In de 'œinternationale pers'

Triest want…

Onze baas is onze wandeling weer uit het oog verloren, kl..e winteruur zegt ‘m dan. Hij is wel gans de namiddag voor ons in de weer geweest om dat paleis/hondenhok verder af te werken.

Nu weten we gelijk waar al dat hout voor moest dienen dat ‘m hier vorige week op de tuinpad heeft gelegd, netjes weggestopt onder een dekzeil tegen de regen.

Hij was zo druk in de weer dat ‘m zelfs niet zag dat Hera vlak achter hem stond toen hij van het laddertje stapte. Vlak op haar poot, en dan die pas geopereerde nog wel ! Kajiet kajiet was het resultaat en wie het hardst geschrokken was van de twee daar durven we onze poot niet voor in ’t vuur steken.

Ondertussen is ‘m toch bezig zoals we hem enkel in Frankrijk aan het werk zien. Met zaagmachine, boren ,nog eens zagen, spijkers en schroeven. Gans het assortiment is terug boven gekomen en onze les hebben we al geleerd, Hera toch in elk geval… blijf beter uit de baas zijn buurt als je uw poten wil gaaf houden !

Belle

Daar is Tibo weer…

Gisteren met de wandeling was Tibo weer samen met ons in het bos. De baasjes, die nog eens met de auto naar het bos waren gereden waren Dré en zijn Tibo voorbijgereden onderweg.

We moesten dan ook even in de auto blijven tot Tibo ook in het bos was gearriveerd. ’t Baasje dacht dat wij hem zouden tegemoet lopen  langs de straat, en dat is dan weer gevaarlijk zowel voor ons, als de fietsers en het overige verkeer.

We hebben de volledige toer door het bos samen gemaakt. Dré vertelt dat Tibo zich niet meer laat vangen aan het feit dat hij met ons gaat “rakkeren” in het bos. Tibo blijft liever op de paden. Vorige maal toen hij met ons ging rakkeren in het bos is ‘m twee dagen niet uit zijn mand gekomen, hij zal ’t geweten hebben, de arme Tibo…

Ook de baasjes hebben onderweg nog voldoende over koetjes en kalfjes kunnen doorbomen. Ook die kunnen er weer eventjes tegen…

Belle

Ze staat op haar rechten…

Heros kegt zich meer en meer in Hera’s bench om tijdens de dag zijn dutje te doen. Logisch want in Hera’s bench ligt al maanden een zacht warm kussen. In zijn bench ligt een stuk vasttapijt dat ’t baasje op maat van zijn bench heeft gemaakt.

Dat verschil heeft ‘m volledig aan zichzelf te wijten. Destijds kregen ze hetzelfde kussen en Hera is er zuinig mee omgesprongen, hij daarentegen heeft ondertussen al drie of vier kussens in de vernieling geholpen. Het laatste “onverwoestbare extreme” kussen was na twee dagen ook al een hoek kwijt.

Het vrouwtje is het verstelwerk beu en ’t baasje zegt dat hij het laatste kussen heeft betaald voor Heros. En nu is Hera “de klos” want Heros neemt beslag van haar bench en dat zint de juffrouw duidelijk niet.

Daarstraks lag hij weer op haar plaats en heeft zij hem met een flinke tik en krab op zijn kop duidelijk gemaakt dat ‘m kon ophoepelen. Dat was even schrikken, in die mate dat hij er van zat te kijken.

Geen zorg denkt Hera en gelijk neemt ze hem bij de keel en trekt ‘m uit haar bench. Daar stond ‘m dan nog meer van te kijken. Bij dat alles is geen grom gehoord geweest, niet van Hera en geen protest van Heros.

We zijn nu wel zeker dat voor het kussen in Hera’s  bench een lang leven is weggelegd !

Belle

NTV

Karien wil het weten, wat NTV wil zeggen.

Wel Karien het zit in het rijtje van de afkortingen AOC, NTV, NTZ.

AOC, dat je kan vinden op een goei fles wijn of zelfs op de kippen uit de Bresse in Frankrijk staat voor “Appellation d’ Origine Contrôlée”

NTV, is hier ten huize de beleefde uitdrukking om onder elkaar aan te duiden dat iets niet lekker is, erger zelfs, het is “Niet Te Vreten”

NTZ, is ontstaan bij ons hoofdbestuur toen ze een paar maal op een wijn proefavond enkele wijnen te drinken kregen die voor hen NTZ waren ofwel “Niet Te Zuipen” of een product van onduidelijke productie plaats, een kruising tussen een wijnkelder en een azijnfabriek !

Je kan die uitdrukkingen vrij makkelijk gebruiken in die kringen waar ze van toepassing zijn, want diegene die de uitdrukking horen, durven toch niet te vragen wat het betekent, omdat het een teken van domheid zou kunnen zijn, zo’n uidrukking niet te kennen ! En diegene die er toch om vragen kunnen er gewoonlijk wel mee lachen…

Jan

Bijna bekeerd

Receptjes…

Schrijft ons baasje een berichtje over onze soepmanie, krijgt hij al dadelijk een vraag om soeprecepten.  Gewillig als ‘m is kan dat er ooit wel eens van komen maar voorlopig houden we het op berichtjes over Drentsche Patrijshonden en alles wat er rond gebeurt.

Als ’t baasje over bijvoorbeeld de tomatensoep gaat schrijven dan begint dat waarschijnlijk ergens inde maand mei, in de Franse tuin met plantjes van Jean, voor de “Tomate Russe” en de andere variëteiten uit de Jardiland of een ander tuincentrum. Dan krijg je maandenlang “tuinklap” en verhalen over de “battle” tegen het onkruid en het verloop van de “slag van La Magdeleine”. Deze laatste slechts bekend op hééél regionaal niveau.

Dan komt het oogsten en het verwerken van de groenten. Trouwe lezers kennen de verhalen uit de Franse keuken en het “steriliseerkot” en de verschillende soorten eindproducten die hier al ontstaan zijn. Dat kan gaan van oer-Vlaamse “appelspijs” tot de fameuze “regenboogsoep” of “soupe Arc en ciel” maar da’s ’t zelfde voor de goei verstaanders.

En dan komt het transport of de telefoontjes van de vrienden en/of familie die in het bezit zijn geraakt van zo van die gegeerde producten. De telefoontjes handelen telkens over “hoe krijg je zo’n steriliseerbokaal open” Vragen van luitjes uit het diepvriestijdperk die voor het eerst met een steriliseerbokaal geconfronteerd worden !

En dan zijn we aan de soep zelf, die in de “kastrol” is beland en op het gas/electrisch/of wat nog-vuur staat en dient warm gemaakt te worden.

Maar tegen die tijd zijn ze allemaal al afgehaakt met lezen, misschien al afgestudeerd of getrouwd. Of erger nog, ze hebben het niet meer nodig wegens verhuis en aan de rijstpap met gouden lepelkes bezig.

 Ja ja zegt het baasje, er gebeurt wat in de wereld tijdens het uitleggen van een receptje voor tomatensoep door ons baasje. ‘t Baasje heeft nog een goede raad voor de geïnteresseerden in recepten, kijk eens hier https://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/ op het blog bij Fons, die is veel beter in recepten geven. Hoewel, hetgeen deze week bovenaan staat is niet aan te raden, ook wij hebben dat de kwalificatie gegeven van “NTV” (betekenis op aanvraag)

Belle & de soepeters

Als ’t maar soep is…

Zijn jullie honden ook zulke “soepboeren” ? Hier zijn ze alle drie verzot op een bodempje soep in hun eetkom.

Het speelt geen rol welke soep het is, prei-, tomaten-, groente-, erwtensoep alle soorten slokken ze op alsof het hun laatste maal is. Dan moet je ze nog eens de fameuze hutsepot van het baasje voor zetten ! Dan moet je opletten dat ze de inox kom niet mee opeten.

Eén voorwaarde is er wel bij, de soep mag niet warm meer zijn want dan is het zo dat de grootste durver, gewoonlijk is dat Heros, de drie kommen leeg maakt.

Dat zoiets niet in goede aarde valt bij de twee andere is logisch en het baasje hoeft niet te vertellen dat ze moeten blazen als het te warm is, want als een hond nu één ding niet kan dan is het blazen !

Belle & co

Vandaag geven we twee moppen want onze vaste leverancier, onze goeie vriend Louis, is vandaag over productief geweest. Voor mij niet gelaten, we kunnen er maar goed mee zijn.

Merci Louis

Wat is het verschil is tussen moed en lef ?

Moed =

midden in de nacht bezopen thuiskomen,
je vrouw staat op je te wachten met een bezem,
en dan vragen :
'Ben je nog aan het schoonmaken of vlieg je nog ergens naar toe?'

Lef =
midden in de nacht bezopen thuiskomen met een parfumluchtje
om je heen en lipstick op je kleding,
je vrouw op haar kont slaan,
en zeggen:
'jij bent de volgende'.

De baas…

De baas klaagde in de stafvergadering dat hij te weinig gerespecteerd werd.
De volgende dag bracht hij een plakaatje mee waarop stond: 'Ik ben De Baas !'
Hij plakte het op de deur van zijn bureau.
Toen hij na de middag terugkwam van de lunch, zag hij dat iemand daaraan een berichtje geplakt had.

Daarop stond: 'Uw vrouw heeft gebeld, ze wil haar plakaat terug !'

Gekwetst ?  ja maar…

Niet kalm te krijgen die Hera, die zou dan rustig moeten zijn wegens de draadjes van de operatie aan haar achterpoot ! Het tegenovergestelde lijkt wel waar. De pillen die normaal ontstekingsremmend zijn lijken wel energiebommen. Red Bull, dat je vleugels geeft, is hierbij amateursgerief zegt ons baasje. Hij zegt er dan ook nog bij “ze heeft precies een raket in haar g.t”

Nu ligt ze uitgeteld in de zetel, tussen haar broer en moeder die samen met haar de tuin (nog maar eens) hebben omgeploegd door achter elkaar te hangen.

Nu kan het er wel aan liggen dat ze gisteren niet zijn gaan wandelen. Het baasje was achter in de tuin bezig aan het houtkot en heeft zich verkeken op de tijd. Het winteruur weet je wel, en het was donker voor hij er erg in had.

Nu waren de wandelingen voor Hera toch al beperkt tot het aangelijnd wandelen. Wel dezelfde toer door het bos maar dicht bij het baasje, kwestie van toch enige controle op haar kuren te kunnen uitoefenen.  Ook de lessen in de  hondenschool is opgeschort, ook al om infecties aan de poot te vermijden. Maarof het allemaal veel nut heeft zorgt voor twijfels bij de baas, zeker als ‘m ze weer in volle actie bezig ziet !

Belle

Onwaarschijnlijk mooi…

Van zijn neef kreeg het baasje vandaag een mail toegestuurd die hij onwaarschijnlijk mooi vindt. Het is een site die handelt om alles wat met het bos te maken heeft.

De site is interactief wat wil zeggen dat je zelf bepaalt wat je wil zien en wat niet.

Hoewel, je weet niet wat je overkomt, het is prachtig mooi gemaakt en prachtig educatief. Onderdelen overslaan zou niet mogen, hoewel je uren bezig kan zijn met alle mogelijkheden die de site biedt .

Het enige spijtige is dat ze niet in het Nederlands is. Je hebt wel de keuze uit Engels, Duits, Frans, en Fins. Als we nu vertellen dat het baasje alles heeft gevolgd in het Fins dan hebben we hier dik zitten liegen. Buiten Finland zullen er niet zo veel mensen zijn die iets van de taal verstaan. Het laat het baasje wel vermoeden dat gans de site Fins van makelij is. Ze is in elk geval gemaakt met een ongekend vakmanschap.

Het baasje gaat er niet verder over uitweiden, overtuig jezelf en ga binnen in het bos , enkel door op volgende link te klikken: http://w3.upm-kymmene.com/upm/forestlife/index.html

Belle

Stella en Jupiler…

Even gescheiden…

Ik ben gisteren met Heros alleen moeten thuisblijven terwijl Hera met de baasjes mee mocht met de auto. Volgens ons beide zijn ze wel tot in Parijs gereden,  zo lang zijn ze weg gebleven.

Hera vertelde ons achteraf, toen ze terug thuis waren, dat ze wel meer dan een uur met de auto hadden gereden en dat zij op de achterbank mocht zitten. De baasjes hebben bij aankomst Franse mensen gezien, vanuit de auto dacht ze dat het Laurent en Jeanine waren. Nadien bleek het inderdaad om hen te gaan want ze reden ergens samen met de baasjes naartoe. Toen is Hera wel achter het hekje in de koffer moeten gaan zitten.

’t Baasje zegt dat Hera mee moest om ze kalm te houden met haar gekwetst pootje. Als ze weer begint rond te crossen of te graven in de tuin bij hun afwezigheid dan komt er misschien wel terug vuil in de wonde en dat kan iedereen missen als tandpijn. Dat graven hebben wij dan maar over genomen van Hera. De tuin is weeral twee kraters rijker !

Terwijl de baasjes en Hera weg waren hebben wij ook het dekentje uit onze mand dan maar een andere vorm gegeven. De baasjes hebben nu drie kleine dekentjes en wij drie speelgoedjes meer. ’t Baasje keek weer niet op zijn vrolijkst toen hij de rommel bijeen raapte op het terras. Nu krijgen we NOOIT geen nieuw dekentje meer zegt hij (VOORLOPIG denken wij) !

Wij hebben wel een voordeel met onze baas, NOOIT duurt gewoonlijk niet lang bij ’t baasje.

Belle

Immigrant stijl…

Een immigrant pikt een hoertje op. "Ikke wille vo een uurtje, schatje ,hoefeel?"
"100 Euro" antwoordt ze.
Met een zwaar accent vraagt hij "en gij doen in immigrant stijl?"
 "Neen", zegt ze.
"Ikke betaal 200 Euro vo immigrant stijl".
"Neen"
"300 Euro ?" "Neen"  Niet wetende wat de immigrant stijl is
"400 Euro ?" "Neen"
"500 Euro ?" "Neen"
"1.000 Euro ?"  Zij denkt na, geeft er zich rekenschap van dat ze tijdens de 10 jaar dat ze in de stiel zit zowat alle gozers over de vloer kreeg, en zegt
"Ja"  zich afvragende wat deze immigrant stijl zou zijn.
Zij hebben sex. 
Ze  doen het op alle mogelijke manieren.
Na afloop zegt zij "Ik verwachtte een pervers gedoe,maar per slot van rekening was het goed.
"Zo, wat is precies de immigrant stijl ?" vraagt ze hem.
Antwoord: "Gij stuure rekening naar OCMW".

Vier dagen geleden…

Vier dagen geleden zaten we me hier met twee gekwetste haast gehandicapte honden. Ikzelf met een snoet vol bloed wegens een bloedende tong en Hera met een gescheurd vlies tussen de tenen van haar achterpoot.

Voor mezelf, Belle, was het leed snel geleden, ’t baasje stopte me thuis in de bench en na een halfuur was het leed geleden. Heros en Hera hebben mijn snuit zuiver gelikt op de plaatsen waar ik niet bij kon komen met mijn tong en dan zag je er niets meer van

Bij Hera was het andere koek. Daar was vuil in de wonde gekomen en zij behoefde een antibiotica vaccinatie en zou een kleine operatie moeten ondergaan en de wonde diende te worden gehecht. Wij moesten haar “KALM HOUDEN”!

Nu kan je met Hera alles doen wat je maar wil, want het is een heel lief hondje, maar kalm houden, ze heeft niet voor niets de bijnaam “miss energy”.

Donderdag hebben we ze dus afgezet bij de dierenkliniek en de ganse dag is ze wat suf geweest van het in slaap doen maar vanaf vrijdag hadden we haar beter aan de opiumpijp gelegd om toch maar iets kalm te zijn. Telkens als ze buiten wou voor een plasje dienden we de poot in te pakken in de meest onwaarschijnlijke pootverpakkingen die we de laatste decenia gezien hebben.

Een maat voor niets want binnen seconden lag de verpakking ergens in de tuin. We laten Hera nu niet meer samen in de tuin met Heros, dat geeft te veel herrie en van kalm zijn is geen sprake.

Nu vier dagen later, en na de wondcontrole gisteren in de dierenkliniek blijkt voor Hera het ergste leed geleden. Straks kunnen een wandelingetje maken, voor Hera de eerste sinds haar verwonding, maar ze zal toch nog enkele dagen aangelijnd blijven in het bos.

Het baasje zijn portefeuille heeft een serieuze aderlating ondergaan deze week en tweemaal in één week is niet bepaald gewenst !

Belle

Deze hebben we al eens hier gehad, maar da’s lang geleden en ’t is verdraaid een goei

Twee vrienden komen elkaar tegen  en de ene zegt:

"Ik ben met vakantie geweest in Bretagne en op een dag ben ik daar bij
een prostituee geweest,
en ze had 3 specialiteiten aan 10 , 15 of 20 Euros"
"Amaai ...en wat deed ze dan?"
"Awel ;voor 10Euro draaide ze ne pannenkoek rond mijn mannelijkheid en
toen pijpte ze me."

 "En wat deed dan ze voor 15 Euro?""

Wel in feite hetzelfde maar  dan streek ze eerst nog Nutella op de pannenkoek!!"
"Waaauw  wat opwindend!!!!En wat deed ze dan voor 20 Euro?"

" Weet ik niet, ik ben weggelopen toen ze afkwam met een fles Grand
Marnier en een doos stekskes!!!"

Hondenhok…

Nog nooit is er hier een hondenhok geweest, altijd hebben Sloeber, Bas & Belle binnen in huis gezeten of in de tuin gebleven, ook als het hoofdbestuur ergens naartoe moest.

Maar nu met de winter voor de deur dient er een oplossing te komen voor wanneer de baasjes ergens naartoe moeten dat wat langer duurt dan 6 uren. Met z’n drieën in huis of met z’n drieën elk in een bench is “er over” voor ’t baasje.

Daarom is hij midden deze week begonnen met het opruimen van het “houtkot”, de overdekte ruimte naast de garages waar de wintervoorraad hout gestapeld ligt. Het is nu, na opruimingswerken een ruimte voor de honden van 36 m². Volop ruimte dus voor Belle & co.

Daar komt dan nog eens een binnenhok en een grote mand bij zodat de Drentenkliek niets tekort komt. Het is wel de bedoeling dat het hok enkel gebruikt gaat worden wanneer de baasjes ergens naartoe gaan dat wat langer duurt, zoals het concert van Status Quo afgelopen weekend. Moest het gaan vriezen, dan mogen ze binnen bij de kachel blijven liggen.

Ondertussen heeft het baasje hard gewerkt, de klimop die van bij de buurman kwam is opgeruimd, het hout dat nog niet gekliefd was is netjes in handelbare klompen gekliefd en weg gestapeld en gans het boeltje is uitgekeerd. De volgende week worden er een afscheiding gemaakt tussen de hout- en hondenruimte en twee wanden worden winddicht gemaakt. Samen met het doorzichtige dak dat de zon doorlaat en de ruimte die niet is overdekt, moet dit een best aangenaam verblijf zijn voor onze drie brokken energie.

Tot nu toe, zolang het baasje er in bezig is valt het nogal mee, ze draaien konstant rond de baas z’n benen en zijn enkel met een snoepje uit het hok te krijgen… nu maar zien dat het ook zo blijft als de baas er niet bij is.

Belle

VOOR EN NA

Schoenen, bottekes voor Hera…

Miss Energy moet de wonde aan haar linkerachterpoot droog en zuiver houden. Blijkbaar is dat een groter probleem voor de baasjes dan voor haar zelf.

Tot gisterenavond heeft het verband dat dr. An had aangebracht het uitgehouden. Hoewel, de laatste drie uren was er nog weinig verband in te herkennen. De baasjes hadden het al gerepareerd met Sparradrap maar eens ze haar tanden er in had gezet hielp er geen lieve moederen meer aan. Het moest en zou weg dat hinderlijk (?) spul aan haar poot.

Telkens als ze buiten moest of wou, voor en plas of om te drinken uit de grote emmer met regenwater was het een probleem om dat pootje droog te houden.

Het baasje heeft alle registers van zijn fantasie eens opengetrokken. Welke oplossingen zijn er uit de kast gekomen ?

-rubber vingerbeschermers voor gekwetste vingers van bij de apotheek.

-Diepvrieszakjes “klein model”

-verse windel en tape rond de poot als ze terug binnenkwam.

-een condoom “ribbelman” destijds bij gekregen bij de HUMO.

-Vingers van een latex medische handschoen (met dank aan buurvrouw Yvonne)

Uiteindelijk zijn de latex handschoenen het best bestand gebleken tegen de kracht van Hera als ze nog eens “optrekt” op het tuinpad.

Morgen moeten we terug naar de dierenkliniek voor wondcontrole, dan weten we gelijk of onze zorg voor hondenpoten voldoende en inventief genoeg geweest zijn.

‘t baasje

Zondag acht november…

Zes dagen na de verjaardag van Belle, twee dagen en een jaar na het overlijden van Bas en vier dagen voor de verjaardag van mijn pup’s. En daar valt dan nog een nationale feestdag tussen op woensdag 11 november. Verjaar- en feestdagen te over voor ons begin november.

Maar over dat alles gaan we het niet hebben nu. We gaan vertellen hoe en waar je in Blankenberge komt om deel te nemen aan de strandwandeling van de Drentenvereniging.

-We komen uit de richting Brugge en volgen de N31 richting Blankenberge.

-Eenmaal in Blankenberge aangekomen slaat U voorbij de derde verkeerslichten linksaf richting De Haan , Oostende.

-U volgt deze baan tot aan de tramhalte Haerendijke (schuin tegenover restaurant Uilenspiegel) waar we langsheen de baan de wagens achterlaten op de parkeerstrook. Voor de GPS gebruikers die ook de coordinaten kunnen instellen:

51°18'36.84" N
 3°  6' 25.35" O
Via een klein weggetje  vertrekken we dan naar het staketsel waar we op het strand aankomen en richting Wenduine het strand opwandelen.

Afspraak om 10uurter plaatse

Rond 13 uur zijn we terug op de plaats van vertrek

Indien je problemen zou hebben, of de weg kwijt bent dan kan je de organisator dhr Van Hulle en Xena bellen.

Telefoon: 050 41 99 86 of GSM: 0484 24 93 30

Wij verwachten jullie allen onder een stralend herfstzonnetje, want dat is traditie bij de Drentenwandelingen, zon en uitgelaten Drenten, en tevreden, blije baasjes!

Sorreg dat je d’er bij bent.

Belle