Berichten van 1 augustus 2010 tot 31 augustus 2010

Een mailtje tussen fokker en eigenaar…

Gisteren kregen we deze onderstaande mail van Ronny en Karine, de fiere eigenaars van Harko, onze jongst geborene. We hebben aan Karine gevraagd om het te mogen publiceren omdat Karine een vlotte schrijfstijl heeft en het berichtje goed doet zoiets te lezen. Hier komt het bericht.

Hoi hoi,  bedankt voor de foto's van de clubmatch op de blog.  Zo kan ik alles netjes inhalen wat ik die dag heb gemist. (Nota vdr Karine was ’s voormiddags naar een begrafenis geweest)
Ik hoorde zaterdag door de keurster nogal boffen met het Belle/Zeppos nestje.  Uniek in zijn soort, vooral hondjes om te hebben, speciallekes, lieve karakterkes, geen seriewerk volgens de standaardnormen maar ècht maatwerk, kortom alles wat je als hondenbaas naar verlangt.  En wij hebben er zo eentje, samen met nog een paar andere leuke baasjes die hun sloeber vertroetelen en een aangenaam hondenleven bezorgen.  SUPER TOCH !!!!!!!!!!
 
Harko ligt hier als de schoonste slaper van het land naast mij in de zetel.  Daarnet nog was hij tijdens onze boswandeling in volle vuur en vlam wegens sporen van eekhoorns.
‘t Is een plezier hem te zien hoppen over de braamstruiken om daarna op z'n achterpoten  te gaan staan en de lucht in te snuffelen richting boomkruin.  Z'n wenkbrouwen al fronsend zeggend waar zijn ze nou ?   ‘t Was al een tijdje geleden dat ik nog alleen met hem ben gaan wandelen wegens pijnlijke nek en arm.  Misschien is het maar inbeelding maar 't was net alsof hij supercontent was dat wij nog eens samen alleen op stap gingen. Hij krijgt dan ook alle aandacht hé, terwijl als je met twee bent je toch al rapper aan de klap gaat met elkaar i.p.v. met je hond. Meestal doet ‘m dan iets fout om de aandacht te trekken. Als klein manneke ging hij dan achter de koeien aan.
 
Twee weken geleden heeft datzelfde kadeeke nog maar eens mijn nieuwste  en allergemakkelijkste schoenen een nieuw model gegeven.(verdoeme) Ik had ze per ongeluk in de living laten staan toen ik ging slapen.  Er zat 's morgens niets anders op dan het deksel van de vuilbak open te doen en de schoenen met veel pijn in het hart erin te kieperen.  Ik verdenk Harko er van dat hij weet dat schoenen mijn stokpaardje zijn. 
 
Verleden week kon hij z'n draai niet vinden.  Alles stond hier gedurende een week overhoop wegens schilderwerken in de living.  Dat moest dringend gebeuren want deze winter hebben ze hier nieuwe ramen en nieuwe verwarming komen hangen.   Hij deed toen wat hangerig.  Maar nu  alles weer staat en gaat hoe het moet valt hij ook terug in z'n oude plooi.
 
Zo te zien hebben jullie ook wat verfraaiïngswerken te doen in de tuin.  Véééél courrage zou ik zeggen. 
Groetjes voor jullie van mij,  Karine 

De leeuwentemster...

In het circus wordt het wilde dierennummer gedaan door een aantrekkelijke goed geproportioneerde jonge vrouw,   slechts gekleed in een minuscuul strak tijgervelletje.   Deze dompteuse kan met haar zweepje de leeuwen   de mooiste kunstjes laten doen.   Aan het eind van de voorstelling krijgt ze een staande ovatie.  Vervolgens stuurt ze alle leeuwen de kooi uit behalve het grootste mannetje.  Het publiek gaat weer zitten.  Ze werpt haar zweepje weg, loopt naar de leeuw   en opent de enorme muil.   Vervolgens trekt ze haar tijgervelletje opzij,   legt een van haar mooie borsten in de muil van de leeuw   en steekt beide armen omhoog.  Het publiek houdt de adem in; stel je voor dat de leeuw schrikt.  Na enige tijd stopt ze haar borst weer in haar kledingstuk   en krijgt wederom een staande ovatie, nu nog luider en langer.  Na het applaus neemt ze de microfoon   en vraagt aan het publiek of er iemand is   die deze stunt ook zou willen doen.   Iedereen gaat zwijgend zitten en kijkt vragend zijn buren aan.  Na enige tijd is er wat gestommel boven op de tribune   en komt er een oud kaal mannetje met een stok   moeizaam naar beneden gelopen.  Eenmaal beneden in de kooi vraagt zij hem lachend   of hij de vraag wel gehoord heeft.  'Jazeker,' zegt hij,   'ik wil het graag proberen,   maar ik weet niet of ik   mijn mond zo ver open krijg.

Het is gelukt…

De foto’s van de clubmatch die bij onze baas zijn binnengelopen staan op ’t www en ieder kan er gebruik van maken “à volonté”.

Driehonderd zesentwintig , zijn het er geworden. 326 foto’s van honden, baasjes en liefhebbers van Drentsche Patrijshonden.

Volgens onze baas zijn de foto’s afkomstig van drie verschillende fotografen en evenveel “Kodakskes”, er zullen dan ook veel foto’s zijn waarbij je denkt “ach die hebben we al gezien daarjuist” maar we hebben ze alle die ons bereikt hebben geplaatst zodat ieder de foto kan copieëren die hij of zij wenst.

De fotografen van dienst waren Jean-Pierre ’t baasje van Hadise, ons vrouwtje heeft er ook een 50 tal genomen met het “oud”nief kodakske, en ’t baasje heeft de officiëlefoto’s gemaakt, die van de deelnemers bij het verlaten van de ring.

Wat dit jaar wel opvalt is, onze baas staat zo dikwijls op de foto’s… Dat is niet zijn schuld maar het moment dat hijzelf met ons in de ring moest heeft hij zijn fotoapparaat aan iemand anders gegeven met de nodige instructies en die zijn dan massaal foto’s van onze baas beginnen nemen hoewel dat, zoiets niet bij de instructies hoorde.

Kortom, bekijk ze maar eens en amuseer je er mee, wil je er eentje voor jezelf, dan ben je vrij te copieëren naar hartelust…

http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/drentenclubmatch_2010

Belle & co

De dag is te kort…

Voor onze baas althans is de dag te kort, veel te kort zelfs. Hij heeft zelfs geen tijd gehad om een mop te plaatsen in de namiddag.

Wat we wel sympathiek van hem vonden was dat hij met elk van ons afzonderlijk een wandeling naar het bos heeft gemaakt. Hij zal daar wel een reden voor hebben, zo kennen we hem.

We vermoeden dat het er alles mee te maken heeft dat er reeën (toch één) zijn/is gesignaleerd in “ons bos”. Vermits het baasje alleen van wandeldienst was nam hij het risico niet dat wij met z’n drieën achter die ree zouden aangaan. Eén voor één kan hij ons wel aan zegt ‘m maar als we met z’n drieën samenspannen staat ‘m nergens, dus….

Het vrouwtje en onze Miel(e) hadden het ook druk want het we hebben op de clubmatch wel drie T-shirts van onze baas goed smerig gemaakt. Wij hebben dat niet alleen gedaan maar onze Harry en Harko hebben het merendeel voor hun rekening genomen. En dat moet onze Miel nu allemaal terug proper krijgen .

Morgen staat er voor de wandeling hetzelfde op het menu, met dit verschil dat ik terug de teletac omkrijg. Ik heb “geen oren gehad” tijdens de wandeling of ze toch niet gebruikt en ’t baasje zegt “wie niet horen wil moet voelen” en dat is nu wel heel letterlijk. Hera en Heros luisteren behoorlijk zegt het baasje, maar ik ben de pineut, ik heb het daartsraks verknoeid door alleen het bos in te trekken en de baas zo’n dikke tien minuten laten wachten en dat was er nu net ets te veel aan…

Belle
ps: op de foto's is toch wel verschil te merken tussen half juni en eind augustus, morgen een actuele foto van vandaag, nu de bosmaaier zijn werk heeft gedaan !

Aan de slag…

Werkdag vandaag, vrijdag was het voorbereidingsdag voor de clubmatch met geen minuut tijd voor wat anders wegens van hot naar her rennen om alles tijdig bij elkaar te krijgen.

Zaterdag van 5u30 in de weer om ’s avonds laat terug thuis te komen van Oudenaarde van de clubmatch.

Zondag is het verplicht kalm houden en geen machinerie in de tuin zoals grasmachines, bosmaaiers of kettingzagen. Het gemeentereglement legt zoiets op en het is niet meer dan  normaal ook.

Het zal dus vandaag moeten gebeuren ! De tuin dient een grondige beurt te krijgen want zelfs een Drent kan zich verstoppen in het hoge “gras” zeg maar onkruid.

Daarbij moeten ook nog de resterende foto’s van de clubmatch op het fotoalbum geplaatst worden. Dat lukte gisteren na 80 foto’s plots niet meer om er nog meer bij te plaatsen. De reden is nog steeds onduidelijke maar straks proberen we nog maar eens. Hier kan je de eerste 80 foto’s al bekijken:

http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/drentenclubmatch_2010

Veel plezier en tot straks, het is nu droog, dus moeten we ervan profiteren.

Jan

Oproep verloren Toller te Arendonk…

Deze oproep heb ik zojuist van het Drentenforum geplukt. Willen de mensen, lezers van dit blog en vooral de Kempenaars onder ons even mee uitkijken als zij gaan wandelen of hun hond uitlaten ! Je mag deze oproep ook vrij copieeren en verspreiden !

Dank bij voorbaat

Jan

Op zondag avond 22 augustus is Frick verdwenen. Een 4 jarige tollerreu. Er waren die avond grote regenbuien, maar geen onweer, een raadsel is het dus waarom Frick uit de tuin is verdwenen terwijl de deur naar binnen open was, en er mensen thuis waren. De tuin is afgesloten, 2 meter hoog.
Frick woont bij een gezin in Arendonk, net aan de grens tussen België en Nederland.
Hij is nu dus een week weg. Er is een reactie gekomen uit Oud Turnhout, waar hij gezien zou zijn.
Er is aangifte gedaan bij de politiebureaus in de omgeving, de asiels aan beide kanten van de grens, dierenambulances, enz. Er zijn briefjes opgehangen, in winkels, postkantoren enz.
Frick is geen angstige hond en komt als je hem roept. Hij is dol op mensen.
Aan degenen die in het zuiden van het land wonen, vooral Noord Brabant langs de grensstreek, met Antwerpen, of in België, in die omgeving ( rekening houdend met een straat van zeker 50 km) dus mijn vraag om oren en ogen open te houden , als je ergens iets hoort van een toller of gewoon bruine hond, die aan komen lopen is, of gevonden is, aangereden , of dood gevonden.
Of gewoon gezien. Tot op dit moment is er verder geen enkel spoor van hem. Of dit bericht op andere forums wil plaatsen..
Alvast bedankt

Voor tips en info, neem contact op met Els v.d. Langenberg

Fam van de Langenberg
Mellaerstraat 27
3560 Lummen Belgie
tel/fax: +32 (0)13/52 33 02

Foto’s clubmatch…

Er is aan gewerkt maar nog niet volledig. Er staan op dit moment 80 foto’s op het fotoalbum van het seniorennet.

Na d 80 foto’s is er “ergens” een fout opgetreden en konden de volgende foto’s niet geplaatst worden.

Morgenvoormiddag plaatsen we de overige en wij hopen tegen dan de foto’s van Jean Pierre ook te hebben ontvangen .

Nog eventjes geduld en ondertussen kan je hier terecht voor je grootste foto”honger”

http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/drentenclubmatch_2010

de fotos zijn vrij te downloaden …

Veel plezier,

Jan

Droef nieuws…

Gisteren hebben we er nog over gepraat met Jos en Dymphna, de baasjes van Harry, “hoe gaat het met “den bol” ?

“Den bol” is de huiseend en het maatje van Harry. Je leest het goed, een eend, een echte levende witte eend was huisgenoot van de Drentsche Patrijshond Harry.

Ik schrijf “was”, want deze morgen kregen we bericht van Jos dat Bol tijdens de ochtend wandeling van Harry overleden is. Bij terugkomst van Harry met vrouwtje Dymphna kon Jos enkel melden dat “Bol” overleden was.

Bol is 12 jaar geworden en is door Dymphna destijds in huis opgenomen omdat Bol een gehandicapt pootje had. In de natuur zou hij/zij weinig kans gemaakt hebben maar bij Jos en Dymphna heeft hij toch wel een heel respectabele leeftijd gehaald. Bol was zindelijk, had zijn eigen mandje en zelfs zijn eigen “kattebakje”.

Toen Harry goed anderhalf jaar geleden van bij ons naar Jos en Dymphna verhuisde was dat de grootste vraag, “gaat dat samen gaan, een Drent en een eend?” en dan nog wel in het zelfde huis, zelfs de zelfde kamer. Wel dus, Harry en Bol zijn het bewijs ervan.

Het zal ten huize Vanaelten niet meer hetzelfde zijn.

Jan

De dag nadien…

Pff…we zijn er nog moe van, een ganse dag gisteren hebben we ons tukje niet kunnen doen. Hoeveel mensen en honden er bij ons aan de bench zijn komen kijken gaat te hoog voor het telvermogen van Drenten, hééél veel zullen we maar zeggen. En al die mensen moeten lieve dingen tegen ons zeggen, terwijl onze ogen dichtvielen van vermoeidheid. Want ook wij waren al op van 5u30.

Onderweg naar huis hebben we het baasje aan ’t vrouwtje horen zeggen “we hebben die twee klein mannen toch terug bij hé, mij zag het vrouwje liggen maar Hera en Heros lagen achter in de auto in een bolletje in elkaar gedraaid.

Ook deze morgen was het hier maar heel stillekes, na onze ochtendplas hebben we de baasjes uitbundig begroet zoals elke morgen, maar dan zijn we terug plat in de bench gaan liggen. Voor hoe lang ? Kom straks,  zo rond een uur of vijf, als het wandeltijd is nog maar eens terug kijken. Tegen dan zijn de foto’s waarschijnlijk ook al voor een groot deel klaar .

Belle

Het was in alle opzichten…

een prachtdag. We waren al heel vroeg op en te 6u30 troffen we Louis en Gorky op de carpool parking. Onderweg even een schrikmoment toen gans de breedte van  de snelweg één flikkerlicht van rijkswacht en depannage materiaal was. Vier auto’s uit model gereden op de verkeerswisselaar te Ranst…

We wisten waar we voor stonden en er moesten nog enkele tenten en partytenten opgezet worden evenals de tafels voor de prijzen van de tombola en de prijzen voor de winnaars van de keuring.

Alles liep als op rolletjes, de zon was gans de dag van de partij, en de regen hebben ze aan de grens vastgehouden !

Ons baasje was gevraagd om de “officiële” foto’s  te maken en ook Jean- Pierre van Hadise schoot er lustig op los. De foto’s van ons baasje zet ‘m morgen op ’t seniorennet album waar jullie de foto’s zelf kan downloaden als je wilt.

Van ’t moment dat ze klaar zijn geven we een signaaltje …

Belle

Weer even wennen…

En dat is meer voor de baasjes dan voor ons Drenten. Het baasje kan er niet aan wennen van met de raam gesloten  te slapen. In Frankrijk was dat ondenkbaar een gesloten raam in de slaapkamer. Hier moet het wel want de buien zorgen er anders wel voor dat je nat wakker kan worden van de buien die binnenslaan !

Het is raar als je slaapdronken ’s nachts uit je bed moet en de verkeerde kant uitloopt wegens twee maanden rechts en nu links afslaan…

Bij de bakker stond de baas met geld te kort aan de toonbank geen 1€10 maar 1€95…

De krant is dan wel dubbel zo dik maar kost dan ook weeral 10cent meer. Wat voor ons het verschil maakte was het druk doen van ’t baasje, die bleek zoveel werk te hebben dat de wandeling vanavond op een minimum uitdraaide en zelfs gans de tijd aangelijnd wegens te donker geworden.

En dat allemaal omdat wij ons morgen van onze beste kant moeten laten zien, maar dat schept weer een probleem… Wat is onze mooiste kant ? Voor Heros is het simpel, bij elke vraag legt die zich op zijn rug, zijn mooiste kant naar boven blijkbaar.

Belle & co

Dringend hulp gevraagd! ! !

ben net benaderd door stichting moederlozepups of er bij mij nog een teef lag die pups had er was een moeder die eendag na de bevalling is overleden en ze zitten nu met 7 pups die opvang moet hebben .

hier de vraag wie weet iets??????

http://www.hondenforum.nl/plaza/fokken-van-honden/spoed-hulp-gevraagd-voor-moederloze-pup-t194851.html

http://www.moederlozepups.nl/home.html

Alle inlichtingen zo spoedig doormailen a.u.b.

Upgrade 18u30

De oplossing is gevonden, de pup's hebben onderdak !
Deze mensen hebben voor de oplossing gezorgd.

http://www.bordercollies.nl/dddd.shtml

http://www.eenhoornleijn.nl/

Gezondheidsbulletin Hera…

Ons Hera heeft gisterenavond nog god gegeten, wel wat aangepast met extra rijst en het kookvocht van de rijst.

Flor, de dierenarts van dienst, heeft Hera daarstraks uitvoerig onderzocht en niets wezenlijks verkeerd kunnen ontdekken. Wij hebben pillen meegekregen die zij tien dagen moet nemen om 100 % gerust te zijn. De Immodium die ik Hera en Heros heb laten innemen was goed om de diaree te stoppen maar niet om te genezen, daarom hebben we nu “flagyl 500” meegekregen.

Ons baasje was allen maar ongerust dat het iets besmettelijk zou zijn omdat Heros het een paar dagen geleden had en nu Hera, Wat zou kunnen wijzen op iets besmettelijk.

Met het oog op de clubmatch van morgen wou het baasje geen risico nemen dat hij Hera half het Drentenbestand van België, en een deel van de “Ollanders” zou besmetten met diaree. Maar Flor heeft ons verzekerd “er is geen gevaar, Hera kan mee”.

Belle

Bij de reacties…

De reacties gisteren waarbij men ons veel succes wenst pakt ons aan ons Drentenhartje. Uiteraard gaan we ons best doen… of de draak steken met heel de poespas. Want eerlijk gezegd ons baasje is niet zo’n competitiebeest en als we een goede uitslag halen is dat net zo goed als wat Heros vorig jaar uithaalde. Daar hebben we dan wel geen “schoon papier” van, maar we hebben er een gans jaar mee kunnen lachen en veel mensen mee aan het lachen gebracht. En wat is nu het belangrijkste ?

Iedereen wenst ons succes, maar wat wij uiteindelijk zouden willen, allee onze baasjes toch, is dat we een foto kunnen nemen waar één van “onze” hondjes op plaats nummer één zou mogen staan. Zoals vorig jaar Harko met Carine hun groep won. Daar waren wij pas trots op, en dan dit jaar Harry, of Hadise, of Hercule…op plaats één

Verder is er ook nog de nestkeuring. Hier worden alle pups, samen met de ouders gekeurd. Het is de bedoeling dat er een goedkeuring gegeven wordt om te zien dat de kenmerken van het ras goed zijn doorgegeven met de keuze van Reu en Teef.

Onze nakomelingen, die van Zeppos en van mij zijn wel heel donker met daar drie mantelhonden bij, wat nu echt niet zoooo gewenst is bij  de Drentenkeuringen. Maar we zijn alle samen een prachtgroep, met brave, gezonde honden met een topkarakter, en wat doet dan de kleur er nog toe zegt onze baas !

Voor de reactie op de “800 km” kunnen we aan Paul en Raymonde zeggen dat de gevolgen van Hera’s accidentje achter in de auto best meeviel, geurhinder was er niet en sinds dat de pup’s er waren liggen er altijd wat oude reisdekentjes in de auto waar de honden op liggen. Dat ene dekentje dat wat vuil was ging is bijeengedraaid en in een plastic zak gestoken. Het was pas toen we hen in Kruibeke uitlieten dat de straal op gang kwam bij Hera. Het is een bewonderenswaardig hondje om alles zo lang op te houden tot die stomme baas het eindelijk merkt wat er gaande is . Je leert het wel na een tijd, reizen met honden… Dadelijk eens luisteren wat Dr. Nelly en co er van denken…

Belle

800 kilometer later…

800 kilometer hebben we afgehaspeld sinds het vorige bericht. Het was een rustige rit hoewel er meer verkeer was dan op een andere donderdag gedurende de werkweken.

Nu waren er nogal wat auto’s met caravans en Engelsen met campers die dachten dat ze al terug “over ‘t water” waren en dus uiterst links bleven rijden. ’t Waren dan waarschijnlijk de domste van ’t eiland want hoe de andere weggebruikers hun aandacht probeerden te trekken, niets hielp. Bij ons rijden ze links dachten die… en dan rijden wij links !

Vanaf Gent begon het lichtjes te regenen en toen kwam Hera voor de tweede keer de baasjes hun aandacht vragen. Even later was het duidelijk waarom. Hetzelfde geval als Heros enkele dagen terug en een accidentje achter in de auto. Vermits het toch al file was vanaf Kruibeke is het baasje dan maar van de snelweg afgereden en daar mochten we nog eens doen wat moest. Bij Hera was het lopend spul en wisten we gelijk waarom ze de baasjes hun aandacht kwam vragen. De eerste maal had ze dat al eens gedaan voor Lille, “de sukkel” zegt het baasje en dan nog zolang kunnen ophouden.

Ondertussen heeft het baasje van onderweg al maar langs de telefoon een afspraak gemaakt met ’t Binnenhof, onze dierenartsen, want normaal is dat niet twee van de drie met diaree op een week. Daar moet één of ander virus achter zitten. Morgen om 10u20 mogen we daar zijn en weten we meer …

Belle

Tot vanavond…

Vandaag zijn de Faesen Drenten “en route”, zij zijn vanuit de Franse Charente onderweg naar de Belgische Kempen om zaterdag deel te nemen aan de Drenten clubmatch van de Belgische  Drentenvereniging.

’t Baasje heeft de aanhanger bij zoals je gisterenavond nog kon zien. Dit deels om een deel oogst uit de tuin mee te brengen maar ook om de prijzen die wij gaan behalennmee naar huis te nemen ! ! !

We zullen dus goed uit de hoek moeten komen want de baas heeft al geoefend met ons… ringtraining noemt ‘m zoiets. Dat wil zeggen, mooi naast het baasje lopen aan de linkerkant, iets dat nooit doen want wij lopen altijd rechts van ’t baasje.

Heros doet dat het mooiste zegt de baas, maar wij zeggen dan “als ‘m zijn tanden moet laten zien gaat hij op zijn rug liggen zoals vorig jaar !”

Maar ’t baasje zegt ” dat zijn zorgen voor zaterdag, morgen vrijdag is er nog een zware dag en nadien zien we wel”. Vandaag hebben we 800 kilometer te bollen en ’t zal er warm aan zijn volgens météo France.

Gelukkig hebben we plaats genoeg in de Mitsubishi en staat de airco automatisch op 21° C, wat zullen we ons dan zorgen maken ?

Belle & co

De avond voor de terugkeer…

Maak voor ons zelf niet veel verschil maar de baasjes zijn al druk bezig met allerlei spullen te verzamelen die mee moeten naar de thuisbasis.

Zo had het baasje nog het meeste last om de motoculteur op een fatsoenlijke manier op de aanhanger en onder het dekzeil te krijgen. Het is een onhandelbaar stuk ijzer zoals hij nu op de aanhanger ligt. Maar “ozze Dré, ’t baasjes broer, wil een nieuw “pelouske” aanleggen en daar heeft die de motoculteur voor nodig.

De wielen met banden die makkelijk zijn, maar niet echt nodig, blijven hier in de Charente. Niet omdat er geen plaats voor is maar die dingen wegen als lood en ’t baasje is altijd bezorgd om de gewichtsverdeling van de aanhanger. ’t Baasje heeft genoeg miserie gezien van verkeerd geladen aanhangers en caravans en de gevolgen daarvan.

Morgen voormiddag gaan we dan richting België en hopen tijdig aan te komen om die aanhanger nog te lossen want vrijdag moet die terug geladen worden met spullen die nodig zijn voor de clubmatch van zaterdag…

Belle & co

Vandaag een praktijkoefening

Al die moeite…

Al die moeite voor één muisje dat dan nog tussen hun poten door het zonnebloemveld is ingevlucht.

Als ze op de wandeling in de straatkant een bewoond muizennest vinden gaan ze als gekken tekeer. Gisteren was het Heros die plots alle remmen dichtsmeet om een meter terug als en waanzinnige te beginnen graven, ook naar China, zoals de vandaag jarige Max van het Max & Bente blog.  https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/ begin deze week begonnen is. Max is vandaag 16 jaar geworden. Felicitaties worden graag aanvaard op het voornoemd blog.

Ondertussen waren ook Hera en ikzelf terug gekomen om Heros te helpen met het uitbouwen van het nest. Als we nu elk een uit/ingang hadden genomen dan had de muis geen kant op gekund. Nu we met twee aan één pijp bezig waren en Heros aan de andere pijp bezig was, zag ons baasje de muis door een derde pijp vluchten.

We zijn wel tot aan het eigenlijke nest geraakt maar de muis was uiteraard weg. Spijtig toch, we moeten dringend iets aan onze tactiek gaan schaven …

Belle

Wa’s da baas ?

Gisteren tijdens de wandeling heeft Heros, als een onvervalste interlocktueel, de bordjes staan inspecteren die het naderende jachtseizoen typeren. “Reserve de chasse” staat er te lezen, nu kan dat wel zijn maar zoals het veld er nu voorstaat gaat de jager er niet veel aan hebben dat dit stuk jachtterrein gereserveerd is voor hem.

Dat is waarschijnlijk ook wel de reden waarom Heros het niet snapte. Wat kan je nu met een veld vol zonnebloemen aanvangen om die haas te schieten ?   Je ziet amper vijf rijen ver door de zonnebloemen heen !

Wat Heros nog niet kan weten in zijn nog jonge leven zal hij wel merken wanneer we terug naar Ferret komen, na de clubmatch in België, half september. Dan heeft buurman Serge de zonnebloemen met zijn grote maaimachine tot veevoeder verwerkt en de zaden gescheiden om potjes margarine en olie van te maken.

Wat dan overblijft van het veld is een stoppel woestenij waar de hazen en reeën weinig kans maken tegen de épagneuls Breton en de vele jagers die de Charente rijk is. En dat laatste is eigenlijk het enige probleem van de streek, vééél te vééél jagers voor een beetje wild dat nog rest. Half september is het weer zover, dan is het alsof de wereld vergaat door al die jagers die allen samen hun cartouches de lucht laten invliegen op die zondagmorgen. We houden jullie op de hoogte.

Ondertussen heeft Heros dan maar een zwerfkat de boom ingejaagd. Dat is ook een vorm van jagen volgens hem. En het grote voordeel van deze jachtwijze is dat hij dat morgen nog eens kan, en zelfs met dezelfde kat… plezant toch !

Belle

Weerbericht…

Ons baasje heeft zo enkele favoriete site’s en blog’s die al jàààren bij de favorieten hoog aangeschreven staan.

Zoals deze, het is baasjes meest favoriet weerbericht: http://www.eparco.be/Weerbericht%20Belgie%20online/index.asp

Al van in de tijd dat ’t baasje gans Europa rondreed om pechhebbers met de auto terug naar huis te brengen raadpleegde hij de site al. Hier heb je in tal van items informatie over België maar ook hoe het gesteld is met de regen rond bvb Trondheim in Noorwegen, of Calgari op Sardinië.

Het is meermaals gebeurt dat het baasje zijn reisschema aanpaste aan de informatie die hij op deze site kreeg.

Ook nu is hij al een paar dagen het verloop van het weer aan het volgen met het oog op zaterdag. Gaat de clubmatch door onder een stralende zon zoals vorig jaar, of moeten we meerdere tenten voorzien wegens pijpenstelen regen ?

Wat de wolkenvooruitzicht voor zaterdag is kunnen we nu nog niet zien maar de tendens naar droog weer zit er wel in. Nu is het nog een zaak van “cross your fingers” of eieren voor de zusters Klarissen…

Belle & co

Wind uit de verkeerde hoek…

Er staat een wind uit een verkeerde hoek, letterlijk uit een hoek. De hoek tussen twee zetels ! Daar ligt Heros op zijn rug, gerekt en gestrekt…scheten te laten.

Nu zijn Heros zijn darmen al twee dagen aan de “minderhand”. Wat er vooraan in gaat is niet anders dan gewoonlijk, maar de stevige sossisen die we van hem gewend zijn, die zijn er niet bij.

Eergisteren was er zelfs ’s nachts een “accidentje” in zijn bench gebeurd. Dat was de schuld van de baas die wel gehoord had dat Heros kefte zo rond een uur of drie. Maar omdat hij tegen alle gewoonten in de dag voordien ook al geblaft had redeneerde de baas, “gij gaat daar geen gewoonte van maken hé manneke”.

Dat Heros alles had gedaan om zijn bench niet te bevuilen was zichtbaar aan de deur van de bench. Die was onderaan flink krom getrokken met zijn tanden. Dat bezorgde bij ’t baasje nog meer schuldbewustzijn…

Uiteindelijk lossen we de “choco periode” op met rijst om snel weer in de “sossisen periode” te komen. ’t Baasje heeft Heros ook een halve immodium laten slikken. Waarschijnlijk is de combinatie van de twee methodes de oorzaak van een “krachtige niet welriekende wind uit het westen “…

Belle

Kennismaken met familie…

Ken je dit duo al ? Het is ons nichtje en neefje, waar we voorlopig de naam nog niet van kennen. Het zijn de pups van tante Ella, de zus van “ons moe”.

De pups zijn nu een maand oud en al flink uit de kluiten gewassen blijkbaar. Blijkbaar zegt ons baasje want hij heeft nog niet de kans gehad om eens op bezoek te gaan bij Ingrid en Johan, gewoon wegens te ver uit de buurt. Maar een van de volgende dagen moet het er eens van komen.

Mooi zijn ze in elk geval die twee puppy’s. Het kan ook iet anders hé als je in zo’n familie bent geboren.

Ingrid stuurde ons de foto’s samen met het bericht van het te herplaatsen keeshondje, of hoe één mail zowel goed als minder goed nieuws kan bevatten. Wij wensen in elk geval zowel voor de pups als voor het keeshondje nog een heel mooie toekomst !

Hera en Heros.

Terug in het WWW wereldje…

We zijn terug op het net, het bleek dat de “live box” wat staat voor de Franse modem van Orange/Wanadoo niet tegen een lokaal onweer kon.

We hebben geen bliksem inslag gehad, en enkel maar op de computer gewerkt op ’t moment dat het onweer alweer kilometers van ons weg was en toch was er geen leven meer te krijgen in de oude Live box.

We zijn dan daarstraks maar naar de Géant Casino gereden in Angoulême waar Orange/Wanadoo zijn verkooppunt heeft. Bleek ik niet de enige te zijn met modem problemen. De dozen vlogen weg en ik begon aan te schuiven als achtste in de rij. De oude modem moest wel even gecontroleerd worden en na 15 minuten kon ik de nieuwe modem meenemen.

Nu heb ik dikwijls gefoeterd op alles wat nog maar rook of een glimp had van Wanadoo maar nu moet ik toch zeggen, we zijn goed behandeld door een best aardige en vrinedelijk juffertje en de nieuwe modem was nog eens 100 % gratis mee te nemen ook.

Zo zijn we dan ook, als ’t goed is zeggen we het ook, ’t moet niet altijd kommer en kwel zijn !

Jan

Vandaag dan maar niet…

Het onweer van deze morgen heeft roet in het internet gebeuren geworpen. Geen verbinding vandaag met de grote WWW wereld, niks uitgaand en niks binnekomend.

Maaaar…. Dank zij de buren die niet getroffen zijn door de “foudre” of bliksem kunnen we dan toch aan de lezers van ’t blog melden dat we nog vandaag naar een oplossing zoeken of morgen in de voormiddag met de “live-box” onder de arm richting Géant Casino gaan, waar Orange/Wanadoo zijn verkoopspunt heeft.

Jan

Eindelijk…

Eindelijk regen…wij zijn waarschijnlijk de enige Belgen die op het moment zo reageren, maar na zeven weken zonder, op één bui na, is de regen meeeer dan welkom. Voor mens en dier en voor de tuin was het hoogstnoodzakelijk.

De krant meldde eergisteren al dat het oppervlakte water al gelimiteerd was in sommige zones van het departement Charente. Zo was er een beperking op het waterverbruik voor de watermolen van Verteuil. Daar mocht de molenaar zijn molen, nochtans een toeristische trekpleister beneden aan het kasteel, niet laten werken omdat het waterpeil van de rivier te laag was.

Maar wat willen we nu nog klagen, er is 7 mm gevallen tussen 5 uur en 8 uur  vanmorgen. Om vijf uur vanmorgen is het beginnen regenen en onweren, samen met een mooi klank en lichtspel. Het onweer was niet van lange duur en de regen kwam in meerdere korte maar hevige buien. Ook nu vallen er regelmatig regenbuien terwijl er in de verte, maar dan wel heel ver nog donder te horen is.

Er zijn ook nog zware wolken die komen aandrijven, wolken waaraan je kan zien dat ze nog serieuze ladingen regenwater vervoeren. Hopelijk zijn er nog enige voor ons bij want dat was wel voorzien in de weersvoorspellingen. En tot nu toe klopten die voorspellingen tot op het uur. (die kaarten van gisteren zijn bewegende voorspellingen, die dien je even tijd te geven om op te laden en dan zie je wat er je te wachten staat uur per uur)

Belle & co

Geen kristallen bol…

heeft hij, en koffiedik kan ‘m ook niet ontleden, met de kaarten verliest ‘m altijd en toch kon het baasje weten dat er vandaag weinig bezoek zou komen op ’t blog.

Het is natuurlijk zo dat het geen manier van concurreren is tegen terrassen en BBQ’s,  als de mensen in ’t vaderland zulke ellendige dagen rotweer gehad hebben en dan eens twee dagen hebben dat de zon schijnt en het zomergevoel terugkomt.

Maar ’t zal weer niet lang duren als je zo de weerkaarten voor de volgende dagen bekijkt. En zelfs voor ons kondigen zich uitgestrekte regengebieden aan. Nu maar hopen dat alles dat komt aandrijven van over de Oceaan er hier uitvalt en dat de lage landen bij de zee eens droog blijven. Want zo is het nog altijd, wat er hier uitvalt, dat kan er ginder in ’t Belgikske niet meer uit vallen.

Het is spijtig dat onze twee tante nonnekens bij de Klarissen niet meer leven, anders konden we die nog eens op hun oude knietjes zetten om een stormnoveen (zo noemt dat toch hé) te doen om goed weer te hebben voor volgende zaterdag. De noodzakelijke eieren daarvoor zouden niet mankeren!

Belle

Amai mijn oren…

Augustus oogstmaand zegt men… wel , zij die dat zeggen hebben voor de volle 100 % gelijk. Je moet ons zien als we na de wandeling terug thuiskomen, gans onze oren en borst hangen vol met zaadjes van grassen die zich dan ook nog eens heel hardnekkig vastkleven.

De baasjes leggen de kammen al niet meer op hun plaats in de “hondenkast” (de kast in de keuken waar alle hondenspullen liggen behalve de benches) De kammen liggen momenteel op het salontafeltje bij een pot waar de zaadjes en het losgekamde haar in verzameld worden.

Bij Heros was het gisteren goed prijs. Die had een serieuze zaadbol in de haren van zijn staart en laat dat nu de plaats zijn waar hij niet wil gekamd worden. Dat leverde dan haast een gevecht op met de baas die erger wilde voorkomen en “par force” die zaadbol wilde verwijderen. De baas redeneert , als ik hem nu niet uit de staart kam, dan komt er morgen de schaar aan te pas om dat onding er uit te knippen.

Inmiddels hebben we ook al klanken gehoord die van de baasjes kwamen en waar we woorden hebben gehoord van “vetlappen”, “douche en bad”, “clubmatch”, “stof en slijk”. Het zit er dus nog aan te komen dat het hoofdbestuur zich schaamt van met zo’n vetlappen in die toestand naar de clubmatch te komen. Argumenteren van zelfreinigende vacht en nooit meer doen gaat deze keer niet helpen, ons gedacht. Het enige dat ons nog kan redden is dat er niet genoeg hondenshampoo meer in huis is en dat het niet gaat regenen want met deze droogte en daarbij komend stof gaat het bad toch niet  veel resultaat hebben.

Belle

Tegengekomen…

Niet onderweg en geen personen, maar gewoon twee foto’s. Die is het baasje daarstraks tegengekomen in de archieven van de computer.

Die zijn hier al eens op het blog verschenen op 7 september vorig jaar onder het bericht “knipje”. Heros was die dag op bezoek geweest voor een “anti boelekesknipje”. Dr. Bart heeft toen de zaadleider doorgeknipt om Oedipus gevallen en inteelt situaties te vermijden met mij en Hera in de buurt.

In ’t Binnenhof, de dierenkliniek, had ‘m zo’n doorzichtige trechter om zijn nek gekregen om toch maar zeker niet aan het wondje te likken of te krabben. Die trechter bleek een dikke flop te zijn toen wij, moeder en zus, dat te zien kregen.

Aan twee zijden waren we daar aan het trekken en Heros, de sukkelaar die een paar uren tevoren al onder het mes was geweest, werd van hot naar her getrokken aan die trechter.

’t Baasje zag ook wel dat dit geen oplossing was en besloot de trechter naar de archieven te verwijzen. In plaats daarvan kwam een oud T-shirt van ’t baasje, één uit de tijd dat het baasje Europa nog afschuimde voor VAB-Europech, kwam uit de mottenballenzak en werd Heros aangepast. Op sommige plaatsen was het wel wat “los” maar met twee knippen om zijn achterpoten door te steken leek het wel een maatpak.

Vooral op zijn rug stond “simply the best” mooi gespannen en kon hij zo naar VAB voor een reclameopdracht.

Het T-shirt heeft maar één nacht gediend en de morgen daarop na het uitlaten is ‘m terug binnengekomen met enkel nog wat flarden om z’n lijf. Daar hadden de moeder en zus voor gezorgd. Letterlijk de kleren van zijn lijf gescheurd…

Belle

ARABISCHE LOGICA

Nachtelijke activiteiten….

Gisterenavond, -nacht zelfs, bij het uitlaten voor de late plas duurde de plas wel erg lang voor we terug binnen kwamen. Er was op de koer een heen en weer geloop onder de picknicktafel en onder het struikgewas tegen de afsluiting.

Hera was druk bezig de blaadjes van de lindeboom op te harken en Heros was zijn truken van met zijn voorpoten te springen weer aan het demonstreren. Het baasje ging er met de zaklamp op af en zag dat Hera een pad het leven zuur aan het maken was. ’t Baasje was wel zijn “nief kodakske” vergeten mee te brengen en dus daar hebben we geen “portretje” van.

Door al de drukte met die pad was er van de plas dus niets meer gekomen en dus werden we naar de tuin gestuurd om daar wat “af te koelen” en alsnog onze plas te doen.

Daar was het dan Heros weer die, met zijn typische blaf als ‘m iets gevonden heeft, half het gehucht moest laten weten dat hij een egel gevonden had. Het is de grootste van ons drie maar op zulke momenten is ’t gewoon “nen broekschijter” zoals ’t baasje dat noemt. Dan moet ik komen om die egel naar ’t baasje te brengen, zelf durft ‘m dat dan niet, de labbekak !

Vermits het baasje zijn kodakske nog bij zich had om die pad te fotograferen, heeft ‘m er maar van geprofiteerd om foto’s van “Belle met egel” te nemen. Ook zijn lederen lashandschoenen had hij al meegebracht en was de egel al snel terug in de naburige weide teruggezet . Die weet weeral wat vertellen aan egel-vrouwlief als hij tegen de morgen terug thuiskomt…

Belle

Lekker…

Deze morgen legde het vrouwtje nog een soepbeen uit de vriezer… zo’n groot waar we wel met drie van konden snoepen. Hera stond al snel de wacht te houden bij de lekkernij maar dat was niet de bedoeling van het hoofdbestuur. Van dat soepbeen diende zoals het woord zelf zegt een soepje van gebrouwen te worden.

Het baasje heeft dat been met zijn “special force’s” zaag in drie verdeeld en toen ging en de drie stukken de kastrol in. Laat in de namiddag was het been genoeg afgekoeld en kregen we elk ons deel.

Een tafel hebben wij niet nodig om eens goed te snoepen, ver genoeg uit elkaar, om elkaar zeker niet te storen, hebben wij dat been “soldaat gemaakt”. Daar hadden wij niet zoveel werk mee omdat het nog een kalfsbeen van bij “galantine” in Vosselaar kwam. Die kalfsbenen zijn veel zachter en bieden dus heel wat minder weerstand dan een rundsbeen.

Ik had mijn snoep al begraven als reserve voor “tegen dat er nog eens oorlog komt” zoals het baasje altijd zegt. Maar toen ons baasje dreigde van het zelf op te graven ben ik er toch maar aan begonnen. ’t Been zag er niet  meer uit na dat verblijf onder het zand/stof maar ’t heeft toch nog vreselijk goed gesmaakt.

Belle

De helft…

Van de mopjes die Ghislain me gisteren doormailde…

Zaadcellen:
3 zaadcellen onderweg naar de baarmoeder.
Zegt de 1°   'als ik win hoop ik dat ik een jongen ben.'
Zegt de 2°   'ik hoop dat ik een meisje ben.'
Zegt de 3°   'rustig gasten rustig, we zijn nog maar in de slokdarm.'

Dr. Onderzoek:
man:            Dokter, denkt U dat ik nog 40 jaar zou kunnen leven ?
Dr.:             Bent U drinker?
man:            Neen
Dr.:             Bent U roker?
man:            neen
Dr.:             Gaat U vreemd?
man:            neen
Dr.:             Waarom wilt U dan nog 40 jaar leven ?

Wat is het verschil tussen een echtgenote en een minnares ? 
 Ongeveer 20 kg.

Hoe noemt men een intelligente vrouw ?
Een travestiet.
 
Wat is het gevaarlijkste deel van een auto ?
De bestuurster
 
Waarom heeft God eerst de man geschapen en pas nadien de vrouw ?
Om hem de kans te geven even te genieten van het aards paradijs.

Wat kan een komma toch belangrijk zijn:
Zin 1:           Hij zat op haar schoot, en rustte uit.
Zin 2:          Hij zat op haar, schoot en rustte uit.

Wat is een vrouw die 90% van haar intelligentie heeft verloren ?
Een weduwe.
 
Waarom hebben Japanners gemiddeld zo'n hoog IQ ?
Heb je ooit Japanse blondjes gezien.
 
Wat gaat er bij een vlieg door z'n hoofd als ie keihard tegen het raam vliegt ?
Zijn kont.

G.L.

Riskeer het maar niet…

Het is al zo dikwijls gebeurt dat we er nu maar eens aandacht aan geven hier op ’t eigenste Bas & Belle blog.

Het draait om eten en rangorde in de roedel. Ikzelf, Belle, ben een trage eter. Soms heb ik het “nogal eens breed hangen” zegt het baasje en begin ik niet dadelijk aan mijn kom met eten. Dan zet het baasje of ’t vrouwtje de kom omhoog zodat mijn kroost er niet mee aan de haal kan gaan.

Later geef ik dan toch te kennen dat ik wel wat zou lusten en dan komt het eten terug te voorschijn. Heros, die altijd honger heeft zou maar wat al te graag mee aan de dis zitten, maar de roedelrichtlijnen gebieden hem van op afstand te blijven wanneer de roedelleider zijn/haar eten naar binnen werkt.

Hij ligt dan te zuchten op een wijze dat je er medelijden mee zou krijgen, en met zijn neus ligt hij dan op mijn kom. Gisteren lag hij zelfs de randen af te likken terwijl ik nog aan het eten was.

Reken er maar niet op dat hij zijn kop in mijn kom zal steken vooraleer ik gestopt ben met eten. En toch heb ik er nog nooit een grom voor moeten geven.

Ik heb toch brave en welopgevoede kinderen hé…

Belle

Dat is erover…

Dat is er over en nog geen klein beetje ook niet. Ons baasje wist niet wat ‘m zag en kon z’n ogen niet geloven ! Zijn dagelijkse Franse krant “Charente Libre” doet een test over de kennis van de Engelse taal van de bevolking en de diensten in de Charente ! ! !

Waar halen ze het ? Nu zullen de eigen inwoners nog eens berispt worden omdat ze geen of slecht Engels praten en verstaan. En dit ten behoeve van 5000 inwijkelingen van “over ’t water”. Dat die niet de meest bescheiden Europeanen (?) zijn is bij ieder bekend,  maar dat ze nu ook al de bevolking waar zij te gast zijn en de regio die ze zelf hebben gekozen gaan bekritiseren dat kan echt niet meer, dat is ronduit onbeschoft.

Het gaat pas echt de verkeerde kant uit wanneer een Engelse ook nog eens rode kaarten gaat uitdelen aan diensten waar je niet in het Engels terecht kan, zoals de boutique van Orange en het grote ziekenhuis Girac in Angoulème.

The lady heeft een tijdje geleden haar schouder gebroken en nu beklaagt zij zich erover dat er niemand was die haar in het Engels kon helpen in voornoemd ziekenhuis.

Kijk als ons baasje zoiets leest dan begint de honderdjarige oorlog al heel wat duidelijker voor hem te worden ! Zulke lui die zet je toch op het eerste vliegtuig richting Londen met een “one way ticket”. Destijds in de honderdjarige oorlog hadden ze nog geen vliegtuigen, toen sloegen ze zulke lui gewoon de kop in !

Ze zouden beter eens een test doen van de kennis van de Franse taal onder de  inwijkelingen en dan de resultaten eens bekendmaken hoe de Engelsen uit die test komen !

Belle &co

Met excuses aan die met Engelsen verwante lezers die het wel goed menen en hun best doen om via de Franse taal toch deel uit te maken van hun dorpsgemeenschap, zij zullen het echter wel verstaan waar ons baasje zijn gram haalt.

Voor de verandering, Limburgers…

Een Limburgs koppel probeert tevergeefs een kind te krijgen.

De vrouw  geraakt maar niet in verwachting. Ze hebben de grootste specialisten   geraadpleegd, alle mogelijke analyses laten uitvoeren, alle mogelijke   methoden geprobeerd, tevergeefs.

Tot op een dag dat ze over een Amerikaanse professor horen spreken, die   schijnbaar mirakels verricht.

Het koppel vertrekt naar de Verenigde Staten en bekomt een afspraak  bij de befaamde professor.

Wanneer ze echter bij de professor komen,stelt er zich een probleem : het koppel spreekt geen woord Engels en  de professor geen woord Nederlands.

Met gebarentaal maakt de professor hen duidelijk, dat hij ze aan het werk zou willen zien.

Een beetje verlegen begint het koppel te vrijen, terwijl de professor hen langs   alle kanten observeert en roept op een gegeven ogenblik : "Stop!"

Hij loopt naar zijn bureel en schrijft hen wat voor.  

Tevreden reist het koppel terug naar huis.

Het eerste wat ze doen is een apotheek binnenlopen en vragen aan   de apotheek : Hebt u Tritéoterol?

Tritéoterol? vraagt de apotheker. Nee nog nooit van gehoord

Bent u zeker van de naam van het medicijn?

Ja absoluut, en hij toont het   briefje van de Professor.

U hebt verkeerd gelezen, zegt de apotheker, er staat "Try the   other hole"  

G.L

Grijs, vriê grijs...

’t Ziet er grijs uit vanmorgen in het noorden van de Charente, heel grijs zelfs en de auto die vannacht niet onder de hangar gestaan heeft is nat. Die auto zit zelfs onder het slijk, door het stof dat er op lag en dat beetje regen zegt het baasje.

Het heeft dus vannacht een beetje geregend, te weinig om te vermelden maar op dit moment van droogte telt elke drup.

We kregen deze morgen van ’t vrouwtje ook een nieuw speeltje. Hét speeltje dat we graag hebben, een kleine PET fles. Het vrouwtje had er maar twee lege en vermits Heros met de bal aan het spelen was er geen probleem wat speeltjes betreft.

Dat hadden we gedacht, en was buiten de waard gerekend . Ook Heros eiste zijn knisperend speelgoedje op zodat het baasje de gele afvalzak moest controleren op een nog intact flesje.

Vroeger kregen we het flesje met dop en al maar sinds de baasjes de dopjes sparen om te recycleren en daarmee de opleiding van hulp- en geleidehonden mee sponsoren krijgen we doploze flesjes.

Ondertussen zijn de flesjes al plat gekauwd en zijn ze klaar voor de gele plastic-metaal-papierzak van de “tri-selectif”.

En ondertussen wachten we op de beloofde flinke bui. Sorry lage landen wij hebben nood aan water !

Belle & co

Waar blijven ze de energie halen…?

Dat is wat ons baasje zich afvraagt als hij ons bezig ziet. Het begon al deze morgen vroeg, opspringen tegen het baasje, hun kom met brood lag haast tegen de grond terwijl het baasje zijn pyjama broek moest vast houden want Hera stond recht tegen zijn rug en die kijkt niet nauw waar of hoe ze te werk gaat met haar poten !

Daarna in de tuin hebben we met drie haast een uur achter elkaar gehangen. Het ging er niet zachtaardig aan toe, het baasje moest van ’t vrouwtje komen kijken wieer nu wie aan het afmaken was. Maar ’t was maar spel…

Deze namiddag was het baasje begonnen aan de Mobil home (hier is dat een camper, een Mobil home is een stacaravan) van Mick de overbuur. Die had wat problemen met zijn remmen en ’t baasje ging dat in orde maken. Zolang ’t baasje alleen bezig was ging het nog maar van ’t moment Mick kwam helpen moesten we met z’n drieën ook komen helpen. Je kan denken hoe blij het baasje daarmee was !

Ook vanavond zijn we nog geen moment rustig geweest. De baasjes waren wat laat met ons eten want zelf waren ze moeten gaan aperitieven bij onze adellijke bejaarde buurvrouw. Daar hebben ze dan kennis gemaakt met haar jongste zoon (van zeven kinderen) met wie ze een alleraardigste babbel hebben gevoerd en dan er nog achter gekomen zijn dat hij in Brussel woont.

Dat was een meevaller omdat de zoon ook nog eens goed op de hoogte was van het reilen en zeilen in ’t Belgikske. Het is één van de weinige Fransen die niet beïnvloed is door de Franse pers en goed weet dat de twee grote bevolkingsgroepen in België elkaar niet naar het leven staan. Want dat is wel hoe de Fransen denken hoe de Vlamingen en Walen nog steeds in staat van oorlog met elkaar zijn.

En toen kwamen ze terug thuis en kregen we een kom vol energie, en begon het spelletje van voor af aan …

Belle & co

De contact advertentie,

Een vrouw belt naar de plaatselijke krant:

"Ik wil graag een contact advertentie plaatsen".

"Dat kan, zegt de man aan de andere kant van de lijn !".

"Wat moet de tekst zijn ?"

 De vrouw antwoord:

"Leuke, spontane vrouw zoekt sportieve man !".

"Prima, zegt de man aan de andere kant !".               

"Moet ie er vanavond al in ?".

"Het liefste wel, maar zet dat er maar niet bij...zegt de vrouw ! ".

L.M.

Onze “speedy”…

Zie haar gaan op de foto’s de lichtste en de slankste van het trio was gisteren “in goeden doen”, klaar om Drenten snelheidsrecords te breken in het vrij veld .

Wat Hera bezielde gisteren is ons een raadsel maar gans de tijd van de wandeling heeft ze in top speed afgelegd. Net alsof ze de duivel op haar hielen had.

Vorige week kon Heros niet snel genoeg bij ’t baasje zijn,maar die was geschrokken van een immense tractor die van achter de bocht kwam en hem “achtervolgde“. Van hem wisten we dus waarom hij zo rende.

Van Hera zal het wel een mysterie blijven, niet dat we er van wakker liggen maar toch waren we benieuwd. Zij is van nature al de meest actieve en werkzaamste en het veld afdweilen naar sporen is haar niet vreemd maar zo een half uur aan maximum snelheid rond rennen heeft ze nog nooit gedaan…

Belle

Nog vier dagen…

Nog vier dagen heb je de tijd om je in te schrijven samen met je Drent voor de clubmatch van zaterdag 28.08.2010.

Tot vrijdag aanstaande, 20.08.2010 heb je namelijk nog de tijd om je in te schrijven voor hét Drentenevenement van het jaar. Zorg dus dat je er tijdig bij bent, het zou werkelijk spijtig zijn moest je het missen!

Om te reserveren voor de BBQ en je Drent in de goede categorie in te schrijven moet je  bij de secretaris van de vereniging Ingrid Mestdagh zijn. ingrid.mestdagh@scarlet.be of op dit adres: info@drentschepatrijshond.be

Je kan alles ook nog eens nalezen op de site van de vereniging waar je onder actueel ook alle informatie kan vinden http://www.drentschepatrijshond.be/

Wil je nog meer informatie, geef dan maar een mailtje, ons adres kan je in de rechtse kolom vinden onder “E-mail mij”.

We hopen alle Drenteneigenaars en sympathisanten daar te kunnen ontmoeten om er een fijne zonnige dag onder gelijkgestemden van te maken.

Jan

Ps: foto’s zijn van de clubmatch 2009

In de hemel…

Jan, Peter en Henk verongelukken op weg naar een voetbal-wedstrijd. 
Ze komen bij de hemelpoort aan en wachten tot Petrus deze opent. 
"Voordat ik jullie binnenlaat, moet ik weten hoe vaak ieder van jullie is vreemdgegaan," aldus Petrus. 
Jan neemt het voortouw en zegt: 
"Hmm, exact weet ik het niet meer, maar het zal toch gauw zo'n dertig keer zijn geweest." 
"Da's niet zo mooi," zegt Petrus,"dan krijg jij slechts een klein Peugeootje om in de hemel mee rond te rijden." 

Daarna is Peter aan de beurt. 
"Ik ben 5 keer vreemdgegaan," zegt Peter. 
"Okee," zegt Petrus, "dan krijg jij een BMW 330." 

Als laatste wordt Henk gevraagd hoe vaak hij is vreemdgegaan. 
"Ik heb mijn vrouw nóóit bedrogen," zegt Henk trots. 
"Prima," zegt Petrus, "dan mag jij een Ferrari uitzoeken." 

Zo gaan drie weken voorbij, en tuffen de vrienden wat in de hemel rond. 
Op een gegeven moment zien Peter en Jan, dat Henk zijn Ferrari aan de kant heeft gezet en stilletjes aan het huilen is. 
"Waarom huil je?" vragen de anderen, "jij hebt toch de mooiste auto om mee rond te rijden?" 
"Jawel," zegt Henk, "maar ik zag zojuist mijn vrouw op rolschaatsen voorbij komen!"

L.M.

Allemaal echt en uniek…

Een ganse weide van enkele hectaren groot vol met unieke, echte, onvervalste brol. Zo kan je het beste een bric à brac ofte rommelmarkt beschrijven.

Onze baasjes bezoeken die rommelmarkten zo wel eens af en toe, meestal om “d’ er eens tussen uit te zijn” of iemand te ontmoeten en een klapke te doen en dan samen een pintje te drinken aan de plaatselijke “buvette”.

Zelden koopt ons baasje iets op die rommelmarkten, hééél zelden zelfs. Gisteren kocht hij dat “zilveren”teckeltje, maar hij heeft lang moeten nadenken om terug te weten wat het vorige unieke en onvervangbare stuk daarvoor is aangekocht. Dat bleek dan het email bord te zijn dat stationeren verbiedt en dat ‘m aan de schuurdeur heeft bevestigd.

Wat gisteren nog eens sterk is opgevallen is dat haast de helft van de verkopers op de rommelmarkt van Engelse origine is. Nu zijn er hier een tiental jaren geleden massa’s Engelsen neergestreken maar dat die haast allen in de rommel”bussines” gingen gaan is ons baasje pas gisteren echt opgevallen.

Voor de rest is het ophalen van jeugdsentiment ook een liefhebberij van ’t baasje, “ouwen brol”uit de tijd tussen de 15 en 20 jaar ligt er met hopen tussen de “aantrekkelijke  koopwaar” . Vinyl platen in 33 en 45 toeren uitvoering en soms nog wel eens 78 toeren platen liggen er in overvloed. Gisteren zag het baasje ook moderner spul liggen, en dat voor de eerste keer… porno dvd’s en niet meer fonkelnieuwe “vuil boekskes” ! Van die boekskes die in de winkel helemaal in ’t bovenste schap liggen, waar de klein mannen niet aan kunnen. Hier lagen ze toch haast tegen de grond !

Belle & co

Na mijn balletje, de vod…

Deze morgen wilden die twee snotters van mij de enige overgebleven van de zes tennisballen bemachtigen. Ondanks ze met twee waren is hen dat niet gelukt. Ze hebben nog iets respect voor “ons moe” hé.

Deze namiddag was het van ‘t  zelfde laken een broek… Nu ging het echter om een stuk vod, eigenlijk een deel van een oude pyjama van het baasje, die hij enkele maanden geleden in een even oude sok had gestopt. Met aan beide zijden een knoop erin hadden wij zo elk een speeltje gekregen.

Die sok van Heros was uiteraard het snelst verleden tijd en die van Hera hebben die twee dan maar samen in de vernieling geholpen. Die van mij was in de hangar in de vergetelheid geraakt en tijdens het bezoek van onze familieleden is die weer boven water geraakt.

Geheel blijven is er voor zulk speelgoed niet bij, en ’t baasje heeft al heel wat sokkenrommel uit de tuin opgeraapt. Enkel dat stuk pyjama is aan zijn aandacht ontsnapt en dat heb ik nu terug het mijne gemaakt.

Dat is niet zonder slag of stoot gegaan want H & H wilden ook een stuk vod. Maar zoals deze morgen met de tennisbal heb ik mijn autoriteit nog eens laten gelden en nu liggen ze beide met afgunstige ogen naar een stuk vod te kijken dat te smerig is om nog vast te pakken zegt de baas, maar ’t is mijn vod en ze blijven er af ! Zo simpel is dat .

Belle

Teckeltje…

Enkele jaren geleden nam ’t baasje een foto op de bric à brac in Tusson van een verkoper die lag te slapen in een zetel die te koop was, gewoon om te illustreren dat verkoper zijn op een bric à brac toch wel vermoeiend is.

Maar op de voorgrond, bij de andere te koop aangeboden prullaria (rommel) stond een glazen of kristallen teckeltje. Ons was het niet opgevallen maar “Gertje” die al jaren teckel liefhebber is meldde het ons. Wat we niet wisten is dat “Gertje”, die eigenlijk Carine heet, alles wat met teckeltjes te maken heeft verzamelt !

Sindsdien keek ons hoofdbestuur op elke rommelbeurs uit naar dat glazen beestje. Dat is natuurlijk zoeken naar een speld in een hooiberg, om juist datzelfde postuurke terug te vinden… Toch zeker als je ziet uit welke hoop "spiksplinternieuwe vierdehandsspullen" op foto twee onze baas een teckeltje heeft gevonden.

Daarstraks op de bric à brac in Villefagnan zag ons baasje plots een “zilveren” teckeltje. Bij het navragen naar de prijs hoefde het baasje niet eens te bieden, anders kreeg ‘m nog geld toe, en dat was nu echt zijn bedoeling niet. Het teckeltje is van eigenaar veranderd en zal eind van deze maand nog eens naar zijn definitief baasje gaan als we terug in België zijn.

We hopen dat Gertje/Carine er blij mee gaat zijn…
Hier kan je Gertje/Carine en haar teckel Ayse vinden:
http://www.gertje.web-log.nl/

Belle & co