Berichten van 1 februari 2010 tot 28 februari 2010

Tanken

Kalmpjes vandaag  op ’t blog….

Het baasje is al van deze morgen heel vroeg weg. Naar Gent moest ‘m, voor de hondenshow in Flanders expo.

Het rare is dat er buiten de honden die gaan showen geen andere honden toegelaten zijn. Als het baasje dat op voorhand geweten had, was hij geen kandidaat geweest om de stand van de Drentenvereniging te gaan bemannen. Dan was ‘m deze morgen blijven liggen in plaats van bij nacht en onti, tegen de storm in, naar Gent te bollen.

Stel je voor, een hondenshow waar geen honden op de promotiestand van de vereniging zijn toegelaten. Dat is zoals naar ’t autosalon gaan waar geen auto’s staan, alleen folderkes…

“Niet goe wijs daar in Gent” zegt ons baasje…

Belle & co

Goed uitgerust en schuldgevoel…

Het eerste slaat op ons trio, het tweede op de baasjes. Het hoofdbestuur was vandaag uitgenodigd voor een brunch in Essen, vlak bij de Nederlandse grens, ter gelegenheid van de verjaardag en pensionering van een goede vriendin.

Wij, de Drentjes zouden aanvankelijk mogen buiten blijven wegens aangename temperaturen. De temperatuur was OK maar die regen die maar blijft aanhouden deed ons baasje besluiten van ons binnen te laten.

Het is wel zes uren lang geworden dat we alleen thuis zijn moeten blijven, iets wat voor ons nog niet gebeurd is voor zover we het ons kunnen herinneren. En daar had ons baasje dan weer wroeging over. Stom van hem, want we zijn braaf geweest zegt ‘m zelf, maar zo kennen we stilaan is het niet ?

Nadien hebben we nog een lange wandeling gemaakt met sensatie allom door de jonge konijnen die onze reputatie nog niet kennen… Het baasje zag de bui weeral hangen toen Belle heel mooi voorstond. We hoorden hem denken “da’s weer een kwartier wachten aan de auto als het een konijn is” en het was een konijn dat ze opstootte. En we hebben gewacht…wel geen kwartier maar toch wel tien minuten !

Hera & Heros

België ’s hoop…

Met z’n twee zijn ze Cosmo en Lucy. Voluit heten ze Suyferhout’s  Cosmo en Lucy the Gloucester. Vorige week is het dan gebeurd, Lucy was loops en Cosmo heeft zich van zijn taak gekweten. Lucy is gedekt door Cosmo…

Al maanden wachten we op een nieuw Belgisch nestje Drenten, al maanden moeten we de mensen die een “echte Belgische Hollander” willen, erop moeten wijzen dat geduld een mooie deugd is, maar zoals steeds geduld zal beloond worden !

Al drie mensen staan in de wachtrij voor een pupje op wat een prachtnestje moet gaan worden . het vorige nestje van deze combinatie mocht er zijn, acht mooie pupjes waren er toen, twee teefjes en zes reutjes vormden toen het nestje.

Ondertussen heeft Cosmo nog voor een mooi nestje gezorgd bij Rob en Tiny Key, de fokkers van Lucy, van de kennel The Gloucester.

Wij wensen de familie Couwenberghs een voorspoedige dracht van hun mooie Lucy en een bij afloop een mooi gezond nestje Drenten.

De verwachtingen zijn hoog gespannen zo rond de tijd van half april wanneer het nestje zich aandient.

Belle & co

Mededeling  van onze sponsor

Viagra is nu ook verkrijgbaar in poedervorm voor de koffie of  de thee
Dit verhoogt  uw sexueel prestatievermogen  niet
Maar  verhindert dat uw  koekskes slap worden bij het  soppen

Nat, natter, natst…

Om de les nederlands dan maar door te trekken, “zetel, zeteler, zetelst” dat zal het worden vandaag vermoeden wij, na een blik buiten. Voor de Nederlanders onder de lezers kan het ook zijn “bank, banker, bankst”.  Slijk, slijker, slijkst zou ook nog in de rij passen !

Het ziet er niet uit buiten, en de enigen die hier vrolijk van kunnen worden, zijn ons inziens enkel regenwormen of beter bekend “de pieren” !

Grijs boven onze kop en de twee andere dimensies, links en rechts en in de verte, overal even nat. Als je buiten gaat voor “wat moet”, kijken je huisgenoten je aan van “ga je nu nog meer plassen maken?” Neen geen woorden aan vuil maken, ogen dicht en knorren, da’s ’t beste wat er in zit vandaag.

Tot in beter tijden…
Belle & co

Fokken en reglementen…

Met dit bericht willen we even de aandacht van de amateurfokkers trekken.

We willen hen verwittigen van de nieuwe fokreglementen van de Sint Hubertus vereniging,  de enige in België die bevoegd is om officiële stambomen af te leveren.

Gans de fokreglementering is te raadplegen en te downloaden op de site van de Kmsh, wat staat voor KONINKLIJKE MAATSCHAPPIJ SINT HUBERTUS.     http://www.kmsh.be/

Raadpleeg ook de foknormen van de rasvereniging van uw hondje. De foknormen kunnen verschillen afhankelijk van het ras. Meestal is dit ter voorkoming van uitdragen van erfelijke aandoeningen die bij bepaalde rassen frequent voorkomen.

Let wel… het is niet meer alleen in orde als je teefje ouder is dan 15 maanden, je dient ook een DNA test te laten afnemen van het teefje , de reu en minstens één pup uit de nest. En zo zijn er nog tal van beperkingen en verplichtingen als HD onderzoek en eventueel PRA onderzoek. Ook dient er voor hondjes geboren na 01.01.2008 een attest behaald te worden dat uw hond voldoet aan de  raskenmerken.

We hebben het in de Drentenvereniging mee gemaakt dat twee ras Drenten met alle papier werk voor de ouderdieren in orde waren, maar het was een onverwachte dekking tijdens het verlof en het teefje was maar elf maanden. Hemel en aarde is er toen bewogen maar de pupjes zijn stamboomloos het leven in gegaan, spijtig maar het was niet anders…

Dus als je een nestje wil fokken. Raadpleeg a.u.b. eerst de Kmsh en de rasvereniging van uw hondje. Raadpleeg de fokbeleid commissie om een reu uit te zoeken waarvan je zeker bent dat hij gezond is en geen naaste familie van uw hondje.

En eens uw hondje gedekt is, kijk niet op een euro en raadpleeg uw dierenarts. Na vier à vijf weken kan er via een scan gezien worden of de dekking gelukt is, na zes weken kan er ongeveer gezegd worden hoeveel pupjes er bij benadering gaan geboren worden.

Vraag ook aan uw dierenarts of je assistentie van hen kan krijgen wanneer je geen ervaring hebt met bevallingen. Wij hebben dat gedaan met onze dierenkliniek “Het Binnenhof” te Beerse waar Dr. Nelly ons voor 100% tevredenheid geassisteerd heeft.

Het afgelopen jaar zijn er al verschillende pups doodgeboren in onze kennissenkring, te wijten aan stuikliggingen, pups die dood op de moeder zitten, bevallingen die te lang duren en teven die in de bevalling blijven door bloedingen.

Neem je voorzorgen, ook om je zelf achteraf geen verwijten te hoeven maken.

Jan

Dé oplossing, en iedereen tevreden…

Hier de oplossing voor de regeringscrisis in Nederland.

Vermits onze noorderburen toch van film look a like’s houden als premier, hier voor hen de oplossing om uit de crisis te raken.

En gelijk zijn wij van dit duo, wat men noemt “er vanaf”.

Wij Vlamingen tonen hiermee onze “sociale inborst” en solidariteit met de noodlijdende Noorderburen. Dat we er zelf ook een beetje beter van worden, hebben we dan in het verleden ook weer geleerd van diezelfde Noorderburen….

Materiaal bij elkaar zoeken…

Er verschijnen weer stapeltjes, korven en stapelbakken in huis, gewoonlijk duidt dat op een nakende vertrek naar Frankrijk of op reis gaan. Dat laatste is er al jaren niet meer bij dus kunnen we ons stilaan opmaken voor weer Franse avonturen.

Er wordt echter ook nog gesproken over een hondenshow in Gent en nog een feestje voor een gepensioneerde vriendin. Op dit moment weten we het niet zo goed hoe het allemaal in zijn werk moet gaan.

Het baasje spreekt van bomen snoeien, maar daar spreekt onze buurvrouw ook over, de takken van onze appelbomen komen tegen hun veranda. Of zijn het toch de Franse bomen waar snoeiwerk moet gebeuren, of misschien wel allebei ?

Ondertussen spreekt het baasje nog wel van een kersenboom als “bevruchter” die hij hier moet aankopen, en die moet dienen voor het bevruchten van die andere twee kersenbomen. Die twee bomen hebben al die jaren weinig kersen gegeven op dat ene jaar na, toen ’t baasje een bevruchter in de buurt plantte, dat jonge boompje heeft echter de geest gegeven wegens te straffe mest aan de wortels bij het planten. Daar moet dus dat nieuwe boompje voor in de plaats komen.

We gaan ons vandaag eens goed informeren bij het hoofdbestuur om te weten te komen dat we onze speeltjes al moeten bijeenzoeken in de tuin en onder de kasten in living en keuken. Stel je voor dat we eens onvoorbereid zouden moeten vertrekken…

Belle & co

Goed gewerkt Heros…

Heel goed gewerkt tijdens de les vandaag. Vandaag was het terug les met Rony na vorige week getraind te hebben met Marnix.

Alles lukte vandaag, hoe we het ook vroegen, de “zit en lig-blijf” het “volgen wel en niet aangelijnd” ’t lukte allemaal van de eerste maal.

We hadden vandaag eens getraind met de lijn die we ook gebruiken bij ringtraining voor de clubmatch in plaats van de metalen stroples. Lag het nu daar aan ? Het baasje wet het niet echt. Volgende maal, maandag dus, doen we het op dezelfde wijze.  Dan moet Heros zijn “proef afleggen”.

Niet dat het baasje daar enige waarde aan hecht maar het is traditie na tien lessen dat ‘m willens nillens een diploma moet halen. Bij ’t baasje thuis was het net zo eerst “diplom” en dan goesting doen, en dat was toen bij ’t baasje ook al niet fanatiek…

Belle & co

Vlaamse humor

Een Vlaming woont naast Hollander en hun tuinen grenzen aan elkaar.
 De twee hebben altijd een goede verstandhouding gehad tot een treurig incident die relatie vertroebeld heeft.
 Het zat zo...
 De Vlaming had een kip die elke ochtend een ei legde en hem telkens een kakelvers ontbijt bezorgde.
 Op een mooie ochtend ziet hij zijn kip op het land van de buurman.
 Ze legt haar ei en de hollander raapt het op.
 De Vlaming stapt op zijn buur af en vraagt het ei terug.
 Die weigert omdat de kip het ei op zijn land gelegd heeft en alles op zijn land is dan ook van hem.
 De twee staan een hele tijd te discussiëren tot de Vlaming met een oplossing op de proppen komt...
 Kijk, zegt hij, bij ons in Vlaanderen, als we een onoplosbaar geschil hebben, gebruiken we de methode van de harde kloten...
 Wat?  Vraagt de Hollander.  De harde kloten?
 Het is heel simpel: ik schop je in je kloten en kijk hoelang het duurt voor ge terug rechtstaat.
 Dan schopt gij mij in mijn kloten en kijkt hoelang het duurt voor ik recht sta.
 Degene die het snelst rechtstaat, heeft gewonnen.
 De Hollander gaat akkoord.
 De Vlaming doet zijn bottinnen aan, neemt een ferme aanloop en schopt de Hollander kei-en keihard in zijn ballen.
 Die valt huilend naar zijn kruis grijpend op de grond.
 De tranen lopen over zijn wangen, hij kan nauwelijks ademhalen, hij rolt over de grond en heeft geen gevoel meer in zijn chokadeizen.
 Het duurt meer dan 30 minuten voor hij kan rechtstaan.
 Als hij dan wankelend op zijn benen staat, zegt hij: nu is het aan mij.

 Zegt de Vlaming: nee, laat maar.
 
 Ge moogt het ei hebben.

Nog Foto’s….

Gisteren hebben we nog een pak foto’s gevonden in onze mailbox. Karine en Anita hebben ons nog van een dertigtal foto’s voorzien die we nog wel in het album moeten plaatsen.

Dat zal dan wel pas deze namiddag dienen te gebeuren want zo dadelijk gaat Heros met ’t baasje terug naar de honden universiteit.

Toch alvast hier nog een voorsmaakje van wat er deze namiddag staat aan te komen…

Belle
ps: intussen kan je ook deze nog even  bekijken:
 http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/kaawpollekeswandeling_21022010

Broer & zus…

Dat ze altijd samenhangen is door de vaste bloglezers al lang genoeg bekend maar dat ze dan ook nog samen slapen met de koppen over elkaar zie je ook niet alle dagen.

Daarom deze foto, ze hadden al een uur in de regen buiten gespeeld deze morgen en kwamen moe terug binnen. Vooraleer deze (vredige) foto genomen is was er wel al flink wat boel aan vooraf gegaan.

Ze wilden namelijk weer met hun slijkpoten de keuken en de living binnenkomen maar dat was buiten het hoofdbestuur gerekend deze keer. Vier handen hebben twee nekken vast gegrabbeld voor ze de living weer als glijbaan gebruikten. Rug afdrogen valt nogal mee, daar wachten ze voor maar die poten afdrogen is een andere zaak…

Uiteindelijk is alles in de goei plooi gevallen en dan liggen ze daar… Kan je daar dan boos op zijn ?

Een melkveehouder interviewen

 Een vrouwelijke journalist wil een melkboer interviewen
over de hoofdoorzaak van de gekke koeienziekte.

 'Goedemiddag meneer, we zijn hier om informatie te vergaren
over  de oorzaak van gekke koeien ziekte.

Heeft u enig idee wat de oorzaak kan zijn?'

De melkboer staart haar aan en zegt: 'Weet u dat de koe één keer per
jaar door de stier wordt gedekt ?'

 De vrouw krijgt het schaamrood op de kaken en antwoordt:

'Zo,dat is een interessant stukje informatie maar ik begrijp de 
connectie niet met de gekke koeienziekte.'

'En,' zegt de Boer 'weet u dat we de koe vier keer per dag melken?'

 Waarop de vrouw reageert 'Dat is zeer waardevol om te weten,
kunt  u misschien nu ter zake komen?'

 'Mevrouw', zegt de Boer

'Stelt u zich even voor,

als ik vier keer per dag met uw tetten speel en ik neuk u maar één keer in het jaar, zou u daar ook niet gek van worden?'

J.P.

Kwiet…

Soms moet onze baas de kwiet uithangen. Daar is niks gevaarlijks aan of het is ook niet schadelijk, maar ’t ziet er niet uit.

Om de mensen, in dit geval argeloze Drenteneigenaars, braaf op wandel met hun hondjes in de Kempische bossen, verrassen met een totaal zonevreemd fenomeen,  jenever, koffie en cake.

Zomaar midden in ’t bos, op een geleend campingtafeltje van Louis. Daar citroenjenever staan schenken uit te kleine borrelglaasjes…terwijl hij voor de vedetten van de dag het honden drinkwater thuis was vergeten…

Staat ‘m daar op een hoogst on elegante manier de mensen naar zijn “kraam” te lokken en dan schrikt ‘m er van dat Karine daar een foto van neemt.

Hij moest dan ook gans de tijd in de weer blijven met zijn fles in de ene en de te kleine glaasjes in zijn andere hand. Maar niemand heeft tekort gehad want op ’t einde verdachten ze hem ervan van de wandelaars zat proberen te maken…

Belle & co

Foto’s op : http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/kaawpollekeswandeling_21022010

Ze zijn er…

Omdat het buiten pijpenstelen regent is ons baasje er deze middag al maar aan begonnen. De foto’s van Jil , Anita en Ute waren respectievelijk gisterenavond en deze morgen al binnengekomen. Die van ’t baasje waren dan uiteraard al beschikbaar.

Het zijn er een goede 70 geworden, de ene al duidelijker dan de andere en ’t baasje heeft gemerkt dat zijn “nief” kodakske al dementie verschijnselen vertoont. Zeker wanneer hij de zoomlens gebruikt. Daar zit duidelijk iets mis…

We gaan er nu niet veel woorden aan vuil maken. Ga maar snel eens kijken en zoek de foto’s waar jezelf op staat. Ze zijn vrij te downloaden en vrij voor eigen gebruik.

http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/kaawpollekeswandeling_21022010

Belle & co

Li Fong…

Een Nederlandse  zakenman moet regelmatig naar Engeland.
Maar op een gegeven moment  vertrouwt hij zijn vrouw niet meer.
Hij gaat naar de Chinees aan de  overkant en vraagt aan Li Fong of hij op
zijn vrouw wil letten.
Vier dagen later komt de zakenman terug uit Engeland en gaat eerst bij de
Chinees langs.
Li Fong zit helemaal in het gips,  verband, krammen en pleisters.
'Wat is er gebeurd?' vraagt de zakenman.
Li Fong vertelt:I op jouw vlouw Letten.
I zie jouw vlouw met man.
Man gaat mee naal binnen.
I klim langs legen-pijp om in slaapkamel te kijken.
Vlouw is naakt, man is naakt.
Vlouw gaat op  bed liggen, man gaat bovenop.
Li Fong ziet wippie.
Man komt klaal en laat vlouw Los.
Vlouw komt klaal en laat man Los.
En Li Fong komt klaal  en laat legenpijp  Los.'

L.M.

Waaaaaaar... zijn mijn mannen ?

Dat moet het baasje maar heel even zeggen in de buurt van onze broers en zus om bedolven te worden onder de Drenten en de baasjes die aan de andere kant van de lijn hangen.

Als die baasjes dan nog dames zijn zit het baasje er niet mee van het meermaals per dag te zeggen. Er komen dan drie sterke honden die met hun buik over de grond sleuren aan hun lijn.

Het is toch onwaarschijnlijk dat die honden als pups van acht weken bij ons weggegaan zijn en toch hun oorspronkelijke baasjes nog zo goed kennen. We hebben elkaar dan nog wel een zestal maal gezien op wandelingen,  clubmatch en “terugkomdag” maar toch is het verwonderlijk dat ze ons nog zo goed kennen.

Gisteren hebben ze toch weer een demonstratie gegeven van hun trekkracht. Door hun geschrokken en krijsende bazinnetjes was iedereen die deelnam aan de wandeling gisteren getuige van de exploten van Harry, Harko en Hadise. Wij hopen dat de bazinnetjes al een beetje over het schrikken overheen zijn.

Belle & co

Als…

Als de gasten/deelnemers zich net zo goed hebben geamuseerd als de inrichters dan was het voor ieder een prachtige  dag.

Een zestig wandelaars met 45 honden, we hebben ze niet exact kunnen tellen want het was al net als eendjes op de vijver tellen. De honden hebben een groot deel van de wandeling mogen los lopen, enkel op het domein van “het Giels Bos” dienden ze te worden aangelijnd omdat de patiënten stuk voor stuk schrik hebben van honden.

Eens de drukke baan Beerse /Gierle overgestoken kregen ze terug vrij spel, en het blijft een indrukwekkend zicht als al die meute door de bossen stormt.

We gaan hier al enkele foto’s plaatsen, er komen er nog maar ’t baasje zijn “nief” kodakske begint al aardig tekenen van dementie te vertonen. Niet alle foto’s zijn even goed naar de zin van ’t baasje. Toch een “sfeerbeeld”…

Belle & co

Gelukt…

Het is gelukt, na de wandeling zullen we met een zestigtal Drentenliefhebbers hutsepot kunnen eten.

Gisterenavond zijn we er aan begonnen met het rollen van frikadelletjes. Dat was niet zomaar even wat bolletjes draaien, neen het waren zes kilo gehakt die moesten verwerkt worden. Ondertussen zijn dat buiten het rundsvlees en de hammetjes negen kilo gehakt geworden.

Twee reuzegrote potten zijn het geworden. Niemand zal tekort komen of er vallen zieken die zich te pletter gegeten hebben.

Deze voormiddag is Agnes  de vrouw van Louis die de wandeling mee heeft voorbereid komen helpen met groenten kuisen en snijden. Een welkome hulp bij een groot werk want indien er volgend jaar nog meer deelnemers komen dan vragen we het statuut aan van beginnend industrieel bedrijf grapt het baasje.

Wij hebben alleszins al mogen proeven, omdat wij zo’n soepfanaten zijn zegt het baasje, belangrijk werk moet je aan kenners overlaten is zijn overtuiging. Wij op onze beurt zeggen “ze hebben het er goed van afgebracht, wij lustten hem !”

Tot morgen, ze voorspellen winterse buien, echt iets voor Drenten en hun baasjes en dan achteraf allen samen lekker smikkelen…

Belle & co

rijexamen

Twee Antwerpse blondjes zitten aan den toog in een caféke op 't Kiel. Zegt de een : 'k Zen zjust wer men raaiexoam gon doen.'
'Allee', vraagt de ander : 'en, oe was 't ?'
'Nie goe, zenne', zei ze, 'wer geboasd!'
Ik koom wer on da rongd pungt, en der stond em bord me daartig oep, dus 'k raaie kik daartig kier rongd da rongd pungt.'
'Ai', zei de ander, 'en verkierd geteld, of wa?'

G.L.

Vooruitzichten…

We hebben goede vooruitzichten, de baasjes zijn druk in de weer en staan uren achter elkaar in de keuken. Daar ruikt het verrukkelijk en waarschijnlijk, hoogst waarschijnlijk zelfs, zijn die knoken van die hammetjes morgen voor ons.

Want de baasjes zijn druk bezig met de voorbereidingen voor zondag van de wandeling en de daaropvolgende hutsepot. Er komt dan nadien ook nog een algemene jaarlijkse ledenvergadering, maar die voorbereidingen zijn niet voor onze baasjes…

Vandaag was het dus de dag van de aankopen voor het smulfestijn want in de hutsepot daar gaat nogal wat materiaal in, en de baasjes zijn daar nogal precies in. Het vlees moet van daar komen, de groenten van ginds, maar dat…x…hebben ze daar niet dus dan maar naar ginder… Volgen jullie nog ?

Er worden dan ook nogal wat vragen gesteld, zoals… zijn er nog borrelglaasjes ?(voor de jenevertjes bij de wandeling) Waar hebben ze de beste cake voor bij de koffie ? Die koffie, moet daar ook deca bij zijn ? En nog meer van soortgelijke vragen, te veel om op te noemen.

Dan komt zondagmorgen de wandeling, er zullen weer veel Drentjes zijn. Maar één gaat spijtig genoeg niet mee kunnen gaan wandelen… Het baasje betrouwt het nog niet, één loops teefje als Hera kan daar een oorlog onder de mannelijke hormonen teweeg brengen.

Zelfs vader Zeppos en de broers gaan volgens ’t baasje “niet welkom zijn op den hof”. Voor één keer moeten zij maar in de auto blijven. Het is voor Hera zelf ook beter… één of twee vrijers is best plezant, maar als daar vijfentwintig van die bronstige kerels aan de achterdeur staan… je zou voor minder in je bench kruipen, met de deuren stevig dicht !

Belle & co

Actueel mopke….

Lieve God,
Je hebt mijn lievelingszanger Michael Jackson,
mijn lievelingsacteur Patrick Swayze en
mijn lievelingsactrice Farah Fawcet ontnomen.
Nu heeft U zelfs mijn allerliefste Nonkel Bob ontnomen.

Mag ik U eraan herinneren dat Didier Reynders
mijn lievelingspoliticus is?
Dank U Wel

L.M.

Weer iets geleerd…

Het baasje is dus gisteren zwaar werk gaan doen bij zijn “klein zusje”. Bomen gaan verwerken tot brandhout. Zwaar werk, toch zeker wanneer dat bomen van een serieus formaat zijn.

Het was plezierig werk, mede door de zon die af en toe eens kwam toezicht houden op ’t werk en het goede materiaal waar ze mee werkten. Het baasje verkondigt trouwens altijd “goei materiaal is de helft van het werk” ! Maar ondanks dat was hij gisteren toch flink moe.

Dat lag aan de houtsoorten die ze te verwerken kregen. Geen van de drie harde werkers heeft “houtkennis”, dat hoeft ook niet als autotechnieker,  rijschooldirecteur, of boekhouder op een cultureel centrum… Na gisteren weten die drie dat je eik en beukenhout makkelijk kan klieven, zowel met de kliefhamer als met de kliefmachine, maar als je een plataan moet klieven dan krijg je “problemen”.

Alle drie kennen we platanen als de boom met de beste schaduw op de terrassen van Frankrijk, waar onder  het urenlang goed toeven is. Gisteren leerden ze een plataan op een andere manier kennen. Uren hebben ze verloren op het klieven van die grote blokken hout. “Nooit geweten” zegde het baasje “dat die plataan zo taai is om klieven, doorzagen was geen probleem, maar die grote blokken omvormen tot een formaat dat  ze in de kachel konden, was de grote uitdaging.

Belle & co

Bij ’t vrouwtje…

Het baasje is gans de dag weggeweest, al van vroeg deze morgen. Zo vroeg dat we amper  wakker waren en dat het nog niet echt licht was ! En dat voor ons baasje, dat is echt ongekend… En dan zijn we nog gans de dag bij ’t vrouwtje moeten blijven…

Ik heb mijn jeugd verteld dat het heel vroeger, toen ik zelf nog pup was het ook gebeurde maar toen moest het baasje auto’s terug naar België brengen vanuit verre landen.

Dat zal nu wel niet zo geweest zijn want hij is deze middag thuis komen eten en moest nadien nog een kettingzaag laten scherpen hoorden we hem vertellen tegen ’t vrouwtje.

Hij was bij zijn “klein zusje” hout gaan klieven en opbergen in het stalletje. Zwaar werk maar ze waren met z’n vieren vertelde hij ook nog.

Vanavond na zessen was hij terug thuis, maar hij zag er afgepeigerd uit. Dan kijken wij Drentjes elkaar zo eens raar aan en denken er het onze van… Eén ding mogen we vanavond niet meer doen en dat is zagen of het woord zaag nog maar gebruiken want ik denk dat er dan een baas achter een schuldige gaat hangen met iets om te slaan…

Hopen dat het morgen over is….

Belle & co

Fijn huisdier

Een man besluit op een dag dat het tijd wordt om een huisdier aan te 
schaffen. 
Hij gaat naar de dierenwinkel, kijkt rond en ziet een prachtige papegaai, rustig zittend op een stok in zijn kooi. 
Toch heeft het beest geen voeten en pootjes. 
'Wat is er met jou aan de hand?' denkt de man hardop. 
'Tja, zo ben ik geboren. Ik ben eigenlijk een defecte papegaai.' zegt de vogel. 
'Haha,' lacht de man, 'het lijkt wel of die papegaai begrijpt wat ik zeg en zelfs antwoord geeft!' 
'Ik versta en begrijp alles wat je zegt. Ik ben bovenmatig intelligent en 
zeer goed opgeleid' zegt de vogel. 
'Nou, als je dan zo slim bent, vertel me dan eens hoe je zonder pootjes en voetjes zo recht op je stok kan blijven zitten'. 
'Nou' zegt de papegaai 't is een beetje genant maar oké, ik wikkel mijn 
kleine papegaaienpiemel om de stok, als een soort haakje, zeg maar. 
Maar dat verberg ik met mijn dikke veren.' 
'Wow, je begrijpt echt alles wat ik zeg he?' zegt de man 'Jazeker,' 
antwoordt de vogel, 'en bovendien spreek ik vloeiend Spaans en Engels, ik kan op niveau meepraten over bijna alles, politiek, religie, sport en filosofie en ik heb me gespecialiseerd in vogelkunde. 
Je zou me moeten kopen, ik ben ook een hele goede vriend voor je.' 
De man bekijkt het prijskaartje. 380 euro staat erop. 'Sorry, dat kan ik niet betalen.' 
'Psst,'fluistert de papegaai terwijl hij de man met zijn vleugel dichterbij 
wenkt. 'Niemand wil me omdat ik geen pootjes heb. Bied maar 38 euro en je mag me zo meenemen.' 
De man biedt 38 euro en wandelt 5 minuten later met de papegaai de winkel uit. Er gaan een paar weken voorbij. De papegaai is sensationeel. 
Hij is leuk en interessant, geeft goede adviezen, is sympathiek naar 
iedereen, kortom:de perfecte huisgenoot en vriend. 
Op een dag komt de man thuis van zijn werk en de papegaai zegt: 
'Pssssssssssst' terwijl hij weer met zijn vleugel wenkt. 
De man komt dichtbij de kooi staan. 
'Ik weet niet of ik je dit wel moet vertellen,'zegt de papegaai 'maar het 
gaat om je vrouw en de postbode.' 
'Wat!?' zegt de man. 
'Nou, de postbode kwam aan de deur en je vrouw begroette hem in een niets verhullend nachtgewaad en kuste hem plat op de bek.' 
'En toen' sist de man. 'Wat gebeurde er toen?' 
'Nou, de postbode kwam binnen, greep onder haar nachthemd en begon haar overal te strelen.' 
'Mijn God,' zegt de inmiddels woedende man. 'En verder? Wat deden ze nog meer?' 
'Toen deed hij haar nachthemd uit, ging door zijn knieën en begon haar overal te likken, beginnend bij haar borsten en steeds verder en verder naar beneden.' 
'En toen, wat gebeurde er, wat deden ze verder ! ?' gilt de man buiten 
zinnen. 
'Geen idee,' zegt de papegaai, 'ik kreeg een stijve en ben op mijn bakkes gevallen'

Druk op school…

Waar we vorige week vrijdag gans alleen waren, was het gisteren werkelijk druk. We hebben een fijne school waar je haast privé les krijgt. Gisterenmorgen bvb waren we met zes honden en drie instructeurs.

Er waren dan ook nog eens zes verschillende rassen, een Malamut, een Schotse Collie, een Duitse Herder, een Appenzellertje van 3,5 maand en een even oude Leonberger. Omdat ik tussen de twee ploegen tussenin viel wat scholing betrof ( de colli was haast aan les 100!) kreeg ik ook gisteren weer privéles van Marnix.

Het was dus haast geen verschil met vrijdag want toen was het ook privé, maar waarschijnlijk presteer ik beter met enig entourage rondom ?

Voor de eerste maal waren er ook kleine kindjes in de les. Het baasje van de Appenzeller had niet alleen zijn hondje bij, maar ook zijn zoontje en dochtertje. Ook het bazinnetje van de Leonberger was daar met haar dochtertjes. Het was verbazend hoe die ukjes met die grote honden in spe omgingen. Enkel het kleinste meisje van ongeveer 3 jaar had meer moeite met zichzelf dan met hun mooie hondje.

Het was een fijne les gisteren en ook het baasje was best tevreden …

Heros

Picco Bello…

Een week hebben ze geoefend, het baasje en Heros. Tot in den treure klonk het “zit en BLIJF”. Zitten ging goed maar Heros ging steeds op de voet van ’t baasje zitten.

Het minste dat het baasje dan bewoog stapte Heros mee op. Fout dus… Dan was ‘m weer afgeleid door de kraaien in het veld, want in de tuin waren wij de stoorzenders. Het baasje trainde dan tijdens de wandeling, zo kregen wij elk afzonderlijk een wandeling, ook wel eens fijn voor een keer.

Het rare van gans het zaakje was dat Heros het wél kon, dat bewees hij toen we vrijdag van de les kwamen en langs de Zoomart reden voor brokken. Daar liep hij voorbeeldig naast het winkelwagentje, ging mooi zitten als ’t baasje stopte en bleef zelfs mooi zitten als het baasje iets verder uit een rek ging nemen.

Daarstraks tijdens de les was daar dan ineens de “klik”. Heros deed van het eerste bevel zijn “zit & blijf” comme il faut. 100% goed ! ! !

Het baasje met zijn goed hart en zijn slecht karakter dacht uiteraard dat het allemaal puur toeval was. Maar neen, telkens ging het weer goed, niet éénmaal maar zeker twintig maal bleef Heros het goed doen. We mogen dus zeker zijn. Hij kent het !

Nu dus kwestie van het te blijven onderhouden. De rest van de oefeningen zoals los volgen naast het baasje ging heel vlotjes, zelfs het niet aangelijnd draaien en wenden gaat Picco Bello.

Als het zo verder loopt  gaat ‘m klaar zijn tegen einde maart als we naar de jachttraining gaan.

Belle & co

Ben je zeker ?

Twee jagers zijn op pad in de bossen van de Ardennen als plots één van de jagers neervalt.

Het slachtoffer ademt niet meer en zijn ogen staan dof.

De andere jager twijfelt niet en grijpt zijn GSM om de 112 te bellen.

Als er opgenomen wordt roept hij in paniek “mijn vriend is dood, wat moet ik nu doen?”

De telefonist is zulke zaken gewend en zegt kalm tot de jager “rustig aan, ik kan je helpen”

“Eerst moeten we weten dat je vriend echt dood is”

Er volgt een lange stilte en plots klinkt er een geweerschot.

De jager komt terug aan de lijn en zegt “Oké, en wat nu?”

B, H & H

Er klopt iets niet…

Zij spelen nog altijd met dezelfde hevigheid als ooit tevoren, maar nu Hera loops is zijn d spelletjes,  laat ons het zo noemen,  geëvolueerd…

Hera is momenteel op haar hoogtepunt en Heros, wiens hormonen nog altijd werken doet verwoede pogingen om in de gunst te komen. Dat is echter buiten juffertje Hera gerekend want haar zinnen staan op iets of iemand anders.

Ze blijft Heros afwijzen alsof ze weet, “manneke dat gaat hier een zwaar geval van inteelt zijn” Weten kan ze het niet dat Heros een goed half jaar terug al een “knip” gehad heeft.

Ze heeft wel de meest veilige methode gevonden om hem af te houden. Zelf rijden op hem!  Zo staat zij haar heupoefeningen te doen zijdelings van Heros want achteraan is ‘m wat te groot…

En Heros “de snul” , die laat maar begaan, wat ‘m er zelf van denkt daar hebben we het raden naar…

Belle

Sirka & co
Myriam , Rudy & Sirka sturen al de personen die blijk van medeleven hebben gegeven dit mailtje

Kindvriendelijk ? !...

Deze foto’s bereiken ons deze avond vanuit Zoutleeuw, zij zijn ons toegestuurd door Ute en Jean Pierre de eigenaars van ons Hadise, één van de steracteurs op de foto’s.

De andere hoofdrolspeelster is hun kleindochtertje Lina die zich volgens de trotse grootouders reuze amuseert met Hadise.

Al van toen ze nog een heel pril ukje was kon Lina al goed opschieten met Hadise en wederzijds was het ook grote liefde.

Je kan het je niet voorstellen dat zo’n Drent die normaal de schrik voor de bosbewoners is, zo kan opschieten met een mensenkind ! En die grootouders/eigenaars die zijn zo fier als een pauw op flinke kleindochter en op hun fijn Drentje.

 Zeg nu zelf…schattig hé….

Fiere moeder Belle…

Ongelooflijk…

De foto’s komen uit Victoria, op het eiland tegen de kust in Canada, provincie British Columbia. Zegt U niets ?  Het is op 65 kilometer gelegen van Vancouver waar op dit moment de Olympische Winterspelen aan de gang zijn !

Roland, als “Cloedog” gekend bij de leden van het Nederlandse Drentenforum heeft deze foto’s vannacht op het forum geplaatst. Bloeiende glycine en rhododendrons in zijn eigen tuin aan de oever van de Pacific op een grote boogscheut van de winter Olympics !

Ons baasje zegt dat ‘m wel niet weet of het daar normaal zulke temperaturen zijn, we komen er dan ook niet elke week, maar hij besluit dan dat het wel niet normaal zou zijn want anders trok Jacques Rogge niet met gans zijn wintercircus naar ginds. Plaatsen op de wereld genoeg waar nu sneeuw genoeg ligt.

Het is dus niet zo eerlijk verdeeld dit jaar, wij zitten met sneeuw dat figuurlijk onze oren uitkomt …. En zij die sneeuw nodig hebben krijgen bloeiende glycine en rhododendrons….

En dan schrijft Roland nog dat het is “om ons jaloers te maken”, ’t baasje gaat ‘m lik op stuk geven en een foto terug sturen van onze besneeuwde tuin, ook om die Olympiërs ginds jaloers te maken.

Poets wederom poets noemt dat dan !

Belle & co
cloedog
over actief


Geslacht:
Geregistreerd op: 31-8-2008
Berichten: 366
Woonplaats: Victoria,Canada

Loops….

Iedereen is op ’t moment wel iets grondig beu. Bij 80 % is dat de sneeuw en de vorst. Dat is de wrevel van de werkende mens, zij die ’s morgens door weer en ontij naar hun werk moeten schuiven.

Ons baasje niet, die hoeft niet meer elke morgen naar zijn school te schuifelen, die zijn wrevel zit bij ons Hera. Niet dat het hondje aan iets schuld heeft, bijlange niet. Het is haar loopsheid en de voorzorgen die baasjes dan moeten nemen om voor geen onverwachte verrassingen komen te staan.

Voor Heros moeten wij geen schrik hebben, die strijd met perfecte in orde zijnde wapens, maar met los kruit.  Ook ik hang de ganse dag achter Hera aan om ze netjes te houden, dan wordt het voor Hera een beetje veel, gans de dag een tong onder uw staart…plezant voor efkes, maar een ganse dag is te veel van het goede en dan durft ze al eens kneppen naar wie het dichtst bij staat.

In het bos is het probleem ook ongekend met haar, meestal is zij als lichtste, de snelste en beweeglijkste in ’t bos, nu aangelijnd is er geen lol aan want je schuift op die besneeuwde paden van hot naar her als ze weer eens iets heeft zien bewegen.

’t Baasje hoopt maar dat alles achter de rug is tegen zondag a.s. wanneer het Drentenwandeling is en al die 45 Drenten vrij als een vogeltje door het bos gaan crossen en Hera moet nog aangelijnd blijven…

Belle

Gasvorming...

Huiswacht en “Tarte Maison”

Gisteren avond moest het plaatselijk hoofdbestuur dus nog gaan verjaardag vieren. Niet voor ons dus, wij hadden huiswacht gekregen.

Al maar goed ook want het baasje had de houtkachel nog flink bijgevuld zodat wij niets tekort kwamen. In elk geval beter dan in een koude auto te moeten liggen maffen.

Voor ’t baasje was de traditionele “Tarte Maison” voorzien, superlekker en in ruim voldoende hoeveelheid aanwezig. ’t Baasje heeft dan het geluk dat verschillende van de familieleden nog last heeft van de naweeën van de feestdagen en nog steeds aan het calorieën tellen bezig zijn. Dat zijn zorgen voor later zegt het baasje en laat de anderen maar vragen om “het kleinste stukje” want er van eten doen ze allemaal, zij het met mate. Bij het baasje is dat eten met maten…

Belle & co

 Drama in Auradou !

We hebben het hier op ’t blog al gehad over de problemen met de bevalling van Sirka, de Golden Retriever van Rudi en Myriam in Auradou. De bevalling met de keizersnede , het dode pupje dat een normale bevalling verhinderde en de vermoeidheid bij Sirka heeft vannacht een dramatische ontknoping gekend.

Sirka heeft vannacht haar twee overblijvende pupjes doodgebeten !

Het slechts mogelijke scenario heeft zich dus afgespeeld, er waren al wat problemen met het laten drinken, er was het probleem van de antibiotica die Sirka kreeg om de ontsteking aan de (verwijderde) baarmoeder te genezen.

Kortom, het heeft niet mogen zijn…

Spijtig voor Rudi , Myriam, en zoon Kerim die twee maanden hebben uitgekeken naar wat een fijne belevenis moest worden. http://www.bloggen.be/aucercledeschenes/

Het is met een krop in de keel dat we dit verhaal schrijven, midden deze week schreven we een bericht over de “klote week” die, dachten wij toen, achter ons lag. Fout gedacht dus de kloteweek was blijkbaar nog niet voorbij !

Jan

Twee jaar…

Twee jaar zijn we al aan de slag met dit Bas & Belle blog. Op Valentijn 2008 zijn we hier gestart met ons blog. Twee jaar met lief en leed zoals we gisterenavond nog schreven…

Hoe gaan we dat vieren ?  Simpelkes zegt het baasje, heel simpelkes. Er is nog werk te doen bij de tijdens de week hard werkende familieleden die nog niet het geluk hebben van op pensioen te zijn. Deze namiddag gaat ons baasje helpen brandhout klieven bij “ons kleintje”, ’t baasje zijn jongste zusje (inmiddels ook al met de 50 in zicht).

Heros mag mee naar Turnhout, om in de weg te lopen, zegt ’t baasje. Thuis is er geen houden meer aan, zijn hormonen staan op springen ! Iets wat ‘m zelf ook wel zou willen nu Hera  in haar 11° dag van haar loopsheid is. ’t Manneke doet nog zo zijn best om zus te behagen maar  al wat ‘m daar voor krijgt is een knep in zijn neus.

Hera op haar beurt komt Heros dan weer uitdagen en zich presenteren dat het een lieve lust is. Waarschijnlijk weet zij dat er aan Heros “gewerkt” is zonder uitwendige kenmerken. Alles is nog aanwezig maar ’t is met losse flodders dat Heros naar de oorlog trekt.

Vanavond moeten de baasjes nonkel Luc nog gaan kussen, 62 maal zegt het baasje. Dat gaat iets van lange adem worden. ’t Baasje kijkt er al naar uit, want bij feestjes daar hoort altijd “tarte maison” van schoonzoon Gert Willems, vroeger bakker Verstraelen van de Gierlesteenweg. De lekkerste taart (met voorsprong) van uren in de omtrek, en dat kunnen wij volmondig beamen .

Belle & co

Wij maken ons op…

Omdat ten eerste onze schoonbroer morgen, op “lievekensdag” 62 kaarsjes gaat pogen uit te blazen. (in één keer is de bedoeling Luc) Nonkel Luc is de man van onze “koekjestante” voor hen die het nog niet wisten.

Maar er is nog een verjaardag te vieren… De lezers die destijds niet goed wisten wat we bedoelden in de linkse kolom van dit blog met “Valentijnsdag 2008” kunnen het weten.

Het Bas en Belle blog bestaat op 14.02.2010 precies twee jaar !

Twee jaar verhaaltjes, beleefd door een stel Drentsche Patrijshonden. In het begin met z’n tweetjes, ouwe Bas en jonge Belle, en vanaf een week na het overlijden van Bas met z’n drietjes.

Twee jaar lief en leed, plezante dagen en dagen van verontwaardiging als er weer eens Drenten onrecht was aangedaan. Met verdriet omdat er weer eens bekenden van ons de regenboogbrug namen, maar ook puur plezier als er weer eens pupjes werden geboren.

Plezier wanneer we bezoek kregen van onze andere pup’s, broers en zus, in Vosselaar en in La Magdeleine. De verhaaltjes van de dagelijkse wandelingen en de ontmoetingen in “ons” bos. De strand en andere wandelingen met wel 1000  andere Drenten (grove schatting van iemand die niet kan schatten) .

Om een lang verhaal kort te maken… we  willen maar zeggen dat de inspiratie bij ons nog lang niet uitgeput is, dat het baasje nog altijd met plezier die verhaaltjes  uittypt voor ons en dat we ons vanaf maandag “nog eens lustig zullen laten gaan” om het met de woorden van Felice zaliger te zeggen !

BIJ DE APOTHEKER...

Ook de apotheker stelt vast dat de kinderen steeds mondiger worden.

Een luide jonge stem bij de apotheker:

"Drie dozen condomen in verschillende maten!'

 Iedereen staat aan de grond genageld. De apotheker reageert het vlugst:

 'TEN EERSTEN' zegt hij, "roept men niet zo!'

‘TEN TWEEDEN is dit niets voor kleine kinderen', en

‘TEN DERDEN stuur je je vader maar eens tot hier.'

 Maar Jantje laat zich niet ontmoedigen:

 "TEN EERSTEN', antwoordt hij, 'heb ik in de school geleerd, dat men luid en duidelijk moet   spreken.!'

 "TEN TWEEDEN is dat niets VOOR kleine kinderen maar wel TEGEN kleine kinderen' en,

 "TEN DERDEN gaat dit mijn vader niets aan, ze zijn namelijk voor mijn moeder die morgen voor een week naar Mallorca vliegt!'.

 L.M.

Sirka…

Eergisteren vernoemden wij haar al in het bericht “staart opzij”. Sirka is de Golden Retriever van Rudi en Myriam, twee Vlamingen die een Chambres & table d’hôtes runnen in Auradou in het Franse departement Lot et Garonne, tussen Bordeaux en Toulouse in

Nu was Sirka drachtig van “Eclips”een andere Golden, ook van Belgen in Frankrijk en de laatste dagen, Sirka was toen in haar 60° dag, vlotte het niet al te goed. Sirka at niet behoorlijk meer, d weeën waren begonnen maar dan hield het op.

Gisterenmorgen zijn Rudy en Myriam dan met Sirka naar de dierenarts gereden waar dadelijk een keizersnede volgde om Sirka te laten bevallen. Er waren drie pupjes waarvan één dood en dat blokkeerde een normale bevalling. De twee levende pupjes, een teefje van 490 gram en een reutje van 500 gram stellen het wel.

Sirka moest nog bij de dierenarts blijven vannacht omdat ze teveel verzwakt was van de vorige dagen toen het niet goed ging met haar. Vandaag mag ze naar huis.

De pupjes worden nu dus met de fles groot gebracht en Rudi en Myriam melden dat ze goed drinken en plassen, en dat de pupjes al aan gewicht gewonnen hebben.

We wachten de nieuwe berichten af vanuit Auradou, jullie kunnen de historie ook zelf volgen op het blog Van Rudi & Myriam, http://www.bloggen.be/aucercledeschenes/

Belle & co

Yathoo

Yathoo is een al wat oudere hond die in het asiel terecht gekomen is om een reden die ik niet voor mogelijk hou !

Moet weg omdat de kinderen geen tijd meer hebben voor de hond. Vaste Bas & Belle blog lezers weten dat ik een fervente tegenstander ben van castreren van honden… Voor sommige mensen echter zou het misschien wel wenselijk zijn voor de eerste “loopsheid”…

Dierenasiel Sint Truiden

2243

Naam:

Yathoo

Rasgroep:

Grote jachthonden en retrievers

Ras:

Epagneul Bleu de Picardie

Leeftijd:

Volwassen

Geslacht:

Reu

Kleur:

grijs-zwart

Kan bij andere honden:

Ja

Kan bij Katten:

Ja

Kan bij kleine kinderen:

Ja

Kan bij grote kinderen:

Ja

Kan alleen thuis zijn:

Ja

Kan mee in de auto:

Ja

Omschrijving:

Yathoo, een speciale naam voor een prachtige hond. De naam van zijn ras is al even fantastisch, Yathoo is een Epagneul Bleu de Picardie.

Hij werd geboren op 1 jullie 1999. Yathoo moest naar het asiel komen, omdat de kinderen van zijn eigenaars groot zijn geworden, en geen tijd meer hadden om met hem bezig te zijn.
Yathoo is een vriendelijke hond, die houdt van mensen. Bij zijn vorige baasjes leefde hij in huis als de baasjes thuis waren. Als hij alleen was bleef hij buiten, en hij sliep in een ren. Yathoo is zindelijk en kan tot 10u alleen thuisblijven.
Hij kan opschieten met andere honden, en is ook gewend aan katten. Hij kent ook kippen, maar als hij erbij kan, bijt hij ze dood.

Yathoo houdt van mensen, hij zoekt dan ook een thuis waar hij binnen in huis mag leven bij zijn baasjes!

Jantje ...

Jantje komt een half uur te laat op school.

En, vraagt de juffrouw van waar komt ge?

Ik ? van de hoeren zegt Jantje

Krijgt die kleine daar een saflet op zijn bakkes van die juf en hij vliegt naar de directeur

Bij de directeur van 't zelfde laken een broek: weer een saflet op die kleine zijn bakkes en hij vliegt naar huis…

Maar ondertussen heeft de directeur al naar die kleine zijn moeder gebeld en heel het verhaal in geuren en kleuren verteld

Thuis gekomen gaat de voordeur al open, en ja weer zo’n kroket op die klein zijn smoeleke van zijn moeder.

Jantje draait zich om naar zijn moeder en roept: “nu begint dat hier toch een beetje mijn kloten uit te hangen met dat geslaag ! “

“Dat onze pa in het vervolg zijne frak maar zelf gaat halen !”

Voluit voor Oranje…

Ja, we gaan de volgende twee weken voluit supporteren voor Oranje op de Olympische Winterspelen in Vancouver.

Je kan ook moeilijk anders met zo drie vierpotige “Ollanders” in huis. Gans onze veestapel is van oorsprong van “ginds boven” en komt daarbij dat we zelf, buiten een Kevin Van De Perre in het kunstschaatsen en een damesploeg in het bobsleeën, niet veel brokken gaan maken aan de westkust van Canada.

Dat schaatsen, snel en kunstzinnig, zegt het baasje nog wel iets. Al is het maar om de herinnering aan het winters schaatsen op de gracht rond het kasteel in Turnhout en op het “Zwart Water”,  een ven dicht bij de grens onder Baarle Hertog/Nassau. Nu was dat schaatsen niet wat je nu op TV kan zien, het was meer je gaan amuseren en achter de leeftijdsgenoten van het andere geslacht aangaan. En nu hij er aan denkt…daar zaten toen ook al “Ollanderkes” tussen wiens ouders toen al de grens waren overgestoken omdat de belastingen in België toch interessanter waren. ’t Waren dan ook “dikke lieven”, dik in de betekenis van papa’s portefeuille.

Terug ter zake, voor de schaatswedstrijden gaat hij de verschillende zenders afschuimen, op de Belze TV zal het gene vette zijn wegens geen Belgen aan de start. De Nederlandse zenders en Eurosport gaan favoriet zijn.

Ook de biatlon gaat gevolgd worden, ’t baasje heeft een grenzeloze bewondering voor die heren en dames die zich het hart uit het lijf rennen op een paar smalle ski’s en dan nog eens met een loodzwaar geweer op een schietschijf een bordje moeten laten wegklappen. Moet je maar eens proberen, al hijgend dat geweer stilhouden…

Bij het Alpine skiën gaat hij voor de spektakel nummers  voor het scherm zitten. Afdaling, Super G, in mindere mate slalom, maar ook het schansspringen. Hij hoopt nog altijd dat er zo nog eens een “Eddy the Eagle” boven aan de schans staat en met ware doodsverachting zich naar beneden stort.

Vanaf morgen starten ze, vanaf het moment dat “de Jacques” de vlam aansteekt en ze voluit mogen gaan.

Ook vanaf morgen, iemand die voor Oranje supportert maar wel met een blik Stella of Jupiler binnen handbereik, dat het een blik Heineken zou zijn…we mogen er niet aan denken.  Kom zeg, er zijn grenzen aan de solidariteit hé…

De “Ollandse Drentenkliek”

Binnenin witheet ….

En van buiten de kleur van van zijn jasje, dat overkwam het baasje deze namiddag bij de wandeling.

“Ons moe”, Belle dus, was weer eens achter een konijn aan gegaan en ja … het was er één uit de fabriek van Jansen Pharmaceutica. Terwijl er aan de voorkant boel is tussen vakbonden en directie was het achteraan boel tussen het baasje en Belle. Niet dat Belle er zich iets van heeft aangetrokken… niets, maar dan ook niks trok die zich aan. Zelfs haar flaporen stonden blijkbaar op non actief.

Onder geen beding wou ze naar de afsluiting komen, haar kop diep in de konijnenpijp weggestopt is het zelfs niet waarschijnlijk dat ze iets gehoord heeft !

Het baasje is dan gans rond moeten lopen langs de grote poort van de parking en je mag er gerust in zijn, met minder afstand was ‘m ook al witheet van coleire geweest. Al de middeleeuwse martelmethodes ging ‘m toepassen op die “rothond in die konijnenpijp”

Belle is niet gekomen, ’t baasje heeft haar met haar staart uit de pijp moeten trekken omdat ze er zo diep inzat dat ‘m niet meer aan halsband kon. Wij stonden ondertussen aan de andere zijde van de afsluitdraad het hele gebeuren te aanschouwen en hebben toch maar besloten van aan die kant van de draad te blijven. Zo kwaad hebben we ons baasje nog niet gezien !

Eens uit de pijp heeft ze toch wel ingezien dat ze fout bezig was, zelden heeft ze zo netjes naast het baasje gelopen, nog nooit heeft ze een kilometer gelopen  zonder aan de lijn te trekken.

Nu ligt ze in de zetel, vanuit haar ooghoeken ligt ze ’t baasje in ’t oog te houden, die op zijn beurt negeert haar compleet. Van hem mag ze morgenvroeg nog altijd op dezelfde plaats op dezelfde manier liggen kijken. Volgens ’t baasje heeft hij vanavond maar twee hondjes, Hera en Heros. Belle mag voor zijn part bij de konijnen van Dokter Paul intrekken !

Hera en Heros

Zo hadden we er nog geen…

Een “stripmopje” of een “comic” hoe noem je zoiets ? Dat hadden we hier nog niet op ’t blog dacht ik. En is het wel zo dan is het zolang geleden dat het nog eens moet herhaald worden.