De zitmaaier – tester…

Spijtig…

Het is geen wereldramp, ook geen spijtig ongeval, het is gewoon pech. Het vrouwtje heeft een ganse dag gewerkt aan het inmaken van de prinsessenbonen “eigen tuin”. Alles netjes gedaan “comme il faut”, zoals we het al jaren doen , en dan bij het uit de ketel nemen blijkt dat er één pot zijn bodem verloren is.

Tien procent van het werk naar de Filistijnen zegt het baasje. Spijtig, maar niemand zijn schuld. Waarschijnlijk bij het warm worden de druk in de pot niet makkelijk kwijt geraakt en/of een barst in de pot en dan heb je er van…

Morgen, na de tomaten, de regenboogsoep en de prinsessenboontjes zijn de snijbonen aan de beurt. Laat dat nu juist het baasje zijn lievelingskost zijn. Echte snijbonen, van die lange platte die je door een molentje moet halen om allemaal dezelfde schuin gesneden grootte te krijgen.

Dat is voor het baasje de sublieme “oude tijd smaak” de smaak van de boontjes die een winterlang bij zijn grootvader in de kelder hadden gestaan. Hier in de Charente klinkt dat als “le gout d’antan”, klinkt goed hé… Wel, zo smaakt het ook …super !

Ook daar gaat het vrouwtje wel tien potten van kunnen vullen. Samen met die van eind augustus maakt dat vijftien potten snijboontjes. ’t Baasje begint al spontaan “te zeveren” alleen al van de gedachte alleen al …

Belle & co

Lippen die alcohol aanraken zullen nooit onze lippen aanraken !

 




                       Allé wees nu eens eerlijk,
                  zou jij gestopt zijn met drinken ?

   

Niet eens in twaalf jaar…

Niet eens in twaalf jaar hebben wij het zo nat/vochtig ervaren hier in de Franse Charente. We zouden eveneens kunnen schrijven, zo groen want ook een tuin die zo groen staat half september is voor ons nieuw. Meestal is het rond deze tijd van het jaar een dorre gele vlakte waar alleen het onkruid in het gazon de kop nog opsteekt.

Gisteren en eergisteren waren regendagen waar het toch maar op gans de dag maar éénmaal heeft geregend, de ganse dag en zonder ophouden wel te verstaan…

Maar vandaag zijn we opgestaan met de zon in onze ogen. Het belooft een mooie dag te worden. Ook de weersvoorspellingen geven mooi weer voor vandaag en de volgende dagen. Zullen we daar eens van profiteren zie…

Het is de hoogste tijd dat het wat mooier gaat worden, alles in huis voelt klam aan. Dat komt waarschijnlijk ook door dat het huis drie weken volledig gesloten is geweest. Het hoofdbestuur dacht er zelfs aan van gisterenavond de kachel aan te steken. Niet van de koude maar om de vochtigheid wat weg te krijgen. Nooit gebeurd in al die jaren zegt het baasje, zo vochtig !

Het baasje gaat deze namiddag met het zonnige weer de nieuwe zitmaaier dan ook eens kunnen uittesten. Dat is nog niet aan de orde geweest door “le mauvais temps”. Misschien gaat hij ook wel eens rond de gerestaureerde broodoven van het gehucht het gras kortwieken. Die is begin van dit jaar met veel zorg gerestaureerd met steun van de gemeente en de region Poitou- Charente en zaterdag gaan ze de oven terug inhuldigen. Gans het dorp is uitgenodigd op de “inauguration”, en er gaan vertegenwoordigers zijn van gemeente, departement  en van de region Poitou-Charente.

Ons baasje hoopt heimelijk dat het de presidente van de region persoonlijk zal zijn die het lint komt doorknippen. Dat is namelijk Ségolène Royal, de opposante van Sarkozy bij de laatste presidentsverkiezingen van Frankrijk. Maar dat zal wel ijdele hoop zijn want zij is al druk doende met de verkiezingen van volgend jaar voor te bereiden en of een dorp van 125 inwoners daar groot genoeg voor is blijft twijfelachtig… We zien wel wat er uit de bus komt. Zaterdagavond staat daar verslag over op deze plaats…

Belle & co

Laat ze even alleen…

Normaal zou hier nu een verhaal staan over de werkzaamheden van de baasjes van vandaag. Het “regenboogsoep” maken door het vrouwtje, het nog maar eens drogen van appelschijfjes door het baasje, of het lossen en weg stapelen van 5 kubieke meter brandhout door het baasje en neef Joris….

Maar neen, daar gaan we het vanavond niet over hebben het gaat over de strapatsen van ons trio in de tuin vanavond. We hebben niet veel gezien maar Heros is hier terug op de koer aangekomen op vijf poten !

Het baasje was druk bezig met de steriliseerketel en de regenboogsoep. De roedel was meegelopen in de tuin en toen het baasje klaar was wou hij ons terug binnenroepen. Hera kwam nogal snel maar moeder en zoon bleven maar weg ! ! !

Gezien het verhaal van deze morgen begon bij het baasje een lampje te branden ! Even later kwam moeder Belle heel onschuldig uit de tuin de koer opgelopen. Heros volgde even later maar die had duidelijk last van de coördinatie met zijn vijf poten. Een piemel van jewelste was de zijne. Waarschijnlijk moeten we daar geen tekeningetje bij maken. We hoeven ons ook niet ongerust te maken, Bij Heros is er iets essentieels doorgeknipt en alle vrijereij is onschuldig bij hem.

En ons moe Belle… ze kan er maar deugd van gehad hebben. Eigenlijk is dat voor beiden van tel. Vorig jaar heeft hij het ook al gelapt bij Hera, toen heeft het baasje 20 minuten op een natte oprit naast het gekoppelde paartje gezeten. Vandaag hebben ze het onder elkaar opgelost…

Die emmer water van deze morgen heeft dan toch een ganse dag zijn nut bewezen. Alleen is Heros tpt het besef gekomen dat het meer kans op succes geeft als hij zich kalm en rustig kan houden !

Belle & co

De geschiedenis van “den Brusseleir”…

De emmer water…

Deze morgen heeft het baasje even naar de grove middelen moeten grijpen om de hormonen (’t baasje zegt steeds Mormonen) tussen de lijntjes te laten lopen…

Belle staat loops, dat is ook de reden waarom ze zaterdag op de BBQ bij Karin, Jan en Siebe toch een lange poos in de bench heeft gezeten.

Nu nadert Belle haar hoogtepunt en dat hebben we via Heros geweten deze morgen. De ganse buurt zette hij op stelten met zijn hoog gekef. Het baasje weet dat zoiets een punt van irritatie is bij de overbuur van wie Harley, zijn hond, nooit mag “barken”.

Na herhaalde verwittigingen aan het adres van hitsige Heros heeft het baasje noodgedwongen naar de “doorslaande middelen” gegrepen. De emmer water die hier steeds naast de voordeur staat ten behoeve van dorstige honden heeft plots een andere bestemming gekregen. Plots was dat een emmer geworden om hitsige, op hol geslagen hormonen te koelen. Een emmer koud water heeft al meermaals geholpen in honden vrijages vertelde het baasje zijn vader steeds, en het helpt nog altijd perfect zo bleek .

Het heeft geholpen, Heros is gekalmeerd en Belle kan terug rustig rondlopen zonder gans de tijd een reuen neus onder haar staart te voelen snuffelen… Nu was er wel een ander probleem aan de orde… Simonne heeft namelijk niet graag natte honden over de vloer, toch zeker niet van die letterlijk druipende !

Wat het baasje laat besluiten dat het nog steeds zo is dat je geen knecht van twee meesters kan zijn. Niet van de buurman en niet van je vrouw tesamen…

Belle & co

In het teken van tomaten...

Deze morgen bleken er toch rijpe tomaten genoeg voorhanden om er eens zwaar in te vliegen. Op geen tijd hadden de baasjes een volle korf zongerijpte tomaten geoogst.

Nu is dat wel wat veel voor twee personen om op te eten en dus kwamen de steriliseerbokalen boven water. Op enkele uren waren tien potten gevuld met trostomaten uit eigen tuin.

Vandaag ging het enkel om tomaten in te maken, de volgende dagen gaat er ook nog tomatensoep gemaakt worden en waarschijnlijk ook nog tomatensaus voor bij de spaghetti. Het werk is dus nog niet achter de rug maar er is vandaag al flink wat werk verzet.

Ook is de nieuwe “Husq” al even getest in de tuin. Husq is een afkorting van Husqvarna, het favoriete merk van ons baasje zijn zitmaaiers. De “ouwe Husq” gaat met pensioen. Het baasje heeft die tien jaar geleden occasie gekocht en nu gaat hij vervangen worden door de “nieuwe Husq”. Fonkelnieuw en eigenlijk te mooi om mee te werken…

’t Vrouwtje verdenkt hem er van, zo fier te zijn als een kleine met zijn Sint Niklaas cadeautjes. En eigenlijk is het ook zo… alleen dit is geen speelgoed maar professioneel spul. De tuin en dan vooral “het pelouske” gaat er wel bij varen.

Belle & co

Wa’ zegt ‘m…

Deze komt van over de taalgrens, Myriam doet ook mee met het moppen leveren aan het blog.


                                         

                                                                         

Werk aan de winkel…

Gisterenavond was het te laat geworden om de stand van zaken op te nemen in de tuin. Dat deden we dan maar daarjuist samen met het baasje. Op hem moesten we wachten want die moest zijn laarzen eerst nog aantrekken, het heeft namelijk “gesmost” vannacht en dat in combinatie met hoog gras en onkruid maakt laarzen noodzakelijk .

De tomaten vragen de volgende uren, en waarschijnlijk dagende volle aandacht. Tientallen kilo’s “tomate Russe” en trostomaten zijn gerijpt aan de struik en is dus het beste wat er te krijgen is . Er zijn ook nog enkele courgette struiken (geen enkele geplant dit jaar) die zo maar zijn opgeschoten tussen de preien en de tomaten . Maar ze hebben wel flinke vruchten gekregen. Voor hen is er een “soep-toekomst” in combinatie met wat ui en tomaat… dat lusten wij wel.

Ook de appelbomen en de notelaar doen nog goed hun best. Ook het droogtoestel gaat de volgende dagen nog flink moeten produceren. We hebben gemerkt dat het baasje een grote bokaal kaneel heeft aangeschaft. Dat kan hier bij ons de volgende dagen enkel dienen voor de appelchips, de nieuwe wintersnoep voor ‘t (lijnend) baasje…

Er is ook super nieuws op het arbeidsvlak, neef Joris is “on the road” hier naartoe, die heeft verlof en komt een handje helpen. Het baasje denkt dat ‘m het goed begrepen heeft op onze nieuwe “Husq” die het baasje gisteren meebracht en zo spiksplinternieuw is dat hij nog niet één grassprietje heeft gemaaid. Vandaag zal er trouwens niet veelgemaaid worden wegens de “smosregen” van vannacht en het hoge, nu natte gras….

Belle & co

Aangekomen…

Met wat vertraging van zo’n klein uurtje zijn we rond kwart na negen hier in Ferret aangekomen. De wolkbreuk die Parijs teisterde juist voor we Parijs naderden heeft roet in het eten gegooid.

Als het regent in Parijs dan druppelt het in Brussel zegt het spreekwoord maar ons baasje kan niet lachen met regen in Parijs. Dat betekent altijd vertragingen en files op ALLE rondwegen rond Parijs. En dan hebben we het nog maar over regen niet van die wolkbreuken die ganse delen en rijstroken van de snelwegen blank zetten. Zo was het deze namiddag. De eerste “waterpartij” (plan d’eau) zeggen de Fransen was op de A3 richting Porte de Bagnolet. Gans de linkse rijstrook onder water over zo’n 50 meter. Wie er met een serieus gangetje inging viel stil of geraakte de controle over zijn voertuig kwijt. Dat zorgde voor zo’n file van 5 kilometer. Het volgende ongeval deed zich voor bij het uitkomen van de tunnel aan de Porte d’Italie. Twee auto’s in de prak door een volgende waterpartij door de riolering die niet genoeg kon slikken ! Op de A10 na Parijs zat een takelwagen zelf in de middenberm. Pech voor die man maar geluk voor ons , het was in tegenovergestelde richting maar toch aan onze kant een korte “gaapfile”

Sinds vandaag heeft onze “Mitsu” zijn eerste 100.000km op de teller. Dat was nog in het begin van de rit, even na Lille richting Parijs, in de buurt van de Lilse luchthaven Lesquin.

Ons baasje heeft er een “portretje” van gemaakt. De eerste 100.000 is bij ons toch steeds een heuglijk en opmerkelijk feit. Bij ons zegt het baasje dan “allee, hij is uit rodage, nu mogen we gas geven” maar dat zal wel weer zijn typische “zwans” zijn denken wij. Morgen nieuws over “den hof” met tomaten, bonen, appelen, gazon en nog veel meer ander nieuws…

Belle & co

Daar gaan we weer…

Na een hoop passen en wegen is de aanhanger geladen om de trip naar de Charente terug aan te vatten.

Het was deze maal moeilijker om de aanhanger te laden door de nieuwe zitmaaier waar ’t baasje worstelde met de gewichtsverdeling.  ’t Moet “just” zijn bij ons baasje want een slingerende aanhanger achter de auto kan hij missen als tandpijn.

Maar het is gelukt, tot zijn eigen voldoening toch. De aanhanger staat klaar op de oprit en het is nog wachten tot het vrouwtje de laatste bagage klaar heeft die nog in de auto hoort.

Daar hoort alles bij dat niet nat mag worden en inhoud van koelkast en een deel, diepvries eten voor “de hondjes”, wij dus…

Vanavond slapen we dus terug “en france” en als het er nog inzit komt er vanavond nog een kort reisverslag van de rit van vandaag.

Tot vanavond, Belle & co

Druk geweest vandaag…

Vanochtend waren we op jachttraining met Hera te Arendonk. Wat het hoofdbestuur er van verwachtte op voorhand bleek het juiste vermoeden te zijn.

Enkel het los volgen kon op enige wijze er mee door. Aandacht voor de baas… Wablieft ? Zit en blijf… Wa zegt ‘m ? Apporteren in het water, nog niet zwemmend zelfs… Vergeet het baas. Ik doe zoals Heros, wat je zelf wegsmeet haal je zelf maar op, ik ben je Drent en niet je slaaf…

Wanneer we terug thuis waren heeft het baasje de aanhanger nog verder klaar gemaakt om morgen terug naar Frankrijk te vertrekken. Daar moest buiten de nieuwe zitmaaier ook nog flessen gas en benches mee terug. Met die zitmaaier heeft on s baasje blijkbaar wat last met de gewichtsverdeling. Hij dient er voor te zorgen dat er serieus wat gewicht op de haak van de auto komt ipv dat de aanhanger de auto gaat “liften”.

Deze namiddag waren we in Numansdorp in Nederland uitgenodigd door Karin, Jan en Siebe om mee te komen BBQ’en samen met heel wat actieve leden van het Drentenforum. Die waren met hun honden op veldwerktraining geweest daar in de buurt. En van trainen krijgen zowel baas als hond honger als een leeuw. Wij hebben alleszins genoten van de BBQ en het gezelschap. Het eten was zeer verzorgd en lekker gebakken ! Merci “Woefdram”,  je kan er wat van…

Wij hebben er ook ons Kiki terug gezien, die is alweer een pak gegroeid tegenover twee weken terug op de clubmatch. Wat gaat dat toch een mooi vinnig verstandig Drentje worden zo ze het al niet is.

Morgen zal er weer wat minder te vertellen vallen wegens “on the road to France”. Volg onze belevenissen volgende weken vanuit de Franse Charente…

Belle & co

Jachttraining…

Deze morgen hervatten Hera en het baasje de jachttraining te Arendonk. In maart begonnen wij met de beginnelingen cursus en heden zijn we al “gevorderd”

Wat onze “kleine meid” er van gaat afbrengen is niet erg hoopvol op dit moment, ze heeft namelijk volgens het hoofdbestuur “den duvel in d’r lijf”. Iedereen moet er aan geloven op dit moment.

Slachtoffer van dienst 1° klas is Heros. Die valt ze van alle kanten op de meest onmogelijke plaatsen aan. Slaapt hij, dan maakt ze hem wakker, wacht hij op haar dan vliegt ze hem naar de keel, loopt hij door de tuin dan vliegt ze in zijn nek. Het is als een jong veulen dat de eerste maal buiten komt uit de stal in de lente, na een lange winter in een donkere stal.

Of daar dadelijk op jachttraining een land mee te bezeilen valt is nog maar de vraag. Ons baasje heeft er geen goed oog in maar zijn ingesteldheid kennende gaat hij toch proberen.

Zijn motto “niet geschoten is nooit raak” is inderdaad juist. Volgende week moet hij al forfait geven omdat we dan in Frankrijk zijn. Die lessen gaan we dan op ons zelf ginds oefenen en eind van de maand gaan we zien wat w er tegen dan van gebakken hebben.

Maar eerst vandaag afwachten !

Belle & co

Nog twee puppy update’s

 Deze update’s hadden begin van de week al moeten verschijnen maar door omstandigheden is het er niet vroeger van gekomen dan vandaag… Eerst een verhaaltje over het herstel van Kwispel na de operatie van de navelbreuk.

Het tweede verhaal over de verdere socialisatie van Marian’s Kiki die stilaan goed op weg is om de bekendste Drentenpup van Nederland en omgeving te worden !

Beste Jan,

Kwispel heeft vrijwel geen last gehad van zijn operatie en was eigenlijk de
dag daarna alweer als vanouds. we zijn met hem naar de arts geweest en die gaf
aan dat de operatie en hechtingen erg netjes gedaan waren en dat de genezing
voorspoedig verloopt.
Kwispel zit midden in zijn pubertijd. We hebben regelmatig wat met hem te
stellen. Niet alleen de kozijnen in de kastruimte, ook de planken en al
hetgeen op de planken staat, heeft de bijzondere interesse van Kwispel. Als
we er bij zijn, is hij poeslief. Maar owee als we hem even alleen laten. Tsja,
als de kat van huis is dansen de honden op tafel. Gelukkig begint woensdag de
obediance cursus weer en we zijn op zoek naar nog meer scholingen om zijn
opvoeding in goede banen te leiden. In ons gezin hebben we afspraken gemaakt
om consequent te zijn als het gaat om gehoorzaamheid. Desalnietemin is het
een top hondje, een echte vriend en erg aanhankelijk. Precies als we graag
wilden hebben.

Tot zover

Eric en Go

Hallo Jan,

Even een paar leuke reacties op Kiki doorbrieven hoor.

Vandaag was ik bij de AKO-kiosk (verkooppunt van tabak,kranten enz van de AKO-keten) hier op het grote winkelcentrum en Kiki was mee.

Een van de dames achter de toonbank herkende haar en zei "hé,daar is Kiki weer!Wat ben jij gegroeid en wat ben je mooi!"

Nou ja,mijn neus krulde natuurlijk want ik mag zomaar met zo'n schoonheid samenwonen en op straat lopen....

Een poos later mocht ze even mee naar de supermarkt die hier om de hoek is voor een boodschapje. Kwestie van naar binnen,boodschap pakken,afrekenen en weg wezen.Ze mag daar niet mee naar binnen en dus bind ik haar even vast aan een paal.Van binnen uit heb ik haar constant in het oog zodat ik kan zien wat er gebeurt.

Daarnaast is een bankje waar supermarktpersoneel nog weleens een sigaret rookt of wat eet en dit keer zat er ook iemand.

Bij terugkomst was het "oh mevrouw,wat een schatje is uw hond! Ik durfde haar niet zomaar te aaien maar mag het even?".

Ja hoor,dat mocht.....terwijl mijn neus weer hevig krulde.

Toch leuk, zulke dingen!

Marian & Kiki

Conclusies bij opgravingen…

Bij opgravingen in de Russische bodem tot op een diepte van 100 meter hebben Russische wetenschappers resten gevonden van koperdraden, met een geschatte leeftijd van 1000 jaar. De Russen trokken hieruit de conclusie dat hun voorouders reeds 1000 jaar geleden beschikten over een koperen communicatienetwerk.

Om niet achter te blijven zijn Amerikaanse wetenschappers ook hun bodem gaan afgraven waarbij ze op een diepte van 200 meter resten van glasvezels aantroffen. Deze vezels bleken na onderzoek zo n 2000 jaar oud te zijn, waaruit de Amerikanen concludeerden dat hun voorouders reeds 2000 jaar geleden al een zeer geavanceerd digitaal glasvezel netwerk in gebruik hadden. En dat zo`n 1000 jaar voor de Russen...

Een week later hebben de Belgen het volgende rapport gepubliceerd: Bij opgravingen in de Belgische bodem, tot op een diepte van 500 meter , hebben Belgische wetenschappers helemaal niets gevonden. De Belgen concluderen hieruit dat 5000 jaar geleden de oude Belgen reeds beschikten over een draadloos netwerk.

L.M.

Ook een puppy update…

Gadverdamme! Wist niet wat me overkwam heel het huis trilde en dreunde! Het hart zit in mijn keel. Heb dit nog nooit eerder meegemaakt...

Dat meldde Gonda van “onze” Kyra gisterenavond om vijf na negen enkele minuten na het gebeuren op het Drentenforum.

In geen tijd kwamen er meldingen vanuit grote delen van Nederland dat ook daar een beving was gevoeld. Gonda, Anton en Kyra  wonen in het hoogste puntje van Nederlands Limburg op een kilometer van de Duitse grens en het epicentrum van de aardbeving ligt op enkele kilometer over de grens in Duitsland. Zij zaten dus haast bovenop de beving.

Ook de Belgische kranten melden het voorval. Hieronder de melding in “de Standaard”.

Aardbeving Nederland voelbaar tot in Brussel en Namen

• vrijdag 09 september 2011, 03u00

Een aardbeving in Nederland, die een kracht had van 4,5 op de schaal van Richter, was gisteravond te voelen in delen van België, onder meer in Brussel en Namen. Dat meldde de Koninklijke Sterrenwacht. Het epicentrum van de aardbeving, die in grote delen van Nederland werd gevoeld, lag 40 kilometer ten zuidoosten van Nijmegen, bij het Duitse Xanten. Er werd nauwelijks schade gemeld.

Noodkreet…

Op 15 september gaan de Bikers for Animals in samenwerking met andere organisaties demonstreren bij de FOD (federale Overheids Diensten) te Gent.

Bij deze demonstratie overhandigen wij bij hen een eisenpakket. Help mee en steun ons in ons gevecht tegen de BROODFOK en teken dit eisen pakket.

Het kost maar één minuut van je tijd maar het kan het leven van veel dieren veranderen.

Klik op onderstaande link , neem kennis van de eisen en teken aub de petitie !

http://www.broodfok.be/v2/nl/anti-broodfok-actie-honden-besluit.php

Dank voor uw betrokkenheid en het tekenen van de petitie.

Belle & co

Ps: geen foto’s bij dit bericht, wij pogen dit blog vrolijk en niet shockerend te houden !

Dit bericht mag vrij worden overgenomen, graag zelfs !

Kijk ook eens op deze site:

http://www.bikersforanimals.nl/bfaFrameset-4.htm

Jefke tekent

Jefke zit op de stoep met een stok in een hondenpoep te roeren.

De postbode komt voorbij en vraagt aan Jefke wat hij aan het doen is.

'Ne facteur aan't tekenen', zegt Jefke.

Kwaad loopt de postbode door en doet zijn verhaal aan de ' Broeders van
Liefde', die een straat verder in hun combi zitten te mediteren.

'Wacht', zegt één van de gendarmes, 'eens zien of hij dat bij ons ook durft !'

'Zij wandelen naar Jefke en vragen : 'Awel brave jongen, gij zijt toch gene
gendarme aan 't tekenen hoop ik?

'Jefke: 'Nee nee, maak u maar geen zorgen, daar heb ik niet genoeg stront voor....'

L.M.

De tweede keer…

Het was gisteren redelijk stil hier op ons blog. Eén berichtje maar en er was nog zoveel te vertellen.  Alleen,… het ontbrak het baasje aan tijd om het allemaal neer te pennen.

Wij hadden dus Gitte Becher van de Lilebrusen kennel uit Holstebro in Denemarken op bezoek. Gitte had ook haar oog laten vallen op Ferron van Drentenpassie als dekreu voor haar eigen Ayla. Eergisteren hadden we daar al een bericht over hier op dit blog.

Gisterenavond togen ons hoofdbestuur , Gite en Ayla voor de tweede maal terug naar Ferron in Booischot. Het was nu wel enkele uren later want ze hadden gewacht op de thuiskomst van Rudy en Simonne, de baasjes van Ferron die enkele dagen vakantie hielden aan de Middellandse zee.

Dat beide honden nog wel “zin hadden” bleek al gauw, geen van de twee vertoonde enige vorm van “koppijn”. Na wat spelen en aftasten deed Ferron wat er van hem te verwachten viel en konden de respectievelijke baasjes op hun knieën om de honden kalm te houden.

Twintig minuten paring is “normaal” bij Drenten. Dus hebben Gitte en Simonne twintig minuten op hun knieën op het gras gezeten. Ons baasje kent het klappen van de zweep al wel en had uit voorzorg opnieuw die twee dekentjes meegebracht om de dames het wat comfortabeler te maken.

Nadien heeft Rudy en Simonne de baasjes uitgenodigd om een hapje te blijven eten wat nadien toch wel een uitgebreide maaltijd bleek.

Onze baasjes bleken zich goed te hebben geamuseerd en waren in een blije stemming bij hun terugkeer in Vosselaar. Belle gaat er hopelijk een Deense “schoonzus” aan over houden en wij wensen voor Gitte binnen negen weken een nestje zoals wij er eentje hadden in februari. Voor Ayla gaat dit haar laatste nestje worden, voor Ferron is het het tweede nestje waar hij voor tekent…

Belle & co