Scheiden!

Mooi herfstweer

Na de (noodweer)buien van eergisteren is het toch mooi geworden, alle stof is weggespoeld en het ruikt terug “fris”.

In “ons” bos beginnen de bladeren te vallen, het baasje weet enkel niet of het van de droogte is of omdat de herfst nu toch wel dichtbij komt ?

Het heeft zo een voordeel dat de bladeren vallen vertelt ons baasje, hij ziet ons nu al verder lopen als we weer eens de paden verlaten hebben om konijnen en bosduiven het leven zuur te maken. De jachtbelletjes die hij voor ons gekocht heeft in Ruffec, twee weken geleden, blijven voorlopig ongebruikt.

Het enige wat een fikse wandeling tegenhoud is ’t baasje zijn knie. Daar heeft hij zijn “hamstring” geforceerd een week geleden bij het uitschuiven op de stoeprand. Wij hebben hem van de stoep getrokken zegt ‘m ! We gaan nog wel wandelen maar op advies van de dokter moet het baasje zich “koest” houden. Met andere woorden, in de zetel gaan zitten met poot omhoog. Al een geluk dat het baasje al die voorschriften met en korrel zout neemt en wel achter ons aan ‘pikkelt” met zijn pijnlijke knie. Alleen als we trekken is ‘m niet goed gezind.

Belle & co

Er zijn geen racisten in Antwerpen

Een Marokkaan staat in Antwerpen stil aan een rood licht, als hij langs achter wordt aangereden door een Antwerpenaar.
Kwaad stapt de Marokkaan uit en roept:
"Vuile racistische Antwerpenaar, ge zijt express tegen mijnen auto gereden, omdat ge geen Marokkanen moet hebben!"
  
De Antwerpenaar, die ondertussen zijn raampje open heeft gedraaid zegt: "Kalm blaaive, kalm blaaive, da's nie woar,

't was een accident..."
  
De Marokkaan onderbreekt hem en zegt:
"Niets van, gij zijt een racist, een vuil Vlaams Blokker!"
  
De Antwerpenaar zegt: "Hola as ge ni rustig bleft, dan zenne kik verplicht er de polies bij t' ale..."
  
Op dit moment komt er een combi van de Antwerpse  politie aangereden, ze stappen uit en vragen wat er gebeurd is waarop de Marokkaan direct begint te roepen:
"Die racist is achter tegen mij opgereden! Da zen hier allemol racisten ja!
  
Een agent onderbreekt hem en zegt met harde toon:
"KALM BLAAIVE, hier zen gien raciste, wai zen niet allemoal tegen aa, da's ier een accident en wai gon dat ier beschoafd oeplosse."
  
De agent ziet dat de Marokkaan kalmeert, neemt hem onder de arm en vraagt:

"Zegt naa is ierlek, waaroem zedde gaai achteroit gereie ?"

8 november…

Waarschijnlijk staat de datum al genoteerd in uw agenda, toch zeker als U een rechtgeaarde Drentenliefhebber bent.

Het laatste weekend van de herfstvakantie is traditiegetrouw de datum van de jaarlijkse strandwandeling van de Belgische Drentenvereniging. Alles en ieder die iets te maken heeft met Drenten verzamelt dan in de duinen van Blankenberge voor een fikse wandeling richting Wenduine.

Rond dit tijdstip van het jaar mogen de honden terug op het strand en wat meer is, ze mogen ook los… en voor hen “erop los”. Voor ons baasje is het weer telkens een “kiekenvlees” moment als zo’n 50 Drenten worden losgelaten en gelijk naar de vloedlijn stormen. Prachtig zicht is dat.

Wij zijn vorige zondag al in ’t buitenland gaan oefenen zegt het baasje. Kwestie van mee aan de top te staan als het er om draait.

Wie graag mee gaat wandelen dient wel op voorhand in te schrijven om de organisatoren demogelijkheid te geven van zich op een behoorlijke manier te voorzien van al het nodige.

Graag op voorhand inschrijven bij het secretariaat  bij Hilde op het nr. 055/30.55.10 voor de Nederlandse leden/wandelaars 00 32 55 30 55 10

Of via mail  info@drenteschepatrijshond.be

Voor verder info kan je hier op het blog terecht of via de site van de vereniging en het meest recente Drentenblaadje.  http://www.drentschepatrijshond.be/

We hopen jullie in massa te mogen verwelkomen en wij doen ons best voor de organisatie en het goede weer !

Belle & co

Droog en grijs…

Na de zondvloed van gisteren avond en deze nacht is het nu droog en grijs in de Kempen. Het is wel een aangename temperatuur maar zonder jas of paraplu trek je er niet op uit, zo zeker ziet het er nu ook weer niet uit.

Het baasje heeft de schade van gisteren namiddag eens van nabij bekeken en heeft zo maar eventjes een mijnschacht in wording van 70 cm diep aangetroffen in de tuin. Voor de ontwerpers en uitvoerders moeten we niet ver zoeken, die liggen hier nu in de zetel.

Die mijnschacht , die van bovenuit meer het uitzicht heeft van een vulkaankrater, hebben ze gegraven in die vier uren dat ze gisteren alleen moesten blijven. Mij heeft het baasje bij mijn halsband moeten nemen om buiten te gaan, want ik vermoedde al wat voor weer het ging worden. Volgens ons baasje zijn we gewoon verder gegaan met gaven terwijl het al stortregende. Dat was merkbaar aan ons vachtje “slijkpelske” zegt het baasje toen zij thuiskwamen om acht uur.

Ondertussen weet het baasje weeral wat doen vandaag, mijnschachten “dichtgooien” is een belangrijke taak. Hij is toch gisteren naar “Dilsen en nog wat” geweest in Limburg, en daar weten ze toch alles over koolmijnen dichtdoen hebben wij ons laten vertellen !

Belle

Bah… wat een vies weer onderweg…

De baasjes zijn deze namiddag nog ver in Limburg geweest iets met Dilsen en stokken of zoiets. Wij zijn er ooit ook geweest en je kan daar over het water naar Nederland kijken.  Zondag konden we nog over het water naar Engeland kijken zegde het baasje… maar dat zal wel wat overdreven zijn, ik heb alleszins niks gezien, zelfs niet van op de top van de duin…

Wij hadden weer thuiswacht en het baasje besliste van ons in de tuin te laten wegens het zachte weer. Zacht wel, en nat ook…heel nat zelfs maar dat wist ‘m toen nog niet.

Het is beginnen regenen als zij bij Jeanine en Laurent, jawel…dezelfde als uit La Faye in Frankrijk, vertrokken. Ze waren nog geen kilometer weg of het regende zo hard dat de ruitenwissers niet meer konden volgen, en het is hard blijven regenen tot ze hier thuis op de oprit stonden. En het regent nog...

Onderweg in Tessenderlo was er dan nog een ongeval gebeurt met verschillende auto’s, de carrosseriebedrijven draaien weeral na een lange droge periode.

Ondertussen is het pakket toch weeral afgeleverd bij de vrienden emigranten. Het baasje zegt dat het een voedselpakket was voor de arme mensen in Dilsen en nog wat, geschonken door de ouders van Laurent. Eigenlijk was het een pakket met de ambachtelijk huisgemaakte lievelings paté’s van Laurent en Jeanine. Gemaakt door Paulette, de moeder van Laurent.

Belle

Oei, oei…

Een man kwam gisteren in grote moeilijkheden toen hij zijn trouwdag vergeten was.
Zijn vrouw was woedend en zei hem : "Je kan er beter voor zorgen dat er morgen iets op de oprit staat

dat van 0 naar 100 gaat in minder dan zes seconden."
De volgende ochtend vond de vrouw een pakje op de oprit.
Zij opende het en vond een splinternieuwe badkamerweegschaal...

Belgacom, benches en zeep…

Wat hebben die drie met elkaar te maken zal je je wel afvragen denken wij zo. Het antwoord is heel kort, niks ! Tenzij dat ze alle drie het baasje parten gespeeld hebben deze namiddag.

Belgacom zat in de “smos” en vermits het baasje bij “skynet” geabonneerd is zat hij daar ook in de “smos”. Het internet werkte hier van geen kanten vandaag. Met moeite heeft hij enkele berichten kunnen versturen die vrij dringend waren, maar ’t blog en nog een berichtje bij plaatsen zoals dit zat er niet in.

Na de moppen was het dus gedaan , fini ! De baasjes zijn dan maar gaan inkopen doen terwijl wij huiswacht hadden.

Zij zijn voor ons met een bench thuis gekomen waar Hera en Heros in Frankrijk gezamenlijk in zullen slapen, ieder in zijn gedeelte, maar vlak bij elkaar. Het baasje was het stik beu van telkens die benches mee heen en weer te zeulen en heeft er dan maar voor ginds ook een aangeschaft. Hij rekent er dan op dat hij niet telkens die aanhanger achter zich aan moet zeulen.

En dan hebben we nog zijn probleem met “zeep”. Het baasje merkte vrijdag dat de shampoo op was hier in Vosselaar. Hij heeft graag goede “oude zeep” shampoo. Niet zo van die shampoo voor “velletjes”, niet voor “droog haar”, geen “herstellende” shampoo, niks voor “grijs haar” neen… gewoon goeie shampoo waar je proper haar van krijgt ,shampoo “met zeep” van dat spul dat “pikte” in uw ogen maar waar je wel een proper bolleke haar van krijgt. Eventueel mag het nog naar appeltjes ruiken maar dan zijn de toegiften gedaan ! Wassen en proper maken dat moet het doel zijn.

Het baasje heeft er lang achter moeten zoeken en de echte van vroeger niet meer gevonden. Hij is ondertussen wel haast expert in shampoo kennis. Zeker 50 heeft ‘m er zo bekeken en gekeurd. Er staat nogal wat onzin op die bussen en o wee als er dan nog inzit wat er buitenuit opstaat. Siliconen onder andere ! ! ! ’t Baasje dacht dat het was om grotere borsten van te krijgen voor de madammen, of de randen van het bad of toilet mee dicht te spuiten en eventueel nog in autowax om de auto te simoniseren en te laten glanzen.

Maar toch niet op zijn haar hé, siliconen…stel je voor…

Belle

Ambtenaren moppen 4 (slot)

DE SNELSTE.

Er zitten 3 jongens op een schoolplein. 
Zegt de eerste: "Ik heb de snelste vader van  de wereld." 
"Hoezo?" vragen de andere twee. 
"Nou mijn vader is  F-16 piloot." 
Waarop nummer 2 antwoordt: 
"Dan is mijn vader  sneller want die is astronaut." 
Reageert nummer 3: 
"Dan is mijn  vader sneller, 
die is ambtenaar, hij werkt van 9 tot 5 maar is om 3 uur al thuis."

ALI  BABA

Er komt een man bij de balie van  de belastingsdienst.  
"Ik zou graag Ali willen spreken." 
De  medewerker van de belastingdienst zegt: "Ali, welke Ali?" 
Waarop de man  zegt: "Ali Baba wil ik spreken en snel !" 
De medewerker van de  belastingdienst antwoordt korzelig: "Hier werkt geen Ali Baba!" 
De man  antwoordt: "Dan wil ik graag een van de andere veertig rovers spreken!"

Fiep…

Fiep is ook zo één van de vaste gasten om tegen te komen in “ons” bos. Hij en zijn familie wonen gans aan de andere kant van het bos.

Onze baasjes lopen dikwijls met Fiep zijn bazinnetje te keuvelen over koetjes en kalfjes (?) en soms ook wel eens over ons Drenten en Labradors. Wat ze altijd te vertellen hebben over ons mag Joost weten maar ook Fiep zijn vrouwtje doet graag haar babbel. Zou haar Nederlandse oorsprong daar voor iets tussen zitten ?

Er zijn wel meer Nederlanders met honden in ons bos, ook Walter met zijn Labrador Chendor komen we vaak tegen in en om het bos. Van André en zijn Labrador Tibo hebben we al een hele tijd niet meer gezien, maar wij weten wel dat hij er geweest is …we hebben het geroken, en het was nog niet lang geleden, want het spoor was nog vers ondanks de regenbui van even daarvoor.

Ook voor morgen hebben ze regen voorspeld en het baasje is er niet rouwig om zegt ‘m, dan kan het gras, dat ooit een gazon was, er een beetje terug boven op komen. En we denken dat hij het meent want telkens we in de tuin gaan gaat hij mee of staat aan het venster om het zaakje en ons in ’t oog te houden dat we niet graven !

Belle

Metamorfose…

Zo kalm als we de ganse dag in de zetel hebben gelegen, zo wild zijn we er tegenaan gegaan in het bos.

Al vanaf het moment de leibanden nam brak de hel hier los, een gekef, geblaf, springen tegen de baas omhoog alle registers werden opengetrokken om toch maar zo snel mogelijk weg te zijn. We hadden dan ook al meer dan een uur moeten wachten omdat het zo hard regende.

Ikzelf was deze middag al met het baasje naar de apotheker geweest, uiteraard te voet en dat was een deel van de les om niet meer te trekken, ijdele hoop wat mij betreft baas… Bij de apotheek heb ik heel voorbeeldig aan het fietsrek zitten wachten op ’t baasje. Omdat het een goed beklante apotheek is moest ik wel even wachten maar van ieder die binnen ging heb ik een aai over mijn bol gekregen.

Deze namiddag in het bos was het wel goed nat hoewel het niet meer regende. Alle struiken waren nog kletsnat van de buien  vlak voor de wandeling. Bij de terugkeer sprak ons baasje zelfs van ons in de wasmachine droog te zwieren ! Als Michel van Gaia dat hier leest dan heeft er hier iemand dikke brol aan zijn been. Natuurlijk overdreef hem weer, dat is zo een truk van hem om indruk te maken op zo drie arme argeloze Drentjes…

We gaan ons zo dadelijk voor de kachel neerploffen zie, en laat het dan buiten maar regenen…

Belle

Ambtenaren moppen 3

SLIMME KAT. 

In het Ministerie zitten muizen  in het archief. 
De "Raad van Beheer" komt samen en er wordt besloten een kat aan te werven. 
Na enkele maanden is de toestand fel verbeterd. 
Een paar jaartjes later wordt er weer geklaagd over muizen in het archief. 
Maar zegt de directeur, hoe kan dat nu, wij hebben toch een kat aangeworven? 
Zegt een medewerker: "Ja maar die kat is nu vast benoemd!" 

INSEKTEN. 

Een man komt binnen in het bureau van een ambtenaar en bemerkt dat daar een insectenprobleem heerst. 
"Wat zitten hier veel vliegen" zegt de man. 
"Ik weet het" zegt de ambtenaar "17..." 

Nog de Drentenwandeling…

The day after… rust alom in onze Vosselaarse Drentenroedel. De tweede wandeling gisteren na de middag eist hier zijn tol.

Toen het baasje om zeven uur ons uitliet was dat van onze kant “met frisse tegenzin”. Met moeite gingen we buiten om na vijf minuten al terug aan de deur te staan. Dat is tegen de gewoonte, want normaal blijven we dan een tweetal uren buiten spelen. Niets daarvan vandaag, we zijn met z’n drieën de zetel ingedoken en daar liggen we nu nog altijd. Hoe zou het met Cato en Gorky zijn ? Die hebben ook dezelfde wandeling gedaan, zonder evenwel de duinen te beklimmen .

Hera is uit de zetel gekomen toen het baasje terugkwam van het boodschappen doen. Ook normaal, want als ze dat niet doet dan gaat ons baasje met gierende banden naar de dierenkliniek omdat ze dan stervende is. Hera is de verwelkomer van de groep. Ze doet dat heel enthousiast en met volle overgave, soms té, maar dat nemen we erbij, ’t is zo’n vriendelijk dametje dat het haar vergeven is.

Wat de dag gaat brengen is nog gehuld in grijze nevels, zoals buiten. Hopelijk zijn we tegen de namiddag een beetje gerecupereerd en gaan we het bos nog eens onveilig maken, voor de konijnen en bosduiven in elk geval !

De voorspelde regen die vandaag met bakken uit de hemel ging vallen is voorlopig nog niet gearriveerd. We hopen dat het zo blijft en geven er vanavond terug verslag over.

Belle

Ambtenaren moppen 2

DUTJE. 

Een ambtenaar zit  koffie te drinken. 
De kantine-juffrouw vraagt hem: "Wilt u nog een tweede kopje?" 
"Neen, dank u wel, anders kan ik vanmiddag niet slapen!" 

 WERKEN. 

Op het ministerie van Buitenlandse Zaken vraagt een journalist aan de minister: 
"Hoeveel ambtenaren werken hier nu eigenlijk?" 
Zegt de minister: "Iets meer dan de helft..." 

Buitenland !

We zijn terug thuis, thuis uit Nederland waar we vandaag de strandwandeling van de Nederlandse Drentenvereniging hebben meegemaakt. Meer zelfs… we hebben de wandeling zelfs twee maal gedaan ! Kwestie van écht moe thuis te komen.

“Wij”, dat zijn uiteraard Belle, Hera en Heros, daar zijn nog Cato en Gorky van Louis en Agnes bij gekomen en bij aankomst in Rockanje was daar ook nog Lisa van Peter. Zes Belgische Drenten dat is knap 10 % van het aantal want van de organisatie bleken er 60 Drenten deel te nemen aan de wandeling.

We hebben daar nog eens goed ons uitgeleefd met al die andere rasgenoten, ze gaan daar nog lang over die Belgische Drenten praten in Rockanje. Zeker toen ik, Belle, de duinen ben ingetrokken met in mijn zog drie “Hollanderkes”. Ons baasje  was daar helemaal niet vrolijk van. Hij is dan die hoge duin opgeklommen om dan te merken dat er geen enkele Drent meer te zien was achter de duinen. Die “Hollanderkes” waren al vroeger teruggedraaid maar ik ben dan zo’n 500 meter verder uit de duinen gekomen. Op het starnd stonden ze allemaal op mij en ’t baasje te wachten, lief hé ! Maar dat viel niet zo in goede aarde bij het baasje die netjes voor schut stond daar boven op de duin. ’t Vrouwtje heeft me bij mijn nekvel gegrabbeld en aan de lijn gedaan. Ik heb dan toch wel een kwartier aangelijnd moeten volgen, flauw hé.

Bij de terugkomst hebben we daar eens snel een emmer water soldaat gemaakt en niks overgelaten voor de anderen, ’t baasje is die emmer dan maar terug gaan vullen terwijl zij zelf aan de pint en koffie gingen.

Nadien hebben Cato en Gorky samen met ons nog een dik uur gewandeld op het strand, de baasjes vonden het zo’n mooi weer, dat het spijtig zou zijn zo vroeg al terug te keren naar een door wolken overdekt België…

Wij hebben daar ook op onze typische wijze de strandwandeling van 8 november in Blankenberge gepromoot. Er gaan dit jaar een aantal Noorderburen afzakken naar de Belze kust op 8 november da’s al afgesproken .

Belle

Nieuw Drentenblog…

Surfend op het net en dan in het bijzonder op het Nederlandse Drentenforum http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php  heeft ons baasje een nieuw Drentenblog ontdekt.   http://noahdedrent.web-log.nl/

De op 1 september geboren Noah heeft al van voor hij bij zijn nieuwe baasje arriveert een blog op zijn naam gekregen. Zoiets is steeds plezierig zegt het baasje, zo is het ook begonnen met het blog van Arcil, en onze baasjes zijn steeds in contact gebleven met elkaar, Arcil en zijn baasjes,  Jil en Hans zijn zelfs al komen meewandelen met de Belgische Drenten lentewandeling.    http://www.bloggen.be/arcil/ en hopen ook mee te wandelen op 8 november met de strandwandeling in Blankenberge.

Wij gaan Noah en zijn baasjes volgen en wensen het kleine Drentje welkom in de grote blogwereld !

Belle & co

Ambtenaren moppen 1

NIETS  DOEN . 

Een ambtenaar staat voor het raam van zijn kantoor. 
Een collega komt binnen en gaat naast hem aan het raam staan.  Ze kijken samen naar de plantsoenarbeiders. 
Zegt de eerste ambtenaar: "Die lui doen nu al zeker drie uur helemaal niets!" 

SLECHT EXCUUS . 

Een ambtenaar komt 's morgens te laat op z'n werk. Hij zegt tegen z'n chef:  
"Ik heb me overslapen, mijnheer". Waarop de chef antwoordt: "Verrek, slaap je dan thuis ook nog?"

Inkopen en wandelen…

Het was druk voor de baasjes gisteren, daarom maar twee berichtjes. ’s Avonds zijn zij nog “gaan stappen” zoals zij dat vriendenbezoek noemen, wij hadden thuiswacht.

Maar gisteren namiddag zijn we een extra lange boswandeling gaan maken en voor de tegenstanders van de jachtbelletjes… neen we moesten ze niet aan. Als wij zo na een langere periode niet op een ons vertrouwde plaats geweest zijn is het de eerste keren toch zo dat wij dichter bij de baasjes blijven, geen belletjes nodig dus…

Het was er toch weer gans nieuw, allemaal nieuwe geuren van bosbewoners en viervoetige bezoekers. We hebben wat af gesnuffeld op de paden en in het struikgewas, andere honden hebben we wel niet gezien, het was nog vrij vroeg in de namiddag en dat scheelt zegt het baasje.

Voordien was ik met het baasje al gaan winkelen als een voorbeeldige huismoeder om voor mijn pups te zorgen. Uiteraard doe je dat dan ook op het voor ons meest geschikte adres de Zoomart op de Gierlesteenweg in Turnhout. Ik mocht/moest dan ook mee binnen om de keuze’s te maken om wat wij graag zouden hebben voor het diner. Ik heb alvast maar gekozen voor een super grote zak Pedigree Pal brokken, voor  mergpijp koekjes, ook de gedroogde pensstaafjes mocht ik zeker niet vergeten.

Nu waren die laatste niet meer voorradig in grote verpakkingen en ’t baasje heeft er dan maar besteld voor volgende week. Met het kleine zakje zullen we zuinig moeten zijn zegt het baasje.

Ik kreeg weer alle aandacht in de winkel maar dat was heel normaal zoals ik het winkelkarretje bewaakte en van stand naar stand ging om overal aan te snuffelen en hier en daar eens te proeven. Want dat is iets dat niet mag van het baasje, overal ruiken mag, maar ik moet overal afblijven, tot de baas van de winkel zegt dat ik wel mag proeven en hij mij het eerste koekje geeft. Ik hoorde ook in de winkel dat de baasjes van onze Harry ’s morgens al geweest waren om hun voorraad op te doen, die zal ook wel niets tekort komen daar in Lichtaart …

Belle

Klantvriendelijkheid.

Een drukke Rynair vlucht was geannuleerd.

Is daar toch één assertieve hostess, echt niet op haar mondje gevallen aan ’t werk.

Bezig met het herboeken van een lange wachtende rij passagiers.

Plotseling duwt en wringt een boze passagier zich zijn weg naar haar desk.

Boos kletst hij zijn ticket op de desk en zegt:

“ik MOET op deze vlucht zitten en het MOET eerste klasse zijn”!!!

De hostess antwoordt:

“Sorry mijnheer, ik zal u met veel plezier helpen, maar eerst moet ik de mensen die voor u waren verder helpen, dus , als u achteraan wil aanschuiven dan zal ik u straks met veel plezier helpen”.

De passagier was niet onder de indruk.

Hij vroeg zéér luid, zodat de anderen in de rij achter hem, hem konden horen:

“HEBT U ER ENIG IDEE VAN WIE IK BEN”!!!

Zonder aarzelen nam de hostess glimlachend haar intercom microfoon :

“Mag ik even uw aandacht alstublieft” weergalmde haar stem door de volledige vertrekhall, “we hebben hier een passagier aan Gate 14, DIE NIET WEET WIE HIJ IS.  ALS IEMAND HEM KAN HELPEN OM ZIJN IDENTITEIT TERUG TE VINDEN, GELIEVE NAAR GATE 14 TE KOMEN”!!

Terwijl de mensen in de rij achter hem hysterisch begonnen te lachen, liep de man hoogrood op, staarde naar de hostess en riep luidkeels:

“FUCK YOU”!!

Zonder te verpinken lachte de hostess en zei:

“Het spijt me, meneer, maar daar moet je OOK voor aanschuiven …”.

Een fleece’je kouder…

Praatjesmakers, onnozel mannekes, leugenaars moeten het zijn die vrienden en familie van ons baasje. Ofwel hebben ze hem naar België willen lokken want tot eergisterenmiddag was het hier nog goed weer en zou het nog goed blijven. Awel, ze hebben ons goed liggen !

Niks is er van waar, we hebben onderweg al “smos” gehad, van die regen waarvoor je normaal de ruitenwisser niet opzet maar met die wisser automaat in de Masjebashi gaat die wisser toch heen en weer en dan zie je helemaal geen lap meer door de Charentaise vliegenspijs op de voorruit.

14° Celsius was het warmste dat de buitenthermometer in de auto aangaf van toen we in Kortrijk België binnen kwamen. Bij vertrek deze morgen stond daar nog 22°, dat scheelt een fleece vest. Drie weken hebben we geen mouwen gevoeld wegens T-shirt weer. Nu staat daar “kiekenvlees”.

Zolang we in de auto zaten voelde we dat niet, de airco/verwarming regelt dat allemaal automatisch, en zo krijg je de koude in “uitgesteld relais”.

’t Baasje ondervond wel dat het wakker worden hier ook niet van de orde zoals in La Magdeleine , het is grijs, donker, gans anders dan tot gisterenmorgen waar je wakker wordt met de zon in je ogen.

Maar straks mogen we terug naar ’t bos zegt het baasje, komen we nog eens soortgenoten tegen en dat is ook weer telkens een belevenis die kan tellen !

Belle