Er ging me vanmorgen een licht op....

Verdwenen…

Van het lekkerste van het lekkere, dat was hij. Meegebracht van de Huntingbeurs in Gent vorige week vrijdag en gekocht  van een vriendelijk koppel fransen uit Besançon die ook nog eens heel behoorlijk Nederlands praatten. Gedurende vorige week hebben de bazen daar telkens, heel profijtig, dunne reepjes afgesneden…

En nu is ‘m weg… de Franse Comté kaas waar de baasjes op verlekkerd waren en waarvan Jean-Pierre en Ute (van ons Hadise en Jago) de enige “buitenstaanders” waren die er van geproefd hebben.

De dader die verantwoordelijk is voor het verdwijnen van dat nog steeds flink stuk kaas is toevallig iemand waar we op dit moment niet kwaad op kunnen zijn … Hera is er mee van door gegaan ! En die heeft vier weken haar uiterste best gedaan om die twaalf puppelaars van haar te zogen en te verzorgen, dus….

Heel stil, niemand heeft iets gehoord, maar ze heeft zich verraden door likkebaardend uit de keuken te komen met een blik en houding van “en…wie doet mij iets” !

Het blijkt een trend, een eigenschap te zijn van Drententeefjes die een nest pupjes gehad hebben. Ook Belle steelt als ze de kans krijgt al wat de bazen lekker vinden (iets anders komt ook niet in huis) sinds zij haar twee nestjes gehad heeft. Voordien nam ze wel eens iets dat van tafel of het aanrecht was gevallen (letterlijk) en waar de baasjes niet snel genoeg bij waren.

Maar nu hebben we twee dieveggen in huis …

Belle & co

Zonder internet 2

De reden waarom we gisteren morgen zonder internet zaten is deze morgen duidelijk geworden.

Sinds een paar dagen waren al graafmachines aan de slag hier in de straat (NEEN, het waren niet onze Drenten) het waren machines met Komatsu en Bobcat opschriften dus zeker geen Drentjes.

Deze morgen stonden er dan ook plots verkeerslichten in de straat die het beurtelings verkeer in goede banen dienden te leiden.

Het bleek dan ook dat het aan de werken lag dat het WWW niet op onze straat betrekking had. Het was dus gans de wereld min de “Grotenhoutlaan”. Want ook buurvrouw Rita, ook trouwe bloglezeres, is hier bij ons moeten komen vragen wat er op het blog ging verschijnen. Ook voor haar was het WWW onbereikbaar.

Ondertussen zijn de werken beëindigd of minstens opgeschort voor het lange weekend. Want we hebben dan wel geen Koninginnedag te vieren op maandag 30.04.12, wij vieren wel het feest van de arbeid op 1 mei. Koninginnedag is hier in België gewoon een brugdag naar de 1° mei.

Hier ten huize gaat het een druk weekend worden met veel pupkopers ,  Drentengekken en  “puppysnuivers”. Hopelijk maakt het bezoek het niet te druk dat de pups de week nadien goed “van slag” zijn. Maar daar gaan wij Belle, Hera en Heros wel goed op letten dat het niet te erg gaat worden !

Belle & co

Marie wil opslag

Systeem…

Systeem is er nodig wanneer je zo’n groot nest in huis hebt zoals wij nu. Ook voor ons is een nest van twaalf pups de eerste maal. Na eentje van zes, daarna een van negen , dachten we dat het wel allemaal zou lukken. En dat doet het ook, zij het soms aan elkaar hangend met haken en ogen !

Nu Hera haast gestopt is met voeding geven, het was toch nog maar amper voldoende om twee pups te voeden, heeft het hoofdbestuur ook daar de handen mee vol.

Dit maakt dat we nog meer bewondering krijgen voor baasjes’ “kleine meid” gans op haar eentje heeft ze haast vier weken voor de bende van Cartouche gezorgd, gevoed, gewassen en gesocialiseerd. Het bij voeden van de pups met het flesje door de baasjes was peanuts tegenover het werk dat zij verzet heeft. Als er ooit standbeelden hier opgericht worden zijn het er twee, ééntje voor Belle en eentje voor Hera !

Op dit moment lukt het de baasjes van op goed een anderhalf uur de pups van eten te voorzien, het puppyverblijf  te schrobben met water en Dettol als ontsmettingsmiddel en ze allen hun kakje en plasje te laten doen op de daarvoor geplaatste puppytoiletjes.

Die toiletjes zijn hier Dé ontdekking van dit nestje ! ! ! Al na twee dagen zocht de helft van de pups het toiletje op om hun plasje daar te plaatsen  ! ! ! Ongelooflijk hoe snel ze dat snapten. Soms was e wel eentje die dacht dat hij/zij er al was en deponeerde  het kakje of plasje half in het toilet, half op de vloer, maar de intentie van het goed te doen was er in elk geval.

Op dit moment zit het systeem goed ingebakken en we kijken uit naar de eerste maal dat de puppengroep naar buiten kan. Dat zou dit weekend kunnen gebeuren als Frankske en Sabientje hun beloftes houden ! We zijn benieuwd…… erg benieuwd zelfs !

Belle & co

Ze blijven verbazen…

De ganse namiddag hadden we bezoek. Met “we” bedoelen wij de bende van Cartouche of voor de niet dagelijkse volgers van het blog (bestaat dat ook ?) de pups van Hera.

Het blijkt dat we geboren verleider/-sters zijn want iedereen was gecharmeerd van ons. Jean-Pierre en Ute,  George & Carine , Luc en Gerrie, tante Carine en nonkel Paul, bij allen hebben we op de arm gezeten en zijn we geknuffeld geweest.

En dan zeggen dat de eerste vier weken dat allemaal niet mocht van ons hoofdbestuur. Wijzelf zijn er niet rouwig om dat de baasjes in het kader van wat zij “socialisatie” noemen  meer bezoekers bij ons toelaten. Het is verdraaid plezant zoals het er nu aan toe gaat.

Wij vinden “socialisatie” best fijn en dat mag zo gerust blijven duren.

Ondertussen zijn er toch al pupjes die waarschijnlijk hun toekomstige baasjes al gezien hebben. Nog geen enkele is op dit moment zeker van zijn/haar toekomstige stulpje maar er zijn al verschillende voorkeuren bekend gemaakt.

Het is nu aan het baasje om aan de hand van het karakter van het pupje , de graad van dominantie en de voorkeur van de toekomstige eigenaars een definitieve toewijzing in orde te maken.

De baasjes willen niets anders dan tevreden baasjes met gelukkige pups voor vele jaren en daar werken ze hard aan  !

Belle & co

Zonder internet…

Deze morgen hebben we een aantal uren zonder internet gezeten… Oorzaak…onbekend.

Het liet het hoofdbestuur toe van de werkzaamheden aan het terras verder te zetten ipv op de PC te zitten tokkelen.

De veranda is op het moment windvrij maar de temperatuur is nog niet van de orde dat de pupjes voor de eerste maal buiten kunnen. Vanaf zondag zal het beter worden (?) vertellen “ze”. We zullen zien en afwachten.

Ondertussen is het roeien met de riemen die we hebben, het is poetsen, poetsen en voor de verandering poetsen we nog een keertje.

Wel een geluk dat ze alle goed eten, de controle ’s avonds met de weegschaal leert ons dat ieder aan de schaal eten goed aan zijn/haar trekken komt. Het is een plezier voor het oog als ze zes aan zes aan de schotel aanschuiven voor hun maaltje. Dat gebeurt zo ’n viermaal daags.

Dan zitten er drie grote , volwassen Drenten aan de rand van de puppy ren te wachten in de hoop dat er wat overblijft voor de snoepers. Soms lukt het, maar meestal is het “op de kin kloppen”. Pech voor hen, goed gegeten van de kleintjes…

Belle & co

Bezoek…

Nu de pups sinds gisteren vier weken oud zijn laten we ook kinderen toe bij de pups. Het risisco op besmettingen is nu al kleiner hoewel we deze morgen toch al een potje “spetter” ontlasting met Nelly hebben meegegeven voor onderzoek in het labo.

Deze avond kwam de vier koppige familie Wouters uit Oud Turnhout kennis maken met de pups. Een pupje verhuist binnen vier weken naar hen toe. De meningsverschillen zijn groot tussen de zonen des huizes en de ouders. Uiteindelijk mogen zij hun voorkeur aangeven net als al de andere pupeigenaars en gaan we in onderling overleg bepalen welk pupje het best bij hen past.

Het zal in elk geval een sportief pupje moeten zijn die vader Nico gaat moeten volgen wanneer hij dagelijks zijn sportplunje aantrekt en enkele kilometers gaat trainen. Het hondje dat naar hen trekt zal vast en zeker geen tekort aan beweging krijgen. Wedden dat dit hondje ook weinig gaat vernielen !  Tunnels graven is weer iets anders, vernielde gazonnetjes tellen niet mee.

We zijn benieuwd welke voorkeuren zij gaan opgeven. Voor hen is het enkel op uiterlijk dat ze kunnen oordelen. En daar ligt dan weer de moeilijkheid… ze zijn alle even mooi Hera’s  puppies.

Een zaak staat vast, de familie is unaniem, zij gaan voor een reutje !

Belle & co

De laatste

De Havenpolitie van Antwerpen is op patrouille op de Schelde.
Opeens zien ze een roeibootje met 2 Marokkanen.
Ze varen langs het bootje en vragen "Wat zijn jullie aan het doen ?"
De Marokkanen antwoorden "We gaan Antwerpen binnenvallen"
De agenten kijken eens naar elkander en vragen al schertsend "Met jullie 2 ?"
"Nee, nee" antwoorden de Marokkanen

"wij zijn de laatste, de anderen zijn er al allemaal !"

Komaan Frankske & Sabientje…

Zullen we ze eens even aanporren ons “weervolk” om wat goeds op weergebied deze kant uit te sturen ?

Wij zijn klaar voor de grote stap in de buitenwereld, we zijn groot genoeg om op het gazon te spelen met z’n twaalven, zelfs oma Belle, moe Hera en nonkel Heros kijken uit om samen met ons te ravotten.

Luc heeft zelfs het Gloucester hondenhuisje gisteren met ons baasje meegegeven voor het moment dat we op het terras en in de tuin mogen.

Willeke brengt zondag, als ze ons komt bezoeken de “tunnel” mee. Hier kunnen we door rennen, ons verstoppen, en zelfs aanvallen uitvoeren op toevallige passanten! Tof gaat dat zijn…

Alleen… “Brussel” wil niet mee werken op ’t moment. Ze sturen niets anders als kouwe, winderige en natte rotzooi op ons af. Nu bedoelen we met “Brussel” eens niet de Europese instellingen, maar De Reyerslaan en de mensen van het KMI in Ukkel.

Daar ligt de productie van goed weer al een tijdje stil. Ze moeten ook niet afkomen van “we weten niet hoe het moet” want vorig jaar waren ze uitstekend op dreef met goed weer. Zo goed zelfs dat de boeren toen aan ’t zagen waren voor goed wat regen.

Dus Frankske en Sabientje, de boeren zijn dit jaar al vriê kontent, nu is ’t onze beurt, Geef er een lap op gasten !

Belle, Hera, Heros en de kleintjes

Dat is makkelijker…

Hier heerst bij het hoofdbestuur een hoera stemming ! En dat heeft uiteraard een reden !

De pups eten zelfstandig sinds vandaag. Nu hingen ze al wel van de eerste dag zelfstandig aan moeders tepel, maar zelfstandig, zonder hulp van de baasjes met hun papflesjes hadden ze nog niet gedaan.

Ze krijgen nu van de baasjes per zes pups een grote schaal met puppymelk, gemengd met Yoghurt. Ze lusten het en alle beleefdheidsvormen worden overboord gegooid, of ze kennen ze nog niet ! Ze vliegen op de schotel net alsof het voor hen de laatste maal is en er nooit nog eten komt. Het resultaat is net alsof ze uit het flesje hebben gekregen… een kogelrond buikje verraadt dat ze genoeg gekregen hebben.

Als er nog wat in de schotel blijft is dat een extraatje voor Hera, Belle en Heros. Dan fraudeert het baasje een beetje en voegt er wat water aan toe zodat ook ons ouder drietal van de lekkernij kan genieten .

De volgende stap gaan puppybrokjes zijn die fijn gemalen zijn in de blender en gemengd met puppymelk bij de vorige nestjes steeds een topper was.

De lange tijden die het hoofdbestuur besteedde aan het voederen met het flesje, stuk na stuk is definitief voorbij. De flesjes zijn nog wel niet opgeborgen want als er bij de weging vanavond eentje is die niet genoeg aan gewicht heeft gewonnen dan gaat die “terug aan de fles”

Maar het hoofdbestuur is er gerust in, ze eten als “een grote” !

Belle & co

Mop…

’t spijt ons maar in deze mop lukt het niet om Mohammed, Kees of Arie te noemen, dan is de clou van de mop weg, jullie zullen het vandaag met “de Mo” moeten doen…

Jan

Mohammed bij de VDAB

Zeer tegen zijn zin moet Mohammed zich aanmelden bij de VDAB. Die bezorgen hem een job. Mohammed moet bij een bakker gaan werken.

's Anderendaags staat hij er weer. Bij de VDAB.

"Ha, Mohammed! Hoe is het gegaan?"

"Gegaan gegaan. Gaa bitje mè maan kloête spele zeker? In Marokko ikke oepstoan oem tien ure, hier ikke oem vaaf ure beginne moet. Gaa wil maa doêt of wa?"

"Sorry Mohammed, sorry sorry."

De martelaar krijgt een nieuwe job: hij mag beginnen bij een beenhouwer. Een dag later staat hij weer bij de VDAB.

"Ha Mohammed! Hoe is het gegaan?"

"Gegaan?! In Marokko zon altaa schaanen, warm...Ikke hier in vriezer vliês moet oephoale..Goe v'r en loengontsteking oep te loêpe! Is 't da wa ge wilt? Ja? Gaa wul maa dus doêt?! Racist!"

"Nee nee nee, u moogt dat zo niet opnemen mijnheer Mohammed...Sorry..We zullen u een gemakkelijke job bezorgen in open lucht."

"Ha, da's beiter. Is zomer naa. Ikke kan dan van zon profitere."

Mohammed krijgt een job als toezichter op het Schoonselhof. Hij moet niet veel doen, wat onkruid wieden, de paadjes een beetje onderhouden, wat rondwandelen.

's Anderendaags is Mohammed weer present bij de VDAB.

"Maar mijnheer Mohammed, wat scheelt er nu weer?"

"Gaale oep kop gevalle zeiker? Ikke mutte weirke, oenkroait wieje, poade onderhoude, travakke gelak ne zot en ikke dan lezen: "Hier rust den die, hier rust den die, hier rust die... NIE ME MAAI HE!!!!!!!!

L.K.

Behoorlijk weer…

Behoorlijk weer is wat we nodig hebben !  Vooral omdat de pupjes op dit moment de kunst van het slabberend eten onder de knie hebben. De baasjes verkiezen de grote schotels met het mengsel puppymelk/puppybrokjes buiten te serveren, om verstaanbare reden !

De kleintjes kunnen al wel slabberen maar netjes eten is er voorlopig nog niet bij ! Al is het een geluk dat moeder Hera nog uitstekend helpt met het schoon likken van de pups na het eten. Want ze zijn na het eten echt niet om aan te zien, ze zitten tot halfweg hun ruggetje onder de puppymelk. En plakken dat dat spul doet ! ! !

Daarom…. Als al de bloglezers nu eens duimen, eieren naar de zusters Clarissen brengen om te bidden voor een streepje zon, of nog iets anders kunnen verzinnen (Frankske en Sabientje omkopen bvb) dan zullen wij daar heel dankbaar voor zijn. Trouwens, dat zijn inspanningen waar jullie zelf ook nog van kunnen profiteren !

Wij houden inmiddels het zuiden in ’t oog om van de eerste ernstige poging van verandering te kunnen profiteren.

Wij zetten de foto’s van de eerste stappen buitenshuis van de pups binnen de vijf minuten hie op deze plaats. Dus duimen maar ! ! !

Belle & co

Slabberles nummer 2

Waar ons baasje enkele dagen geleden nog tegen de slabberles aankeek als tegen een onneembare berg, was het resultaat vandaag een jobke van twee keer niets ! ! !

“Druk gemaakt voor niks” zeggen wij tegen de baas, die dan op zijn beurt antwoordt  dat het ooit ook anders geweest is.

Hij herinnert zich nog als de dag van toen de historie met Kiki die om de duivel niet wou slabberen en dan ook nog bijna een week langer dan alle andere pups met de fles is bij gevoed .

Wanhopig was onze baas toen. Ja wat doe je met een pup die zijn/haar eten niet zelfstandig naar binnen wil werken tenzij door een speen ! Uiteindelijk is dat na enige dagen toch nog goed gekomen met Kiki. Marian meldde trouwens vandaag dat Kiki vandaag juist één jaar geleden samen met haar van Vosselaar naar Arnhem is verhuisd. https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Nu is het wachten op wat warmer weer zodat de pupjes ook eens naar buiten kunnen, het terras op, en stoeien op het mooie grasveldje dat speciaal voor hen is aangelegd !

Het baasje is van zin om de pups daar hun grote schaal slabber eten te presenteren, dat is in elk geval properder dan in hun puppyren in de leefkamer…

Wie duimt mee voor nog minstens vier zonnige puppyweken ?

Belle & co

De kip, de Belg en de Hollander *

Een Vlaming woont naast een Hollander en hun tuinen grenzen aan elkaar.
De twee hebben altijd een goede verstandhouding gehad tot een treurig incident die relatie vertroebeld heeft.
Het zat zo...
De Vlaming had een kip die elke ochtend een ei legde en hem telkens een kakelvers ontbijt bezorgde.
Op een mooie ochtend ziet hij zijn kip op het land van de buurman.
Ze legt haar ei en de Hollander raapt het op.
De Vlaming stapt op zijn buur af en vraagt het ei terug..
Die weigert omdat de kip het ei op zijn land gelegd heeft en alles op zijn land is dan ook van hem.
De twee staan een hele tijd te discussiëren tot de Vlaming met een oplossing op de proppen komt...
Kijk, zegt hij, bij ons in Vlaanderen, als we een onoplosbaar geschil hebben, gebruiken we de methode van de harde kloten...
“Wat?” Vraagt de Hollander.
“De harde kloten “?
Het is heel simpel: ik schop je in je kloten en kijk hoelang het duurt voor ge terug rechtstaat.
Dan schopt gij mij in mijn kloten en kijkt hoelang het duurt voor ik recht sta.
Degene die het snelst rechtstaat, heeft gewonnen.
De Hollander gaat akkoord.
De Vlaming doet zijn bottinnen aan, neemt een ferme aanloop en schopt de
Hollander kei en keihard in zijn ballen.
Die valt huilend naar zijn kruis grijpend op de grond.
De tranen lopen over zijn wangen, hij kan nauwelijks ademhalen, hij rolt over de grond en heeft geen gevoel meer in zijn chokkedeizen.
Het duurt meer dan 30 minuten voor hij kan rechtstaan.
Als hij dan wankelend op zijn benen staat, zegt hij: nu is het aan mij.
Zegt de Vlaming: nee, laat maar.
Ge moogt het ei hebben.

T.D.V.

*Den Theo heeft die mop doorgestuurd maar toen was het nog de kip , de Belg en de Marokkaan. Maar omdat die laatsten meestal lange tenen hebben en je daar niet mee mag lachen heeft ons baasje maar Hollanders van de Marokkanen gemaakt. Dat is tot nu toe in België nog niet verboden. Lachen met onze donkerder gekleurde medemensen van Noord Afrikaanse origine is wel verboden ! ! !

Blog extra laat…

Maar met een goede rede… Aansluitend met het netjes zetten en bij voeden van de pups kregen we bezoek deze morgen van Chris en Jeanny Wessels, de eigenaars van Cartouche de vader van onze pupjes.

Het was de tweede maal dat ze onze pups bezochten. De eerste maal op verzoek van ons baasje, omdat hij de handtekening nodig had van Chris voor de aanvraag van de DNA testen en de stambomen van de pups.

Vandaag kwamen ze nog eens naar de pupjes kijken want ook zij willen een pupje uit ons nestje. Eén pupje, een reutje, gaat dan , net als in ons eerste nestje naar zijn vader toe.

Welk pupje het gaat worden is voor hen en ook voor ons nog niet duidelijk omdat ook voor Chris en Jeanny het karakter erg belangrijk is. En dat karakter kan niemand al beoordelen bij pups van vier weken. Een eerste indicatie hierover kunnen we misschien vaststellen binnen een week tot twee weken.

Erg belangrijk is dit omdat je erg verkeerd kan inschatten bij het toewijzen van een pup, je maakt een grove out indien je een dominante pup, reu of teef maakt geen verschil, bij bvb een gezin plaatst met jonge kinderen.

“Daar komen vodden van” is dan het gezegde van onze baas. Daar is het hondje niet gelukkig mee, het gezin niet, en zeker de fokker niet.

Om zulke zaken te vermijden geven we dit ook aan bij de kandidaat pupkopers. Meestal kijken de mensen dan het eerste moment wel een beetje sip omdat ze dan nog niet dadelijk hun keuze van pup kunnen kenbaar maken. Maar uiteindelijk heeft iedereen begrip hiervoor en is iedereen dankbaar dat zij toch voor hen de meest ideale pup hebben verkregen !

Ook het hoofdbestuur is met deze werkwijze gelukkig omdat alle mensen die van ons een pupje hebben nog steeds contact hebben.

Overigens zijn we blij dat er een pupje richting Roosteren, naar Cartouche trekt omdat we dan zeker zijn dat een reutje de lijn van wat we nu hebben gaat verder zetten.

Met dank daarvoor aan Chris en Jeanny…

Belle & co

Het werkt ! ! !

Ergens vorige week of de week voordien hadden wij het op deze plaats over het experiment met de honden toiletjes om de pups zindelijk te maken . En met de odige trots mogen we zeggen WE BOEKEN NA  2 DAGEN AL SUCCES ! ! !

Enkele malen hebben we de pupjes op het toiletje geplaatst wanneer ze aanstalten maakten voor een plasje of sigaartje en daarjuist hebben we er een foto van kunnen maken. We waren wel even te laat want ook Hera had de gang van zaken opgevolgd en was met de bewijsstukken aan de haal !

’t moet een vreselijk lekkere delicatesse zijn die honden sigaartjes want ook Belle is een geduchte concurrent .

Ook al heel wat plasjes komen op de goede plaats terecht. Hier blijven de sporen langer zichtbaar en kunnen we het aantal daar achtergelaten plasjes tellen aan de natte plaatsen in het doek !

Wij denken dat we deze maal het voor onszelf al makkelijker maken omdat we heel wat minder poetswerk gaan krijgen op deze wijze ! En ook de toekomstige pupeigenaars doen er hun voordeel mee…

Belle & co

Zondag alweer ?

Het leven gaat in een sneltreinvaart voorbij, je merkt het pas dat het alweer zondag is aan de stapel pistolets en broodjes in plaats van de gewone broden bij de bakker en omdat de je bij de krantenwinkel voor een gesloten deur staat.

Geen flauw benul van dag heeft het hoofdbestuur op dit moment. Het is omdat het vrouwtje alles van afspraken opschrijft in haar boekje of er zouden veel afspraken de mist ingaan.

’t Baasje heeft het gisteren nog gezegd tegen zijn jarige schoonbroer, een afspraak voor een dag kunnen we nog maken,een uur afspreken is onzinnig wegens toch niet haalbaar.

Zolang de afspraken thuis doorgaan is het nog haalbaar, maar eens buitenshuis is het een gekkenwerk om die afspraken ook effectief waar te maken. Het zijn de pups die het tijdsgebruik hier ten huize momenteel bepalen. Zij maken duidelijk wanneer er zal gegeten worden, zij bepalen wanneer hun verblijf zal ververst worden, ook wanneer er weer eens moet gepoetst worden door “een vriê accident” door een “hoopje” dat strategisch verkeerd gedropt is .

Gisterenavond was het dus ook weer zo ’n situatie dat het hoofdbestuur  een afspraak had om 18u00 om schoonbroer te helpen met 50 jaar te worden (de jongste van de familie) maar als de pups  dan rond 17u00  zich beginnen roeren mag je er zeker van zijn dat het vooropgesteld uur langs geen kanten kan gehaald worden !

Anderzijds is het zo dat de pups leven in de brouwerij brengen en dat zowel Hera als Belle en Heros zich prima van hun taken kwijten en elkaar helpen en bijstaan op een wijze dat het soms aandoenlijk is. Teamwork avant la lettre zeg maar, zeker wanneer het er op aankomt van de pups netjes proper te houden worden hier voorbeelden gesteld !

En de baasjes genieten van het drukke leven in huis en kunnen haast hun TV op een site voor tweedehands spullen plaatsen wegens voorlopig in onbruik.

Belle & co

Reorganisatie…

Deze voormiddag heeft het hoofdbestuur al de puppytoestanden gereorganiseerd. De werpkist is naar het terras verbannen, daar staat ze in afwachting dat ze naar onze kameraad gelegenheidsfokker Peter in Erpe-Mere verhuist om daar de pupjes van Lisa te herbergen .

De twee benches staan opgesteld, ééntje voor Hera die op een verhoog van twee bakken staat. Dit als sluis om de pupjes binnen te houden en  toch Hera de kans te geven van in en uit de ren te komen. De pupjes zijn nog niet in staat om zo hoog te klimmen en Hera kan door de bench naar haar puppies.

Het hondentoiletje hebben we ook geïnstalleerd en blijkbaar valt het in de smaak in puppenland. Er zijn toch al enkele flinke plassen in te merken, bewijs dat er toch al enkele de moeite doen om zich tot daar te verplaatsen om de sluizen te openen en de blazen e ledigen. Deze namiddag lag er toch al een sigaartje van behoorlijk formaat op het wegwerpdoekje. De baasjes hebben er goed oog in dat het zindelijk maken gaat lukken met dit systeem zonder een immense berg natte kranten over te houden !

We hopen voor volgende week op beter en warmer weer zodat de pupjes ook eens kunnen kennis maken met de grote buitenwereld. Maar bij 5° C verkiest het baasje het twaalftal toch maar binnen te houden, lekker in de buurt van de verwarming…

Belle & co

Maar elf ! ! !

Een hoop kabaal beneden deze morgen rond zeven uur dertig . Een hoop gepiep en gegrom deden de baasjes uit hun bed springen om te gaan kijken wat er schortte bij de puppies.Te veel vertrouwen van de baasjes in de nog altijd onkundige pupje  was de oorzaak van de “ramp”

De baasjes hadden de deurtjes niet gesloten van de twee benches die nu de toegang van Hera tot de puppyren mogelijk maken. “Die pupjes kunnen toch nog niet over die twee drempels” was de wat naïeve uitleg van het hoofdbestuur.

Er waren dus enkele pups uit de ren ontsnapte en hadden doo gans dekamer plasjes achtergelaten. Zij bevuilen immers van jongs af aan hun habitat zo weinig mogelijk. Ze “doen het op een ander” zeg maar !

Dat nog tot daar toe, ’t vrouwtje poetst toch elke dag de kamer en vooral de onmiddellijke omgeving van de puppenruimte.

Maar het vrouwtje herviel terug in haar job van vroeger… leerlingen tellen op studiereis !

En wat ze meemaakte deed haar haren ten berge rijzen ! ! ! Maar elf pups in de ren ! En nummer twaalf was nergens te vinden !

Uiteindelijk is de pup met het roze bandje gevonden, half onder de zetel en verborgen achetr de tas met de laptop die het baasje gisterenavond bij de terugkeer van de Huntingbeurs in Gent tegen de zetel had gezet !

Eind goed al goed… de bebnde van Cartouche is terug volledig en krijgt vanaf vandaag een gans andere indeling van hun ruimte !

Belle & co