Goed gewerkt Heros!

Vlaamse humor

Een Vlaming woont naast Hollander en hun tuinen grenzen aan elkaar.
 De twee hebben altijd een goede verstandhouding gehad tot een treurig incident die relatie vertroebeld heeft.
 Het zat zo...
 De Vlaming had een kip die elke ochtend een ei legde en hem telkens een kakelvers ontbijt bezorgde.
 Op een mooie ochtend ziet hij zijn kip op het land van de buurman.
 Ze legt haar ei en de hollander raapt het op.
 De Vlaming stapt op zijn buur af en vraagt het ei terug.
 Die weigert omdat de kip het ei op zijn land gelegd heeft en alles op zijn land is dan ook van hem.
 De twee staan een hele tijd te discussiëren tot de Vlaming met een oplossing op de proppen komt...
 Kijk, zegt hij, bij ons in Vlaanderen, als we een onoplosbaar geschil hebben, gebruiken we de methode van de harde kloten...
 Wat?  Vraagt de Hollander.  De harde kloten?
 Het is heel simpel: ik schop je in je kloten en kijk hoelang het duurt voor ge terug rechtstaat.
 Dan schopt gij mij in mijn kloten en kijkt hoelang het duurt voor ik recht sta.
 Degene die het snelst rechtstaat, heeft gewonnen.
 De Hollander gaat akkoord.
 De Vlaming doet zijn bottinnen aan, neemt een ferme aanloop en schopt de Hollander kei-en keihard in zijn ballen.
 Die valt huilend naar zijn kruis grijpend op de grond.
 De tranen lopen over zijn wangen, hij kan nauwelijks ademhalen, hij rolt over de grond en heeft geen gevoel meer in zijn chokadeizen.
 Het duurt meer dan 30 minuten voor hij kan rechtstaan.
 Als hij dan wankelend op zijn benen staat, zegt hij: nu is het aan mij.

 Zegt de Vlaming: nee, laat maar.
 
 Ge moogt het ei hebben.

Nog Foto’s….

Gisteren hebben we nog een pak foto’s gevonden in onze mailbox. Karine en Anita hebben ons nog van een dertigtal foto’s voorzien die we nog wel in het album moeten plaatsen.

Dat zal dan wel pas deze namiddag dienen te gebeuren want zo dadelijk gaat Heros met ’t baasje terug naar de honden universiteit.

Toch alvast hier nog een voorsmaakje van wat er deze namiddag staat aan te komen…

Belle
ps: intussen kan je ook deze nog even  bekijken:
 http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/kaawpollekeswandeling_21022010

Broer & zus…

Dat ze altijd samenhangen is door de vaste bloglezers al lang genoeg bekend maar dat ze dan ook nog samen slapen met de koppen over elkaar zie je ook niet alle dagen.

Daarom deze foto, ze hadden al een uur in de regen buiten gespeeld deze morgen en kwamen moe terug binnen. Vooraleer deze (vredige) foto genomen is was er wel al flink wat boel aan vooraf gegaan.

Ze wilden namelijk weer met hun slijkpoten de keuken en de living binnenkomen maar dat was buiten het hoofdbestuur gerekend deze keer. Vier handen hebben twee nekken vast gegrabbeld voor ze de living weer als glijbaan gebruikten. Rug afdrogen valt nogal mee, daar wachten ze voor maar die poten afdrogen is een andere zaak…

Uiteindelijk is alles in de goei plooi gevallen en dan liggen ze daar… Kan je daar dan boos op zijn ?

Een melkveehouder interviewen

 Een vrouwelijke journalist wil een melkboer interviewen
over de hoofdoorzaak van de gekke koeienziekte.

 'Goedemiddag meneer, we zijn hier om informatie te vergaren
over  de oorzaak van gekke koeien ziekte.

Heeft u enig idee wat de oorzaak kan zijn?'

De melkboer staart haar aan en zegt: 'Weet u dat de koe één keer per
jaar door de stier wordt gedekt ?'

 De vrouw krijgt het schaamrood op de kaken en antwoordt:

'Zo,dat is een interessant stukje informatie maar ik begrijp de 
connectie niet met de gekke koeienziekte.'

'En,' zegt de Boer 'weet u dat we de koe vier keer per dag melken?'

 Waarop de vrouw reageert 'Dat is zeer waardevol om te weten,
kunt  u misschien nu ter zake komen?'

 'Mevrouw', zegt de Boer

'Stelt u zich even voor,

als ik vier keer per dag met uw tetten speel en ik neuk u maar één keer in het jaar, zou u daar ook niet gek van worden?'

J.P.

Kwiet…

Soms moet onze baas de kwiet uithangen. Daar is niks gevaarlijks aan of het is ook niet schadelijk, maar ’t ziet er niet uit.

Om de mensen, in dit geval argeloze Drenteneigenaars, braaf op wandel met hun hondjes in de Kempische bossen, verrassen met een totaal zonevreemd fenomeen,  jenever, koffie en cake.

Zomaar midden in ’t bos, op een geleend campingtafeltje van Louis. Daar citroenjenever staan schenken uit te kleine borrelglaasjes…terwijl hij voor de vedetten van de dag het honden drinkwater thuis was vergeten…

Staat ‘m daar op een hoogst on elegante manier de mensen naar zijn “kraam” te lokken en dan schrikt ‘m er van dat Karine daar een foto van neemt.

Hij moest dan ook gans de tijd in de weer blijven met zijn fles in de ene en de te kleine glaasjes in zijn andere hand. Maar niemand heeft tekort gehad want op ’t einde verdachten ze hem ervan van de wandelaars zat proberen te maken…

Belle & co

Foto’s op : http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/kaawpollekeswandeling_21022010

Ze zijn er…

Omdat het buiten pijpenstelen regent is ons baasje er deze middag al maar aan begonnen. De foto’s van Jil , Anita en Ute waren respectievelijk gisterenavond en deze morgen al binnengekomen. Die van ’t baasje waren dan uiteraard al beschikbaar.

Het zijn er een goede 70 geworden, de ene al duidelijker dan de andere en ’t baasje heeft gemerkt dat zijn “nief” kodakske al dementie verschijnselen vertoont. Zeker wanneer hij de zoomlens gebruikt. Daar zit duidelijk iets mis…

We gaan er nu niet veel woorden aan vuil maken. Ga maar snel eens kijken en zoek de foto’s waar jezelf op staat. Ze zijn vrij te downloaden en vrij voor eigen gebruik.

http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/kaawpollekeswandeling_21022010

Belle & co

Li Fong…

Een Nederlandse  zakenman moet regelmatig naar Engeland.
Maar op een gegeven moment  vertrouwt hij zijn vrouw niet meer.
Hij gaat naar de Chinees aan de  overkant en vraagt aan Li Fong of hij op
zijn vrouw wil letten.
Vier dagen later komt de zakenman terug uit Engeland en gaat eerst bij de
Chinees langs.
Li Fong zit helemaal in het gips,  verband, krammen en pleisters.
'Wat is er gebeurd?' vraagt de zakenman.
Li Fong vertelt:I op jouw vlouw Letten.
I zie jouw vlouw met man.
Man gaat mee naal binnen.
I klim langs legen-pijp om in slaapkamel te kijken.
Vlouw is naakt, man is naakt.
Vlouw gaat op  bed liggen, man gaat bovenop.
Li Fong ziet wippie.
Man komt klaal en laat vlouw Los.
Vlouw komt klaal en laat man Los.
En Li Fong komt klaal  en laat legenpijp  Los.'

L.M.

Waaaaaaar... zijn mijn mannen ?

Dat moet het baasje maar heel even zeggen in de buurt van onze broers en zus om bedolven te worden onder de Drenten en de baasjes die aan de andere kant van de lijn hangen.

Als die baasjes dan nog dames zijn zit het baasje er niet mee van het meermaals per dag te zeggen. Er komen dan drie sterke honden die met hun buik over de grond sleuren aan hun lijn.

Het is toch onwaarschijnlijk dat die honden als pups van acht weken bij ons weggegaan zijn en toch hun oorspronkelijke baasjes nog zo goed kennen. We hebben elkaar dan nog wel een zestal maal gezien op wandelingen,  clubmatch en “terugkomdag” maar toch is het verwonderlijk dat ze ons nog zo goed kennen.

Gisteren hebben ze toch weer een demonstratie gegeven van hun trekkracht. Door hun geschrokken en krijsende bazinnetjes was iedereen die deelnam aan de wandeling gisteren getuige van de exploten van Harry, Harko en Hadise. Wij hopen dat de bazinnetjes al een beetje over het schrikken overheen zijn.

Belle & co

Als…

Als de gasten/deelnemers zich net zo goed hebben geamuseerd als de inrichters dan was het voor ieder een prachtige  dag.

Een zestig wandelaars met 45 honden, we hebben ze niet exact kunnen tellen want het was al net als eendjes op de vijver tellen. De honden hebben een groot deel van de wandeling mogen los lopen, enkel op het domein van “het Giels Bos” dienden ze te worden aangelijnd omdat de patiënten stuk voor stuk schrik hebben van honden.

Eens de drukke baan Beerse /Gierle overgestoken kregen ze terug vrij spel, en het blijft een indrukwekkend zicht als al die meute door de bossen stormt.

We gaan hier al enkele foto’s plaatsen, er komen er nog maar ’t baasje zijn “nief” kodakske begint al aardig tekenen van dementie te vertonen. Niet alle foto’s zijn even goed naar de zin van ’t baasje. Toch een “sfeerbeeld”…

Belle & co

Gelukt…

Het is gelukt, na de wandeling zullen we met een zestigtal Drentenliefhebbers hutsepot kunnen eten.

Gisterenavond zijn we er aan begonnen met het rollen van frikadelletjes. Dat was niet zomaar even wat bolletjes draaien, neen het waren zes kilo gehakt die moesten verwerkt worden. Ondertussen zijn dat buiten het rundsvlees en de hammetjes negen kilo gehakt geworden.

Twee reuzegrote potten zijn het geworden. Niemand zal tekort komen of er vallen zieken die zich te pletter gegeten hebben.

Deze voormiddag is Agnes  de vrouw van Louis die de wandeling mee heeft voorbereid komen helpen met groenten kuisen en snijden. Een welkome hulp bij een groot werk want indien er volgend jaar nog meer deelnemers komen dan vragen we het statuut aan van beginnend industrieel bedrijf grapt het baasje.

Wij hebben alleszins al mogen proeven, omdat wij zo’n soepfanaten zijn zegt het baasje, belangrijk werk moet je aan kenners overlaten is zijn overtuiging. Wij op onze beurt zeggen “ze hebben het er goed van afgebracht, wij lustten hem !”

Tot morgen, ze voorspellen winterse buien, echt iets voor Drenten en hun baasjes en dan achteraf allen samen lekker smikkelen…

Belle & co

rijexamen

Twee Antwerpse blondjes zitten aan den toog in een caféke op 't Kiel. Zegt de een : 'k Zen zjust wer men raaiexoam gon doen.'
'Allee', vraagt de ander : 'en, oe was 't ?'
'Nie goe, zenne', zei ze, 'wer geboasd!'
Ik koom wer on da rongd pungt, en der stond em bord me daartig oep, dus 'k raaie kik daartig kier rongd da rongd pungt.'
'Ai', zei de ander, 'en verkierd geteld, of wa?'

G.L.

Vooruitzichten…

We hebben goede vooruitzichten, de baasjes zijn druk in de weer en staan uren achter elkaar in de keuken. Daar ruikt het verrukkelijk en waarschijnlijk, hoogst waarschijnlijk zelfs, zijn die knoken van die hammetjes morgen voor ons.

Want de baasjes zijn druk bezig met de voorbereidingen voor zondag van de wandeling en de daaropvolgende hutsepot. Er komt dan nadien ook nog een algemene jaarlijkse ledenvergadering, maar die voorbereidingen zijn niet voor onze baasjes…

Vandaag was het dus de dag van de aankopen voor het smulfestijn want in de hutsepot daar gaat nogal wat materiaal in, en de baasjes zijn daar nogal precies in. Het vlees moet van daar komen, de groenten van ginds, maar dat…x…hebben ze daar niet dus dan maar naar ginder… Volgen jullie nog ?

Er worden dan ook nogal wat vragen gesteld, zoals… zijn er nog borrelglaasjes ?(voor de jenevertjes bij de wandeling) Waar hebben ze de beste cake voor bij de koffie ? Die koffie, moet daar ook deca bij zijn ? En nog meer van soortgelijke vragen, te veel om op te noemen.

Dan komt zondagmorgen de wandeling, er zullen weer veel Drentjes zijn. Maar één gaat spijtig genoeg niet mee kunnen gaan wandelen… Het baasje betrouwt het nog niet, één loops teefje als Hera kan daar een oorlog onder de mannelijke hormonen teweeg brengen.

Zelfs vader Zeppos en de broers gaan volgens ’t baasje “niet welkom zijn op den hof”. Voor één keer moeten zij maar in de auto blijven. Het is voor Hera zelf ook beter… één of twee vrijers is best plezant, maar als daar vijfentwintig van die bronstige kerels aan de achterdeur staan… je zou voor minder in je bench kruipen, met de deuren stevig dicht !

Belle & co

Actueel mopke….

Lieve God,
Je hebt mijn lievelingszanger Michael Jackson,
mijn lievelingsacteur Patrick Swayze en
mijn lievelingsactrice Farah Fawcet ontnomen.
Nu heeft U zelfs mijn allerliefste Nonkel Bob ontnomen.

Mag ik U eraan herinneren dat Didier Reynders
mijn lievelingspoliticus is?
Dank U Wel

L.M.

Weer iets geleerd…

Het baasje is dus gisteren zwaar werk gaan doen bij zijn “klein zusje”. Bomen gaan verwerken tot brandhout. Zwaar werk, toch zeker wanneer dat bomen van een serieus formaat zijn.

Het was plezierig werk, mede door de zon die af en toe eens kwam toezicht houden op ’t werk en het goede materiaal waar ze mee werkten. Het baasje verkondigt trouwens altijd “goei materiaal is de helft van het werk” ! Maar ondanks dat was hij gisteren toch flink moe.

Dat lag aan de houtsoorten die ze te verwerken kregen. Geen van de drie harde werkers heeft “houtkennis”, dat hoeft ook niet als autotechnieker,  rijschooldirecteur, of boekhouder op een cultureel centrum… Na gisteren weten die drie dat je eik en beukenhout makkelijk kan klieven, zowel met de kliefhamer als met de kliefmachine, maar als je een plataan moet klieven dan krijg je “problemen”.

Alle drie kennen we platanen als de boom met de beste schaduw op de terrassen van Frankrijk, waar onder  het urenlang goed toeven is. Gisteren leerden ze een plataan op een andere manier kennen. Uren hebben ze verloren op het klieven van die grote blokken hout. “Nooit geweten” zegde het baasje “dat die plataan zo taai is om klieven, doorzagen was geen probleem, maar die grote blokken omvormen tot een formaat dat  ze in de kachel konden, was de grote uitdaging.

Belle & co

Bij ’t vrouwtje…

Het baasje is gans de dag weggeweest, al van vroeg deze morgen. Zo vroeg dat we amper  wakker waren en dat het nog niet echt licht was ! En dat voor ons baasje, dat is echt ongekend… En dan zijn we nog gans de dag bij ’t vrouwtje moeten blijven…

Ik heb mijn jeugd verteld dat het heel vroeger, toen ik zelf nog pup was het ook gebeurde maar toen moest het baasje auto’s terug naar België brengen vanuit verre landen.

Dat zal nu wel niet zo geweest zijn want hij is deze middag thuis komen eten en moest nadien nog een kettingzaag laten scherpen hoorden we hem vertellen tegen ’t vrouwtje.

Hij was bij zijn “klein zusje” hout gaan klieven en opbergen in het stalletje. Zwaar werk maar ze waren met z’n vieren vertelde hij ook nog.

Vanavond na zessen was hij terug thuis, maar hij zag er afgepeigerd uit. Dan kijken wij Drentjes elkaar zo eens raar aan en denken er het onze van… Eén ding mogen we vanavond niet meer doen en dat is zagen of het woord zaag nog maar gebruiken want ik denk dat er dan een baas achter een schuldige gaat hangen met iets om te slaan…

Hopen dat het morgen over is….

Belle & co

Fijn huisdier

Een man besluit op een dag dat het tijd wordt om een huisdier aan te 
schaffen. 
Hij gaat naar de dierenwinkel, kijkt rond en ziet een prachtige papegaai, rustig zittend op een stok in zijn kooi. 
Toch heeft het beest geen voeten en pootjes. 
'Wat is er met jou aan de hand?' denkt de man hardop. 
'Tja, zo ben ik geboren. Ik ben eigenlijk een defecte papegaai.' zegt de vogel. 
'Haha,' lacht de man, 'het lijkt wel of die papegaai begrijpt wat ik zeg en zelfs antwoord geeft!' 
'Ik versta en begrijp alles wat je zegt. Ik ben bovenmatig intelligent en 
zeer goed opgeleid' zegt de vogel. 
'Nou, als je dan zo slim bent, vertel me dan eens hoe je zonder pootjes en voetjes zo recht op je stok kan blijven zitten'. 
'Nou' zegt de papegaai 't is een beetje genant maar oké, ik wikkel mijn 
kleine papegaaienpiemel om de stok, als een soort haakje, zeg maar. 
Maar dat verberg ik met mijn dikke veren.' 
'Wow, je begrijpt echt alles wat ik zeg he?' zegt de man 'Jazeker,' 
antwoordt de vogel, 'en bovendien spreek ik vloeiend Spaans en Engels, ik kan op niveau meepraten over bijna alles, politiek, religie, sport en filosofie en ik heb me gespecialiseerd in vogelkunde. 
Je zou me moeten kopen, ik ben ook een hele goede vriend voor je.' 
De man bekijkt het prijskaartje. 380 euro staat erop. 'Sorry, dat kan ik niet betalen.' 
'Psst,'fluistert de papegaai terwijl hij de man met zijn vleugel dichterbij 
wenkt. 'Niemand wil me omdat ik geen pootjes heb. Bied maar 38 euro en je mag me zo meenemen.' 
De man biedt 38 euro en wandelt 5 minuten later met de papegaai de winkel uit. Er gaan een paar weken voorbij. De papegaai is sensationeel. 
Hij is leuk en interessant, geeft goede adviezen, is sympathiek naar 
iedereen, kortom:de perfecte huisgenoot en vriend. 
Op een dag komt de man thuis van zijn werk en de papegaai zegt: 
'Pssssssssssst' terwijl hij weer met zijn vleugel wenkt. 
De man komt dichtbij de kooi staan. 
'Ik weet niet of ik je dit wel moet vertellen,'zegt de papegaai 'maar het 
gaat om je vrouw en de postbode.' 
'Wat!?' zegt de man. 
'Nou, de postbode kwam aan de deur en je vrouw begroette hem in een niets verhullend nachtgewaad en kuste hem plat op de bek.' 
'En toen' sist de man. 'Wat gebeurde er toen?' 
'Nou, de postbode kwam binnen, greep onder haar nachthemd en begon haar overal te strelen.' 
'Mijn God,' zegt de inmiddels woedende man. 'En verder? Wat deden ze nog meer?' 
'Toen deed hij haar nachthemd uit, ging door zijn knieën en begon haar overal te likken, beginnend bij haar borsten en steeds verder en verder naar beneden.' 
'En toen, wat gebeurde er, wat deden ze verder ! ?' gilt de man buiten 
zinnen. 
'Geen idee,' zegt de papegaai, 'ik kreeg een stijve en ben op mijn bakkes gevallen'

Druk op school…

Waar we vorige week vrijdag gans alleen waren, was het gisteren werkelijk druk. We hebben een fijne school waar je haast privé les krijgt. Gisterenmorgen bvb waren we met zes honden en drie instructeurs.

Er waren dan ook nog eens zes verschillende rassen, een Malamut, een Schotse Collie, een Duitse Herder, een Appenzellertje van 3,5 maand en een even oude Leonberger. Omdat ik tussen de twee ploegen tussenin viel wat scholing betrof ( de colli was haast aan les 100!) kreeg ik ook gisteren weer privéles van Marnix.

Het was dus haast geen verschil met vrijdag want toen was het ook privé, maar waarschijnlijk presteer ik beter met enig entourage rondom ?

Voor de eerste maal waren er ook kleine kindjes in de les. Het baasje van de Appenzeller had niet alleen zijn hondje bij, maar ook zijn zoontje en dochtertje. Ook het bazinnetje van de Leonberger was daar met haar dochtertjes. Het was verbazend hoe die ukjes met die grote honden in spe omgingen. Enkel het kleinste meisje van ongeveer 3 jaar had meer moeite met zichzelf dan met hun mooie hondje.

Het was een fijne les gisteren en ook het baasje was best tevreden …

Heros

Picco Bello…

Een week hebben ze geoefend, het baasje en Heros. Tot in den treure klonk het “zit en BLIJF”. Zitten ging goed maar Heros ging steeds op de voet van ’t baasje zitten.

Het minste dat het baasje dan bewoog stapte Heros mee op. Fout dus… Dan was ‘m weer afgeleid door de kraaien in het veld, want in de tuin waren wij de stoorzenders. Het baasje trainde dan tijdens de wandeling, zo kregen wij elk afzonderlijk een wandeling, ook wel eens fijn voor een keer.

Het rare van gans het zaakje was dat Heros het wél kon, dat bewees hij toen we vrijdag van de les kwamen en langs de Zoomart reden voor brokken. Daar liep hij voorbeeldig naast het winkelwagentje, ging mooi zitten als ’t baasje stopte en bleef zelfs mooi zitten als het baasje iets verder uit een rek ging nemen.

Daarstraks tijdens de les was daar dan ineens de “klik”. Heros deed van het eerste bevel zijn “zit & blijf” comme il faut. 100% goed ! ! !

Het baasje met zijn goed hart en zijn slecht karakter dacht uiteraard dat het allemaal puur toeval was. Maar neen, telkens ging het weer goed, niet éénmaal maar zeker twintig maal bleef Heros het goed doen. We mogen dus zeker zijn. Hij kent het !

Nu dus kwestie van het te blijven onderhouden. De rest van de oefeningen zoals los volgen naast het baasje ging heel vlotjes, zelfs het niet aangelijnd draaien en wenden gaat Picco Bello.

Als het zo verder loopt  gaat ‘m klaar zijn tegen einde maart als we naar de jachttraining gaan.

Belle & co