Back to the future…

Tof nieuws uit Nederland

Daarjuist kregen we een toffe mail van Marian, het vrouwtje van “onze” Kiki. De mail is vergezeld van een link die toelaat 62 (!) foto’s te bekijken van wat een prachtige namiddag moet geweest zijn. Vorige mail dat zussen elkaar ontmoetten was enkele weken geleden toen Kyra en baasjes Luna ontmoetten met haar vrouwtjes.

Marian en Kiki hadden wij vorige week nog ontmoet in Numansdorp bij Karin, Jan & Siebe.

Het doet toch weer telkens goed aan ons fokkershart te merken dat ook zonder initiatief van onszelf de eigenaars en hondjes elkaar weten te vinden.

Hallo Jan en Simonne,

De gezusters Kiki en Kyra zijn vandaag samen met de honden van Hanneke en Gonda's moeder en vriend met Sientje aka Minnie wezen wandelen in Duiven.

Dat het dikke mik was met elkaar moge duidelijk zijn…er ligt hier nu een half dood hondje.

Dit is de link naar de foto's op Picasa.

https://picasaweb.google.com/bentemax/20110918MeAndMySister?authuser=0&authkey=Gv1sRgCPXphOfU_YusWQ&feat=directlink

Groetjes,

Marian.

Geniet van de foto’s, dat hebben wij ook gedaan!

Belle & co

Twee vrienden ontmoeten elkaar op straat.

Zegt de ene: 'Goh, ik hoorde, dat je schoonmoeder is gestorven.
Wat had ze?'
'Och, een beetje sieraden, een ouwe TV en wat spaargeld...'
'Nee - Dat bedoel ik dat toch niet. Ik bedoel, wat schortte er aan?'
'Nou ja, een fatsoenlijke oudedagverzorging, spaarboekjes, eigendom en zo...'
'Man - DAT bedoel ik toch ook niet. Ik wil weten, waaraan ze dood gegaan is !!!'
'Ach zo. Tja - dat was erg stom.
Ik vroeg haar of ze 'n kilootje aardappels kon halen in de kelder.
Toen is ze uitgegleden op de keldertrap en heeft ze haar nek gebroken.'
'Ongelofelijk, echt..... En? Wat hebben jullie toen gedaan??'
"...Toen hebben we maar Chinees gehaald…

D.B.

Happy birthday…of Joyeux anniversaire…

Aan onze burgemeester hier in La Magedeleine. Onze burgemeester Claude Perrot viert vandaag zijn 80° verjaardag. Dat zou voor de burgers van La M. ongemerkt voorbij gegaan  zijn ware het niet dat hij gisteren nog de inhuldiging deed van de gerestaureerde oven.

80 Jaar en nog alle dagen bezig met het wel en wee van de gemeente, je moet het maar kunnen. We hebben het er met hem gisteren op de receptie nog over gehad. De Charente kent mee van de oudste inwoners van Frankrijk. Is het de goede lucht ? De kalmte op het platteland ? De manier van leven ? Wie zal het zeggen maar als je de overlijdensberichten in de krant ziet is het toch wel opvallend hoeveel 90 en 100-jarigen je daar kan vinden.

Wij van onze kant wensen onze “Maire” nog vele gezonde jaren in zijn mooie rustige gemeente te midden van zijn 120 inwoners…

Onderstaand nog enkele foto’s van de viering van gisteren.

Belle & co

De dorpsbroodoven…

Niemand weet hoe oud hij is, op het kadaster is er van de oorsprong ook niets terug te vinden, maar vandaag hebben we met een groot aantal mede dorpsbewoners de gerestaureerde oven van het gehucht Ferret terug ingehuldigd.

Ons baasje heeft het aan de burgemeester gevraagd, ook aan de vorige eigenaars, de gebroeders Gouge, maar niemand kon er een datum opplakken wanneer de oven gebouwd is. Alle levenden van het dorp wisten te zeggen “ouder dan mezelf”. Dat is dus minstens tachtig jaar want de burgemeester viert morgen zijn tachtigste verjaardag. We vermoeden dat de oven minstens tweehonderd jaar daar staat.

Kort na Nieuwjaar is een aannemer begonnen aan de restauratie van de oven en die man heeft dat prima gedaan. Hij ziet er terug goed uit en hij werkt ook terug optimaal. Het brood dat we daarstraks bij de receptie in de gemeentelijke feestzaal hebben gegeten was deze morgen in de oven gebakken.

In gezelschap van een vertegenwoordiger van de prefect van het département, van een mevrouw senator, die de présidente van de region, Ségolène Royal vertegenwoordigde en nog enkele députés hebben we dan deze morgen de oven feestelijk terug ingehuldigd.

Het is de bedoeling dat de dorpsbewoners de oven mogen gebruiken bij feestelijkheden in familiekring om taarten, pizza’s of brood in te bakken. “Cuit au feu de bois” is hier wel voor de volle 100% van toepassing, want het is de enige vorm van verwarming van de oven.

De receptie in de feestzaal was AF, met hoofdletters ! Alles erop en eraan en allemaal even lekker. Het baasje vertelt dat hij wel 5 sneetjes roastbeef heeft genomen op zijn brood. De roastbeef was dan ook echt gebakken “naar zijn bek”. Donker van buiten, rosé naar het midden toe , met nog flink wat rood vlees gans in het midden.” Juste comme il faut” zegt de kenner die ons baasje is.

Het baasje was van plan na de receptie nog naar Angoulême te rijden om wat foto’s van oldtimers te nemen. Maar daar heeft hij toch maar van afgezien… de aperitief en wijn consumptie waren van die hoeveelheid dat het niet meer zo veilig was volgens de boekskes van de Police of de Gendarmerie…

Ons baasje heeft nog heel wat foto’s geschoten van het gebeuren. En vermits één foto meer zegt dan 1000 woorden…

Belle & co

Mededeling aan de bevolking

Viagra is nu ook verkrijgbaar in poedervorm voor de koffie of de thee.
Dit verhoogt uw seksueel prestatievermogen niet,
maar verhindert dat uw koekskes slap worden bij het soppen.

D.B.

Het raadsel...

Het raadsel van de verdwenen steriliseerpotbodem… Een titel van een boek van Agatha Christie of een goedkoop stationromanneke ? Geen van beide want hier in La Magdeleine speelt zich het raadsel af.

Enkele dagen geleden hadden we hier een bericht “spijtig”. Toen ging het over een pot boontjes inde steriliseerketel waar de bodem was uitgescheurd. Wel… die bodem speelt ons baasje parten.

Alles was toen tegen de honderd graden warm en ons baasje heeft toen de inhoud van de steriliseerpot achter het scheidingsmuurtje met de tuin weg gekieperd. De bodem van de pot moet onder de bonen gelegen hebben dat kan niet anders vermits alles te warm was om aan te raken.

’s Morgens hebben wij, Belle & co, de bonen die daar lagen opgegeten. Van een bodem van een pot weten wij niks.

Nu is ons baasje op zoek naar die bodem. Ter plaatse is niks meer te vinden, in de tuin heeft hij speciaal het gras heel kort gemaaid, alle hoekjes en kantjes heeft hij al nagekeken maar tot nu toe blijft het raadsel bestaan. En klein is die bodem niet, een glas met een diameter van zo’n tien/twaalf centimeter, dat moet je toch zien liggen…

Ons baasje is maar bang dat we er mee gaan rondzeulen en ons aan de scherpe kanten onze tong kunnen snijden, het is dan pas dat de problemen beginnen want de bodem op zich… die kan van hem gestolen worden  !

Belle & co

De burgemeester en de pastoor…

Op een morgen doet de pastoor de deur van zijn kerk open en vindt daar een dode ezel

Hij weet niet goed wat daarmee aanvangen en belt dan maar naar de burgemeester  met het verzoek het dode dier te laten weghalen.

“Los uw problemen zelf op” zegt de burgemeester die eigenlijk een gloeiende hekel aan de pastoor heeft “Per slot van rekening is het uw taak de doden te begraven”.

“Daarom bel ik jou eerst op” zegt de pastoor, “Volgens het reglement moet ik eerst de familie raadplegen”

A.B.

Moeilijk kiezen dit weekend…

’t Gaat druk worden dit weekend… in elk geval gaan we uit een heleboel activiteiten die we graag doen onze keuze moeten maken.

Op nummer één staat de inhuldiging van de gerestaureerde broodoven hier in Ferret het gehucht van La Magdeleine waar wij wonen. Daar is onze aanwezigheid “van moetes” . De burgemeester en zijn adjunkt (le premier adjoint) zijn de mensen persoonlijk van deur tot deur komen uitnodigen. Er zijn door de gemeente trouwens nog flink wat activiteiten gepland rond de oven.

Wat ook hoog op het verlanglijstje staat is het jaarlijkse oldtimer evenement in Angoulême, le “circuit des remparts”. Zaterdag is daar een toeristische rally door het departement en zondag breekt de hel los op de remparts van de stad. Dan racen ze met de oldtimers op de hellingen van de heuvel waar de oude stad op is gebouwd. Er zijn verschillende races met telkens andere types van auto’s. Dit jaar blijken de Bugatti’s weer in het zonnetje te staan. (wij hopen letterlijk in het zonnetje, maar zo ziet het er niet naar uit op dit moment).

Derde evenement dat elk jaar aan belangrijkheid wint is de fototentoonstelling te Barro. Een piepklein dorpje dat nu al een tiental jaren gans de straten vol hangt met prachtfoto’s van bekende en minder bekende fotografen. Voor ons is dit bezoek aan BARROBJECTIF een jaarlijks terugkerend feit. Deze tentoonstelling loopt over meerdere dagen, dus dat kan buiten het weekend ook nog. Eén zaak mankeert aan Barrobjectif… er is in gans het dorp geen enkele “commerce” gevestigd, zelfs geen Bar/Tabac waar je iets kan drinken.

Van commerciële uitbuiting is hier dus in de verste verte geen sprake in Barro.

En als laatste gebeurtenis dit weekend waar we ook elk jaar terug naar toe trekken is de open monumentendag. Hier noemt dat “les jours du Patrimoine”. Dit jaar stellen ze in Tusson de deuren open van de gerestaureerde panden. In dit dorp, op zo’n 10 kilometer van onze woonplaats is al jaren de “Club Marpen” actief. Zij restaureren met hulp van vrijwilligers, meestal studenten, interessante panden in het dorp. Het dorp hoort nog net niet bij “un des plus beaux villages de France” maar heeft wel de vermelding “Village protégé”. Waar w telkens even binnenspringen is het theehuisje van Bernard Ferraro.

Bernard is ex-gitarist van de vroegere Franse “Shadows” Les Phantomes. Die maakten in de 60er en 70er jaren furore in Frankrijk en begeleiden ook DE sterren van dat moment. Een vriê toffe tiep, die van opleiding ornitoloog is. Zijn vrouw is voormalig balletdanseres en straalt door gans haar (kaarsrechte) houding nog steeds haar beroep uit. Het zijn fijne mensen die ook in het dorp haast het culturele leven in stand houden.

Wij gaan ons niet vervelen dit weekend… zoveel is zeker.

Belle & co

Actie…!

Het hoofdbestuur en invité Joris waren vandaag danig actief. Na Joris heeft het baasje ook de zitmaaier uitgeprobeerd. Het resultaat mag gezien worden. Ze gaan nog jaloers worden op de sjieke golfterreinen van Cognac en Niort hier in  de buurt.

De “holes” hadden we al dank zij de technisch hoogstaande graaftechnieken van ons drietal. Nu kunnen we ons gazonnetje , notre pélouse, omdopen naar onze “green”. Het ziet er verbazend mooi uit. Mede dankzij, we durven het haast niet zeggen, de overvloedige regen van deze “zomer”…

Ons trio was vanavond dus uitgeteld wegens geen siësta genomen deze namiddag. We waren dan ook blij dat de baasje uit eten gingen vanavond en wij eens rustig wat vroeger onder zeil konden. Zelfs jong grut zoals wij worden het gewaar wanneer we gans de dag actief zijn geweest.

Morgen is het weer “bonen” dag, neen niet de dag van Tommeke, Tommeke wat doe je nu” maar snijbonen inmaak dag. Dat is iets rustiger voor directie en honden…

Belle & co

Het ultieme hoestmiddel

In de apotheek

De eigenaar van een apotheek komt binnen en vindt een kerel leunend tegen de muur.
De apotheker vraagt de bediende:
'Wat is er gebeurd met die man daar tegen de muur?'

De bediende antwoordt:
'Hij kwam hier vanmorgen iets halen voor zijn hoest.
Ik kon de hoestsiroop niet vinden, daarom gaf ik hem een volledige fles laxeermiddel.'

De apotheker sperde verschrikt zijn ogen, en schreeuwde:
'Je kunt een hoest niet met een fles laxeermiddel behandelen !'

De bediende antwoordt kalm:
'Natuurlijk kan je dat. Bekijk hem. Hij durft niet meer hoesten ! ! !

L.M.

De zitmaaier – tester…

Joris, de oudste van ons baasje’s jongste zuster “ons kleintje” Carine, is sinds maandag bij ons op bezoek.

Natuurlijk hebben we hem ingeschakeld in de dagelijkse beslomeringen en jobkes die ons zelf ook bezig houden.

Gisteren was dat “jobke” na twee dagen regen, het gazon kortwieken in de tuin. Terwijl het baasje met “den ouwe Husq” de toer buiten de omheining deed heeft hij “de nieuwe Husq” grondig kunnen uitproberen.

Blijkbaar is het niet moeilijk er mee te werken want de tuin ziet er voortreffelijk uit. Ons baasje heeft enkel, na zelf de gebruiksaanwijzing te hebben gelezen, wat aanwijzingen moeten geven en weg was hij met de nieuwe zitmaaier.

Die gebruiksaanwijzing lezen was wel noodzakelijk, met al die beveiligingen was het voor het baasje een raadsel waarom de motor steeds stilviel wanneer de maaibalk werd ingeschakeld. Bleek dat het nodig is van de gras opvangbak aan de tractor te hangen, zo niet valt de motor stil. Bij de vorige zitmaaier was dit niet het geval en kon gewoon gemaaid worden zonder opvangbak. Dat was wel praktisch bij de eerste maaibeurt in de lente wanneer het gras te hoog stond om te kunnen oprapen.

Ondertussen zijn we al heel wat Husqvarna geheimen te weten gekomen en kan er op los gemaaid worden naar believen. We gaan nog veel plezier hebben van de nieuwkomer…

Belle & co

Spijtig…

Het is geen wereldramp, ook geen spijtig ongeval, het is gewoon pech. Het vrouwtje heeft een ganse dag gewerkt aan het inmaken van de prinsessenbonen “eigen tuin”. Alles netjes gedaan “comme il faut”, zoals we het al jaren doen , en dan bij het uit de ketel nemen blijkt dat er één pot zijn bodem verloren is.

Tien procent van het werk naar de Filistijnen zegt het baasje. Spijtig, maar niemand zijn schuld. Waarschijnlijk bij het warm worden de druk in de pot niet makkelijk kwijt geraakt en/of een barst in de pot en dan heb je er van…

Morgen, na de tomaten, de regenboogsoep en de prinsessenboontjes zijn de snijbonen aan de beurt. Laat dat nu juist het baasje zijn lievelingskost zijn. Echte snijbonen, van die lange platte die je door een molentje moet halen om allemaal dezelfde schuin gesneden grootte te krijgen.

Dat is voor het baasje de sublieme “oude tijd smaak” de smaak van de boontjes die een winterlang bij zijn grootvader in de kelder hadden gestaan. Hier in de Charente klinkt dat als “le gout d’antan”, klinkt goed hé… Wel, zo smaakt het ook …super !

Ook daar gaat het vrouwtje wel tien potten van kunnen vullen. Samen met die van eind augustus maakt dat vijftien potten snijboontjes. ’t Baasje begint al spontaan “te zeveren” alleen al van de gedachte alleen al …

Belle & co

Lippen die alcohol aanraken zullen nooit onze lippen aanraken !

 




                       Allé wees nu eens eerlijk,
                  zou jij gestopt zijn met drinken ?

   

Niet eens in twaalf jaar…

Niet eens in twaalf jaar hebben wij het zo nat/vochtig ervaren hier in de Franse Charente. We zouden eveneens kunnen schrijven, zo groen want ook een tuin die zo groen staat half september is voor ons nieuw. Meestal is het rond deze tijd van het jaar een dorre gele vlakte waar alleen het onkruid in het gazon de kop nog opsteekt.

Gisteren en eergisteren waren regendagen waar het toch maar op gans de dag maar éénmaal heeft geregend, de ganse dag en zonder ophouden wel te verstaan…

Maar vandaag zijn we opgestaan met de zon in onze ogen. Het belooft een mooie dag te worden. Ook de weersvoorspellingen geven mooi weer voor vandaag en de volgende dagen. Zullen we daar eens van profiteren zie…

Het is de hoogste tijd dat het wat mooier gaat worden, alles in huis voelt klam aan. Dat komt waarschijnlijk ook door dat het huis drie weken volledig gesloten is geweest. Het hoofdbestuur dacht er zelfs aan van gisterenavond de kachel aan te steken. Niet van de koude maar om de vochtigheid wat weg te krijgen. Nooit gebeurd in al die jaren zegt het baasje, zo vochtig !

Het baasje gaat deze namiddag met het zonnige weer de nieuwe zitmaaier dan ook eens kunnen uittesten. Dat is nog niet aan de orde geweest door “le mauvais temps”. Misschien gaat hij ook wel eens rond de gerestaureerde broodoven van het gehucht het gras kortwieken. Die is begin van dit jaar met veel zorg gerestaureerd met steun van de gemeente en de region Poitou- Charente en zaterdag gaan ze de oven terug inhuldigen. Gans het dorp is uitgenodigd op de “inauguration”, en er gaan vertegenwoordigers zijn van gemeente, departement  en van de region Poitou-Charente.

Ons baasje hoopt heimelijk dat het de presidente van de region persoonlijk zal zijn die het lint komt doorknippen. Dat is namelijk Ségolène Royal, de opposante van Sarkozy bij de laatste presidentsverkiezingen van Frankrijk. Maar dat zal wel ijdele hoop zijn want zij is al druk doende met de verkiezingen van volgend jaar voor te bereiden en of een dorp van 125 inwoners daar groot genoeg voor is blijft twijfelachtig… We zien wel wat er uit de bus komt. Zaterdagavond staat daar verslag over op deze plaats…

Belle & co

Laat ze even alleen…

Normaal zou hier nu een verhaal staan over de werkzaamheden van de baasjes van vandaag. Het “regenboogsoep” maken door het vrouwtje, het nog maar eens drogen van appelschijfjes door het baasje, of het lossen en weg stapelen van 5 kubieke meter brandhout door het baasje en neef Joris….

Maar neen, daar gaan we het vanavond niet over hebben het gaat over de strapatsen van ons trio in de tuin vanavond. We hebben niet veel gezien maar Heros is hier terug op de koer aangekomen op vijf poten !

Het baasje was druk bezig met de steriliseerketel en de regenboogsoep. De roedel was meegelopen in de tuin en toen het baasje klaar was wou hij ons terug binnenroepen. Hera kwam nogal snel maar moeder en zoon bleven maar weg ! ! !

Gezien het verhaal van deze morgen begon bij het baasje een lampje te branden ! Even later kwam moeder Belle heel onschuldig uit de tuin de koer opgelopen. Heros volgde even later maar die had duidelijk last van de coördinatie met zijn vijf poten. Een piemel van jewelste was de zijne. Waarschijnlijk moeten we daar geen tekeningetje bij maken. We hoeven ons ook niet ongerust te maken, Bij Heros is er iets essentieels doorgeknipt en alle vrijereij is onschuldig bij hem.

En ons moe Belle… ze kan er maar deugd van gehad hebben. Eigenlijk is dat voor beiden van tel. Vorig jaar heeft hij het ook al gelapt bij Hera, toen heeft het baasje 20 minuten op een natte oprit naast het gekoppelde paartje gezeten. Vandaag hebben ze het onder elkaar opgelost…

Die emmer water van deze morgen heeft dan toch een ganse dag zijn nut bewezen. Alleen is Heros tpt het besef gekomen dat het meer kans op succes geeft als hij zich kalm en rustig kan houden !

Belle & co

De geschiedenis van “den Brusseleir”…

De emmer water…

Deze morgen heeft het baasje even naar de grove middelen moeten grijpen om de hormonen (’t baasje zegt steeds Mormonen) tussen de lijntjes te laten lopen…

Belle staat loops, dat is ook de reden waarom ze zaterdag op de BBQ bij Karin, Jan en Siebe toch een lange poos in de bench heeft gezeten.

Nu nadert Belle haar hoogtepunt en dat hebben we via Heros geweten deze morgen. De ganse buurt zette hij op stelten met zijn hoog gekef. Het baasje weet dat zoiets een punt van irritatie is bij de overbuur van wie Harley, zijn hond, nooit mag “barken”.

Na herhaalde verwittigingen aan het adres van hitsige Heros heeft het baasje noodgedwongen naar de “doorslaande middelen” gegrepen. De emmer water die hier steeds naast de voordeur staat ten behoeve van dorstige honden heeft plots een andere bestemming gekregen. Plots was dat een emmer geworden om hitsige, op hol geslagen hormonen te koelen. Een emmer koud water heeft al meermaals geholpen in honden vrijages vertelde het baasje zijn vader steeds, en het helpt nog altijd perfect zo bleek .

Het heeft geholpen, Heros is gekalmeerd en Belle kan terug rustig rondlopen zonder gans de tijd een reuen neus onder haar staart te voelen snuffelen… Nu was er wel een ander probleem aan de orde… Simonne heeft namelijk niet graag natte honden over de vloer, toch zeker niet van die letterlijk druipende !

Wat het baasje laat besluiten dat het nog steeds zo is dat je geen knecht van twee meesters kan zijn. Niet van de buurman en niet van je vrouw tesamen…

Belle & co

In het teken van tomaten...

Deze morgen bleken er toch rijpe tomaten genoeg voorhanden om er eens zwaar in te vliegen. Op geen tijd hadden de baasjes een volle korf zongerijpte tomaten geoogst.

Nu is dat wel wat veel voor twee personen om op te eten en dus kwamen de steriliseerbokalen boven water. Op enkele uren waren tien potten gevuld met trostomaten uit eigen tuin.

Vandaag ging het enkel om tomaten in te maken, de volgende dagen gaat er ook nog tomatensoep gemaakt worden en waarschijnlijk ook nog tomatensaus voor bij de spaghetti. Het werk is dus nog niet achter de rug maar er is vandaag al flink wat werk verzet.

Ook is de nieuwe “Husq” al even getest in de tuin. Husq is een afkorting van Husqvarna, het favoriete merk van ons baasje zijn zitmaaiers. De “ouwe Husq” gaat met pensioen. Het baasje heeft die tien jaar geleden occasie gekocht en nu gaat hij vervangen worden door de “nieuwe Husq”. Fonkelnieuw en eigenlijk te mooi om mee te werken…

’t Vrouwtje verdenkt hem er van, zo fier te zijn als een kleine met zijn Sint Niklaas cadeautjes. En eigenlijk is het ook zo… alleen dit is geen speelgoed maar professioneel spul. De tuin en dan vooral “het pelouske” gaat er wel bij varen.

Belle & co

Wa’ zegt ‘m…

Deze komt van over de taalgrens, Myriam doet ook mee met het moppen leveren aan het blog.