Bah! wat een vies weer onderweg!

Oei, oei…

Een man kwam gisteren in grote moeilijkheden toen hij zijn trouwdag vergeten was.
Zijn vrouw was woedend en zei hem : "Je kan er beter voor zorgen dat er morgen iets op de oprit staat

dat van 0 naar 100 gaat in minder dan zes seconden."
De volgende ochtend vond de vrouw een pakje op de oprit.
Zij opende het en vond een splinternieuwe badkamerweegschaal...

Belgacom, benches en zeep…

Wat hebben die drie met elkaar te maken zal je je wel afvragen denken wij zo. Het antwoord is heel kort, niks ! Tenzij dat ze alle drie het baasje parten gespeeld hebben deze namiddag.

Belgacom zat in de “smos” en vermits het baasje bij “skynet” geabonneerd is zat hij daar ook in de “smos”. Het internet werkte hier van geen kanten vandaag. Met moeite heeft hij enkele berichten kunnen versturen die vrij dringend waren, maar ’t blog en nog een berichtje bij plaatsen zoals dit zat er niet in.

Na de moppen was het dus gedaan , fini ! De baasjes zijn dan maar gaan inkopen doen terwijl wij huiswacht hadden.

Zij zijn voor ons met een bench thuis gekomen waar Hera en Heros in Frankrijk gezamenlijk in zullen slapen, ieder in zijn gedeelte, maar vlak bij elkaar. Het baasje was het stik beu van telkens die benches mee heen en weer te zeulen en heeft er dan maar voor ginds ook een aangeschaft. Hij rekent er dan op dat hij niet telkens die aanhanger achter zich aan moet zeulen.

En dan hebben we nog zijn probleem met “zeep”. Het baasje merkte vrijdag dat de shampoo op was hier in Vosselaar. Hij heeft graag goede “oude zeep” shampoo. Niet zo van die shampoo voor “velletjes”, niet voor “droog haar”, geen “herstellende” shampoo, niks voor “grijs haar” neen… gewoon goeie shampoo waar je proper haar van krijgt ,shampoo “met zeep” van dat spul dat “pikte” in uw ogen maar waar je wel een proper bolleke haar van krijgt. Eventueel mag het nog naar appeltjes ruiken maar dan zijn de toegiften gedaan ! Wassen en proper maken dat moet het doel zijn.

Het baasje heeft er lang achter moeten zoeken en de echte van vroeger niet meer gevonden. Hij is ondertussen wel haast expert in shampoo kennis. Zeker 50 heeft ‘m er zo bekeken en gekeurd. Er staat nogal wat onzin op die bussen en o wee als er dan nog inzit wat er buitenuit opstaat. Siliconen onder andere ! ! ! ’t Baasje dacht dat het was om grotere borsten van te krijgen voor de madammen, of de randen van het bad of toilet mee dicht te spuiten en eventueel nog in autowax om de auto te simoniseren en te laten glanzen.

Maar toch niet op zijn haar hé, siliconen…stel je voor…

Belle

Ambtenaren moppen 4 (slot)

DE SNELSTE.

Er zitten 3 jongens op een schoolplein. 
Zegt de eerste: "Ik heb de snelste vader van  de wereld." 
"Hoezo?" vragen de andere twee. 
"Nou mijn vader is  F-16 piloot." 
Waarop nummer 2 antwoordt: 
"Dan is mijn vader  sneller want die is astronaut." 
Reageert nummer 3: 
"Dan is mijn  vader sneller, 
die is ambtenaar, hij werkt van 9 tot 5 maar is om 3 uur al thuis."

ALI  BABA

Er komt een man bij de balie van  de belastingsdienst.  
"Ik zou graag Ali willen spreken." 
De  medewerker van de belastingdienst zegt: "Ali, welke Ali?" 
Waarop de man  zegt: "Ali Baba wil ik spreken en snel !" 
De medewerker van de  belastingdienst antwoordt korzelig: "Hier werkt geen Ali Baba!" 
De man  antwoordt: "Dan wil ik graag een van de andere veertig rovers spreken!"

Fiep…

Fiep is ook zo één van de vaste gasten om tegen te komen in “ons” bos. Hij en zijn familie wonen gans aan de andere kant van het bos.

Onze baasjes lopen dikwijls met Fiep zijn bazinnetje te keuvelen over koetjes en kalfjes (?) en soms ook wel eens over ons Drenten en Labradors. Wat ze altijd te vertellen hebben over ons mag Joost weten maar ook Fiep zijn vrouwtje doet graag haar babbel. Zou haar Nederlandse oorsprong daar voor iets tussen zitten ?

Er zijn wel meer Nederlanders met honden in ons bos, ook Walter met zijn Labrador Chendor komen we vaak tegen in en om het bos. Van André en zijn Labrador Tibo hebben we al een hele tijd niet meer gezien, maar wij weten wel dat hij er geweest is …we hebben het geroken, en het was nog niet lang geleden, want het spoor was nog vers ondanks de regenbui van even daarvoor.

Ook voor morgen hebben ze regen voorspeld en het baasje is er niet rouwig om zegt ‘m, dan kan het gras, dat ooit een gazon was, er een beetje terug boven op komen. En we denken dat hij het meent want telkens we in de tuin gaan gaat hij mee of staat aan het venster om het zaakje en ons in ’t oog te houden dat we niet graven !

Belle

Metamorfose…

Zo kalm als we de ganse dag in de zetel hebben gelegen, zo wild zijn we er tegenaan gegaan in het bos.

Al vanaf het moment de leibanden nam brak de hel hier los, een gekef, geblaf, springen tegen de baas omhoog alle registers werden opengetrokken om toch maar zo snel mogelijk weg te zijn. We hadden dan ook al meer dan een uur moeten wachten omdat het zo hard regende.

Ikzelf was deze middag al met het baasje naar de apotheker geweest, uiteraard te voet en dat was een deel van de les om niet meer te trekken, ijdele hoop wat mij betreft baas… Bij de apotheek heb ik heel voorbeeldig aan het fietsrek zitten wachten op ’t baasje. Omdat het een goed beklante apotheek is moest ik wel even wachten maar van ieder die binnen ging heb ik een aai over mijn bol gekregen.

Deze namiddag in het bos was het wel goed nat hoewel het niet meer regende. Alle struiken waren nog kletsnat van de buien  vlak voor de wandeling. Bij de terugkeer sprak ons baasje zelfs van ons in de wasmachine droog te zwieren ! Als Michel van Gaia dat hier leest dan heeft er hier iemand dikke brol aan zijn been. Natuurlijk overdreef hem weer, dat is zo een truk van hem om indruk te maken op zo drie arme argeloze Drentjes…

We gaan ons zo dadelijk voor de kachel neerploffen zie, en laat het dan buiten maar regenen…

Belle

Ambtenaren moppen 3

SLIMME KAT. 

In het Ministerie zitten muizen  in het archief. 
De "Raad van Beheer" komt samen en er wordt besloten een kat aan te werven. 
Na enkele maanden is de toestand fel verbeterd. 
Een paar jaartjes later wordt er weer geklaagd over muizen in het archief. 
Maar zegt de directeur, hoe kan dat nu, wij hebben toch een kat aangeworven? 
Zegt een medewerker: "Ja maar die kat is nu vast benoemd!" 

INSEKTEN. 

Een man komt binnen in het bureau van een ambtenaar en bemerkt dat daar een insectenprobleem heerst. 
"Wat zitten hier veel vliegen" zegt de man. 
"Ik weet het" zegt de ambtenaar "17..." 

Nog de Drentenwandeling…

The day after… rust alom in onze Vosselaarse Drentenroedel. De tweede wandeling gisteren na de middag eist hier zijn tol.

Toen het baasje om zeven uur ons uitliet was dat van onze kant “met frisse tegenzin”. Met moeite gingen we buiten om na vijf minuten al terug aan de deur te staan. Dat is tegen de gewoonte, want normaal blijven we dan een tweetal uren buiten spelen. Niets daarvan vandaag, we zijn met z’n drieën de zetel ingedoken en daar liggen we nu nog altijd. Hoe zou het met Cato en Gorky zijn ? Die hebben ook dezelfde wandeling gedaan, zonder evenwel de duinen te beklimmen .

Hera is uit de zetel gekomen toen het baasje terugkwam van het boodschappen doen. Ook normaal, want als ze dat niet doet dan gaat ons baasje met gierende banden naar de dierenkliniek omdat ze dan stervende is. Hera is de verwelkomer van de groep. Ze doet dat heel enthousiast en met volle overgave, soms té, maar dat nemen we erbij, ’t is zo’n vriendelijk dametje dat het haar vergeven is.

Wat de dag gaat brengen is nog gehuld in grijze nevels, zoals buiten. Hopelijk zijn we tegen de namiddag een beetje gerecupereerd en gaan we het bos nog eens onveilig maken, voor de konijnen en bosduiven in elk geval !

De voorspelde regen die vandaag met bakken uit de hemel ging vallen is voorlopig nog niet gearriveerd. We hopen dat het zo blijft en geven er vanavond terug verslag over.

Belle

Ambtenaren moppen 2

DUTJE. 

Een ambtenaar zit  koffie te drinken. 
De kantine-juffrouw vraagt hem: "Wilt u nog een tweede kopje?" 
"Neen, dank u wel, anders kan ik vanmiddag niet slapen!" 

 WERKEN. 

Op het ministerie van Buitenlandse Zaken vraagt een journalist aan de minister: 
"Hoeveel ambtenaren werken hier nu eigenlijk?" 
Zegt de minister: "Iets meer dan de helft..." 

Buitenland !

We zijn terug thuis, thuis uit Nederland waar we vandaag de strandwandeling van de Nederlandse Drentenvereniging hebben meegemaakt. Meer zelfs… we hebben de wandeling zelfs twee maal gedaan ! Kwestie van écht moe thuis te komen.

“Wij”, dat zijn uiteraard Belle, Hera en Heros, daar zijn nog Cato en Gorky van Louis en Agnes bij gekomen en bij aankomst in Rockanje was daar ook nog Lisa van Peter. Zes Belgische Drenten dat is knap 10 % van het aantal want van de organisatie bleken er 60 Drenten deel te nemen aan de wandeling.

We hebben daar nog eens goed ons uitgeleefd met al die andere rasgenoten, ze gaan daar nog lang over die Belgische Drenten praten in Rockanje. Zeker toen ik, Belle, de duinen ben ingetrokken met in mijn zog drie “Hollanderkes”. Ons baasje  was daar helemaal niet vrolijk van. Hij is dan die hoge duin opgeklommen om dan te merken dat er geen enkele Drent meer te zien was achter de duinen. Die “Hollanderkes” waren al vroeger teruggedraaid maar ik ben dan zo’n 500 meter verder uit de duinen gekomen. Op het starnd stonden ze allemaal op mij en ’t baasje te wachten, lief hé ! Maar dat viel niet zo in goede aarde bij het baasje die netjes voor schut stond daar boven op de duin. ’t Vrouwtje heeft me bij mijn nekvel gegrabbeld en aan de lijn gedaan. Ik heb dan toch wel een kwartier aangelijnd moeten volgen, flauw hé.

Bij de terugkomst hebben we daar eens snel een emmer water soldaat gemaakt en niks overgelaten voor de anderen, ’t baasje is die emmer dan maar terug gaan vullen terwijl zij zelf aan de pint en koffie gingen.

Nadien hebben Cato en Gorky samen met ons nog een dik uur gewandeld op het strand, de baasjes vonden het zo’n mooi weer, dat het spijtig zou zijn zo vroeg al terug te keren naar een door wolken overdekt België…

Wij hebben daar ook op onze typische wijze de strandwandeling van 8 november in Blankenberge gepromoot. Er gaan dit jaar een aantal Noorderburen afzakken naar de Belze kust op 8 november da’s al afgesproken .

Belle

Nieuw Drentenblog…

Surfend op het net en dan in het bijzonder op het Nederlandse Drentenforum http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php  heeft ons baasje een nieuw Drentenblog ontdekt.   http://noahdedrent.web-log.nl/

De op 1 september geboren Noah heeft al van voor hij bij zijn nieuwe baasje arriveert een blog op zijn naam gekregen. Zoiets is steeds plezierig zegt het baasje, zo is het ook begonnen met het blog van Arcil, en onze baasjes zijn steeds in contact gebleven met elkaar, Arcil en zijn baasjes,  Jil en Hans zijn zelfs al komen meewandelen met de Belgische Drenten lentewandeling.    http://www.bloggen.be/arcil/ en hopen ook mee te wandelen op 8 november met de strandwandeling in Blankenberge.

Wij gaan Noah en zijn baasjes volgen en wensen het kleine Drentje welkom in de grote blogwereld !

Belle & co

Ambtenaren moppen 1

NIETS  DOEN . 

Een ambtenaar staat voor het raam van zijn kantoor. 
Een collega komt binnen en gaat naast hem aan het raam staan.  Ze kijken samen naar de plantsoenarbeiders. 
Zegt de eerste ambtenaar: "Die lui doen nu al zeker drie uur helemaal niets!" 

SLECHT EXCUUS . 

Een ambtenaar komt 's morgens te laat op z'n werk. Hij zegt tegen z'n chef:  
"Ik heb me overslapen, mijnheer". Waarop de chef antwoordt: "Verrek, slaap je dan thuis ook nog?"

Inkopen en wandelen…

Het was druk voor de baasjes gisteren, daarom maar twee berichtjes. ’s Avonds zijn zij nog “gaan stappen” zoals zij dat vriendenbezoek noemen, wij hadden thuiswacht.

Maar gisteren namiddag zijn we een extra lange boswandeling gaan maken en voor de tegenstanders van de jachtbelletjes… neen we moesten ze niet aan. Als wij zo na een langere periode niet op een ons vertrouwde plaats geweest zijn is het de eerste keren toch zo dat wij dichter bij de baasjes blijven, geen belletjes nodig dus…

Het was er toch weer gans nieuw, allemaal nieuwe geuren van bosbewoners en viervoetige bezoekers. We hebben wat af gesnuffeld op de paden en in het struikgewas, andere honden hebben we wel niet gezien, het was nog vrij vroeg in de namiddag en dat scheelt zegt het baasje.

Voordien was ik met het baasje al gaan winkelen als een voorbeeldige huismoeder om voor mijn pups te zorgen. Uiteraard doe je dat dan ook op het voor ons meest geschikte adres de Zoomart op de Gierlesteenweg in Turnhout. Ik mocht/moest dan ook mee binnen om de keuze’s te maken om wat wij graag zouden hebben voor het diner. Ik heb alvast maar gekozen voor een super grote zak Pedigree Pal brokken, voor  mergpijp koekjes, ook de gedroogde pensstaafjes mocht ik zeker niet vergeten.

Nu waren die laatste niet meer voorradig in grote verpakkingen en ’t baasje heeft er dan maar besteld voor volgende week. Met het kleine zakje zullen we zuinig moeten zijn zegt het baasje.

Ik kreeg weer alle aandacht in de winkel maar dat was heel normaal zoals ik het winkelkarretje bewaakte en van stand naar stand ging om overal aan te snuffelen en hier en daar eens te proeven. Want dat is iets dat niet mag van het baasje, overal ruiken mag, maar ik moet overal afblijven, tot de baas van de winkel zegt dat ik wel mag proeven en hij mij het eerste koekje geeft. Ik hoorde ook in de winkel dat de baasjes van onze Harry ’s morgens al geweest waren om hun voorraad op te doen, die zal ook wel niets tekort komen daar in Lichtaart …

Belle

Klantvriendelijkheid.

Een drukke Rynair vlucht was geannuleerd.

Is daar toch één assertieve hostess, echt niet op haar mondje gevallen aan ’t werk.

Bezig met het herboeken van een lange wachtende rij passagiers.

Plotseling duwt en wringt een boze passagier zich zijn weg naar haar desk.

Boos kletst hij zijn ticket op de desk en zegt:

“ik MOET op deze vlucht zitten en het MOET eerste klasse zijn”!!!

De hostess antwoordt:

“Sorry mijnheer, ik zal u met veel plezier helpen, maar eerst moet ik de mensen die voor u waren verder helpen, dus , als u achteraan wil aanschuiven dan zal ik u straks met veel plezier helpen”.

De passagier was niet onder de indruk.

Hij vroeg zéér luid, zodat de anderen in de rij achter hem, hem konden horen:

“HEBT U ER ENIG IDEE VAN WIE IK BEN”!!!

Zonder aarzelen nam de hostess glimlachend haar intercom microfoon :

“Mag ik even uw aandacht alstublieft” weergalmde haar stem door de volledige vertrekhall, “we hebben hier een passagier aan Gate 14, DIE NIET WEET WIE HIJ IS.  ALS IEMAND HEM KAN HELPEN OM ZIJN IDENTITEIT TERUG TE VINDEN, GELIEVE NAAR GATE 14 TE KOMEN”!!

Terwijl de mensen in de rij achter hem hysterisch begonnen te lachen, liep de man hoogrood op, staarde naar de hostess en riep luidkeels:

“FUCK YOU”!!

Zonder te verpinken lachte de hostess en zei:

“Het spijt me, meneer, maar daar moet je OOK voor aanschuiven …”.

Een fleece’je kouder…

Praatjesmakers, onnozel mannekes, leugenaars moeten het zijn die vrienden en familie van ons baasje. Ofwel hebben ze hem naar België willen lokken want tot eergisterenmiddag was het hier nog goed weer en zou het nog goed blijven. Awel, ze hebben ons goed liggen !

Niks is er van waar, we hebben onderweg al “smos” gehad, van die regen waarvoor je normaal de ruitenwisser niet opzet maar met die wisser automaat in de Masjebashi gaat die wisser toch heen en weer en dan zie je helemaal geen lap meer door de Charentaise vliegenspijs op de voorruit.

14° Celsius was het warmste dat de buitenthermometer in de auto aangaf van toen we in Kortrijk België binnen kwamen. Bij vertrek deze morgen stond daar nog 22°, dat scheelt een fleece vest. Drie weken hebben we geen mouwen gevoeld wegens T-shirt weer. Nu staat daar “kiekenvlees”.

Zolang we in de auto zaten voelde we dat niet, de airco/verwarming regelt dat allemaal automatisch, en zo krijg je de koude in “uitgesteld relais”.

’t Baasje ondervond wel dat het wakker worden hier ook niet van de orde zoals in La Magdeleine , het is grijs, donker, gans anders dan tot gisterenmorgen waar je wakker wordt met de zon in je ogen.

Maar straks mogen we terug naar ’t bos zegt het baasje, komen we nog eens soortgenoten tegen en dat is ook weer telkens een belevenis die kan tellen !

Belle

Super braaf…

Dat is wat ons baasje besluit als we thuis waren aangekomen, super brave hondjes die je niet hoort gedurende 800 kilometer. Zelfs bij het tanken zijn ze kalm en is er geen rumoer om uit de auto te mogen voor het tanken gedaan is.

Wij zijn éénmaal gestopt om een poot te heffen om het met Heros te zeggen, sinds een week plast ‘m als een grote. In het begin met een poot zo hoog dat hij bijna omviel, maar nu lukt het “comme il faut”

Op een bepaald moment horen wij het baasje zeggen tegen het vrouwtje, “kijk eens of we ze wel bij hebben en tel ze eens” op ons doelend. Zo rustig zijn we geweest.

We zijn Parijs nog eens gepasseerd langs de westkant. Dan kan je zeggen  “‘k ben in Parijs geweest” Je ziet de Eiffeltoren vrij dichtbij, je ziet van ver de Sacré Coeur, je gaat over de Seine en je passeert het “Stade de France” Hiervan zou de Cis, baasjes maat, zeggen “daar zie de ‘Sjotplein’ van Parijs” gewoonlijk heeft ‘m het wel over de Sjotplein van Vorselaar maar wie merkt het verschil ?

Dan rij je prima voorbij wereldsteden en alles gaat goed en dan kom je aan zo’n pijp onder ’t Scheld en dan kan je zo’n 7 kilometer daarvoor al beginnen aanschuiven in vier rijen !

Het zal zo eens dik tijd worden dat de politiek wakker begint te worden, vorige maal hebben we hetzelfde gehad op de ring rond Brussel. Willen ze niet of kunnen ze niet die politiekers ?  Tijdens de verkiezingsstrijd nochtans…

Belle & co

Wie kent BRAM?

Rond sluitingstijd staat een agent bij een café te wachten , om te zien of hij nog wat mensen kan betrappen die met een slok of twee teveel op achter het stuur willen kruipen.

Op een gegeven moment strompelt er een vent zo blauw als een balletje en stom lazarus de kroeg uit, struikelt over de drempel, schopt de kat, hangt enige tijd aan een paal, zwalkt dan rond over de parkeerplaats, probeert zijn sleutel op 5 verschillende auto's uit in alle gaatjes vooraleer hij zijn eigen auto gevonden heeft en is nog zeker 10 minuten bezig om zijn sleutel in het deurslot te krijgen .

Alle overige bezopen bezoekers zijn intussen al lang en breed zwalkend vertrokken, maar de agent heeft enkel oog voor deze ene dronkelap.

Eindelijk lukt het hem om in de auto te komen .

Als hij uiteindelijk al startend, hortend en stotend met de auto wil wegrijden, laat de agent de bestuurder stoppen om een blaastest te ondergaan.

Zelfs na meerdere pogingen en andere batterijen geeft het apparaat nog steeds 0,0 promille aan.

De agent vraagt stom verbaasd aan de man hoe dat in 's- hemelsnaam mogelijk is, waarop de man antwoordt:

"Vanavond was ik Bram"

Agent: "Bram??????"

Man: "Bewust Rijdende Afleidings Manoeuvre "

Die leert het nooit, bis…

Nu blijkt uit de reacties dat men denkt dat Heros de wereldkampioen vernielzucht met voorsprong is. Dat is echter niet zo, het is hoofdzakelijk zijn kussen in de bench dat er telkens aan moet geloven.

Met andere zaken vernielen is hij de minst vernielzuchtige van de drie. Het is Hera die een voorliefde heeft voor bloempotten en planten, zet niets tegen de grond of laag geplaatst of ze is er mee weg. Je kan je planten dan “ergens” gaan zoeken in de tuin en meetsal ligt er in de buurt dan ook nog een deel stuk gebeten plastic of een kapotte bloempot.

Hera heeft nu ook ontdekt dat de baasjes steigeren wanneer ze van die brokken compost mee binnen wil brengen, met wormen en al erin uiteraard ! Ze heeft dat al snel gemerkt toen het baasje die compost aan het verdelen was over de open plaatsen van de moestuin.

Het baasje was er nog niet mee klaar of er lag al een brok compost in de living...

Ikzelf ben de specialist in al wat zachte plastic is. Speelgoedbeestjes, bijtringen, zaken die het liefst van al ook nog piepen. Zo kan iedereen horen dat ik mijn woede weer aan het koelen ben op “pieperij”. Zelfs een “onverwoestbare Kong” vertoont al een scheur omdat dat laatste snoepje er maar niet uitkwam…

Het baasje was alleen maar wat teleurgesteld deze morgen omdat hij dacht dat Heros er nu wel overheen is met dat vernielen, niet dus, en hij zal nu de winter moeten doorkomen op zijn “tapispleinke”. Want voor de rest is dat best een heel braaf “bijna pupje af” !

Belle

Die leert het nooit…

Je geraakt er de tel bij kwijt, het aantal kussens en of dekens in de bench van Heros loopt al in de tientallen. Alles wat je hem geeft om op te slapen moet in de vernieling, zo lijkt het toch.

Nu gisteren namiddag gaf het baasje hem een kussen uit een ligzetel waarvan een onderdeel gebroken is en dus is de zetel verhuisd naar de dechêterie (containerpark) en het kussen lag er dus toch maar ongebruikt.

Deze morgen kan het baasje terug naar de dechêterie, nu om het kussen weg te brengen. Heros heeft zich vannacht weer eens goed verveeld denken we, of wil ‘m niet op een zacht warm kussen slapen ? Hij zal het eens moeten uitleggen.

Al enkele weken sliep hij op een stuk vasttapijt dat het baasje voor de bench op maat maakte en dat liet hij op enkele stukjes te na gesproken heel. Nu dat het toch kouder gaat worden dacht het baasje van hem te plezieren met dat kussen, maar mister Heros wil koud en hard liggen.

Hera van haar kant die ligt nu al een half jaar op hetzelfde kussen. Toen hebben ze beiden hetzelfde kussen gekregen, dat van Heros is al lang de verbrandingsoven van de vuilophaal dienst gepasseerd.

Ikzelf doe nu toch ook al meer dan een jaar met mijn kussen in de bench. Een familietrek is het dus niet die vernielzucht.

Even voor we naar Frankrijk kwamen kocht het baasje een stinkend duur kussen in de Zoomart voor hem. Een kussen in een soort dekzeilstof, zo  ééntje dat weerstand kon bieden aan Drententanden en gebit. Daar wil nu geen van de drie op liggen, waarschijnlijk omdat het in plaats van een synthetische watten vulling een bolletjes vulling heeft. ’t Baasje is er al op gaan liggen om het voorbeeld te geven maar niks helpt…

Ondertussen zal het baasje maar terug een stuk vasttapijt op maat snijden want het vorige is ook met de vuilkar gisteren opgehaald.

Belle