogopslag waar we ergens zitten in de tuin …

Belle & co

Hoge oren en staart opzij…

Het is al enkele dagen aan de gang tussen broer en zus . Heros wil en Hera is er ook niet vies van…

Kenners weten waar het om draait ! Hera is zo loops als wat, en Heros zou Heros niet zijn als hij niet aan het feest zou kunnen deelnemen.

Het kan eigenlijk geen kwaad meer want Heros heeft jaren geleden al een knip in de zaadleiders gehad en zal dan ook geen pupjes meer produceren. Maar al de voorbereidingen tot het maken van puppies gaat nog wel. Het “goei gerief” werkt nog prima, alleen is er van productie geen sprake meer.

Nu zal je je misschien afvragen waarom het hoofdbestuur zich dan wel zorgen maakt ? Wel, zeer eenvoudig omdat het baasje niet meer op de meest onverwachte moment ergens in de tuin op zijn knieën in de regen wil gaan zitten bij twee parende honden. Dat is de enige en simpele reden !

Maar ook moeder Belle is loops, zij is op enkele dagen na, op hetzelfde moment loops geworden als Hera. Maar voor zijn moeder heeft Heros op dit moment nog geen belangstelling. Zuslief zal op dit moment lekkerder ruiken dan moeder. Maar ook het moment dat zij de volle aandacht gaat krijgen verwachten we binnen enkele dagen. Heros weet uit ondervinding perfect te bepalen wie van de twee op hun hoogtepunt is en wie dan de volle aandacht verdient.

Ondertussen is het nog altijd Hera die heel bereidwillig haar staart opzij draait wanneer broer Heros met zijn oren heel op zijn kop gedragen, en met zijn tong uit zijn bek zijn avances komt maken aan Hera’s bench…

Belle & co

De slimste thuis…

Ook als we in Vosselaar zijn leest ons baasje regelmatig www versie van de Franse krant die wij ginds dagelijks lezen in de papieren versie.

Zo ook gisteren, en ons baasje is dan wel geen jager, de belevenissen van de jagers ginds in de omgeving heeft toch wel steeds zijn interesse .

Gisteren berichtte de “Charente Libre” dat er in Gondeville, vlakbij Jarnac en Cognac een jager is geweest die met één welgemikt schot gans het dorp zonder elektriciteit heeft gezet.

De jager in kwestie had een vogel (niet gepreciseerd, vermits “gibier”) opgemerkt op de elektriciteitsdraden en heeft die vogel geschoten. Daarbij heeft hij ook de ophanging (de isolator) geraakt en zo de lijn zo beschadigd dat de lijn onderbroken was.

Je kan het zo stellen… getuigen hoorden een schot, en toen deden ze het licht uit. Na drie uren hadden de technici van EDF (Électricité De France) de lijn hersteld …

De jager zelf is in zijn bestelwagen gestapt en vertrokken zonder zijn adres achter te laten…

Via deze link kan je gans het artikel in de CL lezen, in de taal van Molière.

http://www.charentelibre.fr/2013/10/14/gondeville-un-chasseur-prive-la-commune-d-electricite-pendant-trois-heures,1860351.php

Belle & co

Goed uitgerust…

Zo stilaan zijn we prima uitgerust geraakt. Niet dat we oververmoeid waren, maar de weersomstandigheden zijn niet van die aard dat onze baas veel beweging in zijn Drentjes krijgt.

Heros heeft het daarstraks gepresteerd van buiten te gaan omdat zijn loopse zus ook buiten was. Maar hij is maar juist met zijn snoet onder de overkapping van het terras uit geweest. Zijn kop en nek heeft het vrouwtje moeten afdrogen, zijn rug en staart waren zo droog als toen hij de keuken verliet… En het was van de grote goesting om zijn loopse zus te volgen, zoniet was hij nog niet uit z’n bench gekomen !

Heros is wel met ’t baasje naar het dorp geweest omdat het baasje nog wat bankverrichtingen te doen had. Hij is wel niet uit de Drentmobiel geweest, onze “flauwe” vond dat ‘m beter in de auto zat dan in de nattigheid te gaan lopen !

Anderzijds is het wel zo dat het nieuwe grote kussen al lang perfect ingeburgerd is. Onze baas verdenkt ons er van dat we een beurtrol hebben voor wie wanneer en hoe lang daarop mag liggen. Het enige moment dat het kussen vrij is moet op het moment zijn dat we met z’n allen op wandeling zijn. Of wanneer we ’s nachts in onze eigen bench uilen liggen te vangen.

Volgende week trekken we “naar ’t schijnt” terug voor enkele weken naar Frankrijk. Het baasje gaat dan toch maar aan de restauratie van het dak van de schuur en stal beginnen. In oktober is het ginds gewoonlijk nog mooi weer.

Niet te warm of te koud, en met regen valt het dan ook gewoonlijk nogal mee.

Je kan dan ook waarschijnlijk veel foto’s op het blog verwachten “vanuit de hoogte”. Minstens vanuit de dakgoot of vanaf de hoogtewerker. Het gaan dan “luchtfoto’s van Ferret” zijn die hier op het blog komen… Dus… waith and see next week, on this blog !

Belle & co

Des zondags als het regent…

Bah, bah en nog eens bah, als zelfs een Drent al begint te balen om dat smerige vuile regenweer, dan is het al ver gekomen en moet het inderdaad vriê erg zijn.

Deze ochtend zijn we even buiten geweest en gelijk dienden we weer helemaal afgedroogd te worden, Ook gans de nacht heeft de regen tegen het venster getikt waar wij aan de andere, de droge kant lagen te slapen of naar de regen lagen te luisteren.

We hadden gehoopt vandaag op een extra wandeling omdat het vandaag de verjaardag van ’t vrouwtje is maar ook die ziet het niet zitten van warm ingeduffeld en met laarzen en regenkleding door het slijk te gaan dabberen.

We hebben ons lekker terug getrokken in onze benches.

Hera heeft nog wel hoop op beterschap want die heeft al een bal binnen “bek”bereik gehouden, voor het moment dat er toch beterschap in het vooruitzicht is. Heros ligt in de bench naast zijn zus en Belle en Lucy delen het grote nieuwe kussen.

En voor alle vier telt hetzelfde, slapen en snurken tot we een streepje zon zien binnenvallen ….

Belle & co