Nog eens een Kieter wieter bericht…

Besparen

Een echtpaar winkelt in de plaatselijke Colruyt...

Op een bepaald moment neemt de man een bak Duvel en plaatst die in het winkelkarretje.

"Wat denk je dat je doet?", vraagt zijn vrouw.

"’t Is een koopje schat, 22 euro, want den Duvel staat in reclame", antwoordt hij..

"Zet die bak maar snel terug, we kunnen ons dat echt niet veroorloven", zegt de vrouw. Dus hij doet dat en ze vervolgen hun weg tussen de rekken.

Een paar gangen verder neemt de vrouw een pot gezichtscrème van 50 euro en zet die in het winkelwagentje.

"Wat denkt ge dat ge doet?", vraagt de man.

"Dat is voor de verzorging van mijn gelaat schat. Die crème gaat er voor zorgen dat ge me beeldschoon zult vinden."

Waarop haar man reageert: "Kom, zet dat maar terug! Dat doet een bak Duvel ook en dat voor de helft van de prijs!!"

L.M.

Hét cadeautje voor een Drentenliefhebber…

Een laat verjaardagscadeau voor ons baasje heeft toch wel voor een verrassing gezorgd hier ten huize.

Ons baasje kwam terug van “ozze Dré” met een pak in geschenkpapier verpakt en we sprongen het haast uit zijn handen want ons baasje rook naar boxer Yndhi ! Dat gebeurt meestal als ’t baasje daar vandaan komt want Yndhi heeft ook de gewoonte van rond ons baasje zijn broekspijpen te draaien.

Het pakje interesseerde ons dus minder maar het vrouwtje was nu de “nieuwsgierige Eva”. Toen het pakje eens open was kwam daar een Drenten beeldje uit te voorschijn ! Een vijfde Drent in huis. Weliswaar een versteende maar onmiskenbaar een rasechte Drent, eentje met een U op een exterieur wedstrijd .

“Ozze Dré” en “tante Marleen” hebben het meegebracht toen ze tijdens een weekend in Nederlands Limburg verbleven en “ergens” in Weert in een winkel dit beeldje zagen staan.

Voor hen was het steeds terugkerende probleem “wat moeten we weeral kopen voor die zijn verjaardag” terstond opgelost.

Dus staat er nu op de kast, naast onze gecremeerde Bas en de schilderijen van ons zelf, nu een vijfde Drent te pronken .

Ons hoofdbestuur was aangenaam verrast en blij met dit toch wel goed gepast verjaarsdag cadeau.

Belle & co

Mensen schamen zich voor niks meer.

Nu heb ik weer iets héél straf meegemaakt.
Van  't weekend moest ik spijtig genoeg naar een begrafenis van een vriend van de  familie.

Wat ik daar in de  mis  meemaakte... ongelooflijk!

Mensen schamen zich voor niks meer.

Omdat er nogal veel volk was, stond  ik tussen een hele hoop andere mensen vanachter in de kerk. Ongeveer  halverwege de mis ruik ik ineens  iets verbrand. Ik kijk rond en zie dat er een tweetal  rijen achter mij  iemand gewoon een sigaret  opgestoken heeft.
In de kerk  hé !!
Ik draai me om  naar die vent en vraag of hij wel weet wat hij aan het doen is? En of hij niet beter rap zou maken dat hij buiten was met die sigaret.
Weet ge wat die vent deed ??
Die gaf mij gewoon  ne stoemp.
Bijna de helft van mijne Leffe op de grond!

PvH

Niets te melden vandaag…

Helemaal niks speciaal te melden hier ten huize, en dat alleen al is genoeg om er een “klapke” over te doen.

Het gebeurt niet eens elk jaar dat we in zo ’n situatie terecht komen maar soms, héééél soms moeten we wat op onze duim zuigen in een poging van daar wat nieuws te puren !

Och ja, toch iets wat de komende twee drie weken dagelijks aan de orde kan komen… niet alleen onze Hera is loops maar ook Belle vertoont alle symptomen dat er een loopsheid bij haar in de lucht hangt !

Vanochtend moest het vrouwtje terug naar de tandarts omdat ze pijn bleef houden aan een vorige week behandelde tand. Het baasje heeft haar weggebracht met de Masjebashi en dan heeft hij ook Belle maar meegenomen omdat hij daar toch in de buurt nog een boodschap te doen had . Uiteraard zijn ze dan met z’n tweetjes die boodschap gaan doen en Belle heeft op die 500 meter dat ze gegaan hebben toch wel minstens tien maal een plas gedaan.

Net als bij een reu die “zijn vlag uitzet” doet zij haar extra geurplasjes in de hoop dat de reuen hun weg gaan vinden naar haar.

Zo dan,… morgen hopelijk meer sensationeel nieuws uit de Kempen en uit Vosselaar.

Belle & co

Ten huize Heros…

Als we “ten huize Heros” schrijven bedoelen we het wel heel letterlijk en is het zijn bench die het onderwerp is.

Sinds enkele dagen, van toen hij het nieuwe , eigenlijk oude gerepareerde kussen terug in zijn bench kreeg, is er nog maar één bench die populair is bij ons. Het is bij Heros thuis dat je moet zijn!

Daarstraks lag loopse Hera in zijn bench, netjes aan de zijkant met dus nog een zee van plaats op de andere helft.

Toen, na lang aarzelen en de situatie inschattend, is Heros hééél voorzichtig bij in de bench gaan liggen zonder zijn slapende zus te storen.

Tot de vuilniswagen de zak met PMD-afval kwam ophalen, toen waren plots alle benches leeg en stond iedereen van de roedel aan het venster vuilniskarren weg te jagen met veel lawaai.

Eens de rust weergekeerd is Heros in de lege bench gaan liggen om zijn  dutje verder te zetten.

Even later bemerkte Lucy dat er nog plaats was en heeft zich netjes, na de klassieke draai voor ze gaan liggen, naast nonkeltje gelegd. Die keek wel even raar met al dat gedraai in zijn bench maar heeft zijn dutje nadien verder gezet zonder commentaar. Klein nichtje mag van hem dan ook altijd wat meer dan een ander…

Belle & co

Gisteren…

Het baasje is gisteren van de ganse dag niet thuis geweest. Van ’s morgens moest hij al weg naar een symposium ergens voorbij Brussel vertelde hij ons.

En pas laat in de namiddag was hij terug thuis, maar hij had veel geleerd over fokken “nieuwe stijl” zoals hij het noemde.

Hij had veel geleerd over fout fokken , de oorzaken en de gevolgen, het bepalen wanneer moest gedekt worden. De keuze van reu en teef, de mogelijke fouten wanneer een reu niet wil, maar evengoed wanneer een teef niet wil gedekt worden. Gevolgen wanneer een teef tegen haar zien gedekt is.

Van sommige zaken had ons baasje nog nooit gehoord omdat we er nog nooit mee te maken hebben gehad.

Nu is het wel zo dat we altijd goed voorbereid zijn geweest door volgens ons de beste dierenarts die België kent, onze eigenste dr. Nelly Mols, maar toch komt er iets te voorschijn waarvan je zegt “stel dat dit ons gebeurd was, het was er niet ver af, wat waren dan de gevolgen geweest”.

Je kan veel weten maar soms zijn er van die zaken die zo zelden voorkomen dat je  er gewoon niet aan denkt dat ze kunnen gebeuren.

Zo kwam “geboorteregeling” zijdelings ter sprake door het manipuleren van het moment van de loopsheid en de eisprong.

Dat was iets waar ons baasje het fijne van wou weten vermits Hera op dit moment onverklaarbaar vroeg loops is geworden. Het baasje zijn frenk viel toen er op een bepaald moment het medicijn “Galastop” viel.

Nu heeft Hera dat medicijn in juni toegediend gekregen toen ze schijndrachtig was en wel om de melkproductie, die ze op dat moment had, te stoppen.

Blijkt dat dit medicijn op de hormonen werking inwerkt en een verklaring geeft waarom Hera nu al zo vroeg, drie maanden eerder dan voorzien, loops is.

Zo zie je maar dat het volstrekt normaal is dat het gebeurt, maar je denkt er  gewoon niet aan dat daar de oorzaak te vinden is. De planning voor een nestje pups rond februari valt hierdoor wel in duigen voor Hera en het hoofdbestuur.

Maar er was aandacht besteed aan het Herpes virus en aan kunstmatige insiminatie met de verschillende bewaarwijzes van het sperma…

Het was in elk geval een vruchtbaar (letterlijk en figuurlijk) symposium voor het baasje. De volgende vergadering met als onderwerp DNA staat intussen ook al genoteerd in zijn agenda.

Belle & co

Hera is loops !

Drie maanden vroeger dan verwacht is Hera loops. Laatst was zij in maart loops en vermits ze normaal een cyclus had van 9 maanden hadden wij verwacht dat onze Hera loops zou komen in de nieuwjaarsperiode. Nu is ze drie maanden vroeger loops van een periode van 6 maanden !

Indien ze rond Nieuwjaar loops was geworden hadden we een dekking gepland maar nu is het te vroeg om verschillende redenen .

Er is nog een dekking geweest bij onze vriend fokker Luc Van Den Heyning, er zijn nog drie pups verkrijgbaar bij andere fokkers in België die ondertussen ook al 12 weken oud zijn, er was dit jaar een overaanbod aan pups en we hadden met de kennel dit jaar al een nestje met Hadise.

Over Hadise gesproken, Hera is nu net het tegenovergestelde van haar zus. Bij haar liet de loopsheid drie maanden op zich wachten begin dit jaar, bij Hera komt ze drie maanden eerder.

Zo zie je maar dat je het nooit op voorhand kan plannen. Het is allemaal naruur en dat kan je echt niet dwingen.

Waarom we Hera nu niet laten dekken ? Het is te vroeg voor haar, haar pups zijn pas anderhalf jaar daar waar we een tussenperiode van ongeveer twee jaar hadden voorzien en ook zou het nestje binnen twee maanden geboren worden. Dat zijn dan pups die geboren worden bij het begin van de winter. Ook niet optimaal om de pupjes te socialiseren en te wennen aan het buiten zijn en wandelen op beperkte schaal.

Neen het is te vroeg deze maal voor Hera. We zien wel wanneer de volgende loopsheid zich aankondigt.

Belle & co

Helemaal waar…

Werelddierendag…

Vier oktober… de jaarlijks terugkerende dag dat er speciaal aan de dieren gedacht wordt.

Je verneemt er alles over bij de grootste encyclopedie ter wereld , door even deze link aan klikken: http://nl.wikipedia.org/wiki/Dierendag

Ook hier ten huize gaat er vandaag nog een beetje meer aandacht worden gegeven aan ons viertal.

Het hoofdbestuur is de voorbije dagen druk in de weer geweest met allerlei lekkere zaken. Zo zijn hertenvlees, kip,en everzwijn de kookpotten en het aanrecht gepasseerd. Daar zal wel iets van in de honden eetkommen verschijnen. Hoogstwaarschijnlijk ook nog in dubbele uitvoering.

Verder gaat de dagelijkse wandeling nog wat uitgebreid worden en wacht er aan het einde van de wandeling nog een verrassing door een extra kauwtje.

Het hoofdbestuur zal er niet van wakker liggen dat het viertal weinig laat merken dat er wat speciaal gedaan wordt en is al gewend aan “dierendag”, omdat het hier haast elke dag dierendag is.

Om “iets” te laten merken dat opvallend genoeg zou zijn zouden de bazen eens een dag totaal niets moeten doen, dat zou pas een opvallende dierendag zijn….

Waarschijnlijk gaat het baasje vandaag nog langs de Maxizoo, daar gaat om beurt een van de honden mee naartoe. Meestal passeren ze dan eerst langs de hondenweegschaal om hun gewicht toch ietwat onder controle te houden. Die weegschaal bepaalt ook nogal dikwijls de aankopen in de winkel. De hoeveelheid en de calorieën zijn dan meestal aangepast aan het cijfer op het schermpje van de weegschaal … En ze geven vandaag 20% korting bij de Maxizoo ter gelegenheid van Werelddierendag. Da ’s meegenomen zegt het baasje…

Belle & co

Weinig fraai nieuws vandaag…

Gisteren waren we met broer en zus Lando en Lucy op HD onderzoek in de dierenkliniek Sanimalia te Diepenbeek.

We hadden afspraak te tien uur en na even wachten konden de het eerste onderzoek plaats hebben.

Lucy was eerst aan de beurt maar de foto van de heupen van Lucy gaven helemaal niet wat wij er van verwacht hadden. Na overleg met de dierenarts hebben we besloten van met Lucy niet te gaan fokken wegens heupen die niet goed genoeg zijn om zeker te zijn van een behoorlijk goede vererving.

Een domper op het fijne gevoel dat we met haar hadden na de clubmatch waar ze niet alleen winnaar was in de tussenklasse bij de teefjes maar ook nog eens winnaar werd van de tussenklasse totaal.

De U die ze daar kreeg mogen we in het kader van fokken met Lucy dus naar het vertikale klassement verwijzen. Voor ons dus waardeloos !

Maar het blijft ons kleintje van wie we vinden dat het een fijn en mooi hondje is waar we een beetje zuinig op zullen moeten zijn wat betreft inspanningen.

De veldwerktraining die we twee weken geleden hadden met Johan Kraay en waarbij ze puik werk liet zien in de bieten zal de eerste en de laatste maal geweest zijn.

Voor Lando en zijn onderzoeken niets dan lof. Bij hem zijn de heupen in de klasse HD A of HD B1 te vinden. Dat moeten de geleerde koppen van de beoordelingscommissie van de KMSH nog beoordelen. Maar uit de ondervinding die we nu hebben kunnen we spreken van een HD A of HD B1.

Na zijn “PRA voorlopig vrij”, zijn ZG kwalificatie van tijdens de clubmatch, het DNA attest van afkomst en zijn LOSH attest is Lando nu klaar voor “het plezante werk” in België. Wil hij ook nog in Nederland op de sextoer willen gaan dan heeft hij nog één ZG op een show nodig. Op de reuendag begin september scoorde hij ook al een ZG. Dus ook daar ligt voor Lando de weg klaar om de Belgische lijn verder te zetten…

Belle & co

120’, 100°C x 3

120 minuten, bij 100° C en dat maal drie… Dat is ongeveer de samenvatting van wat er zich gisteren hier ten huize in de keuken afspeelde .

De “vracht” everzwijnvlees waar we gisteren over berichtten heeft het hoofdbestuur een ganse dag werk verschaft. Rond 09u00 na enkele telefoontjes zijn ze er aan begonnen.

De inhoud van de grote Weckketel , zo’n 15 kilo vlees moest vermalen worden tot een soort grof gehakt, dan verdeeld het later beter over de vier eetkommen van ons.

Wanneer het vlees allemaal tot gehakt verwerkt was heeft ons baasje de steriliseerketel van boven gehaald en werden er zeven weckpotten van 1 liter gevuld en in de ketel geplaatst. Dat was ronde één van 100° C en 120 minuten kooktijd werden ingesteld en konden volgende potten ook gevuld worden.

Van de potten van 1 liter waren er nog maar twee over, de overigen vijf waren potten van ¾ liter. En bij de derde steriliseerbeurt waren er nog 4 potten van ¾ liter te vullen.

Wij gaan hier een lekkere winter tegemoet vertellen we onder elkaar. Met dank aan Luc om het lekkere vlees en de baasjes die de moeite doen om zo gezond mogelijk vlees in de eetkommen te krijgen.

Vandaag trekken we met twee Drentjes naar Diepenbeek om foto’s te laten maken van heupen, ellebogen en schouders. Beter bekend als HD, ED en SD.

Het zijn Lucy en Lando die richting dr. Nelly trekken voor de röntgen foto’s en die gelijk ook nog eens bloed laten trekken voor het onderzoek naar de von Willebrand dissease Dit is een ziekte waar de stollingswaarden van het bloed niet in orde is Bij onze honden is er niets mis dat hebben we in de praktijk al gemerkt maar we willen weten hoe het zit met de vererving van deze ziekte wanneer Lando als dekreu gaat fungeren en wanneer Lucy eventueel een nestje pups gaat krijgen…

We houden jullie op de hoogte…

Belle & co

Het telegram…

Schoonmoeder Martha komt thuis en treft haar schoonzoon woedend aan, bezig zijn koffer te pakken.

‘Wat is er gebeurd, Frits?’ vraagt ze hem.

‘Wat er gebeurd is? Ik zal het je vertellen. Ik heb mijn vrouw een telegram gestuurd dat ik vandaag van mijn reis zou thuiskomen. En raad eens wat ik aantrof toen ik thuiskwam?
Mijn vrouw, ja mijn Marie, met een naakte vent in ons bed. Het is uit met ons huwelijk, ik ga er voorgoed vandoor!’.

‘Rustig maar’ zegt mama ‘er is iets vreemds aan deze geschiedenis, jouw vrouw zou zoiets nooit doen. Wacht maar, ik ga even na wat er gebeurd is’.

Enkele ogenblikken later komt Martha breed lachend terug.
‘Zie je wel, ik dacht al dat er een eenvoudige verklaring voor is. Marie heeft jouw telegram nooit ontvangen.’!!!!!!

FVH

Nachtwerk…

Gisteren vrij laat kreeg ons baasje nog een telefoontje van zijn kameraad Luc dat deze “ een vracht” everzwijnvlees voor ons had meegebracht uit Duitsland.

Ons baasje weet dat wij daar verzot op zijn. Het is dan wel geen “schweinbraten mit krautern” maar het vlees dat Luc van de botten en benen van de geschoten everzwijnen af snijdt is voor ons super eten.

Vermits het vlees ditmaal niet diepgevroren was diende het snel verwerkt te worden want ook hier bij ons zit de diepvries voor de honden nokvol. Geen biefstukje kan er nog bij.

Ons hoofdbestuur heeft dus deze ochtend de handen nog vol met het vlees door de molen te halen en dan nadien te steriliseren. Dat is onze methode van voorraad op te slaan wanneer de diepvriezer vol zit.

Gisterenavond heeft het baasje het vlees dan ook nog gekookt zodat het vanochtend gelijk kon verder verwerkt worden. Tot één uur vannacht heeft er een reuze grote volle Weckpot vlees staan pruttelen op het gasvuur.

Straks zouden hier dan tussen de twaalf en vijftien Weckpotten  vol met everzwijn vlees in de schapraai moeten staan.

Wanneer we rekenen dat we elke dag per hond een 100 gram puur vlees bij onze brokken krijgen heeft het hoofdbestuur toch voor een kleine maand vlees vandaag voor ons bereid.

Belle & co

Van een super foto gesproken !

Als fokker van fijne hondjes die dan ook nog eens super baasjes hebben krijgen we regelmatig foto’s van honden en baasjes in onze mailbox.

Gisteren was ook zo ’n dag. Van Steven en Ilse Suys kregen we de toelating van onderstaande foto te publiceren.

Je ziet geen gezichten, maar het zijn Bo, de jongste van het gezin, en “onze” Louis, hun Drent.

Louis is één van de reutjes uit Hera ’s L-nestje die deze week anderhalf jaar is geworden.

De foto is genomen eind augustus tijdens het verlof van de familie in het Zwarte Woud in Duitsland.

Wij vinden het een super foto en ze is ook de foto van de maand op de site van de Belgische Drentenvereniging.

Belle & co

Met zo 'n foto kan je prijzen winnen. Let op de arm van Bo rond de rug van Louis...

De “verloofde”…

Een jongeman klopt aan bij het huis van zijn verloofde. Haar vader opent de deur.
” Wat wenst u, jongeheer?”
” Wel, ik ben de verloofde van uw dochter en ik kom eens met u praten.”
” Goed, kom maar binnen in het salon, daar kunnen we rustig babbelen. Zeg het eens.”
De jongeling, vastberaden: “ Wel kijk, ik kom u vertellen, dat uw dochter en ik willen trouwen.”
Vader glimlachte.
” Wel, ik vind het goed dat jullie willen trouwen, maar vertel eens, heb je al een degelijke wedde om mijn dochter en de kinderen die komen, te onderhouden?”
De jongeling, nog steeds vastberaden:
” Kijk, ik ben ingenieur, maar nog zonder ondervinding, dus ik verdien nog niet veel. Maar uw dochter heeft mij verteld wat u en uw echtgenote zoal verdienen. Bijgevolg verwacht ik van jullie een kleine steun om de telefoon, het water, de elektriciteit en de supermarkt te betalen.”
Een beetje verbaasd over dit antwoord stelt vader een andere vraag:
” Goed. En wat denken jullie over de aankoop van een appartement of een huis of gaan jullie liever huren?”
De jongeling, met een onschuldig gezicht:
” Wel, we hebben het ook gehad over de grootte van dit huis en we hebben het idee dat het wat groot is voor jullie beidjes. Hier kunnen gemakkelijk twee gezinnen samenwonen. Zo is het niet nodig om een huis of een appartement te huren of te kopen. We wensen dus om hier met jullie samen te leven.”
Vader, wat ontgoocheld:
” Zeg eens, heb je een wagen?”
  ” Kijk, ik heb gezien dat u drie wagens hebt. U zult er wel één kunnen missen zeker?”
Op dit moment komt moeder binnen, groet en vraagt vriendelijk: “ Waarover gaat dit gesprek?”
Vader:
” Liefste, ik ben blij dat ge er bent, ik wil je voorstellen aan Mijnheer de Arbiter, die het voornemen heeft om ons dochter te huwen.”
De jongeling, beledigd:
” Zeg, waarom noemt u mij “Mijnheer de Arbiter”?”
Waarop de vermoedelijke schoonvader:
” Wel, wel, gij nietsnut, hoe moet ik je dan noemen? Tot nu is het enige dat jij in dit huis wilt inbrengen, is je fluitje!!!!”

L.M.

Zou hij ziek zijn ?

Zou hij ziek zijn onze baas ? Hij doet in elk geval anders dan anders… In plaats van ’s avonds aan de PC te zitten om verhaaltjes voor het blog te verzinnen, zit hij nu stilletjes in een zetel in de hoek onder een lamp…

Hij zit daar met een boek in de hand en leest zonder onderbreking een ganse avond aan één stuk door. En zo kennen we onze baas niet.

Al vier jaar schrijft hij meer dan dat hij leest. Dat schrijven doet hij dan aan het blog of voor het Drentenblaadje en zo van die serieuze dingen. Als lezer kennen we hem enkel van de dagelijkse krant.

Nu is hij gisteren namiddag met een lijvig boek thuis gekomen. Zo ’n boek van meer dan 500 blz , helemaal vol met kleine lettertjes.

De titel van het boek… “de leraarskamer” met  als ondertitel “Verhalen uit 75 jaar middelbaar onderwijs in Vlaanderen”.

Nu gaat hij verhalen lezen die hij zelf zou kunnen vertellen over zijn 30 jarige carrière in het technisch onderwijs….

Regelmatig reageert hij tijdens het lezen door te zuchten, of te lachen of om tegen het vrouwtje te zeggen “hier nog zo ene, weet je nog dat…”.

Dit boek is ‘m zowat op ’t lijf geschreven zegt hij, en een beter getuige van wat er op middelbare scholen gebeurde in die periode kan je niet vinden ! Althans volgens onze baas.

Blijkbaar, maar dat weet onze baas maar uit dit boek, hoort er op canvas ook nog een televisie reeks bij. Die heeft hoogstwaarschijnlijk vanaf deze week ook nog een kijker bij.

Voor de lezers van dit blog, die ook nog om een of andere reden met het onderwijs te maken hebben of te maken hebben gehad, is dit boek een sterke aanrader.

Onze baas gaat er in elk geval enkele avonden “zoet” mee zijn, de eerste 100 blzn zijn er in elk geval al door…

Belle & co

Het hoedje,

Ik liep over de vogelmarkt in Antwerpen.

Voor mij stapte een mooie meid, lange benen, kort rokje.

Bij een kraampje met petjes en hoedjes, uitgestald op een laag tafeltje, bleef ze staan.

Ze bukte voorover om een hoedje te pakken.

Ik zag dat het rokje omhoog kwam en zag toen waar de string tussen die heerlijke billen verdween.

Liefhebber die ik ben, bleef ik staan kijken.

Ze bleef maar voorover bukken..., hoedjes pakken, en passen voor een piepklein spiegeltje.

Bij het 5de hoedje draaide ze zich om en keek mij recht in mijn gezicht aan.

Ik dacht, nu krijgen we het, die is pissig want ze heeft gevoeld dat ik al een tijdje naar haar heb staan te kijken.

Ze frommelde wat met haar handen aan het hoedje en vroeg aan mij: "En, staat ie?".

Ik antwoordde: "Ja ja, al vanaf het tweede hoedje !".

L.M.

Rustig…

De rust is wat teruggekeerd hier ten huize. De aanmaak van wintervoorraad voor ons, de roedel, is wat stilgevallen (de diepvriezer zit propvol) en de gevolgen van de terugkeer uit Frankrijk zijn na meer dan een week ook achter de rug.

Dat dit laatste meer dan een week heeft geduurd komt ook door het bijkomende en niet voorziene “kookwerk” voor ons.

Gisteren vierde Lucy en haar broers en zussen een “tussen verjaardag” . Geen echte verjaardag maar een halfjaarlijkse.

We hebben dan maar een extra grote wandeling gekregen.

Tijdens die wandeling heeft het baasje opgemerkt dat er iets verandert is bij Lucy. Ze valt niet meer uit naar alle gemotoriseerde voertuigen zoals ze deed voor ze begin deze week onder die auto terecht kwam. Meer zelfs… ze loopt met de slappe lijn vlak tegen het baasje zijn been wanneer er een auto, moto of vrachtwagen nadert ! En het baasje heeft direct aan Johan Cruyff moeten denken toen die vertelde “ellek nadeel ep z’n foordeel” en heel groot gelijk had de vent !

Voor de rest was er niet veel te vertellen, het leven gaat rustig verder. De ingang van de tunnel naar China in onze tuin, die we de voorbije dagen beginnen graven waren is door ’t baasje terug dicht geharkt, terug open gemaakt door ons, en nog eens dicht gelegd door de baas. Zo blijven we aan de gang.

Omdat Heros de grote gebruiker van het nieuwe grote kussen was, en hij wegens herhaaldelijk vernielen van zijn kussen in de bench op wat stuk getrokken dekentjes lag, heeft hij van het hoofdbestuur toch opnieuw een kussen gekregen. Weliswaar een hersteld kussen (hij krijgt geen duur nieuw kussen meer) maar hij geniet er terug met volle teugen van en na twee nachten is het nog steeds niet aan stukken gescheurd.

Het hoofdbestuur kan het niet begrijpen waarom zorgzame Heros, die anders nooit wat vernield, toch steeds zijn eigen kussen in de bench naar de vernieling hielp. Hopelijk is hij nu tot de jaren van verstand gekomen wat benchkussens betreft…

Belle & co

Je hoeft geen „HondenLiefhebber“ te zijn om onderstaand verhaal leuk te vinden.

Ik parkeerde mijn auto op een behoorlijk volle parking bij het winkelcentrum.
Daarna draaide ik de ramen een beetje open,
om er zeker van te zijn dat mijn Labrador-pup genoeg verse lucht zou krijgen.

Ze lag languit op de achterbank en ik wilde haar laten weten, dat ik de baas ben en dat zij moest blijven waar ze was.

Ik liep naar het trottoir, draaide me om en begon met mijn wijsvinger in de richting van auto wijzend -
met veel overtuiging te roepen :

„En nu, „BLIJF“. Hoor je me ?“

„Blijf ! … Blijf !“ 

De bestuurster van een auto die er naast geparkeerd stond een mooie blonde vrouw keek me vreemd aan en zei :

”Waarom zet je hem niet gewoon op de handrem ?“

Rudi