Berichten van 1 oktober 2009 tot 31 oktober 2009

Miljaarde, telepathie…

Dat was de eerste reactie van de baasjes deze morgen bij het zien van de bench van Heros, ons braafste (?) Drentje van de drie !  En hierna een reactie van ons baasje op een bericht van Jiltje van het Arcil blog   http://bloggen.be/arcil/

Ja Hans en Jiltje, ik ben er ook al wat voorzichtiger in geworden met de goede (?) kwaliteiten van onze bandieten/krapullekes/lieve Drenten/ enz. Nu bekijken ze je met de mooiste lieve ogen van de wereld, even later rijzen je haren ten berge om wat ze nu weer hebben uitgespookt.

Profetische woorden of gewoon telepathie ?  Wie vertelt het ons ? Ons baasje heeft al met de gedachte gespeeld om te vragen om onze twee blogs niet samen te voegen, het bespaart een hoop werk en de belevenissen lopen toch perfect parallel.

Het is ongelooflijk hoe al die Drenten hetzelfde gedrag vertonen, de ene al wat vroeger dan de andere maar krijgen doe je het. (met meer garantie dan de 5 jaar van Toyota)

We wachten nu op de instemming van Sonja, Jiltje , Karine & Ronny, Mary, Peter & Hilde, Jos & Dymphna , Jean-Pierre & Ute en al de lezers van het Drentenforum die allen met hetzelfde gevoel en belevenissen rondlopen.

We hopen nu ook maar dat al die mensen die dit lezen en die kortelings hun pupje zijn gaan ophalen of “in blijde verwachting” leven, zoals bij voorbeeld de toekomstige eigenaars van Noah, http://noahdedrent.web-log.nl/   geen rouwkoop krijgen en terugkrabbelen.

Aan die laatsten durven wij de raad geven, laat je niet ontmoedigen want tegenover wat hierboven beschreven staat, daar staat dan onnoemlijk veel trouw en plezier tegenover van dat kleine lieve (krapullekes) Drentje.

Jan

Ps: foto van een “onverslijtbaar” kussen “all wheater extreme” eigendom van ene Heros Faes , één week in gebruik,  49,90 € . Eén positief feit… ze hebben er nog in de Zoomart, het was niet het laatste kussen !

Morgenvroeg, deze morgen dus…

Een wat rare titel voor een bericht dat eigenlijk nog niet geweten is, toch zeker niet actueel. We bedoelen dat op woensdag 14.10.09 de “ellentrik” zal afgesloten worden omdat ze een nieuwe kabine hebben geïnstalleerd hier in de straat en ze gaan daar de draadjes allemaal op de goede (?) plaats aan elkaar knopen.

Vorige week hebben we dus allen een brief in de bus gekregen wat we moeten doen vanaf 8u30 tot 18u . Geen computer gebruiken, de ijs- en diepvrieskast zo weinig mogelijk openen, achteraf de verwarming controleren of alles nog wel terug kan werken… een hele waslijst van wat er allemaal niet werkt.

Dus maakt “de baas” maar een berichtje klaar dat hij dan om acht uur kan plaatsen en dan gaat het richting hondenuniversiteit bij Rony en Marnix. Daar gaan we ook schoonzus Marleen, je weet wel van “ozze Dré” met Yndhi tegenkomen. Die laatste is ook toe aan enkele lessen “goei manieren” net als wij !

Straks zo tegen avond aan krijg je hiervan verslag, als die gasten hier in de straat tenminste de “nutsvoorzieningen” (zo heet dat) terug in orde krijgen. Voor ons is “ellentrik” al goed genoeg.

Baasje

Het eerste dit seizoen…

Een beetje utopisch dachten wij dat ik geen konijnen meer ging aanbrengen in het bos. Het is wel zo dat dit konijn van vandaag het meest frisse/verse is dat ik ooit heb gevonden in het bos.

Want laat ons duidelijk zijn, ik heb dit konijn niet gepakt, ‘k heb het gevonden en ’t was al koud, dus toch al even dood. De kraaien waren er al aan beginnen pikken, maar hun buik hebben ze er bijlange niet aan kunnen vol eten !

’t Vrouwtje was er niet blij mee maar ’t baasje was er toch wel fier over dat ik nog altijd mijn fijne neus achterna ga. Hij heeft dan ook verschillende foto’s van gemaakt.

Hera en Heros bleven zo dicht bij mij dat het soms niet merkbaar wie nu eigenlijk het konijn in zijn bek had . Toen we bij de auto kwamen, wij gaan tot aan het bos met de auto wegens het baasje zijn pijnlijke knie, heb ik het konijn  aan het baasje gegeven die het met een flinke zwaai over een omheining heeft geworpen om te vermijden dat het weer zal opgepikt worden door andere honden. Dan vinden we het een van de dagen toch terug tot het van rottigheid totaal uit elkaar valt.

Er waren veel konijnen dit jaar in “ons” bos, en tegen de herfst sneuvelt er al eens ééntje, zo eentje hebben wij vandaag terug “in de wereld” gebracht. Het baasje bekijkt het allemaal met gemengde gevoelens. Zo lang het bij konijnen blijft zoals dat van vandaag dan kan ‘m er nog mee lachen, maar dat blijft niet duren, daar is ‘m wel zeker van .

Belle

Superman…

Het is 7u 's morgens. De man komt thuis en zijn vrouw zit hem kwaad op te wachten.

Zij: "Awel Superman, vindt ge het uur dat ge nu thuiskomt niet een beetje overdreven ?"
Hij: "Ik kan het u uitleggen, het spijt me maar ik was bij klanten."

Zij: "Ah ja ? En daar hebt ge de ganse nacht liggen kletsen dan, tot 7u 's morgens zeker, nietwaar Superman !!!"
Hij: "Laat mij toch uitleggen vrouw ! Ik heb een nieuwe klant kunnen binnenhalen en we zijn Italiaans gaan eten."

Zij: "En dat tot 7u 's morgens zeker, ge neemt mij voor een achterlijke trut zeker, Superman !!!"
Hij: "Ja, goed. Daarna zijn we nog efkes op café geweest, tot een uur of 3."

Zij: "Ah ja, tot 3u en wat hebt ge dan tot 7u uitgestoken hè, Superman ???"
Hij: "Ja, Euh, .. dan zijn we nog wel efkes naar een strip-tease tent geweest, maar alleen om toe te kijken zenne, dus eh... zoals ik al zei eh... ."

Zij: "Allée vooruit, ge hebt alleen maar gekeken, en rustig afgewacht? Hmm, wat gaat ge mij nu nog allemaal wijsmaken, Superman ???"
Hij: "Laat mij't nu toch ne keer fatsoenlijk uitleggen en luister nu toch es ! En trouwens, waarom noemt ge mij nu al de hele tijd Superman ???"

Zij: "Omdat verdomme voor zover ik weet alleen Superman zijn slipje over zijn broek aandoet !!!!"

Terug naar school…

Neen , niet het baasje, die geniet van zijn onderwijs pensioen maar die twee wildebrassen hier in huis, Daar dient aan gewerkt te worden.

Het baasje heeft het besluit genomen nadat hij niet naar het bos kon wegens een ontsteking in zijn knie. Trekkende honden betekenden helse pijnen terwijl normaal wandelen nog wel “te doen” was. Vermits we hier toch zo’n halve kilometer aangelijnd moeten lopen voor we los mogen was dat voor het baasje niet te doen.

Gevolg… ’t baasje heeft gisteren een afspraak gemaakt bij Rony en Marnix om terug op les te komen. Dat komt nu goed uit omdat we toch voor langere tijd in België blijven en er intens kan getraind worden.

In februari wil het baasje dan samen met Louis en Gorky op jachttraining. Ook Kristel van de bank waar ’t baasje klant is wil “gaan jagen” met haar labrador. Dat kan en voor de honden en voor de baasjes alleen maar plezierig worden. Maar eerst die basiscursus nog eens opnieuw doen. Wij zijn al eens op school geweest maar dat was een vergissing van onze baas, toen waren we nog te jong met onze 9 weken.

Vanaf morgen dus verslag en foto’s van twee, misschien drie, vlijtige studenten en hun bazen in het “voortgezet onderwijs”

Belle

Wereldreis

Proficiat (bis)

Hier de uitslagen van de keuringen op de worlddogshow in Bratislava Slovakije.

In het rood en dik de wereldkampioenen. Mooie resultaten van onze Noorderburen, Proficiat !

Proficiat…

Stilletjes aan sijpelen de eerste berichten binnen met de uitslagen van de keuringen op de “werelddogshow Bratislava”. Ons baasje volgt het zo’n beetje omdat er ook bekenden zijn die ginds het Drentenras verdedigen. http://www.worlddogshow2009.com/index.php?id=412&L=1

Roswitha Harmsen, Nederlandse fokker van de kennel “van Drentenpassie” http://www.vandrentenpassie.nl  heeft twee honden ingeschreven en is aanwezig in Slovakije. Wij kennen Roswitha omdat ze ook al verschillende malen heeft deelgenomen aan de Belgische clubmatch.

Volgens het Nederlandse Drentenforum http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php zou Roswitha met Felis op zaterdag een BOB (beste van het ras, Best of breed) behaald hebben op de Slovaakse keuring. Gisteren zondag op de “wereldkeuring” heeft ze met Felis hetzelfde resultaat behaald en is Felis dus Wereldkampioen. Haar tweede Drent “Dagmar”, behaalde zaterdag  de titel van Slovaaks kampioen.

We wisten het nog niet eind augustus met de clubmatch in Heurne,  maar we hadden toen al een Wereldkampioen in spe in onze rangen !

Wat we ook nog geleerd hebben met gans dat werelddogshow gebeuren… de naam van de Drentsche patrijshond in het Slovaaks: “Drentsky Prepepliciar”. Wij moeten eerlijk zeggen, daar moeten we toch nog eens even op oefenen…

Wij wensen in elk geval Roswitha en haar twee oogappels een héél dikke proficiat.

Jan & de roedel

Bij “de Yndhi” in de weide…

Nu het baasje met zijn pijnlijke knie niet naar het bos mee kan, zijn we al twee dagen mee mogen gaan met de auto naar Beerse, naar “ozze Dré”, ons baasje’s broer.

Die heeft een grote weide van de grootte van onze Franse tuin waar we mogen ravotten met Yndhi, ons boxer neefje. Eerst moet “ozze Dré” wel de oorspronkelijke bewoner van de weide, de ezel Stan, naar een naastgelegen weide brengen.

Onze baasjes betrouwen het niet erg, vier van die rondcrossende honden, iets wat rustige Stan niet gewoon is, in dezelfde weide met Stan. Onze baasjes zijn maar bang dat het Stan allemaal wat te veel gaat worden en dat er op een bepaald moment één van die rakkers een stamp van de achterpoten gaat krijgen. Dat gaat niet meevallen, en als dat slachtoffer het al gaat kunnen navertellen, dan zal het toch wel zijn met pijn aan zijn ribben !

Het baasje herinnert zich een uitspraak op TV van een bekende voetballer van “de Lierse” die vertelde dat ‘m maar van twee dingen bang was: van de voorkant van een vrouw en van de achterkant van een ezel of een paard !

We moeten dus even wachten tot Stan weg is en dan kunnen we onze gangen gaan. We hebben ondertussen ontdekt dat Stan van die bollen achterlaat. Zoiets als smoutebollen maar iets donkerder van kleur en ’t smaakt naar paardendrollen !

Als we dan terug uit de weide komen is het hoofdbestuur er niet blij mee dat we hen likjes geven !   Flauw gasten zijn dat, want wat is er nu beter dan een dampende drol !

Belle & co

Zonder papieren…

Moeten wij mensen zonder papieren helpen ?

Zoveel Drenten…

Gisterenavond waren de baasje uitgenodigd bij Ilse en Patrick en hun vijf Drenten en Duitse Staande langhaar. Reden van de uitnodiging was de elfde verjaardag van hun Luka, de ouderdomsdeken onder hun Drentjes.

’t Baasje had voor alle zekerheid de zakken van zijn vest maar volgepropt met hondekoekjes en dat hij er succes mee had bewijst de foto. Zes honden netjes op een rij en die net als bij ons mooi hun beurt afwachten voor hun koekje, de oudste eerst en dan één voor één.

Ilse was de perfecte gastvrouw en ze hebben lekker gegeten daar in Nieuwenrode, voor het aperitief hebben ze zelfs nog buiten kunnen zitten, wel met een vest aan maar buiten, maak dat mee half oktober !

Het baasje vertelt ons deze morgen dat er heel wat minder herrie in huis is met zes Drenten bij Ilse en Patrick dan met ons “drie wilde kiekens”.

De baasjes waren laat thuis gisteren avond, ze hebben zich machtig geamuseerd vertellen ze ons, volgende keer mogen we mee komen zegde Ilse …

Belle

Wat een toeval…

De vrouw kijkt op en zegt:
 Kijk nu, ik bestelde ook net een glas champagne.'
'Wat een toeval', zegt de man, 'want dit is een speciale dag voor mij. Ik heb iets te vieren.' 
'Voor mij is het ook een speciale dag en ik ben ook aan het vieren, zegt de vrouw.'
'Wat een toeval,' zegt de man.
Als ze klinken vraagt hij: 'En wat ben jij aan het vieren?'
'Wel, mijn echtgenoot en ik proberen al lang een kind te krijgen 
en vandaag vertelde mijn dokter dat ik zwanger ben.'
'Wat een toeval', zegt de man. 
'Ik ben een kippenkweker'. Jarenlang waren mijn kippen onvruchtbaar, 
maar vandaag zijn ze eindelijk bevruchte eieren beginnen leggen.'
'Dat is groot nieuws', zegt de vrouw. 'En hoe werden je kippen vruchtbaar?' 
'Ik veranderde van haan.' antwoordt hij.
Zij lacht eens en zegt: 
'Wat een toeval' 

Wie van de drie ?

Wie van de drie heeft deze morgen de sigaretten van ’t vrouwtje gestolen ? Drie kandidaten zijn er, en ze kijken alle even onschuldig.

Nu het baasje van 1 oktober al een jaar “smokeclean” is gaan zij beginnen met roken, enkel ze moeten eerst ergens een gebruiksaanwijzing zien te pakken te krijgen. Tot op heden beperkt het tot oprapen/pikken van het pakje en dan gaan stuktrekken op het terras.

Het baasje denkt er aan ze te gaan laten werken voor de geleden schade.  Als ze de waarde van de Euro zouden kennen en de prijs van een pakje sigaretten zouden ze al wel wat kalmer aandoen dunkt me.

Rest enkel nog het probleem “in welke branche gaan we ze laten werken ?” Ze zijn niet bijster hoog geschoold, willen altijd wel bezig zijn, en het moet in één ploeg zijn.

Graven kunnen ze als de beste, putten maken met garantie, dichtleggen van die putten gaat enkel als het graven van de ene put de ander vult. Full speed rond crossen en achter elkaar hangen is ook een specialiteit van hen. Ook voor konijnen en bosduiven ambeteren kunnen ze ingezet worden.

Rest enkel nog de vraag,… is er iemand die zulke werknemers kan gebruiken ? Of stuur ik ze naar het interim kantoor ?

Jan

Scheiden…

Twee mannen zijn lekker rustig aan het vissen met een paar biertjes er bij.

Zachtjes, om de vissen niet af te schrikken, zegt Bob:
"Ik denk dat ik ga scheiden van mijn vrouw. Ze heeft al twee maanden niet tegen me gepraat."

Peter denkt na, neemt een slokje van zijn bier en antwoordt dan:
"Denk er nog eens goed over na Bob. Zulke vrouwen zijn moeilijk te vinden."

Mooi herfstweer

Na de (noodweer)buien van eergisteren is het toch mooi geworden, alle stof is weggespoeld en het ruikt terug “fris”.

In “ons” bos beginnen de bladeren te vallen, het baasje weet enkel niet of het van de droogte is of omdat de herfst nu toch wel dichtbij komt ?

Het heeft zo een voordeel dat de bladeren vallen vertelt ons baasje, hij ziet ons nu al verder lopen als we weer eens de paden verlaten hebben om konijnen en bosduiven het leven zuur te maken. De jachtbelletjes die hij voor ons gekocht heeft in Ruffec, twee weken geleden, blijven voorlopig ongebruikt.

Het enige wat een fikse wandeling tegenhoud is ’t baasje zijn knie. Daar heeft hij zijn “hamstring” geforceerd een week geleden bij het uitschuiven op de stoeprand. Wij hebben hem van de stoep getrokken zegt ‘m ! We gaan nog wel wandelen maar op advies van de dokter moet het baasje zich “koest” houden. Met andere woorden, in de zetel gaan zitten met poot omhoog. Al een geluk dat het baasje al die voorschriften met en korrel zout neemt en wel achter ons aan ‘pikkelt” met zijn pijnlijke knie. Alleen als we trekken is ‘m niet goed gezind.

Belle & co

Er zijn geen racisten in Antwerpen

Een Marokkaan staat in Antwerpen stil aan een rood licht, als hij langs achter wordt aangereden door een Antwerpenaar.
Kwaad stapt de Marokkaan uit en roept:
"Vuile racistische Antwerpenaar, ge zijt express tegen mijnen auto gereden, omdat ge geen Marokkanen moet hebben!"
  
De Antwerpenaar, die ondertussen zijn raampje open heeft gedraaid zegt: "Kalm blaaive, kalm blaaive, da's nie woar,

't was een accident..."
  
De Marokkaan onderbreekt hem en zegt:
"Niets van, gij zijt een racist, een vuil Vlaams Blokker!"
  
De Antwerpenaar zegt: "Hola as ge ni rustig bleft, dan zenne kik verplicht er de polies bij t' ale..."
  
Op dit moment komt er een combi van de Antwerpse  politie aangereden, ze stappen uit en vragen wat er gebeurd is waarop de Marokkaan direct begint te roepen:
"Die racist is achter tegen mij opgereden! Da zen hier allemol racisten ja!
  
Een agent onderbreekt hem en zegt met harde toon:
"KALM BLAAIVE, hier zen gien raciste, wai zen niet allemoal tegen aa, da's ier een accident en wai gon dat ier beschoafd oeplosse."
  
De agent ziet dat de Marokkaan kalmeert, neemt hem onder de arm en vraagt:

"Zegt naa is ierlek, waaroem zedde gaai achteroit gereie ?"

8 november…

Waarschijnlijk staat de datum al genoteerd in uw agenda, toch zeker als U een rechtgeaarde Drentenliefhebber bent.

Het laatste weekend van de herfstvakantie is traditiegetrouw de datum van de jaarlijkse strandwandeling van de Belgische Drentenvereniging. Alles en ieder die iets te maken heeft met Drenten verzamelt dan in de duinen van Blankenberge voor een fikse wandeling richting Wenduine.

Rond dit tijdstip van het jaar mogen de honden terug op het strand en wat meer is, ze mogen ook los… en voor hen “erop los”. Voor ons baasje is het weer telkens een “kiekenvlees” moment als zo’n 50 Drenten worden losgelaten en gelijk naar de vloedlijn stormen. Prachtig zicht is dat.

Wij zijn vorige zondag al in ’t buitenland gaan oefenen zegt het baasje. Kwestie van mee aan de top te staan als het er om draait.

Wie graag mee gaat wandelen dient wel op voorhand in te schrijven om de organisatoren demogelijkheid te geven van zich op een behoorlijke manier te voorzien van al het nodige.

Graag op voorhand inschrijven bij het secretariaat  bij Hilde op het nr. 055/30.55.10 voor de Nederlandse leden/wandelaars 00 32 55 30 55 10

Of via mail  info@drenteschepatrijshond.be

Voor verder info kan je hier op het blog terecht of via de site van de vereniging en het meest recente Drentenblaadje.  http://www.drentschepatrijshond.be/

We hopen jullie in massa te mogen verwelkomen en wij doen ons best voor de organisatie en het goede weer !

Belle & co

Droog en grijs…

Na de zondvloed van gisteren avond en deze nacht is het nu droog en grijs in de Kempen. Het is wel een aangename temperatuur maar zonder jas of paraplu trek je er niet op uit, zo zeker ziet het er nu ook weer niet uit.

Het baasje heeft de schade van gisteren namiddag eens van nabij bekeken en heeft zo maar eventjes een mijnschacht in wording van 70 cm diep aangetroffen in de tuin. Voor de ontwerpers en uitvoerders moeten we niet ver zoeken, die liggen hier nu in de zetel.

Die mijnschacht , die van bovenuit meer het uitzicht heeft van een vulkaankrater, hebben ze gegraven in die vier uren dat ze gisteren alleen moesten blijven. Mij heeft het baasje bij mijn halsband moeten nemen om buiten te gaan, want ik vermoedde al wat voor weer het ging worden. Volgens ons baasje zijn we gewoon verder gegaan met gaven terwijl het al stortregende. Dat was merkbaar aan ons vachtje “slijkpelske” zegt het baasje toen zij thuiskwamen om acht uur.

Ondertussen weet het baasje weeral wat doen vandaag, mijnschachten “dichtgooien” is een belangrijke taak. Hij is toch gisteren naar “Dilsen en nog wat” geweest in Limburg, en daar weten ze toch alles over koolmijnen dichtdoen hebben wij ons laten vertellen !

Belle

Bah… wat een vies weer onderweg…

De baasjes zijn deze namiddag nog ver in Limburg geweest iets met Dilsen en stokken of zoiets. Wij zijn er ooit ook geweest en je kan daar over het water naar Nederland kijken.  Zondag konden we nog over het water naar Engeland kijken zegde het baasje… maar dat zal wel wat overdreven zijn, ik heb alleszins niks gezien, zelfs niet van op de top van de duin…

Wij hadden weer thuiswacht en het baasje besliste van ons in de tuin te laten wegens het zachte weer. Zacht wel, en nat ook…heel nat zelfs maar dat wist ‘m toen nog niet.

Het is beginnen regenen als zij bij Jeanine en Laurent, jawel…dezelfde als uit La Faye in Frankrijk, vertrokken. Ze waren nog geen kilometer weg of het regende zo hard dat de ruitenwissers niet meer konden volgen, en het is hard blijven regenen tot ze hier thuis op de oprit stonden. En het regent nog...

Onderweg in Tessenderlo was er dan nog een ongeval gebeurt met verschillende auto’s, de carrosseriebedrijven draaien weeral na een lange droge periode.

Ondertussen is het pakket toch weeral afgeleverd bij de vrienden emigranten. Het baasje zegt dat het een voedselpakket was voor de arme mensen in Dilsen en nog wat, geschonken door de ouders van Laurent. Eigenlijk was het een pakket met de ambachtelijk huisgemaakte lievelings paté’s van Laurent en Jeanine. Gemaakt door Paulette, de moeder van Laurent.

Belle

Oei, oei…

Een man kwam gisteren in grote moeilijkheden toen hij zijn trouwdag vergeten was.
Zijn vrouw was woedend en zei hem : "Je kan er beter voor zorgen dat er morgen iets op de oprit staat

dat van 0 naar 100 gaat in minder dan zes seconden."
De volgende ochtend vond de vrouw een pakje op de oprit.
Zij opende het en vond een splinternieuwe badkamerweegschaal...

Belgacom, benches en zeep…

Wat hebben die drie met elkaar te maken zal je je wel afvragen denken wij zo. Het antwoord is heel kort, niks ! Tenzij dat ze alle drie het baasje parten gespeeld hebben deze namiddag.

Belgacom zat in de “smos” en vermits het baasje bij “skynet” geabonneerd is zat hij daar ook in de “smos”. Het internet werkte hier van geen kanten vandaag. Met moeite heeft hij enkele berichten kunnen versturen die vrij dringend waren, maar ’t blog en nog een berichtje bij plaatsen zoals dit zat er niet in.

Na de moppen was het dus gedaan , fini ! De baasjes zijn dan maar gaan inkopen doen terwijl wij huiswacht hadden.

Zij zijn voor ons met een bench thuis gekomen waar Hera en Heros in Frankrijk gezamenlijk in zullen slapen, ieder in zijn gedeelte, maar vlak bij elkaar. Het baasje was het stik beu van telkens die benches mee heen en weer te zeulen en heeft er dan maar voor ginds ook een aangeschaft. Hij rekent er dan op dat hij niet telkens die aanhanger achter zich aan moet zeulen.

En dan hebben we nog zijn probleem met “zeep”. Het baasje merkte vrijdag dat de shampoo op was hier in Vosselaar. Hij heeft graag goede “oude zeep” shampoo. Niet zo van die shampoo voor “velletjes”, niet voor “droog haar”, geen “herstellende” shampoo, niks voor “grijs haar” neen… gewoon goeie shampoo waar je proper haar van krijgt ,shampoo “met zeep” van dat spul dat “pikte” in uw ogen maar waar je wel een proper bolleke haar van krijgt. Eventueel mag het nog naar appeltjes ruiken maar dan zijn de toegiften gedaan ! Wassen en proper maken dat moet het doel zijn.

Het baasje heeft er lang achter moeten zoeken en de echte van vroeger niet meer gevonden. Hij is ondertussen wel haast expert in shampoo kennis. Zeker 50 heeft ‘m er zo bekeken en gekeurd. Er staat nogal wat onzin op die bussen en o wee als er dan nog inzit wat er buitenuit opstaat. Siliconen onder andere ! ! ! ’t Baasje dacht dat het was om grotere borsten van te krijgen voor de madammen, of de randen van het bad of toilet mee dicht te spuiten en eventueel nog in autowax om de auto te simoniseren en te laten glanzen.

Maar toch niet op zijn haar hé, siliconen…stel je voor…

Belle

Ambtenaren moppen 4 (slot)

DE SNELSTE.

Er zitten 3 jongens op een schoolplein. 
Zegt de eerste: "Ik heb de snelste vader van  de wereld." 
"Hoezo?" vragen de andere twee. 
"Nou mijn vader is  F-16 piloot." 
Waarop nummer 2 antwoordt: 
"Dan is mijn vader  sneller want die is astronaut." 
Reageert nummer 3: 
"Dan is mijn  vader sneller, 
die is ambtenaar, hij werkt van 9 tot 5 maar is om 3 uur al thuis."

ALI  BABA

Er komt een man bij de balie van  de belastingsdienst.  
"Ik zou graag Ali willen spreken." 
De  medewerker van de belastingdienst zegt: "Ali, welke Ali?" 
Waarop de man  zegt: "Ali Baba wil ik spreken en snel !" 
De medewerker van de  belastingdienst antwoordt korzelig: "Hier werkt geen Ali Baba!" 
De man  antwoordt: "Dan wil ik graag een van de andere veertig rovers spreken!"

Fiep…

Fiep is ook zo één van de vaste gasten om tegen te komen in “ons” bos. Hij en zijn familie wonen gans aan de andere kant van het bos.

Onze baasjes lopen dikwijls met Fiep zijn bazinnetje te keuvelen over koetjes en kalfjes (?) en soms ook wel eens over ons Drenten en Labradors. Wat ze altijd te vertellen hebben over ons mag Joost weten maar ook Fiep zijn vrouwtje doet graag haar babbel. Zou haar Nederlandse oorsprong daar voor iets tussen zitten ?

Er zijn wel meer Nederlanders met honden in ons bos, ook Walter met zijn Labrador Chendor komen we vaak tegen in en om het bos. Van André en zijn Labrador Tibo hebben we al een hele tijd niet meer gezien, maar wij weten wel dat hij er geweest is …we hebben het geroken, en het was nog niet lang geleden, want het spoor was nog vers ondanks de regenbui van even daarvoor.

Ook voor morgen hebben ze regen voorspeld en het baasje is er niet rouwig om zegt ‘m, dan kan het gras, dat ooit een gazon was, er een beetje terug boven op komen. En we denken dat hij het meent want telkens we in de tuin gaan gaat hij mee of staat aan het venster om het zaakje en ons in ’t oog te houden dat we niet graven !

Belle

Metamorfose…

Zo kalm als we de ganse dag in de zetel hebben gelegen, zo wild zijn we er tegenaan gegaan in het bos.

Al vanaf het moment de leibanden nam brak de hel hier los, een gekef, geblaf, springen tegen de baas omhoog alle registers werden opengetrokken om toch maar zo snel mogelijk weg te zijn. We hadden dan ook al meer dan een uur moeten wachten omdat het zo hard regende.

Ikzelf was deze middag al met het baasje naar de apotheker geweest, uiteraard te voet en dat was een deel van de les om niet meer te trekken, ijdele hoop wat mij betreft baas… Bij de apotheek heb ik heel voorbeeldig aan het fietsrek zitten wachten op ’t baasje. Omdat het een goed beklante apotheek is moest ik wel even wachten maar van ieder die binnen ging heb ik een aai over mijn bol gekregen.

Deze namiddag in het bos was het wel goed nat hoewel het niet meer regende. Alle struiken waren nog kletsnat van de buien  vlak voor de wandeling. Bij de terugkeer sprak ons baasje zelfs van ons in de wasmachine droog te zwieren ! Als Michel van Gaia dat hier leest dan heeft er hier iemand dikke brol aan zijn been. Natuurlijk overdreef hem weer, dat is zo een truk van hem om indruk te maken op zo drie arme argeloze Drentjes…

We gaan ons zo dadelijk voor de kachel neerploffen zie, en laat het dan buiten maar regenen…

Belle

Ambtenaren moppen 3

SLIMME KAT. 

In het Ministerie zitten muizen  in het archief. 
De "Raad van Beheer" komt samen en er wordt besloten een kat aan te werven. 
Na enkele maanden is de toestand fel verbeterd. 
Een paar jaartjes later wordt er weer geklaagd over muizen in het archief. 
Maar zegt de directeur, hoe kan dat nu, wij hebben toch een kat aangeworven? 
Zegt een medewerker: "Ja maar die kat is nu vast benoemd!" 

INSEKTEN. 

Een man komt binnen in het bureau van een ambtenaar en bemerkt dat daar een insectenprobleem heerst. 
"Wat zitten hier veel vliegen" zegt de man. 
"Ik weet het" zegt de ambtenaar "17..." 

Nog de Drentenwandeling…

The day after… rust alom in onze Vosselaarse Drentenroedel. De tweede wandeling gisteren na de middag eist hier zijn tol.

Toen het baasje om zeven uur ons uitliet was dat van onze kant “met frisse tegenzin”. Met moeite gingen we buiten om na vijf minuten al terug aan de deur te staan. Dat is tegen de gewoonte, want normaal blijven we dan een tweetal uren buiten spelen. Niets daarvan vandaag, we zijn met z’n drieën de zetel ingedoken en daar liggen we nu nog altijd. Hoe zou het met Cato en Gorky zijn ? Die hebben ook dezelfde wandeling gedaan, zonder evenwel de duinen te beklimmen .

Hera is uit de zetel gekomen toen het baasje terugkwam van het boodschappen doen. Ook normaal, want als ze dat niet doet dan gaat ons baasje met gierende banden naar de dierenkliniek omdat ze dan stervende is. Hera is de verwelkomer van de groep. Ze doet dat heel enthousiast en met volle overgave, soms té, maar dat nemen we erbij, ’t is zo’n vriendelijk dametje dat het haar vergeven is.

Wat de dag gaat brengen is nog gehuld in grijze nevels, zoals buiten. Hopelijk zijn we tegen de namiddag een beetje gerecupereerd en gaan we het bos nog eens onveilig maken, voor de konijnen en bosduiven in elk geval !

De voorspelde regen die vandaag met bakken uit de hemel ging vallen is voorlopig nog niet gearriveerd. We hopen dat het zo blijft en geven er vanavond terug verslag over.

Belle

Ambtenaren moppen 2

DUTJE. 

Een ambtenaar zit  koffie te drinken. 
De kantine-juffrouw vraagt hem: "Wilt u nog een tweede kopje?" 
"Neen, dank u wel, anders kan ik vanmiddag niet slapen!" 

 WERKEN. 

Op het ministerie van Buitenlandse Zaken vraagt een journalist aan de minister: 
"Hoeveel ambtenaren werken hier nu eigenlijk?" 
Zegt de minister: "Iets meer dan de helft..." 

Buitenland !

We zijn terug thuis, thuis uit Nederland waar we vandaag de strandwandeling van de Nederlandse Drentenvereniging hebben meegemaakt. Meer zelfs… we hebben de wandeling zelfs twee maal gedaan ! Kwestie van écht moe thuis te komen.

“Wij”, dat zijn uiteraard Belle, Hera en Heros, daar zijn nog Cato en Gorky van Louis en Agnes bij gekomen en bij aankomst in Rockanje was daar ook nog Lisa van Peter. Zes Belgische Drenten dat is knap 10 % van het aantal want van de organisatie bleken er 60 Drenten deel te nemen aan de wandeling.

We hebben daar nog eens goed ons uitgeleefd met al die andere rasgenoten, ze gaan daar nog lang over die Belgische Drenten praten in Rockanje. Zeker toen ik, Belle, de duinen ben ingetrokken met in mijn zog drie “Hollanderkes”. Ons baasje  was daar helemaal niet vrolijk van. Hij is dan die hoge duin opgeklommen om dan te merken dat er geen enkele Drent meer te zien was achter de duinen. Die “Hollanderkes” waren al vroeger teruggedraaid maar ik ben dan zo’n 500 meter verder uit de duinen gekomen. Op het starnd stonden ze allemaal op mij en ’t baasje te wachten, lief hé ! Maar dat viel niet zo in goede aarde bij het baasje die netjes voor schut stond daar boven op de duin. ’t Vrouwtje heeft me bij mijn nekvel gegrabbeld en aan de lijn gedaan. Ik heb dan toch wel een kwartier aangelijnd moeten volgen, flauw hé.

Bij de terugkomst hebben we daar eens snel een emmer water soldaat gemaakt en niks overgelaten voor de anderen, ’t baasje is die emmer dan maar terug gaan vullen terwijl zij zelf aan de pint en koffie gingen.

Nadien hebben Cato en Gorky samen met ons nog een dik uur gewandeld op het strand, de baasjes vonden het zo’n mooi weer, dat het spijtig zou zijn zo vroeg al terug te keren naar een door wolken overdekt België…

Wij hebben daar ook op onze typische wijze de strandwandeling van 8 november in Blankenberge gepromoot. Er gaan dit jaar een aantal Noorderburen afzakken naar de Belze kust op 8 november da’s al afgesproken .

Belle

Nieuw Drentenblog…

Surfend op het net en dan in het bijzonder op het Nederlandse Drentenforum http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php  heeft ons baasje een nieuw Drentenblog ontdekt.   http://noahdedrent.web-log.nl/

De op 1 september geboren Noah heeft al van voor hij bij zijn nieuwe baasje arriveert een blog op zijn naam gekregen. Zoiets is steeds plezierig zegt het baasje, zo is het ook begonnen met het blog van Arcil, en onze baasjes zijn steeds in contact gebleven met elkaar, Arcil en zijn baasjes,  Jil en Hans zijn zelfs al komen meewandelen met de Belgische Drenten lentewandeling.    http://www.bloggen.be/arcil/ en hopen ook mee te wandelen op 8 november met de strandwandeling in Blankenberge.

Wij gaan Noah en zijn baasjes volgen en wensen het kleine Drentje welkom in de grote blogwereld !

Belle & co

Ambtenaren moppen 1

NIETS  DOEN . 

Een ambtenaar staat voor het raam van zijn kantoor. 
Een collega komt binnen en gaat naast hem aan het raam staan.  Ze kijken samen naar de plantsoenarbeiders. 
Zegt de eerste ambtenaar: "Die lui doen nu al zeker drie uur helemaal niets!" 

SLECHT EXCUUS . 

Een ambtenaar komt 's morgens te laat op z'n werk. Hij zegt tegen z'n chef:  
"Ik heb me overslapen, mijnheer". Waarop de chef antwoordt: "Verrek, slaap je dan thuis ook nog?"

Inkopen en wandelen…

Het was druk voor de baasjes gisteren, daarom maar twee berichtjes. ’s Avonds zijn zij nog “gaan stappen” zoals zij dat vriendenbezoek noemen, wij hadden thuiswacht.

Maar gisteren namiddag zijn we een extra lange boswandeling gaan maken en voor de tegenstanders van de jachtbelletjes… neen we moesten ze niet aan. Als wij zo na een langere periode niet op een ons vertrouwde plaats geweest zijn is het de eerste keren toch zo dat wij dichter bij de baasjes blijven, geen belletjes nodig dus…

Het was er toch weer gans nieuw, allemaal nieuwe geuren van bosbewoners en viervoetige bezoekers. We hebben wat af gesnuffeld op de paden en in het struikgewas, andere honden hebben we wel niet gezien, het was nog vrij vroeg in de namiddag en dat scheelt zegt het baasje.

Voordien was ik met het baasje al gaan winkelen als een voorbeeldige huismoeder om voor mijn pups te zorgen. Uiteraard doe je dat dan ook op het voor ons meest geschikte adres de Zoomart op de Gierlesteenweg in Turnhout. Ik mocht/moest dan ook mee binnen om de keuze’s te maken om wat wij graag zouden hebben voor het diner. Ik heb alvast maar gekozen voor een super grote zak Pedigree Pal brokken, voor  mergpijp koekjes, ook de gedroogde pensstaafjes mocht ik zeker niet vergeten.

Nu waren die laatste niet meer voorradig in grote verpakkingen en ’t baasje heeft er dan maar besteld voor volgende week. Met het kleine zakje zullen we zuinig moeten zijn zegt het baasje.

Ik kreeg weer alle aandacht in de winkel maar dat was heel normaal zoals ik het winkelkarretje bewaakte en van stand naar stand ging om overal aan te snuffelen en hier en daar eens te proeven. Want dat is iets dat niet mag van het baasje, overal ruiken mag, maar ik moet overal afblijven, tot de baas van de winkel zegt dat ik wel mag proeven en hij mij het eerste koekje geeft. Ik hoorde ook in de winkel dat de baasjes van onze Harry ’s morgens al geweest waren om hun voorraad op te doen, die zal ook wel niets tekort komen daar in Lichtaart …

Belle

Klantvriendelijkheid.

Een drukke Rynair vlucht was geannuleerd.

Is daar toch één assertieve hostess, echt niet op haar mondje gevallen aan ’t werk.

Bezig met het herboeken van een lange wachtende rij passagiers.

Plotseling duwt en wringt een boze passagier zich zijn weg naar haar desk.

Boos kletst hij zijn ticket op de desk en zegt:

“ik MOET op deze vlucht zitten en het MOET eerste klasse zijn”!!!

De hostess antwoordt:

“Sorry mijnheer, ik zal u met veel plezier helpen, maar eerst moet ik de mensen die voor u waren verder helpen, dus , als u achteraan wil aanschuiven dan zal ik u straks met veel plezier helpen”.

De passagier was niet onder de indruk.

Hij vroeg zéér luid, zodat de anderen in de rij achter hem, hem konden horen:

“HEBT U ER ENIG IDEE VAN WIE IK BEN”!!!

Zonder aarzelen nam de hostess glimlachend haar intercom microfoon :

“Mag ik even uw aandacht alstublieft” weergalmde haar stem door de volledige vertrekhall, “we hebben hier een passagier aan Gate 14, DIE NIET WEET WIE HIJ IS.  ALS IEMAND HEM KAN HELPEN OM ZIJN IDENTITEIT TERUG TE VINDEN, GELIEVE NAAR GATE 14 TE KOMEN”!!

Terwijl de mensen in de rij achter hem hysterisch begonnen te lachen, liep de man hoogrood op, staarde naar de hostess en riep luidkeels:

“FUCK YOU”!!

Zonder te verpinken lachte de hostess en zei:

“Het spijt me, meneer, maar daar moet je OOK voor aanschuiven …”.

Een fleece’je kouder…

Praatjesmakers, onnozel mannekes, leugenaars moeten het zijn die vrienden en familie van ons baasje. Ofwel hebben ze hem naar België willen lokken want tot eergisterenmiddag was het hier nog goed weer en zou het nog goed blijven. Awel, ze hebben ons goed liggen !

Niks is er van waar, we hebben onderweg al “smos” gehad, van die regen waarvoor je normaal de ruitenwisser niet opzet maar met die wisser automaat in de Masjebashi gaat die wisser toch heen en weer en dan zie je helemaal geen lap meer door de Charentaise vliegenspijs op de voorruit.

14° Celsius was het warmste dat de buitenthermometer in de auto aangaf van toen we in Kortrijk België binnen kwamen. Bij vertrek deze morgen stond daar nog 22°, dat scheelt een fleece vest. Drie weken hebben we geen mouwen gevoeld wegens T-shirt weer. Nu staat daar “kiekenvlees”.

Zolang we in de auto zaten voelde we dat niet, de airco/verwarming regelt dat allemaal automatisch, en zo krijg je de koude in “uitgesteld relais”.

’t Baasje ondervond wel dat het wakker worden hier ook niet van de orde zoals in La Magdeleine , het is grijs, donker, gans anders dan tot gisterenmorgen waar je wakker wordt met de zon in je ogen.

Maar straks mogen we terug naar ’t bos zegt het baasje, komen we nog eens soortgenoten tegen en dat is ook weer telkens een belevenis die kan tellen !

Belle

Super braaf…

Dat is wat ons baasje besluit als we thuis waren aangekomen, super brave hondjes die je niet hoort gedurende 800 kilometer. Zelfs bij het tanken zijn ze kalm en is er geen rumoer om uit de auto te mogen voor het tanken gedaan is.

Wij zijn éénmaal gestopt om een poot te heffen om het met Heros te zeggen, sinds een week plast ‘m als een grote. In het begin met een poot zo hoog dat hij bijna omviel, maar nu lukt het “comme il faut”

Op een bepaald moment horen wij het baasje zeggen tegen het vrouwtje, “kijk eens of we ze wel bij hebben en tel ze eens” op ons doelend. Zo rustig zijn we geweest.

We zijn Parijs nog eens gepasseerd langs de westkant. Dan kan je zeggen  “‘k ben in Parijs geweest” Je ziet de Eiffeltoren vrij dichtbij, je ziet van ver de Sacré Coeur, je gaat over de Seine en je passeert het “Stade de France” Hiervan zou de Cis, baasjes maat, zeggen “daar zie de ‘Sjotplein’ van Parijs” gewoonlijk heeft ‘m het wel over de Sjotplein van Vorselaar maar wie merkt het verschil ?

Dan rij je prima voorbij wereldsteden en alles gaat goed en dan kom je aan zo’n pijp onder ’t Scheld en dan kan je zo’n 7 kilometer daarvoor al beginnen aanschuiven in vier rijen !

Het zal zo eens dik tijd worden dat de politiek wakker begint te worden, vorige maal hebben we hetzelfde gehad op de ring rond Brussel. Willen ze niet of kunnen ze niet die politiekers ?  Tijdens de verkiezingsstrijd nochtans…

Belle & co