Een teefje te herplaatsen!

Net niet…

De baasjes dachten dat ze deze morgen de laatste blaadjes van de bomen zouden kunnen opruimen na de regen en wind van vannacht, net niet dus…

Er zijn nog enkele tientallen die de toch felle windvlagen hebben kunnen trotseren. Het is elk jaar weer haast een ritueel dat afwachten tot het laatste blad van de bomen is gevallen.

Waarschijnlijk heeft het te maken met het gezegde bij het baasje vroeger thuis waar men zegde dat de “Goede Sint” pas kwam als alle blaadjes van de bomen waren. En die brave Sint is vele jaren trouwe gast aan huis geweest daar, temeer omdat ’t baasjes jongste zus wel 13 jaar jonger is dan hij. ’t Baasje heeft zich dus als oudste vele jaren “van den onnozele” moeten houden. Maar ondertussen kreeg hij toch elk jaar nog iets van de Sint. Waarschijnlijk kreeg hij nog iets om “ambetante vragen” te vermijden van klein zusje, die dan wel zou willen weten waarom grote broer en zussen niets meer kregen.

En dan zullen we mar wachten tot die enkele laatste blaadjes nog van de lindenboom vallen, ze hebben nog twee weken tijd tot 6 december…

Belle & co

Management lessen

Management les 2

Een secretaresse, een verkoper en hun manager vinden tijdens de lunchwandeling een oude olielamp. De manager wrijft de lamp op en er verschijnt een geest die zegt: 'Jullie mogen alledrie een wens doen'.

De secretaresse gilt meteen: 'Ik wil naar de Malediven, heerlijk in de zon op het strand liggen.' Floep, weg is ze.
De verkoper roept: 'En ik wil naar New York, met een portefeuille vol geld om te winkelen.' En hup, ook hij is ervandoor.
'Jij bent aan de beurt,' zegt de geest tegen de manager...

Die zegt: 'Ik wil die twee terug op kantoor na de lunch!'

Moraal: geef altijd voorrang aan je baas.

Stillekes aan en weinig te beleven…

Weinig inspiratie ook vanwege bovenstaand. Maar dat kan hier ten huize snel veranderen met drie Drenten in huis.

De werken die moesten gedaan worden en waarvoor we gekomen zijn vorderen goed. Zolang het zo’n mooi weer blijft, werken we buiten. Gladiolen, dahlia’s en cana zijn  al uit de grond. Van de laatste tomaten is al soep gemaakt en de broccoli mag blijven staan voor de volgende kleinere bloemen. Er moest zelfs geen onkruid gewied worden…

De filters en pompen van zwembad en waterput dienen nog geledigd te worden, maar daar heb je niet veel werk mee, dat loopt uit zichzelf leeg.

Eén werk mogen we niet vergeten… er lopen hier twee jonge Drenten rond die onder geen voorwaarde zo vuil mee terug naar België gaan. Die gaan eerst de badkamer passeren om het slijk uit hun vacht te krijgen. Met kladden hangen de bollen slijk in hun vacht. Daar gaan we nog wat aan moeten doen voor we de terugweg aanvatten !

Jan

Hot dog…

Hoe ze het volhouden begrijpt geen mens, een hond waarschijnlijk ook niet maar toch doen ze het. ‘In’ de kachel zouden ze kruipen als ze konden.

Belle hebben we destijds zo gevonden, samen met moeder Freya en zus Ella voor een kachel die haast rood stond te gloeien. Ze lagen dan ook nog op een pelsje, waarschijnlijk om geen kou te hebben (?)

Terwijl de buitentemperatuur tijdens de dag zo rond de 18° C schommelt is de kachel enkel ’s avonds aan om het wat gezellig te maken. Het trio maakt dan ijverig gebruik van de ruimte vlak voor kachel. Welke temperaturen daar heersen willen we niet weten maar het is er vreselijk warm. Ook de buiken en de ruggen die naar de kachel gekeerd zijn voelen gloeiend aan.

Vragen wij ons af, wat gaat dat worden als het eens echt koud gaat worden, zo ’n graad of tien vorst. Vorige jaren stonden Bas en Belle dan in de vijver en braken ze het ijs om in koud water te staan. Hera en Heros hebben al wel een winter achter de rug maar die tellen we niet mee omdat ze toen als pup van drie maanden nog over beschermd werden.

Ondertussen spelen ze hier de enige echte Hot Dogs na, enkel de mosterd en ketschup mankeren !

Belle & co

Bladzijde 55...

Op bladzijde 55 … daar staat het bericht dat in België grote koppen haalt op de frontpage !

De kersverse president van Europa Herman Van Rompuy haalt in Frankrijk bladzijde 55 van de krant Charente Libre.

Zo zie je maar dat alles relatief is, voor de Belgen is het een opkikker dat een Belg, een Vlaming nog wel, mee gaat spelen in de wereldpolitiek. Op zulke momenten gaan ze in Belgenland toch nog eens met de neus in de wind lopen, zo van “ziede wel dat we nog meetellen”

Even meer zuidelijk, voorbij Lille en Valenciennes is het enkel de Nicolas die naar zijn Carla belt vanuit Brussel met de melding “ ’t is den Herman geworden, ja dien Belg, ‘k bel maar omdat ge het misschien niet gaat vinden in de franse gazetten”

En nu maar hopen dat “den Yves” niet terug op Herman’s stoel gaat zitten, want die haalde wel de eerste bladzijden van de Franse gazetten.  Maar met minder fraai nieuws en dat moesten wij dat hier gaan uitleggen aan de “plaatselijken”. Die dachten gelijk dat in België, Vlamingen en Walen elkaar naar het leven stonden en elkaar te lijf gingen met pas gescherpte messen !

Neen , voor ons is dat geen goei zaak, dat “den Yves” maar in ’t buitenland zijn zegske blijft doen…

Belle & co

Sneeuw ?

Is het aan het sneeuwen in de Charente ?  Het lijkt wel zo als je de foto’s ziet. Ons baasje heeft zich er ook zijn kop al op gepijnigd en is tot het besluit gekomen dat het die hele fijne, haast niet merkbare motregen moet zijn in combinatie met de flits van het “kodakske”.

Het was nog vrij vroeg de ochtend nadat wij waren gearriveerd in La Magdeleine en we waren benieuwd hoe de tuin er bij lag. De motregen of vallende dauw, meer was het niet, heeft voor dit sneeuweffect gezorgd.

Het blijft overigens schitterend herfstweer met zachte temperaturen en enkel een beetje ochtendnevel. We gaan ons geplande werk in de tuin ruimschoots klaar krijgen tegen de tijd dat we terugkomen naar België.

Maar terug naar België is pas voorzien voor eind volgende week, we hebben dus nog even de tijd om ons keimoe te maken in de tuin…

Belle & co

Prettige verrassing…

Daarstraks toen het baasje de gladiolen, dahlia’s en Cana’s uit de grond aan het halen was heeft ‘m nog een prettige verrassing opgemerkt.

Toen hij onder het olijvenboompje aan het werk was en omhoog keek zag hij daar toch wel rijpe olijven aan hangen zeker !

Nu staat dat boompje daar toch al wel zes jaar en buiten het eerste jaar, toen het baasje het boompje kocht bij Marechal in Turnhout, heeft het nooit vruchten gedragen.

Nu zijn olijven direct van de boom niet te eten. NTV (niet te vreten) kwalificatie krijgt dat.  ’t Baasje heeft dat ooit geprobeerd, op dat punt is er geen verschil met ons, en hij doet dat nooit meer. Gans zij mond trok samen, zijn speekselklieren kwamen in opstand en tijd om de olijf door te slikken heeft ‘m niet genomen. Direct uitgespuwd heeft hij die olijf !

Nu zal het baasje terug te rade moeten gaan bij zijn maat  Fons van keukenweetjes https://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/

om er achter te komen hoe hij die 8 olijven, die er dit jaar aan het boompje hangen, moet prepareren om ze eetbaar te maken. Want volgend jaar zijn het  misschien wel zestien olijven en voor je het weet zit je met bakken, misschien wel truckladingen olijven !

Als Fons het niet weet, wat haast ondenkbaar is, dan zal het baasje er mee naar de olijvenveiling moeten of ze persen om van de olijven een “Super Vierge” olijfolie te maken.

’t Zal een klein flesje olie worden is zo ons gedacht, wat denken jullie er van ?

Belle & co

In de wachtkamer bij de dokter…

Wanneer je bij de dokter in de wachtkamer komt dan vraagt de receptioniste altijd: 
'Waarvoor je de dokter wilt zien.' 
En dan moet jij haar vertellen, in het bijzijn van al die anderen die in de wachtkamer zitten, wat er verkeerd is met je. 
Soms is dat erg moeilijk en geneer je je zelf om dat zo maar even te zeggen. 
Er is niets erger dan zo'n dokters receptioniste die beslist wil dat je het haar vertelt in een wachtkamer vol met andere patiënten 
Ik weet dat de meesten van ons dit wel hebben meegemaakt, en ik heb genoten van de manier waarop een oudere man dit oploste: 
 
Een 86 jaar oude man komt de propvolle wachtkamer binnen en gaat naar de receptioniste.
Die zegt: 'Ja meneer, waarvoor wilt U de dokter vandaag zien?' 
Er is iets verkeerd met mijn lul', zegt hij. 
De receptioniste werd verbolgen en zei, "U kunt hier niet binnenkomen en zulke dingen uitkramen in een volle wacht kamer.'
'Waarom niet? U vroeg mij wat er verkeerd was en ik heb het u verteld', zei hij. 
De receptioniste antwoordde, 'U heeft de hele wachtkamer in verlegenheid gebracht.
U had moeten zeggen; ' Er is iets verkeerd met uw oor of iets dergelijks
en bespreek het probleem verder privé met de dokter ' 
De man antwoordde, 'U zou de mensen geen vragen moeten stellen in een wachtkamer vol met vreemden, als het antwoord ze in verlegenheid kan brengen.'
De man liep naar buiten, wachtte een paar minuten en ging weer naar binnen. 
De receptioniste lachte zelfgenoegzaam en zei, Ja???
'Er is iets verkeerd met mijn oor,' zei hij.
De receptioniste knikte goedkeurend, wetend dat hij haar advies had aangenomen.
'En wat is er verkeerd met uw oor, meneer?' 
'Ik kan er niet uit pissen', antwoordde hij. 
De wachtkamer barstte uit in luid gelach.

Tuinhulpjes…

Dan bedoelen we eigenlijk ‘in de weg lopers’, ‘wanorde makers’ of gewoon ‘herriemakers’.

Gisteren was het weer zo ver, de baasjes waren ijverig aan het werken in de tuin, het baasje aan de slag met de zitmaaier en het vrouwtje verwelkte bloemen en planten allerlei aan het “kortwieken”.

Overal, maar dan ook OVERAL, krijgen ze het klaar om tussen jouw en het werk te komen staan of nog beter met hun wild spel achteraan in je benen te knallen! Wat je dan in je handen hebt gaat gegarandeerd eerst in de lucht om dan toch nog tegen de grond te smakken.

Omdat het baasje het gazon ook heeft gemaaid en de afgevallen bladeren van de fruitbomen heeft opgeruimd is het nu niet meer zo nat en vuil ’s morgens in de bedauwde tuin. Ze kunnen zich nu ook wat properder houden als ze weer kopje over gaan. Hera is daar specialiste in… Heros rent in volle snelheid van haar weg en zij, die lichter en iets sneller is, hapt dan naar zijn poten. Het resultaat is dan een kluwen Drentsche patrijshond dat over het gazon rolt.

Vandaag belooft weer zo’n schitterende dag te worden wat weer betreft. Dat kondigde zich gisterenavond al aan met een prachtige sterrenhemel. Zo snel het overige deel van het gazon wat opgedroogd is gaan we terug aan de slag en kan de grasmaaier zijn “grote onderhoudsbeurt” voor de winter krijgen, dan staat ‘m klaar voor een volgend seizoen !

Belle & co

Training…

Dagelijks oefenen we nu met Hera en Heros, voornamelijk Hera moet het super doen want op het einde van de maand moet ze naar de keuring  van de Koninklijke Maatschappij Sint Hubertus.

Voor het bekomen van stambomen voor pups zijn de reglementen nog maar eens gewijzigd/aangepast. Zo moeten de ouders van de pups minstens een “goed” behaald hebben op een keuring /show erkend door de St Hubertus vereniging.

Nu heeft Hera op de laatste clubmatch wel een “uitstekend” bekomen maar die uitslag is niet erkend omdat de Drentenvereniging maar een B attest heeft en geen A. Dat we dit jaar een TOP Drentenkeurmeester hadden zal St Hubertus & co een zorg zijn.

Dus gaan we op 29 november naar Beringen waar er een keuring plaats heeft voor honden die  geboren zijn na 01.01.2008. De honden die voor die datum zijn geboren ontsnappen aan de maatregel.

We gaan daar zus Hadise ook tegenkomen, want ook de baasjes van Hadise zien het fokken van een nestje misschien ook wel zitten, net als wijzelf want het is nog niet zeker dat er een nestje komt met Hera. Maar als we in orde zijn met de reglementen dan is dat al een zorg minder waar we niet meer mee hoeven te zitten !

En daar zijn we nu aan het werken, een beetje ringtraining kan nooit kwaad, en tegelijk brengen we de lessen van de hondenschool ook nog eens in de praktijk .

Op 29.11.2009 weten we meer en zijn we weer een ervaring rijker.

Belle & co

Toen is de ruzie begonnen…

Mijn vrouw en ik zaten op de sofa terwijl ik zapte met de TV besturing.

Ze vroeg: Wat is er op de TV ?

Stof, zei ik.
Toen is de ruzie begonnen...
 ---------------------------
Mijn vrouw bekeek zich in de spiegel en was niet tevreden met wat ze daar zag.

Ik voel me verschrikkelijk, ik vind me oud, dik en lelijk. Ik heb het
werkelijk nodig dat je me onmiddellijk een compliment maakt. Ik
antwoordde: Je zicht is uitstekend.
Toen is de ruzie begonnen...
---------------------------
Mijn vrouw en ik waren op een samenkomst van oud-leerlingen van haar
school. Een van de aanwezige mannen was kompleet dronken en nam het ene
glas na het andere. Ik vroeg mijn vrouw of ze hem kende. Zeker wel, zei ze
zuchtend, wij zijn lang een koppel geweest en toen we uit elkaar gingen is
hij beginnen drinken en is nooit meer gestopt. Ik zei: Wie had ooit
gedacht dat hij dat nu nog aan het vieren zou zijn.
Toen is de ruzie begonnen...

------------------------------
In de supermarkt vroeg ik mijn vrouw of we een bak bier van 25 euro zouden
bestellen. Ze zei nee en zonder mijn advies te vragen kocht ze een pot
revitaliserende crème van 15 euro. Ik zei haar dat een bak bier me veel
meer dan de crème zou helpen om haar mooi te vinden.
Toen is de ruzie begonnen...
----------------------------

Enkele dagen geleden vroeg ik mijn vrouw waar we heen zouden gaan voor
onze huwelijksverjaardag. Ergens waar ik in lang niet meer geweest ben,
antwoordde ze. Ik stelde toen voor om naar de keuken te gaan.
Toen is de ruzie begonnen...

Voor een niets worden ze kwaad, begrijp het maar.......

Veelbelovend…

’t Ziet er goed uit voor de vooruitzichten van vandaag, De zon komt boven de horizon is door geen wolkje gehinderd. Een strakke blauwe hemel zonder één wolkje dat is het voor vandaag.

Dat het gisteren nog motregen gaf na dagen van flinke buien (zegt men ons) in combinatie met een frisse nacht geeft uiteraard een door nevel toegedekt landschap.

Wij kunnen ons weer lekker smerig maken want het gras is flink bedauwd. Net als gisteren toen de baasjes meer dan een uur bezig zijn geweest om dat ingedroogde slijk uit onze frak te kammen. Heros heeft dan nog eens goed naar zijn voeten gekregen van ’t baasje toen het baasje wat hard moest trekken aan de kam en hij gromde.

Daar heeft het baasje korte metten mee gemaakt en op een vloek en een zucht nam het baasje hem bij zijn nek en lag ‘m op de grond te spartelen (Heros hé, niet het baasje). Toen heeft  het baasje Heros eens goed de levieten gelezen en was ‘m al heel wat kalmer en onderdaniger. Die heeft zijn lesje wel geleerd !

Ondertussen heeft Heer Heros dat nieuwe stuk vasttapijt in zijn bench, (nieuw van gisterenavond)  ook alweer een eigen “touch” gegeven. Inderdaad ook hier zit alweer een gat in. Voor ons geen probleem niet meer, als mijnheertje denkt beter af te zijn met in lompen te slapen…hij doet maar. Eer het parket omgebouwd is naar zagemeel zullen we wel enkele maanden verder zijn is ons gedacht .

Belle & co

Eiken parket…

Als alternatief voor de zachte lekker warme kussens die hij telkens in de vernieling helpt heeft Heros deze namiddag van het baasje een volhouten en eikenhouten parketvloer in zijn bench gekregen. “Gene krot” zegt het baasje, topkwaliteit... zoals zij zelf hebben liggen in de living, onverslijtbaar ook en vooral “Heros resistent”.

Als ‘m dit nu ook nog stuk krijgt dan laat ons baasje een betonvloer gieten of een gietijzeren plaat maken voor zijn bench. Over dat hout komt een stuk op maat gesneden stuk vast tapijt. Als de bench nu nog niet genoeg geïsoleerd is tegen koude uit de grond dan weet het baasje het ook niet  meer. Alles wat nog beter tegen de kou isoleert is niet Heros bestendig, hier zal hij het dus mee moeten doen !

Overigens is de herfst hier ook ingetreden, het staat nog wel niet zo ver als in België. De kleuren van de bomen zijn dus nog iets frisser. Onze baasjes hebben deze namiddag de afgevallen bladeren van de lindeboom geruimd. Voornamelijk om de schoenen proper te houden want onder deze boom heeft onze sigarenproductie nog al eens plaats…

Om de miserie voor te zijn hebben ze de koer voor het huis dan maar netjes opgeruimd. We starten hier dus met een propere lei.

Belle & co

Zou echt gebeurt kunnen zijn…

Een familie kannibalen houdt een gezellig feestje thuis.
Grootmoeder staat in de keuken een mens te braden op traditionele wijze.

Een van de kinderen vraagt: "Oma welk mens heb je deze keer klaargemaakt".
De grootmoeder antwoordt: "Wij eten deze keer gebakken Antwerpenaar". 

Waarop de kinderen allemaal tegelijk roepen:
"Ik wil de nek!!, Ik wil de nek!!"

Rustig…

Het was een rustige,  droge rit vandaag van Vosselaar naar La Magdeleine, een beetje wind en bij aankomst in het donker nog steeds  14° C.

Enkel in Parijs op de périférique deden ze wat moeilijk met het verkeer. Daar hebben we 25 minuten gedaan over het stuk van de porte de Vincennes naar de porte d’Italie. Dat kan normaal op minder dan 10 minuten, maar ja… die gepensioneerden moeten maar eens inzien dat ze toch tijd genoeg hebben, ook in het verkeer, zelfs met een dik machien onder hun krent !

Wij zijn zelfs twee maal mogen uitstappen om te plassen, ook niet de baas zijn gewoonte want die zijn motto is “als de tank leeg is kan je de rest ook best leegmaken” Wij hebben al dikwijls met een volle blaas gezeten terwijl die (diesel)tank maar niet leeg wou geraken.

Vanavond hebben we ons al goed laten gaan in de tuin, het is er wel aardedonker maar geen zorg, wij redden ons wel. Nu het buikje nog vol en we gaan plat tot morgenvroeg. Dan hebben we in elk geval genoeg rust gehad om er een week tegen aan te gaan .

Belle & co

Drenten onderweg…

Vanaf deze avond geven we terug verslag uit zuid-west Frankrijk. ’t Basje brengt ons en ’t vrouwtje gaat ook mee.

Het hoofdbestuur gaat om te werken zeggen ze. Het huis moet klaar gemaakt worden voor de winter leggen ze ons uit. De centrale verwarming inschakelen, spuletjes die kunne bevriezen binnen zetten, pompen voor het sproeien van de tuin en van het zwembad leeg laten lopen net als de grote zwembadfilter.

In de tuin moeten de gladiolen, cana’s en dahlia’s uit de grond, nog eenmaal gras afrijden en bladeren opruimen. Als er nog tijd overblijft nog en paar “abri’s “voor de egels maken met lekker veel droge bladeren in om de egels te laten overwnteren (als ’t al maar niet te laat is zegt ’t baasje).

Ze gaan dus nog goed hun werk hebben, want we hebben gezien dat er op de almanak weeral afspraken in België staan voor eind volgende week.

Als alles naar behoren werkt van ’t internet hebben jullie vanavond verslag vanuit La Magdeleine in de Charente, tot zolang…

Belle & co