800 kilometer later!

Tot vanavond…

Vandaag zijn de Faesen Drenten “en route”, zij zijn vanuit de Franse Charente onderweg naar de Belgische Kempen om zaterdag deel te nemen aan de Drenten clubmatch van de Belgische  Drentenvereniging.

’t Baasje heeft de aanhanger bij zoals je gisterenavond nog kon zien. Dit deels om een deel oogst uit de tuin mee te brengen maar ook om de prijzen die wij gaan behalennmee naar huis te nemen ! ! !

We zullen dus goed uit de hoek moeten komen want de baas heeft al geoefend met ons… ringtraining noemt ‘m zoiets. Dat wil zeggen, mooi naast het baasje lopen aan de linkerkant, iets dat nooit doen want wij lopen altijd rechts van ’t baasje.

Heros doet dat het mooiste zegt de baas, maar wij zeggen dan “als ‘m zijn tanden moet laten zien gaat hij op zijn rug liggen zoals vorig jaar !”

Maar ’t baasje zegt ” dat zijn zorgen voor zaterdag, morgen vrijdag is er nog een zware dag en nadien zien we wel”. Vandaag hebben we 800 kilometer te bollen en ’t zal er warm aan zijn volgens météo France.

Gelukkig hebben we plaats genoeg in de Mitsubishi en staat de airco automatisch op 21° C, wat zullen we ons dan zorgen maken ?

Belle & co

De avond voor de terugkeer…

Maak voor ons zelf niet veel verschil maar de baasjes zijn al druk bezig met allerlei spullen te verzamelen die mee moeten naar de thuisbasis.

Zo had het baasje nog het meeste last om de motoculteur op een fatsoenlijke manier op de aanhanger en onder het dekzeil te krijgen. Het is een onhandelbaar stuk ijzer zoals hij nu op de aanhanger ligt. Maar “ozze Dré, ’t baasjes broer, wil een nieuw “pelouske” aanleggen en daar heeft die de motoculteur voor nodig.

De wielen met banden die makkelijk zijn, maar niet echt nodig, blijven hier in de Charente. Niet omdat er geen plaats voor is maar die dingen wegen als lood en ’t baasje is altijd bezorgd om de gewichtsverdeling van de aanhanger. ’t Baasje heeft genoeg miserie gezien van verkeerd geladen aanhangers en caravans en de gevolgen daarvan.

Morgen voormiddag gaan we dan richting België en hopen tijdig aan te komen om die aanhanger nog te lossen want vrijdag moet die terug geladen worden met spullen die nodig zijn voor de clubmatch van zaterdag…

Belle & co

Vandaag een praktijkoefening

Al die moeite…

Al die moeite voor één muisje dat dan nog tussen hun poten door het zonnebloemveld is ingevlucht.

Als ze op de wandeling in de straatkant een bewoond muizennest vinden gaan ze als gekken tekeer. Gisteren was het Heros die plots alle remmen dichtsmeet om een meter terug als en waanzinnige te beginnen graven, ook naar China, zoals de vandaag jarige Max van het Max & Bente blog.  https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/ begin deze week begonnen is. Max is vandaag 16 jaar geworden. Felicitaties worden graag aanvaard op het voornoemd blog.

Ondertussen waren ook Hera en ikzelf terug gekomen om Heros te helpen met het uitbouwen van het nest. Als we nu elk een uit/ingang hadden genomen dan had de muis geen kant op gekund. Nu we met twee aan één pijp bezig waren en Heros aan de andere pijp bezig was, zag ons baasje de muis door een derde pijp vluchten.

We zijn wel tot aan het eigenlijke nest geraakt maar de muis was uiteraard weg. Spijtig toch, we moeten dringend iets aan onze tactiek gaan schaven …

Belle

Wa’s da baas ?

Gisteren tijdens de wandeling heeft Heros, als een onvervalste interlocktueel, de bordjes staan inspecteren die het naderende jachtseizoen typeren. “Reserve de chasse” staat er te lezen, nu kan dat wel zijn maar zoals het veld er nu voorstaat gaat de jager er niet veel aan hebben dat dit stuk jachtterrein gereserveerd is voor hem.

Dat is waarschijnlijk ook wel de reden waarom Heros het niet snapte. Wat kan je nu met een veld vol zonnebloemen aanvangen om die haas te schieten ?   Je ziet amper vijf rijen ver door de zonnebloemen heen !

Wat Heros nog niet kan weten in zijn nog jonge leven zal hij wel merken wanneer we terug naar Ferret komen, na de clubmatch in België, half september. Dan heeft buurman Serge de zonnebloemen met zijn grote maaimachine tot veevoeder verwerkt en de zaden gescheiden om potjes margarine en olie van te maken.

Wat dan overblijft van het veld is een stoppel woestenij waar de hazen en reeën weinig kans maken tegen de épagneuls Breton en de vele jagers die de Charente rijk is. En dat laatste is eigenlijk het enige probleem van de streek, vééél te vééél jagers voor een beetje wild dat nog rest. Half september is het weer zover, dan is het alsof de wereld vergaat door al die jagers die allen samen hun cartouches de lucht laten invliegen op die zondagmorgen. We houden jullie op de hoogte.

Ondertussen heeft Heros dan maar een zwerfkat de boom ingejaagd. Dat is ook een vorm van jagen volgens hem. En het grote voordeel van deze jachtwijze is dat hij dat morgen nog eens kan, en zelfs met dezelfde kat… plezant toch !

Belle

Weerbericht…

Ons baasje heeft zo enkele favoriete site’s en blog’s die al jàààren bij de favorieten hoog aangeschreven staan.

Zoals deze, het is baasjes meest favoriet weerbericht: http://www.eparco.be/Weerbericht%20Belgie%20online/index.asp

Al van in de tijd dat ’t baasje gans Europa rondreed om pechhebbers met de auto terug naar huis te brengen raadpleegde hij de site al. Hier heb je in tal van items informatie over België maar ook hoe het gesteld is met de regen rond bvb Trondheim in Noorwegen, of Calgari op Sardinië.

Het is meermaals gebeurt dat het baasje zijn reisschema aanpaste aan de informatie die hij op deze site kreeg.

Ook nu is hij al een paar dagen het verloop van het weer aan het volgen met het oog op zaterdag. Gaat de clubmatch door onder een stralende zon zoals vorig jaar, of moeten we meerdere tenten voorzien wegens pijpenstelen regen ?

Wat de wolkenvooruitzicht voor zaterdag is kunnen we nu nog niet zien maar de tendens naar droog weer zit er wel in. Nu is het nog een zaak van “cross your fingers” of eieren voor de zusters Klarissen…

Belle & co

Wind uit de verkeerde hoek…

Er staat een wind uit een verkeerde hoek, letterlijk uit een hoek. De hoek tussen twee zetels ! Daar ligt Heros op zijn rug, gerekt en gestrekt…scheten te laten.

Nu zijn Heros zijn darmen al twee dagen aan de “minderhand”. Wat er vooraan in gaat is niet anders dan gewoonlijk, maar de stevige sossisen die we van hem gewend zijn, die zijn er niet bij.

Eergisteren was er zelfs ’s nachts een “accidentje” in zijn bench gebeurd. Dat was de schuld van de baas die wel gehoord had dat Heros kefte zo rond een uur of drie. Maar omdat hij tegen alle gewoonten in de dag voordien ook al geblaft had redeneerde de baas, “gij gaat daar geen gewoonte van maken hé manneke”.

Dat Heros alles had gedaan om zijn bench niet te bevuilen was zichtbaar aan de deur van de bench. Die was onderaan flink krom getrokken met zijn tanden. Dat bezorgde bij ’t baasje nog meer schuldbewustzijn…

Uiteindelijk lossen we de “choco periode” op met rijst om snel weer in de “sossisen periode” te komen. ’t Baasje heeft Heros ook een halve immodium laten slikken. Waarschijnlijk is de combinatie van de twee methodes de oorzaak van een “krachtige niet welriekende wind uit het westen “…

Belle

Kennismaken met familie…

Ken je dit duo al ? Het is ons nichtje en neefje, waar we voorlopig de naam nog niet van kennen. Het zijn de pups van tante Ella, de zus van “ons moe”.

De pups zijn nu een maand oud en al flink uit de kluiten gewassen blijkbaar. Blijkbaar zegt ons baasje want hij heeft nog niet de kans gehad om eens op bezoek te gaan bij Ingrid en Johan, gewoon wegens te ver uit de buurt. Maar een van de volgende dagen moet het er eens van komen.

Mooi zijn ze in elk geval die twee puppy’s. Het kan ook iet anders hé als je in zo’n familie bent geboren.

Ingrid stuurde ons de foto’s samen met het bericht van het te herplaatsen keeshondje, of hoe één mail zowel goed als minder goed nieuws kan bevatten. Wij wensen in elk geval zowel voor de pups als voor het keeshondje nog een heel mooie toekomst !

Hera en Heros.

Terug in het WWW wereldje…

We zijn terug op het net, het bleek dat de “live box” wat staat voor de Franse modem van Orange/Wanadoo niet tegen een lokaal onweer kon.

We hebben geen bliksem inslag gehad, en enkel maar op de computer gewerkt op ’t moment dat het onweer alweer kilometers van ons weg was en toch was er geen leven meer te krijgen in de oude Live box.

We zijn dan daarstraks maar naar de Géant Casino gereden in Angoulême waar Orange/Wanadoo zijn verkooppunt heeft. Bleek ik niet de enige te zijn met modem problemen. De dozen vlogen weg en ik begon aan te schuiven als achtste in de rij. De oude modem moest wel even gecontroleerd worden en na 15 minuten kon ik de nieuwe modem meenemen.

Nu heb ik dikwijls gefoeterd op alles wat nog maar rook of een glimp had van Wanadoo maar nu moet ik toch zeggen, we zijn goed behandeld door een best aardige en vrinedelijk juffertje en de nieuwe modem was nog eens 100 % gratis mee te nemen ook.

Zo zijn we dan ook, als ’t goed is zeggen we het ook, ’t moet niet altijd kommer en kwel zijn !

Jan

Vandaag dan maar niet…

Het onweer van deze morgen heeft roet in het internet gebeuren geworpen. Geen verbinding vandaag met de grote WWW wereld, niks uitgaand en niks binnekomend.

Maaaar…. Dank zij de buren die niet getroffen zijn door de “foudre” of bliksem kunnen we dan toch aan de lezers van ’t blog melden dat we nog vandaag naar een oplossing zoeken of morgen in de voormiddag met de “live-box” onder de arm richting Géant Casino gaan, waar Orange/Wanadoo zijn verkoopspunt heeft.

Jan

Eindelijk…

Eindelijk regen…wij zijn waarschijnlijk de enige Belgen die op het moment zo reageren, maar na zeven weken zonder, op één bui na, is de regen meeeer dan welkom. Voor mens en dier en voor de tuin was het hoogstnoodzakelijk.

De krant meldde eergisteren al dat het oppervlakte water al gelimiteerd was in sommige zones van het departement Charente. Zo was er een beperking op het waterverbruik voor de watermolen van Verteuil. Daar mocht de molenaar zijn molen, nochtans een toeristische trekpleister beneden aan het kasteel, niet laten werken omdat het waterpeil van de rivier te laag was.

Maar wat willen we nu nog klagen, er is 7 mm gevallen tussen 5 uur en 8 uur  vanmorgen. Om vijf uur vanmorgen is het beginnen regenen en onweren, samen met een mooi klank en lichtspel. Het onweer was niet van lange duur en de regen kwam in meerdere korte maar hevige buien. Ook nu vallen er regelmatig regenbuien terwijl er in de verte, maar dan wel heel ver nog donder te horen is.

Er zijn ook nog zware wolken die komen aandrijven, wolken waaraan je kan zien dat ze nog serieuze ladingen regenwater vervoeren. Hopelijk zijn er nog enige voor ons bij want dat was wel voorzien in de weersvoorspellingen. En tot nu toe klopten die voorspellingen tot op het uur. (die kaarten van gisteren zijn bewegende voorspellingen, die dien je even tijd te geven om op te laden en dan zie je wat er je te wachten staat uur per uur)

Belle & co

Geen kristallen bol…

heeft hij, en koffiedik kan ‘m ook niet ontleden, met de kaarten verliest ‘m altijd en toch kon het baasje weten dat er vandaag weinig bezoek zou komen op ’t blog.

Het is natuurlijk zo dat het geen manier van concurreren is tegen terrassen en BBQ’s,  als de mensen in ’t vaderland zulke ellendige dagen rotweer gehad hebben en dan eens twee dagen hebben dat de zon schijnt en het zomergevoel terugkomt.

Maar ’t zal weer niet lang duren als je zo de weerkaarten voor de volgende dagen bekijkt. En zelfs voor ons kondigen zich uitgestrekte regengebieden aan. Nu maar hopen dat alles dat komt aandrijven van over de Oceaan er hier uitvalt en dat de lage landen bij de zee eens droog blijven. Want zo is het nog altijd, wat er hier uitvalt, dat kan er ginder in ’t Belgikske niet meer uit vallen.

Het is spijtig dat onze twee tante nonnekens bij de Klarissen niet meer leven, anders konden we die nog eens op hun oude knietjes zetten om een stormnoveen (zo noemt dat toch hé) te doen om goed weer te hebben voor volgende zaterdag. De noodzakelijke eieren daarvoor zouden niet mankeren!

Belle

Amai mijn oren…

Augustus oogstmaand zegt men… wel , zij die dat zeggen hebben voor de volle 100 % gelijk. Je moet ons zien als we na de wandeling terug thuiskomen, gans onze oren en borst hangen vol met zaadjes van grassen die zich dan ook nog eens heel hardnekkig vastkleven.

De baasjes leggen de kammen al niet meer op hun plaats in de “hondenkast” (de kast in de keuken waar alle hondenspullen liggen behalve de benches) De kammen liggen momenteel op het salontafeltje bij een pot waar de zaadjes en het losgekamde haar in verzameld worden.

Bij Heros was het gisteren goed prijs. Die had een serieuze zaadbol in de haren van zijn staart en laat dat nu de plaats zijn waar hij niet wil gekamd worden. Dat leverde dan haast een gevecht op met de baas die erger wilde voorkomen en “par force” die zaadbol wilde verwijderen. De baas redeneert , als ik hem nu niet uit de staart kam, dan komt er morgen de schaar aan te pas om dat onding er uit te knippen.

Inmiddels hebben we ook al klanken gehoord die van de baasjes kwamen en waar we woorden hebben gehoord van “vetlappen”, “douche en bad”, “clubmatch”, “stof en slijk”. Het zit er dus nog aan te komen dat het hoofdbestuur zich schaamt van met zo’n vetlappen in die toestand naar de clubmatch te komen. Argumenteren van zelfreinigende vacht en nooit meer doen gaat deze keer niet helpen, ons gedacht. Het enige dat ons nog kan redden is dat er niet genoeg hondenshampoo meer in huis is en dat het niet gaat regenen want met deze droogte en daarbij komend stof gaat het bad toch niet  veel resultaat hebben.

Belle

Tegengekomen…

Niet onderweg en geen personen, maar gewoon twee foto’s. Die is het baasje daarstraks tegengekomen in de archieven van de computer.

Die zijn hier al eens op het blog verschenen op 7 september vorig jaar onder het bericht “knipje”. Heros was die dag op bezoek geweest voor een “anti boelekesknipje”. Dr. Bart heeft toen de zaadleider doorgeknipt om Oedipus gevallen en inteelt situaties te vermijden met mij en Hera in de buurt.

In ’t Binnenhof, de dierenkliniek, had ‘m zo’n doorzichtige trechter om zijn nek gekregen om toch maar zeker niet aan het wondje te likken of te krabben. Die trechter bleek een dikke flop te zijn toen wij, moeder en zus, dat te zien kregen.

Aan twee zijden waren we daar aan het trekken en Heros, de sukkelaar die een paar uren tevoren al onder het mes was geweest, werd van hot naar her getrokken aan die trechter.

’t Baasje zag ook wel dat dit geen oplossing was en besloot de trechter naar de archieven te verwijzen. In plaats daarvan kwam een oud T-shirt van ’t baasje, één uit de tijd dat het baasje Europa nog afschuimde voor VAB-Europech, kwam uit de mottenballenzak en werd Heros aangepast. Op sommige plaatsen was het wel wat “los” maar met twee knippen om zijn achterpoten door te steken leek het wel een maatpak.

Vooral op zijn rug stond “simply the best” mooi gespannen en kon hij zo naar VAB voor een reclameopdracht.

Het T-shirt heeft maar één nacht gediend en de morgen daarop na het uitlaten is ‘m terug binnengekomen met enkel nog wat flarden om z’n lijf. Daar hadden de moeder en zus voor gezorgd. Letterlijk de kleren van zijn lijf gescheurd…

Belle

ARABISCHE LOGICA

Nachtelijke activiteiten….

Gisterenavond, -nacht zelfs, bij het uitlaten voor de late plas duurde de plas wel erg lang voor we terug binnen kwamen. Er was op de koer een heen en weer geloop onder de picknicktafel en onder het struikgewas tegen de afsluiting.

Hera was druk bezig de blaadjes van de lindeboom op te harken en Heros was zijn truken van met zijn voorpoten te springen weer aan het demonstreren. Het baasje ging er met de zaklamp op af en zag dat Hera een pad het leven zuur aan het maken was. ’t Baasje was wel zijn “nief kodakske” vergeten mee te brengen en dus daar hebben we geen “portretje” van.

Door al de drukte met die pad was er van de plas dus niets meer gekomen en dus werden we naar de tuin gestuurd om daar wat “af te koelen” en alsnog onze plas te doen.

Daar was het dan Heros weer die, met zijn typische blaf als ‘m iets gevonden heeft, half het gehucht moest laten weten dat hij een egel gevonden had. Het is de grootste van ons drie maar op zulke momenten is ’t gewoon “nen broekschijter” zoals ’t baasje dat noemt. Dan moet ik komen om die egel naar ’t baasje te brengen, zelf durft ‘m dat dan niet, de labbekak !

Vermits het baasje zijn kodakske nog bij zich had om die pad te fotograferen, heeft ‘m er maar van geprofiteerd om foto’s van “Belle met egel” te nemen. Ook zijn lederen lashandschoenen had hij al meegebracht en was de egel al snel terug in de naburige weide teruggezet . Die weet weeral wat vertellen aan egel-vrouwlief als hij tegen de morgen terug thuiskomt…

Belle

Lekker…

Deze morgen legde het vrouwtje nog een soepbeen uit de vriezer… zo’n groot waar we wel met drie van konden snoepen. Hera stond al snel de wacht te houden bij de lekkernij maar dat was niet de bedoeling van het hoofdbestuur. Van dat soepbeen diende zoals het woord zelf zegt een soepje van gebrouwen te worden.

Het baasje heeft dat been met zijn “special force’s” zaag in drie verdeeld en toen ging en de drie stukken de kastrol in. Laat in de namiddag was het been genoeg afgekoeld en kregen we elk ons deel.

Een tafel hebben wij niet nodig om eens goed te snoepen, ver genoeg uit elkaar, om elkaar zeker niet te storen, hebben wij dat been “soldaat gemaakt”. Daar hadden wij niet zoveel werk mee omdat het nog een kalfsbeen van bij “galantine” in Vosselaar kwam. Die kalfsbenen zijn veel zachter en bieden dus heel wat minder weerstand dan een rundsbeen.

Ik had mijn snoep al begraven als reserve voor “tegen dat er nog eens oorlog komt” zoals het baasje altijd zegt. Maar toen ons baasje dreigde van het zelf op te graven ben ik er toch maar aan begonnen. ’t Been zag er niet  meer uit na dat verblijf onder het zand/stof maar ’t heeft toch nog vreselijk goed gesmaakt.

Belle