Amai mijn oren!

Tegengekomen…

Niet onderweg en geen personen, maar gewoon twee foto’s. Die is het baasje daarstraks tegengekomen in de archieven van de computer.

Die zijn hier al eens op het blog verschenen op 7 september vorig jaar onder het bericht “knipje”. Heros was die dag op bezoek geweest voor een “anti boelekesknipje”. Dr. Bart heeft toen de zaadleider doorgeknipt om Oedipus gevallen en inteelt situaties te vermijden met mij en Hera in de buurt.

In ’t Binnenhof, de dierenkliniek, had ‘m zo’n doorzichtige trechter om zijn nek gekregen om toch maar zeker niet aan het wondje te likken of te krabben. Die trechter bleek een dikke flop te zijn toen wij, moeder en zus, dat te zien kregen.

Aan twee zijden waren we daar aan het trekken en Heros, de sukkelaar die een paar uren tevoren al onder het mes was geweest, werd van hot naar her getrokken aan die trechter.

’t Baasje zag ook wel dat dit geen oplossing was en besloot de trechter naar de archieven te verwijzen. In plaats daarvan kwam een oud T-shirt van ’t baasje, één uit de tijd dat het baasje Europa nog afschuimde voor VAB-Europech, kwam uit de mottenballenzak en werd Heros aangepast. Op sommige plaatsen was het wel wat “los” maar met twee knippen om zijn achterpoten door te steken leek het wel een maatpak.

Vooral op zijn rug stond “simply the best” mooi gespannen en kon hij zo naar VAB voor een reclameopdracht.

Het T-shirt heeft maar één nacht gediend en de morgen daarop na het uitlaten is ‘m terug binnengekomen met enkel nog wat flarden om z’n lijf. Daar hadden de moeder en zus voor gezorgd. Letterlijk de kleren van zijn lijf gescheurd…

Belle

ARABISCHE LOGICA

Nachtelijke activiteiten….

Gisterenavond, -nacht zelfs, bij het uitlaten voor de late plas duurde de plas wel erg lang voor we terug binnen kwamen. Er was op de koer een heen en weer geloop onder de picknicktafel en onder het struikgewas tegen de afsluiting.

Hera was druk bezig de blaadjes van de lindeboom op te harken en Heros was zijn truken van met zijn voorpoten te springen weer aan het demonstreren. Het baasje ging er met de zaklamp op af en zag dat Hera een pad het leven zuur aan het maken was. ’t Baasje was wel zijn “nief kodakske” vergeten mee te brengen en dus daar hebben we geen “portretje” van.

Door al de drukte met die pad was er van de plas dus niets meer gekomen en dus werden we naar de tuin gestuurd om daar wat “af te koelen” en alsnog onze plas te doen.

Daar was het dan Heros weer die, met zijn typische blaf als ‘m iets gevonden heeft, half het gehucht moest laten weten dat hij een egel gevonden had. Het is de grootste van ons drie maar op zulke momenten is ’t gewoon “nen broekschijter” zoals ’t baasje dat noemt. Dan moet ik komen om die egel naar ’t baasje te brengen, zelf durft ‘m dat dan niet, de labbekak !

Vermits het baasje zijn kodakske nog bij zich had om die pad te fotograferen, heeft ‘m er maar van geprofiteerd om foto’s van “Belle met egel” te nemen. Ook zijn lederen lashandschoenen had hij al meegebracht en was de egel al snel terug in de naburige weide teruggezet . Die weet weeral wat vertellen aan egel-vrouwlief als hij tegen de morgen terug thuiskomt…

Belle

Lekker…

Deze morgen legde het vrouwtje nog een soepbeen uit de vriezer… zo’n groot waar we wel met drie van konden snoepen. Hera stond al snel de wacht te houden bij de lekkernij maar dat was niet de bedoeling van het hoofdbestuur. Van dat soepbeen diende zoals het woord zelf zegt een soepje van gebrouwen te worden.

Het baasje heeft dat been met zijn “special force’s” zaag in drie verdeeld en toen ging en de drie stukken de kastrol in. Laat in de namiddag was het been genoeg afgekoeld en kregen we elk ons deel.

Een tafel hebben wij niet nodig om eens goed te snoepen, ver genoeg uit elkaar, om elkaar zeker niet te storen, hebben wij dat been “soldaat gemaakt”. Daar hadden wij niet zoveel werk mee omdat het nog een kalfsbeen van bij “galantine” in Vosselaar kwam. Die kalfsbenen zijn veel zachter en bieden dus heel wat minder weerstand dan een rundsbeen.

Ik had mijn snoep al begraven als reserve voor “tegen dat er nog eens oorlog komt” zoals het baasje altijd zegt. Maar toen ons baasje dreigde van het zelf op te graven ben ik er toch maar aan begonnen. ’t Been zag er niet  meer uit na dat verblijf onder het zand/stof maar ’t heeft toch nog vreselijk goed gesmaakt.

Belle

De helft…

Van de mopjes die Ghislain me gisteren doormailde…

Zaadcellen:
3 zaadcellen onderweg naar de baarmoeder.
Zegt de 1°   'als ik win hoop ik dat ik een jongen ben.'
Zegt de 2°   'ik hoop dat ik een meisje ben.'
Zegt de 3°   'rustig gasten rustig, we zijn nog maar in de slokdarm.'

Dr. Onderzoek:
man:            Dokter, denkt U dat ik nog 40 jaar zou kunnen leven ?
Dr.:             Bent U drinker?
man:            Neen
Dr.:             Bent U roker?
man:            neen
Dr.:             Gaat U vreemd?
man:            neen
Dr.:             Waarom wilt U dan nog 40 jaar leven ?

Wat is het verschil tussen een echtgenote en een minnares ? 
 Ongeveer 20 kg.

Hoe noemt men een intelligente vrouw ?
Een travestiet.
 
Wat is het gevaarlijkste deel van een auto ?
De bestuurster
 
Waarom heeft God eerst de man geschapen en pas nadien de vrouw ?
Om hem de kans te geven even te genieten van het aards paradijs.

Wat kan een komma toch belangrijk zijn:
Zin 1:           Hij zat op haar schoot, en rustte uit.
Zin 2:          Hij zat op haar, schoot en rustte uit.

Wat is een vrouw die 90% van haar intelligentie heeft verloren ?
Een weduwe.
 
Waarom hebben Japanners gemiddeld zo'n hoog IQ ?
Heb je ooit Japanse blondjes gezien.
 
Wat gaat er bij een vlieg door z'n hoofd als ie keihard tegen het raam vliegt ?
Zijn kont.

G.L.

Riskeer het maar niet…

Het is al zo dikwijls gebeurt dat we er nu maar eens aandacht aan geven hier op ’t eigenste Bas & Belle blog.

Het draait om eten en rangorde in de roedel. Ikzelf, Belle, ben een trage eter. Soms heb ik het “nogal eens breed hangen” zegt het baasje en begin ik niet dadelijk aan mijn kom met eten. Dan zet het baasje of ’t vrouwtje de kom omhoog zodat mijn kroost er niet mee aan de haal kan gaan.

Later geef ik dan toch te kennen dat ik wel wat zou lusten en dan komt het eten terug te voorschijn. Heros, die altijd honger heeft zou maar wat al te graag mee aan de dis zitten, maar de roedelrichtlijnen gebieden hem van op afstand te blijven wanneer de roedelleider zijn/haar eten naar binnen werkt.

Hij ligt dan te zuchten op een wijze dat je er medelijden mee zou krijgen, en met zijn neus ligt hij dan op mijn kom. Gisteren lag hij zelfs de randen af te likken terwijl ik nog aan het eten was.

Reken er maar niet op dat hij zijn kop in mijn kom zal steken vooraleer ik gestopt ben met eten. En toch heb ik er nog nooit een grom voor moeten geven.

Ik heb toch brave en welopgevoede kinderen hé…

Belle

Dat is erover…

Dat is er over en nog geen klein beetje ook niet. Ons baasje wist niet wat ‘m zag en kon z’n ogen niet geloven ! Zijn dagelijkse Franse krant “Charente Libre” doet een test over de kennis van de Engelse taal van de bevolking en de diensten in de Charente ! ! !

Waar halen ze het ? Nu zullen de eigen inwoners nog eens berispt worden omdat ze geen of slecht Engels praten en verstaan. En dit ten behoeve van 5000 inwijkelingen van “over ’t water”. Dat die niet de meest bescheiden Europeanen (?) zijn is bij ieder bekend,  maar dat ze nu ook al de bevolking waar zij te gast zijn en de regio die ze zelf hebben gekozen gaan bekritiseren dat kan echt niet meer, dat is ronduit onbeschoft.

Het gaat pas echt de verkeerde kant uit wanneer een Engelse ook nog eens rode kaarten gaat uitdelen aan diensten waar je niet in het Engels terecht kan, zoals de boutique van Orange en het grote ziekenhuis Girac in Angoulème.

The lady heeft een tijdje geleden haar schouder gebroken en nu beklaagt zij zich erover dat er niemand was die haar in het Engels kon helpen in voornoemd ziekenhuis.

Kijk als ons baasje zoiets leest dan begint de honderdjarige oorlog al heel wat duidelijker voor hem te worden ! Zulke lui die zet je toch op het eerste vliegtuig richting Londen met een “one way ticket”. Destijds in de honderdjarige oorlog hadden ze nog geen vliegtuigen, toen sloegen ze zulke lui gewoon de kop in !

Ze zouden beter eens een test doen van de kennis van de Franse taal onder de  inwijkelingen en dan de resultaten eens bekendmaken hoe de Engelsen uit die test komen !

Belle &co

Met excuses aan die met Engelsen verwante lezers die het wel goed menen en hun best doen om via de Franse taal toch deel uit te maken van hun dorpsgemeenschap, zij zullen het echter wel verstaan waar ons baasje zijn gram haalt.

Voor de verandering, Limburgers…

Een Limburgs koppel probeert tevergeefs een kind te krijgen.

De vrouw  geraakt maar niet in verwachting. Ze hebben de grootste specialisten   geraadpleegd, alle mogelijke analyses laten uitvoeren, alle mogelijke   methoden geprobeerd, tevergeefs.

Tot op een dag dat ze over een Amerikaanse professor horen spreken, die   schijnbaar mirakels verricht.

Het koppel vertrekt naar de Verenigde Staten en bekomt een afspraak  bij de befaamde professor.

Wanneer ze echter bij de professor komen,stelt er zich een probleem : het koppel spreekt geen woord Engels en  de professor geen woord Nederlands.

Met gebarentaal maakt de professor hen duidelijk, dat hij ze aan het werk zou willen zien.

Een beetje verlegen begint het koppel te vrijen, terwijl de professor hen langs   alle kanten observeert en roept op een gegeven ogenblik : "Stop!"

Hij loopt naar zijn bureel en schrijft hen wat voor.  

Tevreden reist het koppel terug naar huis.

Het eerste wat ze doen is een apotheek binnenlopen en vragen aan   de apotheek : Hebt u Tritéoterol?

Tritéoterol? vraagt de apotheker. Nee nog nooit van gehoord

Bent u zeker van de naam van het medicijn?

Ja absoluut, en hij toont het   briefje van de Professor.

U hebt verkeerd gelezen, zegt de apotheker, er staat "Try the   other hole"  

G.L

Grijs, vriê grijs...

’t Ziet er grijs uit vanmorgen in het noorden van de Charente, heel grijs zelfs en de auto die vannacht niet onder de hangar gestaan heeft is nat. Die auto zit zelfs onder het slijk, door het stof dat er op lag en dat beetje regen zegt het baasje.

Het heeft dus vannacht een beetje geregend, te weinig om te vermelden maar op dit moment van droogte telt elke drup.

We kregen deze morgen van ’t vrouwtje ook een nieuw speeltje. Hét speeltje dat we graag hebben, een kleine PET fles. Het vrouwtje had er maar twee lege en vermits Heros met de bal aan het spelen was er geen probleem wat speeltjes betreft.

Dat hadden we gedacht, en was buiten de waard gerekend . Ook Heros eiste zijn knisperend speelgoedje op zodat het baasje de gele afvalzak moest controleren op een nog intact flesje.

Vroeger kregen we het flesje met dop en al maar sinds de baasjes de dopjes sparen om te recycleren en daarmee de opleiding van hulp- en geleidehonden mee sponsoren krijgen we doploze flesjes.

Ondertussen zijn de flesjes al plat gekauwd en zijn ze klaar voor de gele plastic-metaal-papierzak van de “tri-selectif”.

En ondertussen wachten we op de beloofde flinke bui. Sorry lage landen wij hebben nood aan water !

Belle & co

Waar blijven ze de energie halen…?

Dat is wat ons baasje zich afvraagt als hij ons bezig ziet. Het begon al deze morgen vroeg, opspringen tegen het baasje, hun kom met brood lag haast tegen de grond terwijl het baasje zijn pyjama broek moest vast houden want Hera stond recht tegen zijn rug en die kijkt niet nauw waar of hoe ze te werk gaat met haar poten !

Daarna in de tuin hebben we met drie haast een uur achter elkaar gehangen. Het ging er niet zachtaardig aan toe, het baasje moest van ’t vrouwtje komen kijken wieer nu wie aan het afmaken was. Maar ’t was maar spel…

Deze namiddag was het baasje begonnen aan de Mobil home (hier is dat een camper, een Mobil home is een stacaravan) van Mick de overbuur. Die had wat problemen met zijn remmen en ’t baasje ging dat in orde maken. Zolang ’t baasje alleen bezig was ging het nog maar van ’t moment Mick kwam helpen moesten we met z’n drieën ook komen helpen. Je kan denken hoe blij het baasje daarmee was !

Ook vanavond zijn we nog geen moment rustig geweest. De baasjes waren wat laat met ons eten want zelf waren ze moeten gaan aperitieven bij onze adellijke bejaarde buurvrouw. Daar hebben ze dan kennis gemaakt met haar jongste zoon (van zeven kinderen) met wie ze een alleraardigste babbel hebben gevoerd en dan er nog achter gekomen zijn dat hij in Brussel woont.

Dat was een meevaller omdat de zoon ook nog eens goed op de hoogte was van het reilen en zeilen in ’t Belgikske. Het is één van de weinige Fransen die niet beïnvloed is door de Franse pers en goed weet dat de twee grote bevolkingsgroepen in België elkaar niet naar het leven staan. Want dat is wel hoe de Fransen denken hoe de Vlamingen en Walen nog steeds in staat van oorlog met elkaar zijn.

En toen kwamen ze terug thuis en kregen we een kom vol energie, en begon het spelletje van voor af aan …

Belle & co

De contact advertentie,

Een vrouw belt naar de plaatselijke krant:

"Ik wil graag een contact advertentie plaatsen".

"Dat kan, zegt de man aan de andere kant van de lijn !".

"Wat moet de tekst zijn ?"

 De vrouw antwoord:

"Leuke, spontane vrouw zoekt sportieve man !".

"Prima, zegt de man aan de andere kant !".               

"Moet ie er vanavond al in ?".

"Het liefste wel, maar zet dat er maar niet bij...zegt de vrouw ! ".

L.M.

Onze “speedy”…

Zie haar gaan op de foto’s de lichtste en de slankste van het trio was gisteren “in goeden doen”, klaar om Drenten snelheidsrecords te breken in het vrij veld .

Wat Hera bezielde gisteren is ons een raadsel maar gans de tijd van de wandeling heeft ze in top speed afgelegd. Net alsof ze de duivel op haar hielen had.

Vorige week kon Heros niet snel genoeg bij ’t baasje zijn,maar die was geschrokken van een immense tractor die van achter de bocht kwam en hem “achtervolgde“. Van hem wisten we dus waarom hij zo rende.

Van Hera zal het wel een mysterie blijven, niet dat we er van wakker liggen maar toch waren we benieuwd. Zij is van nature al de meest actieve en werkzaamste en het veld afdweilen naar sporen is haar niet vreemd maar zo een half uur aan maximum snelheid rond rennen heeft ze nog nooit gedaan…

Belle

Nog vier dagen…

Nog vier dagen heb je de tijd om je in te schrijven samen met je Drent voor de clubmatch van zaterdag 28.08.2010.

Tot vrijdag aanstaande, 20.08.2010 heb je namelijk nog de tijd om je in te schrijven voor hét Drentenevenement van het jaar. Zorg dus dat je er tijdig bij bent, het zou werkelijk spijtig zijn moest je het missen!

Om te reserveren voor de BBQ en je Drent in de goede categorie in te schrijven moet je  bij de secretaris van de vereniging Ingrid Mestdagh zijn. ingrid.mestdagh@scarlet.be of op dit adres: info@drentschepatrijshond.be

Je kan alles ook nog eens nalezen op de site van de vereniging waar je onder actueel ook alle informatie kan vinden http://www.drentschepatrijshond.be/

Wil je nog meer informatie, geef dan maar een mailtje, ons adres kan je in de rechtse kolom vinden onder “E-mail mij”.

We hopen alle Drenteneigenaars en sympathisanten daar te kunnen ontmoeten om er een fijne zonnige dag onder gelijkgestemden van te maken.

Jan

Ps: foto’s zijn van de clubmatch 2009

In de hemel…

Jan, Peter en Henk verongelukken op weg naar een voetbal-wedstrijd. 
Ze komen bij de hemelpoort aan en wachten tot Petrus deze opent. 
"Voordat ik jullie binnenlaat, moet ik weten hoe vaak ieder van jullie is vreemdgegaan," aldus Petrus. 
Jan neemt het voortouw en zegt: 
"Hmm, exact weet ik het niet meer, maar het zal toch gauw zo'n dertig keer zijn geweest." 
"Da's niet zo mooi," zegt Petrus,"dan krijg jij slechts een klein Peugeootje om in de hemel mee rond te rijden." 

Daarna is Peter aan de beurt. 
"Ik ben 5 keer vreemdgegaan," zegt Peter. 
"Okee," zegt Petrus, "dan krijg jij een BMW 330." 

Als laatste wordt Henk gevraagd hoe vaak hij is vreemdgegaan. 
"Ik heb mijn vrouw nóóit bedrogen," zegt Henk trots. 
"Prima," zegt Petrus, "dan mag jij een Ferrari uitzoeken." 

Zo gaan drie weken voorbij, en tuffen de vrienden wat in de hemel rond. 
Op een gegeven moment zien Peter en Jan, dat Henk zijn Ferrari aan de kant heeft gezet en stilletjes aan het huilen is. 
"Waarom huil je?" vragen de anderen, "jij hebt toch de mooiste auto om mee rond te rijden?" 
"Jawel," zegt Henk, "maar ik zag zojuist mijn vrouw op rolschaatsen voorbij komen!"

L.M.

Allemaal echt en uniek…

Een ganse weide van enkele hectaren groot vol met unieke, echte, onvervalste brol. Zo kan je het beste een bric à brac ofte rommelmarkt beschrijven.

Onze baasjes bezoeken die rommelmarkten zo wel eens af en toe, meestal om “d’ er eens tussen uit te zijn” of iemand te ontmoeten en een klapke te doen en dan samen een pintje te drinken aan de plaatselijke “buvette”.

Zelden koopt ons baasje iets op die rommelmarkten, hééél zelden zelfs. Gisteren kocht hij dat “zilveren”teckeltje, maar hij heeft lang moeten nadenken om terug te weten wat het vorige unieke en onvervangbare stuk daarvoor is aangekocht. Dat bleek dan het email bord te zijn dat stationeren verbiedt en dat ‘m aan de schuurdeur heeft bevestigd.

Wat gisteren nog eens sterk is opgevallen is dat haast de helft van de verkopers op de rommelmarkt van Engelse origine is. Nu zijn er hier een tiental jaren geleden massa’s Engelsen neergestreken maar dat die haast allen in de rommel”bussines” gingen gaan is ons baasje pas gisteren echt opgevallen.

Voor de rest is het ophalen van jeugdsentiment ook een liefhebberij van ’t baasje, “ouwen brol”uit de tijd tussen de 15 en 20 jaar ligt er met hopen tussen de “aantrekkelijke  koopwaar” . Vinyl platen in 33 en 45 toeren uitvoering en soms nog wel eens 78 toeren platen liggen er in overvloed. Gisteren zag het baasje ook moderner spul liggen, en dat voor de eerste keer… porno dvd’s en niet meer fonkelnieuwe “vuil boekskes” ! Van die boekskes die in de winkel helemaal in ’t bovenste schap liggen, waar de klein mannen niet aan kunnen. Hier lagen ze toch haast tegen de grond !

Belle & co

Na mijn balletje, de vod…

Deze morgen wilden die twee snotters van mij de enige overgebleven van de zes tennisballen bemachtigen. Ondanks ze met twee waren is hen dat niet gelukt. Ze hebben nog iets respect voor “ons moe” hé.

Deze namiddag was het van ‘t  zelfde laken een broek… Nu ging het echter om een stuk vod, eigenlijk een deel van een oude pyjama van het baasje, die hij enkele maanden geleden in een even oude sok had gestopt. Met aan beide zijden een knoop erin hadden wij zo elk een speeltje gekregen.

Die sok van Heros was uiteraard het snelst verleden tijd en die van Hera hebben die twee dan maar samen in de vernieling geholpen. Die van mij was in de hangar in de vergetelheid geraakt en tijdens het bezoek van onze familieleden is die weer boven water geraakt.

Geheel blijven is er voor zulk speelgoed niet bij, en ’t baasje heeft al heel wat sokkenrommel uit de tuin opgeraapt. Enkel dat stuk pyjama is aan zijn aandacht ontsnapt en dat heb ik nu terug het mijne gemaakt.

Dat is niet zonder slag of stoot gegaan want H & H wilden ook een stuk vod. Maar zoals deze morgen met de tennisbal heb ik mijn autoriteit nog eens laten gelden en nu liggen ze beide met afgunstige ogen naar een stuk vod te kijken dat te smerig is om nog vast te pakken zegt de baas, maar ’t is mijn vod en ze blijven er af ! Zo simpel is dat .

Belle

Teckeltje…

Enkele jaren geleden nam ’t baasje een foto op de bric à brac in Tusson van een verkoper die lag te slapen in een zetel die te koop was, gewoon om te illustreren dat verkoper zijn op een bric à brac toch wel vermoeiend is.

Maar op de voorgrond, bij de andere te koop aangeboden prullaria (rommel) stond een glazen of kristallen teckeltje. Ons was het niet opgevallen maar “Gertje” die al jaren teckel liefhebber is meldde het ons. Wat we niet wisten is dat “Gertje”, die eigenlijk Carine heet, alles wat met teckeltjes te maken heeft verzamelt !

Sindsdien keek ons hoofdbestuur op elke rommelbeurs uit naar dat glazen beestje. Dat is natuurlijk zoeken naar een speld in een hooiberg, om juist datzelfde postuurke terug te vinden… Toch zeker als je ziet uit welke hoop "spiksplinternieuwe vierdehandsspullen" op foto twee onze baas een teckeltje heeft gevonden.

Daarstraks op de bric à brac in Villefagnan zag ons baasje plots een “zilveren” teckeltje. Bij het navragen naar de prijs hoefde het baasje niet eens te bieden, anders kreeg ‘m nog geld toe, en dat was nu echt zijn bedoeling niet. Het teckeltje is van eigenaar veranderd en zal eind van deze maand nog eens naar zijn definitief baasje gaan als we terug in België zijn.

We hopen dat Gertje/Carine er blij mee gaat zijn…
Hier kan je Gertje/Carine en haar teckel Ayse vinden:
http://www.gertje.web-log.nl/

Belle & co

Mijn balletje…

En de laatste vindbare tennisbal van de ganse reeks die we bij het begin van juli mee hadden. Waar de rest van de reeks gebleven is blijkt een raadsel te zijn. Van ééntje weten we dat die gesneuveld is onder de zitmaaier. Die had het baasje niet zien liggen in het gras.

Maar dan moeten er nog een stuk of vier “ergens” liggen. Of ze zijn weer begraven door Hera of Heros of zijn ergens onder gerold. Ooit komen die wel weer terug te voorschijn, als ’t baasje weer eens een in bui van reorganiseren terecht komt.

In Vosselaar is dat ook zo op de poetsdagen, dan komt gelijk de inhoud van een ganse speelgoedbak terug op de proppen. Hier ligt de zaak iets moeilijker, de tuin is een tienvoud van de Belgische, we hebben hier een schuur, stal hangar en dan nog het huis.

Niet te doen dus om achter vier tennisballen te gaan zoeken, maar de deze, de laatste laat ik niet rondslingeren. Da’s de mijne en daar blijven ze af !

Belle