Lekker

Gisterenavond zijn de baasjes nog eens uit eten geweest. Dirk, die deze morgen vertrokken is naar de Spaanse Costa Brava, trakteerde de baasjes omdat ze met z’n vijven hier twee onvergetelijke dagen konden doorbrengen. (woorden van Dirk en Heidi). Ook Maria, de moeder van Dirk was in de wolken over ’t huis, de tuin , de omgeving, de fruitbomen, de moestuin, de rust, kortom, als Dirk en Heidi akkoord zouden zijn hoefde ze niet zo nodig naar de Costa !

De baasjes waren weer afgezakt naar het restaurant l’ escargot waar ze de laatste tijd nogal eens neerstrijken nu Le poivrier gesloten is wegens gezondheidsreden van René.

De sfeer is er wel niet zo gemoedelijk als bij René, daar is het baasje volgens René “son Belge préférée”. Maar het eten in  de L’ Escargot was dik in orde.

Er waren weer een paar liefhebbers van magret de canard in het gezelschap want we hebben weer een zakje met kliekjes in de ijskast zien verdwijnen. Wij hoopten er gisterenavond nog wat van te snoepen maar ’t baasje was onverbiddelijk, ’t was genoeg geweest voor vandaag was zijn mening, spijtig toch, niet ?

Voor vanavond hebben we dus nog lekkere vooruitzichten, wees maar lekker jaloers op ons….

Bas & Belle

Weer een andere wagen onder de hangar

Op de plaats van de Mitsubishi staat nu een grote camper. Het is Dirk ( een andere dan die van twee dagen geleden) die met Heidi (en niet Wanda, dat was de vrouw van die andere Dirk) en dochter Sarie, een tussenstop maken bij oud-collega Jan. Dirk heeft ook nog zijn moeder en een vriendinnetje van Sarie mee. Zij zijn met de camper onderweg naar de Spaanse Costa Brava.

Dirk is oud-collega van ’t baasje op school. Dirk was de leraar fietsherstelling en de werkhuizen van ’t baasje en Dirk grensden aan elkaar, die twee zijn dus nogal “close” en goeie maten.

Dirk is de man die altijd wel een werkje wil aanvatten of ergens mee helpen. Er is maar één nadeel aan, hij zegt steeds “Jan we gaan dat eens ‘gauw’ doen” en het antwoord van ’t baasje is steeds, “ja Dirk, we gaan dat doen maar “gauw” is Herentals’ en dat telt niet in Frankrijk”.

Dat heb je zo met die mensen die een bloeiende fietshandel hebben en altijd maar opgejaagd worden door hun klanten, zij gaan die gejaagdheid dan ook tijdens de vakantie verder zetten. ’t Baasje zegt dan tegen steeds Dirk “freinen jong, ’t is verlof”. Een gespeelde boze blik is dan ’t antwoord. Ja, ze verstaan elkaar nog altijd zonder veel woorden….

Ondertussen heeft Dirk het toch maar weer “gelapt”. Geoffrey en Paul, zoon en schoonzoon van Fernand en Jenny (zie twee weken terug) kwamen toevallig langs met de koersfiets. Dirk heeft eens gauw, gauw, de achterband van één van de fietsen gerepareerd “comme il faut”. Toch was het weer eens “gauw” …

Bas & Belle

Flappie

Zie ze daar komen aanstormen met haar flaporen, ons Belle. Ze was er weer eens op haar eentje op uitgetrokken en wij vonden dat ze te ver weg was. Zeker omdat die reuze machines om te oogsten niet ver uit de buurt waren. ’t Baasje en ik hebben dus zonder Belle te roepen ons verstopt tussen de zonnebloemen.

Het duurde niet lang voor ze ‘in de mot kreeg” dat we er niet meer waren op de lange rechte weg. Als een raket komt ze dan aanlopen om ons dan te zoeken. ’t Baasje kent dat al van toen ik nog jong was en stond gereed om ze van vlakbij te “flitsen” wegens overdreven snelheid. Dat levert dan zulke foto als deze op.

’t Baasje vertelt dan dat het nogal zal meevallen, als je in België zo’n foto aankrijgt is het een paar dagen choco of confituur eten om de boete te kunnen betalen. Als je steak wil eten moet je op je snelheid letten….

Bas

Alles is relatief

Gisteren kregen we nog de opmerking dat, in tegenstelling tot wat de baasjes steeds vertellen, het hier in Ferret toch niet zo rustig is. De baasjes keken weer eens verbaasd, alsof ze het in Keulen hoorden donderen ( is wel wat ver van hier, maar ze zullen wel weer overdrijven)

Koen en Wanda, waren rond vijf uur vanmorgen gewekt door de fluitende vogels in de tuin. Ja, daar denken wij en de baasjes niet aan. Dat is één van de bijgeluiden eigen aan “den buiten”. Zelf wonen ze niet in een echt lawaaierige buurt maar ook daar is het geluid, of moeten we zeggen lawaai, van de snelweg nooit ver weg. En door dat geluid slapen ze gewoon door, horen ze zelfs niet meer.

De baasjes worden van die vogelzang niet meer wakker, alhoewel die éne merel goed “van katoen” kan geven, zeker ’s morgens.

Als die merel dan is uitgezongen begint er wel weer één of andere lijster “zijn grote klep” open te zetten. ’t Baasje is ooit in juni eens wakker geworden van de bijen die de lindeboom bevolkten, die bijen waren wel met duizenden die op de bloesem afkwamen.

Als we dan terug in Vosselaar zijn kunnen de baasjes weer niet slapen van het geluid van de E34 snelweg, zeker niet als het zuidenwind is. Dan lijkt het dat de vrachtwagens over het terras rijden. In Vosselaar leven echter ook merels en lijsters met een grote klep, die zullen ook wel ‘s morgens hun repertoire aan de man brengen. Alleen spijtig dat we ze daar niet meer horen door het andere omgevingslawaai…

Bas & Belle

Technische controle

Gisteren was het de dag van de tweejaarlijkse automobielinspectie voor de Golf van ’t vrouwtje. ’t Baasje heeft die enkele jaren in Frankrijk geïmporteerd en is dus verplicht de Franse wetgeving na te volgen.

Begin van de week heeft het baasje een afspraak gemaakt bij één van de drie controle centra in Ruffec.  Gisteren namiddag is ’t baasje dus op afspraak geweest en hij was al een beetje bevreesd voor de uitlaat van “Golfje”. Niet dat wij hier met brullende uitlaat de streek op stelten zetten maar er waren enkele kleine fitjes. Geen erg voor de uitlaat maar de controleur maakte bezwaar over de Co-test die niet duidelijk kon gemeten worden. Binnen de twee maanden terug bij de inspectie aanbieden met een uitlaat die niet meer “lekt”.

Vriendelijke mensen overigens die inspecteurs, ’t baasje weet dat de chef een old-timer liefhebber is en heeft meer gebabbeld over Porsche’s 911 en Maserati’s dan over de VW Golf. Ook de Franse vrachtwagens zoals het verdwenen Berliet en Unic kwamen ter sprake. Den bompa van de familie heeft destijds nog met een Berliet zijn dagelijkse boterham verdient, dat valt natuurlijk in goede aarde bij die Fransen, dat een Belg de voorkeur gaf aan een Frans merk boven een Mércédés.

Uiteindelijk zal ’t baasje één van de volgende dagen nog eens op zijn rug onder de Golf te vinden zijn om het euvel te klaren en dan maar weer een nieuwe afspraak maken dan zijn we weeral twee jaren gerust…

Bas & Belle

Aan wie dachten jullie ?

Hebben jullie hetzelfde gedacht toen jullie deze foto zagen ? Neen het is niet Balthazar Boma die hier op inspectiereis is voor een nieuwe vestiging van “Boma sossissen industrie”.

Op de foto zien jullie Bernard Charbonneau de burgemeester van het nabijgelegen Ruffec. Zo in profiel gezien is het ook een echte Bourgondiër, iets wat het baasje wel kan appreciëren. Het aantal keren dat het baasje hem ontmoet heeft stond hij ook altijd met een glas in de hand. Het baasje trouwens ook, het is daarom dat hij “het nief kodakske” niet kon hanteren en nu deze foto uit de krant Charente Libre heeft moeten “pikken”

Bas & Belle

Staatsgreep in de keuken

Het is al traditie aan het worden hier ten huize, als Freddy en Annemie hier langskomen in Ferret wordt de keuken door hen ingepalmd. Wel zonder enige verzet of tegenstand of weerstand van het plaatselijk hoofdbestuur. Geen resistance of maquis toestanden hier ten huize.

Ook wij tweeën bieden geen weerstand, wij lopen telkens weer in ons geluk. Wij kunnen er ook van in leven blijven en nog wel heel goed ook. Volgens het baasje gaat volgende week de buikriem terug aangehaald worden voor hen en ook voor het vee, zoals ‘m ons soms noemt. Trôp is te veel volgens een wijlen Belgisch politicus en die deed dan nog in zijn vrije uren in “sossissen”.

Gisteren nog met z’n twaalven aan de BBQ, en vandaag surprise over wat de pot schaft. ’t Drenten leven is nog zo slecht niet en van baasjeskant horen wij ook al niet te veel klachten of het moest over spannende kledij gaan…

Bas & Belle

Gezonder met een hond

Dat staat als een paal boven water. Belle is mijn maatje geworden toen ’t baasje op pensioen ging, als speelmaatje voor mij en om een dagelijkse reden te hebben om te MOETEN gaan wandelen en beweging te hebben. Frankske en Sabine van ’t weer moeten al hun tovertrukken bovenhalen om ons binnen te houden. Enkel storm met gevaar voor vallende bomen kunnen ons weerhouden om buiten te komen.

Vanmorgen bij het surfen heeft het baasje op de blog van Anastacia https://blog.seniorennet.be/anastacia/ een artikel gevonden dat handelt over “gezonder met een hond”. Neem even de tijd en klik de blog van Anastacia een keer open, het loont echt de moeite.

Bas & Belle

Gezonder met een hond

In België heeft iets meer dan één gezin op twee een huisdier. Wanneer mens en dier erin slagen om harmonieus samen te leven, blijken er heel wat gezondheidsvoordelen in te zitten voor de eigenaar.

Baasjes van honden en katten hebben bijvoorbeeld minder last van stress, gemiddeld een lagere bloeddruk en een lagere gemiddelde hartslag. De cholesterolwaarden zouden ook minder hoog liggen. Ze zijn fysiek actiever en hebben minder last van overgewicht. Ze gaan minder vaak naar een arts, waardoor ze minder medische kosten hebben, zijn minder depressief, minder angstig en hebben meer sociale contacten.

Lees het volledige artikel op de Anastacia blog 

Beroemd of berucht ?

Het gebeurt de laatste dagen meer en meer dat ’t baasje ons komt vertellen dat we weer eens opgenomen zijn met foto en al op verschillende andere blog’s.

Zo ook deze morgen, ’t baasje kreeg een mail van Jan Noordijk, ’t schijnt dat hij en ‘t baasje nogal eens “over en ’t weer” mailen met elkaar, Dat op Jan’s site http://users.telenet.be/sonnybleu/ twee foto’s van ons verschenen waren. ’t Curieuse baasje van ons natuurlijk direct op die site an het zoeken maar kon ons niet vinden. Terug mailen naar Jan en jawel, na enige toelichting van die andere Jan kon hij ons tonen “hoe we erop staan”. Bij “medewerkers” en “contact” moest ’t baasje iets naar beneden scrollen en daar pronken we in alle glorie. Belle zoals ze is, vuil onder ’t zand en Bas nieuwsgierig als altijd kijkend in de lens van “t nief kodakske”. Ook op die andere blog van Jan http://www.happy2gether.be/  zijn we al eens “opgetreden”.

Ook bij Yessie, Turnawtse blogvriendin van ’t baasje zijn we al op ’t blog verschenen. Hier kan je ons vinden https://blog.seniorennet.be/yessie/ . Yessie volgt ook dagelijks onze capriolen op ’t www, blijkbaar met veel plezier wat blijkt uit verschillende reacties van haar.

Binnenkort gaan we nog zo beroemd worden als Paris Hilton, of is dat meer berucht ?

Bas & Belle

Weg tentjes

Een tentjesvrije tuin, ’t is ook weeral enkele dagen geleden dat we dat nog meegemaakt hebben. Sinds deze namiddag is het weer enkel gazon en fruitbomen. Niks speciaals meer voor Bas om een poging te doen om zijn poot tegen te heffen. Hier waakt het baasje streng over dat er geen plaatselijke natte vlekken ontstaan op een hoogte van twintig centimeter ongeveer.

Bas heeft het fatsoenlijk gehouden deze keer maar ’t is ooit anders geweest. Dan moest ‘m niet afkomen met redenen als “ik heb mijn geur maar over die andere gezet” want zijn voorkeur ging naar fonkelnieuwe tenten waar nooit tevoren een andere hond gepasseerd was of ’t moest in de fabriek geweest zijn.

Er mankeren ook verschillende aaiende handen, niet dat we te klagen hebben maar je merkt toch het verschil heel duidelijk, jonge gasten die tijd zat hebben om met ons te “flodderen” of baasjes die druk in de weer zijn om de bezoekers niet van honger te laten omkomen.

Ondertussen leggen wij ons gerekt en gestrekt onder de lindeboom, lekker in de schaduw…

Bas & Belle

En toen waren ze nog met zeven…

Deze morgen zijn nonkel Luc samen met Joris en Glenn terug richting regen vertrokken. Luc is gisteren langs gekomen om die neefjes die op te halen. Zondag waren die hier aangekomen als “last minute” gasten en zouden maar enkele dagen blijven. Wij verwachten rond vier uur een telefoontje van uit Belgen/regenland dat zij netjes zijn aangekomen.

Ook de gasten die gisteren gearriveerd, zijn blijven nog enkele dagen zodat we heden nog met zijn zeven zijn, en daar zijn wij, de Drenten, nog niet bij inbegrepen.

Dat zijn voor ons toch wel topdagen, veel volk over de vloer = veel kliekjes te rapen aan tafel. Een tent verkennen op het onverwachts en eens grondig doorsnuffelen. Veel aaien over ’t hondenkopje. Iedereen die met ons wil spelen met de bal. Dat zijn leuke dingen voor een Drent…

Bas & Belle

’t Eenzaam tentje

’t staat er maar wat eenzaam onder de kersenboom. De vorige jaren stonden ze er met vier, soms vijf. Dat was het moment dat de jeugd uit de familie naar de nonkel en tante in Frankrijk trokken.

Tijden veranderen, de ene moet werken , de andere trekt naar Italië, nog een andere gaat dit jaar nog een “boeleke” kopen. Joris en Glenn de huidige bewoners van het tentje hadden samen verlof terwijl de “lieven” moesten werken en hadden de gelegenheid om met Bart samen tot bij ons te komen. Morgen gaan ze terug naar België en is ook dit “last minute” bezoek voor hen weeral afgelopen.

’t Zal dan nog eenzamer zijn onder de kersenboom, moest die boom kunnen denken, hij wist niet wat er gaande was dit jaar…

Bas & Belle

***dag

Rare titel misschien die wat verklaring vereist. Als ’t baasje nu het volgende schrijft is dat voor iedereen duidelijk: ***restaurant. Een drie sterren restaurant.

***dag betekent dus een drie sterren dag waarmee het baasje wil zeggen een uitstekend mooie dag, met voor elke ster een maaltijd die we buiten hebben kunnen nemen. Wij hebben dus op de nationale feestdag van ontbijt tot avondmaal kunnen buiten eten.

Bart en Jo waren op uitstap gegaan naar Ile d’ Oleron om eens te gaan snoepen van de wijd en zijd bekende oesters en zeevruchten. Zij zouden om acht uur terug zijn maar en file op de brug tussen Ile d’ Oleron en Marennes bezorgde hen direct driekwartier vertraging. Als de GPS dan ook nog eens “tilt” slaagt ( waar hebben we dat nog gehoord) of je de verkeerde kant uitstuurt heb je “het spek aan je been” en is de hond over tafel geweest. Hier ten huize is dat natuurlijk spreekwoordelijk, wij zijn net opgevoede Drenten, wij zouden zoiets nog niet durven ! ( hier heeft het baasje getwijfeld tussen een uitroepteken en een vraagteken).

Bart en Jo hebben toch nog wat te eten gekregen, ’t vrouwtje kookt nogal “royaal” als er gasten zijn. Je hebt uiteindelijk grote en kleine eters en je kan maar beter zeker zijn, wij zijn er trouwens ook nog om te helpen…

Joris en Glenn hebben samen met het baasje Tour gekeken omdat het ten 1° te warm was in de zon, ten 2° het een spannende Pyreneeënrit was, en ten 3° omdat Evans de gele trui kon veroveren en Cadelleke rijdt dan toch ook voor een Belgische ploeg. De baasjes gebruiken nu alleen nog de familie naam van Evans omdat, telkens ze Cadelleke zegden ons Belleke kwam aangelopen, fonetisch trekken de namen dan ook nogal op elkaar.

Bas & Belle