Het kan vandaag...

De eerste, niet de grootste…

De eerste “tomate Russe” die dit jaar geoogst werd dit jaar zie je hier. Netjes droog op het keuken weegschaaltje geeft ze 500 gram aan.
 

’t Baasje plant al verschillende jaren dit tomaten ras. Het zijn grote tomaten, het baasje heeft er enkele jaren geleden ééntje geoogstvan 1,2 kilogram. Bovendien bevatten ze weinig zaadjes en zijn zoeter dan de gewone, zeg maar trostomaten.

Probleempje bij deze tomaten, ze zijn niet zo egaal van vorm. Ze kunnen haast niet geschild worden, pellen kan makkelijk, als je ze even in kokend water legt. Maar het grootste probleem is dat je wel vrienden of familie moet uitnodigen als je eens een tomaat wil eten. Met z’n tweetjes lukt het gewoonlijk niet om ze in éénmaal op te eten !

Dit jaar is de oogst weer immens, dit in tegenstelling tot vorig jaar. Toen plantte het baasje meer tomaten dan ooit tevoren, maar door een ziekte aan de tomatenplanten bleven er wel geteld 3 (drie) tomaten over aan 60 (zestig) planten.

Dit jaar wrijft het baasje zich in de handen, er zijn verschillende kilogrammen per plant in het verschiet. Samen met de goede aardappel- en broccoli oogst moeten we dit jaar niet echt bang zijn voor hongersnood hier in de tuin…

Bas & Belle

’t Is binnen

Onze buren hebben er dan ook dag en nacht aan gewerkt, de graanoogst ! Stoppelvelden van graan en koolzaad blijven over. Zo ook de reusachtige stapels stro die overal op de velden staan te wachten op de vrachtwagens die ze over gans Europa gaan verspreiden.

Om een beeld te geven van de grootte van die stapels heeft het baasje de Mitsubishi naast zo’n stapel geparkeerd. Nu is die Mitsubishi al geen kleintje en als je dan die stapel ernaast ziet…

Onze buren hebben geluk gehad, het is droog gebleven hier in de nabije omgeving. Vrienden van de directie hier ten huize waren inkopen gaan doen in Aigre, op zo’n twintig kilometer hier vandaan en die zijn in de auto moeten blijven zitten bij aankomst, tot de stortbui over was. Ook in Sauzé-Vaussais op tien kilometer hier vandaan in ’t noorden, hebben ze regen gekregen. Enkel wij zitten nog in het stof…

Bas & Belle

Onkruid

Het baasje zal vandaag de grasmaaier nog eens moeten starten. Niet dat het gras fel groeit met die aanhoudende droogte, helemaal niet, het gras verdroogt alleen maar.

Het is het onkruid dat nog steeds onverminderd opschiet in het gazon. Onuitroeibaar blijkt dat te zijn. Van alles hebben de baasjes al geprobeerd om het uit te roeien, uit trekken, wortels uitsnijden, selectief meststof (wat een fortuin kost voor die oppervlakte) je kan het niet bedenken of het is geprobeerd.

Nu bestaat er ook mooi “onkruid”, dat zijn planten die gewoon de pech hebben op de verkeerde plaats te groeien. Die zijn niet zo geviseerd bij de baasjes en storen hen niet echt.

De baasjes willen komaf maken met die grassen die zo verschrikkelijke vastkleven in hondenpelsen, aan broekspijpen of mensenbenen. Urenlang is het baasje en ’t vrouwtje al bezig geweest met die rotzooi uit onze oren en staarten te kammen. Als we samen met hen in de zetel liggen, is het gewoonlijk pulken in onze pelsen om alles een beetje netjes te krijgen vooraleer het te erg wordt, en de schaar er aan te pas moet komen.

Ook winde staat op de lijst van de “terroristen planten”. Dat plakt wel niet, maar klimt tegen alle andere gewassen op. Wij hebben hier zo de meest vreemdsoortige planten in de tuin. Rode rozen met witte winde bloemen in, broccoli met witte bloemen, pioenroos, al twee maanden uitgebloeid, met witte windebloemen, en ga zo maar door.

Het erge aan die winde zijn de sterke uitlopers en de wortels, die steeds zo afbreken dat er nog een klein stukje blijft zitten dat dan enige tijd later zijn bovengronds leven verder zet.

Voor ons Drenten blijft het spannend, wie wint deze strijd ? “The Machine Man” of het onkruid ? We zien het niet goed aflopen voor die eerste…

Bas & Belle

De kleine vleermuis

Nu de vleermuizen ’s avonds weer rond het huis cirkelen wil het baasje dat piepkleine vleermuisje van vorig jaar nog eens laten zien.

Op een avond stond het baasje met de buurvrouw te praten. Plots viel er iets voor hem op de grond, ook de buurvrouw zag iets vallen maar geen van beiden zag dadelijk iets liggen. Even later bewoog er iets aan ’t baasje zijn voeten.

Bij nader toezien bleek het een baby-vleermuis te zijn die een onvoorziene buiklanding maakte.

Het baasje heeft altijd gehoord dat vleermuizen enkel kunnen vliegen als zij zich kunnen laten vallen. Dit beestje maakte dus weinig kans zo tegen de grond, zeker omdat Belle nooit ver weg was.

Het baasje heeft het diertje dus opgepakt en, na er een foto van genomen te hebben, op de hooizolder gezet. Vandaar is het een twintig minuten later weggevlogen, de wijde wereld in…

Bas & Belle

Geen drup…

Is er gevallen vannacht, het is ons niet gegund een flinke regenbui. Ondertussen draait de pomp voor het water geven in de moestuin op volle kracht. Het is wel bewolkt en dus is de temperatuur ook wat minder, maar toch nog altijd 25°C. 

Fernand bracht ons juist een bezoek vanuit St.Fraigne. die keek wel wat sip omdat het geen volle bak zonneschijn is. Als je zo meerdere weken regen hebt gehad in Turnhout en dan naar de Charente komt voor de zon is het wel te snappen dat ‘m wat sip kijkt.

Het baasje heeft ‘m dan maar wat opgevrolijkt door een flink uit de kluiten gewassen courgette mee te geven. Zo krijgen ze toch nog wat zon op hun bord vanavond.

Ondertussen is de steriliseerketel van onder het stof gehaald, de sluitringen voor de bokalen zijn nagekeken, de gasbus voor de grote brander gewogen. Het is nu nog kwestie van tijd voor de culinaire “tijd van vroeger” terug kan beginnen.

Gisteren kregen we trouwens bericht uit Vosselaar van buurman Fons. Die waren van ’s middags terug uit de Ardêche, hij zorgt ook voor de brievenbus en houdt een oogje in het zeil op ’t huis in Vosselaar. Prettig was de mededeling van hem niet. Als je buurman belt met de vraag of er voor veel waarde in je diepvries zit, dan is de eerste vraag “Is den ellentrik uitgevallen”, het antwoord dat je dan krijgt ken je al op voorhand, “JA”. De volgende vraag is dan, “is’t erg”, dan volgt weer een “JA”.

Al een geluk dat broer Dré  en zus Carine nogal snel te mobiliseren zijn en dan heel bereidwillig de boel opruimen. Beiden zullen wel spijt gehad hebben dat ze niet snipverkouden waren op dat moment. De stroomverlies schakelaar bleek te zijn afgesprongen en dat het een panne was van enkele weken geleden…Eind augustus gaan we dat regelen met broer en zus.

Duizend keren bedankt voor de vuile karwei , jullie zijn schatten…

We zullen alles wel steriliseren dit jaar, dat spaart jullie een vuile karwei en stank…

Den Bas & Belle baas

De Russen worden rood

Neen, niet de inwoners van Rusland die waren al tal van decennia rood of communistisch. Het zijn hier in de tuin de”tomate Russe” die beginnen kleuren.

’t Baasje is nu wel benieuwd hoe het gesteld is met de tomate Russe van Paul in de Brionnais hier in Frankrijk. Paul heeft ook een blog http://herberg.web-log.nl/ en is buiten fotograaf/schilder/ kunstenaar ook nog tuinier. Hij heeft aan het begin van het seizoen ook die fameuze tomaten geplant. Als ‘m nog eens op bezoek komt op de blog gaat hij merken dat ‘t baasje destijds niet overdreven heeft.

Er kan nu begonnen worden met de voorbereidingen met het maken van ’t vrouwtjes bekende/beroemde “regenboogsoep”. Als er nu een groot vraagteken bij jullie te voorschijn komt nemen wij jullie dat niet kwalijk.

Even verduidelijken: (bijna)neef Glenn heeft die naam gegeven aan de soep. Ze is gemaakt van de verschillende tuingroenten die fijngesneden in lagen in de steriliseerbokalen zijn getast. Dat geeft dan een fraai resultaat dat op het eerste zicht wat van een regenboog heeft. De soep is de lievelingssoep van ’t baasje, hij zou ze alle dagen kunnen eten. Ook Belle is er zot van, maar die is van alles zot wat voor hare bek is…

Deze maal als er regenboogsoep zal gesteriliseerd worden zal het met broccoli zijn, die is ook oogstrijp en zal deze keer voor de groene kleur moeten zorgen. De baasjes hebben al wat veel broccoli als groente gegeten de laatste dagen…

Bas & Belle

Hoera, er komen wolken aangedreven !

Neen, onze baas blijft niet “flippen” na het evenement van gisteren, ook wij gaan er deugd van hebben dat het hier eens opfrist. Op het weerbericht http://www.menu-vandewiele.be/Weerbericht%20Belgie%20online/index.asp kan je onder regenvoorspellingen voor Europa zien dat er boven de Golf van Biskaje regenwolken komen aandrijven. De krant Charente Libre geeft regen voor Niort, een stad in de Deux-Sèvres, op een vijftig kilometer van Ferret. We hopen er een druppeltje te kunnen van meegenieten, het mogen er zelfs meer zijn.

Als de baasjes eens over “onze frak” strelen, komt daar telkens een stofwolk uit vrij ! Het resultaat is dat het dan ook minder gebeurt als we binnenshuis zijn. De minister van binnenlandse zaken hier ten huize, kan het niet bij houden met stof afnemen volgens officiële bronnen.

De minister van buitenlandse zaken klaagt dan weer dat zijn tuin te veel moet bij gesproeid worden en dat het niveau van de waterput angstvallig daalt. Binnenkort hebben we “zongedroogde tomaatjes” rechtstreeks aan de plant, luidt het commentaar.

Dezelfde hooggeplaatste functionaris heeft twee weken geleden al zaad gekocht van spinazie om op de vrijgekomen plaats van de patatjes te zaaien. Voorlopig ligt het hier nog op de kast, zonder water gedijt er niets volgens den baas, dus…

Ondertussen ligt Belle gerekt en gestrekt voor de deur in de vlakke zon, bruin is ze al aan de buitenkant, ’t baasje verdenkt haar er van dat ze ook de binnenzijde aan de kook wil brengen…

Bas & Belle

Whatever you want…

Het is onze baas in zijne kop geslagen denken wij, al de ganse voormiddag loopt hij hier te zingen/brullen, “Whatever you want, boem, boem”, “Rocking around the World, boem, boem”.

Wij hebben zo een stil vermoeden dat het concert van Status Quo vanavond in Cognac plaatsheeft. De directie hier heeft daar twee maanden geleden kaarten voor gekocht om toch maar zeker te zijn dat ze nog “aan de bak zouden komen”.

Tot deze namiddag dus nog een mislukte rockster over de vloer die alsmaar rond de wereld rockt. Vanavond dan een rustige avond hier thuis met zijn tweetjes want we zullen wel niet mee mogen. Voor ons niet gelaten, ondertussen zijn we met zijn twee toch maar blij dat ze niet naar een concert gaan van een of andere operaster. Stel je voor dat ‘m dan ook zo “Figaro, Figaroooo…” staat te kwelen. Een Drent heeft ook zo zijn gevoelens hé baas….

Bas & Belle

Aan de Costa Brava

Dirk en co hebben ons gisterenavond nog laten weten dat ze goed en veilig zijn aangekomen aan de Costa Brava. Waarom we dit speciaal vermelden ? Het is om al die fietsliefhebbers van Herentals en omgeving te melden dat hun fietshersteller in goede “doen” is.

Wij hebben de familie ook in de watten gelegd, zoals we met al onze gasten doen, maar zij vonden dat we zoveel moeite niet moesten doen. Ook goed, volgende maal laten we ze in de  “kou” (32° C) staan als ze dat echt willen.

Belle heeft de moeder van Dirk om haar vingers (?)  gedraaid, onze jongste is nog geen klein beetje vertroeteld door haar. Het resultaat is dat wij tweeën gisteren namiddag zij aan zij met het baasje hebben liggen knorren in de zetel. ’t Baasje was juist terug wakker om de aankomst van de tour nog mee te maken, hij heeft dus de volledige beklimming en afdaling van de laatste col gemist.

Al bij al hebben we met z’n drieën een rustige namiddag gehad…

Bas & Belle

Lekker

Gisterenavond zijn de baasjes nog eens uit eten geweest. Dirk, die deze morgen vertrokken is naar de Spaanse Costa Brava, trakteerde de baasjes omdat ze met z’n vijven hier twee onvergetelijke dagen konden doorbrengen. (woorden van Dirk en Heidi). Ook Maria, de moeder van Dirk was in de wolken over ’t huis, de tuin , de omgeving, de fruitbomen, de moestuin, de rust, kortom, als Dirk en Heidi akkoord zouden zijn hoefde ze niet zo nodig naar de Costa !

De baasjes waren weer afgezakt naar het restaurant l’ escargot waar ze de laatste tijd nogal eens neerstrijken nu Le poivrier gesloten is wegens gezondheidsreden van René.

De sfeer is er wel niet zo gemoedelijk als bij René, daar is het baasje volgens René “son Belge préférée”. Maar het eten in  de L’ Escargot was dik in orde.

Er waren weer een paar liefhebbers van magret de canard in het gezelschap want we hebben weer een zakje met kliekjes in de ijskast zien verdwijnen. Wij hoopten er gisterenavond nog wat van te snoepen maar ’t baasje was onverbiddelijk, ’t was genoeg geweest voor vandaag was zijn mening, spijtig toch, niet ?

Voor vanavond hebben we dus nog lekkere vooruitzichten, wees maar lekker jaloers op ons….

Bas & Belle

Weer een andere wagen onder de hangar

Op de plaats van de Mitsubishi staat nu een grote camper. Het is Dirk ( een andere dan die van twee dagen geleden) die met Heidi (en niet Wanda, dat was de vrouw van die andere Dirk) en dochter Sarie, een tussenstop maken bij oud-collega Jan. Dirk heeft ook nog zijn moeder en een vriendinnetje van Sarie mee. Zij zijn met de camper onderweg naar de Spaanse Costa Brava.

Dirk is oud-collega van ’t baasje op school. Dirk was de leraar fietsherstelling en de werkhuizen van ’t baasje en Dirk grensden aan elkaar, die twee zijn dus nogal “close” en goeie maten.

Dirk is de man die altijd wel een werkje wil aanvatten of ergens mee helpen. Er is maar één nadeel aan, hij zegt steeds “Jan we gaan dat eens ‘gauw’ doen” en het antwoord van ’t baasje is steeds, “ja Dirk, we gaan dat doen maar “gauw” is Herentals’ en dat telt niet in Frankrijk”.

Dat heb je zo met die mensen die een bloeiende fietshandel hebben en altijd maar opgejaagd worden door hun klanten, zij gaan die gejaagdheid dan ook tijdens de vakantie verder zetten. ’t Baasje zegt dan tegen steeds Dirk “freinen jong, ’t is verlof”. Een gespeelde boze blik is dan ’t antwoord. Ja, ze verstaan elkaar nog altijd zonder veel woorden….

Ondertussen heeft Dirk het toch maar weer “gelapt”. Geoffrey en Paul, zoon en schoonzoon van Fernand en Jenny (zie twee weken terug) kwamen toevallig langs met de koersfiets. Dirk heeft eens gauw, gauw, de achterband van één van de fietsen gerepareerd “comme il faut”. Toch was het weer eens “gauw” …

Bas & Belle

Flappie

Zie ze daar komen aanstormen met haar flaporen, ons Belle. Ze was er weer eens op haar eentje op uitgetrokken en wij vonden dat ze te ver weg was. Zeker omdat die reuze machines om te oogsten niet ver uit de buurt waren. ’t Baasje en ik hebben dus zonder Belle te roepen ons verstopt tussen de zonnebloemen.

Het duurde niet lang voor ze ‘in de mot kreeg” dat we er niet meer waren op de lange rechte weg. Als een raket komt ze dan aanlopen om ons dan te zoeken. ’t Baasje kent dat al van toen ik nog jong was en stond gereed om ze van vlakbij te “flitsen” wegens overdreven snelheid. Dat levert dan zulke foto als deze op.

’t Baasje vertelt dan dat het nogal zal meevallen, als je in België zo’n foto aankrijgt is het een paar dagen choco of confituur eten om de boete te kunnen betalen. Als je steak wil eten moet je op je snelheid letten….

Bas

Alles is relatief

Gisteren kregen we nog de opmerking dat, in tegenstelling tot wat de baasjes steeds vertellen, het hier in Ferret toch niet zo rustig is. De baasjes keken weer eens verbaasd, alsof ze het in Keulen hoorden donderen ( is wel wat ver van hier, maar ze zullen wel weer overdrijven)

Koen en Wanda, waren rond vijf uur vanmorgen gewekt door de fluitende vogels in de tuin. Ja, daar denken wij en de baasjes niet aan. Dat is één van de bijgeluiden eigen aan “den buiten”. Zelf wonen ze niet in een echt lawaaierige buurt maar ook daar is het geluid, of moeten we zeggen lawaai, van de snelweg nooit ver weg. En door dat geluid slapen ze gewoon door, horen ze zelfs niet meer.

De baasjes worden van die vogelzang niet meer wakker, alhoewel die éne merel goed “van katoen” kan geven, zeker ’s morgens.

Als die merel dan is uitgezongen begint er wel weer één of andere lijster “zijn grote klep” open te zetten. ’t Baasje is ooit in juni eens wakker geworden van de bijen die de lindeboom bevolkten, die bijen waren wel met duizenden die op de bloesem afkwamen.

Als we dan terug in Vosselaar zijn kunnen de baasjes weer niet slapen van het geluid van de E34 snelweg, zeker niet als het zuidenwind is. Dan lijkt het dat de vrachtwagens over het terras rijden. In Vosselaar leven echter ook merels en lijsters met een grote klep, die zullen ook wel ‘s morgens hun repertoire aan de man brengen. Alleen spijtig dat we ze daar niet meer horen door het andere omgevingslawaai…

Bas & Belle