“Pinneke” is verhuisd

Ons “Pinneke” het kleine egeltje dat gisteren namiddag Belle in opperste staat van opwinding bracht, bleef maar rondparaderen aan de afsluiting.

’t Baasje maakte overbuur Mick opmerkzaam op dat rare beestje dat van niks of niemand schrik bleek te hebben. Omdat het aan de rand van de rijbaan zat nam Mick, ook een grote dierenvriend, “Pinneke” mee tot bij hem om hem in “the garden” te zetten. Een kwartier later was het al gehuisvest met een eigen egel “abri” en ontbijt toe.

Je zal het als piepklein egeltje maar treffen, in Frankrijk geboren worden, opgemerkt worden door Belgen en dan door Engelsen geadopteerd worden. Zou deze dan werkelijk met zijn gat in de boter gevallen zijn.

De honden van Mick, de U al wel bekende Fred en Harley, stonden erbij en keken er naar, het zijn dan ook geen jachthonden als Belle…

Bas & Belle 

Zo de ouden zongen, zo piepen de jongen

Nu de volwassen egels in het hoge, schaduwrijke onkruid hun voedsel, slakken aan het zoeken zijn, komen nu hun jongen onze tuin verkennen.

Een piepkleintje, mannetje of vrouwtje, ’t baasje weet het niet omdat hij de “pinnekes” niet geteld heeft, stond gisteren namiddag aan de poort om binnengelaten te worden. Ja, de jeugd komt hier langs de grote poort. Omdat de bel nogal hoog hangt voor zo’n klein egeltje heeft Belle maar kabaal gemaakt.

De baasjes die nog met het soepmaken bezig waren wisten aan haar geblaf dadelijk, ’t is weer van datte. Nu waren de baasjes toch wel verwonderd dat het zo een kleintje was.

’t Beestje was helemaal niet bang voor ’t baasje en snuffelde vrolijk verder door de afgevallen lindeblaadjes en gaf ’t baasje dan ook de gelegenheid om zich uitgebreid te laten fotograferen.

’t Baasje is nu, zonder “pinnekes tellen” zeker dat het een vrouwtje was, zo’n ijdeltuit…

Bas & Belle

Klaar voor de provisiekast

Vijf potten “regenboogsoep” staan af te koelen om in de provisiekast gezet te worden. Vijftien liter soep voor de winter, dat is alvast de bedoeling, maar een deel zal de winter wel niet halen. Daarvoor is te lekker !

Een ganse dag zijn de baasjes er mee in de weer geweest. Groenten oogsten, wassen , schillen, klein snijden, in potten doen. Dan tot de conclusie komen dat de resterende sluitringen te klein zijn voor deze grote potten.

Dat is nu ook niet het grootste probleem, de rekken in de verschillende supermarkten liggen vol met steriliseer materiaal. Even de Mitsubishi  starten en ringen gaan kopen van 95 mm. Een uurtje later is de ketel op temperatuur en is het nog een anderhalf uur wachten tot de eerste vijf potten klaar zijn.

Inmiddels staat de volgende serie van vijf poten ook al op het vuur, de baas krijgt plots een aanval van speeksel toevoer, het gedacht alleen al hé. Onze baas is dan ook een echte “soepboer”…

Bas & Belle

Aan de slag

Het is “soepmaakdag” vandaag in Ferret. De groenten in de tuin staan te krijsen om verwerkt te worden, alles is rijp en in voldoende mate aanwezig om de steriliseerbokalen te vullen.

We zullen al eens beginnen vandaag met één lading, dat wil zeggen 5 potten van anderhalve liter. Dat is juist de steriliseerketel vol. Vermits soep inmaken twee uren duurt zal het wel avond zijn vooraleer de eerste bokalen in de voorraadkast staan.

Vandaag op het programma: “regenboogsoep” met als ingrediënten tomaten, courgette, pompoen, ui, wortel en broccoli. Gestapeld in lagen in de potten geeft dat de befaamde regenboogsoep. Dat kan je uiteraard enkel maken als je steriliseert op grootmoederswijze.

Wordt vervolgt, see this evening on…the Bas & Belle blog !

Bas & Belle

Nachtlawaai

Gisterenavond heeft het baasje enkele keren moeten ingrijpen om het nachtlawaai binnen de perken te houden. Deze maal geen immense dorsmachines, die staan terug in de hangars of in de onderhoudswerkplaatsen, of staan te wachten op de oogst van de zonnebloemen en later maïs.

Het was dat klein ding van bij ons, Belle genaamd. Nu de slakken niet meer te zien zijn door de droogte, zijn er ook geen egels, die zijn nu vervangen door de talloze katten van de buren. Als die katten verjaagd zijn komen de muizen aan de beurt. Die katten zaten waarschijnlijk achter die muizen aan en eens die katten verdwenen waren kwamen die muizen natuurlijk terug “piepen”. En dan komt Belle terug op de proppen.

Nu is het de baasjes duidelijk waar die scenario’s van de Tom & Jerry cartoons destijds vandaan kwamen. Je maakt het hier ’s avonds in werkelijkheid mee.

Wie gewonnen heeft gisterenavond is niet duidelijk, dat is het enige verschil met Tom & Jerry…

Bas

Hoe kan je zo dom zijn ?

Gisteren verschenen in de krant Charente Libre op een ganse bladzijde. Een Nederlandse dame die oppositie voert tegen de nieuwe windturbines die twee maanden geleden geplaatst zijn in Salles de Villefagnan.

Met fierheid kondigde dezelfde krant het plaatsen aan van de eerste “Eoliennes”, zoals de Fransen de windturbines noemen, in de Charente. Nu is het zo dat bij alle nieuwigheden (?) er voor- en tegenstanders zijn. Dat is van alle tijden en zal ook altijd wel zo blijven !

Wat onze baas zo stoort aan dit protest is dat het uitgerekend een buitenlandse is die hier tamtam begint te verkopen. Vier jaar geleden is ze uit Nederland, met haar echtgenoot naar Frankrijk verhuisd. Ze woont dan nog in Genouillé in de Vienne, een aangrenzend departement, op een afstand van 25 kilometer in vogelvlucht van de plaats waar de Eoliennes staan.

Het standpunt van de baas is, als je je vestigt in een vreemd land, volgens uw eigen wil, leef er dan als “gast”, probeer je te integreren en dring jezelf en je meningen niet op aan de lokale bevolking. Die Fransen bouwen nu al eeuwen één van de mooiste landen ter wereld uit, honderdduizenden buitenlanders hebben hier een stek gevonden omdat ze het hier zo fijn vonden. Je mag je eigen mening hebben hier in Frankrijk, méér dan waar ook ter wereld, maar blijf GAST en respecteer de lokale gebruiken.

En ben je niet akkoord, OK is ook mogelijk, maar hou dan je waffel of kras op als je er niet mee kan leven. In de Centraal Afrikaanse Republiek spreken ze ook Frans, er is nog plaats en bij ons weten gaan ze er de eerst komende jaren geen “Eoliennes” bouwen.

Goei reis en een prettige verhuis madame Ten Wolde –Schwartz…

Bas & Belle

Een avondje TV

Om toch nog wat op de hoogte te blijven van het reilen en zeilen in ’t Belgikske hebben wij enkele jaren terug een abonnement en schotel antenne van TV Vlaanderen-digitaal  aangeschaft. Wij kunnen dus al de zenders in Frankrijk ontvangen die we ook in Vosselaar kunnen bekijken.

Het één nieuws was gisteren niet echt opbeurend, onweer, wateroverlast, bomen ontworteld, van de snelweg geraakt en meermaals overreden. En dat dan nog allemaal in onze “Vosselaarse achtertuin”.

Burgemeester Van Leuven van Baarle Hertog, en niet van Leuven,  zo noemt die man, hij is van Leuven, maar toch weer niet. In Leuven noemt de burgemeester Tobback. Kan je nog volgen ?

Wel, die burgemeester Van Leuven van Baarle Hertog dacht bij het wakker worden dat Baarle Hertog aan zee lag, zoveel water was er gevallen tijdens de nacht. Bij de brandweer van Leopoldsburg moet men dan weer gedacht hebben dat ze in Brazilië het tropisch regenwoud aan het opruimen waren. ’t Zijn allemaal geen leuke dingen voor de mens.

Voor burgemeester Van Leuven (uit Baarle Hertog) heeft ’t baasje nog een interessante site in petto, kijk maar eens hier http://flood.firetree.net/ daarop kan je zien hoe ver de zee komt als het zeeniveau stijgt. Je kan er het zeeniveau zelf bepalen en dan zien tot hoever het water komt. Erg praktisch als je twijfelt, een nieuwe auto of toch maar een woonboot, de Gasthuisstraat of Turnhout-plage, Knokke-Heist of Heist op den berg/aan zee…Burgemeester Van Leuven (van...) kan zijn bewoners gerust stellen, Baarle Hertog komt niet aan zee, zelfs niet als het zeewater 14 meter stijgt !

Nog een fijne dag daarginds en pas op voor zonnebrand want na regen komt zonneschijn…

Bas & Belle

K7 ?

Opgemerkt en natuurlijk een foto van genomen op de markt gisterenmorgen in Rouillac.

“Promotie K7”, en dat in een muziekkraam met een overvloed aan CD’s en cassette’s. Wat denkt onze baas dan direct ? Zoals Peter Koelewijn (Smookie?) destijds denkt hij dan “who the fuck is Alice”, in dit geval “who the fuck is K7 ?”

De muziek van bvb K3 is aan onze baas niet besteed, maar die frisse huppelmeiden, daar kijkt ‘m nog wel eens graag naar. Als er nu 7 van die meiden te zien zijn moet ‘m daar het fijne van weten, logisch toch…

Een desillusie was het gevolg, geen huppeltrientjes te vinden. K7 bleek het vak met cassette’s te zijn dat aan sterk gereduceerde prijzen aangeboden werd, het vak van de quasi onverkoopbare rommel zeg maar. Daar was geen K3 of K7 tussen te vinden…

Bas & Belle

Charmant

Deze twee frisse, vrolijke tieners op de rommelmarkt van Aigre gisterenmiddag. Zij zijn duidelijk bij Grand-mère op bezoek geweest voor hun koopwaar.

Wat ook duidelijk was dat er een paar slungels rond het kraampje slenterden die meer interesse hadden voor de verkoopsters dan voor hun waren, ’t baasje zegt dan dat er nog niet veel verandert is in al die jaren. Zeg nu zelf, ’t baasje kan zich ook niet meer herinneren wat ze allemaal te koop aanboden…

Die jonge gasten hebben waarschijnlijk dat bordje “tout est discutable” opgemerkt en hebben er waarschijnlijk een andere betekenis aan gegeven…

Bas & Belle

Het kan vandaag…

Vandaag kunnen we na 164 dagen bestaan van de Bas & Belle blog waarschijnlijk de TIENDUIZENDSTE bezoeker verwelkomen.

Begonnen op Valentijnsdag, kon ’t baasje in de verste verte niet vermoeden dat onze blog zo’n vaart zou lopen. Wij danken uiteraard onze trouwe bezoekers alsook zij die maar eens toevallig langskomen en toch weer even verpozing vinden bij onze fratsen.

Als we deze mensen hebben kunnen laten glimlachen hebben we ons doel al bereikt, hebben we dan sommige ook nog hardop laten lachen dan zijn we daar blij om.

Als er dan nog mensen met ons meeleven en reageren op de berichtjes dan kunnen wij ook eens lachen, dan maakt dat ook ons gelukkig.

Voor die vaste vrienden die regelmatig onze kuren volgen hebben wij graag een poot en een natte lik over…

Bas & Belle

De eerste, niet de grootste…

De eerste “tomate Russe” die dit jaar geoogst werd dit jaar zie je hier. Netjes droog op het keuken weegschaaltje geeft ze 500 gram aan.
 

’t Baasje plant al verschillende jaren dit tomaten ras. Het zijn grote tomaten, het baasje heeft er enkele jaren geleden ééntje geoogstvan 1,2 kilogram. Bovendien bevatten ze weinig zaadjes en zijn zoeter dan de gewone, zeg maar trostomaten.

Probleempje bij deze tomaten, ze zijn niet zo egaal van vorm. Ze kunnen haast niet geschild worden, pellen kan makkelijk, als je ze even in kokend water legt. Maar het grootste probleem is dat je wel vrienden of familie moet uitnodigen als je eens een tomaat wil eten. Met z’n tweetjes lukt het gewoonlijk niet om ze in éénmaal op te eten !

Dit jaar is de oogst weer immens, dit in tegenstelling tot vorig jaar. Toen plantte het baasje meer tomaten dan ooit tevoren, maar door een ziekte aan de tomatenplanten bleven er wel geteld 3 (drie) tomaten over aan 60 (zestig) planten.

Dit jaar wrijft het baasje zich in de handen, er zijn verschillende kilogrammen per plant in het verschiet. Samen met de goede aardappel- en broccoli oogst moeten we dit jaar niet echt bang zijn voor hongersnood hier in de tuin…

Bas & Belle

’t Is binnen

Onze buren hebben er dan ook dag en nacht aan gewerkt, de graanoogst ! Stoppelvelden van graan en koolzaad blijven over. Zo ook de reusachtige stapels stro die overal op de velden staan te wachten op de vrachtwagens die ze over gans Europa gaan verspreiden.

Om een beeld te geven van de grootte van die stapels heeft het baasje de Mitsubishi naast zo’n stapel geparkeerd. Nu is die Mitsubishi al geen kleintje en als je dan die stapel ernaast ziet…

Onze buren hebben geluk gehad, het is droog gebleven hier in de nabije omgeving. Vrienden van de directie hier ten huize waren inkopen gaan doen in Aigre, op zo’n twintig kilometer hier vandaan en die zijn in de auto moeten blijven zitten bij aankomst, tot de stortbui over was. Ook in Sauzé-Vaussais op tien kilometer hier vandaan in ’t noorden, hebben ze regen gekregen. Enkel wij zitten nog in het stof…

Bas & Belle

Onkruid

Het baasje zal vandaag de grasmaaier nog eens moeten starten. Niet dat het gras fel groeit met die aanhoudende droogte, helemaal niet, het gras verdroogt alleen maar.

Het is het onkruid dat nog steeds onverminderd opschiet in het gazon. Onuitroeibaar blijkt dat te zijn. Van alles hebben de baasjes al geprobeerd om het uit te roeien, uit trekken, wortels uitsnijden, selectief meststof (wat een fortuin kost voor die oppervlakte) je kan het niet bedenken of het is geprobeerd.

Nu bestaat er ook mooi “onkruid”, dat zijn planten die gewoon de pech hebben op de verkeerde plaats te groeien. Die zijn niet zo geviseerd bij de baasjes en storen hen niet echt.

De baasjes willen komaf maken met die grassen die zo verschrikkelijke vastkleven in hondenpelsen, aan broekspijpen of mensenbenen. Urenlang is het baasje en ’t vrouwtje al bezig geweest met die rotzooi uit onze oren en staarten te kammen. Als we samen met hen in de zetel liggen, is het gewoonlijk pulken in onze pelsen om alles een beetje netjes te krijgen vooraleer het te erg wordt, en de schaar er aan te pas moet komen.

Ook winde staat op de lijst van de “terroristen planten”. Dat plakt wel niet, maar klimt tegen alle andere gewassen op. Wij hebben hier zo de meest vreemdsoortige planten in de tuin. Rode rozen met witte winde bloemen in, broccoli met witte bloemen, pioenroos, al twee maanden uitgebloeid, met witte windebloemen, en ga zo maar door.

Het erge aan die winde zijn de sterke uitlopers en de wortels, die steeds zo afbreken dat er nog een klein stukje blijft zitten dat dan enige tijd later zijn bovengronds leven verder zet.

Voor ons Drenten blijft het spannend, wie wint deze strijd ? “The Machine Man” of het onkruid ? We zien het niet goed aflopen voor die eerste…

Bas & Belle

De kleine vleermuis

Nu de vleermuizen ’s avonds weer rond het huis cirkelen wil het baasje dat piepkleine vleermuisje van vorig jaar nog eens laten zien.

Op een avond stond het baasje met de buurvrouw te praten. Plots viel er iets voor hem op de grond, ook de buurvrouw zag iets vallen maar geen van beiden zag dadelijk iets liggen. Even later bewoog er iets aan ’t baasje zijn voeten.

Bij nader toezien bleek het een baby-vleermuis te zijn die een onvoorziene buiklanding maakte.

Het baasje heeft altijd gehoord dat vleermuizen enkel kunnen vliegen als zij zich kunnen laten vallen. Dit beestje maakte dus weinig kans zo tegen de grond, zeker omdat Belle nooit ver weg was.

Het baasje heeft het diertje dus opgepakt en, na er een foto van genomen te hebben, op de hooizolder gezet. Vandaar is het een twintig minuten later weggevlogen, de wijde wereld in…

Bas & Belle

Geen drup…

Is er gevallen vannacht, het is ons niet gegund een flinke regenbui. Ondertussen draait de pomp voor het water geven in de moestuin op volle kracht. Het is wel bewolkt en dus is de temperatuur ook wat minder, maar toch nog altijd 25°C. 

Fernand bracht ons juist een bezoek vanuit St.Fraigne. die keek wel wat sip omdat het geen volle bak zonneschijn is. Als je zo meerdere weken regen hebt gehad in Turnhout en dan naar de Charente komt voor de zon is het wel te snappen dat ‘m wat sip kijkt.

Het baasje heeft ‘m dan maar wat opgevrolijkt door een flink uit de kluiten gewassen courgette mee te geven. Zo krijgen ze toch nog wat zon op hun bord vanavond.

Ondertussen is de steriliseerketel van onder het stof gehaald, de sluitringen voor de bokalen zijn nagekeken, de gasbus voor de grote brander gewogen. Het is nu nog kwestie van tijd voor de culinaire “tijd van vroeger” terug kan beginnen.

Gisteren kregen we trouwens bericht uit Vosselaar van buurman Fons. Die waren van ’s middags terug uit de Ardêche, hij zorgt ook voor de brievenbus en houdt een oogje in het zeil op ’t huis in Vosselaar. Prettig was de mededeling van hem niet. Als je buurman belt met de vraag of er voor veel waarde in je diepvries zit, dan is de eerste vraag “Is den ellentrik uitgevallen”, het antwoord dat je dan krijgt ken je al op voorhand, “JA”. De volgende vraag is dan, “is’t erg”, dan volgt weer een “JA”.

Al een geluk dat broer Dré  en zus Carine nogal snel te mobiliseren zijn en dan heel bereidwillig de boel opruimen. Beiden zullen wel spijt gehad hebben dat ze niet snipverkouden waren op dat moment. De stroomverlies schakelaar bleek te zijn afgesprongen en dat het een panne was van enkele weken geleden…Eind augustus gaan we dat regelen met broer en zus.

Duizend keren bedankt voor de vuile karwei , jullie zijn schatten…

We zullen alles wel steriliseren dit jaar, dat spaart jullie een vuile karwei en stank…

Den Bas & Belle baas

De Russen worden rood

Neen, niet de inwoners van Rusland die waren al tal van decennia rood of communistisch. Het zijn hier in de tuin de”tomate Russe” die beginnen kleuren.

’t Baasje is nu wel benieuwd hoe het gesteld is met de tomate Russe van Paul in de Brionnais hier in Frankrijk. Paul heeft ook een blog http://herberg.web-log.nl/ en is buiten fotograaf/schilder/ kunstenaar ook nog tuinier. Hij heeft aan het begin van het seizoen ook die fameuze tomaten geplant. Als ‘m nog eens op bezoek komt op de blog gaat hij merken dat ‘t baasje destijds niet overdreven heeft.

Er kan nu begonnen worden met de voorbereidingen met het maken van ’t vrouwtjes bekende/beroemde “regenboogsoep”. Als er nu een groot vraagteken bij jullie te voorschijn komt nemen wij jullie dat niet kwalijk.

Even verduidelijken: (bijna)neef Glenn heeft die naam gegeven aan de soep. Ze is gemaakt van de verschillende tuingroenten die fijngesneden in lagen in de steriliseerbokalen zijn getast. Dat geeft dan een fraai resultaat dat op het eerste zicht wat van een regenboog heeft. De soep is de lievelingssoep van ’t baasje, hij zou ze alle dagen kunnen eten. Ook Belle is er zot van, maar die is van alles zot wat voor hare bek is…

Deze maal als er regenboogsoep zal gesteriliseerd worden zal het met broccoli zijn, die is ook oogstrijp en zal deze keer voor de groene kleur moeten zorgen. De baasjes hebben al wat veel broccoli als groente gegeten de laatste dagen…

Bas & Belle

Hoera, er komen wolken aangedreven !

Neen, onze baas blijft niet “flippen” na het evenement van gisteren, ook wij gaan er deugd van hebben dat het hier eens opfrist. Op het weerbericht http://www.menu-vandewiele.be/Weerbericht%20Belgie%20online/index.asp kan je onder regenvoorspellingen voor Europa zien dat er boven de Golf van Biskaje regenwolken komen aandrijven. De krant Charente Libre geeft regen voor Niort, een stad in de Deux-Sèvres, op een vijftig kilometer van Ferret. We hopen er een druppeltje te kunnen van meegenieten, het mogen er zelfs meer zijn.

Als de baasjes eens over “onze frak” strelen, komt daar telkens een stofwolk uit vrij ! Het resultaat is dat het dan ook minder gebeurt als we binnenshuis zijn. De minister van binnenlandse zaken hier ten huize, kan het niet bij houden met stof afnemen volgens officiële bronnen.

De minister van buitenlandse zaken klaagt dan weer dat zijn tuin te veel moet bij gesproeid worden en dat het niveau van de waterput angstvallig daalt. Binnenkort hebben we “zongedroogde tomaatjes” rechtstreeks aan de plant, luidt het commentaar.

Dezelfde hooggeplaatste functionaris heeft twee weken geleden al zaad gekocht van spinazie om op de vrijgekomen plaats van de patatjes te zaaien. Voorlopig ligt het hier nog op de kast, zonder water gedijt er niets volgens den baas, dus…

Ondertussen ligt Belle gerekt en gestrekt voor de deur in de vlakke zon, bruin is ze al aan de buitenkant, ’t baasje verdenkt haar er van dat ze ook de binnenzijde aan de kook wil brengen…

Bas & Belle

Whatever you want…

Het is onze baas in zijne kop geslagen denken wij, al de ganse voormiddag loopt hij hier te zingen/brullen, “Whatever you want, boem, boem”, “Rocking around the World, boem, boem”.

Wij hebben zo een stil vermoeden dat het concert van Status Quo vanavond in Cognac plaatsheeft. De directie hier heeft daar twee maanden geleden kaarten voor gekocht om toch maar zeker te zijn dat ze nog “aan de bak zouden komen”.

Tot deze namiddag dus nog een mislukte rockster over de vloer die alsmaar rond de wereld rockt. Vanavond dan een rustige avond hier thuis met zijn tweetjes want we zullen wel niet mee mogen. Voor ons niet gelaten, ondertussen zijn we met zijn twee toch maar blij dat ze niet naar een concert gaan van een of andere operaster. Stel je voor dat ‘m dan ook zo “Figaro, Figaroooo…” staat te kwelen. Een Drent heeft ook zo zijn gevoelens hé baas….

Bas & Belle

Aan de Costa Brava

Dirk en co hebben ons gisterenavond nog laten weten dat ze goed en veilig zijn aangekomen aan de Costa Brava. Waarom we dit speciaal vermelden ? Het is om al die fietsliefhebbers van Herentals en omgeving te melden dat hun fietshersteller in goede “doen” is.

Wij hebben de familie ook in de watten gelegd, zoals we met al onze gasten doen, maar zij vonden dat we zoveel moeite niet moesten doen. Ook goed, volgende maal laten we ze in de  “kou” (32° C) staan als ze dat echt willen.

Belle heeft de moeder van Dirk om haar vingers (?)  gedraaid, onze jongste is nog geen klein beetje vertroeteld door haar. Het resultaat is dat wij tweeën gisteren namiddag zij aan zij met het baasje hebben liggen knorren in de zetel. ’t Baasje was juist terug wakker om de aankomst van de tour nog mee te maken, hij heeft dus de volledige beklimming en afdaling van de laatste col gemist.

Al bij al hebben we met z’n drieën een rustige namiddag gehad…

Bas & Belle

Lekker

Gisterenavond zijn de baasjes nog eens uit eten geweest. Dirk, die deze morgen vertrokken is naar de Spaanse Costa Brava, trakteerde de baasjes omdat ze met z’n vijven hier twee onvergetelijke dagen konden doorbrengen. (woorden van Dirk en Heidi). Ook Maria, de moeder van Dirk was in de wolken over ’t huis, de tuin , de omgeving, de fruitbomen, de moestuin, de rust, kortom, als Dirk en Heidi akkoord zouden zijn hoefde ze niet zo nodig naar de Costa !

De baasjes waren weer afgezakt naar het restaurant l’ escargot waar ze de laatste tijd nogal eens neerstrijken nu Le poivrier gesloten is wegens gezondheidsreden van René.

De sfeer is er wel niet zo gemoedelijk als bij René, daar is het baasje volgens René “son Belge préférée”. Maar het eten in  de L’ Escargot was dik in orde.

Er waren weer een paar liefhebbers van magret de canard in het gezelschap want we hebben weer een zakje met kliekjes in de ijskast zien verdwijnen. Wij hoopten er gisterenavond nog wat van te snoepen maar ’t baasje was onverbiddelijk, ’t was genoeg geweest voor vandaag was zijn mening, spijtig toch, niet ?

Voor vanavond hebben we dus nog lekkere vooruitzichten, wees maar lekker jaloers op ons….

Bas & Belle

Weer een andere wagen onder de hangar

Op de plaats van de Mitsubishi staat nu een grote camper. Het is Dirk ( een andere dan die van twee dagen geleden) die met Heidi (en niet Wanda, dat was de vrouw van die andere Dirk) en dochter Sarie, een tussenstop maken bij oud-collega Jan. Dirk heeft ook nog zijn moeder en een vriendinnetje van Sarie mee. Zij zijn met de camper onderweg naar de Spaanse Costa Brava.

Dirk is oud-collega van ’t baasje op school. Dirk was de leraar fietsherstelling en de werkhuizen van ’t baasje en Dirk grensden aan elkaar, die twee zijn dus nogal “close” en goeie maten.

Dirk is de man die altijd wel een werkje wil aanvatten of ergens mee helpen. Er is maar één nadeel aan, hij zegt steeds “Jan we gaan dat eens ‘gauw’ doen” en het antwoord van ’t baasje is steeds, “ja Dirk, we gaan dat doen maar “gauw” is Herentals’ en dat telt niet in Frankrijk”.

Dat heb je zo met die mensen die een bloeiende fietshandel hebben en altijd maar opgejaagd worden door hun klanten, zij gaan die gejaagdheid dan ook tijdens de vakantie verder zetten. ’t Baasje zegt dan tegen steeds Dirk “freinen jong, ’t is verlof”. Een gespeelde boze blik is dan ’t antwoord. Ja, ze verstaan elkaar nog altijd zonder veel woorden….

Ondertussen heeft Dirk het toch maar weer “gelapt”. Geoffrey en Paul, zoon en schoonzoon van Fernand en Jenny (zie twee weken terug) kwamen toevallig langs met de koersfiets. Dirk heeft eens gauw, gauw, de achterband van één van de fietsen gerepareerd “comme il faut”. Toch was het weer eens “gauw” …

Bas & Belle

Flappie

Zie ze daar komen aanstormen met haar flaporen, ons Belle. Ze was er weer eens op haar eentje op uitgetrokken en wij vonden dat ze te ver weg was. Zeker omdat die reuze machines om te oogsten niet ver uit de buurt waren. ’t Baasje en ik hebben dus zonder Belle te roepen ons verstopt tussen de zonnebloemen.

Het duurde niet lang voor ze ‘in de mot kreeg” dat we er niet meer waren op de lange rechte weg. Als een raket komt ze dan aanlopen om ons dan te zoeken. ’t Baasje kent dat al van toen ik nog jong was en stond gereed om ze van vlakbij te “flitsen” wegens overdreven snelheid. Dat levert dan zulke foto als deze op.

’t Baasje vertelt dan dat het nogal zal meevallen, als je in België zo’n foto aankrijgt is het een paar dagen choco of confituur eten om de boete te kunnen betalen. Als je steak wil eten moet je op je snelheid letten….

Bas

Alles is relatief

Gisteren kregen we nog de opmerking dat, in tegenstelling tot wat de baasjes steeds vertellen, het hier in Ferret toch niet zo rustig is. De baasjes keken weer eens verbaasd, alsof ze het in Keulen hoorden donderen ( is wel wat ver van hier, maar ze zullen wel weer overdrijven)

Koen en Wanda, waren rond vijf uur vanmorgen gewekt door de fluitende vogels in de tuin. Ja, daar denken wij en de baasjes niet aan. Dat is één van de bijgeluiden eigen aan “den buiten”. Zelf wonen ze niet in een echt lawaaierige buurt maar ook daar is het geluid, of moeten we zeggen lawaai, van de snelweg nooit ver weg. En door dat geluid slapen ze gewoon door, horen ze zelfs niet meer.

De baasjes worden van die vogelzang niet meer wakker, alhoewel die éne merel goed “van katoen” kan geven, zeker ’s morgens.

Als die merel dan is uitgezongen begint er wel weer één of andere lijster “zijn grote klep” open te zetten. ’t Baasje is ooit in juni eens wakker geworden van de bijen die de lindeboom bevolkten, die bijen waren wel met duizenden die op de bloesem afkwamen.

Als we dan terug in Vosselaar zijn kunnen de baasjes weer niet slapen van het geluid van de E34 snelweg, zeker niet als het zuidenwind is. Dan lijkt het dat de vrachtwagens over het terras rijden. In Vosselaar leven echter ook merels en lijsters met een grote klep, die zullen ook wel ‘s morgens hun repertoire aan de man brengen. Alleen spijtig dat we ze daar niet meer horen door het andere omgevingslawaai…

Bas & Belle

Technische controle

Gisteren was het de dag van de tweejaarlijkse automobielinspectie voor de Golf van ’t vrouwtje. ’t Baasje heeft die enkele jaren in Frankrijk geïmporteerd en is dus verplicht de Franse wetgeving na te volgen.

Begin van de week heeft het baasje een afspraak gemaakt bij één van de drie controle centra in Ruffec.  Gisteren namiddag is ’t baasje dus op afspraak geweest en hij was al een beetje bevreesd voor de uitlaat van “Golfje”. Niet dat wij hier met brullende uitlaat de streek op stelten zetten maar er waren enkele kleine fitjes. Geen erg voor de uitlaat maar de controleur maakte bezwaar over de Co-test die niet duidelijk kon gemeten worden. Binnen de twee maanden terug bij de inspectie aanbieden met een uitlaat die niet meer “lekt”.

Vriendelijke mensen overigens die inspecteurs, ’t baasje weet dat de chef een old-timer liefhebber is en heeft meer gebabbeld over Porsche’s 911 en Maserati’s dan over de VW Golf. Ook de Franse vrachtwagens zoals het verdwenen Berliet en Unic kwamen ter sprake. Den bompa van de familie heeft destijds nog met een Berliet zijn dagelijkse boterham verdient, dat valt natuurlijk in goede aarde bij die Fransen, dat een Belg de voorkeur gaf aan een Frans merk boven een Mércédés.

Uiteindelijk zal ’t baasje één van de volgende dagen nog eens op zijn rug onder de Golf te vinden zijn om het euvel te klaren en dan maar weer een nieuwe afspraak maken dan zijn we weeral twee jaren gerust…

Bas & Belle

Aan wie dachten jullie ?

Hebben jullie hetzelfde gedacht toen jullie deze foto zagen ? Neen het is niet Balthazar Boma die hier op inspectiereis is voor een nieuwe vestiging van “Boma sossissen industrie”.

Op de foto zien jullie Bernard Charbonneau de burgemeester van het nabijgelegen Ruffec. Zo in profiel gezien is het ook een echte Bourgondiër, iets wat het baasje wel kan appreciëren. Het aantal keren dat het baasje hem ontmoet heeft stond hij ook altijd met een glas in de hand. Het baasje trouwens ook, het is daarom dat hij “het nief kodakske” niet kon hanteren en nu deze foto uit de krant Charente Libre heeft moeten “pikken”

Bas & Belle

Staatsgreep in de keuken

Het is al traditie aan het worden hier ten huize, als Freddy en Annemie hier langskomen in Ferret wordt de keuken door hen ingepalmd. Wel zonder enige verzet of tegenstand of weerstand van het plaatselijk hoofdbestuur. Geen resistance of maquis toestanden hier ten huize.

Ook wij tweeën bieden geen weerstand, wij lopen telkens weer in ons geluk. Wij kunnen er ook van in leven blijven en nog wel heel goed ook. Volgens het baasje gaat volgende week de buikriem terug aangehaald worden voor hen en ook voor het vee, zoals ‘m ons soms noemt. Trôp is te veel volgens een wijlen Belgisch politicus en die deed dan nog in zijn vrije uren in “sossissen”.

Gisteren nog met z’n twaalven aan de BBQ, en vandaag surprise over wat de pot schaft. ’t Drenten leven is nog zo slecht niet en van baasjeskant horen wij ook al niet te veel klachten of het moest over spannende kledij gaan…

Bas & Belle

Gezonder met een hond

Dat staat als een paal boven water. Belle is mijn maatje geworden toen ’t baasje op pensioen ging, als speelmaatje voor mij en om een dagelijkse reden te hebben om te MOETEN gaan wandelen en beweging te hebben. Frankske en Sabine van ’t weer moeten al hun tovertrukken bovenhalen om ons binnen te houden. Enkel storm met gevaar voor vallende bomen kunnen ons weerhouden om buiten te komen.

Vanmorgen bij het surfen heeft het baasje op de blog van Anastacia https://blog.seniorennet.be/anastacia/ een artikel gevonden dat handelt over “gezonder met een hond”. Neem even de tijd en klik de blog van Anastacia een keer open, het loont echt de moeite.

Bas & Belle

Gezonder met een hond

In België heeft iets meer dan één gezin op twee een huisdier. Wanneer mens en dier erin slagen om harmonieus samen te leven, blijken er heel wat gezondheidsvoordelen in te zitten voor de eigenaar.

Baasjes van honden en katten hebben bijvoorbeeld minder last van stress, gemiddeld een lagere bloeddruk en een lagere gemiddelde hartslag. De cholesterolwaarden zouden ook minder hoog liggen. Ze zijn fysiek actiever en hebben minder last van overgewicht. Ze gaan minder vaak naar een arts, waardoor ze minder medische kosten hebben, zijn minder depressief, minder angstig en hebben meer sociale contacten.

Lees het volledige artikel op de Anastacia blog 

Beroemd of berucht ?

Het gebeurt de laatste dagen meer en meer dat ’t baasje ons komt vertellen dat we weer eens opgenomen zijn met foto en al op verschillende andere blog’s.

Zo ook deze morgen, ’t baasje kreeg een mail van Jan Noordijk, ’t schijnt dat hij en ‘t baasje nogal eens “over en ’t weer” mailen met elkaar, Dat op Jan’s site http://users.telenet.be/sonnybleu/ twee foto’s van ons verschenen waren. ’t Curieuse baasje van ons natuurlijk direct op die site an het zoeken maar kon ons niet vinden. Terug mailen naar Jan en jawel, na enige toelichting van die andere Jan kon hij ons tonen “hoe we erop staan”. Bij “medewerkers” en “contact” moest ’t baasje iets naar beneden scrollen en daar pronken we in alle glorie. Belle zoals ze is, vuil onder ’t zand en Bas nieuwsgierig als altijd kijkend in de lens van “t nief kodakske”. Ook op die andere blog van Jan http://www.happy2gether.be/  zijn we al eens “opgetreden”.

Ook bij Yessie, Turnawtse blogvriendin van ’t baasje zijn we al op ’t blog verschenen. Hier kan je ons vinden https://blog.seniorennet.be/yessie/ . Yessie volgt ook dagelijks onze capriolen op ’t www, blijkbaar met veel plezier wat blijkt uit verschillende reacties van haar.

Binnenkort gaan we nog zo beroemd worden als Paris Hilton, of is dat meer berucht ?

Bas & Belle

Weg tentjes

Een tentjesvrije tuin, ’t is ook weeral enkele dagen geleden dat we dat nog meegemaakt hebben. Sinds deze namiddag is het weer enkel gazon en fruitbomen. Niks speciaals meer voor Bas om een poging te doen om zijn poot tegen te heffen. Hier waakt het baasje streng over dat er geen plaatselijke natte vlekken ontstaan op een hoogte van twintig centimeter ongeveer.

Bas heeft het fatsoenlijk gehouden deze keer maar ’t is ooit anders geweest. Dan moest ‘m niet afkomen met redenen als “ik heb mijn geur maar over die andere gezet” want zijn voorkeur ging naar fonkelnieuwe tenten waar nooit tevoren een andere hond gepasseerd was of ’t moest in de fabriek geweest zijn.

Er mankeren ook verschillende aaiende handen, niet dat we te klagen hebben maar je merkt toch het verschil heel duidelijk, jonge gasten die tijd zat hebben om met ons te “flodderen” of baasjes die druk in de weer zijn om de bezoekers niet van honger te laten omkomen.

Ondertussen leggen wij ons gerekt en gestrekt onder de lindeboom, lekker in de schaduw…

Bas & Belle

En toen waren ze nog met zeven…

Deze morgen zijn nonkel Luc samen met Joris en Glenn terug richting regen vertrokken. Luc is gisteren langs gekomen om die neefjes die op te halen. Zondag waren die hier aangekomen als “last minute” gasten en zouden maar enkele dagen blijven. Wij verwachten rond vier uur een telefoontje van uit Belgen/regenland dat zij netjes zijn aangekomen.

Ook de gasten die gisteren gearriveerd, zijn blijven nog enkele dagen zodat we heden nog met zijn zeven zijn, en daar zijn wij, de Drenten, nog niet bij inbegrepen.

Dat zijn voor ons toch wel topdagen, veel volk over de vloer = veel kliekjes te rapen aan tafel. Een tent verkennen op het onverwachts en eens grondig doorsnuffelen. Veel aaien over ’t hondenkopje. Iedereen die met ons wil spelen met de bal. Dat zijn leuke dingen voor een Drent…

Bas & Belle

’t Eenzaam tentje

’t staat er maar wat eenzaam onder de kersenboom. De vorige jaren stonden ze er met vier, soms vijf. Dat was het moment dat de jeugd uit de familie naar de nonkel en tante in Frankrijk trokken.

Tijden veranderen, de ene moet werken , de andere trekt naar Italië, nog een andere gaat dit jaar nog een “boeleke” kopen. Joris en Glenn de huidige bewoners van het tentje hadden samen verlof terwijl de “lieven” moesten werken en hadden de gelegenheid om met Bart samen tot bij ons te komen. Morgen gaan ze terug naar België en is ook dit “last minute” bezoek voor hen weeral afgelopen.

’t Zal dan nog eenzamer zijn onder de kersenboom, moest die boom kunnen denken, hij wist niet wat er gaande was dit jaar…

Bas & Belle

***dag

Rare titel misschien die wat verklaring vereist. Als ’t baasje nu het volgende schrijft is dat voor iedereen duidelijk: ***restaurant. Een drie sterren restaurant.

***dag betekent dus een drie sterren dag waarmee het baasje wil zeggen een uitstekend mooie dag, met voor elke ster een maaltijd die we buiten hebben kunnen nemen. Wij hebben dus op de nationale feestdag van ontbijt tot avondmaal kunnen buiten eten.

Bart en Jo waren op uitstap gegaan naar Ile d’ Oleron om eens te gaan snoepen van de wijd en zijd bekende oesters en zeevruchten. Zij zouden om acht uur terug zijn maar en file op de brug tussen Ile d’ Oleron en Marennes bezorgde hen direct driekwartier vertraging. Als de GPS dan ook nog eens “tilt” slaagt ( waar hebben we dat nog gehoord) of je de verkeerde kant uitstuurt heb je “het spek aan je been” en is de hond over tafel geweest. Hier ten huize is dat natuurlijk spreekwoordelijk, wij zijn net opgevoede Drenten, wij zouden zoiets nog niet durven ! ( hier heeft het baasje getwijfeld tussen een uitroepteken en een vraagteken).

Bart en Jo hebben toch nog wat te eten gekregen, ’t vrouwtje kookt nogal “royaal” als er gasten zijn. Je hebt uiteindelijk grote en kleine eters en je kan maar beter zeker zijn, wij zijn er trouwens ook nog om te helpen…

Joris en Glenn hebben samen met het baasje Tour gekeken omdat het ten 1° te warm was in de zon, ten 2° het een spannende Pyreneeënrit was, en ten 3° omdat Evans de gele trui kon veroveren en Cadelleke rijdt dan toch ook voor een Belgische ploeg. De baasjes gebruiken nu alleen nog de familie naam van Evans omdat, telkens ze Cadelleke zegden ons Belleke kwam aangelopen, fonetisch trekken de namen dan ook nogal op elkaar.

Bas & Belle

Kalm

We hebben de nationale Franse feestdag in alle kalmte “gevierd”, zoals de Fransen zelf allicht. Het zwembad nog eens stofzuigen was wel hoognodig. Als de buren met hun grote machines colza en graan beginnen oogsten sta je er van versteld wat stof er in de lucht hangt. Op het zwembad drijft dan een grijze film en de zwaardere deeltjes zakken naar de bodem. ’t Is geen zicht en ’t baasje heeft dat dan maar snel verholpen.

De dagelijkse wandeling gaf dan weer een verrassing, ook dat andere colzaveld was gedurende de nacht gemaaid en dus zijn ook daar die venijnige stoppels opgedoken. Het was flink warm en we hebbende baasjes maar alleen over de weg laten lopen. In het zonnebloemenveld was het veel frisser in de schaduw. Er zitten ook meer vogels in de zonnebloemen velden, dus ook meer poezen die op de vogels azen. Als we er zo een ontdekken, dan is het natuurlijk kermis voor ons.

De baasjes zien er niks van, soms horen ze het wel aan ons geblaf dat we weer een kat ontdekt hebben. Het probleem is gewoonlijk dat die katten zo snel zijn en altijd de verkeerde richting uitlopen. Als die kat dan een boom ingespurt is staan we daar te koekeloeren en kunnen op zoek naar de baasjes. Soms moeten we driekwart van het veld rond om de roedel terug volledig te maken. Stomme katten denken wij zo…

Bas & Belle

Quatorze juillet

14 juli, de dag dat de Fransen de bestorming van de Bastille herdenken. Dat was de aanzet tot de Franse revolutie in 1789. Vorige week vroeg ik nog aan een Franse kennis of hij ook wist wat er gebeurd was op 14 juli 1790 kon hij daar geen antwoord op geven. Toen ik hem vertelde dat ze dan het eerste bal van de oud-strijders hebben gevierd kon hij er maar matig mee glimlachen. 14 juli is immers een serieuze aangelegenheid.

Het openbare leven ligt haast volledig stil, je kan ’s avonds naar het bal populaire en naar het vuurwerk, of naar de grote défilé op de Champs Elysee. Het laatste in Parijs, de twee eersten in haast elk dorp.

Veertien jaar geleden waren de baasjes samen met mij in Parijs op veertien juli. ’t Vrouwtje wou van de gelegenheid gebruik maken om ook naar het vuurwerk te gaan kijken. Omdat wij op terugreis naar België waren en toevallig daar waren, wisten we ook niet waar het vuurwerk zou afgestoken worden. ’t Baasje wist de oplossing, we trokken met zijn drieën naar Montmartre en zouden van aan de Sacré Coeur naar het vuurwerk gaan kijken. De heuvel van Montmartre is immers het hoogste punt van Parijs.

Nu waren er toch naar schatting zo’n honderdduizend Parijzenaars en toeristen die op hetzelfde idee gekomen waren en moesten wij tussen al die toeschouwers de trappen op naar de kerk op de heuveltop. Nu zijn die Parijzenaars op 14 juli totaal “geschift”, ze steken zelfs vuurpijlen af die ze tussen de voegen van de trappen steken en dan afsteken. De vuurpijlen vlogen mij dus letterlijk tussen de poten door. ’t Baasje heeft mij, toen 8 maanden oud en nog flink wat lichter, opgepakt en mij als het schaap bij  “goede herder” op zijn schouders gelegd.

Wij zijn onder commentaar in vele talen zoals “der arme hund”, “look that poor dog” enz. maar snel de trappen terug afgedaald en hebben het vuurwerk achter ons in de achteruitkijkspiegel van de auto gezien toen we Parijs buitenreden…

Sindsdien heb ik het niet meer zo met vuurwerk en alles wat te hard knalt. Het was niet het beste idee ooit van de baasjes…

Het baasje herinnert zich ook nog dat bij terugkomst aan de auto er een papiertje onder de ruitenwisser stak met de uitnodiging om een boete wegens “stationnement gênant” te komen betalen op het politiekantoor. ’t Baasje heeft dat nooit betaald maar het papiertje steekt nog steeds als bladwijzer in de inmiddels verouderde reisgids van Parijs.

Bas

Aangekomen

Deze namiddag zijn de gasten aangekomen. Ze zijn vanmorgen in Turnhout om zes uur vertrokken en om half twee hier aan de poort gestopt. De afstand van 820 kilometer in zeven uur en een half, dat noemen we “goed gereden Bartje”.

Ondertussen worden bagage uitgeladen en een tent opgesteld in de tuin. Joris en Glenn houden van kamperen en hebben hun tent opgesteld in de schaduw van de grootste kersenboom. Dat is tevens hun traditionele plaats, het is er rustig en ver van nonkel en tante. Niet dat “oudjes” zich veel bemoeien maar toch ze houden van hun vrijheid. Dat ze dan 80 meter moeten lopen voor het toilet nemen ze er maar bij.

Belle heeft ondertussen die jonge gasten proberen moe te maken met haar bal. Er is meer achter Belle aangelopen dan dat Belle achter haar bal gelopen heeft. Wie het meeste uihouding toonde moet niet gevraagd worden…

Bas & Belle